# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/43418/text
# Catalogue record: 43418 — Leibniz an Burchard de Volder
# Incipit: Idem est in iis qvae inter nos agitantur,
# Date: 1706-01-19
# Sender: Leibniz — Addressee: Volder
# Akademie-Ausgabe: AA II,4 N. 119
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=43418&katnr=K+5266
# AA II,4: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-867859
# Title: LBr. 967 · Volder
# Folios: Bl. 92–93 (from the shelfmark LBr 967 Bl. 92-93): 4 pages, canvases 183–186, page ids DE-611-HS-867859:0183 to DE-611-HS-867859:0186
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867859&page=183
# Lines: 179 recognised on 3 of 4 pages, mean confidence 0.92
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 92r — DE-611-HS-867859:0183
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 93v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000183.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 102 lines, status machine
est so inst abganne sonden karhe
Viro doctrina et meritis insigni
Dro B. dE V0L DER
Godefridus Guilietmus feibnitius S. P.
ner benevola
Gaudeo TE valere et meminisse, gratulor etiam quietem cui emitem adhuc diu secundam vale-
Merito desperas de eo a me obtinendo
facio nec
cujus ego neque spem  ne habeo, neque facio
dine de siderum. Quoidem.
n sufficit responderi ad quaerenda,
licet interdum ad vulgo quaesita responderi
non possit. NPhilosophi
esse arbitror phaenomenorum reddere
rationes, qui vero aliquida
quaerunt  in rebus, auti quae ex phaenomenis
consequuntur, illi ne explicare quidem possunt
quod quaerunt, ita mirum non est, si satisfieri
iis non possint. Exemplum elegans mihi
suppeditavit Tourneminus jesurta ingeniosias ex Gallia
nuper
is cum applansi explicationi mea consensus
is cum nonnihil applansisset Harmoniae meae
praestabilitae, quae consensus eorum rationem
reddere visa est quem inter corpus animamque
rejiderare dixit, quod scilicet hinc n
edide redditur ration ipsius Uniorris aliudenim esse contensum aliud Unionem.
percipimus unum se
scilice)
emeta sysicam unionem
Responde Unionem illam rescio quam non infirctu pequam chola addit ultra onsent
e phaenomenom, neque ejus notionem du dari aut notitiam
ita nec potuisse me de reddenda ejus ratione
r
idem est in his quae inter nos agitatitur.
cogitare.
Ego et virtutem illam primitivam em vel  verivativam quae in
et
H aut tr
 non rem sed phaenomenon esse censeo, quemadmodum
ad vo ultra phaenomena hic
ultr aliquid quaerere, perinde mihi videru
tanquam dessentia explicanda restaret
ac si quis ratione phaenomenorum dis nescio
salis factum sibi neget, quod i
dat phaenoments, nondum explicatum
existentia
Nihil Aliudcioe in rebus comprobari certis argumentis:
aliqui alterius rei, meo indticia
potest, quam percipientiam te
et in percipiente quidem ratc bransitus de
perceptione in perceptionem eodem manente percipiente seu
his
omitte
cotumque
subjecto; in perceptionibus autem harmonia
percipientium. Caetera nos rerum naturae
allinuimus et cum chimaeris nostra metitis
in
percipiente vis activa passivaque est; _vn pluri  activa distim
e
aeno m
ltob
as
substantiae sive Monades.
pronomenis expreffus, constatuit
repraesentati
quod percipientia, autem postris
Horum ordo inter se  movs quodvero ex passionibus percipientium
refet quod ex passionibus resultat,  universim sumtum, a molis, seu vis
Lil plu
mattioni
uomona
circumscribit,
temporis spatiique notionect
idolum facit. Caeterum aut nullum esse subjectum
p er c sier  que ter quttut nte
tudinem apprecor: ita frnetur adivc
hingtua
respublica  tuo
atque  jedich ego vero etiam judicio
singulari, nam quoties tuis argu-
mentis salis facere posse mihi videor,
satis faco magis ipse mihi
= id est inter nos aliaque
prcipientia vel
(extraqos
et motum, quae non magis res
s
emant parhelium
speculi imaginer
 quam imago
speculi aut iris ia
e
Rer Realia sunt monodes
contrahus
passiva in confura
ptotu
d
perfectiu
a pceptione
corporum passivae

## Folio 92v — DE-611-HS-867859:0184
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 93r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000184.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
Caeterum etsi haec demonstrari possint
admisso semel subjecto cuius pertestiones mutantur
Mihi tamen opinar suffecerit
postulare, quod in fallor concedi
solet esse percipientia
mitri tamev
elddr iltenim sufficit ne sumere
quod concedi solet, esse quandam
es  sis e sus
dden et vel si liis ex pribre aliqua perceptione se qui interdum hodam
ol quod agnisci solet alicubi ele a philosophiis veteribus et recentionbus, nempe
perceptiones,: id quod in no
pol o puntari animae in voluntaris animae operationibus, ego id ego
semper et ubique locum hhabere censeo, et omnibus phaenomenis
cum
omnibus sufficere, magna et uniformitate
rerum, et simplicitate.
Caeterum facile hinc intelligis
nec substantias nec materiatas conservari non tolli sed conservari
tabli modo Eis TCd dova nIKCS, seu vi activa passiva per copientis
quod se per s phaenomena exerit, seu vi assiva passiva percipientium
non extra quaerantur: Extensionem autem ut tempus,
autem et molem non minus quam
qualitates reales in phaenomena abire,
et existere vonco magis quam qu621
constat, motum
cense
ut democritus loquebatur: Quod aliunde
etiam satis comprobat, natura motus
transitorici, et respectiba, et contiu famosus ille Continui
laburinthus, in quem ipsi nos induimus.
false temporis, et spatii, et molis conceptu
in realibus non nisi discreta est quantitas,
id est multitudo ex unitatibus perfectis veris rejultans
qua non apparens sed exacta sit, pertinet
que
quantitus,
aliquid sive indeterminatum
ad idealia et possibilitates, crm indefinitam aliquam divisibilitatem
aliquid ex involvat, quod non patitur
actualis natura rerum, ubi omnis divitia
Ha philosophis veteribus et
novis
= ex prioribus
 et motura qui ex
his resultat vaniatis

## Folio 93r — DE-611-HS-867859:0185
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 92v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867859/jpgs/default/00000185.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
Idem est in iis quae inter nos agitantur
ego non video, que 
met Tempore, spatio seu Exa
in Extensione mole, Motu, aliquid ultra
phaenomena esse; hoc est ultra substantiturum simplicium
percaptione percipientem ejusque perceptiones.
Itaque nec vis activa et passiva quae extra
percipientia in quae in mole quadam extra
percipientia concipitur, aliud est quam phaenomenon
ut iris, aut speculi imago aut somnium,
sed undiquaque consentiens sibi. Neque in eu
alia re consisit rerum sensibilium realitas,
quam in consensu phaenomenorum.
substantiae igitur
Inter solae igitur, quarum existentia
probari potest, sunt percipientia et causa
communis, quae percipientium omnium rationem
continet atque consensum. Peri causa est perfectione
infinita est, sed percipientia sunt numero infinitia
suntque substantiae simplices, vel Monades,
ex quibus alia omnia resultant. Hinc apparet
in realibus non quantitatem esse continuam,
sed discretam, monadum scilicet multitudinem.
quod si Materiam pro  in Monadibus vis
agere non possunt
agendi patiendique intvitet
severa enim in sec
+et omni continuo actuali
=numero infinita, seu
suls quae substantiae
simpli

## Folio 93v — DE-611-HS-867859:0186
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 92r); this page is its left half.
# No recognised text on this page (recognized).