# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/55244/text
# Catalogue record: 55244 — Germon: Quid de illa opinione sentiendum sit, qua Franci ad mare Balthicum in Mauringia seu Mauringavia primitus habitasse dicuntur.
# Incipit: Clarissimus et doctissimus vir Godofridus Gulielmus Leibnitius
# Date: 1716-10-22
# Akademie-Ausgabe: AA V (assigned, not yet published)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=55244&katnr=23327
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-971838
# Title: LBr. 309 · Germon
# Folios: Bl. 3–6 (from the shelfmark LBr 309 Bl. 3-6): 8 pages, canvases 5–12, page ids DE-611-HS-971838:0005 to DE-611-HS-971838:0012
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-971838&page=5
# Lines: 232 recognised on 6 of 8 pages, mean confidence 0.96
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 3r — DE-611-HS-971838:0005
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-971838/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 36 lines, status machine
Quid de illa opinione sentiendum dit,
qua Franci admare Balthicum in mauringia
seu Mauringavia primitus habitasse
dicuntur.
Clarissimus et doctissimus vir Godefridus Guilielmus Leibnitius in
Disquisitione de Francorum origine annorrs Hanovere edita, Fran-
eis, poiusquam Gallia potirentur, tres diversas successive in Germania
sedes assignat. Ptimam et omnium antiquissimam collocat ad mare
a inillaresigne
Balthicum, inter Albim et oderam, quae oum Mauringavia, seu mau-
vingia dicta est, cusus nune pars magna Pornevania appellatur; atque
Drancos ibi subilitisse dicit usque ad Marci Antonini tempora. Secun
dam statuit inter moenum, halam Turingicum, Albim, Harricos mon-
tes, visurgim et Fuldam: ubi censet Francos a Marci Antonini aevo
nesque ad Valeriani tempora habitasse; atque ibi tenuisse regionem
illam, quae Brunsercensis et Halberstadensis ditionis alque Hassiae
partem, totam fere Thuringiam et Franconive partem nune com
plectitur. Tertiam denique sedem ponit in Germanica inserioris Kheni
ripa, inter Rhenum et Visurgim, quo pos venisse a circa V’aleriani
rempora, et unde postea in Galliam transierunt. Cum multa sint
in illa eruditissimi atque laudatissimi Scriptoris disquitione, quae corm-
probem; ea que potissimum aorideant, quae de villis tribus, ubi lex salica
prornulgata ert, sagaciter admodum et ingeniose scribit: ejurtamen de
Francorum origine et variis in Germania sedibus opinionem non porrum
non rejicere.
Quodaltinet ad sedem quam Francis postremam in Germania assignat,
non equidem diffiteor Francorum limites inferioris Rheni ripam altigisse
et a Franis ponessam enre regionem, quae Rhenum inter et Visurgim
interjacet, hoc enim esse debet in conserso apud omnes: sed absit, ut vele-
sem Franciam tam audis linitibus concludam. Ruippe Veterum Scoipto-
rum teotimonio superius demonstratum est, non soluni sucambros,
Tenetere. Ampsivarios, Bructero Chamavo, salios et Toision, qui
propiores erant Rheno et cir viscrgine positi, Francis annumerendos
etsei sedetiam validitsimat gentes Attuario Chattos, chervoo, Chau-
con, et ipsorum socios, quorum plerique trans visurgim et a Rheno
longius habitabant.

## Folio 3v — DE-611-HS-971838:0006
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 6r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-971838/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 44 lines, status machine
Reque magis verament, quod dicitur de secunda Francorum in Germa-
nia sede. Chaltiquidem Hassiam feretotam, et magnam Turingiae partem;
Cheruici Brunsorcensem et Luneburgensem agrum perdiu tenuerunt;
atque hos et illos vere Francos fuisse certument: Sedrelique Franci,
Chauci, Charnavi, Brueten, Sicanbr, Amprivarii, Salii, aliique nunquaque
ibi suas sedes habuerant. Neque vero ullo parta dici potert, Francos
antequam Galliam occupasrent, totam Turingiam et hodiernam Fran-
coniam tenuisse. Illic aboruni memoria trabitaverant semnoneo et
Htermunduri; quos ex suevis fuisse constat, Franusnemo unquan annu-
meravit. Quae nune quidem cursim ac breviter dicta, firmissimis sta-
biliuntur argumentii in proxime sequentibus capitibus; ubi quae suerit
Singularum Francicarum gentium antiqua sedes, qui limites actermini,
veterum Historicorum ac Geographorum tertimonis definieus.
Multominus admilti potert, quod dicitur de prima Firancorur ad
mave Balthicum in mauringadia sede usque ad marii Antonini tem-
pora; siquidem antiquorum Historicorum ac Geo graphorum, quorum
y. et sequent. verba postea reseremus, consensuunanimi constat, Chaucos, Cheruscos,
Chattos, Attuarion, Sicumbros, Brueteros, charnavos, caeteraque quibus
portea Francorum nomen datum est, ab Augusti uo habitne omnes
inter Albim et Rhenum; neque illue recens adventare, sed jam
tum habitos fuisse pro indigenir, ut Facihestertis ent. Neque vero licet
nune abeo recedere, quod tot tantique tertes tradidenent, nisi ipros
errasse certis manifertiique argumentis deprehendatus. At levia sunt
et infirna quaecumque in contrarium opponuntrer.
Poimum ac proecipuum arguruentum petitur ex testimonio Anonymi
illius Ravennatis, quemorigine Gothum faisse aiunt, et cujus entant
libri quinque Geographuae, sernel et iterum typrit editi. Ille ergo haec de
Francir habet? auaota ut hora nortis normannorum est patria, quae
eDania abantiquit, cujus ad frontem Albez,  vel patria Albis:
Mauringania cestissime antiquis dicebatur, in qua patria Albit per
multos annos Francorum linea remorata est. Quibus vertis clanssimu
ver Leibnitius significari putat. Francorum gentem olirm trans Albim,
aut
admare Balthicum, un illa regione, qu’ae mauringavia et mauringia
dicebatur Danieque en adverso opponituo, permultorannos ene
commoratam.
Verum pace viri summmi dixerim, Anongmi Ravennatit verba non
Sacit. de mor
a. cap. 39
eti
Xcapitibus
Xde mov. Germ
cap. 2. et 4.
X lib.1. cap. 1.

## Folio 4r — DE-611-HS-971838:0007
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-971838/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 37 lines, status machine
sensum illum prae se ferre, qui ipris affingitur. Equidem fateor per
patriam Albis hoc in loco intelligi regionem trans Albim positam ad
mare Balthicum, atque adeo iptam Mauringiam. Sedcur Francorum
lineam interpretabimur Francorum gentem? Neque enim Anongmus
Ravennas cum alibi loquiter de Francorum gente, illam appellat
Francorum lineam, sed modo Francos, modo Francorum generationem:
neque etiam, sibene memini, cum de aliis gentibus loquitur, utiteu
unquam hoc nomine, linea, ad signiticandam aliquam gentem, aut
nationem. Sirnilius vero ert Francorum linea tuc lignite designari
Francorum terminos et limites. Sed erto, Francorun linea sit ipsa gens
Francorum, la lignée des Françoi: Anonymus scriptor non ait Franco-
rum lineam inpatria Albis permultor atmos esse commovatam, sed
remoratam: hoc ert retardatam. Num remorari est retinere, retinere,
retardare, remoram facere; nec significat haliitare aut commorari.
Huic quidem verbo, quod deponens est, Anonymustribuit significationem
passivam: sed istud mendi genur valde cormmune est apudinsimae
imprini
Latinitatis acetores,  apudipsum Anonymum, qui hoc ipro in loco et
pauuirante versibus loquens de illa Germaniae parte, quae cio Albim
est; haec habet verba, quae Germanorum patria modo a Francii domina-
tur: ubinemo non videt verbum dominari, quod vulgo deponens est,
pariter tamen sumi passive. Igitur verborum Anonymi hic tensus
ert; gentes quae regionem trans Albim positam incolebant, perdiu
moram attulisse victoriis Francorum, Francaeque Lmad illam regio-
nem suos habuisse linuiter. Atque hoc plane consentit et cum veten
Historia, et cum ipsius Anonymi Geoqraphia, qui proxime ante dinerat
partem illam Germanioe, quae cis Albim erat posita, fuisse in Francorum
potertate. Et vero quinnescit Carolum magnum, domitis saxonibus, impe-
rii sui fines propagane urque ad Albini; atque in illo flumine imperii
Francici limites permultor annor stetine? Unde colligas Anonymi Ra-
vennatis verba intellecta, ut debett, nullo parto eos adjuvare pone,
qui ex mauringia ad mare Balthicum Francorum originem repetunt.
Luanquam Si Anonymusiste scriptor  ditertis verbis reipra doceat
Francos ex Danis seu normannis ortoresse, et diu trans Albini ad mare
Balthicum esse commoratos: quae tandem est ejus auctoritas, ut Scripto-
rum illorum, ex quibus Francoram originem Superius ervimus, terti-
monio praevalere possit. Non vixit ille ante octavum saeculum, imo

## Folio 4v — DE-611-HS-971838:0008
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-971838/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 45 lines, status machine
(X Lib. 1.
cap. 6
X lib. 4.
cap. 13.
X lib. 4.
cap. 46.
necante nonum; siquodem non solum laudat sanctum Bidorum Sopa-
niensem (Sicenim apud illum scribitur) qui nonnisi septimo toeculo
atestatur
flovuit, Sedetiam Danorum et normannorum, quos suis etianc Gothis
quoram
anteponit, nonen tune cum scribebat fuisse celeberrimum; qud tamen
nomen nonnisi in fine oclavi saeculi, et noni initio ccelebrari. Scrip-
sit Ravennae , ubi intanta verun Francicarum ignoratione versabatur,
Firancit
ut  solan solum Galliani Belquam cis Rhenum assignet: Galliam
Belgicam, inquit, modo Francorum ponidet generatio. Magnam Geo-
graphiae suae partem haurit en pravissimit fontibur; nempe en qui
busdam Gothorum Philorophis, ut loquitur: quo fit ut inplurimis
erret ac plane coecutiat. Quae cum ita sint peto, an audiendus enet
etiam si expressi verbis reipta Francis affingeret originem ab ea omni-
no diversam, quam iidem tribuunt scriptores nobilissimi, quibuscum
necoetate, nec ingenio, nec eruditione conferriponit. Mazarius, Eume-
nius, Julianur Imperator, Libanius, Ammianus marcellinus, 20symus
claudianus poeta, sulpitius Alexander, Apollinarii sidonium, Peutingerus
aliique diserte affirmant salios, chauco, Ampsivarios, Cherurcor, Cha
mavos, Bructeroi, Attuario, Cattor, Sicambron, Frisios vere Francos
fuisse. Eoidem populos aboruni memoria, non trans Albim ad mare-
Balthicum, sed inter Rhenum, moenum, Albi et Oceanum conse-
disse docent in Juliur Caesar, Strabo, Florus, Vellejus Paterculur,
Pliniur, Facitus, Suctonius, Ptolemeus: hissque consentiunt sanctus
Hievongmus, ac tertii, quarti et quinti saeculi scriptores ommnes,
Tertes tam multos, tam antiquos, tam eruditor, quorum plurimi ad
populos illos adierunt, de quibus loquantus, quis portponat Scriptori Ano-
nymo, balbutienti Gotho, Ravennae multis port illos saeculis scribenti, et
in magna rerum Francucarum ignoratione versanti.
Alterum argumentum viro eruditissimo subministrat Htermoldus
nigellus, qui in carmine ad Ludovicum imperatorem, eoque nondum
edito, de Danis sive normannis sic loquitur.
Hlicpopulus porro veteri cognomine Deni,
Ante vocabantur, et vocitantur adhuu.
nort quoque Francisco dicuntur nomine manni,
Veloces, agiles, armigerique nimis.
Ipse quidem populus late pernohus habetur,
Lintre dapes quoerens, incolit atque mare.

## Folio 5r — DE-611-HS-971838:0009
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-971838/jpgs/default/00000009.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 36 lines, status machine
Eulcher adest facie, cultuque Statuque decorus,
Unde genus Francis adfore fama refert.
Vichusamore Dei, generis que misertus aviti,
Temptat et hos Ccesar lurificare Deo.
Ita nigellur: ex cujustestimonio istudunum certo colligi potent; nempe tem-
poribus Ludovici Dii fuisse non nullo, qui un vulgus spargerent Francos
ex Danis seu normannis tranisse originem. Videlicet Franci cum non
ignovarent se ex Germania in Galliam venisse; cernerent que non aliam
anormannii usurpari vivendi, bella faciendi, ac praedandi rationem, quam
quoe diu nusu fuerat apudveteres Francos: in alicusurmentem venire
facile.
corum
onum
potuit, traniin normanna que unam et eandem erse originem. Et quia
normannorum nomen tunc celebrabatur, illique finitimis late populir
erant terrori, proporitus rumor placuit, et sidem invenit; eo praeter-
tim temporis articulo, quo Haraldus inter normannos celeberrimur,
facto cum Ludovice Pio foedere, Subiectum sibi populum ad suscipiendam
fidem Christianam inducebat. Fortasse etiam spesfuit, foreut nor
manni Francicam gentem sibi cognatam esse rati, a proedis in Francia
faciendis deinceps abstinerent. Utut ert de hujusrumons fonte, non est
dubitandum quin sub Ladovico Zio rumor iste reipsa percrebuerit: hoc
unum nigellus asseverat. At pariter saeculo praecedenti Franci dice-
bantur en Troianis originem trahere: hancque fabulam recitant et
comprobant Fredegarius et Fredegario antiquior Anonymus ille qui
sub Theodorico Calensi scrissit. Ipse Gregorius Trronensis tertatur
aetate sua amultis fuisse traditum Franco en Pannonia ene digrenon.
Cuistarnen vir eruditus jam dicat, aut Francos ex Trojanis orto, aut
illos ex Pannonia adRhenum primum adveniste. Luimeget istas de
Francorum origine opiniones, sento, septimo et octavo saeculo spartai
an vulqus et communiter receptas, nune jure ac merito ab omnibu
rejici. Car autem rejiciuntur? quia scilicet convictae sunt falti illo-
rum Scriptorum auetoritate, qui Gregorio Turonensi, Anonymo, Frede
gario, aetate, eruditione ac diligentia longe praertant. Atqui illi iidem
Scriptores similiter tertantur Germano illo, quibus bertio Christi
soeculo Francorum nomen datum ert, abomni retro memoria et

## Folio 5v — DE-611-HS-971838:0010
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-971838/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 82, 2026-09-09T18:17:48Z — 34 lines, status machine
X Lib. 1. de
bell. Goth.
cap. 12.
X cap. 1. 2
et 3.
ante Christum natum regionem illam incoluinre, quae est intes Rhe-
num, moenum. Albim et Oceanum; at que adeo nonnisi falto ac
ternere Sparsum ene nono saeculo rumorem, quem Htermoldus nigellu
refert de Francorum en normannii origine. Et vero quia tune Franci
normannii erant reconciliati, et firmam esse pacem exoptabant,
potuit nigellas prolicentia Roetis dari solita rumorem incertum,
quem ad fovendam utrius que gensis concordiant conducere posse sen-
tiebat, versibus suis inserere ac celebrare: potuit etiam rumorem hunc
isse fingere ac comminisci. Sed quis lascivientis Poëtae commentum
concordi veterum Historicorum testinconio serio velit opponere.
Tertium argumentum mera nitiher conjechera. Sunt aliqui Scrip-
tores, inter quos Procopius, qui mare Balthicum a paludibus maeo-
ticis non distinguunt: sunt item alii, qui Francos e Maeotiir palu-
Dibus ad Rheni littora evocant ac dedueunt: atque hinc credibile fit,
ajunt, ut qui Francos ad Paludes maoticas olim habitane scribunt,
hoc nomine mare Balthicum intelligant. At conjectura hoec valere
non potert, nisi qui Francos ex Maeotide ad Rhenun peddueunt,
iidem maeotidem cum mari Balthico confundant. Contrarium
autem accidit. Nam Procopius, qui Paludes Maeoticas cum man
Balthico confundit, idem enpresse docet, Francor non ad Paludet
maeoticas, sed ad paludes in illa Germanioae parte positas, quae
inferiori Rheno vicina ert, primitus habitasse. Et Anongmus
sub Theodorico Calensi Scriptor, qui omnium primus Francor ex
Maeoticis Paludibus ad Rhenum venisse dixit, maolicas laludes
collocat in extremis Dannoniarum terminis; atque adeo maeoti-
casPaluder cum mari Balthico non consundit. Adde quod ejus modi
conjecturis locus erse non porit, ubi veritas firmissinis et nt
inconcutsis antiquissimorum scriptorum tertimonum est Htabi-
lita.

## Folio 6r — DE-611-HS-971838:0011
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
# No recognised text on this page (recognized).

## Folio 6v — DE-611-HS-971838:0012
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
# No recognised text on this page (recognized).