# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/39783/text
# Catalogue record: 39783 — Certa de motu
# Incipit: 1) Corpora eandem semper servant potentiam
# Date: 1677-06-20 (77-06-10)
# Akademie-Ausgabe: AA VIII,3 N. 049
# Other printings: Leibniz: La réforme de la dynamique, hrsg. von Fichant, 1994, S.379-383.
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=39783&katnr=57270
# AA VIII,3: its series at Leibniz-Edition Potsdam II (CC BY-NC 4.0): https://leibnizp2.bbaw.de/de/leibniz-online
# In the Akademie-Ausgabe: AA VIII,3, p. 503 (PDF, Leibniz-Edition Potsdam II, CC BY-NC 4.0): https://leibniz-berlin.bbaw.de/fileadmin/Webdateien/dateien/LSB_VIII_3.pdf#page=502
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068534
# Title: Leibniz-Handschriften zur Mechanik: Dynamika LH 37, 5
# Folios: Bl. 157–158 (from the shelfmark LH 37, 5 Bl. 157-158): 4 pages, canvases 309–312, page ids 00068534:0309 to 00068534:0312
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068534&page=309
# Lines: 478 recognised on 3 of 4 pages, mean confidence 0.92
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 157r — 00068534:0309
# Scan: The same scan is also registered as fol. 158v; its text is given once, here.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068534/jpgs/default/00000309.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 150 lines, status machine
celeritalem esse f
ponamus corporis incurrentis  potenta esse. erit potenta
ejus fb. quae divisa per  atb dabit celeritatem summae corporum
Asi nullo ictu existente, neque perdita motus parte progredi ntelligantu
ergo potentia cor celeritas corporum progredienlium essetf.
a et potentia cquam corpus quiesiens accepis foret
ab f, quae si et tantundem quoque perdidiffet carpus incuneus. Ergo
vis ictus foret  f. Ea vis corporibus A, et B in recipoca
magnitudinum ratione distribuatur. sed in quantum datud corpori A,
Hac vi ictus corpora se subingrediuntur, intere Cum enim corpus B
corpori A hanc potentiam inferre conetur, flecritur
utiumque potius quam eam recistiat, quia scilicet flecti potest, modo
comp
rctus tam sit fortis ( ut vincatt
done residua vis connexiones majr fat reso vi flexionis
quo facto corpora compressa se repellent, et cor
vis distribuem ita corpius excipcions propelletur dinudia potentia
ictus, corpus excipicus incurreus repelletur altera dimidia, cumque
ita idem etiam accessenit progrediatur sua potentia residua, Hinc
sive vincat, sive vincatur, tunc vs progredietur aut regredietur
excessu harum pugnantium potentiarum consumta autem sive
destrncta potentia in alterum corpus transferetur
Hanc translationem destnctae potentiae in oppositum ita explico,
ego pilam excipcam quietus ref reflectetur sua potentia,
si praeterea reperculiam, et manum in loco actus sistam, excipiet
omnem potentiam quam non sentit manus)
dicere enim vim
destructam ipsi corpor dari, in quo destrncto est parum consentaneum videtur
potentia destrncta tota transfertur in corpus alioqui destmenda tota
in corpore altro recipitur, corpore uno existente irrepercutibili multo
magis si non quiescat tintum sed et plus quam quiescal, seu
in contrariam partem eat
a. +ac 4bf  C
a+ b
Nmirum .A. CH bl.
1B1C 1 at
potentia ictus: 2abl. et 17
allet 5
Ergo potentia ictus 2abB et f. eadem sumet quo md
  celbricas corporis A debet fuigi bl, nempe
et potentia ejus erit abt, celeritas corporis
Celeritas corporis B debet esse al, et potentia erit etiam abl. ergo potentia
ictus erit rab a etf.  Videndum an haec potentia ictus aliquando sit
major quam potentia corporum tota aetbs-  ets Ergo a e+ ab5 + bge+ bf
a +
= 2ab e - 2abf
p7 +ae = eabe + bf - abs a- b aen + bra 15
a + b
a +b
seu aub  aebs un auto. Unde fat pateo caleulum utrum
at de supposita eadem potentia itus, quando eadem
Corpora eadem celentate sibi accedunt, et de navi coincidere. Illud
Mtuc obiter noto quantitatem aub craetos videri diversinodo se habere
ad atquam dd b.f ne ad e qu ad f. quod tamen non est, ut apparet si
+
be
absolvatur mulliplicatio, nam patet esse.  5 abis
Polentia ictus illa est qua corpora duo Elastica concurentia flestentur. Smpopbile
est autem plus esse potentiae in ictu, quam in ambobus corporibus simul ante ictum. ictus
enim utique effectus est potentiae corporum. Videtur corpus corpori obstanti ictum
infligere, in quantum ei obstat. Si corpus in aliud corpus incurrat, idque sit quiescens
obstaculum in eo cousistit, quod pergere non potest eadem qua ante celeritate,  sed ejus celeritas
diminuitur. Ergo corpus impinge potentiam tantam amittit quantam alteri quiescenti tribuit
Aque hoc quidem dignum
Ergo tantqse est ictus quanta est  potentiae mutatio.
est, ut peculiari scheda tractetur de Vi ictus.
Certum est et expermientis confirmatum, corpus incurrens in aequale
quiesens in ejus locum sucedere, et alterum impellere
a ita observantur omnes regule, scilicet tam potentiae tam
aC. a ebt  sit ae. Af. et fp erg. ent:
residua ipsius  scpet corporis _b (ve A) potentia Ag
quod id pote incurrisset hac celenitate, in corpus aequale quescens a
quievisset in ejus loco, ejque dedisset celeritatem g., in quantum
autem amto feruntur potentia e, eatenus ambo eadem potentia
reflectentur, ergo, patet a corpus a alcipers- et g. et corpus 
seu A accipere solum e, iad est alternari celeritates
Videamus quid contingat, si ad ictum cororum explicanduu
compositionis
Jam ocunant sibi duo corpora aequalia, ponamus it quod minus est
tunc potentiae minoris opponatur aequalis potentia majoris sit
fingamus ex concurdere aequali deleritate.
infligi, et ictam illum eundem este, qui  Addo iltum illum eundem esse
qui foret si corpora duo c potentis aequalibus, erit ictus eddm cum
potentia utraque Si corpora duo occurrant potentiis inaequalibus, tunc vis ectus
erit duplex una quae est partis in majoni, quae minori occurrenti aequalis est
altera quae fit a majori a residua miguvis parte in minus consideratum et quescens
D Si Omnis potentia det  quae in uno corpore destrueretur, transfertur
in aliud corpus, alioqui periret,
d scilicet per repercussionem.
Explicandum est ante omnia quid fiat corpore in quiescens meurente, et quae
tunc sit vis ictus. Vis ictus semper aequaliters Vis ictus semper aequaliter inter
duo corpora distrbultur, ita tamen ut  aliquo copor non recipiente destructa pars potentio
in alterum transferatur.
Videtur illud pro certo sumi posse, si eadem
potentia sibi ourat ex ea sit quae agat ex eadem distantia, eandem esse
vim ictus. Videtur enim ictus et per distantiam corporum, et per agentium poten,
tiam determinari. Unde videndum an sequatur distt ictus vim esse 
ratione composita ex ratione distantiarum et potentarum sibi oppositrum
160
Si corpus unum incurrat in aliud quiescens, certum est ictum aliquem
10 jun. 167.
(orta de Motu.
Corpora eandem, demper servant potentiam.
+
recurrent ambo eadem celli
si corpus incurrat in quiescens immobile, recurret ea qua
venit celeritate
repellere
si corpus  incurrat in corpus quod ppellere non possit, recurret
sua celeritate Quod ita intelligo:
ponamus corpus AB incurrere in corpus A, sed ipsum
non posse repellere quia alterum est fortius tunc 
si repellere non potest, sive si ei non potest communicare
aliquem conatum retursum, necesse est ut ipsum retro rsum 
tendat eo conatu, quem alteri communicare debuerat
si alterum nonnihil retroageret conata scilicet quem ei impingit
tunc altero simul prodeum progrediente et redeunte, utique progrederetur reapse
differentia progressus et regressus, et ita perdita fuisset potentia, itaque u
ex vero fingi potest hanc potentiam corpori obstanti communicare, ad pergendum
combratium necesse est uti venit, necesse pergo orpus debilius quod impegit
in foctius tota sua potenta retroire, sl superest tantum ut quaerarum
an fortius sa tota sua potenbia pergat, an vero ejus nonnihil communicet
debiliori ad augendum ejus recursum. Et quidem eo momento quo agit in fortius
utique ei dat conatum redeundi est in tota massa composita ex fortiore et
o momensa quo corpo A et B com sibi occurrunt
potertiore ila
tunc masta totu
aliquem, eundi vertus 1B, nimirum talem, ut ipsa sibi de potentia eodem eundi
itac
natum
partem magnitudini suae proportionalem
illuc ibit 0 perget corpus A
celeritate nonore u minore querm ante celeritate, recurret corpus B majore
Ic num tantum examinandum est,
ponamus corpus 2A, postquam ipsi 2B, conatum redeundi
dedit, fieri debilius ipso, 2B, vel etiam tunc aequalem habere potentiam cum potentia
ipsi 2B suam dedit, sed quia tunc considerandum est, etiam ipsum 
B potentiam exignam rtimisse post conatum quem altri dedat, ideo res et redibit
 d caseestus
corpus A, accepit a corpore B patea impatum (impetus est
eundi iin eas partes ad quas tendit B, quae sit ad  potentiam qua
A ad A+B, et alterum viciesim B ab A. si duae ergo sunt in B potentiae
in unam altra in alteram partem, ex quibus vincel major uaeritur jam
an pajor sie contrudictune vincat excessu, differentra vero ita distribuatur, ud ipsa prorata ote
det a quia perdi non debet aequaliter detur uni corpori atque alteri in diversa
spilicet partes. An vero major suum exequitur sine dimimitione, minore, quae nihil
is quite ruem oe tu aris  t a a tes
2. si duo corpora  receritatibus reciproce proportionalibus
eate qua venere.
ipsi

## Folio 157v — 00068534:0310
# Scan: The same scan is also registered as fol. 159r; its text is given once, here.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068534/jpgs/default/00000310.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 164 lines, status machine
Item an ista possint conuliari cum illis quae prius constitimus de congraetione
ex opposit actione et quiete.
Videtur B certum esse, quod in corpus idem quiescens idem ictus infligatur a
mgno celeriter moto, qui infligitur a magno tanto tardius motus
Hinc C posito quid corpus aequale efficiat incurrens in aliud sibi aequale
quiescensus videtur demonstrari posse quid efficiat corpus majus sed tardius motum.
Unde ex hac unica regula videtur demonstrari posse, quicquid fieri debet de corpore
quiescente. Verum ea regula ideo suspecta est, quod supra vale cum ea vellemus uti
collegimus semper potentiam alternari alterurs transferide corpore in corpus, si
scilicet ea velimus uti generaliter. Hoc loco tamen videndum, quia non videtur
id fieri.
a bf.
jam sit 8d. 1
et
c b. 5.( ae. sit ar b. et exjo.
e
ac e
a. V
erit mpjo.
sitqur putus nanculibus a. e. ut ante.
et ipe
et ai r bf
posito jam dh, bf. ut eadem sit quae aute potentia manentis, debel
etiam eadem esse potentia excepta b acepta ab excipiente, seu fiet:
abri  ai, ergo Vr i.
hp bF e a
quaentur n. scilicet dn + av p an + ac. seu ex natura polentiae
seu du + bs  dh quia aepo. Exp Est alllem dh, bf
ergo fit dn +bf bf. seu fit du p0. Ego  regit ergo haec regula
falsa est, ex qua sequeretur semper alternari ut permutari potentias
Unum quod recponderi potest, hoc est quodargumento est, quod corporis
ipsius magnitudo simal compularis debet
dicamus corpus semper tolam suam potentiam alteridare, hoc ita intelligendum est, quod
dabit potius Elaterio si flexile est porro tantum potentiae impendi poterit in Elaterium
donec ejus resistentia fiat aequalis vi agentis pretiduae potentiae in opposita corpora
transferentur. ictus autem tantus erit quanta est tota potentia, sed non totus ictus
operabitur, ad repercussionem nisi in quantum bElaterio non est fortior,
Non posse iptas regulas sempe obsevari derctu, vel ex eo pabit, quod sicorpus
in id impingens sed illud velut glutimm
motu suo aliud abripiat non
um e secum transfereas nihil plane alud fier, quam quod servata eade
l
pocentia celertas minuetur: Ut si e cunu correnti egiicam aliquid
)
mpon Copus est experimentis ad hanc materiam de concursu deter–
minandam. Quanta sit vid ictus scivi potent ex perdito motu, si
corpus incurat in cliud nolle cum qua postea pro ita ut posteit simul proceda
hinc discemus quanta sit dis ictus curabicuus etiam inflatas pilas in se
ope penduli
invicem incurrere, ut vim ictus notem
de vi ictus.
11 Jun. 1677
Danda opera est, ut tandem aliquando vim ictus explicemus,
vis ictus intelligi potest ex dolore sentientis, ex corporis icti ruptura
itemque ex repercussu, si icta sint Elastica. Ante omnia
autem patet ic vin ictum non posse esse
majorem quam potentiam seu vim amborum corporum concurrentim
Patet etiam potentiam debere manere eandem in summa.
Si corpas incurat in alcud corpus quiescens tunc ictu ipso
infligit ei si corpus incurrat in aliud immobilem vis ictus
tanta est, quanta est vis corporis incurertis
Eadem erit vis ictus sive ego incurram in murum, sive mujus
me semper mobili manente.
nau faiatum factum in oe
Unde si inalleo A perculiam F corpus immobile C
egoque mullum vibrachiorum impediam, mallei repercussionem
tunc corpus C vi ictus tanta propelletur, quanta est mallei
Longe major est vis ictus si mujus incurrat in me imnobilem
eadem celeritate qua ego incurre in murum immobilem.
si equ incurram in cor corpus mobil e, aut si co
quaeritur an idem sit ictus duorum corporum mobilium
Quiescentium
in utrovis ponatur motus.
corpora ex eadem distantia concurrerint, non
n scheda
Ostendi spra et
tamen ideo eundem sempir ictum posse inferre
Si corpus incurrat in aliud quiescens se minus  utique continmabit
motum, si jam corpus quiescens una cum ipso procederet
minueretur celeritas in ea ratione, niqua massa corporum praeceden-
tium aucta esset Ergo est et corpus quincurrens de sua
potentia nomihil amisit, in quantum scilicet alteri communicavis
tempe
et differentiam redhiberi tunc in eo quod differentiam recipit idem
continget, et dabitur nova redhibitio habebiturque progressio in infinitum
redhibitionum notabilis, quae videndum an eo redeat, uc si nitio
totam minorem altrincurenti debilion reddidissemus:
Opus est calculo: potentia uniu est  atterius v. potentia ipsius b esti p.
orit in a, pobuta ob idtum  B et on.  in b cro pot cortogit idem.
Ponamus jam Ob ictum retinet potentim Y, sed accipit
 est ad p,
novam n, qua est ad p, ut a ad a+ b. ergo n p habet ergo polentiam retro,
cedendi: a P. similiter idem corpus A alteria  etiam dat aliquid de suaxe potertia
quae erit b v. ergo retinebit a v. Ergo A habebit potentiam conti-
unandi, a v. et redenndi a p ac B habebit potentiam contimandi Y
et redeundi
Unde cum potentuae continmandi videantur tantum senire ad
comprmenda corpora erit potentia compressoud seu ictus ap + bx, quae
distrubuatur corporibus in recipioca eorum iptione,
silicet pates sunto ap +b0- l ap + 1 V ad _ lap +
0-10 8. sgna - al c 7610 a seu 11+ a ergo corpus B acipiet
10
conalum redeundi et 1 = lp)  B anab H arb
Cet u seu
b0 2 b, et jamantea habelat: ap b v
a +b
a+
et copus A habebit conatu redenudi ap +bB a,  + ap
a+b ate
sed huinc illud oritur absurdum, quod ita corpora sibi ocunentia semper
reperentientur ambo.
Ante omnia illud videtur esse certum, ictum esse
dependere a tantum quanta est celeritas ap propinquationis, neque referre
quocquam, quanta sit celeritas propria
Deinde vis ictus non est
bade cum tote vi utriusque corporis. Ergo vis ictus erit que in quantum sibi
corpora obstant seu in quantum non possunt intelligi habere motum commu–
nem. Quanocunque
ac.
bf vis ictus v.
ad e bn visis et otne et f erit vn 8 cit opi etf -n.
sit a0 rbn. seu or bn. fer: e+ f -n Y bn. seu etf a  n. er o +5
Ergo a0 tbue habe et namvi si corpora reciproce concurrant vis istus et
tota potintia eadem. Exat jam ver 8. Ergo V 2abC ets anfentur ab ae+bf. eris
Ergo polentia qua corpora post ictum pergent erit a- b eaetbf., posito
potentiam ictos per. Cumautem potentia ictus aequaliter utrique detrahenda
sit, hi poncum videtur potentia itus utrique aequaliter detranenda esse
videndum an potentia ictus altemtrius corporis potentia major sit
bf p ac. Ergo ab cerf fi ac seu abe + abf p ac + abe
seu ut berbf p ac (Fb0)
Luvo totu, debilioris corporis potentia in ictum absorbetur, ac proinde
cleria mole
sin eam parter tendent dmbo, post idum, in quem tendebut dbilius, potentia
quae ablata potentia ictus residua est ab et s, -ae p) (abe) tabs - a e C bae
65,- ab et f p abp + l. f - abeC abD
dimidiam
atb
H t-ae
Ergo poteatia differentiae inter potentiam ictus est  et totam corporis
sunt inter se in ratione corporum. Quoniam autem tota minoris potentia
absorbetur, et in majrn bf restat b bf  ac
 jam video in calculo oriri difficultatem Nimium cum residuca potentia
corporibus post potentiam ictus subtractam sit b -a  b5. ae. Hfinc patet
si sit bt ac debere et esse bpa alioqui erit haec residua potentia
eit quantitis negativa, seu vis ictus erit major quam potentia corporisea
quod est absurdum, unde patet cum corpus polentius  minus  tunc regulari
de ictus eadem iotus potentia eadem existente celeritate appropinquitionis
Quod si sic ratucinemur, potentiae debilioris aqualem potentiam opponen
dam esse a fortiori detractam, sed et hoc absurdum est, quia tunc nulla erit vis
eclus, si corpus mocum incunat in quiescens quantumcunque
Redeamus ad navim nostram, et ita tantum instituamuscalculum
ut potentia sit salva. An dicemus vini ictus semper tantam esse ut
uitrumque corpus dimidiam tineris partem conficere intelligatur. Sed net hoc
fingi potest, nam uinum corpus t valde magnum, si hoc poneramus dimidiamo
clmeris partem confilere imirifice augeretur potentia. Quod si ergo
vinictus faclamus qualem requirit ravis,
et potentia qua corpora simi erenl perdito atu, P, euit: atb aeros - rabet rabs, accabhios aed Dabe Bubs h.A lfuae
in
tunc: semper delibutique
majoi erit potenta quam ictus. Nam
um
ectu
seu aesae
in corporibus concurrentibus esse falsam.

## Folio 158r — 00068534:0311
# Scan: The same scan is also registered as fol. 160v; its text is given once, here.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068534/jpgs/default/00000311.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 164 lines, status machine
item an ista possint conuliari cum illis quae prius constitim de comprtatione
ex opposit actione et quiete.
Videtur B certum esse, quod in corpus idem quiescens idem ictus infligatur a
mgno celeriter moto, qui infligitur a magno tanto tardius motus
Hinc C posito quid corpus aequale efficiat incurrens in aliud sibi aequale
quiescensus videtur demonstrari posse quid efficiat corpus majus sed tardius motum.
Unde ex hac unica regula videtur demonstrari posse, quicquid fieri debet de corpore
quiescente. Verum ea regula ideo suspecta est, quod supra vale cum ea vellemus uti
collegimus semper potentiam alternari alterurs transferide corpore in corpus, si
scilicet ea velimus uti generaliter. Hoc loco tamen videndum, quia non videtur
id fieri.
a bf.
jam sit 8d. H
et
c b. 5.( ae. sit ar b. et exjo.
e
ac e
a. v
erit mpjo.
sitqur putus nanculibus a. e. ut ante.
et ipe
et ai r bf
posito jam dh, bf. ut eadem sit quae aute potentia manentis, debel
etiam eadem esse potentia excepta b acepta ab excipiente, seu fiet:
abri  ai, ergo Vr i.
hp bF e a
quaentur n. scilicet dn + av p an + ac. seu ex natura polentiae
seu du + bs  dh quia aepo. Exp Est alllem dh, bf
ergo fit dn +bf bf. seu fit du p0. Ego  regit ergo haec regula
falsa est, ex qua sequeretur semper alternari ut permutari potentias
Unum quod recponderi potest, hoc est quodargumento est, quod corporis
ipsius magnitudo simal compularis debet
dicamus corpus semper tolam suam potentiam alteridare, hoc ita intelligendum est, quod
dabit potius Elaterio si flexile est porro tantum potentiae impendi poterit in Elaterium
donec ejus resistentia fiat aequalis vi agentis pretiduae potentiae in opposita corpora
transferentur. ictus autem tantus erit quanta est tota potentia, sed non totus ictus
operabitur, ad repercussionem nisi in quantum bElaterio non est fortior,
Non posse iptas regulas sempe obsevari derctu, vel ex eo pabit, quod sicorpus
in id impingens sed illud velut glutimm
motu suo aliud abripiat non
um e secum transfereas nihil plane alud fier, quam quod servata eade
l
pocentia celertas minuetur: Ut si e cunu correnti egiicam aliquid
)
mpon Copus est experimentis ad hanc materiam de concursu deter–
minandam. Quanta sit vid ictus scivi potent ex perdito motu, si
corpus incurat in cliud nolle cum qua postea pro ita ut posteit simul proceda
hinc discemus quanta sit dis ictus curabicuus etiam inflatas pilas in se
ope penduli
invicem incurrere, ut vim ictus notem
de vi ictus.
11 Jun. 1677
Danda opera est, ut tandem aliquando vim ictus explicemus,
vis ictus intelligi potest ex dolore sentientis, ex corporis icti ruptura
itemque ex repercussu, si icta sint Elastica. Ante omnia
autem patet i vin ictum non posse esse
majorem quam potentiam seu vim amborum corporum concurrentim
Patet etiam potentiam debere manere eandem in summa.
Si corpas incurat in alcud corpus quiescens tunc ictu ipso
infligit ei si corpus incurrat in aliud immobilem vis ictus
tanta est, quanta est vis corporis incurertis
Eadem erit vis ictus sive ego incurram in murum, sive mujus
me semper mobili manente.
nau faiatum factum in oe
Unde si inalleo A perculiam F corpus immobile C
egoque mullum vibrachiorum impediam, mallei repercussionem
tunc corpus C vi ictus tanta propelletur, quanta est mallei
Longe major est vis ictus si mujus incurrat in me imnobilem
eadem celeritate qua ego incurre in murum immobilem.
si equ incurram in cor corpus mobil e, aut si co
quaeritur an idem sit ictus duorum corporum mobilium
Quiescentium
in utrovis ponatur motus.
corpora ex eadem distantia concurrerint, non
n scheda
Ostendi spra et
tamen ideo eundem sempir ictum posse inferre
Si corpus incurrat in aliud quiescens se minus  utique continmabit
motum, si jam corpus quiescens una cum ipso procederet
minueretur celeritas in ea ratione, niqua massa corporum praeceden-
tium aucta esset Ergo est et corpus quincurrens de sua
potentia nomihil amisit, in quantum scilicet alteri communicavis
tempe
et differentiam redhiberi tunc in eo quod differentiam recipit idem
continget, et dabitur nova redhibitio habebiturque progressio in infinitum
redhibitionum notabilis, quae videndum an eo redeat, uc si nitio
totam minorem altrincurenti debilion reddidissemus:
Opus est calculo: potentia uniu est  atterius v. potentia ipsius b esti p.
orit in a, pobuta ob idtum  B et on.  in b cro pot cortogit idem.
Ponamus jam Ob ictum retinet potentim Y, sed accipit
 est ad p,
novam n, qua est ad p, ut a ad a+ b. ergo n p habet ergo polentiam retro,
cedendi: a P. similiter idem corpus A alteria  etiam dat aliquid de suaxe potertia
quae erit b v. ergo retinebit a v. Ergo A habebit potentiam conti-
unandi, a v. et redenndi a p ac B habebit potentiam contimandi Y
et redeundi
Unde cum potentuae continmandi videantur tantum senire ad
comprmenda corpora erit potentia compressoud seu ictus ap + bx, quae
distrubuatur corporibus in recipioca eorum iptione,
silicet pates sunto ap +b0- l ap + 1 V ad _ lap +
0-10 8. sgna - al c 7610 a seu 11+ a ergo corpus B acipiet
10
conalum redeundi et 1 = lp)  B anab H arb
Cet u seu
b0 2 b, et jamantea habelat: ap b v
a +b
a+
et copus, A habebit conatu redeundi ap +bB  a,  + a
a+b ate
sed huinc illud oritur absurdum, quod ita corpora sibi ocunentia semper
reperentientur ambo.
Ante omnia illud videtur esse certum, ictum esse
dependere a tantum quanta est celeritas ap propinquationis, neque referre
quocquam, quanta sit celeritas propria
Deinde vis ictus non est
bade cum tote vi utriusque corporis. Ergo vis ictus erit que in quantum sibi
corpora obstant seu in quantum non possunt intelligi habere motum commu–
nem. Quanocunque
ac.
bf vis ictus v.
ad e bn visis et otne et f erit vn 8 cit opi etf -n.
sit a0 rbn. seu or bn. fer: e+ f -n Y bn. seu etf a  n. er o +5
Ergo a0 tbue habe et namvi si corpora reciproce concurrant vis istus et
tota potintia eadem. Exat jam ver 8. Ergo V 2abC ets anfentur ab ae+bf. eris
Ergo polentia qua corpora post ictum pergent erit a- b eaetbf., posito
potentiam ictos per. Cumautem potentia ictus aequaliter utrique detrahenda
sit, hi poncum videtur potentia itus utrique aequaliter detranenda esse
videndum an potentia ictus altemtrius corporis potentia major sit
bf p ac. Ergo ab cerf fi ac seu abe + abf p ac + abe
seu ut berbf p ac (Fb0)
Luvo totu, debilioris corporis potentia in ictum absorbetur, ac proinde
cleria mole
sin eam parter tendent dmbo, post idum, in quem tendebut dbilius, potentia
quae ablata potentia ictus residua est ab et s, -ae p) (abe) tabs - a e C bae
65,- ab et f p abp + l. f - abeC abD
dimidiam
atb
H t-ae
Ergo poteatia differentiae inter potentiam ictus est  et totam corporis
sunt inter se in ratione corporum. Quoniam autem tota minoris potentia
absorbetur, et in majrn bf restat b bf  ac
 jam video in calculo oriri difficultatem Nimium cum residuca potentia
corporibus post potentiam ictus subtractam sit b -a  b5. ae. Hfinc patet
si sit bt ac debece et esse b a. alioqui erit haec resodua potentia
eit quantitis negativa, seu vis ictus erit major quam potentia corporisea
quod est absurdum, unde patet cum corpus polentius  minus  tunc regulari
de ictus eadem iotus potentia eadem existente celeritate appropinquitionis
Quod si sic ratucinemur, potentiae debilioris aqualem potentiam opponen
dam esse a fortiori detractam, sed et hoc absurdum est, quia tunc nulla erit vis
eclus, si corpus mocum incunat in quiescens quantumcunque
Redeamus ad navim nostram, et ita tantum instituamuscalculum
ut potentia sit salva. An dicemus nini ictus semper tantam esse ut
uitrumque corpus dimidiam tineris partem conficere intelligatur. Sed net hoc
fingi potest, nam uinum corpus t valde magnum, si hoc poneramus dimidiamo
clmeris partem confilere imirifice augeretur potentia. Quod si ergo
vinictus faclamus qualem requirit ravis,
et potentia qua corpora simi erenl perdito atu, P, euit: atb aeros - rabet rabs, accabhios aed Dabe Bubs h.A lfuae
in
tunc: semper delibutique
majoi erit potenta quam ictus. Nam
um
ectu
seu aesae
in corporibus concurrentibus esse falsam.

## Folio 158v — 00068534:0312
# The same scan as fol. 157r (00068534:0309), where its text is given.