# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/42614/text
# Catalogue record: 42614 — Caspar Calvör an Leibniz
# Incipit: Inter nuperrimos tuos discursus summa eruditione plenus mentionem inji
# Date: 1681-12-06 (81-11-26)
# Sender: Calvör — Addressee: Leibniz
# Akademie-Ausgabe: AA II,1 N. 233
# Other printings: E: LAA II,1 (1926) N.233.
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=42614&katnr=K+916
# AA II,1: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-957923
# Title: LBr. 140 · Calvör
# Folios: Bl. 3–4 (from the shelfmark LBr 140 Bl. 3-4): 4 pages, canvases 5–8, page ids DE-611-HS-957923:0005 to DE-611-HS-957923:0008
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-957923&page=5
# Lines: 244 recognised on 4 of 4 pages, mean confidence 0.92
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 3r — DE-611-HS-957923:0005
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-957923/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 45 lines, status machine
Excellentisine et Bobiltsiac, dhe et Fautor
singulanter honorare.
Inter nipertinos tuoc discirsas sumna eruditione plenos mentionem
injiciebas npcrypiuor, per quae Judicia vera a falsie certo possint discerni.
fateor, ne hactenur, qmvis à leneris fere uaguiailis id ipsum quaesiverim
hacinre.
parica apuo paricos invenisse, quae nini satisfaciant; neque tu. animustran
quillari potiet si sit curiosus et firma bencus fundata judicia expetat, si
interiis istiuemodi destituat.
Illa ad quae ego hactenur potui asceadere sint sequentiat: Sc. quando peri, = (de Luinine Natire jam loqua, non
tiue inspexi intellection deprenendi in eo dudicia vera et falsa. Deinde q. judicia
vera attinet seprchendi tum in obiertis hidiciorum (enuneiationes mentales intel
ligo) tum in ipsae Judiciis sifetentiam. Qvod enuaciationes attinet de
quaesan
preherdi iterum illas vel ex ipsis terminis erse notas ita quidem ut praedica
in ipsa, Ioea subjecti maniferte includatu et repraesentet, adeo ut si saltim In,
tellertur iitueat Enuaciationes, statia sine omri datiocinatione per nudam
iiluitionem videat manifeete praedicatum in subjecto includi adeoue cum
eo identificari; quaedam porro Enurciationes destehendi non quidem ex ipsi
terminis eorunque nuda mituitione erse notas sed ex evidentbus ipiurmodi
Epunciationibus deduri; alias seniuse enuatiationes observavi de utroque
genere parhicipare et tum ex ipsis terminae esle evidentes, tum es eviden,
tibus deduci (si dac velim terminie sehola exponete dicendum esset, quadam
enunciationes esse intelligibiles quaedam scibiler, quaedam intelligililes
et scibiles simul; quamvic sub inteliabilibus Philosopti etiam comprebendant emaci,
ationes non odem ex ipsis terainis sed p naturale Jutirii dictamen notas.) Bioris
gererie sunt identeae propositivee. v.g. Totum e totum: posterioris excmpta
in
santu quam plunina; ad postremum geno pertinent prositionee ad identiras
prime accedentes, Ec. hac: Totus tnangilus e major quolibet suo angulo
e ppositio et intelligibilis et scibilis. Q0od sin. trangilum aliquem
 luninc Gratae adeous nec a fise
divina)
1
3
d
Adidenticas referendae
et Propositiones
hujusmodi saepe utiles
omne animal rationale
est animal. itaque
non est necesse ad
identicam, ut subje-
identificetur
dum cum praecidato

## Folio 3v — DE-611-HS-957923:0006
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-957923/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 69 lines, status machine
X
confusa est haec idea, quod
vel ex eo patet, quia angulus
triangulo nec major nec
minor est, nec cum eo
comparari potest, neque
enim angulus est spatium
neque Trianguli pars)
itaque prius definitionibus
opus est majoris minons
etc. alioqui ex imagi-
natione potius quam
idea ratiocinamur
= X haec consequentia
ostendenda est vigorose
nam in ea consistit
totaris argumenti
ostendendendum etiam
est, quod non sit maio
nec minus d esse
aequale, hoc enim
axioma non est sine
limitatione verum
iimente mihi repraesentem, et intuear sive intelligam saltia illam Ideam
X
Trianguli, in ipsi illa Idea maniferte depretendo quenlibet angulum
ée minorem Triangulo Toto; haud secus fere ac si res le habet
in ocilari cisione; simulac enim video totum aliquem triangulum
Tatim in Triangulo Ideo argulum quemvic minorem toto Triangulo;
peus v. hoc solum, sed in opositio adducta ex evidentissima et quidea
di
h. Y. S
hac identea, riangulus e triangulus, potest pbari; si enim totua
addem dum erat; nec noinerd
Triangulur A non e major parte s. Angulo suo B, est utique parti
Angulo B aequalis; si aequalis non continet in se reliquor angules C. F
si quidem illi sunt extra Angulum B, porro si Angetur A non eet m
major Angulo sur  Triangulue A non continet Angulos C. D. non e
Triangulus, siquidem Triangulus e qui continet in se tres apgulos, quoc tamen
Triangulus A. es hypotlesi non habet sed unicum Angulum B, adeoque non e Triangulus
A non enit Triangulus, q absurdum siquidem Impossibile e idem simul esse et noc esse
sed necestario quodlibet eet id q est adeoque et necessario Triangulus e trang ulur
Eadem ratione potent proburi Axiona hoc: Totum e majus sun parte.
Dende in ipsis Judieiis veric vidi dferentiam, quaedam n. observavi esse inorata
X X) experimur quidem quaedam illata. Quod denc, illata constat, q. et innata denti patet haec ratione
aaturaliter nos esse
proprensos ad bene-
factores amandos
sed inde non sequit
benefactores esse
amandos, nisi osten
datur naturales
propensiones esse
bonas quod multi–
plici limitation
Quod si e. c. Intellectur proponit, hec quaertio generalis ipsi antea incognita
rum benefactores sint amandi? Statia oriet, in Intelectu Judicium afsi
matiorm, illudque non tantum verum sed etiam a quo Intellertas est personsisim
se vere judicasse, etiamsi nullem habent rationem cur hujus sui ludicri, cur se-
benefactotee sint anandi: sicut hoc magis patibit, si considerenus, quod, si
LA
affectus comitat hac cogitatio vera. Benefactores utique sunt amandi iisque
viossim berefaciendum. (X X)
Jam porro quando adverto ad actus Intebectas refleror, quibus fert, circa
Judicia sua eaue examinat, deprehendo illum tribus interiis et Regulis in
examinandie Judieris suis uti; se evidentiam terminorum, ratiocinationem
s. ut vorant Analysin et dcctamen Naturae s. evidentiam ipsorum Judiciorum
quid si se. Intellectus examinat sua Judiria vel attendit ad enunciationes circa
indiget

## Folio 4r — DE-611-HS-957923:0007
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-957923/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 70 lines, status machine
quae versent, Judicia sua et ad eardem deinde comparat hudicia illa,
occipuntips
vel attendit ad ipsa Judicia: quod si princ facit, tum deprenendit vel
cognoscitulee
eruariationes exterminie nota vel enunciationer ex evidentibus macistiis
desuicibille, vel enuariationes ad utruus genus pertinenter: si priuc se
ofoit, faltin attente intuee enuaciationes et comparat ad eaedem hudicia
lata, quod si inter ea et enunciationes videt conformitatem judicat
Judina sua fusse vera: sin posterius, ratiocinat; quod si cam obser,
vat conclusionem esse legitite ex pincipiis deductam iterum judieat
rudicium fusse verum:
si postremum genus enuntiationum se offerat,
et intueq et ratioeinat,; qsi lam videt ad utrumque interium quadrare
indicium latum, iterum judicat illuo fuisse recte formatum; Econtraias
si diversum ab hic anteriie in Tudiciii suie obserrat, judicat Tudicia quae
examinat esse falsa.
quid si v. Intelleetus considernt ipsa Ju,
sicia quae examinat, tum depresendit illa vel esse illata l. innatar si innata
tum judicat esse vera, si illata tum examinat ad interia sua hactenus memo
rata, et iapta illa judicat. Quod sicam istiuemodi proressum Ieretus insituit,
tum persuasissimue eet, se rectstine iam judicasse, adevue in Iudieris suie eeu
certssinie degescit. Hic girde e iise naturalis proressus Intellectur, qui a
a c
pillo honinc sed ab ipsa Ratura e inoentus et doctus, ab hominibus saltim e
observatus ut Auigustinus loger.
Hc aute odam posset instare; gmvic ponatu hiree ibus Interiis Jatolertum
e
C
ati, ad huc tu. dubium esse an illa viteria sint satae tuta et bona, intellectu
as pobis beneferent statim nobis non cogitantibus per ipsum natura ductum enim forsen in menorato proessu falli. Cninvero hic non video quondo nonc
ica Anor benefactoris cum desiderio eidem virifsin Benefariendi, quoe in daliun voccntus ista naturme opera inculpabilia, imo ipsius dei lreatorie optini bonitas
neque in’video, quondo contalia quarit ab absudo progressu in infintum in quaertionibus
f
se velit liberare; certe in ipsa Scepticorum om certitudinem imo oem ratiocinatio,
a
nem recte formatam adeoque et oic stientiae tollentum transeit. Aut enim
Intellertus acgesiit, si ad gradum a Natura practitum assumceit in addictis so enter
riie, aut nunga aegeseet, siquidm certiora et evidentiora non habet, adevo
si d illis cnteriis dubitat, de omnibus debet dubitare in infintum. Qvare
necessario puto in hisce riteris eeu primie et insubitatie hypothesibiae pato
acquiesenndum: Sc. hoc supponendum erit pindutio: ounue enunciao
vel es ipsis terminis patet, vel ex evidenti enunviaoe legime deduriei
sup difficile est
judicare quid sit
innatum, nam educatio
et conversatio consuetu
divem parit, quae
transit in alteram
naturam. Deinde
non omne judicium
lnnatum verum
esse nondum constat
criteria veritatis
intellectualis debent
contineri in veritatis
intellectualis defi-
nitione nominali;
omnis enim definitio e
nominalis debet affer
saut
votas, quibus unum
Facqescit, inquam, in adducti abali
dicerni possit. De
definitione autem
nominali disputar
est AoVopaXEIV
Et revera scepticorum
argutiae circa veritate
intellectuales sunt merae
ates de nominibus.

## Folio 4v — DE-611-HS-957923:0008
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-957923/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 60 lines, status machine
vel ab ipso teaturae scctamne p vera habet, illa e indubie vera; cuiThesi
cordinat haec: O. judicia qjudicant ppositivae adduetar ee veras sunt
vera. Sive si mavis haec possunt ita concipi. O. judicia quae sunt
conformia enunriatiomibus sive exterminis notis sive ex evidentibus legtine
deductis sunt vera. It. Omnia judicia innata sunt vera.
Hic autem, q judicia innata concernit, observo, o posse negari, multa exillis non
ita este prima aut per se nota, quin i amonstrani possint, multa insuper prae
judicia sub specie iudiciorum anatorum nos falere, adeoque noc tutius agere
Si sc. Scientisire predere velinus, ut eadem ad viterion idum ratiorinaom
Se. examnemus, quanvis nm desiat alia enteria eqinata judicia abilate adeoque vo piulioie d.sem
(pesfint.
oo quum d coidentibus propositionibue actum sit, non immento quant, quanam inter
illac sint evidentiffinae universalisinae et ad ratiociaationem utiliffina? Adum puto
pro propositionibus identiris, in lis enim oea subjeet praediation manis esttine in
volvit, et repraesentat, cuo subiectum cum praedicato identificat, quomadnodam et supli,
assimus, si cacdem saltim proptositionae in intucat, observabit: experientia et au
et philosopli etiam plerius sorent optine et luculentissinie est ipsie posse pleraue imo
eotensivo
et ipsa Axiomata demonstrari si non ostensire tanta e reductionem ad absurdum
huc n. collinat, philosoptorum sententia, quae Rincipium hoc: Eapossibile e idea simul
esse et non eose pro sium evidentissino pino et uriversabsino venditat, ne addam
potitimas demonstrationes jupta Philosopsos a defintiona subjerti peti, quae defintio si
cu subiecto combinet, aut redsa propositiopen identicam aut coenlica aeqbirulentem, q fa,
cile patebit si iuxta doctinam Philosophorum aut loco definitionis deforitum aut loro
depati definitionem posuenis; accedit, qident tatem praedicati cum subjerto, pxinam
rationem rentatia enuaerationum affirmationium soci asserant, quo etiam collinat
Regula illa syllogistea: eac conveniunt in uno tertio conveniut inter se, ut inde pate
at propositionae Edenticar srimum locum in Atsalis obtinre.
Quod si e. in compradium redigenit, omria, et simpliassime velnus reu proponse e agere,
puto feqbentem ee Regulem universabitimam et certissimam, qua Intellectus tun in for
mansis tum exarinandis Judiciis Tutissite utit: O. enuariatio vel e opositio identea vel
ex propositione identen legitine deducit, illa e vensima: ci addique hoc corollarium: 9. judi
eilla dicit vel ppositiones identeas vel conctusiones ex illie dductas ec veras, illu judiatiam
everissimum. Et si huc pervenit intelleetus acquiescere debet, et naturam suam acgestet.
Hacusqu potui ascendere. Arduxi a. mesitationes hasee eo pobschium fine, ut javiciu tuum, si
eri possit pare Tua et per negotia Tua graviora, circa eardea audire vel legere det. siquem
magaua lunea ipse mihi polleeor. Iucundum erit enim legere, qua statuiae Regolac eenteria
Intellectus tutisima quibus lum in formandae tum examinandis Idiciis ut possit. Veniam
iaterim sabie anino venitatii amore prisice cirea hanc orca nobilisina ulliffinam, jupunsili
na et sumnc necessariam tractationem flageant; mihius qui a fontte ois boni venignissino
cui laue sit in secula, omnia fausta praecisme sacrum mentis hueem TiBi Mecal, favere
perges, q sum uti deber
P.S. Condonalis ruditati sermonis; neg n. hx lisero
sed sristoteler loge; intentio in dec scetulit atorem
verborum.
Napessu obisat 4.
Ptuie
plerun lregs
Optime
5c
Recte atque ita redibitur
tundem ad illud quod
enum diceliam rempe
solas identicas esse
indemonstrabiles caetera
omnes, ipsa etiam
aexionata per ident
posse demonstrar
elr. 26.10
a0. 11.