# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/31853/text
# Catalogue record: 31853 — Leibniz an Philipp Jakob Spener
# Incipit: Duo sunt, quae ex literis tuis
# Date: 1686-04
# Sender: Leibniz — Addressee: Spener, Ph.J.
# Akademie-Ausgabe: AA I,4 N. 481
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=31853&katnr=K+7545
# AA I,4: its series at leibnizedition.de: https://www.leibnizedition.de/de/reihen/reihe-i/
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-866791
# Title: LBr. 883 · Spener, Ph.J.
# Folios: Bl. 37 (from the shelfmark LBr 883 Bl. 37): 2 pages, canvases 77–78, page ids DE-611-HS-866791:0077 to DE-611-HS-866791:0078
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-866791&page=77
# Lines: 52 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.97
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 37r — DE-611-HS-866791:0077
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866791/jpgs/default/00000077.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 24 lines, status machine
Aanouerce d.
186
Duo sunt, quae ex literis tuis non sine magna voluptate in-
tellexi; primo affectum; quem erga me olim ostendisti nunc quo–
que posttantum temporis interuallum durare et vigere, quod
expritissimae humanitati tuae potius, quam vlli merito meo
imputo; deinde, quod potissimum est, eo adhuc loco esse viderit
sanitatem tuam, contra quam nobis nunciatum erut, ut res
publica literaria, sacra et profana, inde adhuc sibi polliceri plu-
timum possit, de quo tibi pariter et nobis gratulor, et tanti
boni diuturnam possessionem precor. Curandum est tamen
ne vires immodicis laboribus atterantur, et cum recum
sacearum cura, quam non vibi tantum tuae, sed et magnae
Germanicarum Ecclesiarum parti debes, te sibi pene totum
vindicet, plurimumque temporis necessario detrahant, quibus
officiosa facilitas tua sese vel coram vel literas praebet, lateor
ad parerga illa quanquam pulcherrima pertexenda multum
otiitibi restare non posse. Interca tamen plurimum interest
literarum, ut praeclaris observationibus tuis non omnino
privemur, et hortandi sunt, qui laborem tuum sublenare
possunt, ut suppeditent, quibus non magno negotio oti
queas. Ego certe, intellecta iam voluntate tua per otium
paralipomena quaedam colligam quae ad insignia sere-
nissimae

## Folio 37v — DE-611-HS-866791:0078
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866791/jpgs/default/00000078.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 28 lines, status machine
nissima ac potentissimae oucum Brunsuicensium gentis illu–
stranda ere videbuntur, eaque tibi nec interpellatus sum–
mittam. Mihi origmes inclytae familiae accuratius scrutanti
in nonnullis aqua haret. Estenses enim Historici mi–
rum quam inania et incerta tradant. Itaque opem implo
raur summorum inhis studiis virorum Ducangui, Mabil
lonii, Papobrochii, eorumque literis iam non mediocre-
ter sum adiutus,, sed potissima tamen adhuc restant, quo–
rum gratia mihi ipsi adeunda erunt loca, unde certiora
ac pleniora discendi spes affulget, libenter enim vellem
vel firmum aliquid constituere, certumque ab incerto distin-
guere, ut exemplum aliquod extet Genealogiae, ea qua decet
seueritate tractatae: in quo plane consentientem habeo Serenissi–
mum principem meum, qui nudam veritatem quam pictas fa–
mat
bulas vult, lui cum nupes in Italia vir quidam non indortus
sed in studiis Genealogicis opiniones receptas sequi conten
tus opus sane ornatum obtulisset, ad me referri iussit, ego
vero monui, autorem operae pretium maius facturum, se
iuvare nos vellet in indagandis latentibus monumentis, unde lux
ncer
affulgere possit constituendae veritati, quam si ex opinionibus incer
tis, ac nequidem inter se consistentibus fasciculum male cohaerentem
colligat. uid Sacturus sit, exspectamus
Quod superest, si quid vel ipse, vel quod potius postulandum est,
per amicos, quos in media historia excellete noris, ad institu
tum hocmeum conferre possis, grata semper mente agnoscam
et celebrabo. Vale.