# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/4673/text
# Catalogue record: 4673 — De successione ab intestato liberorum
# Date: 1688
# Akademie-Ausgabe: AA VI (assigned, not yet published)
# Other printings: cf. Grua: Textes, 1948, S. 853-854
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=4673&katnr=K+22010
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068658
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 4, 4
# Folios: Bl. 10 (from the shelfmark LH 2, 4, 4 Bl. 10.14): 2 pages, canvases 21–22, page ids 00068658:0021 to 00068658:0022
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068658&page=21
# Lines: 175 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.96
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 10r — 00068658:0021
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068658/jpgs/default/00000021.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine
Haec omnia melius concesi
De successione ab intestato liberorum.
Regula 1. haeredes defuncti sunt: primo
loco, qui ab eo legitime descendunt tunc un meritur tempore mortis
Novell. 118. c. 1. his verbis: ut prima successio
penes descendentes sint descernimus.
hujus regulae conditio prima, si a defuncto
descendunt. Id est si liberi sunt
coid. explis si 1. hujus conditionis id ect siliberi
sunt vel liberi liberorum.
expl. 1. tales sunt non censentur, si qui
liberi
et eo nati dicantur, qui decem integris mensibus
ante partum  conjugem consuetudinem
non habuit.
l. ab intestato 5. st. fin. de suis et legit. haered.
hodie controverbitur
exple. 2 item si mulier praegnans non denun
tiaverit his quorum interest, ut ventrem
inspiciant partumque castodiant
l. 1. F 5. de inspiciendo. in fin. et 8.
quamvis de inspic. vent.
controverti potest an hodie hujus edicti
ratio habeatur
Explicatio L d 2 referri poterit rectius
ad doctrinam de jure perjonarum, ubi
definitur qui sint liberi.
pars
conditio 2. Si legitime descendunt, id est
nuptios
exp. idest s ex juste matimonio tantum.
tantum,
nuptias
expl. +id est sive per meras tantum justa matrimonia
itaque itaqe ut nepos legitime a defuncto
desescedescendere negetur, sufficit filium
legitimum non esse
aptiae
expl. 2. Justaem matrimonium quid
sit vide tract. de jure pers.
nuptiis
expl. 3. qui ex matrimonio susceptus intelligitur
aliquis, modo matrimonium sit secutum
expl. 4. item si quis natus sit ex sponsalibus,
quae praevalentibus aliis sponsalibus in matri-
monium non transierunt
hoc controversum est aut certe discutiendum.
conditio 3 si tempore mortis jam existunt tI;
l. Titius 6 et duabus seqq. de suis et
legit. haered. 8. cum autem quaeritur fine
i. de haered. quae ab intesti defer.
acquisiverunt, hoc alii postea supervenientes acquirere non possunt. Ideo poteritomitti haec conditio
ratio est, quia qui existunt mortis tempore,
statim haeredes fiunt, it quod vero ipsi jam
acquirere non possunt. Existere autem intelliguntur etiam qui tantum conceptisunt d. I.
controvertitur tamen nonnihil vide Forstet
de success. ab intest. cap. de casibus quibus liberi
a parentum successione repelluntur cas. 1.
saor. E Eman. Soarez A ecept. Sent. d. 62.
Gomez var. R esol. lib. 2. C. J. n. 4. 11.
al
ali
et succedit
Quaest. Si quis natus sit ex sponsalibus
plenis, antequam sequantur nuptiae solen
an legitimus est ita Carphov. 3. C. 14. d. 2.
condt, exp
alii negant
pars en conditionis 2. si
expls conditionis 2. Novell. 17 C2
et si quis liberos habens ex muliere
cum qua nuptiae consistere possunt,
dicat in instrumento sive publica sive
propria manu conscripto et habente
subscriptionem trium testium fide
dignorum sive in testamento sive
in actis, seos liberos suos appella
verit, nec matura es adjecerit pro
legitimis habuitse videtur.
mmatrem eorum affectione conjugus
habuisse Novell. 117.
C.2
Sed hodio
sta opinor non sufficiunt
F poterat etiam referri ad successio
nem cognatorum in genere nam
id textus igen expresse habet.
Qaestio
 haec conditio

## Folio 10v — 00068658:0022
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068658/jpgs/default/00000022.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine
Regula 2. Si plures sint si nulli
sint legitime descendentes sint haeredes neque uxor legitima
patri–
neque uxor legitima; succedunt liberi naturales ex concubina
eorumque mater sdomi habita) in sextam
partem haereditatis, una cum sua matre,
quae unius ex liberis loco est
Novell. 18. 5. consideremus: et iisdem
propemodum verbis Nov. 89. f si quis c. 12. 5. si quis autem defunctus 4.
einim vero avo vero vel alteri asfendegti Auo vero vel alteri ascendenti patris
naturat
ultum
succedunt
e nat. lib
ubi tamendi
potest au non ca lexge
pra jure onvellarm sit sublata
Reg. 3. iisdem positis, si mater liberorum
naturalium talis sit ut ab ea ducenda
Pater excusetur, pot et per reseri rescriptum
principis impetraverit quo liberi legitimi
fiant; vel si pater eos t vel pater eos
in testamento legitimos haeredes nominaverit,
et liberi rescriptum principis impetraverint
succedunt instar legitimorum. Novell. 74.
et iisdem proper verbis Nov. 89. c. 9.
Fluo dubia nascuntur: si uxor non et legrema  pater eos legitimos haeredes nomi-
non eaetet, extent
si nulli extent legitimi descendentes,
extet vero uxor quaeritur an eadem
locum habeant quae in regulis 2 et 3.
dlicuntur;
Hac quaestio controversa est. videtur enim
Imperator desiderasse ut legitima uxor
non existeret, nam expresse eo tantum
casu liberis  naturalibus mab intestati
leisem sextantem tribuit; deinde absurdum
videtur, uxorem legitimam nihil accipere
concubinam vero accipere. Ad ab altera quoque
parte absurdum est uxorem excludere
naturales; eos veroo qui uxari praeferuntur
e non exeludere, imo uroiem quae ipsa
jus succedendi non habet (nisi in casu paupertatis
alius excludere alioquin successuros. Et ad
textum responderi potest, ideo  instinianum
dicere, quod uxor existere non debeat,
ut intelligatur extante uxorem, neminem
habere concubinam aut ex ea liberos
suscipere posse.
Unde patet quocunque
lemum modo respondeamus, consequi absurditates
Hac Reformanda igitur haec lex est;
atque illud saltem corrigendumq uod concubinae
cum liberis successio dafet, cum tamen
alias ordinario jure nec uxori detur. Nisi rationem allegemus, quod
concubina semper intelligitur ppuper et indotata. quid tamen si et uxortalis sit
si pater liberos natuvales in testamento harredes
nominaverit, non mip neque rescriptum principis
impetretur, equaeritur an uccedant; et o si succedunt, quaeritur
in quo rescriptum Principis prosit. an forte in eo quod
eo lasu legitima asceadentibus non debetur
expl. 1. regulae 2. Concubina non censetur,
quae alteri concubinae superinducitur,
neque liberi ex ea naturales d. Nov. 18. 8G
e H0
quicunque ex damnato eoitu non sunt. Ita
ri
dubitari potest,
cum diserte obstet
si qua illustris C. ad
sc. orfit. Hoc itaque
controversum est
+patri
raveno sed fine restripto princisis
tunc perinde habentur ac extranei
testamento instituti
Quid si extent liberi legitimati,
hos quoque naturalibus obstare
putat Nasqu. illust. c. c02 n. 15.
vess. quinto limita.
Quid si liberi legitime H extent
sed haeredes non fiant, an
tunc quoque naturales repellentur
ita vasqu. d. l. at contra
Covarruv. de matrim. c. 8.9. 3
n. 9. versult.