# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/49981/text
# Catalogue record: 49981 — [Index für die Thedicée]
# Incipit: 1. Praefatio (1) deux labyrinthes
# Date: 1710
# Akademie-Ausgabe: AA VI (assigned, not yet published)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=49981&katnr=K+5652
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068281
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 1, 4
# Folios: Bl. 104–109 (from the shelfmark LH 1, 1, 4 Bl. 104-109): 12 pages, canvases 203–214, page ids 00068281:0203 to 00068281:0214
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068281&page=203
# Lines: 1,016 recognised on 11 of 12 pages, mean confidence 0.86
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 104r — 00068281:0203
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 105v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000203.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 97 lines, status machine
tdegu labysinthes bstati tnce A
(4) Fat cissian. () Residum lafciciiu ificilu
occusatio dei vel duo pria, ex concursu ll ex permissione ndequibudam negata praevisio
 aceptio pers. vihrntus nomend ercr
ad qu paucitate electorum, Trabus dens omnibus posset har Dolmtarem nec jufici graa isits ob corcum stantias.
oc suft et erectuo est massa cortuit ia praevident consersanti primulap
aduntur loculiones treotoesentiom poi
proferendi a inventule meditatq nctom inpetu
n Cadroorthi plasdicae naturae et mea praefornatio It Anden non inbelligentibis vim intesigenter agendi
e
isititen enuremaleholte ritio
hogestos rtitue maeclatii t soca
bel sinucepri
(2) senciones a colloquiis inprstus cum
Waleaburqus Amand a cuidialiqsue latinus
un explicalarum, quod non in iis necessitas Geometricu, in
( Occpnone, Hinamactivam o guom  nece tasfisica pendet
posteiex essum dabis yne sit depasibilis. (Eroe
Hinc et systema denbertate t malo, tradio communicandum et
an venc
S) Confusa: explicare comprehendere, probare defendere
 discurt. prelininar eeon s  atisn s
semper agilata quaestro de conform. fid. X 1ab. Reclogicascholstica philae mixta seduinque imperficta oplanda Historin Teolozioschol
spole s erionb vatradia ess potest fideji
conpivandae statuuntur quales justitiae rebonitatis
ed verroor lomale reformavem de unus cahsllectu agen ex Arte, oae sis onticrum patode
la
ronopsychilae orientales, cabalistae
Asigrum Anima urfalis oceangapud veleres
de pseudoquietistis et Foe Sinico prei facianima n)
enses Vestigra lin pomponatio,
econ ciliati Apolous. Anus onfl Melanchthonsm (0) Excessus quorundam ut dan. clebironentinax
Tremonino aais (in quem laurellus Berigarde, Naudae anis
silos seit et interpres pontin alii et Laseadie
16) discrimen inter duas pro estantium partes et quo sensu Evangelili in Euctrristia asploso quae egntis ece
esvedelins et Musans collati. Necessitas systa  lladis
epietistira controversia lipsea orta (1) philosopria
necesslales ensics defecendum este tende clne
 Non impragendum, i principium contradictunis fanaticis solis neglectum. Athanas.
iatdi s imtetrum orpectionas intlabiles bintera
cominem tessum sis
12. Bastae fa forte sult insolubiles ad
s sidei at oppontndo quam tryiue sades stabitiunt
vulgaris, cum objectio prae tendit ad emonstrationem qu. plititini credibilitatis ostepsa
ict sepie. fides apparet stulbitia, quae dicuen fundata
∞) Nenligentia in discernendo
histlerau sx despectuse demtalis
imperfecta circa Verisimilitudines aestuuandas
dimibus salisfat otm reusapud judicem
intion uten a mnes pravisidtiales
35) Constat vel à posteriori, recte fect, quia fecit
dum sufficil posse eu aliter procedere ar ubri sufficit argumentum non perfecte concludere
 deo se alud factum ) etitam in hominibus aliquid simile intellagi seces ijolata rta non  inco
ab Fictio Adepti ignici, et app analigia cum deo, cuiu jostitia  reddena despit
39 itilita objectionum Bailio ab fides altias elevetur
)ncomprse hensibilitas et
stia diver non violanda tutuendo ei pus ad quidvis, quasi it
astitiae bonitatisque au rationi peruntiandum
de ojectionibus careri poless sim minis pulliaae ingendum nalo antidolum
invensimilitudo flendo, non indefendibilitatprationis non jam fidei quam rationis demonstrativae contra
42)Cont Verisimilitudines adverse
atrnes apprales nan Mamidhaisum ot non miuns aaturalem  implugna heolagia qua tad elendum
mus adrussi e harmenia
sumililadines cessent sed suffict at vincantur
4) Baisius pam rat eE) Loca patunis
48 Scholastium t end estami (52). oigenes rospondet
u s mndusipsum quomodo
(50)tertulliani hyperacta, seusuus bonus ex lutheoo podendm 
otus contra (e sum (5d intelligit non spulam autoritales ed Y ratocinaiones
cnunes velut defaritio bonitalis et justitiae. Explicad procedit aliquo
Mloqure
59) Radere rationem a pisori compretendere est
edhiristianisud sinemysteriis. Utim quomo  otsi ne
(61) Conliq destinctromem quod fides contrarudisu iat, n ueniver
(63) contra distinctione quod fides
(64) Esemplum de lis quae verihile
vutio iadem in conereto non in abstracto se puram ut in dev esta
 solus sensos intermus fullit esten, consecutionibus emporicis
ebdis nonformas inter fidem et raoems
66) Quod supra rationem non ideus indesendibile
e ese cannu ecd eo similis ent s is ibilesolbectiones
ilii cur obiectynes contrafidem iasolubiles idem
io sacilit ne ale vel dubitat in ot smnis maralus
Re sponsio por est opus ut ressione)lompiis eal quam osponeas
biceolis est qooreretrialemopaptipunte estate continati
ti tari sat egs soter et res
o ot u e festisua rit
qua inc
(74) cappilicandae ob jeciones tEesi ab eujectius feviat
tores  m de penigilia levcgti
obne peralume et prosetia de
unti vojeorimes ut tmandi fonclieu
) Non facitum firiemus sed et vider
conforulistal fedialie
circa compositionem contimuus et infinitum
0s
admtere insolubiles obpectin sicndo

## Folio 104v — 00068281:0204
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 105r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000204.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 93 lines, status machine
CC) depraum istaro pramotuntuegi e pode tot
 bResponenti perusum teri incomprehensinplatem, tectus manerejue potet
ige
lis
Non opus habet argumentis respondet at
iffeit ut respendes uti necsla bamerti, (79) sufficit responsionem pos fide sumila polhibili, nec necesse
responder proire conantibus dissensum
e) maus ratibnnis est valle ad refulandum, ita penetrat 
in veritates positivas altquando,e  non speruendae objectiones specipsae, nam alquod dejigere solent
(82) Non aliis anduis eguls renuntiandum,  quum quae a venisituli aut cursu rerum aopatio sumum
litas solum apparens
Raylii et dispile alicubi argumtata se inelligete quae sibi lancum insombium videantur
Contra Copernitu, ex malti vila modo ocnta specios scpulsa ipso alleranle
objectiores sm uo esse demmonscraves posse oriri qui solvat novaluce actente
Mobare modum seu possibititate mystenum ia priori abideth hor honarte
Mperavit in hac vibi saliffieri posse. Lntheus rm in coelestem Acadenniam rejecilad quam nunc
Emmana et in justitia dioraa concarsur
pars ima tentament
muli existente cupuntium, sinasitumta moalitatem copeiciternitit, it horem occasionibus objicnt etsi  asue at
(1) duae classes difficullatum in mato er
 auequou volintat E) necessanio, hoc abetigen
Catius a repalitum set dse pitum cisontugentmat Eu
o ies superum ossit s in elypuset ai ist su a
ne malo connexio rmmilhandistantu mnia idealiter
non iptrmy st alati salligtio sposiratu nus espe festy atenturms borum
melior non potuisset esse su
filum redorori parcas vellem issi noimelioris vita
confurtrent atott as felis suepa m aere  monia tanibus non estimatur tin
19) Mrmudus  tabile quia alius
am prosut perumqu sam 
Tamen raro autecedentem coelum se iustificat
Corriget iud t upilla plus mat ob damnade plerorumq ted tioc negal pandentur sncol
( infelicilus bonountelicilas malorum. je serumer Eol
plicus  ta  aeli sec. be amplit regn. coel. mais bonim in guniverso ignota ejus malitudo ver
delterre. Lale an des bien hema me on cercae parvitas Empystemm
rbus, haudie mete lacet epelela petite 
i a materia sed aformncrentuae seniders imperfectio originratis
leanas fel detuente. Malorumspecies mesaph. phys no
cat
permittitur; quid hoc. voluntas
malum physicum
  des ipse agit seu physile con currit, non lantum per mittit s
tuet  epens
tum, sed et influpasie quem res postutat depede
limiss
um Dcta
piolari nom desset. Matum morelenon est medium, sed conditio sine qua ro
antecedens et comseque ota putui s
non esse facienia mala, ut oenus
pocalus cemautir s. Conserocitio non tantum onrarius im pedimen
pecuelis dt nemaunisfica adsi creatio continua est,
t9) Malum privativum actio dEi terminatur ad positionur t
im activamlim.tat atem taniuum
n lornitione pernetu polit l et am dcreato
sa natura limitata, hinc cascuntur limritat
ratio quae inflinavit, ets nnon semper percepia
e creaturarum cum voluntate an
possibit pro Bi, quaestiorocum
tro vel ertitudo dbj esta  tro s
soprsi necessilas lanus et praedetermicores et
sppent
(40) de tribus dei scientus et exemple
alis dificulia in e pammmento; unde princistium cerlituanis non majus in contingentibus conditionam
eau niti d compretiendi potest sub scientia simplicis
alis dificulia  ejus funda Ad auod utrobique verum  in mundis posbilibus e
plui suat actis qus cpondsmat abinatio e dhi, et causari
quam aea
intingentia non sut sunt pr tla s a
hane boni sulva possibitibite contrarii, absarium si alter ageremus
auo  e apti tr   alia pende
nations deseminaptis a quo prolatio E
velunus ostendere lubertate  ujus apsotationis  volus asisdictu, non opus detenunque hiorovor
ac noa possunt astendere quod vriatur desermeta
siemois intsele sartes milii abertalis ex censu intemo independentiae frivolu
51) veltio noy ebtstrectui volugtatis uea nonsem ui cautus abee talen terva reri and existentia sdmiterenta
53) An jum chus nil mulare pt non et ex
effcansani connexiosola inclinat ett ne
nypohe  hypotheticom quidem necissitale su facit, nisi aosum cdo quod inclinadimaevalem succedat
pers nanue senglungente c
s  omum determinata, quod hirranila. seo haec in amundo possicili inerant. Volae prices ideali
recres s periet semel facti de loibus
facial) (S Eversio sophesmaitis innaohimetari. Sd effectus n relatio ad causam
2) essu  eiu hon fieriquu taatb , tec
asta _ termino vitae dt
hoc pdel
n  s aot
na r, et quomode e srviamus
8) Sd austum egiuus caia deoreliquem
ede conimerero physico inte amicua in e cors
 alartesii seritentor quod anima non vic mulet sed directche hoc non magi
dependentia non tollit sponta mertato
 neus  aua tnquit
loget de Conseroenda dioret

## Folio 105r — 00068281:0205
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 104v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000205.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 96 lines, status machine
3 laende animae et corporis invicem dependentam cn rutuue aquium, ut sopergicaer de rtando
(6)unt invicem decliter ulterum ab altero eatems dependet quitenue unum perfectiones alterm imper
sectiones involvis impinrt 16) dependentiatamem etsi
collerent moralatalem, quaein absolutam tor
ntica nuu
ventur neclsitatem valerentet in hypaletiluucuus liber
ala i up e necessaius forent.
restrmis om veri cupitalbus, si perpti sene torani
 id bene qla Branhallum
Alie forcisse tamen susititia vindicativa.
fujumentum in harmaenia, animu alifactiore, apud otur, puicem sa prentum contra socinianos dequo et Grota
potest res rapia essi nisse lieut mnvituraiebet otim soleie
guegio crpae t. poende smpe neu sit s i tiite ne tantur
contratanem et viluperium. imo s
etpa
simul metaphysiers et moralibus
larquantum p legaalgo se nil a lum
alisou ad satutem absilutaum respecti
cubentis sectentum de orvergio sed quae falile utiati is
consequ. estipolapsacii reprot eligueunt et
rommomius eligi ex aasa cortopta. praesuti nali cutu
nulla praed. ad in
f s ea essat quostro
ret confineri, quo dessinatur ad
cnser dos peccm e qe  hupiliis  cingregatio
eeationis, ancgeratinis preert
creloru cnsiliue dedpensat
Origins Mori Belimont; vnitrelimiliander. Tadudio. ciea
ac dispensetiumm nan salis apparent
aticucl ad origitem
ar (9) de origmofor-
cyllatusue  actores informis
accidentatibus, sed in substamialibus origo et destructio aque difficiles. Stennertus t non ausus buntorim animas
confusa indestrnctibititas immortatitali personae. pythagoras, scetus, mej. Alomminaturae (9) Volo
egutas quaerates et sentensias bere cormexas quan
amalites non oritur, id nec perit und animuet
nen comcenientus dan peffedture mas regier ator se qut eaet peca actrali fanditi
praeformatum e posiformatum
plages ita necasaa ilsi
AEsula facitat quod in se est. Fortusse igua
amantes. Andradics,  p. spec, Mons pelissor
ante nortem.) quitus mala volindas
(0o) quis circumstantiarum colle
mais et qum ea inem ve sai cabitur tonerilantitas habus 
1ol veridiaus uistarans crvidi Bibliomantia. duo gemeli polon
sacrandum 2 sed aliter Christus Tyrases sidon melius
durat, et quoo nempe sercircum stantias et s
media providit an qui capta est a Lipole sun
 patinon quae veraa Electio dhi a con . Minor
p robis ptossit blanderi. . Minol
bonitalem, ne hod suo menito innata dostinquatu
rer aut raves seu moventes interdum hhys potentim astendit
omnes aeque mali seddissimiliter discrimen oricinatium. illiqaes acta ipso, qui
ferunt olcasiones exetcendae matitagis Felices, quibus congruae offeruntur. Electi
uta ex principos excellentiae sed ex principae aequementiae, et lapis miniss  presii aeri ao quia vacuum implet
iciunt ad intelegendum multis mobis psdivinam jastitum defendi posse; etsi nos non
paxima difficultas in Concursa dei mogaliad matumiorale
joramus quo semper dequtulaps se cunda
DG. Veniamus ad Baglii object  aequibus 19 regulis closolsicas orponit
Reg. (teot 1. degat, allinofer ix glora no pendensat al om nottia non reddit feliciorem
su
CII1) pag. Fh. 3. Deus deditcreavit
am (18 Hinc y porpositiones
lberm arbitrium, minatus poenam in quodam puctu arboris abstinerent.
vilt  mandato non parent quemnantre cum postertate ad
diem au pritatu corruptinem aniode protoplusti
inclinatos ad etnetatem qupenent. Poena soet pareabm,
alia; subjiciantur inclinao
 ra turasis non segalis Rocqum naix graa parallaa. Aliu in illa istoria quam quod pictores repaesentant
xpositos capiliis cummivil quibus salutem assequerentur
es difes net atitussa mypre
conra potius unalum placet. Ut si etr
saluram esset omninusdrugiheu 
id voluutas, seques non rejicaret via
inglocm atse ioeus gratus esel  ussat
ameptandas et quae auselue a susiustur tierit
d lonsus ad oe lon ppsilles sapmetin ad oplipe mten. desi
vones un perplae prs lam objecti excreentur, situs amor optimi non recipit pestrictidem, in execulire
reg. Phil, 2. Bonclus deiinfinita,  cutii dium Recte rrolhius optium sueu
Celicitatum crcaturam intlligenta, dinguntur. Hre non oio ad mitsendum
volantas medra inter a cterpdente, conocntes ecrebria
Resp. dens mulla scunt respicit
Re (ul. 3 charradtere, duunam perfectio
a aesate t
perta alpoundo per gevanbantiae
Exe or Scxa Intrapelus Horati
ex materia vul efficiente, de comproductione
objecti sec non ita ut regulaqudi possit, quam
paxcne a pelagianismo recedat
3 Jantiae o
nitinem, dampatis p. obiel frapit et deo prohibila
non parsi cm eodeatroius eunttitur
negare opliri sufficient
 megguloi esilis
satm bona vel mala non infinite excedunt colera
ad

## Folio 105v — 00068281:0206
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 104r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000206.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 82 lines, status machine
4 dequ. fel. G. subestantiae ialificae est dona dane gobus suatabusuros eccpientes mondabut
bituu libem cubilim quo abatentur aut dabitvad benentendi modu prasciticum des non petena
R. Senor ex 3tia regula con rasiaive ob intelligentes. si soll essentntralicules creaturae nut
orent corpora hine nulla cnnexio temporis etloci sine ce ere libico arbittro nec rabllgentes reut de
crtem utendi decis, lumen ravis si modo seuper voluntu sutendi ad esse
perpelua sortasse non sine graa speciato sed haec non quemil ortus ravatibus
impecarbilante ereati. Nontanen ausim dicere nullas, ce creasaras natus felices per naa impecabit
45 regs. ( Tam paidi procurat, qui gladam dat qua scia homnem se ngulatum, quanqui hoc perfertm ficgia
plus etiam malitao habet, et  infllicitatem et culporprocurate A. Eic qui de officiis, de deposito est
luendo. scio abussi sed non possum probare, index me ad restitulitem ondemnat uravit ixter per stygem, agitur
1 Tubulidicest supem pnecaessibiteu,  eficaere ut alo qdasndas
altendum adesendas imotribuas. Ae termae leges styge potentiores. leges apud dem fortiores non cognuesed persuadent q
praestare quod promisit etsi pernitiosa
pelescudat ptromes nor post anserras, nrec salbona iut ugis prix ave afflgamoce, quio
eus, alsicui culpons relrau vit, ea ipsius etat ab aeerno, sum cuitus
oby celponem siactum mulitant. supprimituri et am
cui inversicmra. Sig qui optime agit, si quas nis positis un ser est, apsius erat natur inseum esse. Nee
ex diis Tranisus apui Aristotee om exagnes
felicitas patiendo angetur
et is sit ia X verissumo glora Nampuiipis oient etfelicitater procurare H si nos
del videremus optima rempublicam ec. Ma pecculu at unseria ibi excyrua efiao majs plilia
si deus grorium ex mali asu obtiaet, non polut non obtinere, ion ego vana ponest
momnamor virtulis si efficias, ut pare exirceatur et sola sine vitro cucturque, alio qui non est infintus
mulliplicantur regutae sint neressitate. si res avellasatoto dices 
et facile quida. sed quia perrsit vitni hinc coleuse dab debu
adeo non contraria libertati, it sit ab ejus elective. Jam ad 2d reg. affectines dererga bonas res propor
altu restimanda increplaris ania, cunus dives
ihoheca
sine contasit agitisibus  mers deus esset. Ex confusis corgilationibus sensus man. ideo
ista pti creatura scul organico corpore.
(113 
eilatle u deo
er. fil 11 Domum vortatis amans purriet A endationem non pini et mata inclinadedam
conpisiones ut in bousastne
es degadhomines metiores reddendas fucit, quicquod pt salveo eo quod facere belat
peccuta ongurate, non poena fint legatis sed naatis ut supra
su sic obrietus perata et poena peeanti ad nova peccata malinans
17) eg. gil. 12 Spemitteremat quod impedire possis, est un curare cm fracino velleat f
puncipis non curare an spuulstaam
postiletinsela t iti
R non semper, saepe permattmu, quae sp in defectus e
majus si desiderent, imo  occulle proculent nisi sumum
ust moneta mplatertur inbello
ceus non vultu non desiderat, no procunit, ut medeatur
 e esit 14 permisio matinon ex crsibilis usi ad vitandum cmngomalum Recte
te permussivis pecculinecessitas est moralis.
aliter non bstligum faceret, quod foret maxium matu sepientaae cjus cn tontut
10) reg. 15. Coulor oipitens quidvis ex maa et sprcilitus facerept poterntdare spriliaus quas
yclaves occasione forpons lesudem est nstur boni sculploris. deur maa perfectissim
simserfectisinu harmondam
sprlibus perfectissimarti subitate facul, unive
ces essent, matu mnias oritetur deque male isse maleegr
endo posse dare arbussstentibus quas vis cogitates occasive torporis (131). pe
eventus aeque est qui goratiter quon qui cysice procurat, ut qui ex Musaer regit
rem regula  matum causae mojali impuls earpcer imputatur esussicae nonq
non prohibere matum quin lipse peccem non sum calgae caa moratis.
nihil refert caa liber necessaim adhibeas an liberon sed eo momento quo se
adhiffi st mall plcsta
rebellis, non est clementia pantis veniam dari plerosque punrce, nec insuntibus exceptis
 iiddetesuris nisi moraliter
et insante, non baphsatas dumnar aatri co
liadilcitur sed maxime osterori de patuam aetermntute aperpetuo peries
aluroitur hic mulloplares et dcumato)
puunceps ob sum commodm pleissque parcit, dieus non parcil iisi ermendatis
qui exx rcrubidiis seligeret quo sciret, non acceptum innocentem, nollemt satute etsi a
exrortarentur inpinus culpandi si sucrentunctum hins ari malum, et mortes 
sun deu dicitur velle des palvarem
significat salvatum esse, in hoves impeditent. Pinullmplum voluntate cum licet perlaves
loes dicent velle et, mo, matum  morte 55et
perjores generalia Auxitia sufficientia anhis qui hrabent voluntate, non ut habdunt
volantas veler opaa speciali vel ex circustantus quo faciunt succedere generates Inda sed anset
ognoscmns oralequam indeamus id fides
hrdeus injustusent ut honnosel
oientiae recurrums ignoraa uno puis sedfacti tatemun.
paciminatamen vendermus in rebus completis, et infulatis, non in abrusibl (135) cidetur Bartus pl
fortiotakis nclusis. add exoiminemus tum e quae alibi sparsit circu causam moratem mali
aate contenti, eod in telici repmbluca in felices
puoralas. dieit motinum libem pubitum praesccentis, sod mon sanditatem pecculo grphiasse, lagdnt
libi landat tamen conitalem potenties pro ferente
ein sari pyrone sualunt GHEXEH
uu idraos et foroastia adum bartous sine ito psu degnau
ei e tenn

## Folio 106r — 00068281:0207
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 107v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000207.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine
54. Oromasdos et Arimanius peut estre des princesdes Ast ques et des Celtoscu fes
H.rosdes (eltoscythes Irmia on Herman
(140) rermumines Germni Hari deti erra.
sulus un Arminiqus plus aperem qua celuu des Crerusques eq Menes, Hermes on Egypte peut estre
 veruis des seltoscylhe setheode dis pater, rentates Laramis ara. Resus Ares, fiet Sicomutata
5s celles mastre de la Greces titans. Geans. midel. Phumoye
(144 Jo2oastre Cerdon, lanes. M
b. Perfictio apparet in completis, seu insalis. hamanu genest fragmenti
necesseafet possibile
confusio in ordinem redit, ut in perspectins, quae certo modo espiri idebent
8) Exumgeratio
in malis, multae domus pauci carceres. Mathriavullo panci valde mali. Hiistoriae usus in malis hefferendist vitentur
homi, hoisie pour le meilleur les haicas du soleil universel er relevent la beaute. Veux
57C
qui eu donne l’effect.
13
les frois primordialites descrmpcanella et leur rayport
in. Bagle demande communt se mut aves lo solt B aglius quaent
quomodo maluilicum summe bonos suncto, potente, spiente. omo in idat, ja vrrzi mari. Beiss Bariu
E Trinite psisat
si sapientia adimx esset junctilas supiemus gradu boni, ut crimen mali
foroastris systemalis exceslentia ee haenomenis consentire. Se. mulaconomeni explicat per pripeipium
caeintallius, utiae pponetara
sirretur a neutio nam simplex est, sed revera ad bontm vendit, per accidens admanm deseriora sequor.
Oprope
sealunt frigidu ext
l1
(53) Melissus dira que l’homrme joivant sordre estoit hemeux mhis qu’il
est rendo matheureux (Fropstre dit, quil fallort le rendre impeccable, hoc saciledictuincongnum facto
hoc est jucundum pro honesto
Hinc neraspla, abolitio hujus specili in qua guorantia eror, malitia se sequuntur
Sy Il doje de quon fai deux principes un faisant lediable auteur du pecte, MoBhecker contre
iutra ninian diaboli potestatem: Apocatastasis panteot contra victoriam diaboli, sed la ipsi
(157) de lapsu di glooti  ne pau
sasusam ex
158) vellat Baglius dici deus velle malum hn solum permittere tribut salvin
Persicius iigo peccati altior eximperse 
medium sed conditio est non abjicatum
quod posilius possit velle portem patris (pio crimer necfinit odem  combinad etecte
(160) jppelotus eddem fere, praestabat
rrectae voruntas: fiermittendum crimen, ne ipse pecces
rectum quin optima, ne ipse peccet, pontne point manque
medomnc (16i1) speciates Baili objectiones
Extupta principis
nuntios expedientis, quibus obstacula ipse parat per llecebras. A posse hoc fferict raivnes probandas
sarlisius ad primi Elihabetam
6e artescue ad puncipem Eersabetam comparat deu cum principe daellum prohibente uttamen
ut eos examinet, sib ipsisque autaliis ostendat
esse in eo duelli prohibendi voluntatem
(164) duri Cartesius
ess coi degina t ad inti
(63) Baylius nullam
eo in situl vol sialia fereeae succurr
deocnetum vorente
de Caligula cdncta alto loco s
ponente, de sathaina Medicea complice  de Sitia Tiberio et filia sejam
62 (166) objectionis quaedam odiosae. de ciudoli mescricordia
nis et motestiae non in de
Tur praedestinatus, objecti difficultes contre les supralapsacres a surle despotitine, et surmne
consideratio meta sysica contra causam moralem moralis mali. Ex eoquod solaom non omne possibile
vigation de se croire elu sans fondement
existat, confundunto prias necessitates Falsum deum semper melius potrissi
tium, spicure chuisoppes ciceron
(169) Epicurus ad contrad
er cogsippu ab proea gnagtinquo
amplus de 64 saglius ample de hac
d pitibi le non evemen
sirussippus non adeo pro necessitar
Abaclardi sententra (cristdiclefi et Hbbesii cujus ration respondetur
quam vulgo, putant de praeterii necessibite
1s non omnes Rgmanisci veri Baglius contrah anc opinionem eex stentia nus
66 regulua non implicante adpossibilitatem est hujus definitio sed ipse confundit impossibile cum eo
quod e non est eligendum. spincta nccessitutam facit melasysicam, ut angulus sermareuli rectus
necessitas bruta
vtrari quidam deumi facunt indifferentem. Telix necessita recte agendi in sapient
Eadiffeent
6)Ci postila deo arbitraria quae nostra ses aut certibudi; ne promissis quidem obligatur
(179) Tuia dogmata improbanda, jostitida arbitrariam esse, deum non esse ei astrictam, eam quam dens
tatis dens trannicus esse posset aut malum principium, et
(1.) De jure de absoluto in creataras male quidam supracapsarii, Apologia satomi
observat non esse nobis notam.
per Ainypagdie imledurabequ
easder
129) autus non recunit ad desposismum, sed ad sapientiam. cn
caglius contra detensores instataae ab arbitiopendentis Viitas ad perfectionem 
i oti ae u ri reia ate etie us te ie rta ata ati  106 3

## Folio 106v — 00068281:0208
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 107r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000208.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
68) Communis haec sententia int etiam reformalis. Nequid dicamdescholasticis casustis
Aristotes ictis, plato a in dialogo Enthyesion. male dissensit pufendortum, qui alias adeo conter decetuat
183 Bauli a locus insignis et diffusus
7018 sa Thomasius vertates aelemas non quaerendas tadhum. Atheoq pt esse Geomeau, sed Geo
mebra non po esse sine deo. Melasysica demonstrat principar pientialum Aristoteli eadem est
(195) Baglius alibi flactunas, inclinans adem ic mod verisas i deo aa Maletrancus
(187) B ayliu, in
q dartisus mrgis verbis dessentit Carte siami culliditatem ermmus observant
sententia eorum quiopecitcilus arbitrarias faciunt nescio quad contra stratonem utilitatem
((1180 Mato mundam sine imusa cognoscente situm putabat, hajus erroris vit aud
causa Baglige naturas plasticas qudroorthi relicit, et cum lerico dispytat, et regans rem
anficiosam prodirei posse a non intelligent nec praeformationem, amalium natura
(18) Quodsi veritates
lem, nec systema harmoniae praestabilitio mini concedit
aeternae non dependeant a voluntate, quae tan veretur, nequis mindum quoque  necessibale
seu sine volaptate orbum patet. Sed facilis responsio est, in veritatibus aetemes tam regularita
quam irgularia contnere praeterea ipsas vertates aeternas non subssterenis per Mentem
(190 flia objectro contra ventate, per se necessaria, geumfore fato subjectum verda Bay li
23 Resparsco facilis hoc fatum ipsam dei Mentem sagientiam, bonitatem esse. Absurdum
(192) lctatur Deum divinam Mentem ex infinitis
adeis statim in eam feni, quae apta est. sed omnis idea dei distincta, omnis idea distincta
velle liberate voluntatem a ratione
apta est mens divina non temporis mora ratiocinatur, sed momento consequentias omnes penerat
1193) Mirum esse qui proba dubitent deum regules sapientiae sequi suit tamen aiqui cm
sapientiam ei concedunt, et tamen non nisi pro parte ab ego eo sapienter agi arbitrantur. Hisunt
qui optimum cb. eo fieri negant Envistisons (astera regis de emendanda mindistunctura
(197) Tales qui negant deum putint
dum melius  aque pohuisse sed minus bonum habet rationem mal,. Et si ad experientiam
provocunt ex ro parte de toto judicant Non omnia pronobis solis faecta, sunt tamen et nobis facta,
serlicet quod solum sustema ptolemai nosset
(195) objectio quod qualibet creatura alia perfectior. A sed non universo sen earum aggregato nfinit
cum et aeternitalem futurum complectatur, et creaturas  actu infinias ob compossiti oremponfinui. infuntum nopegatu
non est unum totum. Mandus non est substantia, non animal, nec aminam habet. Itaque nonaddeus non stMandus
qiEniversumpossibile unum alio melius esse nequal: alioqui dens nullum ereasset, uti nes renset
phaeram materialem, si nihil determinacetem diimcetrum sed siden decrevisset pucere ec rectam a
quae se deteminat.
puncio i rectam, si nihil alud deteminet, ducet perpendicutarem. nodrroisii objectoo, quod e
sespontet crimium eam probare, sic enm res preul immulatile mo reris
decpimmul creare lenrversum, quia simal decernal reace pstactam
a usiste agtius ental male cum respondere dualistas niti libertale dei, trarasiona possibulius, andiceret non
posset i unum principium bona et in ala produceres. Sed esed libertas dei non impedit praevalentiam ratibnus
non sun optime constitulae
 dualistae, non considerant pilis, Ddeum posse produgere ale et minus bona inpetibus
toto. Mndersum semper monabit sstema corporum e nnimarum, non dectum
idem epti est optanum esse,
et tale esse qualo boni et sapientis ptare possent aliterdens imperfectione peris sui cruciaretur
sidine e rerumoritur subordinatio seu in aequalitas perfetionis
necessilas il faciendi moratis est, simela Gysica esset, omnia possibilia producerentur
800) Acpossunt singulae sulctantiae perfectae esse, alias similes essus dii essent, orpora et anima tebuer produci.
optima coordinatio possibilis figucatorum. subordinatio plautarum e animalium
umbersum vidermus tute es
Deus ubi aliquad decernere deccevit, conflictus est possibilium idealus. nisi den ex illis optimum
et optimum esse, e quale optarent boni e sapientes si intelligedims
Eligeres, sibi ipsi igratus foret, quod cujus adhacue quam reprebud ab aliis pesse. (202) Male dirvisius
optimum mutari non posse. sed potest mutari species bonitatis, et si non mulato gradu. Sed
parsus inter haec prversabona optiuus erit ordo. Totum optimum eritus et Tota series optima erit
etsi parcuna seriei alteri aequalis. fieri etam potest, ut rerum perfectiocrescat in universo; si attiu
20 aestio an degnes pertectiores farere potuerit, difficu lis Baylio; sed peunde est ac si quaerat
un deus perfecte sapiens perfecte bonus. mulatio terminorum ooscuritatem peperit. Objectiomes nullius mo-
statum impossibile est
menti. Olim Barius Malebranco favabatpostea Arnaldi amumentis motus est, credo quod
(204) Matebranci hypothesis in de natura
et gralia. de volimlalibus der generati. Hs denisequi essi quadam indesqeislum Bayius applaudit
pyrrhonsuo ipsius patrocinarentur
Moincula esse vitantales perticulares
(205) Hincostendit Baylius unde prosperitus malorum
76. Mrea astmodotendum Bagluum hutasse. a sententia mullas esse voluntalei arite sin est ut
207) ipsa miracula ordinata, horumnaa, non sufficit voluntas e
adsit modus explicanda cursum ordinarium ex creaturarum viaa. Secuudum fystema occasionatur
uiracula ordinam forentu,
208) deus lges eligit max ime naales, simplicitas perumditas media
 eati sastus

## Folio 107r — 00068281:0209
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 106v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000209.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 124 lines, status machine
ossiclugso sicum bonum facit admittr matum morale decsylicum
mitantiam non per doctuntatem intecedentem. Mrysisi lotus
20) Baylius mulato
aldo
(11) Arnaldo monstratus a me dialogus Latinus ubi endem olede optino, auta
brancum tunc hon improbabat, postea dem sevemsexemmon sl   o 
non puto a magis coposito magispraeoenin incgutrntales. Non omnibus cmper commodem
absolute opsimum. Mata crenturaum ad majora bona, ut afflictiones picrum
qui
G8 principium enoris quod melius totum, etiam optimam reddat partem. Ita in maxunso
et minimus non in optimis discrimen inter quantitatem et qualilatemm simtiat aeguplia sturi
Euelides catholicus (13) discrimen inter uni unformi similorria et et ompopita
ex Geomesra Empirica jungii. Theorema pythagoricum. Thoniti locus Gatassem at BAureli
21B
79 eemplum pumistis qui doum magnificam nabit quam commodum
(217) Errorstoicorum ipsi ad ipsius dei proper
caledhysuuda
porent dioplinum eligit ). pus revem lissta Res privalia
commodum sufficit sesem in samma prodesse
satem pertenere res suntoc
9 18) primaria objectio, aut com deum potentia aut lioeitale, eaere si non possit
orlutut
(29) in ergo vitium solum aptum dei ad fi est suos aosseumentu. N. negart
paus ortra plus in creaturisboniquam malimoratis pec fomines fam mali quam
opepraescutare Ejus et Aripotets status naturalis
creditur vitium tobbii homulern ( in universo plus boni moralis confundimm serum appare titi
virtulem et felicitatis procuranda voluntas est interedens (23 Armaldu et Baglu
hinc negni ommnipotentiam, si melius non possibet
224) deuspt quicquid non implicat. Rec
postibilae est ipsi ut omme, salvet, sed non ut simul meligrem rerum, ordinem obtineat. implicat, aliquid metu
optimo equod non pt non eligere) melias. ut non pt duci miniua seu recta minor ab A ad B
possibilium uon est major infinitate supientiandei imo haec intensive vineit, ob varias combinationes et relatio
226) Henc ia gnitudinis perfectionum divinarum ide quam qui deum sine
raitione agere fingunt. Raha erectioniis bupitate. impossibtitis melior
nes quas institunt
deineao (228) Ergo den
qosible; nec sonitus limienle quia
haplio non liber. sapientia eju et potentralingilatae. Contra polentiu
ad optimu. objicit hoc fatum esse. 128s) iuio labe fatla fatum landubale et uistiamim. 
quae nen velit iequs vecledebet, est abuti vocabulis; servitus non est suppentia sua uti seddirige
summa libertas servitur
dicere non posse alique
arbi trix aceno. sic naq
vocatur (229) mal
necessaro amare: ipsi supotabarii negavere deu amare
servus Aristotelis. Pervertuntur temmmiua culpatur quod tundandu
e
 suam glorica necessaro arpare. incilinatur a bono non cogitur
(31) As fatur redit
alium ut supra non medigi, sed aditio sine qua nons
36) non conceditur
erat ut Adam peccaret. Imo
de libere pecccans inter objecta givinae protentas A praescicniae fat, et providenrae quoque. deo
haylio, si nnu cocdeolicuit. Sed haec non nis miralis necessitas: t obi. nece
232) At seolus si deque umertate morfferentiae habet, ergo nec homo. A habet
non ibertatem indifferentia aeglibrii in diferentia inclinavibus contraria con est, sed necessilitivu
(233) Amor sui deo essenlialis unu anor gloriae male sibi opporit Baiti libero amore boni, et
et isids
274) opt convenentissimue
simalitade a Gevmatria ubi se me
nisi optiam est terurinis abusi, veult velle Vohinusctine
implicaat ut decrebori
monaliud facturus erat et merito
mmnistibile noraliter (d2) (295) cam de possibilivale rei agitur
oplumo.  bertala de qua agitum
non apturde causis quae possunt facere t vel im pedrentesita
prade Aberardi X loiclesi expressiones.
aliter mutantur Amini e confundetur possibile
degunter possibilia eligit
nore necessarum sapaentiae. Higic obstat  satus
eset syllor,
mas sid non ides illa samo artiedeib
ninor. deque mecessamo us clabsoluta voluntale. Cum consavens ex
(227) peccatum ot damnatio impediuatur opus maxim
uatur vultatiom falite dium sid
ssam. Ergo, nego minore morliter u sapientia bligari, uones
et Resam colloque montisbeliga. damnosum Ecclescopari
sccicordiae et pustitiae cansecis lon
hic hoc ingredi aliquid mali
terna supiula sarotum feliciter fere combolitum, parum fiienta
240) praetatus Anslus de origmenali elsi alicubi nolit dem
nica excu ratio, extinur produci debur
tamen alicubiant
 per bonu detemiipetur
melus esse quod beus ellegit, quam quod non elegit nonne agnoscet sonctatem, eligendortioes ee
Tlugre 1b pegutas sapientiae, redsro arbituo  tapsa lieaturm
pars Tertius
nemercede; coe cun alo
a punis math. excupla
tamen lineae in hus intersriptiones ditntissimu sest quaeda esse minus ordimita ergar. irregulariles nor visi apparems
244) imperfectiones seu mala cul tahysica, n
b16) nequalitas conditionum
ubrpas est etprponatis. dens nec erroribus
. an se nestra bucs
constra conformie votum ulius grat
inprimis quoad labituorem ioru qui vertim  dicala losi. tycotusine sro. comelae uleita
12) melaesy sicu bona nm neglage
2.  ( 298) panquoy ne faure un pe
non est consisio sed pus neud sentiret 247) rectio Bachiiden mjis mileotum saa qu
b initio complaoie. regnaduo effice et fina
ticotet. H dens aricacum adhibut quae quendiebant. vegat unent
pcula quodnam ad hommem lancum seu per angulas. sed quodun absoli
hos sine reflexione.
cursum niriversicontutare
lia haec revere mmcarent x
in bestiis & am hunus loci. puto e(92) voluptalium
spiritum  (254) i es aitirm (ci
e etiamstatu machus sine inedumodo, ad bona ptine
agnit do ut multitudo natum. 11. quoc H Epilepsi scio
e  ist aremio
se monmeassitate sed plucenitia
argumentater. Vitinerm
vi elacsusica nepesilas
relessano amare Gloriae equ
eostamo hoc ust tenite
se velle qunetm neullum ve
rens nihil potest eo velit contra
tiauseo syogismos snglii itia uprularsarios
culga quinisat
Trrasset fecerat illa minus
melalsysicorelata pastris
inae luntationes ab igne (245) ab aqe
pladut ategii
Ob omniam connexionem

## Folio 107v — 00068281:0210
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 106r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000210.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 101 lines, status machine
f.34) dbu acuti trangritlitale, turbant. Negant stoici X Epic. et sartes. possib ile eis veniri Hurxu, multypres. illimosiis supiores siscentiaa
(256) deest. (257). possibilia eadem studio. Gymbsocistae, colanus. assassimi: non fncili talis ordo roligrosis frntabi sur formidotos, Gct) nali ratiora, ideo
quia magis sentianbur. plinio nale natua noveria
cturane bonnammala. Poetae (259) et iam mata culpaemiunis argentur oti silend nves
vertates paunctum essent splend do peccata sad agiturdematis poe ysicis. Sanitas non ut aer sed ut modium interfirgus
et calorem. mosus, quod voluptates corporules muttae matum. Baylius insistit sufficere hanc opinione ee hominum
(160) pagano non ontent diissfabula Epumetei; sileni apud
Resp. praesenis sensus non est nensura bonipraeterit X futuri
suidam capti quiam corpus e carcerem nullus carcer pulcher. (mid. de util. px adversis. Nosaria de occurtis dei beneficiis. (26)
(262) Maimonioes quod prus boni. (263) B ayli objectio
An magnates tam miseri, ut Baylius. An Angustus fortunatus
non soli hores computandi. (264) Baylius non vult conpuitariculpam nostram, male, anitur quiddeo impulandum. Negat sistema
praeferendum, quod aliquibus vatis facit iera salis facit sibus et praefaendum q aliabus um prniendo crimine quaeritur, non quaetitur
(265) sed quiddens, sibi quid cultoribe resavndebiot jam Explicatum est cum demalo morali
Hinc jam explicato pue per mittendi reccati, merito jori suficit poenam referri ad culpaus on ne sautoit dire que cela est bon
(266) usus ad meximum malum cysicum, codamnad. Sonerus. duratio
quomodo malefactor factius analus.
culiae. Fechtius. (267) Gerhard. Zach. Carsin. drexelius. P scientia quadam medrantitut eegoriqus M damnato et bum quos dens
que per la predica. predier comme pelagi non opus
Scresat semper seccaturos. F68) jurjus et iaquelotus apud Aad (26 4 t. day. otia otigemstam, ponuant si retever
que homme n s’aide pas du secours dela grace pour se recever en quiti antia resstence G jampostqhane htani verta
in damnatis et beatis sufficiens ad vorturem e vitrum. lbcilas exinta a necessilite non a certifudine (+ voges 
(271) fibula diaboliet Apachorethe
2)2) fabula trajani liberati. Gdescaleo dum reprobati poenarum intagationem peteredebent. Missa mortuorum
276) Kings. Ep. Angl. de darnatorum pultisia Binsania
demplo divite si lales damnati non sunt tam stutti nec tam mali. vogat pro fratiibus. Guquit M et Bonaventur
cocusatio, (13) Origo mali et mala voluntate imprimus diabole. Locus 2. pelri et indae paralletus. Praelium daconis
(275)  pecculum diaboli ex proprialibertate (276) cause peccutorur
senssadeo attributa, locis plaribus dem indiliare ancitare malose sed hoc in tolligendum per
occasiones x circumstantias seu per seriem rerum (277) Alia loca pro libertate hominum
Homo servus no lautar pravae aeppiscentiae (278) Non deus tromnem eatit Ciac. 1.) sed homo se
ante tabit in matum, et demono subjicit. Hamus Esca hami voluptaus, gratia oppossit majorem volu incunditalem
(279) Hec voruptio nec quatia irresistibilis, etsi non resistetur, aliud
(280) de discuigulis Arjustini ubi jidam in expressionibus eprehendenda
nnhin Jacundius vero dei amore
quae non in rebus. Terminor necessam Y possitile seu potentiae sarigs usus Lutherus desi veravit aliaa
certitudo alium necessias
vocubulum loro necessitatis. A) phiases cotia necessitatem (281) Grasus pro necessilite
seutus saepeimertus etiam naturalis, otvius intentus. (242) distrnctiones necessariae variarum
ecessilentr. Micolii comparatio de magistratu no
ootantatis 23 dogmala discipulorum . Anus, non priti
ecessitatum, et graduum potentiae. Arbe
dammationem infantum non regentralor, per bapusum no damnarem quae ex solo peccato ori–
ginali Dens augitir fortasse morientibus prostat. nec gratias per se afsicax seuuper necessaria, nec qua
gras t virtutes pagunctum falsae. Nec deum velul easu agere voluntate a ratonibus indeperidente
(284) probanda in Argustini systernate
inter rad decreti non pendet a praestantia hois
285) Cum deus miseretur cujus vult non sostat quin omneaet, st satvos velit, sed quantum
(286) praedistinatio eliam mediorum praeordinatione tinet
Gratia quaea nullo corde rejicitur, quia tollit durihem cordis; sed hoc et fieri auxilio
pernittum rades majores
(287) Ajustinus debocitate voluntatis, sed identice
liberum arbitrium causam esse peccasi et poenae, Fons peceati in imperfectione originate
crcumstantiarm.
recturam jumtum in deis. Natura libertatis ibi spont aneitas exharmonia praestabilita
(290) spontaneitas est puncipium intrinseum
291) Haec in oc substaa simplice, sed in nobis fit libertas et imperium in nostras actiones inuima suas sequitur leges corpus itidem sua
249) passiones in nobis quod vincula in servo
ia interna im non probat (294) con non hic debilitas ravis, sed vis potius un
conciliantur. si mosteraa non incompererensibitia forent, sed falsitas eorum comprehenderetur, reutari
possent (295) Baylius pulat qui magis inquisitivi sunt eos in se potius servitatem quam libertatem
profunntit meditatio (ut apud Raconum) reducit ad veritatem
poetas alterat videa metiopa srobqu. Rectius virgil. sua cuique eus fit diracupido (198) rortichio
nostro dependentia tautum apparens plus nos liberiores pos esse quo efficacius dens in nobus operetur
(299) Melius Baglius
agnoscer 
e. hace non agi de contursuder ad creaturas. Gratia ag specialibus modis salvalibertate
 non ideo, qus esse independentes quia dependentiam nostr nonsentimus putat nost posse probari nosthrabere
(300 omnino probari pt nos agere. ex sestemate med Quaevis substantin caa
301) Etsi voluntates non eligamus, tamen in voluitasem nossram alius vid
(302) Scholatici intelligentiae e spontaneptali andiunt in differentia
agendi vritorem
hanc admulto, si idem quod contingentia sed haec non impedit inplungoes praevaylentes, nec postu
muarum actionum
at aequlituum indisferentipta aerprtibrus B03) Hac itaque indifferentia aequilib; non procedit
possumus indirecte
et casus pealis t de li Hantm Earenai (304) sic dectmad Alomora Epicuri nec dilectus
(306) frustra exitum
3ognec dosiae causa. (305) Etsi nos non sempe observemus rationem cur placeat quod eligim,
(307) ab, objecta determinat est Saps Juridani impossibilis quia uni
nequ non pt, dividi in duas purtes aequivalentes Boti fiustia Laudatur sam edee abque indiffereuti
ula citat eos qui putant vo luntatem
pro Buridano quaent Baglius
sequi ultimum judicum mmbellectus practici ot (20) ideae confusae velaffectus non differunt a judicio intellectus
31) vecessaria cogniho ventalis posita
to bonitquia inonsistitin Conatu, qui temgore
propageata. (309) sagl. ipse alibi praefert derectus arade
quidam etiamua beatis ad bonum, ulta id quod intelligunt suaresii locus
12) Thudatilis et utilis determinao a bono
perceptione clara e distuncta sed non necessaria deteruuu volo
(314) mer judicio nom tantum inepta hoc, sed et thimae
morget, hinc inquas spajedus a capila ad cor Cogitares smodae.
(315) qui amicis ntradicit, ut aliquid dis ibvieatur, rure habet judici latenu etia stultitiam simulant, hoves ut
(27) quidem favente huberet
ne suagande
libectas meplae indifferentae homme atsurdum redderet
a utus (36). nenaus optima pondet, praeferet dei ampalium proprio arbitir
s sent perlpita
318. nec minus necessitatis dactore, cice
ie tue et aet
to

## Folio 108r — 00068281:0211
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 109v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000211.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 158 lines, status machine
(319) itaque nec queri adversarius deseteum ad optimuur determinari (32o) qui indifferentia vaga quibusam
(Cholasticis placuit, chimaerica licet. Ex mihlo perse. (321) aucretii locusa Marchetto versus. (322
Cameades adhuc inanior. Epianms saltem benecausam in Alomis quaesiu, unde sia compone sat Merrum Cameadem rsio exensat
laudatum dum Eprenum vituperat 23). Ferma principiu actionis atoruru )or. Ergo nec indiffedus. (324) vera libertas inde
ferentrae non exeludit inclinationes. Anima librae similis facilius determinatur, ubi differentia major remotio
ab aequilbrio, 525) Rectius mechamisa conatus, in ses partes, quia plurastrunt eligenda,
imglatudi recipientis sactis
(226). Imperinm hominis in voluntatem sed indrecte  obliqua arte, iliA gustus Alchab. graetum recitaba
227) potestas haec indirecta est, qualis apud Bellarumi: 318) obi. Baylii. Cur nna sin domina sibi, non defrudisferem
eiq. sed est ut pplerfamilias sibi pecmpis dare po arte, non fpctu unt randes Nulla mutatio momentam perentiae fadeant
330) dubui aq vere scolitae  Molinistaa hunic untperentiae faveant
Tponcistae Y Argustiniani sunt praedeterminatores. Notus nodum in scorpos aepequaerit. Novorum homistarum praedetnum
duteror quo difficiluor. in mystitis X Qulosoesis
sile hunasarveem durantus praevidet aia defermu incais X circumstentiis (331) Stuici non tam fabilesut putantur
chysippuscireasatum temperatus licervui. Aristotetes malesiceconifatatis
ad prma constitive aiamm atitur o cistindrm impressi pranoe
tellere manulit
(32) Chiysippi locus ex Gellioillustratus.  eum
(333) plusarchus male deo potentio aescientia
334) Alia nsippi comparao a combedia vetere et quod in ea vocul Epigramata: (335) mal
337 _ non a materia ut Chrysippus, sed a forinis aeternis quae ron
Concomitantia
27 aibertas in deo quatenus perfectibe
in nec imperfectionem supponit, ut imperim in affectus. Dequs non pl in ullare esse indeterminatus. Non t holuntates partica
perconcomutantiam tachrus. va
pendent a voluntate. (336) matum recte chrussippus a
parprimipes; semper per regulas
Culares primitivas,, visvoluutas particularis in deo exgeneralibur. le sageagit tonsone inales in sapiente, reale
erpaqua per exceptiones nisi cnregulae se omiuolimitant Mondanur excertibile
t(alvinus adesse essi occultam
absolatum. Lutherus ragen
iq.  principia bonae mentis saepe in consequentiis deseruntur, ubi pantu flexeris seendo
melius naa graae aecommodate
ul
ine rade etiam occulta, decierum absolute
blement firbuuldeo.
341) Regis
ema unitorus anina ex perceptionum quas cat anicnaeccasione corporis.
egoplium faciant e
e uitit am Hucerephion n regno naturae pulat demm
potuisse nostra su. circa lesqus necesti Bi sate alivistosse et ho aiplia raturalia rapelioram genus quos humam pervenire ad
astum quidaer dubitantam
agemi
iuta
majore perfectioen. 342) audolor utilis ad evitandum mati an non deypotuerit cnsanio absentiae a malo alligare
subjicit imperfectione
Mira lus Baylm Rallucinuri
144). Baglio ideae au sensiluri, arbitranae, et leges motus. Putat filu, esse si sapientia obligetur
quod dens optime eigiliore
necesblabu et inctalem, et beatam
diti viri
on eainum ameditore
duxiderans hauc
servar virium apicis corcavi. Converfiera
demonstrabiles, sed ex princls ioquendegtiae, (346) poncursus in iis complu
(24c) Leces motuales a mestas
luvem leges has non ee aosolum
hiclegibus non quent, sed meae inertia
Ladmot et quiete
1 genus quom Cartesii Melebr. et
auta seu Geomelircnsed morali non ex arbitrgo
(347)
ab dici quod parus
veressitale
nato Male
252 (351) AF Baylius nimme
a naturae illi priuntivae impulat qua vitia. sant in regioeidearum, tantum a deo admituntur Electie  male;
u
cun
stinent
non
349) Leysnea oia deteminet
250). bi Itaque frustia timel B, ne, nao
aliorum rgulae nnon
putat et tos dimensiors
it impevit ahi Tubi fingere. Bernacles. pos
i pedit Johi quia aca corpore
ul stratonem eoiet qui ora a brula accessitate
202) sed aliud quod ai alia non esarborum froctus quo
invembadan indifferentio
(52) Bnglius in ter o motibus apparenta sensibes gatas, pardisum infebris. (353
extendit Electionem
ambrosa crea vit
pte alibisterrae feliciores. sed hoc
lletat ula indifferenti
oblitum Harmonia proestabilitos sciliquia
cherium monni, qui Academreos resuscilare motrebatur, it Gossenidus Ep. lipsi poicos Casaliboum
iisde
(354) Baglio tystema unosis arbitram
bagon
gubitando ut dubi
et exarbituo deiqua
lictum in sorbonae
un dolore
vo
praecedentitur
smetur aculo. 2o praesentataes non arbi harae in nobis sednatae  +, rem raesentat. (337) re
Saer pohiusset facere seusum gratum, qui remedii adm
tes idsti E ato seculis gllus
potundom a coto repraesentari. supprimere reparesenlao non angere pe. Idea caloris etc. exiguos in
pmactioes vo  optua
erarement. sei hoc non nic, quod ferit pro id pro praesenti artulu
355) Enor qui cquid lege Generali;
35
independens irtaquedem
et a scipticisuo renctior etat, qui Bartio placebat, qui samendi un cessit itermo e eloquentia dmeste
popsaiae
dare potuuse  praesellem MomBagliun
ut a
dilor
lut
u
tio inter reproesentans et repraesentatur uit in perspectiva
, ita quaerit dianii ecensiter. 35qd Re. regulae faciunt ordine  putchitudine
ato gennisirem
 dasio a derio
360) jam probatum quod ora determinale
prosens gavidi futuri, in parte totum
melius posthajora, qui hercalem ex vestigo pedis, (361) Hoc durandus vene nolavit, videri situra incars. ita et Paque
aneul divinae e praescientiae, quia oia harmonica, hine i
Kiudilorum lobri dui
omnia videt,
(362) fortum realis pores, nulla praevisio. cicero
(363) Aivicis apud licerone praescientia ex decretis. Scientra visionis
nonisiuscientia decieri addit (364) Sociniam male praesersione negant humanarm volitionum deum ad conpectum
colui imo et Motinistae apud sesode s sosepho in suavius cordia
ida
indifferentia aequilibris. ipse cartesius voleb at actiones liberas indeterminduris
ex projudicio Flexiae. Eliom de quemactuodum praescientia, ita, et decietim dei res nonfacit necessarias Carhesi
hinc atia divinadem debebet contra forturae
reducunt (365) fulsa idea contingentiae,
htes devocibus, etiam um Pansensustis
(66) Gibientous delibertate Dei  creaturae. objecta ei colindictio
bienfius temimorum sensusmutat
(367) plenus it aequivoca
bystintri et faticullici. ht
gerlinoes sectam 368). Baglius obiiit incomprehensibilem esse praevisione contingentis (269) confundit indifferentian
afferentiae plenae nullius esemplm. mens sebi daedat
incertum quid jausemmdde libertale indifferentiae G
menagerulus
anus libere et tame praesipbiliter peccavit. Poenae inulilesforent, nisiconterrent ad determ trade
Zanis. Agustimo. Ita Bayl ) qui vult deux partis, utrum causae ret externaerelinquant potestatem.
tronibus counfusio. necess. possib.
(331) Tertium, cus determinadem simul sumendam ab interno. concursus certo determinat non necessario
+
Regnam
ndelenginao
(378) cabalistis Malchitregnum, dem ora
facere homine du cedit libere apere Ddei voluntatem ex eq Homme fiuxisse huxiu in imperio spinosa
rudam
inducunt necessitate
statimus constasi meus immediate ex deo. ipsi ara corporis modificad est (373) Bredenburgus G
religio bestrarum silitollunt abertatem
spinosam ejus demonstratio posseapro spinosa. Quia ea ranc. Cuperus; it. Orobro, is contiaquem limburgius, et qui
in posthumos Limburgio respondit, (i74) videndu an non necessitate morate intilligat (375) Luc. Autist Const
(376) ressinosa. Vaneninde ejus in fortumm
chevalier dexoham (217) objectiois a contintu dei quasi dem iplice facerent, non non lberos. Concursus
male attribulus samosae Latour autem desinferest delattollande

## Folio 108v — 00068281:0212
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 109r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000212.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine
est dum nobisco terpatur quitquid habemius perfectiors. Limutades sequentes a paere
dentibus actro acreatura quo adriMitationes
378) jam dictum de mulo a puivade
Argustonus pasilus. ( pfanneius non Theologus, ut Baglio visum reprehendit Prsite qui
nerat deum autore mali pysicie non datur matur primitiori seu prime mali. itam
quaerebant in man. phao. Aastoteles improbat Thaos. An piltoni in incra vitium reale orgo
refectum. (90) imperfectio maa inertia tamralis. sed ipsa est effectus dem noncca imperfectiors
sed examplum. dirgo informis seu deis quae aeterno; nec adeo voluntalesed aque intellectu
29e (381) Concurrit deus introdictione ormarum in miuam, quidom negant concursum des
alii actionem ipsiusereaturae. (382) fandas se increaoe conficua. plato bene res materialis
esse translorias num semper fieri; non desparimatibus. Creadem continuam quidam rejiciunt
rodo Arminiani. (383) Examet cregorsutrumae. Castescani de in dependentia momen
lom temporis non x. non necessaro equi, sed naaliter seu si nis impediat, ut
quod fuit sit 684) Wdeigelii scripta ius nesemelunum est unum hincdemonstrabat
285) Creatura dependet ab operaioe dei. est Comservad velutercat
nec differt nisi denoratione extunseca novitalis. 386) obi. Baylius est autor contre dablu
in sociniamsine, sequidemm faceretra solumidem mecreare peccante, nec ino me avir
exiotentiam Dei
anere, cum prius esse deberorim sad sed non duro per duo instantia, (387) Bpylius. si creaturae concur
Rerent  ad deo aliquid procedecendam corcurrerent ante quam esserit. seu in strimo momento
qae existentiae, (, quodens alia produlit, ) otrectia Hinc quidam esi Argclus prmo
nementorreavis peccasset dem fuisse autore peccasi
(3897 concedendo creatura
Contenne creari dicendum ceae d in momentoet fieri diversa quarum uunu altero prius insigno
Ita _ treatara deo produchusc cclactionem sua, secundum saas limitaones 8G prionitas
natucae cisplala estis. Deus col novilsequentias munt, eitumen in eo ado cognoscendi cognitavumt
ravis
(290) dens non prosducit, umoversale logram propiierttamen essenti anteaccidentr
(391) Eidem deprodicitur, ob sapientiam dei
quae facil rerum nexus, sed non eadem acuidentia manent (392) mo Baylio accidentia
pies adme nao, insirmoradis
non differunt asubstantiis. Hoc Franc. Lamium Rened. sed dicendums creacuras linclaoe
quirem
sua ccubrere ad actiont imperfectas, aelioqui deus caa peccati et Idem sola foret.
Tollendo actioes meiditur inspinosit
gedmat
3g) Terriculamentum
Baglio oppositum distinctiorm saccidentur, quod ita immnrgera finue mascantur et
s qui est sartesiausinus licedens. quod non agit nec substaa est
pereont, niul in eomali, (395) Nulla est pollulinere aliice ud modificaiones quia
consstunt intimilatiibus, ut configura formatur iponitur sed tollitur
(396
btantiae non nisi crecioe oriantur, id Baylio difficultas. nihi non est, vires primi
tivarm modificades sunt derrvativae (397) de animarum prighedmo aliquid, posse
dici auat vere humanas eas tantum esse animas seminales quaeul quarum aliquando corpus
398)
tius formabitur in humanum. inon ara traducta exaia, sed diatum exarato.
realio benemtellesta no ab sueda. Si maa mereata, dens nihil in eam posset
399) Paglius perilit acam nostra non ogere, abalios non negasse arae voli
tiones, neveritatibus revelatis obstarent. Si aua non formal ideas, nec formabit
(00) oportet non esse
haecargumenta na nimiui obant. Anima  in corpus non iufluit,
volitiones, addero poserat actiones vitosas crimina
Vaboo. puincipium operaoum) ois substantia causa est suam actionum interitaum
2a+ (201) objectio Baglii nos non faceere quae nescramas quovfiant. Hinc nos
(et si
nisi sciat modum nendi. ( secundam ipsum ne nemus quide 1)
difficilius losa pingere qua nere. Houn actum amoris sibi impire nequit.
non formare nostras ideas, nempo potest nere
(402) non
estnecesse ut instrumentum scia, quid agat, sed cua principatis scire debet Baytro
403) Non admitto puincipium scire nos quod fiant  facimus. Gulta non intelligit
idea non formantura nobise in nobis quia vol
formad non stientia formantis sed praeforimaivne
ivin sst qua in insdetiomi
perao Amma non est Mechanica, sedeminenter linet hechamsum
percentiolendit ad perceptionem, ut motus admotum (404) in velleitate magis volmuus
go
rectum, velle abso
posse qua velle. imperium involuntatem nostinere nequit
cutum est velle absurdum, ut
405) compendim duclogue
Laur ballae contra Bietium et proseentio ad dufficaltatem quam deserit Valla philosolsus.
aaud plinus deum impotentem facit quia se de
(quqe objectio ab impossibitate non peccandi. (408) Fulum
fieret immutabile per prescientia contamen possim facereenu oppositum istdeus alius mihi fuerit
praedicturus. resp. praediario ejus mandalu erit cui obtemporabis. Aglut non depraedictioe sedde
(et 06) valla rogutus abitut Glarea
praevisione. (409) Non oe possibilept considerau ut existens, alioque ambo contradictoria
sensus est contrndio oviorum possibilim alterum assimmi posse
Tinjamus orccilum delscum praeducere casu sextotarquimo Apolloait pro futula non fatio
(10) sed quod inpiter salasfaciet, hac nos deserit;
simul sic considerari possent se
quirere dejove
quemque et eigaam dedit, proqua omperatur
(F11) sd justiter sic magis sedifpollo se exensam
413) Rede, id, sed tamen magis secat nodum, et quadam admiscet non probanda
se accasat (A 1
send erise

## Folio 109r — 00068281:0213
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 108v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068281/jpgs/default/00000213.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 18 lines, status machine
(,4) conlinnemusfictionem. sextus jver dodonaem proficisctur quaerittur se denum
n. ter respondet, fruae hengntret, mal a vitatutum. sext rratus discedit. Sa
pot
ser et icooi
. 1(414.)
Meodumus intemplo pabadu somunt, se den duci in patatiu patom. 1bi muno possibiles repraaesentantu
(41C in unosextus poenilens, cormnifuelis. alias mundus, ubi in grnciarex fit.  4 16
tundi inpypandie suricnli meliores in summo Ec atis. ibi extus Romon proficuisitur,
crimma compulle, u peluurioetur Magnamdebona, non poterat melius, in
pallade suiam jupiter pelleret. Hoc Iinquit pallas) seres videbes ubi ad metione vitam
1) Theodorus ex eviglans deae gratiasagit, contentus jove dioinaoque providentiae
vlneris.
decouviniae.
Index sact trouver ensemble des troses qui seclaircessent, et qui ne Cauroient estre entassées ensemble.
par exemple tous les lndroit, ou les Mathematiques s’employent icy en Thectoipe.
particuliers dela sciencer toyenne, de certains auteurs
certainsusagest
il faut adjauter que ’homme s’ande du secours de la chace en relacrant de saresistene 169

## Folio 109v — 00068281:0214
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 108r); this page is its left half.
# No recognised text on this page (recognized).