# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/42183/text
# Catalogue record: 42183 — Meditatio juridico-Mathematica de Interusurio sive Resegmento anticipationis vulgo Rabat
# Incipit: Si quis usuras usurarum hic admittere nolit
# Date: 1680
# Akademie-Ausgabe: AA IV,4 N. 133
# Other printings: -Knobloch/Schulenburg, 2000, N. II,10, S. 132-155 (ganzes IV,4 N. 133).
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=42183&katnr=K+22042
# AA IV,4: its series at Leibniz-Edition Potsdam I (non-commercial use): https://leibnizp1.bbaw.de/de/edition
# In the Akademie-Ausgabe: AA IV,4, p. 663 (PDF, Leibniz-Edition Potsdam I, CC BY-NC 4.0): https://leibniz-potsdam.bbaw.de/fileadmin/Webdateien/bilder/IV4text.pdf#page=663
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068406
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 1
# Folios: Bl. 6 (from the shelfmark LH 2, 5, 1 Bl. 6.10): 2 pages, canvases 11–12, page ids 00068406:0011 to 00068406:0012
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068406&page=11
# Lines: 220 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.91
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 6r — 00068406:0011
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068406/jpgs/default/00000011.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 117 lines, status machine
si quis usuras insurarum hic admittere nolit
tunc 1000 solutis, computanda tantum erunt
50 tam anni primi quam secundi, id est 100
itaque biennio elapso perinde est ac si mihi dedisses 1100.
et proinde si mihi post biennium debeas solvere i0o
nunc mihi solves  1000; hoc est 1000 erit est
quaerit posest iter calculus
sit praeferendus, et si duo sint licitatores ejusdem
praedii, unusque offerat 1000 statim et alius velt offerat
summam po post biennium demum solvendam, quaeritur
an ea esse debeat 11102+ = an vero 1100 aureorum
erunt. 25, 20. 15, 10.5. quarum summa F5 habe ut 1000 nureos praesentes adaequet. Hanc quaestionem
melpente gerelterent efitin posse an usurae usurarum
locum habeant in Internsurio, non puto generaliter difinipi
posse, sed pendere a prudentia judicantis. Sane si aequum quan
esemu omnem exacte fructum pecuniae antici panto solutae
qui ex ea toto anticipationis tempore percipi oisset
jure potuisset, _ computari ( ad mittenda erunt usirae
uturarum, nagm diligens pater familias pemnium ex asu
ua facta utiliter elocare potest
itaque sticto pune dicendum erit valorem biene pemnitm
inaiem ditatum aequari anatorismo a (ut italiquar
sui valoris praesentis, et Internsurium di esse differentiam
inter vatorem, et analorismuu praesentem et anatocismum
temporis seu faitr ex p aggregntum et usc forte et usuris a
utam computatis. Et Atrcti juris rigor in eos observabitur, nisiquid
quorum causa odiosa est; potius quam favorabilis, ut ebitores
qui pratente pecunia in diem di lata praedium licitantur
quut ipsi interim in praedii possessionem et fructus veniant
qui saepe a suspicione fraudis non absunt; item in creditores
qui arte terpus qui idetum ante tempus summam debitam
praemature flagitantes. Et liet iqu At cusa
Anatocisurus artem seu computatio usurar ex asuris
prohibita et sed debitorum, qui fere decessitate
eerum suarum ad mutuctm se pecuntam sumendam adigantur causa
tam favorabilis in jure est, quam odiosa foeneratorum, unde in
isset legibus prohibitum est a debitoribus ex usur jum creditorem
caedais usmas codnas imputare sorti Trursusque inde usuras
computare Cujus rationes prohibitiones rationes
tum ne mimis onerarentur debitores
onere imperceptibilitet crescente tum ut occurreretur atis artibus
loc contemuendas reperio
foeneratorum qui libenter negligerent exactionem
smarum coeduarum si eae demo statim in novum foenus (terou desipita per test
tra sirent cum potius Reipublicae et salutis debitorum
intet sit exactionem non negligi sed debitores a creditoribus
dta feeia forner
ermittetur creditorent
interpellari ne sub arcumulato
tundem succumbars. Nec
ena debitore cn ita contratens it ab initio cum
debitore ita convenipe, ut omnes usura differantur.
non suae tempore cum caeduo erunt praestentur  sed ina
differrantur et inde sub fine ex itum ttod Tubisors
plam finem totius nominis negotii, cum scilicet sor
ipsa reddetur praestentursusurae cisutarum, quia interest
rercublicae, ut debitores potius paulatim se debito exonerar
vigilantia creditoris adigantur, quam periculosae
quae creditoribus
qabus cum creditoribus
interdicta sunt concedi possunt ipsi
debitum debitam pecuniam ante
tempus selota
ore solutionem sortistatus inde natarum
eam medi et quasi credunt elapso
a sceditoreet cilatiorem  expectantes
usum inde et omnium ejus fructuum quos jure sperare potuissent
debiti expectantes.
a creditore per compensationem priman
juiquum enim est ab illis exigi ut hujus quasi crediti nomine
suras omnes non cum singulae caeduae erunt, sed multo tandius nempe sub finem totius negotii 
aulli tardius cum caeduae erunt, sibi solvi pattiantur
piusa ratardationis nullam haberi rationem nec
quinus nam eo nomine in calculum venire. Cum omnes hic verso savore causa
 e a     e
quand seiticet  qui la
caeterisque juris resuli quando scilicer
aeqsuum sit puderet et finctumm
ractus quosettigens prcerfu
lius et omne id quod diligens
alersamilias lucrari poticiss
intelligitur computari; 
icet cum eins pottantis
carsa ejus qui et f 
fadorabilis vel  seralr
osa alterias verdisa
ititni e 
eoercetur iurauiando in
litem act actori delato
et jurans salvo conscientia
usmas usurarum computabi
otfieri it a se percip
otnisse judicat, talva
conscientia eas im
suae cessantis habebit.
itaque strecte ine et rigoro
calculo dicendum erit pecuniam
in diem dilatam e quam
anatocismo ut ita log var
sui valoris praesentis, et
interusuriam esse differem
tiam valoris hujus a suo
auatocismo seu a summma
cujus est vator Angtocis
 insensibiliter onere
autem intesligo tolum
aggregatum ex sorte et
usulis asrarum srtem
in soltem statin cum
caediae sunt imputatis
facta qualis lique in illos
observari potest, quips
ua aninolunandi aguutqui
definitione plavitate quiper ilem contra, quo
illaua, quae inspecipli et pertantam in litem
casu locum habet quando usurae
epiuae a srcatoubus sorti mput

## Folio 6v — 00068406:0012
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 10r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068406/jpgs/default/00000012.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 103 lines, status machine
Eratores illae quae ad prohibitionem ejus movere
legislatorem potuere. Uude res jam redit
ad jus commune, quod eratante prohibitionem
Anatocismi ubi distinquendum est an is, qui
lucri sui cessationem allegat, in ea causa sit, ut
pertabiliter dicere passit se verisimiliter dicere
possit se non fructus tantum sed et fructus finctuum
percepturum fuisse; et an is a quo exigitur in ea
causa sit ut quasi negotis alieni gestortu i summa
matur sumsit iucrandi animae sese huic periculo.
obfulit. quale nihil abillis quod delillis dici minime
potest, quo necessitate recum suarum ad mutuam
recimiam sumendam adiguntur, ut fidem suam, vel
possunt se salvoos praestare, nec de lucro sed desatute
certant, scilisque telices se putant si ex malis
elactentur, tantam abest, ut arstis reforis turbato
atrimonii satu Mentem manusque satis liberas haben
tuctus pectini titaeris usuras
tnctus pecuniae exigerer ogni
Hfocuucest a sanctis patribus damnatum ef
toteratur et quas et luci
sui cessantis rationem exigere menito sunctis pahib
durum visum est; leges autem quia ne nehon
quod viderent, hmnes legisatorB autem et
a Chrstiana caritate alienum Fe
contravium   civibus suis
verl ipsi imbules piclatis
 verae potifici
cegis latores autem
igitur pindentes, ipsi
montes pietates sublevandis egenis instituere; alii
cum viderent usuris foenore sub lato egentibus
opemomnem negatum iri concessere usciras
certa ratione circumscriptas; quia etiam
equam videtur enum qui sucurnt ex videbatur
credisorem non omnino fiustra perciniam suam
miserabili aliquando debitore exigerentur
quo omn utiu esisso consi
derationes in aliist causis cessant. Itaque concludi
perito vetuere
rem arbitrio judicis commeffendam, Lstricto
autem jure intemsurium a0 per vasorem
praesentem pecuniae dilatae reciproco anatocis
ecessante hic ejus pravitate) definiendum esse
boniam tamen calculus Anato si ille
_anatocismi subtilia est, quam ut in usum
vovis s peragi pos
vulgaremudacinorum numero indiget vel
prolixissimis ciultiplicationibus vel: usa logari–
nam i
Tabula jam conditsa facile credo
thnorum imlinaturos; ad internsurium ex
simplicibus usuris conflandum, quibus equidem
multos
non resugno, modo, id ipsum uite faciant
egulam ergo ascribam duplicem, primo
priorem secundorirtalentum magis exactum
analocismi, sateram secundum calculum
magis popularem usurarum simplicium
sit pecunia in diem dilata p numerus annorum
quibus elapsis demum caedua erit a, quota
pars sortis, quaensura nomine permissa est, enems
in imperio vicesama) exprimatur numero V
in impero vicesime t denique valor prae
pecuniae dilatae, qui quaeritur, sit
Hinc jam regula prior secundum
aurarum
aequal. P.
a
exempli causa sit p, 100, et a, 3, jam
V est 20, et v+1 est 21 erit erit X valo
praesent necunia quaeritur igitur X valor
u
ocuniae p id est 100 rureorum
eaen er
istos non vitasse de quo mox dicam.
qui nobis significat
usun
et proinde versuram quoque seu fructus fnctuum
quantum a giligenti  ei cujus pecuniam accecit
mraestare debeat, qualis ille est, qui peiam
camitiam, utsabutem tueantur; calia tales vix
occasio niogoctorem
exi
a legibus
per
 in talibus causis
+cur
Christo
ma
quod lp
foescensetur
luxariose sunt
ili
contrariu
sunt pat
ost
Res
sica
oin
+X +XX +
fprousuris 5 in 500, si essent 6 in 100,
func y foret 100 seu 1y seu 1673