# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/33689/text
# Catalogue record: 33689 — De Synthesi et Analysi universali seu Arte inveniendi et judicandi
# Incipit: Cum puer Logicam discerem, et solerem jam tum altius inquirere in rati
# Date: 1683
# Akademie-Ausgabe: AA VI,4 N. 129
# Other printings: -E: Gerhardt, Philos. Schr. 7 (1890) S.292-298. -Leibniz, G.W., Schriften zur Logik und zur philosophischen Grundlegung der Mathematik und Naturwissenschaft. Hrsg. v. Herbert Herring. (=G.W.L., Philos. Schriften, Bd IV), Darmstadt, 1992. S.134-151 (mit Übers). +Übersetzungen: -Buchenau in: Buchenau-Cassirer, Hauptschriften 1 (1904) S.39-50; Neuausg. 2 Bde., 1996, S. 23-33. -Loemker, Philosophical papers, 1. Aufl. 1956, S.351-359; 2.Aufl. 1969, S.229-233. -Bianca: Scritti filosofici, Bd. 1-2, Turin 1967-1968, Bd. 2, S.693-701; 2.Aufl. 1979, S.689-697. -Barone, Scritti, 1968, S.216-225. -Parkinson, Philosophical Writings, 1973, S.10-17. -Olaso, Escritos, 1982, S.194-202. -Goldenbaum, Ursula [Hrsg.], G. W. Leibniz: Philosophische Schriften und Briefe 1683-1687. Berlin: Akademie Verl., 1992. [dt.Übers.]. S.37-47. -Leibniz, G.W., Opera omnia [japan.] Bd 2, Mathematica. Tokyo: Kousakusha 1997. S.12-23. -Leibniz: Variaciones sobre la ciencia general. Textos, Hrsg. B. Orio de Miguel, Madrid 2021, S. 684-690 (span., teilw.) -Leibniz: Trudy po filosofii nauki, Hrsg. G. G. Majorova, Moskau 2021, S. 48-55 (russ.) -A. Andreu [Hrsg.]: Methodus vitae (Escritos de Leibniz) 3, Valencia 2001, S. 64-69; 2. erw. Ausg. Madrid 2015, S. 59-64 (span.).
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=33689&katnr=55560
# AA VI,4: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068635
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 6, 12a-e
# Folios: Bl. 1–3 (from the shelfmark LH 4, 6, 12a Bl. 1-3): 6 pages, canvases 1–6, page ids 00068635:0001 to 00068635:0006
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068635&page=1
# Lines: 645 recognised on 6 of 6 pages, mean confidence 0.90
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 1r — 00068635:0001
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068635/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 101 lines, status machine
De synthesi et Analysi uni versali
seu Arte inveniendi et judicandi
Cum puer Logicam discerem, et solerem
inrationes rec quae imihri osponebantur
jam tum altius inquirere, quaeredam objiciibam
praeceptoribus cur non, ut praedicamenta habentor
notimum simp incom terminorum simplicium
ubi a simplicioribus seu generibus ad species
composita incomplexorum, quibus ordinantur
notiones; ita et praedicamenta fierent terminorum
complexorum, quibus ordinarentur propolitiones veritates.
ignorabam scilicet hoc ipsum facere Geomerdas,
poront
t
cum demonstrant, et unam umq propositionem ita collocant, ut aliae ex aliis dependent
et
cuntus
endent nemittu. Videbatur
sinurengo Funiver
1
si haberenr
adepri
autem mitri res aessetou potestate, si constituliur praedisamenta vera et pri praeditamenti
a
aniversaliteis s.
quoddam velut Alphabetum cogitandi, seu catalogus summorum generum
f.
et pro summis assplutorum) atnerurs
vamonum simplicium, ut a, b, C9d, C,d
ex quorum combinatione soerent speciex inferiares potiones
genem sibi mutux differem tras sua ostaren,
sciendum enim est omnem differentiam posse concipi
ut genus et tam recte dici animal rationale, quam
si fingere licet rational animale Et quidem
et ad ea ha
so obtinenda prius coustitue
retur
+ et omne genu ul differentians
uiti ut diversa genero mperse
genera summis proxime inferiora, seu forent biniones:
combinata constituant species
a ut ab, ac, bd, cf. Genera tertii gradus forent termiones, ut ab c, bdf curulus ina
terniones, et ita porro; quod si summa genera, vel pro summis assumta
essent infinita, ut in numeris psacsem edu dido
isorum ut in numeris esset constituendus, et ita
specils sua coma
binatione non
exhibeant, conclu
oido quoque appareret in ueebu. Datjam inferioribus. Et proposita memorabiliora
in
qualibet speliet habe atur ordine enumerari possent
propositiones ( Jam latiores propositiones de ea
ex quibus feligi possent
demonstrabiles seu praedicata tam latiora, quam convertibilict,
notio
convertibilia, si enim spt sit species , abcd, y; cujus defim
cujus summo aerera quorum ex combi poterit de ea
et  sit  pro abponatur C; pro ac, M; pro ad, B
pro bc, p. pro  bd, qipro cd, V. quae sunt
biniones Rursus TermonesprabC, si pro abd.
est
pro acd, W. pro bcd, x.
io notio abcd
sbi numeri primitivi
omniu erupt
 omnia quidem praedicata ipsius y, sed
tantum
praedicata condertibilia ipsius y haec: ak,
bW0, cv ds; Ir, mu, np, de quibus
plura dixi in dissertatiuncula deArte combinatoria
quam vix spe ex Ephebis egressus edidi, speraba
vevasmpti
cium telmi–
neum
Qbod cum
generom
haesten
non
ste consti–
a esse
Tae
lex debine pligsi
anes pare
veneribus nam ternatu
nani per 3 divisibilis est e
 danes per dioisibu
possum dili
ophabe
les possunt
et
einam
ita port
il omme
derivalius
exprim potest perparm
sibos tanquam genera,
ita senarius ommnis est
binarius ternarius) saltem
orio summorum generum
ut in mimeris
possu cissumi pro sumins

## Folio 1v — 00068635:0002
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068635/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 99 lines, status machine
Inomina
ut coloratum, de quo
quod habemus notionem alt
tradere non possumna nis
e
qui experiri potest, uo
quod ergo caco nato nodtio
non possumus resclvecae nec
sexoplicar
pande alteri itrader
monstrando
e
nisi qui experiti potest
neq proinde oco nato
nam etsi sua natura sit resolubile
abeat
cum capsam
nom aliis tamen atio nullis
antum
patis
tamen nol
cum nontum opus
titubi Ludumproili
e
c
Kiceherianum ejusde
ungumenti prodidisset, in quo sperabam
talia constitutum iri. Sed  nihril nini
tactum postegmirabar et plliana
tantum aut hesimilis ut seremate
exhiberi posten depahenei culliana tantum
dovaar
uut his similia in eo recoquo, il
omnium Anulysin autem humanarum cogit
tionum amntum ne qido per somniuu
veran
autori in mentem venisse. Mi patu
urcal
etiam saepe mrimisi Notiones seu summa
genem sunt quae per se concipiantur seu
qua ut alias notiones sunt irresotu
et exquibus caelerae formantur primae
notiones aut sunt distinctae aut confase.
distinctae per quae per se intelliguntur
et tamen elarae)
cons ut Ens; confuse quae per se perci
piuntur, ut calidatar quae non possunt de
nitione vel resolutione spplicari sed exper
nam notionem calidi ou insetme
habemus non possumus aliis expliare reso
eam in alias notiones e sed insie
coldalum, quod caco nato non erpliae
non potest de quo nosio neque enim alte
expllcarpossum quid sit coloratum quic
vero
Ad aitem tamen confusas notione
pactandi pertinet notare distinct
veleu saltem resolubiles quae irsol
potest a nobis nec proinde definitionem
habet tapit nominalem, c quae consistit
illas comitantur. Quarum ope possu
tugdem ad confusarum causam sive
a
Ommnis notio per se intellectus est possit
Atque haec quidem persrexerum cum tin
orum ad rem ab aliis omnibus distn Tirocinia soluisante pantatia vero in qu
humeratione notarum, seu requisi-
consistit ut
quenda sufficientium. quod si
q requisita requisitorum semperquae
raltur verdier notions pricitibus
Aet semper exea omnea abis
s
quae re
quisits
carent
ver attrianta posse demonstrari, quae
velunsolute, vel
est an
angeyticamgres ppodressus feci ex qo
totuvi omnem poprietatem convatibi
por
posse haberi pro definitione nominali
tame
Sed definitionem realem, aliquid poo
nobishatis explicabulibus tractandi notiones distinctat
tcum prodissen
e
quemadmodum nec aliis
a tot anais in hac
qui tamen de restantandaue
philosophia logitarunt
Aquarum combina
tione fiunt caeterae
Asepa–
antim
exali.
cabilibus
Nominalis definitio

## Folio 2r — 00068635:0003
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068635/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 139 lines, status machine
porro omnes Notiones  derivatae
oriuntur ex combinatione primitivarum verum
et decompositae ex combinatione compositarum,
verum ravendum est, ne combinationes fi aut inu.
tites, conjugendo ex quae sunt incompatibilat
iti
inter se, ut  qua quidem in confusis
l
per
notiaribus su non nisi experimento in distiactis
sedpo coliris non quisi resolutione judi in
in definitio nibus condendis diligenter observan–
ex quibus constant inter se conjungi posse.
Hunc etsi omnis proprietas rei convertibilis
haberi possit pro aliqua definitione nominali
quoniam semper omnia alia rei attributa
definitionem realem non semper
apta
iu segmenti cujusque punctum quodunque
duo segmentisin extrema eodem
angulo respiciat. posta ponammenim
nos puncta curvae pro uno segmento ita accom–
modase quomo
u
dere
uidem serplo
eHfinc utile est
tionem involventes
vel saltem, si ea caret
constitutionem apiori
et modum quo vel
pro ducibitoducit vel emani
as vel per se intellectas
iles confusas
mualiquandi
lelea
 involvnte
definitiones rei genera
loc
minata sunt, racamplius
assumi possunt
pervenire
vip
postular Notavi enim esse quasdam
dum est ut constet esse possibiles seu notiones
a
biles ex ea possunt demonstrari, tamen ad
aet
a
explicaes invol.
ne daraltem
pos
e posse
vel saltem
possibilem aut
illariam esse
apparet. Hacs
observationes egregu
u olim usu sum
persiera an
Euaminanda imperfecta
propriebates paradoxas quas voco parodex
paradonas, de quibus dubitari potest aut
sint possibiles exempli gratia aubitari
de monstratione existentia
gei quam Cartesius attuli
potest an detur curvat, in qua
siducantur duae rectae se secantes, et supbu
sou
suis extremis ad curvam pertingente
sint rectangita sub sermentis aequalra
Ctamenscimus hanc esse naturam
circuli itaque etsi quis posset comen impo–
aere curvae illam proprietatem habenti
tamen non constaret au esset possibilis
nec proinde an definitio esser realis.
sed si quis  notia circuli ab Euclide
proposita, quod sit figua perua descripta
motu rectae in plano circa extramum sa
immytum; ou est definitionem praebet
realem, patet enim talem figuram esse
possibilem. Occosio autem hoc observandi
mihi fuit nata ab emperfecta demon.
stratime Cartes quum Der existentia a
ab examime imperfecta demonstrationis
Cartesianae Existentiae Dei, quam Cartesiu
attulit. I IS enim ita argamentabatur
Quicquid ex rei definitione demonstrar
potest illud de ea potest pradicari. Ex demon
ratione autem de definitione autem DEi
(quod sit Eus si summe perfectum, seu ut
Scholastici quidam offerebant, quo majus cogitari
non potest,) sequitur Existentia (nam
 existentia est perfectio, et id ipsum quod
praeterea existentiam involvit, utique foret
majus seu perfectius) Ergo Existentia de cho
potest plaedicari, seu deus existit. Hoc
de qua saepe cum doctissimis
anumentum a Cartesio renovatum, peculiari
libro (contra insipientem inscriptoquidam ex
scholusticis veteribus defenderat, sed recte
Cartesius enim ita argumentalatur respondit postalios chomas, id supponere
Cartesianis cntu diffutavi
saltem
qualis est rosa
in ligemet
sequatur existere
est
sed si rigorosa debet espe demonstrati
deum esse.  seu ut ego interpretor, essentia
habet seu tatem congeptum esse possibilem
in
p demonstrrenda est possivilitas
Eetisper fosssitim
Hoc ejitur est privilenum e ut posito 
ese possibilem, statim exint, seu ut ex
ejus essentur sive conceptu possibili sequatur
exmenta ste quod non
selicet
nitn posse
lac
loc
utique prae
possit an eadem
puntu maliud
senentum iner
aa
non dum possumus.
id quod felici quodam
casu tantum alicubi
successum adem
gntia mosus
ce
e
sali
facit
jem enim detea
prtim
etiaqe

## Folio 2v — 00068635:0004
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068635/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 101 lines, status machine
prs
de impossibilibus seu contradictionem involventibus
etium ipossibilia seu contradictoria possunt demon
Mari. Unde etiam satisfit difficultate Hobbe sian
Hobbesius scilicet cum videret omnes veritates
posse demonstrari ex definitionibus e crederet
et nominate
autem omnes definitiones cesse arbitrarias concle
nomina recu imponere, volebat et veritates
in nominibus consistere e arbitrarias esse. Sed
scendum est, desuil non posse pro arbitrio sum
sest connut iles lactrm t possi
conjungi notiones, sed debere ex iis concesitum formari
Hypothesiusu condere seumodum
ua explicare nihil aliud est quam
demonstrare rei possibilitatem quod
utile estus etsi saepe res ob lata tali modo
hypothesi seu modo generandi habetur
aliqua definitio realis unde etiam
aliae duci possunt, ex quibus deligantu
quando de modus, quo res actu producta est
ompes enm notiones quantam
ita enim siqua esset repugnantia
statim apparetet quia
nulla amplius locum habet
ex ideis porro istis
sive no desini–
possumus de ulla Notione secure texere
demonstrationes, nisi sciamus eam esse possibilem, nam
descrig vel ex cotro, vel ex cylindio
quae omnibus hypothesibus seu
generandi modis communes
sunt, causamus proxinam in
involvant, genipe
generata non sit,u 
quae carteris
resolutio
ut
e
quia sitet. quia nict resirtod in arbitrio est
eadem enim ellipsis vel in plano ope
duorum focorum et fili circumligati
selat est secta intelligipotus
Funde patet omnem realem
definitionem continere
affirmationem aliquam
saltem possibilitatis
sdi
etram una reperta
immediate
s
tionibus orgnes veritate
demonstrari possunt.
et contrarium sumponendo apparent
idem simul esse et non esse. Unde
vatet opensivum et aporogicam
demonstrationem in ultimam
analsi coincidere, et recte
scholasticis quoque notatum, omnia
axiomata intellectis terminis
possibilem, ut habeatur definitio realis;
deinde etsi nomina sint arbitraria, tamen
iis semel positis consequentiae sunt necessarie
et oriuntur veritates quaedam quae ett
excharacteribus impositis pendeant, tamen
reales sunt, ex. g. probatio per abjectionem
novenarii pendet a characteribus impossitius
progressionit decadicae, et tamen realem
continet veritatem.  Ponro, ex definitio
a
quan
ulbus reatibus illae sunt perfectissimae, qunet
ie
 quibus possibilitas rei patem
latiaem
posito experimento, vel nulla supposita
demonstratione possibilitatis alterius ret
u hoc est cum res resolvitur in meras
notiones primitivas per se intelloctas. qual
cognitionem sole appellare ad aequatam seu
intnitivam  fovero veritates omnes sunt
demonstrabiles hecaniomatibu quidem exceptis
oexceptis propositionibus identicis, qua
sua natura indemonstrabiles, et vere
axiomata sulitcunque antem dici possed
p
vulgaria autem axiomata, ulruo reso
tione vel subjecti vel praedicati, vel utrifjus
ad identica revocantur et sive demonstram
tur unde recto connexiocenim praedicati cum
subjecto aut per se patet, iut in identicis,
aut explicanda est quod fit resolutione ter
minorum. Atque hoc unicum summumque est veritatis
eviterium, et ad id enli in abstractis sclicet
a ab
revocam ad principium ntradictionis. Itaque cujuscunqe vVerilatis reddi potest ratio
4
 quae est ratio a priori
cur ad definitionem
realem requiratur possi.
bilitas.

## Folio 3r — 00068635:0005
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068635/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 97 lines, status machine
neque ab experimento pendentibus, ut sit
vel identica vel ad identica, revocabilis. Et hinc duci possunt Elementa veritatis
erdo
a sive contingentibus
In rebus item facto quae non a ratione
sie experioeuto
aeterna, methodus; in vb
oumibus, modo intelligantur
sed x observatione pendent, primae veritatesse ondno,) aeque demonstrative procet
sunt, quaecunque int immediate
intra
su quorum nobis de novis conscii sumus
nos percipimus abi nullo teste, nula
consequentia opus est, haec enim per alia
experimenta nobis propiora magiscui
intrinseca probari impossibile est. Cali
simtu tantum Ego cogito sidet ego
haec vel illa cogito percipio, intelligo
percipio autem intra me, non tantum
me ipsum qui cogito, sed et multas
ita immeis.
in cogitationibus differentias, exquibu
alia praeter me esse colligo Und
condema est Historia phaenomenorum, et
quibus si jungantur veritates abstractae
ab experimentis, hunc scientiae mixta
condtur formantur. Opus est autem
arte singulari et ad facienda, et ad
ut inde fiant inductiones utiles causaeq
repertantur et constitaantur aphorisim
ac praenotiones.  admiranda est hominum
neqe ligentia, utcqsacantium negligentiumque
s salustis
ven
postrem
ordnennda, et ad conjungenda experimenta
f0
quibus saniteti consulere possent cum fortasse
e
manne malorum parti remedia in
 Cuj
natura
plures qu
nterentur. Nunc humani lognitio
fallendo
conspirare
mihi haberuae similis videtur, omnigenis credibile
mercibus instructissimae sed ordine et
repertorio carenti 
non est
porro existis apparet quoque, quale sit discrimen
dendi ac in Geometria.
quo modo omnia, intelli
arioni
guntur a Deo per modum
aetermae veritatis, quia
ipse experimento non
Tudige. anol et qui
ut deam adaequate, a nobis
vixa
namuada quate, ua
pancia uessario; plurimmre
exee toascuntur
a priori, pleraque experimento
cognoscuntur, in quibus alia
Tali plincipia aliaque criteriqe sunt adhi
et sensibus paulatim fidem
e
concilio, scepticisus occurro
nam in talibus quae non
sunt meta physicae necessitatis
pro veritate habendus est.
nobis consentus phaenomeno
caite
potestate haberent, si jam datis copiosissimis hujus sem
obsirvationibus veraq analysi recte
a
rum inter se, qui temere
non fiet, sed causam habebit
nec omnium a vigilia, nisi
hoc phaenomenorum consensu
distinguimus, nec e eras diens
solem oriturum plaedicimus
nisi quia toties fidem implevit
Huc facit magnavis autori
datis et testimonii publici
vossnt
quibus addatur quae S. Aujustinus
de utilitate credendi digit
pro _ constituta jam et
sensuum et aliorum
testium autoritate
syntheseos et analus seo. Synthesis est cum  vel etiam interdum formulas generales
a priocipiis rnchuando, et ordine veritates percurrendo inter aldi
in id quoque incidium quod quaeritur. unde posteap progressiones qasdam
deprehendimus et velut Tabulas londimus, in quibus postea alata inveniri
possiat. Analysis vero ot solius dbluti proble matis causa ad printipia

## Folio 3v — 00068635:0006
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068635/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 108 lines, status machine
regredium perinde ac si nihil antea inventum
jam a nobis  vel aliis haberetur. praestantius est
synthesin habe  condere, sed actificiosius est ta quia is labor
t in ferpetum, vulltu +; sed antifiost
la
condita ab aliis synthesi uti non dimps fuagex
inventisque theorematis uti mmoris artos est, quam
analysin egurcendo omnia per se praestate posse
praefertim cum aliorum inventa non semper
cccurrant aut sint ad manum. Sut Analysi
praxi necessarinest Aa  ut oblata
magis
problemata solvamus synthesis illisc
lum at qui theoriae indulgere potest, contentus analysin hactenus
exercere, ut artem analysicam in potestate habeat, de caetero
qu
potius synthesin exertabit, nec ullas quaestiones facile
possquea
attinget, nisi ad quas eum ipse ordo ducet, sic enim nunque
quicquam finctias aggredietur, nec unquam semper jueunde
et facile et simper cum successum semper incunde et
facile progredietur nec unquam difficultates sentiet
aut successu fiistrabitur, et brevi tempore ad multo
majora enitetur,; quam ipse unquam initio sperasset. vulgo autem fractum
Errant ergo qui putunt analytice scribene se cum supr
ero
delegitur, synthetice cum supprimitur origo inventionis.
caepe notavi ingenia inventionis capacia, ulia magis dna
analytica alia manis combinatoria esse.  Com–
binatorium est rer alicmius rei usum et applicationem
sive symtheficeur
invenire, ut data acu magnetica cogitare de applicatio
ad pyxidem. contra analyticum est dato titulo in-
mago pes
ventionis, seu proposito fine, invenire media. Plerumue
timen combinalio Raro tamen pura est analysis,
plerumque enim media quae rendo inciditumus in artificia
ab uliis  vel a nobis sive casu sive ratione jam
olim inventa, quae tantem quae sive in memoria nostra
sive in libuis, sive in aliorum relationibus tap quam in Tabuli
ali une applicam
invenimg vel repertirio deprehendore, quod sun
pudi mediaitiono
festinando
commpunt
dum ad quaestio.
nes difficiliores
in mature per saltum
contendunt, magnoque
laboren nilli lagunt
sciendum  est illum
methodum inquorendi
dengum perfectam
esse, culm initio ante–
quam inqui praevider
possumus utrum nos
ad exitum sit perdu–
ctura
poutaliaeatque aliae formulae ex ipsis
theticum est. Caeteroqui Ars Combinatoria speciatum abie
mihi illo est, qatractatade recum formis sive formulis in
pere
in qua
universum hoc est qualitate; sive de simili et dissimili; et
ari
s ine
distinguitur aeq
(sive quanttt so
ete repraesentent) inter
aliu qdobm
 Algebra quae aigit de formulis ad quantitatem
ta
si comat
cientia quae
binatis  etiam generali
ostan
amplicatis, sive, aequali et inaequali et Algebra suboidinatur
ter characteri.
sticu, sive
speciosa dici
e
et
combinatoriae. litera enim sive ejusque regulis continue utitur, quae
tamen longe generaliores sunt, nec in Algebra tantum sed et in arte
decichintoria, in variis ludorum generibus, in ipsa cocometria  lineaite
ad belterum morem tractata, denique in omnibus ubi similitudinis ratio habetur
locum habet habent.
nostri
cum anatysin ob
singularia moblemata
instituendo rpelenm
sant 
aliis jum facta
un haepecotum
agamqu
ipsorummet inve
duplex est analus
pe
una communi
altu
qua utuntur in
Aegebra, altera
peculiaris quam
boco reductricem
quae longe elega
parum atata
tion est,
sbeognita