# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/37219/text
# Catalogue record: 37219 — [Vita Leibnitii a se ipso breviter delineata]
# Incipit: Leibniziorum siue Lubeniecziorum nomen Slavonicum;
# Date: 1676
# Akademie-Ausgabe: AA VI (assigned, not yet published)
# Other printings: -Guhrauer: Leibnitz. Eine Biographie, 1846, Bd. 2, Anm., S.52-58. -Pertz, Werke 1,4 S.165-171. -Klopp, Werke, 1 Vorw. S.31-40. -P. de Azcárate [Hrsg.]: Obras de Leibnitz 1, Madrid [1877?], S. 1-10 (span.).
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=37219&katnr=51312
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068540
# Title: Leibniz-Handschriften zur Ad vitam Leibnitii LH 41, 1
# Folios: Bl. 1–2 (from the shelfmark LH 41, 1 Bl. 1-2): 4 pages, canvases 1–4, page ids 00068540:0001 to 00068540:0004
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068540&page=1
# Lines: 307 recognised on 4 of 4 pages, mean confidence 0.93
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 1r — 00068540:0001
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068540/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
pe
Ledomiqeotam siue auountee ziorum nomen slavonicum; famulia in de solonia
Boti
cum nulla se atiunte fortume epes ostenderet, et ive jame phimseuitiois
et mentis neu et suopte ingenio, et cum nulla se aliunde forturae
spes ostenderet, hortantibus t amicis, qui ei in auta saxonica patronos
paravere; quorum prasidio auxilio ita perrxit, ut professoris demum munus
lipsiae consequeretur, fortunamque in tranquillo  collocaret. Nam cum aptus
esset negot rebus agendis, Academiae negotia ei demandata sunt, quae in comitiis
statuum provincialibus, omnique alia in quibus et Academici inter praelatos
locus est; omnique alia occasione, cum fide et applausu gessit.
Natus sum illi jam quinquagenario, et vix sexenuis amisi patrem,
qu potiim quare pauca de eo mihi ipse repraesento, reliqua ab aliis intellexi
erem
Duo tantum memi cum mature legere i, ipsum patrem, id studiose
agere ut historiae sactae atque profanae amorem mihi narra tum variis narrationibus
egisse
tum extribito Gpmiania libello conciliaret. Quod ei ita successit, ut  egogia
sibi promitteret in futurum, quAlterum sane memorabile est, cujus perinde.
recordor, ac si nudeus tertius contigisset. Erat dies dominicus: mater ad auteme
ridianam concionem audiendam in templum ierat; pater domi in lectulo
jacebat aeger. Ego ipso solum atque amita praesentibus in hypocausto
des lusitabam nondum satius indulus: obambulabam, autem in scamno
aul
eadstabat amita me indutura.
ego in ipsam aa assurgo lasciviens et illa me prensitante retro.
cedens e sumum loco in pavimentum decia pater amitaque exclamant
a
ere illaesi
respiciunt videntus me  tribus prope passilus a tabula remotum, majore
e
intervallo quam quod saltu transmittere posse videretur infars. Quare
pater seculiarem Dei gratiam agnoscens, statim misit echedam ad concionatoque
qua in templum, quo finim concione pro more Deo gratiae agerentur;
uultisque ea res tum in urbe sermonibus materiam praebuit. Dater autem
tum ex hoc casu, tum nescro quibus aliis sine somnis sine auguris tam magnam
de me spem concepit, ut saepe ab amicis irrideretur.
Sed non licuit
aut mini diutius ejus ope uti, aut illi meis profectibus frui, nam paulo
post ex liac
itaque viridiscessit
Ego mirifice historiarum lectione delectabar; libiosque Germanicos, ea de
rnactus non dimittebam, quam pertegissem tatus totos: at latiuo sermoni
in Schola
smeto sobilo puerorum ore operam dabam, et haud dubie solita
tarditate profecissem, nisi casus aliquis peculiarem mihi viam ostendisset.
Forte in aedibus ubi habitabamus offendi litios duos, quos studiosus aliquis
oppiguoraverat, unum esse memini Livium, alter erat thesaurus Chronolo
gicus sethi Calvisii. Hos nactus statim devoravi, et (alvisium quidem
facilius intelligebam, quod haberem librum Historiae  universalis Germa
nicum quo saepe eadem dicebat. At in sivio haesi diutius nam
cum veterum res atque formutas ignorarem, et historicis alioqui diversa
dictio sit a vulgi intelligentia remota vix lineolam sine bona fide
intelligebam. Sed quoniam vetus erat editio incisis liguo figuris distincta
has contomplabar sudiose et subinde legebam subjecta verba legebam
quae ob nihil moratus ibscura, et quae minime intelligebam transsiliens.
quod cum saepius facerem, tolumque librum pervolvissem, mox aliquo postea
intero allo rem de integri aggossus multo plura intelligebam, quo

## Folio 1v — 00068540:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068540/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
sine ateo Dictionario lgendo
autiris
o
minifiae telectatus perexi donec pleraque jam plaua essent, seusus
erea cum forte in sihola
adhiberem
citrem praeceptori
raerit unde mihi illae:
: Quasi vero tu
disse dixi, et
is narrare, quae
mihi in recenti memoria erant. praeceptor re dissimulata eos
per
cdit qui curam habebant educationis mell,; monet, ut caveant ne
intempestiva atque cempropaera lectione studia mea perturbem
ac
prae
Liviam mihi aeque convenire, ac infant terius in
cothurnum. Excutiendos e pueri manu esse libros qui maturo
judicio legendi essent, remittendumque ad comenii vestibulum aut
hand dubie
minorem catectismum. Et persuasistet nis forte interfuisset
colloquio quidam e vicinia eques eruditus, et per corinationibus
clarus, qui domino aedium familiaris erat: isludimagisti.
pine invidiam sive stuporem aversatus, quem omnes ingenia
supprimere profectus ingeniorum, et omnes eodem pede metiri
videbat constr contra demonstrare coepit, iniquam, atque intoleralile
esse, prima exerentium se ingeniorum semina magistiorum duritie atque
id
ruiditate suffocari. Quin contra favendum puero nihil vulgare
promittenti, aque omni auxilio subveniendum esse. Itaque me venire
jubet, cumque ad quaesita non absuree respondere videret, non
conquievit antequam a cognatis extorsisset, ut mihi in ipsam
patris biblinthecam, quae clausa cum tineis luctabatur, aditus
daretur
Ego vero hoc nuntio perinde triumphabam
ac si thesamgbam videsd
videbam eempionem, et uintilianum, et senccam
i
pliniam, et Hstoriae Angustaae scriptores, et multos clesi
Elementem. Itos volutabam ut
mitri notos
Herodolum rem
patres latinos graecosque
impetus talerat, et mira rerum varictate delectabar; itaque nondum
duodedecennis, latinos s commode intelligebam, et grae ca
jula
bulbulire coeperam, et versi versus ee successu scribebam, ut in
quibus eousque profeci, ut cum forte in schola puero cuidam mandatum
esset orationis ligatae pridie pentecostes habendae officium
ego ex illo morbo crpidito, vixtriduo ante actum moebo impeditus
nemoque rem in se suscipere vellet nosi orationis ab x illo compositae
sibi copia fieret, ego me tota die includens musaeo, ua primo
mane, usque ad voenam, scripserim versus trecentos, sin eusque sane
praeceptoribus laudatos; ec quod esse affectaveram sine ulla elisione,
quos publice ponuntavi stata die pronuntiavi.
um ergo in humanitatis stradiis humanitatis et re poetica eo usque profecis
ut profeceram, ut vererentur amici, ne duccedine captus pellacium
Certo
Sed hac eos cura
Musarum, seria magis, et aspera fastidirem
eventus absolvit Cum primum enim ad pli logicam vocatus sum,
essen ostendi non minus solidos cibos eo affectu ea unimi contentione
quas caeteri alhorrebant spinas ego magno affectu perreptabam. Nec
tantum praecepta facile asse pt exemplis applicabam, quod
sed et 
mirantibus praeceptoribus faciebam aequalium solus
aedubitationes movebam, et nova jam tum moliebar quae ne

## Folio 2r — 00068540:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068540/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 109 lines, status machine
exciderent, in schedis annotabam. Incidi multi regi multi pust
quae scripseram quatuordecennis, iisque  sum morifice delectatus.
Ex varis meditationibus illius aelatis, unam afferam in exemplum.
Videbam in Logica terminos simplices g ordinari in  classes
quasdam quas vocant praedicamenta. Mirabar ego cur non et
pro termini cmplexi sine enuntiationes in quasdam classes distribueren
eo scilicet ordine, quo ex se invicem derivari possunt atque deduci, hanc
ego classerus vocabam praedicamenta evuntiationum, quae perinde
futura erant materia syllogismorum, ut praedicamenta vulgaria
sunt materia enuntiationum. Hoc dubium cum proponerem magistris
nemo eorum satisfecit. tantum cere monuere non docere pueruum
nova moliri in rebus quae non dum satis excoluisset. postea vero
vidi haec quae ego optabam Elementa poPraedicamenta sive
Clas series propositionum nihil aliud esse, quam id quod nobis exhibent
runcrationum
Elementis; qui ita disponunt propositiones quemad
modum ex se deducentur. Hoc ego frustra cum a philosophis quaque
i ex altera
requirebam. Interea in Zabarella, et Rubio, et Fonseca aldisque
Scholasticis, non minori quam ause in Historiis voluptate versabar
hori
non n
et eousque profeceram, ut suaresium ea facilitate legerem, qua
Milesias fabulas solemus, quas vulgo Romanas vocant
interea dei qui studiora educationis meae curam gerebant, et quibus
nullam magis de causa ob rem obstrictus sum, quod quim quod se
quam minimum studiis mes miscuere cum antea metuissent ne
fierem pote poeta professu, nunc verebantur, ne ad scholasticas
subtilitatem athaerescerent, sed ignorabant illi non posse
animum meum uno rerum genere expleri. cum enim me juris
sensi antem magnam strdio destinatum intellexissem, statim lateris relictis, ad
missis omnibus illuc animum appuli, unde majr studiorum fructus
Atque hoc quidem modo sepeeodecim aetatis annos
explevi, nulla magis ratione flfelix, quam quod studia non ex aliorum
ostendebatur
sed sententian sed proprianimet voluptatem direxissem, qua ratione
effeceram ut semper aequalium princeps haberer, in omnibus scholis,
atque congressibus publicis privatisque, non praeceptorum tantum
Sed et ipsorum pondiscipulorum testimoniis, quae carminibus editis
corminibus gratulataris continentur
jam vero consultandum erat
de ratione vitae, atque eo quod vulgo vocant promotionem. rat
de qosgnicste consiliaius, nomen meumnon in mrbetantum sed et auta dresvensi doctissim notum doctis
ur
sed remuli quidam, cum jamque pi ex Academia vicina redux
Moris est, ut Lipsiae, ut qui e in facultatem juridicam recipiantur
, qui Est qu Facultas imidica Lipsiensis constat duodecim Assessribus
praeter qui a profestoribus sunt diversi. Hi vacant responsis porius
atque consultationibus atque dit quam rectionibus atque disputationibus. in
eam recipiuntur ordie omnes doctores juris Lipsienses ordine dodoratus
ubi primum vacuus ipsis locus fit alterius decessu. Ego mature videbam
si mature p doctor crearer, me inter primos fore, fortunamque in
pulatonsqu cum quidam
u
soli doctores creari vellent, aliis pinioribus exclusis. His faveb ant plurim
ex facultate. Ego animadverse artificio aemulorum, uutato consilio
indignum ratus juoenem velum ravo
licavi et
asinem
ad peregrinationes animuni
affigi certo in loco, nam diu atdebcet animus ad majorem gloriam studiorim
trodiit illis temporibus dissertatio, quaedam mea de Arte Combinatoria, quam
doctissim etiam viri cum applansu legere, quos inter Ritcherus et Bogliue eminent
Nam ipsum Kircheri opus de eodem argumento tum nondum prdierat. Venera
paulo post it Accedenia Horica Doctoris Gradum sumsi anno aelatis vigesimo
pruoros na ino ountus ipplensiu Pars cui prlce dipolasern, lag
excoderent
ad jurispmientiam
comparendam
mchri facili tatem
H Nec tantum legibus cet
de afferreprio
ad
historiarum et
philosoptric
s. Qua
facllime
elligebam
et non diu haerens
in theoria, qua
uam velut facile.
despiciebam, ad praxu
 juisanimum appuli
priae
Erat mihi ausierent vocan
provincialis q
in ea  assessor;
et acta mihi ostendeba
et me secum des cebat
sape, et acta legenda
dabat, et qua ration
conficit
ex
concipiende
ossent sententiae
emplis docebat
ita ego mature in
hujus secertiae intima
penetravi: Jndicis
enim munere delectabar
advocatorum versutias
aversabar, eamque
ob causum rationem
nunquam causas orare
volui tam etsi omniu
consensu valide sabis
atque apte germanie
quoque linqua
erta

## Folio 2v — 00068540:0004
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068540/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
facilatate disserim, tantaque  claritate animi sensa exposin ut auditores omnes
mirarentur: ex quibus qui non illi tantum qui audtores tantum novam et
t insolitam in jure consulto inprimis aBEjar inrarentur, sed et
qui actum 
erfuerat, cum
audito vir quidam eruditus Noribergam ad amicum literas dedit quae mihu
postea ostensae sunt, quibus prope pudorem inculica in nimis nimiis landibus. Et
prosestor aliquis dixit publice mirquam ex illa cathedia versus fuisse recitatos
illis similes quos ego pronuntiaveram in ipso promotionis actu. Et Decanus qua
imidicae facultatis, tot. Wvol fg. Textor, Ccuius status ratione etegam statu imperii
nostri elegans extat liber) scripsit ad Ditherrum primarium pastorem
Noricum, cum summa lande a me fuisse disputatum: et Dith re ad Scholar
chas senalores poricos delata, jusso orum denuntiavit mihi Dilherrus
si in illa Acudemin morari vellem, certam Rei publicae nomine professionem
pondere sed cuo longe alia animo agitrebam. Hoc enim semel
defunctus negotio Siholanhae quoque duom cum Cancellario syndica Noricae Rei
publicae syndico cum viderent a me haberi praesentes ie promotionis actui,
affaerant, singulari quodum omasione ad l. singularem quandam landandi
mei accasionem reperere. Cum enim ego prim duas haberem orationes
unam prosa aliam versibus; primam tam expedite segebam, ut viderer eam
recitandos
recitare ex scheda. Cum vero postea ad versus accississem, conctus sum ita
prope rculis admorere schedam, oculorum vitro, quod qui non nisi propoinqua
vident jus facise agnosierent ipsi priora fuisse memoriter dicta. Ad vero
se credebant itaque memoriae mandata a me fuisse verba solutane orationis, sed
di
mitabantur, cu non ligatam potius didicissem, quod facilius. Responde eos in ertore
facile versari, nam me verba orationis solutae, non edidicisse, sed ex tempore
fecisse inter perorandum quodcum aegre crederent, primum concionatorum exemt
usue su qui dispositionem orationis notare contenti verbia non alligantur.
deinde schedam stationis produxi, in qua videbuunt ipsi alia plane verba
esse, quam quae recitaneram. Haec res magnum mihi apud Noribergense
applausum procuravit, ita ut paulo post diltherrus primarius nibis Ecclesiastes
scholarcharum jussu mihi dixerit denuntiavent, si animus esset haerere aliquam
din in illa Academia professoris munus se mihi mature spondere. Se d
ego longe alia animo agitabam. Quorum causas exponere operae
pretium est.
Dene puer cum in Biblio thecam parentis pro arbitriae grassarem incida
in aliquot contro versiarum libros: commotus rei novitate, neque ullis praeju
diciis imbutus, et alioqui prae (pleraque enim de meo discebam) libenter omnia
legi: nonnulla etiam sompulise exclssi. Saepe etiam sententias meas margini
libiorum annotavi, quod prope periculum mihi aliqua ado creavit. Caliati scriptis
valde delectabar nifice, habebam et multos alios libros snonuntlis suspectos,
quos satis ipsa mihi novitas commendabat. Tum primum coepi agnosor
eRementia
omnia certa esse quae vulgo feruntur, et saepe mmnia ac ami contentione
Mobiebar ergo diso nondum
de rebus contrendi, quae tanti non sunt
septendecennis accuratam quarundam controversiarum discussionem moliebar. videba
enim rem esse facilem homini exacto et diigenti. Mirifice mihi placuerant b
liber Lutheri de serro arbitrio, et Laurentiis Vallae de e libertate dialogi
discusseram Hunnii scripen et Hulteri in conconiae formiatam commen
tegidi
tarios; sed et Gregoii de Valentia analysim fidei et quaedam opuscula Becani;
R
Cum juri spindentiam animum appulissem
Exumina ver acigante
et scripta piscatoris.
i consilium loperam. Nam cum videtum non  quam multa superflua, 
ibi quoque none
et obscura, et quam non suo loco in legum corpore dicerentur idolebam juventutis tempus
nugis terentis. Erg molitus sum videbam non difficile esse moderi hic malo quodm
Hucleo legum ipsis eorim veybis parato et ab homine accurate iatiocinanite posse
omnia in paucas redegi propositiones. Quod consilius
robatione
libello maximo de Methodo juris maxima omnium applansu susceptum e
Et multi magni viri, jarisconsulti etiam vienuae, Ratisbonae spirae mihi
apalintere, quod lateris eoum partum ad me pantim ad amicis datis constat
H quae tam facile
milu q  inc
quam illis germa-
nice nascebantur