# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/45481/text
# Catalogue record: 45481 — Leibniz an Justus Chritoph Willerding: Notae subitaneae in diss. de incongrua applicatione juris Longobardici ad feuda Germaniae quam quidam Dn. Justus Christophorus Willerding...Gissae 1705
# Incipit: Pro munere dissertationis Tuae eruditae de applicatione incongrua juri
# Date: 1705-10-30
# Sender: Leibniz — Addressee: Willerding
# Akademie-Ausgabe: AA I,25 N. 156
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=45481&katnr=31685%2F1
# AA I,25: the volume in the Repositorium des Leibniz-Archivs (CC BY-NC 4.0): https://www.gwlb.de/leibniz/digitale-ressourcen/repositorium-des-leibniz-archivs/laa-bd-i-25
# In the Akademie-Ausgabe: AA I,25, p. 294 (PDF, Repositorium des Leibniz-Archivs, CC BY-NC 4.0): https://www.gwlb.de/fileadmin/Leibniz/repositorium-des-leibniz-archivs/LAA-BdI25.pdf#page=294
# Ordnungsvermerk: Observationes juridicae
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-868171
# Title: LBr. 1003 · Willerding
# Folios: Bl. 3–4 (from the shelfmark LBr 1003 Bl. 3-4): 4 pages, canvases 5–8, page ids DE-611-HS-868171:0005 to DE-611-HS-868171:0008
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-868171&page=5
# Lines: 285 recognised on 4 of 4 pages, mean confidence 0.89
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 3r — DE-611-HS-868171:0005
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-868171/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
lobilissime
doctissime domne
Nole subilaneae cur
de
applicatione puus forzobarda ad
in congrua
tenda esmamae
quan quidum du bjustus tnstos horu corslerdinus
Hildesiensis saxo ndme misus
habitam Gcesset 170
pro munere dissertationis Tuae eruditae de applicatione
incongrna juris Longobardici ad fenda Termaniae gratias
ago, tuumque histoniae et juris patria studivo
tamen indicasses paulo distinctius in quo non congraant nostris
Longobardica jura, aut in quantum recepta non putes: caven
dum enim est ne incertiores tiamus quam dudum, et a fragibus
ad glandes redeamus, detentu asserendi veteris Gerem aniae puris
te
Sunt etiam multa in Historia a
allata
quitus amplias deliberandum Tibi putem. Longobardos
jcevis.
absolutos fuisse quam fraucos, nec alia Nobilitatis ratio asila
e
Reges apparet ex paulo dincor
au
ete vel natura atum nerobstm apud ofer 
leges habentur quam quas Conradus . ruerio
puringia ante patiem Henrici Aucupis salxoniae conjungi non
frnis
Antiquiores de feudison
papis controversa vepit sit antiqui saxones non nisi exiguam partem Thuringae, quae
in diplomatibus Nort. thuringam dicitur, in potestatem rede gere.
vingos iasnve lavos usque ad visurgim habitasse non apparet, Terminus illis sata contra
Nec saxones a Carolo Magno
idestfalia pulsi sunt neque ab eorum reliquiis origorominum propriorum
Thuringos. Albis contra saxones.
in Wdest falia. Carolus saxoniam bello quae sivit, de reliqua Germania
id non admitto. Bajoaria jam cum Thassitone pars Fraucici imperii erat
Massilonis. Eo oppresso Bajoarii
communi cum reliquis trancis atque et cum saxonibus et Longobardis
etsi magna et pene regia esset potes
 jure regnandi continebantur, ubi magna procerum et sacri
mililarisque ordinis potestas. regum major minorve prout autoritatem
Germanis in Hispania sedem
posuisse negas: sed qui alii sunt Wdisigothr et suevi, qui tamdiu illic rerum
ipsis virtutes et facta circumdabant.
potiti, nic dubito quin et illic vestigia fendorum et reliqui germanici morus
1k Germania
non minus quam
Longolandia
mentio, ut ex
Henriciiscum
patet (ad f. 22
etiam Caru
10-
in publico ratio.
nem gestorum
reddidisse satis
sat ostondit vita
Ludovici pi

## Folio 3v — DE-611-HS-868171:0006
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-868171/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
Nec fendorum usus magis apud fraucos quam apud Bajoarios
et Lergobardos antiquus, neque apparet hac a francis demum
inductum. Et si fenda saxones in Angliam attulere, non utique
habuere a francis, indicia sunt etiam sub Attilae imperio jamfiusse
Divisionem Germaniae in vandaliam, Mora-
iam, saxoniam (sub qua Turiogia) Franciam, veviamet Bajoariam
usum fendorum.
miror. Certe cum Moravorum Reguua
conjuncti non erant. Sed nec Vindi vinidi seu septentiona
Marchionem, Bran-
ad imperium Germanicum pertinebant
deburgicum ducis potestate ab antiquo usum apparet; sed eadem
usum puto et Marchionem orientalem. At Marhiones stadenses
vasallos fuisse Brandeburgicorum inauditum mihi.
Corbiacense
praelium inter francos et Alamannos commissum est, Bavaros
aut regem Ba varorum nescio Abalgerionem intervenisse nulla
quem
Quomodo Bespari primum francorum Regis
obstricti fuerint non satis constat: minutum obsequium putem
autoritate nititur
non stati post Clodovaeum, quando et a posterioribus Merovingis
sequontians
quibasdamLiges accepere sed tunc cum Majores domus se nimi
nox
afferrent, quibus majores duces perere nolebant. Bajoanae
ucem eHi ab Henrico l. ad obsequium adactum, magnat in sua
a
ditione potestate usum, nexu tamen fendali n obstritutus, Regi
nec omnes Bavaric
duec
regni provincias retinuit nam Cariathiae duces a Bavariais non
enos Germanm
fuisse apparet, aut apud Darps antio suem
pendebant. Alamanni Reges aut Regulos habuere ut Franci
patet ex Ammiano, sed Alaricus in praelio cum (lodovaeo 1. caesus
postea
(non ad Tolbiacum) Rex fuit Gothorum non Alamannorum.
serius factum quod de
Alamannia tub Merovingis diu duces halrci frano salis in tascigendum
M. in quatuor Episcopatus lotidemque Comitatus divisam non invenio:
Fseo Regio habet Ekkehardus jan
multo plures per edesttaliam Comites fuisse constat. Hermannum
ducem quem vulgo Billingium vocant majore potestatem ducatum suo
 i
exerenisse quam ettonem et ejas filium Hemicum aucupem nescro
an admitti possit.  Luneburgum non ducatus sed allodii jure tenebat
ane
Gise
Theneu
provimia
ucem
quae a
Lotharin
jam
spectabat
sed propsio
haberat.
vormatu
ensi id est
onfrancia
orientalus
Duei

## Folio 4r — DE-611-HS-868171:0007
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-868171/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 88 lines, status machine
etsi o hinc initium fuerit, fracta ducum potentia
Nec putem Hermannidis etra Luneburgeusem, Brunsui ceusem et
Holsaticum tractum nullum fuisse jus ducatus. Unde enim illis lites perpe
tuae cum Brementi Ecclesia de quibus Adamus
Nec reperio Horsatiam
autoritatem
et Anhaltinam regionem casu Herncidionis  saxoniae ducis auloritatem
statim ovusam Paulatim odscontigit, cum brunsuicenses et Anhaltini certant
prjus qmite habe factatum est
de saxoniae ducatu, et sub interrogne ducum autoritas extra in Episcopos et majores
cuissit
inis turpis aL
 auteu quod ais scribis a de
dubitari utrum Holsatia Hemici eonis patrimonii pars fuerit;  cum
Comites pene extincta est.
amplius fuerit, cum jam ante 1106 Lotharius eam a saxonia avulserit
et peculiari (omiti Adolsho dederit. Haec indiunt esse Tibi a
l
harum rerum
ideas non satis Talia non satis lucidis hujus rei ideis constant. Hosatia
nec Henrici Leonis nec majorum ejus patumonium fuit. Ducatus saxoniae
pars esse per Lotharium non desiit Comites enim Ad satia sub ducum
autom saxoniae autoritate erant, ut alii dus multi.
Majoribus domus fuisse ante reges. non cohaeret.
Francos sub
Vereor ut Fraucicum
Calliam Belgicam occuparunt ejus pro regionis dominifuerint quae hodie
Conradum 1. exfirmilia Aercipotensi fruisse non
palatinus Rhenierat palatinus non Regni totuis Germanici sed
tranconia appellatur
otim
in ducatus
sed o Ducatus Franciae orientalis, quemadmodum et atque aris
constati+.
autrm
franciae
ducibus bona eorum pars
habebant suos palatinos. deficientibus demum fmne perprigi.
ad palatinos venit praesertim sub Conrado imperatori fratie
Nollem dicere
principes cum jare proprio possiderent provineras omniaque jura in siis territoriis exerperens
ut vires Germanio per vinculum quoddam unitae manerent, commune quoddam
 apparet u non de constituendo novo jure, sed novo tantum
prege cogitasse qui defuvoro fudovico omdu ultimo Carolingorum Conradum t. et
moxHeuricum sumere, sed eti quem ante ut parem spectarant mox non admodum reveritas a
caput elegie oie
ut
Cco
in principes allodialiis terras non ducatus ple
juret
Hinc ottones se sgile bant
 Caeterum princines atodiolas ferras allodi
ongolande
talent inridictio
Clerici allodiaitantum habebant initio, jurisdictionem Regii comites aut duces exercebant, posica Episeo-
non ducatus prop ne possidibant Nt
mirum non st sit
Reges fmed et Hennici se Francorum Reges scribebant
Episami ect
nis ipsis earueu concess est exercenda per Advocatos aliaque Regalia ipsis data, tandem et jus gladii ipsis
non ducatus proprio et ve jure tenetant.
iets nomen
aces imperiali vicariam quidtam
accessit. Bmuno otharingia magis administrator quam dux fuit
Ardiddusis ob, poesitatem
alcrpsernt
s
est
his intelliqu
Historia s quo
e
adet
quar sit
In
t
susstenta
difficile
quantis artas venibris
lade
incedendu sit
ex ceterbus,
ditur
cu
a
ec ad recentio
tenuana
eaute
et insignes

## Folio 4v — DE-611-HS-868171:0008
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-868171/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 73 lines, status machine
vir Nobilissime et doctissime
pro discertatione docta gratias aqu. ontaro
Nonnull peccare inteodum doctores
in Legibus 
satendam
ad Germaniam applicandis non dubito. Cvendum
tamen est, ne laudandique qui verum Modum
tenendum ostendunt. Nam vicissim non
minus ab lis peccatat, q qui ad veteres
barbarorum consuetudines tanquam a fruge
ad glandes redire vellent aca aut
aut qui et ad consuetudi aus qui re
lus lariatum aut pro arbitioo a scriptis
recoptisque legibus recedendo, jus ex
Hoc ex tempore notare
volui a lectione Tui
scupti recens, ut alligas
 me ejus non incuriosu
fuisse intelligas, vale
atque ad Tibi perquade, me
data occasione, ad omnia
officia parratur fore. 
saxonesque diim non
maxrem, parte Thurin
nia occuparunt, sed
partem dictam Vorthulingor
circumspectione opus est in Historia nostra sdijndi cognoscenda atque
incerto incertius facerent. Magna etiam
pallim anios etiam aliquando viros etiam
no
iati nec contetia l qua hic peralia distinctis
lasigues  ea labi quod non satis otium inquorendi fuit
Longobardes Reges absolutos fuisse non invenio, non
magis quam francis, eademque fere apud utro s populos antiqua
fendorum ratio et nobilitatis fuit. Germaniam aliquando in ex
magnas provineras fuisse divisam quas memoras  H. Vaud alian inidos
ubi sam Morquiam axoriam, pab qua Thutorgi, Frauciam, sueviam
lam quando Morabium florebasaotentia
non bene popiscon
Thurongi nondum  saxonibus consracti fueremt vn nec. 2d inidi Ger-
Baidaliam. Mio bici.
manicum imperium agnovere. N vinibus ad visurgim pon
perbicere, nec Carolus M. estfariam a saxonia abulsit, aut fuitsed pas
hulsis ibisa inde saxonibus alios colonos induxit
Ggrandublergicum principatum olimex4 mauhiis constitissea
artaro
ducatus
aut mondhionem stadense Brandeburgici vasallum fuisse non puto recte
vec otto viterspathius aut alii Bavaria duces sa ipsum tendili nexu
mant
peo
overatu fuere, nec et jam ante Hermicum Leonem quaedam provineraela Bavaraao
avalsa fuere; nan dudim Carihthia duces habuit a Bavars  non depen–
rentei. agne pillin Sagoes Hollat scobus sapetistiem Caxonia
ab gennanus dulu spillingo deserte e tit aate tote tundi mansit post
e Holsatia nec Hemrici Ceonis, nec Billingianorum ducum patri
Lineturgum allodii non dulpere et ducatus que hatebant majores
o
denoni tionis. oupatus autem Tnge multo amplior erat qvatu ut Holsatiae Brunsoius)
et Lunebrintici tractus finibus soerceretur. Palatinis Patatina Rireni erat palatinus
en
ax
L+
ducalus trancio orientalis, ut caeteri quoque dacalus sups palatinos habebans sed cm tempsre trid.I.
ut
palatines Aheri jura dacur plurima ad se traxit
Pes Extncta stripe sagolingia non apparet novus jus publicum a proceribus constitubo
nullus esset dux franciae fiater imperalor enmanino
sed Ludovieo Conradum aloque Henricum pari mat sabrogulum potestate substitartum et
par autortas novalu sampliam non fuit oe et tertii
mulationes paulatm irceptere
ass
es