# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/39666/text
# Catalogue record: 39666 — De formis simplicibus (April. 1676)
# Incipit: Formae simplices: perceptio, situs. At Mutatio et Materia, sive ipsae
# Date: 1676-04
# Akademie-Ausgabe: AA VI,3 N. 075
# Other printings: -E: Jagodinskij: Leibnitiana, 1913, S.120-123. -Loemker, Philosophical papers, 1956, S.253; 2.Aufl. 1969, S.162f. (Teilübers.). -Parkinson, G.H.R. (Hrsg.) : De Summa rerum. Metaphysical papers, 1675-1676. New Haven, London 1992. (lat. u. engl.) S.74-83.82-85. -Leibniz: Variaciones sobre la ciencia general. Textos, Hrsg. B. Orio de Miguel, Madrid 2021, S. 53f. (span., teilw.)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=39666&katnr=Cc2+1388
# AA VI,3: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068583
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 3, 9
# Folios: Bl. 9r (from the shelfmark LH 4, 3, 9 Bl. 9r° (9=K_177;178;179)): 1 page, canvas 17, page ids 00068583:0017 to 00068583:0017
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068583&page=17
# Lines: 89 recognised on 1 of 1 pages, mean confidence 0.95
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 9r — 00068583:0017
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068583/jpgs/default/00000017.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine
April. 1076
MatMotus Forma simplices: sercesitio situs.
At Mutatio et Materia. sive
ipsae modificationes sunt resultantia ex omnibus aliis formis simul sumtis. Sunt enim infinite varia
in materia et motu. Quae varietas infinita, non nisi ex causa infinita, id est variis formis oriri
potest. Unic  facile intelligitur formas simplices esse infinitas. Modificationes autem ex omnibus
resultartes, relatae ad singulas, constituunt in illis varietatem.
seretio videtur perceptio et
situs esse utraliu ubique s at non materia esse in aliis atque aliis diversa, adeoque alia atque aliae
oriri leges; ut si in nostro sit Lex ad eadem semper servetur quantitas motus.potest alia
esse rerum natura, in qua etiam aliae leges. Sed tamen necesse est, hoc spatium differre ab tallo, erit
scilicet positio quaedam, et multitudo, ad sed non erit necesse ut sit longitudo latitudo et profunditas,
videmus jam in tempore in angulo, aliisque nova varia esse genera quantitatum. Itaque da idque necesse videtur
Ubique videtur esse perceptio, voluptas, felicitas, ejus enim haec est natura mirus, ut duplicet imo in infinitum
 multiplicet rerum varietatem. Sed moitd diversitas, videtur alis modis posse feri.
quae scilicet in nostram mentem non cadunt.
varietas eadem in quolibet genere mundi, nec est quicquam
sclud, quam eadem essentia diversimode relata, ud si uibem eandem ex diversis locis aspicias aut
sriescaliam senarii eteras ad ternarium serit
32. vel 342t
sin ad qualernarium erit
3. seu 6 p 42,3 Unde mirum non est, eodim modo produci il quod ammndo diversa.
E8
cum Mens aliquod percipit in Materra, negari non potest, dum alia atque alia percipit, etiam in ipsa esse
umtationem. Dum atia fit me major, nelique in ito quoque crescendo, utique in me quoque aliqua accidit
mulatuo, cum mmtata sit denominatio de ome Et hocmodo omnia in omnibus quodammodo contmentur sere
alia plane ratione in Deo, quam in Rebus, et in Rerum generibus, seu Mundis quam in singulis.
Frunt
autem res non ex sola combinatione, formarum, in Deo, sed et cum subjecto. Deus cmb subjectum
tosilsuntia lumensum combinatum cum aliis subjectis, faci
notim sen DEus cum sua immeni ubiquitate dat immentum
sequi Modos omnes possibiles, seu Res in ipso. Est ergo si
formis regultantes combinata cum subjecto, facium
larn ari oumneate ete sommis nom alita quorverisu sermum ex unitatebs possum
xplicare, hoc ad hoc discrimine, quod uenitates omnes homigineae formae vero suna differentes
quemndandum ex DEu est subjectum omnium formarum absolutarum  simplicium. absolutarum id est
affirmativarum.
uti jam ergo in Deo duo, id quod unum est in omnibus formis, et Essentia seu collectio
formarum. Scilicer unus idemque DEu est absolute extensus, seu vum praesens absolute ubicatus, seu omnipraesens et absolute duram
id est aeteruus; et absolute agens, id est omnipotens, et absolute existens,  sive perfectus.
dum cogitare, cum relatione ad aliquid. Nemo est, nisi sit aliquid
esse est quemadm
Cin existentia tribuitur, ne absolute, id
est, existentia sine additione determinante, ei tribuitur ext existentia, quam ta tribui potest, id est maxima.
Cum ratiocicumur, nullum esse numerum maximum Non potest dari Motus celerrimus, nec Numerus maximus, nam
numerus est quiddam discretum, quod n fit a ubi non tolum prius partibus sed contra. Motus aeterrimus, esse
non potest, quia motus est modificatio. Estque certae rei translatio; in certo tempore. Procsus quemad modum figura
maxima dari non potest. A Non potest mnis motus esse totius; at potest cogitatio quaedam e
omnium. Quandounque Totum prius partibus; tunc maximum est ut in spatio,; in tem continuo
si materca est
quemadmodum figura, id quod facit modifnationem, tunc videtur nec muteriae quoddam esse totum
 est ad immensum, ita collectio omnium Mentium est ad intellectum agentem. Quemadmodum
uted. gentia prima
Deus est intelle agens, quatonus cogi est omniscius, seu quatenus eam continet formam absolutam affirma
tivam, quae limitate tribuitur aliis quae aliquid percipere dicuntur. Quemadmodum DEu est ipsum immentum
tiva
absol
quatenus perfectio  ei tribuitur  quae invenitur in rebus, cum tribuitur ipsius esse alicubi esse, praesentes
connunn DEuS. forma,  absosutum, affirmativum, perfectio. Mutatio. Modi ficatio
ad eogiationem pertinentia: Mens. Itgs Intelligentia prima. Amima. Respublica. idea. Cogitatio
ad Extensionem pertinentia. Extensum.
Nome
immensum.  Locus.
spatium universale. Figura. Motus
Non Deus non est pare Mentis nostrae, quemadmodum nec immensum pars est locieujusdam sive intervalli. Ut DEus est
id quod perfecte percipit, quicquid percipite potest, sive intelligentia.  cita ita  idem Deus est id quod perfecte
sit alicubi est,  ubicunque aliquid esse potest. Ut ergo Deus est intelligentia, vite  ita idem DEus est ipsum
immensum. Porro spatium universale tam est Ens per aggregationem, quam Respublica universalis, sive Societas omnium
Mentium ut   in eo uno differentia est, quod spatiam destr _ Locus sive intervallum destruitur, sublato enim
locato tollitur locus, at Mend Anima quae illi proportione respondet, destrui non potest. Quicquid agit, illud destrni
non potest, saltem enim durat dum agit, ergo durabit semper. quicquid patitur neque agit, id destrui potest, ut locus
figura. Corpus omne aggregatum destrui potest. Videntur esse Elementa sive corpora indestruibilia,  quia scilice
Mens in illis. idea Ut i figura jam est in immenso, i antequam designetur, ita idea sive foee differe
ta cogitationum jam est in intelligentia prima. Ut figura est in spatio; ita scilicet idea in mente nostra.
Anima Mundi nulla est, quia non potest continuum quoddam componi ex mentibus, ut ex spatiis componi potest. Dices
mo crto etiam modo, quatenus rese sentiunt oeo i Animam non esse ens per aggregationem, patium autem univers
esse Ens per aggregationem. Unde mirum non est nullam esse. Animam universi. Nulta est idea universi, quemadmodia
Ideae sunt in mente nostra, differentiae scilicet cogitationum. Ut sig
figura quoque ejus nulla est.
ideae sunt in DEO, quatenus ex formarum omnium absolutarum possibilum coldisntione sive perfectionum possibilium
conjunctione in eodem sub jecto fit Ens perfectissimum, ex conjunctione autem formarum simplicium possibilium resultant
modificationes, id est  ideae, ut ex essentia proprietates. Ut ergo N infinita sunt formae simplices, quia per
perceptiones nosrs infinitae, nec ex se invicem explicabiles; ut ex sola perciptione, cogitations, extnsm perceptionis et
extensionis, non possunt explicari penception quae sentimus in rubro, luminoso, calido, neque unquam id possibile est fieri, ne
tunc quidem, cum. In nobis Voluptas est angmentis perfectiinis, in Deo est ipsa perfectio, tota semel possessa. Cum sensum
aliquem seu perceptionem in Deo esse necesse esst; adeoque et voluptatem sin ipsum universum contime eroscit in perfecta c
 ejusdem manet perfectionis, an diminuitur. Videtur Mentium angeri semper perfectio in sumria corporum non anceri 
du nestra
enim angeretur