# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/43833/text
# Catalogue record: 43833 — Runckel an Leibniz
# Incipit: Et Nominis Tuis fama,
# Date: 1707-01-24
# Sender: Runckel — Addressee: Leibniz
# Akademie-Ausgabe: AA II,4 N. 170
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=43833&katnr=K+5390
# AA II,4: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-866548
# Title: LBr. 791 · Runckel
# Folios: Bl. 1–2 (from the shelfmark LBr 791 Bl. 1-2): 4 pages, canvases 1–4, page ids DE-611-HS-866548:0001 to DE-611-HS-866548:0004
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-866548&page=1
# Lines: 204 recognised on 4 of 4 pages, mean confidence 0.94
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 1r — DE-611-HS-866548:0001
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866548/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
voro laborem praescatium literarum, filcum meum diligentea commendo et
Universi Conditorem Deum infinrii precibiis rago, ut se Musarum Praesidium atque
Ancile dacrum atque Palladium, quam diutisaime adhuc in terio servet et praectet incotu
mem, et amorio nostri semina tibi instillet. Vale Vic cleberrime, et porro
immortalitati Rominii sui operare, orburius tuum feliciter absolve. Dabar
tur francofurti ad Viadrum in Musco nostro et solitudine ad Dicm XXIY
dannarus Anno ∞ decru.
P: 5.
Andreas Nolgarigus de Runchet. Faculta
tic Thilosophica Senior.
sener meus Unus Consiliarius de Scidce Nobicita
duam quiam officiosissime salcitat.
P
cilluctuii Generose a celeberrime
Fautor Patrone atque Musarum. Stator honoratiscine
t Nominii dui fama, quae ad ullimas derrarum Orbis orac penetravit
At quae omnium. sermone praedicatur inusitata Numanitas et Bonitar sua
jussit me invitâ verecundia mea Lauc Penateque duoc invisere, it Notitia
ducum et Amiritiam quaerere. Dive audaciam sive terneritatem, culpam meam
dixeris, Reum habebii confitentem, at qui, non aequitate causca, sed benigno
se indice Tuetur. Consilium Tandem cepi Virorum optime et nunc quogo
in animo ust, gnavia quaedam Studisium meorum ac Lucubrationum
rudimenta in lucem idere At, antequam cae hac vita migio Bonis
omnibus sprobare, mechacterus, in Slocili mea Spacta et spccula acumno
Sa Tiaus quaquam oliosum Spectatorem Scena hujus vitae, sed Sedulum Opera
rium in vinca Domini et Conspcctu magni Choragi et Magiitri dei
egisse. Absolvi autem et coclesli Numine adjuvunte intor pralectionee
publicas onotidianac utro jam fere ordirravi a Tractatum de Voto dephtho
2. Discertationes duas, unam pro Dicellis alteram contra Dicella et Oo
dalea. 3. Logicam ab erroribus vulgi vindicatam omnium comodis
phiam
inserviantum. 4 Geoqua Novam. 5 Sngens Volumen Chiromantiae et
Thiysiognomia. b. vitam Augonie Grotus.Z Collegium Epistolicum
Latino Germanicum. S Annotationes in 2X23B, 725 Sepher hamincagin
in Sibrum Rituum dudaeorum) qui aa annve aliqot Ambilclodaria cum
figurie aneis impuescus ut.) Preter haec opuscita conualiacunque sub Manibus
nostrii ad huc versatur Lexicon Ebroo Chaldaicum cui consaibendo

## Folio 1v — DE-611-HS-866548:0002
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866548/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
jam fere duodecim annoc integuor impendi inque eo claborando illuc sapidem
omnem permovi ut non horrendor modo crrorec illor, qui vel incuria vel veterno
Iuterpretum in Versione Vernaculac Belficam Italicam et Gallican inprimis vero
in Vulgatam st nostram varnaculam ircuporunt conigerem, sed aliam quogue
ac faciliorem Oethodum ac Rationem in evolvendia rerum Nominibus osten
derem. Eo enim dementia progresca eet non nullorcm dntorpretum ut ex tro
minum genere ipso beluas feras et ex bellicosâ Genta Emeorum Mulos
Genes: 36 commate 24: ex siceribus, (ibo Crientalium communi Stercuc
columbinum: 2. Regum Cap. b. Com: 25  ex Leviathane vero, sive Crorodilo
torrestri cum Origene ipsum Diabolum hamani Generii adversarium con
finerint. Lutherum certe Cap: 34. Com: 15 Esaiae ex 313 Rippor sive
Acontia derpente jaculo ovixaro Herinareum produxit, et hano versionem
vernaculam Bibi crudito reliquit. Da Tgne wond auch vosalbet instem
eagan beutem und authackan cec. Cum et illi qui nondum are lavaque
tur satii intelligant, Hcrinaceum animal esec Viviparum non vero vriparum.
Hisce igitur et similibus aliic erroribus Dictionario novo novaque Eregetice
mederi conatur sum, et inposterum quoque conabor. Intervenit autem hirce meis
honectis s. ut spro. )Conatibus Casuc quidam caetraordinarius et plane inopinatue.
quime coegit, Consilium meum immutare, et reliquis meio Lucubrationibu prae
sentem sractatum hunc de Doene hactohim sive filiio Dei, (quorum Genres.
b. Com: 2 Eit mentio. (tanquam Trodronum aliunem praemittere. qua
rem ut planiue illustri duae Charitati exponam, paulo altiuc rationem
meorum Consiliorum dibeo ugitere: quaetatio est. Anrus jam labitur scatus
et decimus cum vir illustusimur At Gencrosiscimur duus liber Baro
de Sinissanseu Statur Regis, cum viveree Consiliariur intinus meam senuila
tem suic literis sapa honoraret, At de variis et arduis rebus consuleret. Novis
sime vero et animi mei sensa atque sententiam super dictis filiie Dei expoposcit
quoc uli conctat, variis delasa bi crroribu schola Judeorum et cum
illa turba Patrum latinorum versione Graeca decestorum,) gita habet idor
2 de 0 Ajrchor 58 Des ai Dogarepac rior Ardoionivr) in
Angelor Vigilee sive Egregoros commutavit. Hodicma vero Ecclesi-
fabuloilrimie cujusdam srabis Patricidis vanis Commentariis seducta, pro Sethitic
habet et vendilat. Et tunc quidem temporis ego quid de hirce filiis Dei sentirem pro
Lixa quadam Exislota illustuscimo duo simighasio caeposui. Caterum hac mea
Existola, s. quam Virorum ille optimuc plarimi fortascio fecerat, et religiosius, quam
merebatur, ascervavcrat.) port obitum Ejus inta Hdversaria reperta, et Ambitelo
damum nescio a quo, delata, ibique onno iquo me inscio et invito Jypir excusa et
edita est. Licet admodum rudi, ut ajunt, incrva conscripta, et, quod in epistolic fami
liaribus fieri solet sin quibus tefle sicerone et hallurinari licee et hoesitare, et revocure
et turbare et miscere, et quicquid in buccam venit, perscribere.) abique omni ornato
et orationic flore dicto Petrom meo iscce reddita. Quam cum ante biennium pri
mavice lypit exprescam et acri judicio literati Orbii expositam cernerem via meii
oculis credidi, nec quicqm me poterat consolari, quam quod nomen meum in
primordio non esiet appositum, (quam vic auctor aronynius satie honorificam
dennitalis nostro mentionem in praefatione feciscet. Otatui itaque eaetemplo manum de
novo operi huic admovere et Tractalum hunc pro virili mea parte illustrare, augere
atque corrigere. Inprimio vero materiam illam curiosam, de Spcetri drebinensii apparition
plerrius et planius exponere. quo ut testis oculatur et locuplet, improbo et atheo
hucc Scculo poscem probare, Spectra revera dari, et Thantasmata poopriam figuram
habere, nec semper ca metu nostro aut Phantasia imaginem accepere. Hunc ingenus
mei foctum, eribaeror certe et levem cruditio duic Oculio vir illutrii legendum
et caeaminandum porgono. Eo finc et animo, ut, cum nihil igeris nugas nostras
logat, et, ne nihil agas legac. eacque ut cum Rasonio Loguar:) valcano adjuvanito
ab infamia liberec senon poterant pervenire ad famam. Quanquam errim satii scio,
me quam longiscime abesce ab eo ut quicquam consignare literio poscim, cui ad excel
Scatisrimam Mentii suve obrascam verum (olor conctet, non metamen fallit quoque
magnarum et vere Aroperire Animarum hanc esse naturam et hanc propriam
indolem ut eorum etiam, qui minimum poscunt, tronectos conatur benigne
interpretentur. Accipe itaque princigem hanc tesieram obsequii mei et Mrrvioi erga
S. Vir magne, et volcntabem nostram cum effectu non persatum cconsuetudi
Bonitatoi Sirae secunta. Interca Liceat caclamare et cum Docta Bilbilico fateri
ac dicere.
A nostris procue ut omnii vesica Libellii
Musa nec insano Syrmale nostra Tumel.
quod reliquum ut, favori duro et Doeneveolentiae et me Etudique mea, inprimii

## Folio 2r — DE-611-HS-866548:0003
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866548/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
voro laborem praescatium literarum, filcum meum diligentea commendo et
Universi Conditorem Deum infinrii precibiis rago, ut se Musarum Praesidium atque
Ancile dacrum atque Palladium, quam diutisaime adhuc in terio servet et praectet incotu
mem, et amorio nostri semina tibi instillet. Vale Vic cleberrime, et porro
immortalitati Rominii sui operare, orburius tuum feliciter absolve. Dabar
tur francofurti ad Viadrum in Musco nostro et solitudine ad Diem axir
dannarus Anno ∞ decru.
P: 5.
Andreas Nolgarigus de Runchet. Faculta
tic Thilosophica Senior.
sener meus Unus Consiliarius de Scidce Nobicita
duam quiam officiosissime salcitat.
P
cilluctuii Generose a celeberrime
Fautor Patrone atque Musarum. Stator honoratiscine
t Nominii dui fama, quae ad ullimas derrarum Orbis orac penetravit
At quae omnium. sermone praedicatur inusitata Numanitas et Bonitar sua
jussit me invitâ verecundia mea Lauc Penateque duoc invisere, it Notitia
ducum et Amiritiam quaerere. Dive audaciam sive terneritatem, culpam meam
dixeris, Reum habebii confitentem, at qui, non aequitate causca, sed benigno
se indice Tuetur. Consilium Tandem cepi Virorum optime et nunc quogo
in animo ust, gnavia quaedam Studisium meorum ac Lucubrationum
rudimenta in lucem idere At, antequam cae hac vita migio Bonis
omnibus sprobare, mechacterus, in Slocili mea Spacta et spccula acumno
Sa Tiaus quaquam oliosum Spectatorem Scena hujus vitae, sed Sedulum Opera
rium in vinca Domini et Conspcctu magni Choragi et Magiitri dei
egisse. Absolvi autem et coclesli Numine adjuvunte intor pralectionee
publicas onotidianac utro jam fere ordirravi a Tractatum de Voto dephtho
2. Discertationes duas, unam pro Dicellis alteram contra Dicella et Oo
dalea. 3. Logicam ab erroribus vulgi vindicatam omnium comodis
phiam
inserviantum. 4 Geoqua Novam. 5 Sngens Volumen Chiromantiae et
Thiysiognomia. b. vitam Augonie Grotus.Z Collegium Epistolicum
Latino Germanicum. S Annotationes in 2X23B, 725 Sepher hamincagin
in Sibrum Rituum dudaeorum) qui aa annve aliqot Ambilclodaria cum
figurie aneis impuescus ut.) Preter haec opuscita conualiacunque sub Manibus
nostrii ad huc versatur Lexicon Ebroo Chaldaicum cui consaibendo

## Folio 2v — DE-611-HS-866548:0004
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-866548/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
jam fere duodecim annoc integuor impendi inque eo claborando illuc sapidem
omnem permovi ut non horrendor modo crrorec illor, qui vel incuria vel veterno
Iuterpretum in Versione Vernaculac Belficam Italicam et Gallican inprimis vero
in Vulgatam st nostram varnaculam ircuporunt conigerem, sed aliam quogue
ac faciliorem Oethodum ac Rationem in evolvendia rerum Nominibus osten
derem. Eo enim dementia progresca eet non nullorcm dntorpretum ut ex tro
minum genere ipso beluas feras et ex bellicosâ Genta Emeorum Mulos
Genes: 36 commate 24: ex siceribus, (ibo Crientalium communi Stercuc
columbinum: 2. Regum Cap. b. Com: 25  ex Leviathane vero, sive Crorodilo
torrestri cum Origene ipsum Diabolum hamani Generii adversarium con
finerint. Lutherum certe Cap: 34. Com: 15 Esaiae ex 313 Rippor sive
Acontia derpente jaculo ovixaro Herinareum produxit, et hano versionem
vernaculam Bibi crudito reliquit. Da Tgne wond auch vosalbet instem
eagan beutem und authackan cec. Cum et illi qui nondum are lavaque
tur satii intelligant, Hcrinaceum animal esec Viviparum non vero vriparum.
Hisce igitur et similibus aliic erroribus Dictionario novo novaque Eregetice
mederi conatur sum, et inposterum quoque conabor. Intervenit autem hirce meis
honectis s. ut spro. )Conatibus Casuc quidam caetraordinarius et plane inopinatue.
quime coegit, Consilium meum immutare, et reliquis meio Lucubrationibu prae
sentem sractatum hunc de Doene hactohim sive filiio Dei, (quorum Genres.
b. Com: 2 Eit mentio. (tanquam Trodronum aliunem praemittere. qua
rem ut planiue illustri duae Charitati exponam, paulo altiuc rationem
meorum Consiliorum dibeo ugitere: quaetatio est. Anrus jam labitur scatus
et decimus cum vir illustusimur At Gencrosiscimur duus liber Baro
de Sinissanseu Statur Regis, cum viveree Consiliariur intinus meam senuila
tem suic literis sapa honoraret, At de variis et arduis rebus consuleret. Novis
sime vero et animi mei sensa atque sententiam super dictis filiie Dei expoposcit
quoc uli conctat, variis delasa bi crroribu schola Judeorum et cum
illa turba Patrum latinorum versione Graeca decestorum,) gita habet idor
2 de 0 Ajrchor 58 Des ai Dogarepac rior Ardoionivr) in
Angelor Vigilee sive Egregoros commutavit. Hodicma vero Ecclesi-
fabuloilrimie cujusdam srabis Patricidis vanis Commentariis seducta, pro Sethitic
habet et vendilat. Et tunc quidem temporis ego quid de hirce filiis Dei sentirem pro
Lixa quadam Exislota illustuscimo duo simighasio caeposui. Caterum hac mea
Existola, s. quam Virorum ille optimuc plarimi fortascio fecerat, et religiosius, quam
merebatur, ascervavcrat.) port obitum Ejus inta Hdversaria reperta, et Ambitelo
damum nescio a quo, delata, ibique onno iquo me inscio et invito Jypir excusa et
edita est. Licet admodum rudi, ut ajunt, incrva conscripta, et, quod in epistolic fami
liaribus fieri solet sin quibus tefle sicerone et hallurinari licee et hoesitare, et revocure
et turbare et miscere, et quicquid in buccam venit, perscribere.) abique omni ornato
et orationic flore dicto Petrom meo iscce reddita. Quam cum ante biennium pri
mavice lypit exprescam et acri judicio literati Orbii expositam cernerem via meii
oculis credidi, nec quicqm me poterat consolari, quam quod nomen meum in
primordio non esiet appositum, (quam vic auctor aronynius satie honorificam
dennitalis nostro mentionem in praefatione feciscet. Otatui itaque eaetemplo manum de
novo operi huic admovere et Tractalum hunc pro virili mea parte illustrare, augere
atque corrigere. Inprimio vero materiam illam curiosam, de Spcetri drebinensii apparition
plerrius et planius exponere. quo ut testis oculatur et locuplet, improbo et atheo
hucc Scculo poscem probare, Spectra revera dari, et Thantasmata poopriam figuram
habere, nec semper ca metu nostro aut Phantasia imaginem accepere. Hunc ingenus
mei foctum, eribaeror certe et levem cruditio duic Oculio vir illutrii legendum
et caeaminandum porgono. Eo finc et animo, ut, cum nihil igeris nugas nostras
logat, et, ne nihil agas legac. eacque ut cum Rasonio Loguar:) valcano adjuvanito
ab infamia liberec senon poterant pervenire ad famam. Quanquam errim satii scio,
me quam longiscime abesce ab eo ut quicquam consignare literio poscim, cui ad excel
Scatisrimam Mentii suve obrascam verum (olor conctet, non metamen fallit quoque
magnarum et vere Aroperire Animarum hanc esse naturam et hanc propriam
indolem ut eorum etiam, qui minimum poscunt, tronectos conatur benigne
interpretentur. Accipe itaque princigem hanc tesieram obsequii mei et Mrrvioi erga
S. Vir magne, et volcntabem nostram cum effectu non persatum cconsuetudi
Bonitatoi Sirae secunta. Interca Liceat caclamare et cum Docta Bilbilico fateri
ac dicere.
A nostris procue ut omnii vesica Libellii
Musa nec insano Syrmale nostra Tumel.
quod reliquum ut, favori duro et Doeneveolentiae et me Etudique mea, inprimii