# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/48123/text
# Catalogue record: 48123 — [Logische Aufzeichnung]
# Incipit: Difficultates quaedam Logicae
# Akademie-Ausgabe: AA VI (assigned, not yet published)
# Other printings: -Gerhardt, PhilSchr 7 S.211-217. -Leibniz, G.W., Schriften zur Logik und zur philosophischen Grundlegung der Mathematik und Naturwissenschaft. Hrsg. v. Herbert Herring. (=G.W.L., Philos. Schriften, Bd IV), Darmstadt, 1992. S.182-201. -Leibniz: Trudy po filosofii nauki, Hrsg. G. G. Majorova, Moskau 2021, S. 131-139 (russ.)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=48123&katnr=55555
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068617
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 5, 4
# Folios: Bl. 1–2 (from the shelfmark LH 4, 5, 4 Bl. 1-2): 4 pages, canvases 1–4, page ids 00068617:0001 to 00068617:0004
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068617&page=1
# Lines: 330 recognised on 4 of 4 pages, mean confidence 0.92
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 1r — 00068617:0001
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068617/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 77 lines, status machine
difficultates quaedam Logica, solutu dignae occurrerunt:
 qui fit quod cus lingularibus procedit conversio simpliciter. v. g. Petrus
oppositio a Petrus est miles et petrus, non est miles, cum tamen opponatur alia
Universabis afformativa et particularis negativa. Andicemas, singulare aequivdere
particulari et Ueniversali. Sed contra oistendam singulare aequivatere particulam Nam cum
quid in tertia figura conclusio debeat esse particularis po est tamet esse singularis. V. 9.
cum
romo quidam scribens est petius Apostolus Ergo petius apostolus est
homo. Respondeo concisionemconclusionem revera esse particularem, et
perinde esse ac si conclusissemus: quidam petrus Apostolus est homo. Nam quidam
petius Apostolus et petus omnis petrus Apostolus coincidunt, quia termminus est
Major alia haec est difficultas: quod conversio videtur aliquando inducere
recepta
falsum. Ex. Nempe conversio per accidens unoversalis ifformativa
singularis
in casu tali omnis ridens est homo. Ergo quidam homo est ridens; nam prior
vera est etiam si nullus homo riferet, at posterior vera non est, nisi aliquis homo
actu rideat. Mai prior loquitur de possibilibus, posterior de actualibus. At
non est difficultas similis si de maneas interminis possibilium, v. g. omnis
homo est animal, se Ergo quaddam animalest homo
occurri
Ridens igitur non
dicendum ergo coclusione quidam ritens est homo est ritens, esse veram
regione idearum, seu si ridens act sumas pro quadam specie Entis possibilis
arcimalis
ut miles, ita quidam homo est naens verum mant erit propositio; etiamsi nullus
ciyam
ut livno
Jane conversius a me demonstratur per syllo-
Omnis homvesto omnis ritens est ridens. quidam
n
est, sper
ut ni
homo ridens existat
omnis ridens est homo. Ergo quidam homo est riders, intelligo in regione
josimum tertiae figurae
idearum, si ridens sumatur pro hominis specie non pro vidente actuali. e
jystlocuismus hic in darapti demonstrari potest ex prima nihiper regressum
dundum scilicet
affnitur satlogismus in prima, et assumitur conclusionem esse falsam,
seu nihil aliud assumendo, quam leges oppositionum
et unam promissurum esse veram; Hinc sequitur alteram praemissarm
itur
esse falsam. Falsae autem conclusionis opposita est vera.
Reg Legautem oppositionum primitivae sunt, v. g. Omnis homo est
animal, huic ajo opponi quidam homo non est animal, Nam omnis homo
est animal, idem est quod A homo est animal B homo est unimal. C homo est
 animal, et ita in caeteris. et animal quidam homo est animal; nihil aliud dicit
quam  ve B esse animal, vel  vel aliquid tale, quae proinde
oppo itaque opponuntur _ omnis homo est animal, et quidam homo non
 sic opponuntur. Nullus homo estsua, et quidam
homo est lapis. Nam Nullus homo est lapis significat: A homo non est
est animal.
lapis, B homo non est lapis, C homo non est lapis etc. ergo falsa est
talis: B hocuo est lapis, se quidam hou quae nihil aliud est, quam aliquis
Atque hoc est proprie dictum de omni et dictum de nulla
tanquam fundamentum omnis doctinae syllogistica, rempe doctrica oppositiono
elti omnis hormo est animal.  omnis miles
Nan
homo est capis.
pariter ac primae figura
est homo. Ergo omnis miles est ani
iam quia omnis homo est amnul
sic inscolligitu
(Jam miles homo et miles coincidunt, (quia
itsum, delocnti
omnis miles est homo). Ergo coincidunt miles homo est animal, et miles est
etiam miles homo est animalt
ita recurrimus ad fundamentum illud meum reductionis, quo alias
animal.
Omnis homo est animal sic interselabur
omnis Homo animal et homo aequivalent, seu qui dicit Te esse hominem,
demonstravi leges syllogisticas
I quidam se appellabat Grunberus, alius
fufficerit i t2
dicit ce esse animal.
viridis mons, sodalis ei dicit,

## Folio 1v — 00068617:0002
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068617/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine
Mons
ei dir dicit, sufficeret ut ce appellares Berg, quid ita, ilter respondit
alt puor, putasne omnes montes esse virites? it cui jodalis, sodalis
ita in quit nunc certe, nam aestate aestas erat.
sensus dictabat has haec duo coincidere,
et aequivalent viridis mons et mons.
ita ilo naturalis
omnis mons est viridis
Reductio mea vetus talis fuit: Universalis Affirmativa omne A est o
id est aequivalent AB et A. opposta particulanis negativa: 
st non Ens
seu A non B
B est En
quidamno
a quivalent AI quoddam A non est B, seu non aequivalent AB et A. Ude
particularis Afformation quaeddam A est B, sic a me enuntiabatur
AB est Ens. At Universalis Negativa Nullum A est B erit ABest non es
Et particularis Affirmativa et quoddam A est B, erit AB est Ens.
Ex hac interpretatione statim patent Regulae oppositionum (quibus demonstrivi
secundam et tertiam et prima figura) et leges conversionum, (quibus demon-
strat figuram quartam, ut manifestum est, tam Aouniversalis
neratum afformasiva convertitur simpliciter, itemque particularis affirmativa, ei opposit
ex terminis. Nam primum UA. et P.N. opponantur, quia quod una afformat
hora aequipollentiam quam una afformat altera negat, dei Et similiter U. N, et P. A
affori opponuntur simpliciter, quia existentiam quaEntitatem, quam una
U. N et p. A convertuntur simpliciter
nam e cum dicu AB est Ens  non Ens, vel ABest Ens, nihil refert utrum dicam
afformat, altera negat ide eodem.
etiam BA est Ens vel BA est Ens, nam aequivalent AB et BA.
sed U. A. et P. N non
convertuntur simpliciter, nam haec hae propositiones AB aequipollet ipsi A, vel non
non eodem modo tractant A et B, nec inde sequitur AB aequi-
pollet vel imen aquipollet ipsi B. At conversio horum pr per accidens
aequipollet ipsi A
unibersalis Afformitovae sic demonstratur, ubi prius demonstratas fueri
audi modo
hoc a
AB aequi pollet ipsi A, sed A est Ens ergo AB est Enf. demonstratur ubi primum
hinc
convers demonstrata erit adhuc subalternatios duo pra
At conversia per accidens propositionis afformativae, hoc modo tractato
praesupponit conversionem simpliciter. particularis Afformativae jam demon
ae positi
datam, et praeterea, demonstrationem sub alternationis, idei
seu smpnstrationem Particularis Affsomativae ex universali affirmativa, quaetalis est.
sic procedit (AB aequivalet ipsi A. sed A est Ens, C ex hypothesi) Ergo AB est Ens.
 est
quae talis
gotum
 id est quoddam A est B.  e sed quia pari jure etiam poterat dici BA est Ens
seu quoddam B est A, hinc habebus jam conversionem per accidens seu tatem,
collectionem: Omne A est B, ergo quoddam B est A. sed turversalis negativa
aesepere non potest converti per Accidens, ut si dica quia licet ex ipsa
duci possit perticulans negativa, taman hac non potest converti
superest ut subaltemationem ostendamus in Universalinegativa
non
in Ens hinc inferri debet AB
universalis Negativa etiam converti potest per accidens, sed id atu moda
perttum s
demonstratur, nam converti potest simpliciter, ut conversae sumi potest subaltema
est
ad particulare negativam?
demonstra Conversionem ejus simpliciter permissam jam demonstra vimas superest
ut in ea demonstremus subalternationem omnis Nallus lapis est homo, ergo
quidam lapis non est homo. Nullam A est B, ergo quoddam B non est A non est B.
ens, et ideo BA ehom est von Ens, et iam Buon BA non aequivalel ipsi B
ins q cemionisitem alsutiun io edalten atim er quar sonme fura
Nemne Nullum A est ltum A est Bid est quia
reuidens ex Universali rrezativa

## Folio 2r — 00068617:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068617/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 76 lines, status machine
Affitmativam
Caeterum venit in mentem etiam propositiones unocipilem egativa
affistinativam
et ei pppositam particularem itsi negativam reduci posse ad aequprollentu
hoc hoc modo: Omne A, est B, quod redusimus ad hanc AB et A aequiralent
hoc modo: Nullum A est B, id est AB est non ens, _etiam sic exprim, poterit. m
non unt AB et AB Ens. Et similiter  aequivatent quoddam A est B,
aequivalent
id est AB est Ens, sic etiam sic exprimi poleut AB et ABEicdu aequivalent
Hinc ex isto Enuutia Enuntiandi modo etiam habetur U. N. et P. A. conversio
simpliciter et oppositio, et earundem conversio simpliciter. Itemque
ex U. N subalternatio nam si non aequalent AB et AB ens, etiam non aequiulent
Nam esto Nullum A est B, fet inde AB et ABEus non aequivalent, inferendum est hinc quoddam
A non este B, seu non aequivaleret A et AB, quia A et AEns aequivalent exhypothesi quodsi
ergo A et AB aequivalerent, etiam AB et AB ens aequivalerent contra issumtum
ita omnes propositiones logicas calejoricas reduxinus ad calculum
Caterum hinc etiam manifestes apparet sous enoris in tali conversione
aequipollentiaruur
omnis ridens est homo. Ergo quidam homoest ridens, cum tamen fieri possit
fieii poluisetut nullus homo nunc revera rideat, umo unquam riserit. imo, ut nullus hormo
omnis ridenes est homo e sit exprimetur Riden, et Ridens homo
coincidunt aequivalent; sed ridens est Eris ex hypothesi. Ergo hidens homo st Ens
Exx homo ridens est Ens. seu quidam homo est ridens. Ubi Ens in homorider
extiterit.
propositione Evino Ridens est Ens, eodem modo sumi debet ut n veus propositione
videns est Ens. si sumatur Ens de possibilitate, seu existentia in regione, dearu
promo pidens est
Ens nempe possibile seu in regione idearum. Sed si Ricens est Ens sumitur
pro realiter existente, etiam Homoridens est Ens pro tali sumen potent, verumque
eut aliquem hominem existentem ri acturidere. Idemest si
se processissemus exper modum quo etiam parliculans afitmaerva
ad aqui pollentiam reducitur: Omnis ridens est hormo, id est HRidens
et Ridens homo aequivalent. Porro Ridens et Audens Ens aequivalent, ergo
Ridens homo est Ridens et Ridens homo Ens aequivalent, r ergo Het
fomo Ridens et homo Ridens Ens aequivalent, id est quidam homo est A ridens
ed firvet modo scilicet in regione idearum, seu ut Es ut homo ridens sit Ens
vel ut homo ridens, et homonidens eas aequivaleant, non ultra, seu at
neque quidam homo est ridens significat actu aliquem hominem ridere. Verba
postra totta 
e
perore
duee
A arubiu
Affstmativam cum sua opposita P. N,
et Universo tolo coelo differre  ab Unversali negitian eum saa
linguae angbatuds edtem
eru
quand.
opposita eum in posterioribuens assumatur, non in prioribus. In omnibus
Ens.
 i elia pat
tamen tacite assumitur Terminum ingredientem esse
sunis homo est animal Omne A est B id est AB ∞ A
quidam horu
Quoddam A non est B id est AB non XA
Nullum Aest B id est
AB e non es Eus seu AB non ∞ABEns
Quoddam A est B id est AB est Ens seu AB ∞ ABEns
Ex his patet in omni propositione Affirmativa praedicatum esse particulare
sed non aeque patet in mini negativa praedicatum esse universale, seu removeri
noscGeneraliter agnoscere poterimus an Termuu isit au ersalis 
B A vel B, substitui potet YB, vel YB ubi Y potest esse quodcunque velut , F, et
jam ex AB Ds non licet inferre AB AYB ∞A nec ex licet enim Blt
contineatur in A, non e ideo YB continebitur in A
similiter pro AB ∞ AB cuc
non infertur, AYB ∞ AYB Ens. Ets enim YBsit Ens ex hypothesi, non ideo sequitur
A7 esse Ens. Itaque hinc patet pradicatum prosositionis afformativae non esse uni–
versale. Ostendamas jam simili Methodo praedicatum propositionis vegitivae esse
 AB non ∞ A, etiam (AYB non ∞X, quia YB ∞ B
AB aut A sit ∞ B, aut AY ∞A, si ve non res procedit, nam si YB XB vel NY ∞ A
universale Nempe.
substitui poterunt pro Bvel proA. si vert _ non aequipolleant, multo magis on, aliqua
sive enim
eit et ACB, et A non agopollebunt. de est in AB non ∞ AB Ens
m estB
infer

## Folio 2v — 00068617:0004
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 1r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068617/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 108 lines, status machine
supere st ut demonstremus subejectum habere quantitatem suae prpositio
Sed in P. N
in _ Aff. In H.A AB p A aequ  AYB ∞ YAB ∞ YA ssi AB non ∞ A, non hinc sequitur.
Gpo et Y
YAB non ∞YA, nam si Y X B, foret YAB ∞YA. Rursus vero in H. N. si AB non est Ens
etiam YAB non est Ens. seu si AB non ∞ ABEns etiam YAB non ∞ YAB eris sed in  p. A. si
u
AB est ans, non sequitur etiam YAB esse Ens., potest enim assumi aliquid in compatibile
cum A et B. Itaque ex nostro calculo omnes collegimus regulas  distributia
ceitaqu ex ostre
tCaeterum et in altero illo modo demonstrandi
logicas formas, ubi non per ideas sed per exempla
refellenda erit prava silla consequentia omnis videns est homo
Ergo quidam homo rod videt est rideas seu ritet. sersus est Omnis ridens possi–
bicis est homo. Ergo quidam homo est iidens possibilis, recte.
gsirum
ju hoc syllo-
quidam hocuo
ontem
e
essia oues ridens est e monver
riden est ridens alis essa poest interprelatio Fridens ex rndens riden
ouuis ridens e
est ridengens legisiinam
ec
Yuidins  Pridem homa
2
mastra in
torm rideas
Ridens ex ridens. Ridens ∞ ridens homo. Hiden homro
Ridens homo ex Ridenshomo Eris. Quia Ridens F Ridens Ens
Haec faciunt t vereri, ut ex inductio interpretatione
inductiva haec  recte constitui possint. Aristoteles ipse viam
ideatem secutus videtur, nam dicit Animal inesse homini; nempe
notionem notioni, cum alias potius Homines insint animalibus.
Homines sunt pars animassium Milites sunt Videamus tamen
un
qquid  ex distributiva collectiva ratiocinatione ducoum
Homines sunt in animalibus. Mititessunt in Hominibus, ergo
tultes sunt in
Homines omnes homines sunt extra riualia. omnes
milites sunt in hominibus ergo omnes milites sunt extrapides lapides.
Omn
Barbura
darii omnes homines sunt in animalibus quidam intelligentes sunt in hominibus
animalibus. Celarent
ergo quidam intelligentes sunt in animatious. Perio. Omnes homines sunt Exta
lapides quidam intilligentes squaedam corpor sunt in hominibus. Ergo
substantiae
in darapti sic Omnis homo
est sut
A. Oi hoo est iatelliges. Ergo quoddam hatlligens est aniaralus
quaedam substartae surt extra
estanimat
interpretatione colectiva: omnes homines sunt in cninalibus omnis homines sunt
b
u
u
in intelligentibus Ergo omnes homines sunt in intelligentibus, omnes homines
est anim
sunt in unimalibas, Ergo qaedam animalia sunt in cublligentibus. Transferamus
 ad hunc syllogismum quo conversio per accidens demonstratur:
omnis hor est homo omnis ridens est homine ridens. quidam ide omnis videns
est in hominibus es ho omnis ridens est homo Ergo quidam homo est ridens
interpreando: omnis ridentes sunt in ridentibus, omnes ridentes sunt
hominibus  Ergo quidam homines sunt in ridentibus. Dico conclusionem
hau
ico
propositivaem
ridertrest
tans homine
sed quid si revera nullus homo rideat 2
omnes homines su ridentes sunt in hominibus etiam, falsam esse
seu
nam
ut vera sit etiam vera erit quidam ridentes sunt in hominibus,
sed ea falsa est, si nullus homorideat
At At secus est si
dicas omnes si qui rident sunt in hominibris, nam ex hac non sequitur
houin
quidam qui rident sunt in hominibus, sed haec tantum Quidam siqui
sident, seu suppositi videntes sunt in hominibus itaque syllogismus ert
talis. omnes sunt suppositi ridentes sunt suppositi ridentes
(negr
Eumm licet dicere omnes suppositi videntes sunt actu videntes), omnes suppositi
ridenles sunt homnes, Ergo quidam homines sunt suppositi noentes. seu
slic
Omnes supposit ridentes sunt in hominibus Ergo quidam
suppplide
supposite
homines (seu
Hine patet
omnis rodens est
quidam qui sunt in hominibus) sunt in suppositis
tiam sub alternationis con sequentiam similiabusur obtroxiam esse
cum revera nemine, reapse ridente, nullus ridens sit homo itaque paset
erede homine scippositoridenta
mo. Erg
popitiam
particularem de cotuali lide
siscat. 4
autidem e sidem
Ens
Eius
a
quidam
V
e