# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/31758/text
# Catalogue record: 31758 — Burchard de Volder an Leibniz
# Incipit: Vereor admodum, ne quum agatur inter nos de primis notionibus
# Date: 1702-04-03
# Sender: Volder — Addressee: Leibniz
# Akademie-Ausgabe: AA II,4 N. 016
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=31758&katnr=K+4905
# AA II,4: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-867859
# Title: LBr. 967 · Volder
# Folios: Bl. 55–56 (from the shelfmark LBr 967 Bl. 55-56): 4 pages, canvases 109–112, page ids DE-611-HS-867859:0109 to DE-611-HS-867859:0112
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867859&page=109
# Lines: 156 recognised on 4 of 4 pages, mean confidence 0.90
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 55r — DE-611-HS-867859:0109
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 56v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000109.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
Lecustri Viro
G00fado Guilidemo Leibnitio
D
Do Voede
Voreor admodum, n quum agatir inter nos deprimis notio
nibus, do ea scilicet, quam alligavirmas voci substantia, quam
tantum non omnibis rebris applicamus) multa ut imq disso
tamib, qua ab altero non intoeligantur satib, eo quod usdem
vocibis easdom notiones non comprohondamub. Ciu tamda
malo magna oxpr obriam, nisi faclor iri poss si tibi pla-
ceret ut moam notionem substantia dudi, sic otiam dan tuam
itacnim simor, clarius montom tuiam percipenem, ot qactuo
ad oa qua protiers rospondone possiem. Ninc motio, no in maltis
quid vocis, non satis dignoscen, om hins acu non tangam. Quod
si fiat, iguoscos spero, homini rom quam occultat non intveli-
genti. Davum segindom mo profitoor non ocdipum. Drortor
mon
tantum, quantum in tris tonveris licot, si- habo–
Edicquid substantia simpeicissima notionem constituit, id in sa
continet Tubstantiaoe genoracom notionom, cinilla omnigub:
stantia nocossario applicetur. F4 quod officit ut ego, tu ot
dicamur substantia, id nocossaria omnitiis substanti commu
no est, ad doquotiam simplicissima. Et quiae vuego intor substantiara
orimam et socundas ponitur differentia pontam includit, id quod
proerio vocunt sub stantia notionem facir, nompo, non inessi alu
quiam causam, quam prima miccara praterso requint, secundam
voro aciam a so divorham. Vorum quadom est, non omnoquod quadrato
convenit, continere genoralom Parallologramme noteonem; sod
vormm audqi est, in quadrati notiono contineri omno id, quod in
genorali Jamelologrammre notiono continonir. Noc dissimili rithi
si notiomom offormom substantia simplicissina, in ea corto mve.
rotur genoralis substantia notio, eumpinhao notione imica
tantum consederotur prfictio, sufficit unica ad sudbestantiam con-
Hituendam. Quod si prateria peura attributa eimml substantiam
constituero pidant, non redotur tamen illam attributorum peura-
citatoa nocossario ingrode gonoraeom substantia nocionom,
cum concixiqueat substantia simplicissima imio actrienti
substantia corto notio attributum aciquod inroecot nc inum
ide perdra. Utrum sit, in quadrali substantia notiono non nocos:
Pario invoeventur peura; nisi forto ocis, attribitum aliquod non
in so spoctatum, sod ut ita eoquar, modificatum suostantiae no-
tionom ingrod c. 2 uod omnino suspicaror, nis. indo vidorotur soqu

## Folio 55v — DE-611-HS-867859:0110
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 56r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000110.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
hac rationo carisas modonim assumi, tanquam sostantia proprias
quod tamea id iesum est, quod quaentum 
imane inhaantia
Concedis omnem substantiam osso simplicom conto intollortu;
quae verba si intrlligam pr me faciunt. Ita omine ea inteapretor,
Atribt tsubstantia ita ex imo princicio, et fonto manare
ut nom intorso habuant nocossarnim dt rociprocum Quod si rocta
vorba tua intorpreter, dondicunt, quod intendi. Ea vnumqua tacom
inter so nox un habent, aparto roi non pro pedribue, fod pro risdem habeo–
substantia autem quaerimia notionem nm suestantiarum aggro.
tati.
omno quod it causam habero cur existat potiio, quam non x2.
stat culoro largear.
quod propristatos dexi abessontia roi non differro, nisi nostro con
cipiende modo, quo vas distinxia modis, iit qiud ocua compeo pati
faciam. Figuram concipio peanam, tribii retio vinvi torminatam,
Hn trianguema voco, ejusque ossentiam in eo consistor pono
Dohoc triangulo porro demoustio, maximma catiis nocossario
maximo angula subtendi, ojis augneos aequalos offoduobus roctis:
ois. hac trianguei proprietates voco, concipiondi corto modo ab
offoatia trianguer dirorgas, sod vipsa ab vadom nontiquiam disco.
pautes; (o divonsis conciptendi modis mihi unam vandomes
triangnei naturam roprasentant s6. Luod ox 00 soqui ar bitros
quia hac proprictatos cum trianguli natum ociprocantur.
Non intoeligo, quid recis, cum ai, (: oxtensim s. solo concoperotur
in cora nonohsot. Idomomin hmihindotur, ac siquis diconet
Si ootonsum so solo conciperotur extongum non osset Eiud dum
in coroosso addat roioxtonsa prootor donominationom delor
nam non capio.
sia Hyeicircnductiono separis omnia, qua delorna sunt, et
qua oun in finem colummodo adhibontur ut apox Hyli certa
eogo cirmuducatur, qu
ne nihil restabit proeter
apicis iltuis circunductionem, qua protocto Eclipsis ost,
siro sin rostigium in charra cinquat, sivo mimus.
Fatoor nomnem assignaro posso, quam dotominato partom
pondoris mnispusqubinonum pondio paribro viribus attoc.
Lontium, attoecat; sod nogari tamon noquit, quin fimilis
in utroqe sit actio, ot sunieo ab utroque procodat ostochim
e quisqe toceat ponderis modiotatom.

## Folio 56r — DE-611-HS-867859:0111
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 55v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000111.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
In omni roctangulo praeter opposita labera parallota ot
angulos roctos, simut continetur quaedam latoum longitua
Horrn nihil a roctangulo soparam potest, quim porvat roctan
gueum, noc ab ojus concoptui, qum illo porvat. Jorma roctangulo
in genoro spretati quamlibot ealorum rationom ferro potost
natura
habot tamon in unoquoqe cortam, quae ab illo soparari noquit
qumpervat. Noo hac inro ulla quodrati praorogativa ost.
nisi quod nobit libuerit, ubi ratio aqualitatio intor latora
vigot, illam figuram pocuciane voco vocar quadratum; rli
qua omna comprokondore sub genorali toctauguli nomino
duara si agatur non do concoptu genorali poctanguli, sod do
hoc celovo incormnatura dxistonto, non minim ost, id icam
naturam haboro, et inum concortum; siquidom opposita catora
paracloea roctis augueis sibi invicomsineta, ame corta rationa
latenum, imo corta voriudom magnitudino noc abha
wetangueo, non aso inucom in hod vetangueo soparariqua
aut, quin eo ipso t0o joctangnemam dostriatut prochrib;
sed sitinic roctangulo addam motum, jam concoptiis reclan
guei moei duo miroerdt, quia motus a rrtungulo soparum
pot est manente eodom oetangneo. Ziibius consontanoum est
si duo attributa separabilia concurrunt ad coucoptum roc C,
havo ronus mnun quid non ofso, non inminosso dius concoptina
Agitur onim de foparationo non qua fit sola invatis aestractione
sod quo in ronm natura cocum hraboro quioat. Etonim cum sa
parabilia sint har actributa concoptum voc C constituentia
corto diversa brint, divorfas causab requiront, dirorsa offocta
producont, addoque (nisi forto admodum eaxa signiticationo
ut viuego soconnib, inum simuoro vocus, ut cuudicimus unam
donnim, urcomdce)  nua non constituent; prafortim
cumtrio agatur de attributio substantiarm, qua id circo
ou infunt. Peunes mamq mous ee modam
ia subjecto et modoue concochli unum commmuomi coucos
ptum inceudore imerotat
Non existimas possibilio esso ino Ast B, qua muccum habent
pradicatum commune Tlano ergo contradictionom inflicat
taciusrorum divertitas? Non video. Sed no in vocitiis hic cateat
qadam ambigentas; ponamnis duas ros existoro, propriotatum
si fidri quvat, beauo divergarum. Do ntraque rocto piaedicatur
illas oxistoro, esso res, sutstantias roc modos, habore carisab
sidam et ossuatia et exfistontia, ot qua porro gonoratim omne
bris robrs ascribi queuut; que fousu prociltrbio havent
quadam praedicata commmunia. Vorntamon vches nisi tallor
dixoro nihil osso intor illa duo communo. Hoc enim quod
rem, et substantiam roca licot vodom nomini dosignem,
inae cicot eodom genorali concoptii approtondam, rorira

## Folio 56v — DE-611-HS-867859:0112
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 55r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000112.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 28 lines, status machine
tamen in ro ipsa non ost idem, sod tantindom differunt, quantum
psa reria naturae. Cartosiani substantiam corporvama cogitunta
distingnunt. Huguis naturam in cogitationo ponunt, icluus in
extonsiono; voeunti hac duo ita intor so difforro, ut nullas propri
tatos, micla accidontia haboant intor ho communia Vdroro
au secus jam non deserto. Fid du tamon ambohaec rosrocant
substantias dicunt, sod cum hac genoreia nontrius roc natuo
ram dotorminent, sed tantum docoant concoptiis nostrisquo
vas approtiondinmm modum, qui oxtorimis proehi ipsis robut ogte,
hac pro communibiis attributis non habosut. Noc injuria opiuo
siquidom pridra, qua voenimms xiclorum monto vora fint.
Addie denonstran possi, id x quo modi mneliomnitur, id noc eston
vec quae si demonstrontira prior; res confecta est
Socum oquidom sontio por x porieatiam constare, noniaquam
omni vi dostitiu corpora, sod hupaoi porxporiontiam notam
domonst rationem quaro ox ipsa natura substantiao petitam.
Exhonsionom si ab extongo distinguam abstractum quidossa
assereras, ut duraatio,  immonuea auod si ve maxima vonim
gi, nestabit tamon porro expeicandium, quaenam fint illa res
quad extonsca suit, quonam tatvant attributa, quo concoptin
prafontonu. Qua dono non plura, siquidom hac ita se habiraponam
tur, mihui dbor intoeligera quiam percopto mundio tornario
inteleigo, quanam res sunt, quae ico mimero donotantur
Lirctarime quas netim tuis suxisti, actoras statum ad D. oudium
ms, actorat Rortorodamum mirti curari. Vaco.
g. datar
a. d. I1 Aprilis
CBBCCII.