# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/3076/text
# Catalogue record: 3076 — [Excerpta ex Cudworthii systemate intellectuali]
# Incipit: The true intellectual systeme
# Date: 1689
# Akademie-Ausgabe: AA VI,4 N. 351
# Other printings: Grua: Textes, 1948, S. 327-328 (teilw.)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=3076&katnr=41361
# AA VI,4: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068577
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 3
# Folios: Bl. 1–2 (from the shelfmark LH 4, 3, 3c Bl. 1-2): 20 pages, canvases 1–46, page ids 00068577:0001 to 00068577:0046
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068577&page=1
# Lines: 1,639 recognised on 18 of 20 pages, mean confidence 0.89
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 1r — 00068577:0001
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 20 lines, status machine
febii Eaclides. Cysict Cond. 1657)2. apud 107. Erook ad nadem campant)
Autore enva Aglo ex A
deprincipiis naturae secheideq
East saxonun.
Elac
titudiuum patee
in prof. chota duntaevet pit minima respicere dum de oibi
immasime respondendum est, qu odscutas voce, at levibilas velitade, frequen dfexit
neioes denominatio est vox habens propriam seguit eadem seu
nomelvire pondens pcala notionu. Relatio seu ad aliquid explicat quid
sit comperetur adtiluo. illud corpus dicitur penetrari cum qo aliud arundum
es secundum partes interide. Axiomata: Si duo naturae sint proportivuales
farta ex dupla non duperi) mutata
significio dig
imponentes ituntquerorgesta qualis locato lono est mmobilis
sihil  quod non sit in se deicimmafum, hoc est sic ul sit ad hoc vel aliud. Muc
ved llco sabicnte perus patitar esxsuars als
ecit et teliqua seu eri a suoda un dimidia. Mortas seu mutatio
euna mutata sit secudum proportionem 
non est sine aliqua cau. locus est aliquod distinctum a locat

## Folio 1v — 00068577:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 7r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
puop
intelligcus consideians rdo eande
n lon
prop. 2.idem
n
a cuu
intriaseca vel extrnseca bet composita
plumbum
tolii et singulis non
parce novo solec
a
p
Bro
denomiuade impoper
ectioni
prop. 5. cunc
eo quod causq aliqueua per pe agal in il
6 alluius inflave
decu ipso vel in utrus ea
nos 6
cum por
causa per sefaitr
et non videns aliu
non po ci nova vendlandue mpone
ita simpilis (. Noxgenont
inveniat intellirens mutade
ve
nam et singula etu non mulata
in clem non aequtur de lan perse
et nitul praeleea, neque existens, neque tudomaluu non solecartus localis Nam
motus est mulat loci semodum locum. locus eiqu exs use seu ometas quo est in uliis vi
exumeco, nemperus locus applicatur i considgmine eiotictus quodmodetur
igremmaa non site
extimseri
plop. B.C
iuitavem intriuse ca uferri subjecto absi
e
pe in repu in na
Mon. 3. si fore lunicum co
inseeum cum res exis se micgo non pose pereno
subjectum puobalux aliom. 1. mutela ponoltm
advent nova dendiatio sine muc asi
 ler unitue
i pistens quantuntor a
 taliqu
pel imaritinoem seu maginarium sapponeretum non propleretforet molus
possibiles. Scum vere ailiqua exerisecum
H. profi.y. si torent dux

## Folio 2r — 00068577:0003
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine
Elendentum
7
dum
demotatocat et
Eoclidis eusici ThomozC bri ejus persecais
ser nilibes mulari est devenre aliud om erat  devenira obsemrum. Hic latet enor,
21. cua efficiens est unde seu exnon obscunt) mulao seu ex quo sequitur aliud
osse quoa ipsum est quo est ( sequitur non sufficit, nisiaddas rave a prirri d). dio
3 divisibile sumi indioie sibeliber est sce sumi ut una pars noncgraretur ad aliam
est
s
sed lolum ad rolum, quae libet pars a semel ipsen. e tempus est motu
aquabicis coep. steus omnibus mobibus particularibus et acceptatus a genere
himano pro ecrum mensara dubito an sit motus a) G corpus quod per
plus spatii novet movetur in eodem rempore sicitar velveus moder
se est obsre erior vel obsumntas nom si corpus majus sit per plus spatii
movebitur eodem cempore gitu forsam larde. Axio male. ide
manens dem semper facul idem Z Majus corpus caeleris faribus hoc est in eode
figura habet eandem. superficiem majerem 4 quod est infinite superat non Exstens
existas. proy. 1. ig
le conestcaum efficiens mutandisemel ipsum non
isai
n
saquetur A quia est A uto non esse A sed B. A non amplius manere A sed fieri
s
B. hoc pt admitti, ut in jis quae sunt nam in motu sequitur contranar. revesce
amen sequitar a caa externa nempe deo. Iteu deci pt non esse A mulatam
quia est A sad quia est in conatu mutaos. verum seu quio est ut nunc est ideo debere
fieri aliud F Mihum satis:) prop. 2. idem est de loto sumto indivisabiliter seu
sure comparade partium ejus interse. (+ non salis video vim utiiusque neque etm curseparanit
propositiones. Propoz. corpori poc uni sive plura inquiete posita non possunt impere
moveri absque anente intrius ero. Sumto enm co. Al ecesse est ut A velo al plus quam
A et valeast, quia A est ideo  movetur. Et prius sebett esse intelligi inutatum in e
prop. 4 corpus motam ab exticus ero ressante agente ex-
trinseco cessabit moverinisi aliu exhmscum saccedat in vles priors
+hoc melius +)
pimirum quiue moveri seu mutai non p intelligi sine causa. Ergo non-
causa cuulatonis suficit ad non- mutadem non est autem ea in ipso
id enm esset ipsam mutam a semet ipso.
prop.5 motus loralus avi
contingit sine 369 subestais formaliter nam side in quicli sive in motu positum
aib alio movetur, requritur ergo semper sabstaam mutans S. substaa mulata et
medium seu locus. (+ imo sequiur potu bari has, mutans immuculum seu dham.
nam et mulaus as rartalio indiget, t in oibus muta tilibus muletis non repertur
ratio desiderata+)
prop. 6. motu localis est essentialiter finne seu simefine
dibsibilis, quia loco et locato successive applicantaram non svil seqnt in pluribi
locis necideo dividitur ut partes locu et locati, hac autem contimie divisitbili
prop. 7. rediosibile non movera localiber, quoa locus aequasis locato, ipsum
halem nulli parti loci aequale. prop. p. nihil est mobile secunem lon nisi solum corpritarta
nam inflartum non pt esse in loco seu ambrente ( alim infinitum alio interminata)i
propig. virtus motiva sorhe faciet dobile trauscre plus spati, quam minor catere paribus
faciet enim major ent motur unde major upplicatio ad spasum. prop. 1a Ermo motu
pho velocurati vel condior Et enim major majoretave pd etrum,  Ergo et ad
simpus quod est motus equabisasscuntus. prop. 11. nullus motus in instanti aliq Menteam
plura loca cincte mobils spunt omnit enim motus dicil mobile esse in pluribus locie
prop.  2 haver veitus moviva movel idem mobile per plura spatior majore
parbia
tempdre oibus puribus. propotione temporis quia de manens idem semperfaunde
prop. 13. Sed eadem virtus motiva non pt ide mobile per densius eodam tempore in overe
quia ad difficilis divisibile, ad quod opus majore virtuse coteris paut. prop. 19. virtus nata
dividere an rar datam quantitatem, in hora, nata est dividere duplam
qvantitarem medri duplo rarioris in hotta, neces cum enim marir fucilitas
tantummodo habeateffectum circa santum necesse est ut dupla facilitis etmihde
ut dupca quantitas rarions divicatur, in eoilem tempore in quo media dens pousfat
imentius demonstrandum eo more at egi circa virtuter motricem alibi, quand
iles in ratiocinabar.). prop 1Y. vdrtus motiva nata movere corpus matus caeleris
ipsa est major et enum majus majorem superficiem caelens prubri sa id est si samule
prop, 6 capus majus coleris
igolet major divisis ab ambiente

## Folio 2v — 00068577:0004
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
 pmibus minus resptie motui quam corpus mais a proportione quantitatis eorum
nam proportio am saperficierum est in duplicata homplogorum; at corporum est in yplicata
prop. 17. Hinc Gchaercum minus resclit motui, caters paribus in propirtione ad suam
quantilatem, quia minor ejus superficies vid parpus. pro 18. si data vis
se
instio
dnla bis movesit idem mobile per
idem spatium in dupio tempore est enim duplus effectus (+ non admittus praesupionit vir
lute quae motet datum mobile per duplum spati; in duple temgure, movere per dtidum
spati datum in dimidrosempore +)Mcop. 19, quamtaltereanus vis uata est superare
quantula cucunaue resstentiu mulliplicato tempore, nempe inventa prius resistentia
tam parva ut a quantulacunus virtale assignuta supereri po et Entus proportiore
ad resistentia datam et fat tempus ut resistemia ad resistentiam  Est quasi porisime
pro Mrblema qua 20. Quantatucum vilbius in quantulocunque empore superat aliquantum
quantamcunque reststentiam prop. 21. densum solidum motu in raro praengit ante se
aliquemtum rari conjunctum ipsi ante motum quia aliquam mobile habet latitudinem et
narum in instanti (per prop. 11) cedere non pt)C. pux 22. in omni moto solidi densim
raro fit condensatio unius partis rari et rarefactio alter. Nam  quod dividit abiiam
est minus divisibile ipso er ax. y. _ etem. 1.) ergo harum quod adenso praeagitur cum aliud
rarum dividat, erit pso s densius, id eoque densatum. Ergo ium non poset esse vaciuon (pe
prop. 78. el. 1. aliolle pars est rarefacta proptee raritas et densitas sunt continire
divisibiles, neque tui quod minire locum quamante aupare debee, momento ad eum pervenit
sed per gradus. (prop. 18.  el. 1.) prop. 24. in instant non fil rarefactio arit condensatio, quia
nec meotus per prop. 11. prop. 25. inspatio non restestente reali veli magi. un impossibila
est motus moveretur enm in instanti, quia insinitam it A rectonem ad resestens determinatur
prospat
eutem tiditas a resistentia. prop. 26. corpus quodmovel aliud mediata ipsum movetur
quia alioqui aliud loco non exaedciet, nisi impellens inprederetur niam fieree valcumo. prop 27
corpus non movel remotum nisi facienti ut proximum movent ipsum. prap. 28 si tria corpori
deinceps, moveantur ab cadem virtube, primum pulitur plusqua secundum, et secundum
quan ertum. Nam virtus primi maja corpus movel quam se cundi virtus, movel eum
et secundum et htm. movent. itaque plus cirventur. itaque major vireus primi sed vitula
prop. 29. finita
igunt in proportione sua. Iaque plus operatur virtu prinu inprimo
ritus inverva non pe superure quantacamamus resistentiam nisi intempore. Nan datu
res stentium superare dato sine tempore est effectus infinitus proep. 30. corpu movens atiud
corpus imirimit impelum in illud successive. Quia major resistentia in majore, et in
prop. 31 deusam minis
colo quam in parte itaque prius pars et tolum in tempore majore
resistit caeteris parbus minus resistit motur locali, quia, rarius habet majorem superficiem,
densum non infinite tate moventur a raro non nnsi
inte tali dividitur  ram cnmquaris vis aliquantulam resstentim superat, itaque rarum
nonnilul hrabent densitatis nontat dividit densum prop. 33. denscm caeteris paribus movetur
quae silus resistit divisioni prop. 32. si
elerius ab eade oritute, quam minus densum in rare densitatum. quia resstenta medii
adeoque coelpuisparibus tanto plus spatius peragit eodem tempore
prop. 34. Corpus quo majus densius et sihaeri eius eo aptius est ad morum
localem fcortens aubus, quia majus in eadem frigura habet minorem superficiem
respectu densionis est mino
Vet sphaericior minitem etramhobet superficiem, et densi etiam
def. 2. sicia
Ellementur D F Haerent qua sensibiliter repugnant separationi
3. Sumida a facile Cerminantur
et perfecte tviditur quied fit pluro, imperfecte
quae saciliter tuginantur temminis propriss difficulter allens
 calida ongregant
hopuogenea separau homogenea 6 firigida quo congrrant hetaerogenea. ncorpus
uod duovetur ad ee plura; sed mn peretucitur ad pluralitatem
propus difficulter aliemis difficulter propiiis
macole quod sentras nanle quod habet in ana principia constantiae proportionatae.Q mipt
dicurtm aujus qualitatis actu, et alteris votentia quae ex sese et integra secundum
xomo. Greberettie quae Diridunt genus per plus et min sunt differentio perse
uncex operiatur, refrda confrercte autem secundum alrant
et essentales.

## Folio 1r — 00068577:0015
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000015.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 99 lines, status machine
hp. ptotemoi silosolsia
scheda
p
plolemoi gilosolsia Mertis et sensus
Nomen est res de qua dicimus existere agere pati.
significatrem
subsantibo superflne additur Eas Res. H v.9. Nivi, sed non su- . Homonon estalbus inde finitacienntiva quae
subflreli
perflece Albo rad additur Ens.
vervum si gificat Existentim actionem pasionem
Artiicamhogicum quo Tilosolsi ex artifico Gramma-
tico seregere ineiam peculiarem tanquam silosoesicum
v.g. non dicent petius currit, sed est est currens
Homo albus est ambulaas, ibi albus est syucatagorem
ilenantia terniu
ut et togro solus est tidens
transcendentales, sinigulares, appellativa ae quivoca
transcata collectiva abstracta
Homo, eo Terminus complexus innominatus
Homo leo terminus tacite conjunctus. (Homo qui est
leo est terminus concretatus) Homo creatura dei est
Hoimo et leo est tes-
Homo vel Leo est
terminus complexus relations.
minus copulatus vel conjunctus
Ht omo albus terminus concretat
concpetatus. significat hominem et albedinem
Terminus disjunctus
Altum est terminus tacite concietatus. Homomagni
est Terminus appellatus, vel appellatio, non enim resho-
mini additur, sed modus. Homo magnussapiens est
duplicate appellatus, potest significare quod homo habet
magnam sapientiam, et quod homo magnus habet sa-
Homo albus est
pientiam, et utrumque simul
terminus restrictus significat te non loqui de omni
homine idem Teminus est concrelatus et restrictus
Homo pictus est terminus alienalis nam alienatur
de proprio significatur dicitur et analogicus Homo
nige se cundum capillos est terminus diminutus, restrim
gitur significatio adjectivi (+ an subrestrictus +)
Homo risibilis est temimus explanatus, signifiat
Filius
idem, sed expessius. (t un addit
ecces
vel filius patris est terminus relations.
Hic hornos vel iste homo est terminus sangularis
omnis homo potest significare collective
potest et significare distribulive (+ omnit hod
facit 100 qomnis esthomo est moalis 
omnis homo, si lacite alique accipias, est
distributivus accopimode completus. V. y. vis
Aliquis
homo est peccator. Exc. Mrist
homo, . g. aliquis eqous et currit in plotea
alius sed alio sensu aliqis equus est neaessarius ad
Equitandum priorcectus posterior, incertus prior
incognitur
est particularis determinatus seu disjunctivus
posteliore seusa est terminus particularis indeterminati
Qplum homo
vel confusus vel dispunctus
Homo quatenus homo
terminus reduplicativus. Sed in syncategore-
est terminus exclusious.
mate, Homo albus quatemis albus triplex seusus
esse potest ruo scie esse vel quia est hod, vel quia albedi
omnis homoprae terpetrm est
erceptivus. sed Homo prater leonem est Exten-
ve quia atiuque
sivus (es meptus)
est comparativus
Homo major cane
Homo pulcherrimus
Doc ruegibilis
implicans
in
animatium est supertativus
Homo ragibilis est epugnans, vd
Non homo est aegatiors
adjecto vel remotus licet; quid intus no homo flum
infinilus terminus quisigurfical aliam quamvistem quae non est hoc
ix
uno la qsuis cas ias inianus eun adiens ei l de reqe
d
tutu carentia
si contradictori ul intecedentis (Homo est
albus) aegorolilet in fersali negatuai
Amnis qod est Nanc de termino Ido,
omnis, homo est arat rous terminus suuntur
parliculanter, idem s dicas homo est.
aral.
Nullus est p Eoo est lapis
dcuydus terminus sumitur universaliter disri–
bulve Aliquis homo est currens
int est particularis seu aliqs correns
Aliquis hymo non estrorrens edue
iminus sumitur un versaliter negative, u
est mobus currens

## Folio 1v — 00068577:0016
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000016.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 92 lines, status machine
Conjuinctio Teminorum per verbum est, variis nomnibus
arflexis appellatur.
Ensis est gladius sunt termum
aequipollentes. Homoest animal rationale est definitum
 definitio. Homoest atrimal, prior inferioru posterior
superior dem primus inferens secundus illatus. Homo
seu pro-
est aiat termini cessarii scon neressari)
Est , 1b. Est nn
posilio in mac necessania
gnficultemnm sed allaoe non quaeritur an quid
Homb est visibilis sunt ter-
defacto ecistat
mini necessari convertibiles. Homoest Equus
ut termini repugnantes. Qomo est non homo sunt
termini contradictorii, seu repugnantes contradictorie  in ertrinis
sed ibi debet non sumi negitive, non infinitantem
altoqui non unus diceret quantum alter, alioquitient
Itomvalbus sint
temaim conrarii ut homonstequus
entales. Hic ergo est
alium sensum habet. Involvit enim et est secundi adjuri
onur
demimus servans
termigi contingentes seu act
homo est, et Stii adjecti est albus hic priore
satum seu empus consignificatum a verbo
Ut homo
i A st Cunde dignas, et
num du est fustus est lande diguri
cum fuit justus
 Hoc obsevatur in prop. contingentibus
etsi subjectum non sit terminus concretatus.
se
in terminis vero nocessariis non attenditur
dinta qua vulro dicitur status Terminorum
Ario bamen sensu in hac propositione
Honr jastus est laude dignus; potest en
termingiori ampliatus, potestetium significu
homo qui vel nunc saltem est justus, vel qui
age tande
justus
limetiam et simul nunc est
leignus Hinc Campus aequisiocasitu. sic
omo justus fuitlaudediguus et etiam sid
n est
inelligi homo qui vel saltum ilim fuit si
lunde dignus vel nunc quoque est est landedigum
datur t prupliati praedicati
Homo moritur potest significare, homo est
vil ast moriens, vel fuit morinus vel eut moriens
In Deus est, impliatur pd de tempus se non dissuntit
to
sed copulative si pures termini in subice
propositionis contingentis oritur dstrnctio reu
divulsio. Homo caecquidet, primu terminus ut
distractus atempore sui verbi, homo qui osim fuit
omo montur
etpraece
si dica
tCmminus est destractus ad tempusante cedem
caecus nunc est videns
dens delui tampus omne illud tempus ad quodue
cmpliatur verbum consequens, v. g. homo qui exit
eytitt nunc moritur vel qui prius exitenl postea
intsimus est, vel quo existit, vel existit vel exstet, mo-
netur; Nempe ut propositionem interpae
temur insensu vero. Hinc axioma: Talia
sunt subjecta qualia permittuntur esse apraediculi
Homo est soclies. primus terminus est Idae intentionis
dicitur X supponi et subrogam simpliculer seu in suppo-
sitione simpliri nempe protota ctasse hominum reflex
Homoes gial, noale primus terminus est primae inte
tionis seu supponit pertonaliter seu in suppositione
brums
personali, pro singulis personis homin.
homo est hiat prinusterminus est primae intentionis et
imipersulie seu disturbutivus e proposito est uni-
veresalis aff. omnis homno est multitudo innumerabuis
prinqeerminus est collectivus, nempe ille et ille, M.
dullutivo est lapus. primu tenminus est irsulis negatioqus. Aliquis
nomo est amberuns privrtemum est parlicularissen Determi
antus, et propositio part aff. vel hid vel ille iAtliquis
parti neque. Hoo est nial pricus
omonum est mmtelpus teunia neressim aeqpodlet insuli
discunitus itus
teminus est indefinitus li
uo est ulb
A in deleni
n dix endetinila in gumpulitu ipotet puruta
lqu e
verla retio

## Folio 2r — 00068577:0017
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000017.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine
propositui asse ciata cum alta propositione
Homo est sedens et equus currt.  ulinque propositio
simul sumta est conpuncta seu copulativa affirmativa.
Nec homo sedes nec Equus currit. Est coptutativa negalin
Homo et equis corrit est lacila copulata. Omnes pro-
positione continpentesunt lacile copatatae, ex est primi
et est secundi adjecti. Homo sedet vel Equus carnit
est disprnctiva, ad de ad similitudine dermili dispjuncta
diatur e dispnctiva eupropria
Wuomocatri
vel homo cun caerrit est dispunctiva prostroa.
homo vel equus curritudisjunctiva
sedeti est tacila d sumctiva
vel
Homocunit iel
si homo currit movtrus
est conditionatis ubi auteedens e consequens. L Eoo
cmtatat in. forb inveniet thesam est quitionalis
conlingens (+ ibi pro si mocili quado 1)
si Eod
ambulabit beo rugiet, et conditionalis difarta
vel impertinens quia ambuluo adrem nonfacit
si homo ambulabit non movebitur est conditunalis
lia pugnans. regula coditionalis unt pont in ese
Homo aegrotat quia himim comedit, est
Causalis prostria. Tria dicit, hominem esse
agrotur, homine multum edisse e  ex hoc oitum
ignis est quia fumus est est causalis
impostia.  sigmi eum est est non causa es
esse illud
causa cognoscendi non rei+
si canimal oxistit
quia hoo existit est cantis impropria, et fundatur
in nostro modo cogitandi derebus. vocatur et cansulos
alab sistendi consequentia
ergo movetur est illaliva,
Homvambulat
positae
omnes ha explicula propositione vocantur
Intiocinativa) e rationabiles quod ex illis efformari
possit discursus, sequentes vero dicuntur Exponi-
biles sic Tolur Tantum homo est ambulas.
potest afficere subjectum, ut non nisi Eoo ambules
et praedicatum ut intaliud faciat, qua ambulate.
potest et refeuri ad utcum. sit et referri ad
tempus ferri verbi seu nunc tantum
Omne animal srater hommen est idavale
et oia aialia sunt irratio alia, et ivo non est iravatis
Nono quatrum gito socsus est similis deo id est hos est
similis Dho, et e qulosophus cad et ratio illa est in
hoc. sed hoec rad varia explicuipt Ritio est
Iad quia est hod cittrop. redicplicativa formiliter
si quin est hoo per modum caoe, et quiqe Et silo–
sophia per modum conditionis, erit reduplicaliva
Aliu sersus: honoqua-
len existens subtona t022. da siaidus est, so
maequalitalis
etsin eo loco calido degat redo edicitur redci
plicativae conconiaaliae se persevarantiae
Homo convale scit
iimpositio inceptio
Homomorifur mopositio desitiva. ubi
hiomo ibi plurm a calia est forrespectiva. Homo
est morli suppositus, sed auselus non pt mori est
adversitioqe
Hominem
sse
eial est neesse
Homin
est modalis. seu hoo est piat necessorio
similiterhoiu esse altium est possibole est contingent.
pesrum
Hoicem esse lapide est improssibite
currere est verum est
modaliscontingens ul est
pet ium curreri est contngens. Si petius cupit Ebere

## Folio 2v — 00068577:0018
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000018.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 96 lines, status machine
propositiones opponere. propositiones reddere
aequipollentes ope particulae non, vel diter
Ex en thymemafacere syMlagisum
cormititales, sunt veritate,, ut petrum esse
islinctio inter
animal, esse hominem
creditur mudd prima princisia colligantur
beneficio inductionis ptolem diss. 36 quae est de inducto
Axiomata probgrrum inductione sus sica
apuo R. p. Plemaeum difs. Logo pysiea de inducture
formalitalas dicilui realis minima vocatur distin (1 Nulla res de novos
stro formalis ex natura rei, vel distinctio medra.
Etsi formalitas a formaliente non distigueretur quida
tamen prtant distrngvi virenaliter, quia perude sit
ac si realiter, distingverentur Quoad distinctam
e cognisci
X intellectum
eam cognitione. Quidam putant
una cognita et aliam cognosci sed confuse
hruppnum hunc usim sua percipere ignorantiae ut aliquid
hae cogniliove
vocant praecisiones
alte cornoscat, licet alia cesciat
obpectivat, quia objectum illiarum seu quod ab
quab unum sine alio cognoscium
alis et per illas est cognitum est aliqua veritas mentaliter
seu repraesentuine seu objective abscissa ab alis
veritatibus cunquibus realiter est unum etidem Alis
autant qui proprretatem apprehenidit, tota ypehendere
et connotata
inturtivo vel abstractivae. illa est
subjectum diversa lantu
cogtee itur cognitio per species alienas
uol si explicandatux Caeco nato, per similibudinem
paspeces debent esse vicariae rei. seroiunt connolatu
Cales
ohiberi
perfocta Hc
obliqua, efectus circulitantiae in seosibus.
pgulare in uor formalitate
in fautasmate, seu specie aliena, no
no universali
identificari in alia
Aob. arimal est cognitum rationale non est
mre (+ oppono numeros +)
cognitum. Ergo animal et ravale non sunt. de
(Resp. animal est cognitum, et rationale est cognitum
sed n ratio palitas est cognita, cum cognoscitur
cognoscitur A esse rationale quando
cognoscitur A esse nimal ia p. plolemaeus realiter
expliait: essem scidem, cognoscitive diversum. Nihil)
aialitas, seu non
Mrisericors non punit. justus non misere
ur.
+Ergo dico esse falsas, justus miseritur inisericors
j
punt. Etsi non qui talis, se qua insericor
seu non
(+ quod et  seu quod
est rationale, id est animal, nempe irse ciocbs
est rationale hominis s crocuons
a
Hbus misericord
hominis
se Terminus ille: animal, rationale non es
ide
sed id quod est aminal, id quod est ravate, est ide
un quidur
perfectio simplex est vel simplex tantum, vel simpliciter
Lupis est
cerfectus perfectiune
aeque bona ac alia
similis sed non ipsa, nn involvit imperfestionem. sed perfectio
simplex; perfectio simplix e
simpliciter simplex est quoe est melior  non ipsa
ncalilligere
esti, nem
Homo est equus non estostantia subi prapo
enim ostat seu perserverat objectum
praepositiones nec verae aec falsae: ut ego sunfalsai
quaestio seu necilium contradectoriorum esset verum
sero ego semper mentior
haec prondsitio petius existit et
quod sequeretur.
non existit possit habere contradictoria
quantur a
Concrelum mirabile res praeteritu. Tempus praesens
Veratp etius currit vel non carit, dc quovis assignabili
creditur quod puma princigiia colligantur
monculo
beneficio cuductums R. N ptolemaequ, diff. de induct,
pulctiim ad verum, ut perfectum ad bonum diss. de appohensunbus
fect. T. art. 3 perfectao est gatem bonitus objectis as
aldintudo est compleraxentus objectivus perfectio
e objetts pum calirem en eer fe
om

## Folio 1r — 00068577:0031
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000031.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine
Che frue intellectnal systene ofthe Ueniverse bys R. (ad Word
london. 167
 sol
the first part.  liber primmus contruet sol. 898. sequente
en
non videntur prodiisse. Ait in proetatione se contra hislex tatum surbere extendisse
Fatum Alaersticuli ex materiali rerum necessi alae fatum Theisticum quod deo essen
ualem bonitatem adimit, quasi nihil in se porumesset, et deus epse non esset vessentrititer
bonus, a foctum denire morale, eorum qui Dhum Essentialiter bonum concodentes libertatem
tamen Tollunt. Hoc tamen volumen quo Fatum Altresticum refutatur per se stasi
Ccitat
passim vert
plulo Animae praeexistentia pythagorica et Atoiui velerum, eidem pringippro inniautorummm
loca
et voluminu mensura implet
funtur, quod scilicet nihal sit ex nihilo
Formae pe qualitatis sunt sedes Alheisiui). siuto male
odio Atreisimi Alvmisticaum ab atomis recessit sed male
Hyloto, ca quae et ipsa Atheisint genus Et.
Est Hy pothesis quaedon
opinio stratonis Atomistis opposita
Athe Esinus Hylopathicus ine Anaximanduanus eductio oium adeoque ipsiu mimae
exporentia nateriae per nodim qualitatis. Videluu fuaxi munder quandom fomoee
meria qualificitarum Alomorum docuisse, ut postea Anaxageras nis quod iste addidit,
nentem non factam Commun Alherstis, quod seusus seu cagnitio ex non sentiente nascatur
osmoplastici sunt, qui raandum potius ut plantam vi plastica praeditam quam animata sentiens
considerant; et hiet ex non sentient fabricant sentiens. ( omnia (ubique sensus sed e
ubi acquilibratios non distinquitur, nec est notabilis+ ila quod seutque distinctus exus fuso +)
si systemalaporalis universi Medhanisigo orori potest, sabinitur deus.
duplex platonica Trinitas una adulterata platonicorum altera glanina ipsius dlatonis
parmendis dyantiquorum quae non eadem mestra muttum tamen et mine rEpordet
Trinitas velut per accullam (abbalam uud saganos. nemorabili locus pentar
melatio in pluliarho de Thespesio Volensi qui pertriduum pro mortuo habitus inte
plia quae in eistati didicisse  dicebat, cies devs retalit in Frinnguli forma in se invice
Ets Non ou asserimus substantias incorporeas non esse extensas sed hoc
flamina effundentes. Trimtas eodem pars opphicae Tabbalae
saltem non habere partes separabeses, et vir agendi habere a seipsis atque eaergiam intirnam
ficit posis
plato in Cheaetato protagorae atribuit, ulbum njgeum et non esse aliquid aliud
quam diversas motiones objecti in oculo. Et Aristolees fatetar anteriore negasse album
corpus dasa)or XVT, TVTOY
aut aigrum esse ex sine visu. Excollens locus est platonis ira prolagora scatentim. sitagoras
teste laertiur auditur demvennti. Plato iempriti rt lecicippi nomen evitat
Empiricus et srabo narrant posidonimo urvicum derivnse Alomos a Moschophoende
venie mblctum in vrta pritaus
qui vixit anec billum Trojanum. At forte is, ide recum Mocho apo
moschus cum cujus successoribus conversatus pythagoras. Nds schotur scrisitor Alhenoo, seidenus conje-
Opinio
cuveritus pylhagoreos secatus
demveriti exebdam a TosieS Ex ted o (co SiV8 Er a) in 4 vorlicis more
uram Arcerii probat, qui Mosem pult et
imo, et cum Leucippa TH VuV oXGda Exi To Mecor Siser,
sed it peu opinionem postharogicam expressit Aristoteles +uv V Et cur a cd
fbaY XbX (co C oMErH Exi To MEbor. Ex int ritatae dirat Ecpehanti
pythagorei honades pythagorae int plini quam cstomi. nam ita stobaeus 4pso: rai
D.A1Ha Vop. Kas (014 as 8 7os B∞CTos, arCHa)O 6CMA) IKa. Et Mistolele,
de ipsis: 1ed Morasas vcolaa) EKGMEVBs. Ex gussendus noluit ex Gproco
Empedoclis locus nntuam nihil aliud
estigrammalistia et Alogios Epicum dictas Monadas
esse quam mixumm et separationem f0bs dCe0o eCX∞5X, e povor
empedocles habuit 4 Elementa inter se
pnizis rE dallais E Mosircov.
intransumlabilia, fo sed forte non ut poonitiva, sed ut primas Geretiones magnes. Util
demoeutus pud aertium ex Alomicis in vorticem motis esse l ignam aquam aerem terram
DEl platurihus ac stobaus diserte componere xElementa ex Empedalem ex atomis seu vinimis
et male Aristoleles negiti trausumioem ab Empedo de vult. Et apud  platone
paton Empedocii attrybunatur efflavia, aliquits goris congmentra dum altis excludantur
Et pluturih. de placit sic. vel quisqus est nutor Eugudarlem et picurum componere mundum
corEasosurs edr ccopik ov Eatantus scacusam totoro leste exindionsilibus corporibus
et acut ut cuori pricequis res ercebaed. Ex ollonis tese ecodoretor
is
etim plotina
refertu
terra, er ud
assecon

## Folio 1v — 00068577:0032
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000032.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 83 lines, status machine
terailides resolvebulres in PFprosa i deavnata Tira E X15L Mimma quodam
fragmenta. Ascepiades EEaroproper carix pulor ovkcor:
a
i
saenomenu per ast Ex
u
LLaiX
et diodorus aluabar
Et Metrodorus hontams accuus, Epicureus set) hjus
ide refertur Alomos docuise. Quinfaletur Ailes, democitus i o EB, T Sobsol o-
i
Ycor retolount des sensiones in tactus, et qualitates in figuras. Et mox  nCb) Exer
1 = .
quososlose
Eleganter sitato quosdam si nomines casu substantiam incopponem stal
semnere nec amplius verbum audire velle. Iem seuper bellum inter eos quistibstantios iacorporeas
e
CiCeropherecudes sinus prigius unimos horum dixit sempiternos fuit ex insula syrto non sytra
lidumtunt et re quos fusse. dxil
to Et ibales in Epistoru ad ipsum ei congratutatur quod primus de divinis unud grocos cabere aggrediatur
Hirimlas plotino teste opinis anti Ha 1asa sopae seil. quormma pythagor stani. Et Xenosso cu
s
lecte soct platonem sugillat, quasi socratais pythugoricas monstrisitates miseratem. Plotinus
parmenises
in corporalista, odei a puindo distencti assentor. imo plotinus ei tribuit himlatem
jusiie vites placo in tribuit
sdet XTE Vircoda TE foad Cuo irta
x Alomis Anima facere rotu coponere ex Elementis ut simile simili voscata
splilarcha impedodes vult aeque existecle X mortuos e nondum natos, et animas quasi
peegriaas Xa Deo Angitivos, Et plotino testeidem quasi divinam legem posuntn
idem Empedocles aut sancte
anima quae peciarant in corporibus pererpinarentum
bviventes (apud Clem. Alex) felices replafore. Et plulariius empedocleos damones vial
cepud scriplorem de s. cacilis daplex sol Empedvcli Archelyiu seu intilligibilis et coora
Etiam hels antus pushajogaeque apustobaeum mundum comporiebat ex Hlomi
sed volebat regi providentia. idem Arcepitaus forle Archetaque ajud sidon. Apoll.
et  apparens
his verbis. post hos Arcesitas divina mente paratam conjicit hanc motem, consectam partibus
Aunxagoris non satis apiens quod oritentur qualitates ex Alomis interhomogeners
illis quas Alomos vocal ipse leves
in eis hete rogeneitatem fruxit, quasi tot essent atomorum genera quola corporum similarium, i deinde colli
gerentur sed alii oia in mechanisimum et imaginadem resolvebant. Umvasum ipsis velat Anagramma
qui aelemitatem asserebant, Mundi illi teste liceione etm aeternitatem minorum
pluloni 2a Nossos viventia ex mortuis esse, ut mortua exuiventibus
anaeue locius corporea non a nobis perripi tantum a1HbVotco Aoionco. spurio quodam
ex
Hysis tvica Hypo thesis essenfialem orporibus vilam quandam statut Gpossita Hlonistis
hylozons dant tapas vte vitam, vim percipiendii t autorinesin, quua sorvart se ipsum qua
gener ravis
Optime in quo vis pplastica; unt inde facilius creditu eam dende in sensicivum ex altari. (t hoc sit per aequilibuae
prinu
t.
seu endi ademtum A
Autor Holozoica dogmeltis strato Larmpsa cenus vulgo sysien
Contruditori a de eo relleius fpii uo
Enc. de nul.deor. b. 1. vim diviram in nera
de eo CC. Acod. grost.
ese quae causas gegnendi augendo rimendius habeat, sed careat e
lb4 Prabo lamps. nera se operindlorunti ad fabricandum mundun quacunque sit docet ora esse effecta
interecto uam, somnia hoec esse denderiti non pocentis sed optantis. Aippociales sim hoci
naturae nec dille qu assea
VH Epidem sect. 5 naturam n se ipsu discere quid facto opus, e mox: viris per se inoenrr
recta haec modo ab intelligente punciproaltiore pendere intelligantur
se ic
plato in suersta dicit esse quorundam opimionem via sponfaneis scrciprissuce intllecm
sine ratiocinage
enerari plato agnoscit vim plasticam et methodicaqu in nnverso sed deo subvidinata;
Arist. de un. lib. 1. c.2 A.axagoras ait mentem essecausam boni et recti
seneca mat. Quoes. lb. 3. sect. 29. sive animal est mundus sive corpus natura gubernanta ut arbores
idem ibit. ab. initio ejasse usque ad exitum quicquid facere quicquid pati debent
C inclusum est. Ut in semine omnis futuri rao hors inclusa est. Et legem barbest
a
et canolum nundum nalus infans habet. Totius enim corporis et sequento aetasis
ut sata.
in parvo occultoq lineamenta sunt. sit origo mundi non magis solemet lunam et vices
adecum et aralium virtu, quam quibus mutarentm sx tetriena continui. I
his fuit nunditio
stristoteles de insprrabe quadam divina esse 10)87, ixh+ jor quudam rave ppraestantius de
quo non secus quam aem, quam aestas lege mundilverit
eo locus meus apudse Mendorfiumm usu platiuum )a 10)
remo anqua qui substantias icoporeas admisit, dertatem negavis 
ragmentum lapidis arit aliusd ejusmodi nullo cohoresoni naa sed ut arboret ut amimalius in quibus
mntea tementas sed ordo appart Hhartis qu ae dossuunl undi

## Folio 2r — 00068577:0033
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000033.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 75 lines, status machine
xi 28 cor BXB eoN, TH)
Tior ajScor A)n(apud platone)
ViK (Ex. dos, vir non vir idem non videns, ferit non fecit lipide non lapide avem non aven
judiciosa Aristolalis censura de demveritias. Subistinere X37 ZVNV CEasovos fabri
ligneam manum funibus et chordis motam vivae suestitea
Et moc modum y0o raores rddunt
sperinde esse, ac si lignuius tuber de causa fatricae qu interrogatus, non aliam  diceret
quam quod instrumenta e  secures, et dolabrae ita aecidessent, hinc tales figum, et lalia
it aniim
forumina nata esse. Sed melius responde  liguamus ipse teste Aristot. lit. 1. C. 1. de
scuptor teri de mundo. EnEx abEsuror  2. set dok x5 a YC)s
xtae X, inconvirurens erat ipsum perxem oia agere per se
plotinus Enn. 3. lib. g. sect. 3. si quis scusus nao tibuaturdebeat non eumfore
qualis inimalium, sed qualis eorum prosciudo somno obruuntur
Axima Geometria non omniam quae possidet theorumatum conscra est
inexpectatas et notibiles
dis plastica in anima formantis somnia apte iohorientia, varasque colloculiorium responsiones
drantusia apud Aristotebo in seusus obsimior
anima interia poeta est et fabulae inventor
maeclare plotins Ennc 4, lib. p. C. 37 Res mundi non mere permatilis ratonibus sed peri–
ipticis (comprehensivi) intelle trlibus ve sgubernari, quae natum sint spermiaticis priores
Cudiosth pag fing. 171. lib. 1. cap. 3. num 25. besides this gnepat plastak
nature ot fne universe (quae si non est anima mundi amen dependere po ab intellectu divino)
aud hose plas particatur plusticti porvers a the sors of animals, it is not impossible
sout thathere may be other plastick natures also (as certain locver lives or vegeta.
tive souls) in some greatex parts of the unriverse; Et posten dicil etiam si curlibet plantae
nom necasse sit ut signare tatem vilam plasticum, sufficere ut sit in globo terrae cui plantae
cohaerent (+ sed plantae eum habent x avalso et in vasis posite t)
ed mepto
Hyeozvici et cotmoplastici athcistae ex inferiora illovitae gradu summum principium fecere
carteu rave redditt ordinis in rebus. Cartespus ad agit ut nobis intherrimum illud
Autor in ea sententra est non via hechante explicam pot
argumentum adimal a pulchritudine rerum. Ntalenum videtur facere infinitam et aeternam
Hermogenes. Chuistianus qui lamer materiam aeternum pulaebat et hinc caam mali, olium
dicti porenici Materiarm.
Tertulliani extat liber adversus Hermuginem
glutarchus de Gychagogoe p. 1004 nullum substantiaa a deo creari, ne anima
quidem mundi, sed mundo ordinato ax irrgulari quadam facultate factasanima gubemaliam
hujus nnversi
Arud Mnaciob. oracum epollinis clarii ubi sigierum
Seusdicitur noce Hebruico jao. Pa2207aco vorO5o EpEr laco
invoca supremum deorum jao Wvangu hoc oraculum ad solem delarqueat
pessarum Miteras Triplasios ita dimysius pendo Areo pagita
Abulfeda quod pokcok pec. Hist. Arnb pc46 147. 148 magois redidisse Deu rense
uccu FF tenebias, exhis mistis mandum tovec tamdem lux tenebras vineat et segregett
ta duos fore, mundos unum, plane lacidum alterum plane tenetrosum
plitum abro dEui To belaMatos Kaj Eros. h 47 48. eagu cn ee der volantatam ei essam
addit deum ce quiltuusc
l.lis qualen se e volunt
commune tendat
notunt veult esse
saxsica Cyrius hiss. 1.
idem lib. 6.
Et deu lactantio ex se ipso procreatus et proinde
M Antonim lib. 6. sestsuno gaadere actione quae ad bonum
fect. 8
baxoco 15 diorker lasido rerungabematori
melius mentem mea similitudine explicabeo. Imaginatione tibi fime
mnguum et potens reguum ubi gimna consentiant conspurentue boluatati regis supremi c: mote
regni non esse Hulgo fluvium aut (tellespontum aut Morotidem, aut litus oceani, sed infra etenum
apia coltum eo confinem. Regem ipsum immorum non alias praescabere leres quam quibus satis
subdilorum contineatur Ministros et vrsibiles invisibelesque idesse, atqu
ita per gradus ab a summo
ipsu simplicio in Epistetum, P. 234 cupiter par)a 2 parjar, raioe leneri mundi
Vio ad imor mortales descend
deus quodam modo Anima est rrandi origeni DEx axX. lib. 2. T.I quasi ab unalanima virtate dei re
NXH CECKoprios preclo in Timae. fi. ß. 94 et an non immersa mundo
omne polentiam Dhi ridicule reptraesentant Ather, ut imper quidam, qui inonce
debe dicebat, deum vi omnipotentiae sua posse matare hanc arborem in syllogismuni. Et Cartesius
puerliter, vaffirmat, omnia, etiam naturam boni X mali veri & falsi pendere ab atraria dei voluntati
Arlum allius philosophi veteris paro absurdum hunc paradopo superius. Et si quis Carte persuadere mundo velle
asame Alteistam occultum nn ex alio ejus suiptorum rco  id majori spocie probet
ot
iate ua  il.   d
e

## Folio 2v — 00068577:0034
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000034.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 110 lines, status machine
LA
ei
infinitum nihil aliud est, niam perfectum  non omnia capacia perfectionis ut figura
motus  sed x ans, a adebque cogitatio quae aeque late. patet sunt capacia perfectionis +) per
erurtas nun iliud quam necessitis existendi. Notionem habemus perfecti quia impertes
curvite quia recti. prior conceptu naturaque perfectia (+ ubi postenor esse debliet, impossiblis
s
Et praeclare Boetius: omne quod imperfectum esse diciter, id deminitione
perfecti imperfectum esse perhibetur quo fit it si in aliquo genere imperfectum quid esse videatur
es, ut in numeris. )
sin eo perfectum quoque aliquid esse necesse sit Etenim sublata perfectione unde v
e uod mpesfectum
iner libeta extiterit, ne fingi quidem potst. Ae reba Haes ille in rebus ubi infinittur
 imaginarum est, et ut in numeris et liners et tempor, negatione sola finis. intelligitur
quidam cEo contradictoria attribuunt, ut quod possit impossibilia quod voluntas de
on deteminetur dalcedenta regula justitiae  quod quii quae vo iturus sit sit inso facto jasta
Ita quidam Theolm mepte volunt, quiequi in deo et Dhum esse et praetextum imuitabilitata
d ipsi labertatem et potestatem agendi ex trorsum et cognoscendi res successivas
lagnus eror Alhersturum, quod divinitatem concipiuil ut aliquid terribile ex timore in orbe
nul
ratum, cum contra at Deris solatio Dei fiducia, invdcatio, cultus magno sit Natiomortalibus
prava loculio Heroditi a DGo Na orO E (invitiosum  Tapae Aeo des  ad vexandum
At Plularilus c. de Hecod. maliun. e recte repreherdit, rec nisi de mala quadm
d dimente qualem nos hodi acadoimonem facium intlligendum. Et Acist Meta i.til. 1. c. 2 medti
oetasi 20 DEjor estorExor Ejra) nempe in prooeibium abiciat: GeorExor eo arsporvr
lios promi
qu dum volunt ex bono placito quodx plerosque aeternis formentis destrnasse non tam dEu
tvam suam matam naturam describere videntur. Plutarchus e Exi deb parstrovas
ait superctitiosum Deos eoderem
e sed ox hocentes. LVa)KH X 6C Tod sq6) Sipora
Hlbeistam prava ostinio  apud. Cic. de Nat. Deor. lib. 1.
eiq ed. lam b. Nullanituralis, coritas, punis benevolentius oritur ex imbecillitate Amiciliam
i Postusda ES dEx,
esse mraturam, quandam utilitatum. Atque ita cotta ne hois quidemnisi embealles essent
et  benesico, uut bemignos. o recentior (+ Hobb.) jus deos esse a sola potentia inesistibit
doblignoem ad Mrostandum ipsi obedientiam incumbere horbus propter imbecillitale
E Lucietrus ault ut ex non ridentibus factus videre potest, ita ex non sentrentibysentire. Et nider
quidam etiam Chistiani sive decepti arbitrar abonitatis naa, sive fidem divimentis iible
habentes sive praeindicus praeventi nec salis res considerantes, et coique conditione morilum
notest non ex indentibus factus
infra prospectum regum generaem positi concepunt potiosse mundum fieri meliorem,
hoc est non esse factum ene
Cudivorth Intellestuat sy). lib. 1. cap. 4. pag. 670 10 BcXTsor regulmet mensura ponerhia
ncrelius de atonus: omnimudis corre et via pertentare quoecunque inter se possint congressa creare
cartesus uttrum incipit de ccreleoroturum densione eorumque dlo ascribunt
animalia impeffecta peciisse quod Arist. Cib. 2. C. g e Empadveliq
Et tot sostinatis  in ninvriso tullum non peraptum  
e
bunvtX runcalibs qualia angtorum corura: dem
reuventur honuit aggred formavne foetus con tentus apud Aristotetem dixisse sie necessita
tunmrium
d
b. Xsi Fucq ae tripitate
ic
inplainlogo imnyima sundo lectoz apprabato
Exeo C∞Y, To dia 7I, ∞ Ipi ccoY. 7018 ToY TIVOS, E0 IHTEINEIraI ∞ L EyCB axXH.
contru coem disto-
Tasu, fimut constuntem et similiter non fimi. Atamdi Mestae tollunt argum lnta in pulchrila–
odime remm, quae maximam vim habert,  metalsysica sublititales substiuunt Inepte aartesius exensit se a finatitae
pusis quod fines dei investiga: non possint. Sed o a sed quod praesuitionis hibet aut superbia dicere oculos
telis notionem, quod qua
curum quod demoes rud cicervnem dedivin
praesensionem rerum futurarum cun pubat. Catmeades apud licerone Neafpoleine podem fulura pos dicer
si divinatioest der sunt
nisi om ea quorum causasnatura iluotraeret ut ea fieri necesse esse. Et tamen contra apud licer.
videndi causar fractis
divni diodorus non repesse fuisse cypselum regnare cociathi cuunqua id millessimo aut nano Mollinis raculo.
editum essed prophesica scciptuia de reguo Macedonum et Romani uperii scissive. Johanu Apocalypsi damelesime
1. 1. c. +. p. 716. licet placsib sitos quoedam pietatis sit in  nuperi ellososi sententra
etiam Germetricis, antequam de cho constat. in eotanom ingentea circulum genittul
Doi eamo, existentia rave probanda est. Non itaque aduiltenda Esus Hypothesis sceptica quod etium clarssiva notiones nostrae fassa
xcudio vitqus sostem. intell.
qui vult dubilari posse de oibus
esse possint. Rectius origines movor ccor os eor (restajos ZBas HCH
nu
ea ev 1e.t
pay.728.  dscusit  avitum
Necesse est aliquod
Austol. Met. Cibile. C.5
A necesam existent berinus ofit is possible, e it s
neque omnit facta sunt, aero qui vel incirculum, eundum, vel aliqua ex in hilo
pherejudes lx imcixi et Empedodes et Anaxagaras in eonssert alii consentiebunt E0 Ariston, optimum omnim
artesio resustitatum,
ab aelemo exfitisse
et recte ait
Irgemo se Aristoceles: scientia nutoris erum fGeono lio cheopemlum por esta sensa, 8t sc E45aDa
S ajtducrces Efer, nam enguit etsi seusu surc posset niangulitres ansulos esse, t reclis aegrales non conlentiessem
5
inammum esse
sed quaereremmus deminstraoem
 P
probabile est inscia exactas darirectas
ullus veat nom tiuto aeleruo hoomeliam vertate,
sunt etiam ajcoriae cita ut justinus
Cic de dhom. Animm quinoixit ab num alemitat
um iama merabilibus animis on ethalliteus n ce aeru rectus
si
uen
 rectus hiam
perta fus ge
npns
Et rursus: cumanhoz m tofam usetic onde corpo
e. inim
ner
aquit
a
obre eunde
i
455
ui

## Folio 1r — 00068577:0035
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000035.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine
63. Ge044 Wachteri de recondita Hetraorum gito sochia 17068
pagus 79
poetatione ait Caristianos primitivos ab Habraeis phulo pesm acce
sed a platonicis potius accepere, a quibus ipsi judoeri ut philo
Antiquissam Hebraeorum philosoesiam sectatus est s ue dictas de spinosa eGente
Laptara judaeus, q l nostre ausoris credimis, qui cuui si credimus pinosa divin
d
alem Christi universae relrisionis ehristrana Agnovit. Sed mmror quomodo hoc dici possit,
solisbaci egerat, sed
cum autor agnoscat Christi resurrectionem a spinosa negatam
103. vet Spaetit, vid Ep. Speneri. C
E
quidam M Angusta coda natus Argustanus din apud si norrium
cem pertaesus credo suae conditionis, judaens factus Mosem se Germanum vocalat. Contra
eum scripserat autor libram dictum: Arogottirt ravet, cun hominem fustelodami inciusset
ibi spinosam et Mosem hane impagnat, et sabalam Hebraeoram simul, quod ex Mundo faciat
deum, sed postea visus est sibirem rectius agnovisse nuncergo Hebradiam sebbatam
et spreosam fuetur contenditus drum et Mundum ab istsis distingui, sed in ed
parum sptisfacit. Nam Deus et velut substantia creatur velat accidendei. Rudaeus
in obs peculiari Halensi posuerat defensionem cabatae Habraeorum contra tulores
uosdam modernos. Idem arrumentumtractavit in introductione ad Hestoriam Eclososa
ipstera
Hebrrectum, ibi nutoris litaum, Wrgottrote Taeret dactum impugnarit. Antorunas
Consensum cabalae cum spinosa
saipsam corrigit et domno seudaeo respondet tunc imprognaverat
haec transponit
cnssat quem
siteras ad suystenbas, faritus ex dictione aliam dictionem aut alterins dectionis computum)
 sed
realis et uteralis, haecest Gematria,
ul
sppitosam nunc e
Notariaca quae ex sugulis literis praesitiminitialibus novas dictiones condit) Temuro
Judaeo impug a
quae est quaedam steganograssin et totius Alesabeti commutatio
Rnorriam ast autor non tam sabatam seu philosophiam occultam Hebraeoram, spuam
Multi prius deceriunt quam cognoscunt
inania assumenta deundasse. Sed e Ruorrias dedit utrumque ut invenit, bonum
vetus tanctrnditio: Transgressio. Ada fuit Fruncatio Malchutha caeteris
et malum
Nibil veteres
plantis. Malcuta nempe e seu Remum est altima sephirarum significatur omnia
equ
siavi dei imperio esi irresistibiliter regi, sic ut d homines putent se smam fcere volum
tatem dum exe quuntur didinam. Ad amum autem sibi libertatem in de pendentem tribuisse,
a
et lapsu  didicisse sese non per se stare, sed a deo per Messiam rurjus erigendum
ita a ramiticationem sephorarum Adamus fastigiot atruncavit.
Cabala
Apud _(laudiam Berigardum in Circulo pisano XX. P. 130. 131 Origenes et alii ex
a 3d debel id est accipiendo, fraditione
gricis patrbus uno etiam Hieronymus videntur asserere deceptionem Qegistatoribus nod
ominus quam Medicis esse licitam. disciplina Arcani apud Aegyptros quam severa pythagora
pribavis, qui vix Ampsis Regis  antoritate cui a polyscrate commendatus
sueral, a dio spolitanis admissus est. Ipse non minus silentio severus exactor. Et plato dixit
alorem universim vulgus praedicare nefas; et alibi de quaenigmatice loquendum
literae perictilantes ab aliis legantur quidem sed noo intelligantur, nec minus aristoteles
nigmaticus und. Gassendum contro Aristoteleos se Academicis Amys. lib. 3. contra Aeadem
ipsi enicurei sua habet, alaisse centu abcis sententias fantum eis aperuisse qui serumus
necturem vix issent. Quin apud flementem strom. 5. ipsi Epicure; dicet aut
quaedam apud se etse non omnibus legenda. Itaque cartes. ad Reg. part. 1. Ep. 89. injuriam
facis nostrae gilosoae si eam notentibus obtrudas, undisi communices aliis quam enis
Bumetus in Archae ologia de Cabalistis, eorum Csilosolsiam huc redire, quod strimum
ogantibus
rns seu Aensop conlineat omnia radima sit semper entitatis quantitas in universvi
s
int
Mundum esse Emanationem ex deus mac verba feci fieri de pacuis, vasis, vasculis, cana
libus, per quos radii decurrunt radiis vetractis res perire et resorberi in deum
 pudso cabalam putant quidam nust nudius tertins a A. Loriensi ant irira inventam
latianus, dominum Mundi esse Universorum substantiam, Deus esse d nosassi c8
HarTos
ternici Mori heses sabalisticae: Ex nihilo inulfieri: nullam
omonem substantiam
le in rerum universitate materiam Calibistarum proprium dogma es
esse spircum, hoc illi ielligunt ce spnita divino sec undum nostrum autorem, secus quam Norut
At noster stann numuum ve
Mundos esse naturae orvina necessarium et immantim effectum
 dem  dum  a arte redon distimi  
n rem et modum tet a parte rei non distrngoi. Hac male

## Folio 1v — 00068577:0036
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000036.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 101 lines, status machine
Aniversum tose dici deum ut pote mantesatum
in iis quae de mundo divino unde Mundus hic spectabilis emanando profluxit
alosolsantur sabalistae, adeo aperta est trinitatis confessio, ut facile subscubam derbis
viri docti obs. Va b. Tom. 1. ob. f. 16. n. 3. Christianos ab Ebraeis Frinitatem accestisse
sticus Marrandulanas erravit cum in tribus sephiris supremis diboris sabdaistica
Aiadem collocavit, quem alii secuti, et audarissime ille qui Lom.t. obs. sel. 1. n 1, quod
autoris
e
udicio
per illa nomina Rether, Binat, Chochmato, Corouae sepientiae et prudentiae Ares persone
.
utatis indilitentur ex ipsa sabalistarum explication esse manifestum. sed sciendum
infra Ad
Namerationes seu sephiras longe esse intra Ensoph, in quo trias
Ensoph est Adam sadmonid est tota sephirapum, numinum. Numerationum
satianus in cratione ad epaecos, se professu Barbaricae (id est Hebraica) silo
Adonum complexio, non est unigemtus sed primogemtus
er potentiam verbi tam ipse tum
verbum quod in eo erat (vertum intermum) extitit. Cun autem voluit iste verbum ex
et
sosiae sectalorem: in ipso (universorumdomino
principium ujusmundu (Adam Cadmon, primogenitus) natum
autem est per divisionem non per avulsionem quod enim avelitur a primo separatur
e
dfunctione Donatum propria nihil imminuit illum a quo vim suam
lerrum:) Hoc scimus esse
Hae catianus ubi verba tantum Ebraea, Ensoph et Adam Catmon desunt
Neque ideo latianus Arii praetusor. Arrius factus est haeriticus unigenitum negandoveles + 1I.
s
quod vero diiditur
Zullas in defensione squodi Nicaena ostendis
atholicos symodo Nicaena antiquiores, filio dei nativitatem
rlores ject. 3. cap. 58. scriploret . aliquando coepenit, et mundi creationem antecessent. it.
sumst
primogenitum conllingenito confundendo
de quibus ordine
etiam postoriore, aliquam 2E AoV_ ex parie ad condend
ntrophenum, Hippolitum et Nir
quae mundiacationem
atianum, Eneossalum
dare quandam
atianum
Zmoni veronensi tribut
Alexaudrini ad Alexandum Episcum constan
ex sermonibu
60)natasa 6)y agnovisse id
mopolitatium, ex Epistola sonstantimi M. advicomedienses ex Enserio pamesili detandibus constantiur e
Atlenagoram
et tandem cap. g.
ostendi
sed sa post squodum Nicanum criptis ex rpistoa Alexandi
mundum progressionemser,
Et cudit p. 394 seg. Ego non ausim hoc aranum perutari, et si videre
lenihi vidpar quae de ipso non insepte dici possint. itaque ad Attranascum revertor qui briplicem
agt
filio natiortaten manitesse tribu t. Prima est qua  oVos ab aeterno ex patie t apudpatrem
ptitit. Ob honc nativitate Tor Moro VEV in scripturis dici ipsum censul AChampus Ued Athanas
pso daniue athanasio proba
cor. 3. contin ctrrianos Altem natioitas consistit in illa 6vVXa Fa BabE), qua o dosos a
natie dho exivit ad creationem Bundi. Hoc respectu dici illum inscriptura omnis creaturae
primogenctum statur Athanasius. Tertia demum rativitis ejus fuit um endem divina persona
ps.
seque intulit in uterum ceriassimae virginis, et verbum eamo factum
se. Cave autem hanc Magni Aathanasus in terpretationem contemnas, quippe quae aptissimamlibi
e sinu et glorid paterna exivit,
savem porrigat ad aperiendam deterum quorundem mentem e sententiam, quorum dict
Arriani in haere
eq patiociniam trapere, et nesterici quidam heologi haud iminus imperite Mrriansum accusarunt
Aen
Antor ait  Votandim quod Messia, est ipse hosos eternus nonille deo internus sed protati:
tius, et hic dici stitosaballistico, Messias, quod sporitu sancto undius est, qui proinde etiam
sin
ac Bullus
in
ael extalistai
abalistae etiam
oguntur ut concedant quod corpus phristi sit omnipraesens, eo quod corpus Christi seundum caud eb
errtas Mundi Cabaloris dicitur, quia samtos eju est qui Bundum animavit.
Orpus Brimum unde reliqua corpota per vacias sephiras reatrices speciem et ornatum accepere
Antor deinde Capi4: Spino sam Cum sabala comparat. t spro is ait: Eth. p. 2. schol
prop. 10. omnes concedere debent ihil sine deo esse nequeoncipis
lid
mavis
Nam apud omnes in confessi
 unica est causa; hoc est
Haec  spinosa cui apparet
vam
A, quod Dhus omnium rerum tant earum essentiae, quam earum
Et verum est non esse de rebuscreatis aliter pronuntiandum
et non tantum est causa rerum securdumfieri, sed etiam secundum esse
permittuntur a natura i. oo non puto asgentum sprnosam. Meo judicio. Essentiae quodammoda
sind dio concipi possunt, sed exstentiae Dium involvunt. isaque re alitas e stent unu ssenbiaram qua
autorem applandere. 
scilicet in exidentias intluuntis dio s est. Essentiae rec sunt deo loeternae, o Tuli numeri e
DEi A ipsa assentia complectitur omnes alias essentias adeo ut Deus sine iasis corcipi non possit, per
fecte. sed existentia Dm sine deo concipi am at qui est altima ratiorerum oc Axioma
Essentiam to existentiam rei pertinere, sine quo nec esse nec concipi pt, ad hibendum est in necessapius
seu speciebus, non in trndividur seu contingentibus, nam individua conccipidistrncte on possunt Hinc
cum deo connexionem ne es saratur non habent, sed libere sunt producta. De incli–
vatus ad ea suildrus determinata ratune, sed non necessitutus
lmaari

## Folio 2r — 00068577:0037
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000037.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 77 lines, status machine
Ex Nitulo fieri aliquud ad fictiones refert spimosa deEmend. intell p. 374
sed revera qu lmti eut ex rielitu modi qui funt ex infido finat. Cum nulla sit modorum materia
Imo quodemendo dici potest certe nec motus nec ejus pau pars praeextilit, sed alius qui evanut
Cabalaer videntur diaere Materiam nec creari ob vilitatem essentiae nec existere posse ponde
et cui hic successet
vel nullam esse in universo materiam vel spirtum tmateriam unumidemque esse alti habet Heuricus
Morus in Thesibus Cabalissicis. Spinosa quoque negat ullam massam corpoream ) matericle
quae sit subjectum hujus Mundi a dhocreati potuisse, quia inquil ex qua diorna Essentia cream potut
dissenitates onorunt. Egetoere  aliquid in his veris sed credo non salis in tellectum
Holibes putat in esse septensione naturam orporis Materia revera est set non fulestantia
Cuo sit angregatum seu resultans ex substantiis, de Materia in quam socunda seu Massa loquor
stenser quae minime homogeneum est corpu. Sed id quod homogenem concistimus et
materant primum vocamus,  a alcudid est aliquad incompletum cum sit mere
potentiale. Substantia autem plenum est aliquid qatque actionum
spmosa palavit Materiam vilgi non existere. Hinc saepe monet a Cartasio matriam
amale definiri per Exfensionem Ep. 73. Et extensionem male explicari per rem vilissimar
quae debeat esse in loco digesibilis eo quid materia debet expliam per attribute. de Emend. intell.
p. 325. Eo quod materia debeat explicari per attributum quod eetternam et infiniam Essentiam exprimit
i Respendeo Extersionem nihil saliud esse quam inde finitam quandam repetitionem rerum
qualenus similes sunt inter se seu indi scernibiles, sed  ut Numeris supponit res numdiatas
sa Extensio res  quae repeuntur, quibus paeter communia in sunt prostria numa
sunt in passivis differunt in activis omn quies esse. Haec propria ascedentia fassiunt
1
pliquid eglissimum, bnempe carers omni virtule, sed tale consistit tantum vel in incompleto,
pincsae (Eth. P. 1. coroll. prop. 13. CF schol. prop. 15.) nulla substantia ne corporea
ingum quia ipsi non nisi unica est substantia sed
mihi id merum est, et si infinitas substantias admittam, omnes enim apud me sunt indivisibiles
uro
in abstractione
in Monadesirem (Eth. p. 3. Schol. prop. 2. Quod Mens et corpuseadenres sit duobus faitum
a
1i
modis expressa et quod Efh. p. 2. 8. schol. prop. 7.) et quod substantia cogitans e substantia
extensa unb eademus substantia sint quae jam sub cogitationis jam sub extensionis attribulo
qui scilicet
sit
cognoscitur. Et ibidem ait; Haec quidam Hetraectum quasi per nebulam vidisse videntur
srituunt deum, dei intellectum, resque ab ipso intellectas unum et idem esse. Haec male mea
 senteutin. Mens et corpus non Bst idem, non magis quam pincipium actionis, et princi
pium passionis. Substantia for porea habet merter mentem s animam et corpus organicum,
et hoc so est massa composita exaliis substantis. Id verum est eandem substantiam cogitare, ashabere
mapsam lxtensam sibi adjunctam, sed minime ex ea consistere cum nirt ecrim non adimi possit,
praeterca omnis substantia stercisit, sed non omnis substantuo cogitir
cogilatio revera est mopadum, imo et  omnis perceptio, sed extensio est compositorum
DEum  res a deo inellecta, unum idemque non magis dici potest, quam Menter
guta dutat spinosam naturam communem
salva substantia.
assumsisse, cui in sit cogilatios et extensio et eam esse spiritum sed nulla estsporituum
exfensco nisi i  sumas latiae pro quodam anirmali sublici ut tangelia verferibus
et ores a mente perpepitas idem esse
Addit autor hodos horum attributionem esse mentem et corpus; sed qui
quaeso Mens potest esse modus cogitationis cum sit cogilationis princistiun. Itaque potius.
Mirum ekans quod
accipiebantur.
estinosa supra de Emerdatione intellectus negasse videtur, exfensionem esse divisibile
Mens esset attributum, et cogilatio esset modocatio hujus attributi
in parles X ex p partibus compositam, quod nultum sensum recipit. Nisi torte velespatum
non esse rem divisibitem. sed spatium ut tempus sunt rdmes notrerum non res
Recte ait autor deum atium omnium orgines ex se ipso prou invensse, quemad,
modum, olim memini iut scaligerum dicere, res produci non ese polentia passim mteria so
Entelechics
esss causam sui et omnim
ex potentra activa Ei. it hoc ego de forimis disserim, seu activis Eat he
quod ait pinosus Eth. f. 3. p. 1. prop. 24
270 C3p.n. 2) esse potentiam dei non admitto. Deus
sed a divina potentia
DEum eadem necessitate
eum, et potentiam Dei et hto terum potentiam
eressario existit, sed res libere producit, et rerum potentia a Deo producta et
Ait spinosa Ep. 21. omnia in deo esse  in deo movericum paulo afformo, et forte
diversa est, et res operantur ipsae, etsi veres agendi acceperint
etiam cumemubus autiquis Gloso sit licet alio modo, et auderem etiam dicere cum omnibus ntiquis
Hebraeri, quartum ex qribus datrnditionibus tametsi omnibus modis adulteratis, conjicerfices
Ego putem omnia esse injoho non ut partem in toto, nec ut ad accidens in subjecto, sed
ut locum in locato, sed locum spirituatem seu sultentantem hon ut ocum commersuratum
seu condivisum nemne cta ut Deus est immensus seu ubique adestqe orbus, ucest eoeria itaque c omnia
in epto est enim veisint res, et ubi um sut, sets canes doi unte discedunt, es jam sed ubi au

## Folio 2v — 00068577:0038
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000038.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine
futor: Quod dhas alia mediate alia immedhate produxerit Gabalistarum concors sententia est. Hnc
Tubinde loquuntur de principrato quodam primo quod Dhus immediate ex se effluerefecerit, et quo
mediante caetera in sere X ordine sint prodicta Idque varis nominibus salutire solent qualia sunt dam
Cadmon Messias, Chritus Logos verbum, primogenitus Homo phrimus, homo coetestis, dux pastor
mediator erc. Rationem asserti alias reddam. Aem ipsam agnovet spinosa, ut praeter nomen hit
desiderare possis. sequitur inquit (Et h. p. 1. schol. prop. 28) secundo quod Deus honpotes proprie dici
Causa remota rerum ingularium, nisi forte ea de causa ut scilicetha sabis quas immediate produxit vel
potiusquae ex absoluta ejus natura equantur, distinguamas. Qalia autem sint illa quae ex absoluta
nhi natura, sequi dicuntur sic explicaret prop. 7 omnia quae ex absolluta natura allicuius attri
buti, in sequuntur, semper et infinita existere dibuerunt sive per idem attributum coentema et infinita
Haec aptor ex spinosa, quae omni fundamgento carenl. DsDeus nullam rem infintar
producit creaturam infinitam producit, neque do id ullo argumento ostendi pe, nec assignari potest in
quo ea differat ab ipsus, vam quod sibi imaginatur spinosa ex quovis attibuto pecularem pudire
sunt
infinrtam substantiam Rem ex  extensione infinitum quoddam extensione ex cogrlatione
ifinitum quendam intellectum, drifur ex vana imminatione de divjus quibusdam atfributis
neferogendis velut cogitatione et Extensione. et in numeris aliis fortasse. Nam e revera
extensio non est attributum, per se cum non sit nis repetitio percipientium. Nec apparat
Extensum infinitum non nisi imagnarium est, cogitans infinitum est ipse dens. Necessaria et
quae ex infinita Dei cratura sequuntur sunt aeternae veritates.
Causa secunda Creatura
particulans ab alia producitur, et haec rursus ab alia, sic ergo non venietur ad deum, sed concipiendus
veniretur ad Deum si progressus in infinitum fingeretur et tamen revera non ultrma minus
quod ait Tatianus in oratione ad tes gaecos spiritus inest stellis angelis sporitibus
quam alia anterior a deo siendet
stirpibus aquis hominibus et quamvis unus et idem sit, differentias tamenn se habet seu
hancego doctrinam minus probo. ide Est errorde Anima mundi, quae per idem diffusn et quae
instar ve aeris in organis pneumaticis, prodiversis fistulis divesas. fonos facit.
sed haec
ntentia ec sed sciendum est tot esse substantias incorporeas, vel si mavis animas, quot sunt
tadhimae orginicae naturales, sed itq quod ait spinosa Eth. p. 2. schol. prop. B3. omnia
quamvis diversis gradibus animata tamen sunt. alia unirabili sententia nntitur Nam,
inquit cujusque rei datur necessario idea in deo cujasecusa eodem modo ac humani copporis dea
 est
sed
plane ab omni specie rationis alienum est idem ainimam esse ideam. idea sunt aliquid
mere abstractum, ut numeri et figurae, nec agere possunt. ideae sunt abstractae et universale
idea animalis est ejus possibilitas Et lensio est ider.s animas immortales dicere, quia idea
sunt stenae, qusi quasi chaeraaeta ila de anina literna diceretur, quia idea sphaerici
plo
A Anima non est idea, sed fous innumerabilium ideam
abet enim praeter otiva ideam prasentem activum aliquid seu productionem
L
corporis aetema est
novarum idearum. At secundum pinosam, quovis momento alia erit anima quin mutato
corpore alio est corporis idea. Hinc non sab. Hine non mirum si creaturas pro modificatibnibus
evanidis habet. Anima ergo est aliquid  vitale seu continens vim actidam
sit spinosa (Etk. p. 1. prop. 16) Ex necessitate divinae nature infinita infinitis modis
hoc est omnia quae sub intellectum finitum cadere possunt, sequi debent. Haec sententia fulsissima
est, et idem est hic enor cum eo quem Cartesin insinnavit materiam susc, successive omnes
idem male (Ep. 58)
formus suscipere. Spinosa incepit ubi Cartesius desiit in naturalismo.
mundum divinae naturae effectum esse, et si pene addat non esse factum fortuito. Datur mediam inter
necessaria et fortuila emne lrberum. nundus est effectus dei voluntarius sed ob rationes inclinantes
nnforel. potuisset
seu praevalentes. Et licel fujeretur mundus perpetuus tamen necessarius
putatED. 4g. Olum
multis modis
erum, aut non aut aliter leare, sed non erat facturus
en necessitate mundum producere qua se intelligit. sed dspondendum est
aes esse possibiles, at ut se non intellageret impostibile erat spinosa  quod ait Eth. p. 1. phos
prop. 17 Scro plures esse qui patant se demonstrare possead dei naturam summum intellectum et
doluntatem pertinere, nihil enim perfectius agnoscere se ajunt quod Deo tribuere ppossint, quam id quod
 nobis summa perfectioest. ... ideo matuerhuldeum ad omnia indifferentem statuere nec
aliud creantem, quam praeter id quod absolata quadam voluntate statuit creare verum ego me sertis clare
ostendisse puto a  summa dei poteritia omnia eadem necessilate sequi eodem modo utex natura
cidanguli sequitur eus tres angules duobus rectis aequari. Ex initio horumperborum patet sprnosam
Eo nonfribuere iabodectum e voluntatem. Recte negal deumesse indiverentam et absoluta volun–
tate aliquid statuentem. Ptatinl voluntate rationibus inxa. Res ex DEo. sequi ut proprietates ex
triangulo, nullo argumento comprobatur, neque int analigia est inter verintes et  assentias et res
exostentes. Idem schol. ad prop. vult intellectum et voluntatem dhi cum nostro sotum romine lonven
nam noctum esse posteriorem rebus dei priorem, sed hirc non sequitur, solo nomrine convenipe. Alibi tamen dicitcogi–
rationem esse attributachi et ad illamreferendos particulares logitandu modos Eth. p. 2 pro p. 1dem sed tunc pasut auborem
copuali e pvectode estermo quodles ps ners mostra puros intiletus f nt.
edibi
animam um

## Folio 1r — 00068577:0043
# Scan: The same scan is also registered as fol. 2v, fol. 3r; its text is given once, here.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000043.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 200 lines, status machine
quoad 1. via conponuntex Hlomis, quantitate carentibus, ita genendo
tis d quam conglegad s has volunt DEam paintertum
Hinc concti d tempusredic
non ontanum sed compositum ex tustantibus. Motuum unum inc sequitur ad
et motus in remotroribus a centro equitur diametum esse cat
Eex maimonide scheda 1.
 habbi Mosis
Egregium vndeo esse abrum Maimonidis, qui inscubi
doctor perplexorum, et magis philosophicum quam
putaram digtrumque adeo lectione attentur. Fuit in phila
plurae intelligentia insignis. lesi vession oerfieditam
sophia mathematicis modica arte denique se sacresei
profitetur se parabolarum legis verama mde quit
tiam aperire. timnisse scriberc, quia inquile
nostra in hac captivitate quicquam scripsit hactenus. Sed suffultu
dubbus principiis: Tempus est faciendi, Domino irritam fecerunt
logem Tuam. uatur. 119. 126. Et dicto supicntum
omnia opera tua fiant ad glorium dei
tees part. 1. c, 26. Deo tribuntur nomin.
corporia, ut doceatur eum esse Ens vulgus enimalia Entia
non apprehendit; tribuitur ec motus qui intelligunt homines
movendi facultate aliquam perfectionem. C. 27. Onket
ditigens in removenda a deo corporeitate. c. 32. R
Akibha perfectus, qui in rebus divinis egingressus, et
egressus est in pace, non fatigeas animum is quorum approhensu
non erat in potestate. Nocet se exenere in nimis exce
38. Incipiendam a Logicis deinde tendendum
tica inde versari oportet in naturalibus, ultimo in divinis
ibid. nisi per Xabbalam (traditionem) scientia aliqua nobis dat
esset, et siper exempla et similitudines non dueremur, sed discenda
essent omnia per essentiales rerum definitiones credendaque per demu
strationes major pars hominum diem suum obiret ante quam
sciret num deus sit nec ne.
qui speculatur sime princi
piis, est ut is qui ambulans cadit in posam, qui melins quievisfet
c. 36 qui credit deum esse corporeum pejor est idololatris quid
ril non dicun petant idola esse deum, sed colunt ut medrum
aliquod ad deum. +
c. 4b. corporea tribuuntur deo ut
discat populus omnium rerum in eo perfectiones existere
astnc hujus terrae rex aliquis est, quam habes demonstratom
Eucce. vid num cum numinulari, iste sit vir debilis corpones
exigui et magna auri copia coram ipso, alter vero houo robust
et egenus vel unicum obulum loco elee mosgnae ab eo petens, sed
non solum nihil ab eo accipiat, verum graviter increpetur et
verbis inpuriosis repeleatur, sane insitmetus regis esset, eum inter
ejus unferref. Ita et Eutaxialerum civitia
regem quae deo attribumit propheta, sunt
at equiam, sud seusunes ad dstenter
vel amihilare. Ex his soatur vacum.
non esse velociorem sed motu veloriorem pauci
mo rotam volunt, non tolam sima moveri alibqui; necessarii el
quadrato conmensurabirem
ccidens vitae esei inisse accidens quoddum cede sprdationis vice
seu accidem mortis
aloo crporis
mulla a iter sunt
5. prtant intm existere in qualia
tusa smarandus est alba (+ non cororent ista ese loquer
frumcum dostrium demveriti +) ad 6. volunt diu colinut ar
accidens priori simile. seit. non potant
aabeat salia aeccidentia
deuseat cots in vestimento eo
nomento, quo paunus conpunitur u Tingente. Hominem
nequaquem movere calamum, sed mitum colami esse accidens in e
ideo creatum, Deum autem hac consvetudinem obsientare la
quando motus manus accedit manui olgo in iam in ese
actionem vel causam per se ad Cacaum movendum,
nec corpus
nvenim quod aligoe ractiarem habeat verum ut limmitacitum
ayen dum
protum et quielem conderant ut calorem
gus ad est ut reulia Aecidens
bstrau orm crporum differre solum aecidertibu
patant accidem quod ibeliposexisterein qualibe
tieri posse al via sint aliter necullam esse rageni
Nam aliter via ex consveludine trntum ess
ds tapotursi
arbitiro L) s
deripot ignis infrigidece deorsum moveatum
fino plinisa
Ceriar conentiunt
 simol in eodem subrecto. Habent pro imi–
possibilibus a non possnt grmari e cocipi
conceptio 
id quidem rese sed
debel sumi a Cartasia verum ab intellectu
c. 71. pro orgine mundibia et appropriatio
hbeat, certam mensuram, et possit habere aliam ut et de aliis alei
portet este apgopriatorem qui elegerit urum expossibilila
et ita mandus sit conditus Est et via praeponderationis quae est tamus
possibil prioris nemp
seod
tavem cum
Existentia mundi
Etd quod de Rnbente mat
o tantendu
in prop E volunt sicul non insil
masentur
pactu ferre ut
contui scientia alterius eas contemplantis dutar exit ipsis et innovatu
semper ejusscientia seu matatur, done ac crescit donec ad
mojus donec ommi medetenea, quod si infinita sint, uun
plator asse quetus seddeus non et scientiam ab Entibeu dum scientiae
suae immutabiunem novit etiam novt ora quae inde sequuntur
sal an qui stelit in medio filiorum deu discuritin terra
bi. Jobo non sibuitur sapientia, sed solum probitas Avidetr innue
satauam esse intelligentiam infiniam sublumarem F). go tob et
sententra esse videtud orviliate, gentis hanngui tande
unsti coram deo quamdin ob per cubbatam seutraditionem lantum deu
cognovit putariti in externiionsisteere bealitudinem, 
in cognitite dii. Eliphas puteit jbum pernisse peccalise Bildad putavit an
amstroem sor vigunmoeu ( secta Muatz ali) 2
Pyat pro beneplacito nec defere quaeriab lo lationem. Itaque
aleritum Arstoteis cilipob ontentia senis insot
Crochicum sectatae Ifiriae
videsur endem dicere. Tandem
sidia cquenit cum
nsecta atu
elitum reprehendit priores, et tame
eus loquitur, d
Meterra, ai alia, coelestia grathane, in quo vul
recnaales
plura rralia et scopus videtur fase docere, prentiam et gonintate
vu esse.
possibile, sed huntum d
centra ejus decerntk bonum est in summ
grada. Alus haec ei sertentia orgnium legem amprextertium o
phorostesorum
Ex praeceptislegis quam rntio nobis est cognita
vecantur Mischpaticri quiliq
valgo dicups salationem scivisse raionem omnium praeceplorum
excepto ileo de vacca ruffa. Non tamen putandam est omnium
loum Circumstaas habere ravem, viu. cur septem agui non octo, nan
octo fuissent, similiter quaesisses curu non potius septem
Rerum finis FOaeEiae antma e E0) aZ ex corporis. lex motis ra
erfectionem docet sa alioc leges tantum corporum curam habent
C. E8. deligendus deus excolocorde, sed hoc non potest oblineri nis
pprehentione vera totius eptium universitatis et sapieatiae dii in ille
5.. 29. Abraham eduptque educatus est inter
eb pos qui stellas habebant suo deis. libri, inquil, insorum later ho
2
ipsius deusmagi
art est peit aun
scheda F. ex Maimonidis doct. perplex
p. 3. C. 29. sunt et alii libri fabiorum Tabiorum, ut libris Haistamchus
qui tribuitur Aristoteli sed falso. liber Habtel esmacth hoc est de ima
nibus loquentibus liber Tamtam, liber Hass charabh, liber Maatoth
hagegalgat vehateurota haolota becol maatet seu de gradibus
cioium gelestium et figuris ascendentibus in uno quoque gra
non Coquentibus tributus Aristoteli, liber qui attribuitur Hermeti
laiber saaci prolege tabii proteretabiorum. liber magnus de parto-
laritatlibus et consoeludtubem legis habjori
ut et de festis precationilus
aliis Hi omnes sunt frabice honsllati. Nec dubrum est quim multo
non am plures gon sunt transtatis multi eliam perieuint
um est porta magna ad reddendas raoes praeceptorum
habis agriculturam fercrebant pendere a stellis
agricolas alius
praeferunt. notunt ideo mactari bovesk armenta, (B, hoilaque Bramino
tius capila praeceptorum
deus non lane abolevit mullos idocatlici
gumen suum transtilit
finc templum eju
dotere non minisss
anu  ess vrandum,
lia via dutere,
lica praecepta citae
accificia incurval
moocantr mbie angusrae
cormentino operi preces ut
ag des
diiput ut muserst plies nontm
dabio cuitit DVBC
stella venens, sed loricant arma cirilia coram tella ararto
es accidentates sumil pr
Factus est dive sHi mulumentu exper
unis inpatiarum prolibita
Rediras. Pubentur q buri (ruo
proventunt, quia olini primitiae sum singu
tilus superstitiosi a pabbinis tantu
Et 7. Tabii Mepstmati
plane a consortio
ilt oqui lliceret sine potet sune lex
inter cbosesie
Enture annus
osscubanturi leo
via Amoreruo
removebant
sitis sentis vet
intiodnt ntira ter le t tu do esibis
d. 3 ex Manponvis doviore perplexcio, partaestia
21. parte 3. Cap. 2) artefacta sunt it scientiam facientis
c. 22. de sobo subitatur an paraliote sit, an Hstori
nisa malori
andos ejus onsit rardo reperies quod, unus diet dicere oes quque
ribere dissici
es deus non vult omne
caetera vero hytit im patuta
unes beuebius

## Folio 1v — 00068577:0044
# Scan: The same scan is also registered as fol. 2r, fol. 4v; its text is given once, here.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068577/jpgs/default/00000044.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 197 lines, status machine
dam ejus cognitionem, vel tactus al toceant de actione vel
loquelae ut doceantde infusione intelligentiae. C.
C.47. deo attribuitur intellectu non imaginatio
C. 50. deque est simplicissimus, nec habet formas seu attrbuta
sive accideitia, c non magis inter deum et creaturas
est comparabio, quam inter sapientiam et inter dut-
cedinem licet sint sub genere qualitatis. C. 53. si quis describeret
gnem quod sit dealbans, demigans, coquens, comburens, congregans
dissolvens verum diceret; sed si putaret sex ideo diversas fa
cultatessigni inesse, quarum una coqueret, alia denigraret
Et. is erraret, cum ea praestet cua qualitas nempe calor
pro diverso solum ajecto, ita in deo noni sum diversae forni
seu res, quarum  fapientu,  potentia, volun
tas, 154 Treder im proprietates dei acosi revelata
c. 57. Deus existit sed non per
existentiam, vivit sed non per vitam, escit sed
Epor. 34. 6. 7.
non perscientiam
C.59. Gradus erorum
et cognitionum, quidam staturt deum esse corpireum, quidam
dubitat, quidam scit esse incorporeum. Quidam adhuc amplius.
un solum corpus ed et omnem passionem a deo removendam
quo qu quis plura a deo demonstrative removere potest hoc
est e magis provectus in ejus cognitione. Tii silentium
saus est de deo psatm. 65. 2. mulli inepte dum
dium laudare se potant, in eum sunt injuriosi tinime Da
dum est dei perfectiones a mostris differre nt plus et minus
C.60. multiplicanda sunt atthitunta negativa quidam cit
navim esse Ens alius su al non esse accdens alius non
esse animal alius non esse plantam, alius non esse patuam
alius non esse compositum naturale, alius non esse rem lalam
et sanutr alius non esse rotundam
pensancutar non aequlatera jum (plenam solidani) horum
alius alio propius attingit proxime ultimus omnes simul
alius, non
ne tantudem compre hendunt, quantum qui affirtuatiae dicciet
si quis dulae
isse corpus ligneum loncavum longuur
crederet esse amarum, aliquod de eo apprehenderet sed
quis gritne putaret esse saporem putaret esse quantitate
prehenderet nihil is plane natulam saporis ignoraret
abuit s creatorarum attributa
p. 62. Nominu tetragrammaton 12 literarum 6 neram
C.08 dequs est in pelectus, in telligen
arliterarum
et intiligibal, et haec tria in ipso sunt unum intllectus
exscens in actu, est idem quod res intellecta, nempe forma
abstracta verboris sed intellectus in potentia er arbo inte
recta in potentia sunt resdiverse, umantam deus sit semper
octu intelligens (ine ulla potentia respectu omnium calelligi
bilium, ideo in eo secuper idem intelligeas X intellestoi
69 deue est forma altim quatemus dat esse rei. Eodem
modo est finis finium, et Efficiens Efficientrum; si Amoveot
a peth, et Beth a Gimel, et Gimel a deneth, etc utique bale
inberet Aleph Belhi Ginel
69. quidom ex loquentum secta ed dementiae pervener
ut si fuerint asserere etsi deus non existeret, non secuturum res
in nhulum redactum iri neque enim destancto efficiente dectimi opus,
etiam esse frmam Mundi et firem.
mrcapant scilicet dip philossophia accomunuare ad supp
C. 771. Coquentes
religionem, consundunt pleruinque imaginationem un
veelebant demonstrare; novibe innudi ex ilosoper
quod maimom
pal fe
i sicut sruber aut simeon
et pundi comparad a lomine, Deus est vita muno
per vitam Mund
jurpor
incipia loqua
a Graecis et Atramaer ad ismaelitas pervesiere
vigilio est ad confirmandam substantia abstrnctam rda dari
tinsu quae
vacum e tempus qnom ex instantibus. 4. substratiam non
5. Sabstantiae abstimorae exitentim e subsisten
perfici in accidentibus. 6. accidens nullum durari duo tempora seu momento
mulhisarcidentat
eandem esse rarem habilumm et privationum et utraque indigeres esse acci
dendra exi tentiae quae ifficiente aliquo indigeant.  nihil esse inuniver
maeter substaam et accidens formula, una et quoque cisseaccdentio.
 accidentia se invirem non sus nere nec de se invirem praedicari.
eo possibale non probaricum eer converienera, illius maginatio
Cum hoc univeso (hoc est possibile non esse allud quod gerurae didini
A, sed quod conci
ad est) 9. infinitum nullu dar neque inai
polentia sed vibus modis fali
plinus enars t deffelie sieque ute prioquademg ati
accidente
49. conmressus illicitis cum foeminis
cadem dono, et ut conmondetur verecundia
pingurs, quia habitan
aohibita com
erversorum animaluim plerumque errim non coeunt nisi ab hominibus an
pro generandis oaulis nonvull autem lexhomir
bis bove
cistis pimis inte
et asino simul, ne sorte sito se commisceant.
debilitat aonmhrl imerferium cocundi appebitum dicu
ostri mulieres libentius, congredi cum incircum
enta ab
phamo ae
sest claso neqacruris
C51. p ntellectum im
mersura prov
Si quitum perfectiones
honres adcpr
orum sunt soluuloriun est a tua
bendur
ndustro qu
res coe siguim habentes
in etiam qui non sunt de ipsius semine, nec sunt rio reliquia tabaecrum
coedibere aebernitatem mundi Aiamum fuisse crviro e pemina adreli
homines, sed fuisse Apostolum Lunae, et hoies ad ejus cullum vocasse et
lbros pripsysse de cultura terrae. de Noatidicunt quod fuitagri
ententia Adani in cultu lunct
diaevicina est egressam B et interram Babet ingressum multi
arabilia secum asportasse
quae memirant fabulosa
hapus cromen domini, dei mundi invo
sed obra
vit Gen. 21. 33. Tabaei
idere et mctalla ac lllimat
soli magines aureas lunae arzenteas de
terra sunt inter stellas partiti. Arbrres quoque assigna ut stellis. 
sacris
tates erunt propleto Baaris et prophetae Lucorum
suedus
dex, e menscra intellectus
s et
utrae dinua circu ip
naper
mius
Hunc non ad
sicume
Capientet
exum 
pale
stato cpiris
fere nisi in extomisterre partibus ut ex infideles Turcae in partibi
Aquilonis et inqu indi in quibusdam Australis terra partibus. summ
gradus philo saphorum inter Habaeroserat dEum esse spiritum haerae aetlestis
traram placidis
con
uma in intelectualibus Reliqu
imaginatem, docetque non hanc sed nam de possibilitate iudicare
oeigo legum mosis eatmonialium ex zabionum super
praeclare distinguit passim Marimoiides inter intellectionem et
cota, et vituperant cum quod nalto simagines oe
titine
dita apud ipsos varia genera siccinationum
verbis refulavit, sed Moses perfecte negotium execptus est insibeles extir
sando de terra: fab ari bsferebant soli 7  vespentitione
mures, et septem reptilius alata olia
10). 24. 2.  dixit
dominus degsisiaet trrans flunem habilaverunt paties vestri (trans hulsiab
seculo, ut Therat pater Abrdham et pater Natior Servierunti
ders alienis
Hinc intelligituus quanti sit veram de deo fidem
ib, et
od ad voluntatem eju
d anor
riosa requiratur
antum
habere docendo, quod
Multarum senum, iaoes et capsae mihi imiosueruntex cognitione
nulla
perficiendam
sider ritus dt cultum fabiorum Celebeniu
vnt  e 2O33I  H IXV  hoc est ut ali hansfem
se agricullum Aegypliorum quem tanstulit aben Vachaschriah mulla
ubi nugc de latus ris daemoniis satricede imaginum spuitibus familitribus
idiu arborem cujus ramus in
adamum narrant in libro suo scripsisse esse in
aliam
entis serpat
terram projectus instar
quatuo volcaiscilicet mistricu
radix forgma huc
pertere, quasi industrinqu
tam lucis
cherothsrabium
citere cum prandragora utra plus posset ad Mostigia Talis scilicet
quando
fultus
Arbore
dam seli possut
eodem libro fato
+ pulo Adonis ) Eum vocasse rege
cientia supientium Babu
qeud propreta
manines in
raignorum
evinterfecto
t chammusum deflevisse lam
saldia
on ist fs tacios co ps nannis aloni
Let l cass ched

## Folio 2r — 00068577:0045
# The same scan as fol. 1v (00068577:0044), where its text is given.

## Folio 2v — 00068577:0046
# The same scan as fol. 1r (00068577:0043), where its text is given.