# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/32589/text
# Catalogue record: 32589 — Leibniz an Philipp Jakob Spener
# Incipit: Multi jam annii sunt, ex qvo interruptum est literarium inter nos comm
# Date: 1686-01
# Sender: Leibniz — Addressee: Spener, Ph.J.
# Akademie-Ausgabe: AA I,4 N. 464
# Other printings: -Lehmann, Jb.f.brand.Kirchengesch. 14 S.129-131. -Lehmann, Dt.Rundschau 184 S.239-241 (dt.). -Spener, Chr. Max.: Die alte wahre Herolds-Kunst. 1705. S.18-19 (teilw.), 19-21 (dt., teilw.)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=32589&katnr=K+7538
# AA I,4: its series at leibnizedition.de: https://www.leibnizedition.de/de/reihen/reihe-i/
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-866791
# Title: LBr. 883 · Spener, Ph.J.
# Folios: Bl. 31–32 (from the shelfmark LBr 883 Bl. 31-32): 4 pages, canvases 63–66, page ids DE-611-HS-866791:0063 to DE-611-HS-866791:0066
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-866791&page=63
# Lines: 126 recognised on 3 of 4 pages, mean confidence 0.93
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 31r — DE-611-HS-866791:0063
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 32v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866791/jpgs/default/00000063.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 31 lines, status machine
sed Phil. Jucobum penerum
Theologum primarium franefartensen
Caxime Reverende t Amplinedne
santor Honoratissime
Tulti jam anni sunt, ex quo interruptum est literarium inter
nos commercium, cum ex vicinia vestra discessi. Abu ideo
tamen minus eruditionem et merita fuca, absens et tacitus colui
Sunc scribendi causam praestat Ellustrissimus Grotius
noster, a quo didici, in eo TE esse, ut opus Heraldicum omnium
consensu egregium absolvas nec ingratum Tithifore, si qua camisci
possis paralipomenis intersuenda, circa insiguia serenissimae
gransorgo. Luneburgice Gentis. Itaque occasione
arrepta operam meam spondere volui si quid sit
quod potissimum illustrari et enucliari postules quantum
quidem in ime est situm. A quo voluntatis luae signi,
ficationem expecto.
Interea ipse per otium dispiciam
an occunat aliquid quod his quae dudum scripsisti, et
e
 adjici.
eterum, ut obiter dicam mihi non asus adeo probibilis
visa est Clarissimi viri Claudii Menestrerii sertentia
qui Blasoniae artis receptum apud Gallos nomen ducit
quod scilicet
a Circumstantia quadam satis remota
luba inflari soleret in lorneamentis, quod Germani
Num vero nihilominus
satis verisimile sit Germanicam esse vocem nescio an
dicimus Blasen
non vei insignim propris viteatus pr  
an. 105D.

## Folio 31v — DE-611-HS-866791:0064
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 32r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866791/jpgs/default/00000064.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 44 lines, status machine
decurrit
scilicet
istis
vocabulum
Blasse est vetus Termanicum
quod hodieque in regionibus de equorum notis usurpatur, et
adeoque etiam cinene
in genere est nota, marque imo et narbe unde et
Gallicum blessure, blesser, quod originaria significatione est
ei chuen dunde benarben vulnerare. Solent autem
ac
saepe cadices vocabularum amitti et servari surculi. Et
imposuere affectasse appellationes reconditas peregrinas
et antiquas hinc natus illis Blason ab antiquo blaesse
neque enim geminatio 78
nos turbare debet quae sat
variat, ut videmus a basi esse non tantum bas, sed et basse
baisser. ita a vasso fit  vasallus vel vaffallu, ut ab
faceam. Itaque Blasonia quam vocant, est scientia notarum
Colorum, insignium
distinguuntur
der blassen; quibus inprimis illustres famnias
ansilium autem affectandi
appellationes recondita
nomina colorum. Heraldica. Ita
lazur pro caeruleo (unde errore factum arur quasi  esset
apparet e circa
articulus) est apaguli lapide. Sinople (Conjectura Alteserra
a Sinopi (minio quod in transmarinis expeditio nibus auditum, verae
graecorum eob est
significationis ignoratione ad viride detorsere. Tales enim
nigrum
frequente
occurrunt in linguis Sable, sine dubre est a pellibus
martorum sabelinorum.
Guecle pro rubio mea opinione
a giuli 20sa voce Arabibus, Turcis persis, usurpata
unde pelles Armeniorum vel ponticorum murium Eoseo eolore
vietur nihi esse
se
C
Cum sciamus eos qui nomina, rei Heraldicae apud Gallos
finctae ut ego arbitior dictae sunt pulae. Notus est liber
inscriptus Gulistan rosarium, quem Gentius edidit. Conjectura

## Folio 32r — DE-611-HS-866791:0065
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 31v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866791/jpgs/default/00000065.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 79, 2026-09-07T03:33:42Z — 51 lines, status machine
autem firnat, tum quod tota res insignium fere transmarinis
Htineribus debetur, tum quod jam notabi, hujusmodi appellationes
fuisse studio quaesitas. sed rem prope evincere quidentur duo insiguia
loca Petri damiani et Bernardis Clarae vallensis Abbatis praesertum
bbat
si inter se conferantur, ita ergo Bernardus in Epistola ad Heruicam
Senoneusem Hrpiscopum Horreant et murium rubricatas pelliculas
quas gulas vocant manibus circumdare sacratis. quem locum jam e Alteserra
notavit, cui geminus est Brumonis de Bello saxonico apud du caugium vace
Gula. Sed his addo eou verba petri Damiani, nondum quod sciam huc
scilirses. 
non ergo constat Episcopatus in
accommodata Ita ego lib. 2. Ep. 1.
turritis sebelinorum vel transinarinamqu
nartorum psexporus
ferarum pileis non in flammantibus
eomentalibus rosist.
L
Ex quibus intelligimus ngrum
pelles rubras dictas
gutas et roseum earum fuisse colorem, unde gulis nomen bi
pariter, etu rubri
transmarina ut videtur x
a rosae appellatione orientalibus recepta pluxisse, non temere ni fallor
cuspicari possum, Sed haec fortasse jam a E vel Menestrerio sunt
onneleatios explicata, quod nunc dum haec scribo, inquirendi spatium
Ertes
tIsta ex seheda quadam mea quae forte ad manus fuit
ideo adjeci, ne vacuas plane ad TE literas darem.
non est.
Va
patutor) alio
vit
Ampline, et sanitate recepta (de qua ex
animo fruere, favez
et
Nisi quis gulas a gula dictas malit, quoniam a Petro damiani submentales
appellantur hae pelles. Vium s pelles ipsae gulae dictae sunt nomen hoc habebant
abra
ubicunque ponerentur, itaque a colore potius dictas probabilius videtur, quam  a
erum se
loeo, quis enim putet rubras tantum gulae admotas fuisse. Utrum tamen eligatur
ono
origu iurpati in Heraldicis vocabuli (guent habebitur licet postea peregriuu
voce per notem ex. peregrinae originis ignoratione a gula dictae putarentur gulae
ipsi ipseque Petrus damiani  ad gulam allusisse videatur cum submettales vocavit,
alioqui
Hq
gallicum guenle, gulam exprimat.
obsequentissimo
erbuitio

## Folio 32v — DE-611-HS-866791:0066
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 31r); this page is its left half.
# No recognised text on this page (recognized).