# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/55191/text
# Catalogue record: 55191 — [Ausz. aus einer religiösen Schrift ?]
# Incipit: (1) In homine est spiritus, anima, et corpus; seu Mens, Ratio, Caro ve
# Date: 1714
# Other printings: Grua: Textes, 1948, S.96-98.
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=55191&katnr=45389
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-358576
# Title: LBr. 67 · Bierling
# Folios: Bl. 52–53 (from the shelfmark LBr 67 Bl. 52-53): 4 pages, canvases 103–106, page ids DE-611-HS-358576:0103 to DE-611-HS-358576:0106
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-358576&page=103
# Lines: 343 recognised on 4 of 4 pages, mean confidence 0.93
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 52r — DE-611-HS-358576:0103
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 53v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-358576/jpgs/default/00000103.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 90 lines, status machine
vel
(1) In Homine est spiritus, anima, et corpus; seu Mens, Ratio, caros sensus.
Mens iccellisit superiora considerat, um aequalia, sensus inferiora
Mundi tres, divinus, Angelicus, sensibilis. Mundus superior eminenter continet
inferiora. Inferior est umbra superioris. Augelus omnem mundum spect inferiorem
ivis in sese habet spiritualiter, ut exhribere etiam possit si velit) Deus, isecontinet
omnia in uno, et ad hoc unum omnia tendunt, hoc est summum omnium bonum
Bonum est veri internum quod est verum, quod nobis proflurt ex nobis, et
poussumfalsi nominis bonum.
go
et externum, externum illud est deruiaept
internum profluit ex nobis, externum fortuna dici potest
illaes
ec in potestite est
2) Bona particularia ft, sunt fontr corporis, ingenii 
oxterna
eaque vel a natura vel studio, vel casu aecquiruntur possunt tamen omnia
certo sensu fortuita dici. quq et veniunt a coelo, (id est universali corporum
Cursu) et ut dantura casu, sic et ab eo cnferuntur
(3) Homo terrenus est ex hoc mundo seu limo. un de peniat a coelo seu
fortuna; homines dum student fortunae plnis, servos se faciunt coeli
iturando
trali
torquentur. Sed pars hominis immortalis debet fato praedomi–
astrorum seu easus
nari, fato erudent seu corporeis impressionibus a dominari.
fato sapientia major. (qui itu partem immortalem sui cogitant,
habent
et augelos agnoscunt fratres, et Deum patrem, et conpora servos
manta corpus servum). Nam mam pars nostri melior ut
angelica ad imaginem Dei creata est qui ehis contemplandis
sese exercent, et aeterna versant, animo a sensibus abducto  corporeo
contagio eximuntur, et astris dominantur, sub pedibusque vident
() Moestitia aut laetitia ob aliquod novum inusi tatum oriuntur. Sed novam non est ut
nubes et sidera coeli
sed ut fortuna aut blandiatur aut recalcitret, nihil est novum
neque ideo nis afficere debet sapientem. qui igtur astris
por
vel  fortunae serviunt sciunt qualem dominum habent. Et tamen
apuo homines fortunae impradenter fidentes infelicissimum genus
infortumii est uille sutmana
(5) Si personam fortunae demus posset ipsa queri de querelis
nostris injustis. Quicquid enim dat robis, commodatum est tantum.
ipsa nos a natura nudos de genetricis alvo fusos, suscipit, alit oraat.
instruit, mox quae dedit sua naturali vicissitudine autert
ineptum velle rem natura instabilem nostro arbitrio
alligare, ut si coelum semper serenum vellemus, mare semper placitum
(6) Omnes quaerimus summum bonum, sed diversis itineribus, quia veram ejus sedem nescimus,
ut etrius qui domum se habere novit, sed invenire non potest.
Est aliquid boni in honoribus, potentia, opibus voluptatibus, gloria
Nam et summum bonum est potentissimum, et maxime.
omnibus abundans et laetitia plenissimum, et dem
nihil gloriosias.
appolinus
ndum
hunc
non assequantur nam semper egent, et  curis agunt et custodibus
opus habent, et custodiunt ipsos custodes. de indescelerati possunt esse
locupletes; nec velliunt divitia sine multorum paupertate. Nascitur exius
 div
su
al
etiam insolentia, quae est speciepi
nC et quia relicque  erumq qud
id rtlatur
rar aegrum, si quid male parte male colocita
retinentum nec hostra sunt
sunt majores. Quae igitur retinere
Non qui parum habet, sed
Avarus similis est tapi qui fructum
Nemo gloriari debet isi de suo
non possumus, nec nostra
sunt cersenda
jectum deglaticus ita in ventrem subito transm it, ntegrum sine gustu aut sensun transmibit, statim
qui multum cupit, pauper est
et scelera magis in propatulo poait
(8) Similiter Honor etiam sceleratis obtingit, (rec tat virtulem, sed deberet imo rec indicat, etsi deberet.
et
iodicare. potentia, aut potentium familia ritas quam fluxa est
pultos timet, qui a multis timetur. Itaque satellitio principes stipantur
in si suaatumm rum agns am aire erti a
et mores
+ cujus leges et
tycamnidem sibi
perferendo
non int
= et eo magi
quo plura habent
adquae tuenda indigent
pluribus adhuc, unde

## Folio 52v — DE-611-HS-358576:0104
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 53r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-358576/jpgs/default/00000104.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 86 lines, status machine
(9) Gloria ad posteras propagata, aut per orbem late
ingeniosis operibu
diffusa rebus prauclaris pace bellove gestis aut parta ingenio nminis
elebritate quid nisi imaginarium bonum quod etiam assequantur saepe
in quibus verumbonum nullum est ut magni lationes. apiens
conscientiam potius attendit quam famam. Nobilitat alierium est bonum
Degener est solus cui mata vita placet. qui celebres creduntur
quam paucis saepe noti sunt et termini Aliorum sunt quorum nono
inis unius gentis continetur.  aut certe intra Europam
pque intra curopam coclusa est. Omnium gloria pancis seculis
terminatur, quid enim millenarius ad aut  duo auncrum
plerunqe fama teri
millia ad aeternitatem. Ut terra
tota par puncti est, ita tota
mptis. Quant illum est
in puncto et instanti diffundi 2  quibus immortalitas in fama
est, fateri debent se bis morituros, cum scilicet et fama eorum
evanescet. Errant docti, qui multarum rerum cognitione se putant
factos sapientes. artes, linguor, et quicquid exercitatione, studio, teto
conversatione lectione discitur, sapientem non facit, sed potius
Nam
inquietum. Meta Doctiorem, non meliorem vera sapientia
una ars divina discenda est, quae beatum
facit, nec tantum ut a exuleu sed et defunctum comitatur
iatus nascitur; qua
(10) Nulla in terris voluptas beat. improbi ipsis volupta
tibus defatigantur, et peccando puniuntur mens pervertitur,
ficiuntur poenitentia sequitur et major amittendi dolor poss
eem sape quam osu pas transitoria est, poenitentia perpetua. Qui bonis
port
taurum, tysgrider oumone cono
rantum, rolore
ab infirmate oculorum spectantis
Ex his intelligi poest ineptamigatur nostram curam esse (in super pacuit et alienis. Ut
extinguit, quin et tot peu
collocatur
si piscata rete in campis excenderet, aut venator in maricervis
cervis insidiaretur. Vera beatitude extra hunc ortem
(11). Nec opes pariunt sufficientiam, nec regna potentiam, nec digni
tates reverentiam, nec celebritas gloriam, nec voluptas laetitiam
quarenda est
Hujus rei _Causa est, quod unum verumba
unquam
vera bona non
lori ceisi
ficienta
scientia
ut sola.  potentia, e hec alibi pivelli s
neg
q
dignitas
eebicu
a
opes aut rges diviriat
potentua i vitige antoridutium quaerie, a Meliqus
e ass  qu hondres. Idemque est in meliquis
iaborae ses mutgo, exclique
12) sed vanta collecta esse omnia, quantum in hac vita licet
qui
sui dim
atiiam nonligitt. Qui voluspeates sequitur, nec los
sine uno illo  summo, id est unione cum DEo inania et
falsa sunt. nec nisi umbra verorum
(13) vera Bealitudo in unione eli deo consistit. Imperfectum
non nisi respecta perfecti dicitur. Tolle ipsum perfectum tunc certe
nec fingi potest imperfectum  unde extiterit aut esse habeat. perfectum
n
nerfectio, est ipse DEu.
enim est prius imperfectio. Imo Bealitudo, iustitia, vita olria
nam quicquid in Deo est deu est. Deus est sapientia et felicitas essentialite
(14) Quicquid de deo cogitari potest est unitissime unum
omnia
Deus transcendit omnia, per fingit ad omnia et super
dat omnibus quae habent, et infinito plus habet ipse o nlo
minuitur dando. t numerus unitates est particeps, ita  nihil
existentium est expers unius. Deus est unum non collectione et
luribus sed unitissima et fontali unitate, ante omnem multi
Itudinem. unum sine multitudine esse t, non contra. Tolle
punctum non erit cinea, solle deum nihis erit. Adepti beafitu
eunem sunt filii dei no quasi adeptione divicritatis homnes fiunt
fiunt Dii dparlicipationem. Haec est voluntas dei teste primogenito, ulDeo
daaerentes unum fiamus in ipsi uno, in quo omnia sunt unum
divelli non possunt,
et siuut sunt soti
 latilam
imo non

## Folio 53r — DE-611-HS-358576:0105
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 52v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-358576/jpgs/default/00000105.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 80 lines, status machine
(15) si Bealitudo est deus, ergo homines fiunt berti ipsa
adestione divinitatis, ut adeptione sapientiae sapientes fiunt.
omnes beati sunt filus Dei et unum in DEo joh. 7 Bealus est Deus paritici-
rative) Rona particularis non sunt imembra beatitudinis, sed effectus
Fili Dei sumus per hustum seu fidem omnes cupimus esse dii s sed non recte
beati ita Luciter, ita Eva, hic est serpens, hicu ponni esus. ut 
onsis
tribuam ut in Adamo quaeramat in hoc lapsus, et reparalio; in renatis
Adam et Christus; Theclogia inspiritu et veritate.
(16) Finis omnium rerum est ipsum bonum, Bonaum
sunt idem, omnia appetunt bonum, ergaun
unum sunt idem. omnie perficiqaerunt
quiq subsistit res dum omna una est, et omnia subsessere quaerunt
Lucifer ut a bono, ita ab uno ab ipso Ente defecit, matum enim
ad nihilum tendit
Mali sunt impotentes, ut homo mortuus non
est homo, ita malitas non est realitas
(17) Quid Bono regitur mundus nec sabsisteret nisi in in
quia uno; neque enim
no
systemate cohareret. Unum regens omnia Deum vocamus, seu ipsum Bonum
quia omnia bonum appetunt, ideo omnia suaviter obediunt rectori.
Et cum omnia facit deus
ergo malum non facit. Malum est a privatione  quae est in creaturisY.
Hinc nihil est malum, et malum est nihil
Nunquam interim etiam mala corriguntur, nec s Mundus
gubernatur ut pulcherrima domus ordine summo, nullum peccatum
impunitum nulla virtus i inrepensa irreproeminta simpraemiata,
c
sine praemio,
irremunerata
Malum est defectus, ideo imbecillita, potens est qui obtinet quod vult
beati; si mali adipiscerentur, inabi non essent. Impotentia est
deficere ab eo quo natura ducit (Malus est velut cadaver Entis) Dico
malum utique malum esse dico, simpliciter esse non dico
Hoc soli boni, seu
(19) Mata possefacere posse, potentia non est, alioqui in deo
esset. Et posse mala, est posse defectus, id est impotentem esse. Potentes mali seu tystanni.
anali si quis corda inspicaiet inseri apparerent, et catenis lagati affectuum, vitionum, rerum externarum.
Mali sep ipsis Aeccalis paniuntur ferum diaboli internum secum
ferunt, ut beati coelum. N polestas malorum bonis praemia anterre
potesta omnis peccator se punitu omnis improbitas semet ulciscitur
mali serviant bonis, in bono felicitatis
ita in bonum cedere se amgatibus; itaque
serviunt ergo mali bonis, ut bestiae hominibus, et sunt naturaliter (Malisunt naturaliter servi.)
ia
Sed sciendum est hoc fieri
ita Deus rem ordinavi
(20) At inquies saepe mali saeviunt in bonos. Verum hoc sit in me
a utilitatem bonorum  mali eo miseriores sunt quo magis cupita
perficiunt. Mipprior est diuturnior nequam Dinturnitas in bonis optima;
in malis, pessima. Mali poenis fiunt meliores. Itaque mali minus infelices
nam.
(21) Vulgus hominum haec vel anditu judicat indigna, ut Roctuae tenebris asselbere,
sunt, si puniantur
nec intuentur ordinem rerum Felicitatis esse putant impunitatem, et vim
saeviendi esse potentiam. Ignorant lege divina sancitum esse, ut justis benesit, malis male
Donis aeterna lege DEy, malis infelicitas iufernus destinantur, seu tenebrae
Utorem expectes, mponte tua habebis. Vulgus instar
faciunt injuriam quam qui patiuntur
siqui dignus supplicio est, supplicium habelit) itaque quia mali miseriores bonis,
testiarum judicat. Hocinfeliciores qui
ipsis compatiendum est, nec odio a sapentibus habentur, ut nec asspia medicis aegri.
se sui similibus
finprobitas est animi morbus.
(22) t es Mali etiam malis suorent, non boni bonis
quia imali ordinem non servant. Sed Deus eum quaerit in ipsis malonam
malos ipsos facit bonos per malos. Nm ordo fatalis cuncta complectitur, et
Deo rc deum amantibus omnia ced cedunt inbonum. Itaque cum fortuna sit
effectus provitentiae, omnis fortuna bona est. At malit homo matus non est extra
culpam, etsi deus ejus malam voluntatem in bonum vertat. In ipsa rerum
essentia nihil mali est, nec matum aliaque aliqua naturae est. Nihul simpliciter
imalum est, omne malum respectu providentiae habet rationem boni
patuma quro metatieter bois nelotes veuis, votis puraspe srarop
 omma
perfici
quaerunt
=malos facit
minus malos
nam

## Folio 53v — DE-611-HS-358576:0106
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 52r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-358576/jpgs/default/00000106.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 87 lines, status machine
fortunam
boni malis exercentur, si adversam oerquo animoferas bona est
isaque in potestate hominis est, qualem sibi fortunam velit. Cum tanta
patantur et faciont plebeji ob inanes divitias, carnon aliquid feranl sapientes ob
eudg
(23) Diximus tres esse Mandas, divinum, angelicum et corporeum.
dulrissimam virtutem
Ascensus a sensibilibus ad intellectua lia, creaturis ad creatorem: Est iun arbore
centrum quoddam quod seu semen, quod totam ejus vim complectiturs, unde
cuncta egrediuntur, hoc umbra est angelicet naturae. Nam in angelo
sporitualiter sunt semina omnium. Semplicuis est perfectius, potentius, absolutius. Quicquid
potest inferique id potest superius non contra Angllus corporea hominidare
potest, ex se sumendo, sine diminutione. Angelus est absoluta imago
d dEj. ) At ipse deus in fontali abysso suae unitalis cuncta corcentral
Deus produxit angelos dicendo fiat Lux Ex hac luce astra (fote ostralia
tostris corora (vel potius formae, archaei, ideae  quae dicum
(24) Nihil majus aut minus Uno, in quo sunt ora. creata
astrales vortutes) ex his corpora
sunt exemplata Unitatis infinitae. (DEus  magnitudine infinitate maximus
indivisibilitate seu unitate  seu moles minimus) Christus est exemplar
carentia
renatorum Regio vivorum est centrum vitae aeternae Christus est primogentus
in quo
re inter fratres, principium, caput. Est in credentibus unicus
sunt omnia id est maximum, quod est in quovis id est minimum
(25) Vulgus de lucifero recte respondet, inobedientem fuisse, scurum
superbum, voluisse esse aequalem Deo, nec cuferiorem Mrisso. Hoc
recte dicunt, sed male intelligunt. sapientes sentiunt, Luciferum
bealitudinem in se ipso quaesiisse  ila a voluntate divina discessit,
et incante sibi hostis evasit; et  Hic Hoerc  philantia est callidus
qui et Euam decepit, qui et luciferuum et Evam decepit, in coelo
et in terra. Ens creatum est umbra veri increati, cos convertibile est
ad seipsum. id deus recessano facit, et sapientet creatur si in se quiescit
Deo pxcidet. Hoc lex naturae est neco piscas ne habeas Deos alienos
erpens
re nisi illud unum et aeternum pro Deo colat. dum  in se t convert
itaque hor philaatia est idoldatria, ad se conversi est ad nihilum tendere
Tanlerum
de sus vide Theologiam Germanicam, et Rempisium, 
Denique deus omnibus lucet, sul sol, sed occaelati a se ipsis eum
(26) Quarres, quomodo Gens demonum npotest malitiam appetere
relicto summo bono? Bona igitur naturae in; sed sciendum etsi bona naturae
tamen pravomore occlusum est
oculum spirituater
non visent
natum non compre renditur sub probidentia et rebus, qua parte matum est.
impie et inepte, quidicunt congruentuis fuisse, si nos providendia ad bonum
non
runcum
in ipsis non sint mutata,
coegisset. Vel ut idiolae dicunt, si deus arborem boni et mali non creae
otuisset Adam de ejus finctu gnstare. Sed dei non est violare
upremum
Et.
taturum seoidinem, autthominum libertatem ordinem e
27 Theologia vera in cognitione Adami et Christi seportet hos cum christo
moni et resurgere in novitatem vitae, hoc est regeneratio. Adami veteris est
excollere st indonis alienis, aiti propris
reflecti ad se, amare se, delectari se
secundu carnem sedere carnem et
sangonem Adae.) i seu novi hominis est. deficere a se et dEo relinqui, odisse se
viribus, negligere vim imaginis
aubu
ipsum dispilicere sibi abnegare se evilam suam humiliare se ob aliena dona
mori sibi, non esse sui sed de nasci et ambulare ex nasci ex spiritu
umbulare secundum spiritum. TEdere et bibere carnem filii dejd. Adam
externus non nocet sed internus; nec christus prodest externus sed internus. Fides
scire historiam de Christo, nec ultra,
est Christum habere externum per fidem Christus habitat in nobis coloss. 1. qui
et poenitentia nos constituunt in Christo
sanitum Mristi non habet, non est ejus Ram. 8. Qui ergo christum fide induit,
lis in se habet, lucem, vitam, lucem, Deum, summum bonum somma ad unum
referre seu ad Deum est harmoniam rerum concipere) Nemi potesta patre quicquam
obtinere, nisi sit christi formis et spiritu sancto divini Amoris accendatur
Deus est lx est pater luminum, tenebrae eum non comprehendunt hasitat lucem
imaciessibilem. lux increata in quahabitat est Deus ipse quaequid per se hatclegitur id
quicu
pax
reperspicuque, quia non esset imperfectum nec cognoberetur, nisi pi perfe
fenebraee
hus apud mosem videtum
s ieatia tulae. i es in perebris leaturaum licet dvina lup. X xX
= vel ut magis philo-
sophice dicam
vires actrices
primarie universi
(+ ubelligere reuo ham