# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/55089/text
# Catalogue record: 55089 — Leibniz an Meinders
# Incipit: Oportet mentem meam non bene percepisse Dn. Forsterum
# Date: 1716-10-02
# Sender: Leibniz — Addressee: Meinders
# Other printings: -M.L.Babin / G. van den Heuvel (Hrsg.), Gottfried Wilhelm Leibniz. Schriften und Briefe zur Geschichte, Hannover 2004, S. 433-445 (mit Übers.)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=55089&katnr=23329
# The Leibniz-Archiv's transcriptions of the letters of 1716 (pre-edition): https://www.gwlb.de/leibniz/digitale-ressourcen/repositorium-des-leibniz-archivs/laa-transkriptionen-1716
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-859659
# Title: LBr. 631 · Meinders
# Folios: Bl. 5 (from the shelfmark LBr 631 Bl. 5): 2 pages, canvases 9–10, page ids DE-611-HS-859659:0009 to DE-611-HS-859659:0010
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-859659&page=9
# Lines: 208 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.86
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 5r — DE-611-HS-859659:0009
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-859659/jpgs/default/00000009.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 182 lines, status machine
Dobilissime et celeberrime
eportet mentem neam non bene percepisse dn Forsterum. Ego nordinem
operis lui de veterum faxonum legitis judicio Wdestpha idest falico et cognatis
nihil reprehendi: nec potui cumquando ei locutus sum, nondum legerim, nec postquia
as leqe mentem ei meam aperuium. Einditer mihu videtur, et dignum edi tu
 vel ob colligendi diligentiam, etsi in jadiu
rominum judica cuique placet.
Talia Rex ipse
subisde a TE, dissentiam seds
go putem censura, in Guusiandrum Cinritgium Bac emn omitti, in
terquater
ne temperari potuisse, quemicum L egnlejis facessere jubes tunquom ineptum legum
At Manarum adoratorem, quae quantur absicit a sensu meo, norunt qui me rorunt.
d padem quae in me alissur reprehendis ix conringiu, et Hugone alibo landar videar
art
dias
fudires, uinfra cultarum duxi sed de Tuis proarbitrro constituesEquae
si Haec ace paulo acer
etote
ego quidquid illa, patrias antiquitates laudes, infelices nosfore putem, sed ad ill
Quanque
niores redenndum foret. Quod en si quis tunc auac accusabatur haud probante 
non aboloebatur veus, nisi 
tpiamonte
mpe
operrit
teno vel alio non minus iucerto ordalio pur
 et curios etiam constitutio
quant et bus
contemnebant
Calla n
Nempea
eum aibsolvebant cate
etiam distinguebant, penes quem probatio esse deberet 
et diligentent vapbari non capievant ita gentibus Multa hujusmod
enoo sicad
reperias digna reprehensione. Etsi non negem
etiam Romanis legibus sua vitia esse et
 a confusione quaetandem
hs
autin
rebus itrepsit.
Germian
Volam
Legem saxonum ob capitalem
furti poenam, alia gentiam leqesleviorem, crudelem dictam
delina vergentibus imperii veteris
altra
in iis quas versabam legibos aunstat
plum sanquam extant nom deonctum,
non pusavi, sed
apitulare scril
isant aequati
supdnist
Pso puto pos sorpor
nec saxones credibile est talia a Courado confor
mari voluisse, quae in ignominiam odiamque gentis constituta erunt, sed quae antiquis ipsorum iistitatis
trorem magis com
M. de partions saxonie ce
sedere Francis, ut ait vetus poeta saxi
 quae lacitis de veleribus Germanis in universum habet, quid ad velusta. Et saxonum
huipertin apfart. lex in uni versum, ad ea trahi non debet, quae roestfalis Angarisque propria posterot
temporibus invaluciunt, multo minus huctarenda sunt, quo cacitas hhbet
congruebant
de apond deGermanis in universuru. Gedibile est Cum seculo XIII sublata ducum axo
etsi ad origines pinstriai
lones insuo pro
quasi ducatur exex
ndicia
per Henrici leonii casum autoritate ducum saxoniae, lice scelera et turbae invatuis seena dut Epitan
nopru
illai dest palica paulatim orta et cum quo etiam tempore  inavisitores haereti
eti
exerplea se
at
oturgensi
pavitatis grassari incipiibant: ita quom exemplo etanslarci posipes
ce
poria Couridi m
delitate inferi
calore
ette
absa
uro
lirit
esse noluere it f
quod quidam semidocti capitulare saroli departibus oniae aut ex eo excerpta
um
mete
cebat, probantbs tatiguicentiam arcanae cujusdam dsciplinae
stulta e bartana Camcrus
trocessi
iuis ad
invenissent; ignari tatia durante bello in refractarios constituta reddita pare cessasse
shissti
autoritate
sibus a me lomo scriptorum Tertio editis reperies
om
24). 4
urbano sena
santo dis nomen a fama
invenisse, qua laborabunt, in quos exercebantur. Sed et Tontes secuntes in habets quaed
sed exercito ut apparet regitimo mort ab ipso
potatu dignt de hoc judicio in Buschii opere de reformatione Monasteriorum lib. 2. C. 43. 44
.942 de quibus etiam dixi nonnihil in tMaeloquio Tomiz n. 39 pag. 46. Addi possunt quae in
indice operis potius citantur loca v. jadicium judex subi secreta judicia West faliae) et v. Vemium jus.
Denique nolim mihu imputes immodicum
juris Romani cultum, aut barbaraum gentium contemtum. Ego etiam in Huronibus et Hiroquas Americae
ut quae notantur in praeloquio Lomi 3. num. V7. 18. 19.
laudo et admiror libertalem quae in licentiam non vergit. praestant illi, quod neque Aristoteles neque Hobbesins possibile credidere
pellete et tamen rixis, rapinis caedibus esset carerea
notem tum Ulnam rep pene reprehendas cru–
ut gens sine Regibus. pi pils senatur judiciis infugistratu jupiciis devis
ouit hres moris cum scentia, industria, artibus, cultuque vitae auteur
sed hoc fit quia sine ambitione et accritia suit,  etiam medioire
delitatem in hostes ex alia gente. quod si possibile esse
seculum habere tur. Ego tamen sed haecscum absint  qui
mugis remon
hoc po-
mortales propius ad divinitatem accedunt, et a best
multus minus ad veterum Germanorum, apul
tolera ratione
et caedium quo lavior poena;
 ad laudatissimotum in barburis vitam rediri et
ntes non ratione sed ferro sccabantur secari in jus ixisset. Cum apud illa Toehiorum autordate, sine ulla (quod mirere) cegendi potestate
b etr
t intra Americanos illos, quod crebrae ut inter vinorentos
fauferminentur. lestandi facultatem ad Ultimae voluntatis solatium, temtosta Unam apud majores nostros lan cum Tacito sine excepti.
ventur) et
um
omni domo nudi et sordidi, quod sortibus dediti, quod dies
aleam aetiam lbertatem in casum dabant. Sacrificta hominum expositiones in
ac laudaveris cassitatis disciplinam, caetera non nisi restrictione adjecta. Ut qua
ores incantamentorum sepentrionalibus diu servata non attingo. Ultimae voluntati
non proba, etsi landem arctari licentiam, et immobilia praesertim avita familis ser
et hoc praestare quam
era natrimonii subteranda
etem, aut vim versa. Caeterum fateor nihil esse
polexitate, nihil ineptius confusione incertitudinequs juris. Itaque novo Legum Eodae ou
pari. Ae Emingorem dotem etiam afferri ab oe congruum societati vitae arbit
omentis anm solatium homanibus tolli publata testamenti factione
salrifilia hominum
ncommodu m veteribus Romanis ignorabatur, quibus lites certa tatis ratione, etmature
ctt vei uporem ut serviat. Sid sed omnium maxime cimprolo judicia in ordaliorum
ncibantur, in leges vertit junde prolixilas
stimianus in consulte commentarios responsa vescrpta, quae ba ns tot concinorum, et decretalibus pontificum.
iniquius incongruentins nihil indignius nostra hodierna judiciorum
esse jdico Neutrum hqud veteres Romanos. Utrum
debantur. Sed just
ao aquam sam iucodosis sam in codesuo
sificiosintecd
supervenere, quibus jam magna hominum literatorum
atum. Hinc jam legum immensitas, ainta
ar dlitur vacr geilq. et sar quo l hritoaatia, ques sententiae siontum Acajidiciorum
st pene
in antique
H. unde nec
capitularium
ellectionemY
unusnec ultum usus
in in veteribus
nonum
vostigin
pat
illustram as recte
e CE addutantur
dum uniesque
Episcopus prinieps
etiom aut consivuar-
tibus imperatoribus
ut exis etiam patet
diplomatibas quae
adduxisti
a besti
quibus
n
in
tantum
ec Sine cruciatu, 
dattiqus l
84
sine noctesque potando uribant, quod

## Folio 5v — DE-611-HS-859659:0010
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-859659/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 26 lines, status machine
(lucra pptaedia 
divertis mittas; et vix  exitus difficillimus per moras judicum advocatorum, litigantium. Hade si, inquietudo
Unde inquietus animus, exulceratae mentes, minae detrimenta et nitas familiarum. Nec tamen remedia dificilia sunt, si
animum atteudunt, si serio velint, qui retum potiuntur. Sed nescio quoma delepsm i has queretas dum
me purgare studeo. Y ut efficerr conor ut itelligas, me neque temere, neque affecta vederum Romanorum leges et judicra
audasse; et haud ef illis assentisi, qui reduere permanicarum consuetudines vellent, quibus jus etiam exincerto redderitur incertius
pontas
Itaque quod sui ne ille quidem veli, quod optissimus doctissimusque shilterus perfuctum similia illi quae juri quod optimius doctissimusque
a
obiete
ta
schilterus commune credi voluit, tcoi ut soli sucederent, qui coinvestiti est negrion apu talos, stonato constaret
enim est hunc morem artum ex tenebris semibarba rorum temporum, cum scripluratum in neguon apu tallos, parium constaret
quinam aprimo n quis primus acquirens praediorum esset, aut qui ab eo descendisse ut; itaque tutissimum vsum adm possolos
dinuo
audiri, qui jus suum perpetua venovatione liquidissimum reddidissent. Sed tempus est ut dinam, ubi numu testat
las censura s intempostioestudimes vel temsore
ad
it
repariscibes
Crebriona
et li ater pleraque non ferri tantum sed etiamens date remedium allturaddenda spis locis inserere. Vale
cud
am Handerae
=nec satis inter EC consertuneas
ipse fetuse medebere. Valei  idoque