# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/52533/text
# Catalogue record: 52533 — [De possessione]
# Incipit: Qvi possidet, debet rem habere
# Date: 1710
# Akademie-Ausgabe: AA VI (assigned, not yet published)
# Other printings: Grua: Textes, 1948, S.856-858.
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=52533&katnr=38557
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068659
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 6
# Folios: Bl. 39 (from the shelfmark LH 2, 6 Bl. 39): 2 pages, canvases 77–78, page ids 00068659:0077 to 00068659:0078
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068659&page=77
# Lines: 134 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.95
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 39r — 00068659:0077
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068659/jpgs/default/00000077.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
qui possidet m debet rem habeic
in potestate. id est ut d possit de ea
facere quae velit.
sed sunt gradus in
 potestate, quatenus plus minusve propinqua
remotave est. Itaque arbitror et in possessione gradus esse
qudet; qui gemmam videt in litore
jacentem an possidet. praesertim si ei Met
nouerciat non sit animus eam sumendi Finge
duos deambulantes gemmam animad vertere simul, sed in uno
tantum esse animum tollendi. an hic solus possidet.
Pad exbulas Ex duobus ambulantibus unus prior
gemimam videt, alter prius carsm assequitur tollendo
praevenit. Quis possidet, et an possidet uterque
quid si is qui prior vidit alteri jndicium fecit
causa est ut alter viderit quoque. an no praerogativam
utique habet. Et puto non inique huic soli u dari
possessionem concedi, si a si facilis acquisitio
erat post conspectum.
quin et si quis seram dipe deteperit,
alterus praeveniat, puto prioris jux potius esse
Nihilominus  incentum est an obtertums
fuerit, putariu alterum in partem venire
mingrem tamen licet mero pire propo
l
defncti facile definiri facile non possit qua
quisque proportione dominus sit: non ideo
minus mera jure verum est esse in jure
Inaequalitatem.
Et omnino sunt gradus in possessione
profacilitatit  pro gradibus potestatis, ratione
acti acti objecti objecti seu actionum ad quas
datur potestas, pariter ac rratione facilitatis
ad actionem itaerveniendi
Omnino vigetur, quirem nullius ita
redegit in potestatem, ut non sine injaria turbari
possit jus in rem nactum. bababitur
Turbabitur autem injuia, si r agrum incettum
sopibus cireum scripserit, s ibi scilicet ubi magna
lagiorum copia est, nan alibi huc sufficere non putem
videtur, sed videtur pus ut reapse novalis fiat.
Nam Equidem sepem convellere temere
non liclbit, ostendenddum tamen ostendere tamen autori
bistas erit, in hac agrorum penuria n non
posse alios tam facit levi causa excludi. Alioqui

## Folio 39v — 00068659:0078
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068659/jpgs/default/00000078.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine
Duo consi teranda, quid possessionem
faciat, et quando possessio
faciat dominium. id est
quando iniq  juri
consentaneum sit, ut ei
qui possedit, sed amisit
le potestale, res ipsa
potius quam pretium
detur.
Re promissa, non
tradita vitetur mero
jure obligata primum
esse ad rempotius qua
pretium, sed contra tertium
nisi qui per in quemvis
hoc non valere:
Contra a  alium actio
realis nobis est verut ex facto
ex eo quod quisque intelligere
debet, quod suum non est
non difficile fore homini Audaci multa juger
millia incingere. quae res in colonus ad loca
non ampla deducendis admitti non potest
Ex his apparet negotium hoc non a sst
districtis quibusdam principus neri juis solis pendere
sed quaerenda esse fundamenta in consideratione
aequitatis
nullius
sane qui primus agrum novalem reddident
hand duibie suum fecerit, neque dicendum erit
plus cuplexum, quam possit tenere.
sant nemo videtur ut potestatem redegisse
fcerte
quod sin ea non possit tenere
Vitentur jus in rem dabunt telico
Casus et diligentia et concessio. Casus quia
si quis fuerit Nam et felicitatis ratio habenda est
e ut ne cui detrahatur munus fortunae d est
providentiae. Sed multo minus carere debet
homo diligens industriai suae fructu.
quaeritur an no quis sx in rem natum
jus in rem nasci pestin tem nactum
sit ciicum scriptum respectu certorum hominum
valiturum
intra omnes
non tamen respectu omarum.
gemnam inveniat qua videat trans rivum, cogaturque
videnti affuere, sed si quis alius interim viteat eandam
Temmum, et prior tolhat. an dicemus aabo
possivere, quod si tamen dubilaa in jusit fore eos in communione.
ad plious modis,e omnibus
queat an res sit nullius, vel
casus veltulpa aliqua contra
ad vers
eum allegari potest, 
cujus res dbminum habere
agnosci non potest.
si quoisi jam alius in rem
curam impenderit quom
potest, an et ipse acqu
sient jus reale.
Ut si quis
cirenitu uti ut eo perveniat, exclusi sane sunt, qui ipsi
Hoc posito
dicendum erit. Qui prior vidit, eum jus in rem
acquisisse, sed nondum dominium habuisse.
Qui rem perdidit, dominium suum non cmsi
amisit. Sed quaertur. tamen mero jare an qui invenit
in partem Juris realis veniat. Cum dulitari potest
an abter iliter alter fuerit recuperaturus it sane
idemque de farto re farto vel ab hoste
ablata juris puto. Legistatores tamen, ut
arbitror
iacerta litium finicent constituere matuere, ut
prigio jus in tegrum esset, quia tamen plurimum
hebeatur repertori dubium nullum est.
si res ita perdita sit ut non minus
difficile sit mancsc recuperare, quam nancise
ab initio, placur Romanis legislatoribus ut
ut si fera evaserit plicuit non inepte placuit
Romanis lagis latoratens ut in plenam libertatem
dert
jeris
I verum est, nisi ego
redequ rediisse videretur
pe tu perdidisses me non fuisse inventum. sed
hoc remotior patio in jure non valet. Cum ita et
amnis sepe innoxi; iliquid conferamus
sa de his amilius meditanidum erit