# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/41878/text
# Catalogue record: 41878 — Leibniz an Johann Vagetius
# Incipit: De demonstrandi pariter atque inveniendi ratione cum multa olim sim me
# Date: 1679-12-12 (79-12-02)
# Sender: Leibniz — Addressee: Vagetius, J.
# Akademie-Ausgabe: AA II,1 N. 218
# Other printings: E: LAA II,1 (1926) N.218 (nach L2 & L3)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=41878&katnr=32394
# AA II,1: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-867790
# Title: LBr. 950 · Vagetius, J.
# Folios: Bl. 14 (from the shelfmark LBr 950 Bl. 14): 2 pages, canvases 27–28, page ids DE-611-HS-867790:0027 to DE-611-HS-867790:0028
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867790&page=27
# Lines: 117 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.91
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 14r — DE-611-HS-867790:0027
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867790/jpgs/default/00000027.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
possint magur
tuctnesam
Modi cissae
Literas tuas geminas
qrovicis
accepi una
dle ag
nescio, quo casu
et
quanquam doleam me prioribus tamdin caruise
compotem tamen varum mei factum tandem gandeo
Equidem de demonstrandi pariter atque inveniendi ratione
G
cum nnulta olim sim meditatus,, nec panca
etiam
successus specimina habeam, eo libentius cum emditis
harum rerum in telligentibus
qui pauci sunt, de his
confero. Video ex responsione tua, corgum licet brevi
argumentum Tibi esse meditatum.
In nonnullis
tamen haereo, speroque TE et posse et velle haerentem
primum si axioma est propositio exterminis veram
etam te fatente, uti certe est, sequitur eam ex terminorum definitio
expedire
definita minnis,
duci
nibus sive ideis, accedente princi posse demonstrari, adeoque non nit
inductione, sed hoc principio, quod contrarium implicat controdi-
ctionem. In ductione fateor niti magnam cognitionis nostra
partem non eas tamen propositiones, quae ex solis terminis verae
sunt aut ex his quae exsolis quaeque demonstrari possunt, adhibita
interotemientibus
terminorum definitione, et propositionibus identicis id est quarum
contrarium contradictionem expresse implicat. quales puto esse
propositiones purae metaphysica, imo et primae philosophiae nonnallas
mathese
Haec propositio, totum est majus parte. Vel pars est minor
e
cllogismos s1d teli
toto demonstratur unicque slomo
tal
cujus major est definitio
omipor major pronositio et definitio Termini minor at Minor
si antem ostenditur
potest
quicquid ipsius A. parti aequale est, id ipso A. minus est (hc est
propositio est identica
pals ipsius A ipsius A parti aequalis est. Ergo pars ipsius A.
alicdi
Hujus syllogisino major propositio est
itaque mea senterito
definitio. Minor est propositio est identica
ipso A minor est.
addas aequalia s et solae propositiones identicae sunt indemonstrabiles et vere primae
Axionuta Enclidis d
nendent exhoc definitum caeterae omnes necessariae ab iis pendent. Quaeuque autem soca
vulla 
et aiensim
inductione nituntur, non habent earum necessitas perfecta
quat
+Defenillosi aequalm
id est eorum quarum quam vulgo metaphysicam vocant suc proncipio con
es aequalium quod
magnitude est
video quomod
trulictiones anga pendet
cur autese
L inquam
estdes
ut sibi subpitui
Eadem ingum

## Folio 14v — DE-611-HS-867790:0028
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867790/jpgs/default/00000028.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
ex seciali
aut in Geometria Jungii
impirica aut in Erbesi
eometrica ex individuo universalitas concludatur intellinitu
eni si ut cum dicitur E Esto recta AB. intelligitur
quaecunque; et s figurae autem et exper non pero servit ad
probandum sed ad conci intellige non ad probationem facunt
sed imaginationem tantum hevant
Et quando a singulari
eeralius tnso generalius inferre possum cum video eandem
ab universule concludendo necesse est me  videre eandem esse
omnium rationem. (ita rectae omnes similes sunt inter se
itemque omnes circuli.) Itaque non ex induct Inductions sed
vis probationis pendet a proedemenstram praecognita hap
rationis generalitate hac similitudine non ab inductione
N
Ars in patori
axiomatum non legi,
autem didi potest
quod in autoribus demonstrationes
noumini
etiam dubilationis habet.
nonnullas propositiones cinclidis
axiomexta nonnulla
demonstravisse Nosti etam proclum et atiorum ee et
constat Apollonium
suns axiomatum quorundamn Euclidaeorum demonstrationes
referre. Sopo ettam. Et Geometrae Quod uni Axiomal
est, quia commoda ab eo se demonstrasse n posse non videt
demonstrandi ratio ei non occurrit, id alteri fit theorema
demonstratione ex prioribus reperta
quis non pro axiomate
sumeret quod demonstrat Euclides rectam ABAC
esse minorem rectis AB, BC simul.
non coded
Hae
afsero quasi putem Geometras adeo ae h
colicitos esse debere, sed ut vera analyseos
admodum
Demonstrationibus
ratio appareaat
veterum
itu
A quamd
axiomatum