# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/32279/text
# Catalogue record: 32279 — Leibniz an Burchard de Volder
# Incipit: Vellem mihi liceret recurrere satis ad praecedentia,
# Date: 1702-04-15
# Sender: Leibniz — Addressee: Volder
# Akademie-Ausgabe: AA II,4 N. 017
# Other printings: -Gerhardt, PhilSchr 2 S.239-241. -Buchenau-Cassirer, Hauptschriften 2, 1904, S. 317-320; Neuaufl. 1996, S.498-500 (dt.Übers.); -Schmalenbach, Ausgewählte Philos. Schriften, Bd. 2, 1915, S. 30-31; -Loemker: Philosophical Papers, 1956, S. 856-858; -Loemker: Philosophical Papers, 2. Aufl. 1969, S. 526-527; -Kousakusha, Jap. ed., Bd. 9, 1989, S. 91-95; -Rey, L'ambivalence de la notion d'action, 2003, S. 895-898; -Orio de Miguel, Obras de Leibniz, 2011, S. 1183-1186; -Lodge: Leibniz-De Volder, Correspondence, 2013, S. 236-243 (mit engl.Übers); -Rey, Leibniz - De Volder, 2016, S. 211-214; -Leibniz. Matemática-Física-Metafísica, hrsg. von B. Orio de Miguel, Madrid 2025, S. 358-361 (span., teilw.)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=32279&katnr=30751
# AA II,4: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-867859
# Title: LBr. 967 · Volder
# Folios: Bl. 57–58 (from the shelfmark LBr 967 Bl. 57-58): 4 pages, canvases 113–116, page ids DE-611-HS-867859:0113 to DE-611-HS-867859:0116
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867859&page=113
# Lines: 146 recognised on 4 of 4 pages, mean confidence 0.95
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 57r — DE-611-HS-867859:0113
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 58v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000113.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
viro doctrina et meritis insigni
.
de Volder G. G. Leibnitius S. p. C
Tellem mihi valde disirguto liceret recurrere
haberi jam
satis ad praecedentia, et  ex iffis jam
ostendere.
haberi probona parte quae postulas connecte
req notiones inter se ut par est: sed hoc tuipse
fontasse melius et fructuosius dijudicabis. 
in generali substantia notione univam consi
derari perfectionam non puto. Videris quides
substantiam non admillere nisi unius altri
buti, idque consequenter ad Tuam substantiae
notionem. Esto enim substantia attribu
ergo sibi
Lorum A B; cum aliac possit dari substantia
attributi A
attriburd patet substantiam AB non per se
concipi sed per substantiam A, ergo nec sub
stantiam tibi fore. Nec reddi potest ratio, se
absclutum
unum altributum, simplexe substantiam per
se constituere potest, our non et aliud posset
sed posito jam, omnem substantiam esse
utique
uniue simpliuis altributi, m nulta potest
in rerum natura intelligi origo modorum
et mutationum, unde enim quam ex sub.
stantus: Ego vero nullam esse substantiam
censeo quae non relationem involyat ad

## Folio 57v — DE-611-HS-867859:0114
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 58r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000114.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
ad perfectiones omnes quarum cunque aliarum.
Unde nec concipi potest substantia unius at
tributi, nec ullum quod sciam a nobis sedusin
concipitur altributum seu predicatum sim
plex et absolutum. Sdio Cartesianos quad
prius, et spinosam quoad posterius quoq
aliter sensisse, sed scio etiam hoc provenire
ex defeotu sufficientis analyse os, oujus capie
Cydius est, demonstratio praedicatorum de sut
jecto. Nam in omni propositione demons tra
bili, cuius non habetur demonstratio termi
num in esse oportet non satio resolutum.
Cum omnem substantiam simplicem, esse dico,
noc ita intelligo, ut partibus careati si vero
omnia quae necum inter se hrabent necessa
rium, essent una substantia, utiqu ea sup
posita exclusione vacui sequoretur, cum
cum
omnes partes materiae, necessariam habe
ant connexionem, cud unam componere sub
stantiam: sed eo ipso confunderetur substantia
cum aggregato substantiarum, cum tamen opti
me moneas, substantiae quari notionem, non
ex ipsis aggregati
Quod objicis, credo tanquam mihi non admitten
dum, revera ad millo, nempe si extensum
se solo conciperetur nec extensum fore an
tate extensum
nam eares implicat contradictionem. certum etiam
puto quod sesolo concipitur, in loco esse non
passe. Nam jn loco esse non est nuda ex trin

## Folio 58r — DE-611-HS-867859:0115
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 57v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000115.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
datur
ades
seca denominatio; imo nulla  denominattocex
ut
frinseca qaire non habeat intrinsecan pro fun
(X0C,45 807a5.
damente, quod ipsum quad que mitu est inter vetas
So a5.
Miror qui velio ipsam ciroumduotionem
apius gli esse Ellipimi circumduotio est ens successionum
Gensi
ut motuo et tempusi ellipsio est permanens
ut tinea hoc jam letigeram in praecedente. Si non
motus non relinguit vestigium in charta, relinquet im
non relinqueret
possumus
tamen peracta inotubicul mente conjungere
omnia apicis loca. Ad de quod deversis mote
bus eadem Ellipsio de soribi potest si per eadem
puncta transeatur. (um duo pondera eod em
modo agentia attollunt unum, medictas curus
assignanda, est valoris non rerum. Ut cum in
jure duorunt domini in colidum ejusdem
rei. Itaque manet impossibile singulis ponde
ribus assignari effectum separatum.
Dicebas ni fallor: si duo pradicata ad
subjeoti C conceptum concurrentia emt sepa
rabilia, id est ut inter pretor, possint in aliio sub
seetis sine se invicem reperiri, non esse unum
ipsius C conceptum. Objeci cntra instantiam
quadrati, cujus praedicata sunt, esse rectangulu
et esse aequilaterum; qua duo praedicata alibi
non sunt simul. et haec utiqu separatio non tan
tamemente sit sed et extat in natura, quia-
ETeCOnHkef est rectangulum non aquila terum
et quod dam triangulum est aequilaterum non

## Folio 58v — DE-611-HS-867859:0116
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 57r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000116.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
non reotangulum. Ego quae in tua novissima reponis
non possum satis applicare. Fateor a rectangulo non
passe separari aliquam sallem propontionem la
terum, sed aliud praedicatum est aliqua propor
laterum, aliud proportio
tio aequalilatis, quae differunt ut genus et species
F sec refert an quadratum habeat prie rogativam
prae aliio rectangulis, et si revera habeat, simplici-
fatis. Omnino etiam diversas causas requirunt haec
duo praedicata. Hac enim AB moveri secundum Cx
alia est causa quae facit ut angulus ad A vel C sit rectus
alia quae esfioit ut AB sit aequalis ipsi CD. Unde etias
quoque
facile intelligatur diversa eam hinc effecta produci
Vec ideo minus unus est quadrali concesatus.
Dua quacions res A et B non tantum commune
habent, quod sint res et substantiae, sed etiam habent
quandam sympathiam, ut dicere meminim praecedentib
nec tute videbaris abherrere.
aliquam
Cartesiani substantiam sola extensione constitui
posse putant, quia concipiunt extensionem ut
quiddam primitivum, sed scanalyi in huius notionis
onstituerent, viderent solam extensionem sufficere à
sensi
ratas.
Fateor que tecumm, ut numeriternarii notitia non
dees illas restet intelligendas, ita nec eetensionis seu diffusionis n
notitiam
etiam sufficere ut intelligatur ea natura cujus fit
diffusio. Ruae ipsam est natura in quam putem nobis
inguirendum. Et Tuo judicio relinguo an illa possit aliud
esse quam To sova ninor, ex quo  actio et passio.
Postremo fac non posse haberi eam quam optas omnium aprion
demonstrationem, an ideo minus hypothesis men consenti
consentiet rebus, guae si vel a postoriori probari potest, etiam ul
tra hynothes in valebit. et potestne quicquam asserri-
validius contra illam alteram substantiae notionem, quam
Quod ipse agnoscis, ita modos et mutationes non oririitaq lucet
t impossibilitas cjus non demonstraretur, ufficerelnotiones
dic accipi ut compertio etutilibus accommodent sir
atq ex
ie quae Hac ergo si consiteraneris itaque eb et mentem explicasse et dubiis sutisfocisse
dubiis certesatissecissea spa explitationem pos quae hec talis tmaedam ex quaende
stut. Paro et va ad altiores rationes hinc aperiri. Quod si alqua supertst dubitatio
suffi
LCC
e