# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/23034/text
# Catalogue record: 23034 — [Aufzeichnung]: An eventus mali actionum improbarum improbitati sint imputandi.
# Incipit: Ad Theodicaea mea pertinet qvaestio, recte ne et vere vulgo Historici,
# Date: 1698
# Akademie-Ausgabe: AA VI (assigned, not yet published)
# Other printings: Grua: Textes, 1948, S. 372-374
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=23034&katnr=K+5729
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068281
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4
# Folios: Bl. 100 (from the shelfmark LH 1, 1, 4 Bl. 100): 2 pages, canvases 195–196, page ids 00068281:0195 to 00068281:0196
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068281&page=195
# Lines: 117 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.90
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 100r — 00068281:0195
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000195.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
An eventus mali actionum improbarum improbitatt
sint impro imputandi
et vere
Ad Theodicaea mea pertinet quaestto, rectene (vulgo
Historici, et praedicatores, et homones probi, et vulgus
in faustos successus
sice pium sive superstitiosum, macactventa criminibus
tribuant  Est sane ea in re quaedam k∞KS) La. et
memini Tassonum notis in annales Bajonii ineditis, etsi Romana
Ecclesiae hona fide addictum tanon reprehendere
 illud cacoethes quorundam Historicorum affectus
et irrider
= suos in providentiam transcribentium, quasi adversa contigerint
princisibo, quibusdam quia non dicam impre sed parum ex
2
. 2 usu Rdmarae suria sensere aut egere. Interea quaeri
E+ eignum est aq eventas icpa adversi sint imputandi hominum
 non quidem imprudentiae tantum (de qua nemo negat) sed ubi
ni sibi non defuere, majore tamen vi subversi sunt ecimini et
improbitati quarquam ipsa imprnentis ppasi eclaecatio quaedam
eflict ex alto inflicta inberdum haberi possit, praesertum ubi
solita excessit. Talis Exempla iunt, cum foedifragus exitur
belli in fausto pcsibi aliisque concionari
didetur: disceta justiliam; vel ut Ladislans Pargariae et
Romuli dae cannas ego varnam clade notavi
polonis Rex.
discene mortales non temerar fidem
ne nisi pontifices jussissent rumpere foedus
Non fecret scythicum pannonis era jugum
dubium us est et controversum, nego eoeatum
pro divino judicio habendum. et tentasse deum arbillor qui est olim
Equidem, ubi dubisssu in deo sententitis
ajebent
inta
lin dec progunt
in Ordaliis lites duello dipudicandas divino judicio a se comitti
baut, quanquam impuidenter potius quam improbe agentes. Sed ubi indabis
cti pravitas, quam malus exisus sicutus est quid tunc
ut si inductio
an
nemplorum instituenda esset et velut census pronibere non
data est 
dicemust Pn
peraendus, promittere non ausis saepigis punitos improbos, quam (non
dicam indemnes,) sed fortunatos fuisse quaestio autem instrtuenda
est, non cum setheo et providentae versore. sed cum homine
de summa sapientia potentiaque dei et justissima recum administra-
alteram vitam
tione personso sonstat enim poenas nimio saepius inquam ipcincipit
i differre, ut potius malitiae in hoc seculo et eequst abemadmodum
piens
uto
lilet non
masas se suvie a i
An ergo pradicatores istos sive moralistas vistoricos
) mdodicilat, isa
Imaginarit sed vera crimina notantes, procul facessere jubebimus
an velut per peam frandem toterabimus, hominibusque profuturam
candemque suttragio nostro juvabimus, et vere dici statuemus: ausam
infelicitat vel inter causas crimen trasse

## Folio 100v — 00068281:0196
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000196.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
causam infelicitatis vel inter rausas erimen frusse
veri sima videfur, cum, certam ut
Nia
re onalis
sit nihi apodi cum temere feri somnia. is carculam quenam
rectorem
non malum, genipx sed decan
in fallibilem referri atque inter se aeterma dationu coaplarus
crest
sed instabit aliquis non sine magna pecie vere
haec dici sed fiustra. Nam ob universatem omnium connexionem, 
etiam virtatet inter causas futurae infelicitatis referri
ut
debere. idpaliet Huicuero altiori objectione
autibi similis causa est
non eane tantum, cum ob justitiam paritur, aliquis
non magis vitati
praenio in futurum dilaro; sed in universum; id et
virtutis quam crminis eratia a ad adversa oboriri. Huic vero 
altiori objectioni, ut satis fiat sci endum est omnia quidem concurrere, sed
diversissima ratione. Et cum de 2 noraliagitur, ut de actis sapientis, c
puae causis habenda, quae per rationes sapientiae et voluntatis influunt
 in effectum, non quae per principium indivisuationis vel continue
quod quidam inesaetere ecessittem milariae vocuat, si imgno:
pro nonnitar (ermone) sec per conspirationem recum generadem vi
sabuere. Quam quidem eti sam connectit aeterna connictit sapiei
ad quae infinui inlellectus captum s trauscendens in ratio
nobis referri nec potest nec debet. Agitur dechis que de
sants hic  produci debent  quae per se agunt (
id est quia panci hoc distinguunt, ex ecribus niver, aliam principio
pitendes e si non necessariis sive essentalibas sartere
sentialia et naturalia
etiam inrecasulsi discoquunt. Nimiumdens, utei naturaliter corpora
paescuntiuis seu nata, alioque quemadmodum id
producit, facit ea ne regularia, aequabilia apta efficiis ut animalia
ut globos coeli; nisi aliter muita impeditione agendum sit jus vanquam
et tunc smumae  conset pulchritudi edeae anaa
ut meo ostentun demonstratione, de lenibus motus. Ita vaturaliter que
s
ex sagintis rationibus, sed pratipiis qutusdam universalibus etqu
segibus ateris quae molum terie (quae in re noruli idem faliuit egex
motus in perysica, mala punit dequ praemia sensat. Est scalim quides
si riceat pta majores rationes exaliarum recum moralium concursu peteo
moralum saquam non natimtium, in eo enimrem non satis pecvidit iopticu
maletrantiqus quod putauit ob naturae lin res maales tuibari cum quo
cujus bet dregni per se perfecta sint leges successusque inviclati. Quod
commode licebia
Atuhacg Aheq e endumicere Atque ita ad mata
seoim non sicent, punier certe quam primum,
puncendum naturali impetus feregi, ad ipsum est quod sirplura sacca
dinem
insounat, cum ut deum peccatu odisse. imo pb iultro eum elegit
rerum ex infinitis in quo quam minima incidere at peccata, et quam matus
rinae spoena, et et correctione pensarentur. Itaque procernssimo hatendum est
infeli citatem post malitiam malitiae imputandam  ut mors post
secuta febrem maliguam, febius tribuenda esset, etiam si tanti esset
medicorum scientia, ut pleraeque hujusmodi febres sandicatur