# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/57596/text
# Catalogue record: 57596 — De plenitudine mundi (1676)
# Incipit: Mihi videtur Omnem mentem esse omnisciam, confuse. Et quamlibet Mentem
# Date: 1676
# Akademie-Ausgabe: AA VI,3 N. 076
# Other printings: -Couturat, Opuscules, 1903, S. 10 (tlw.). -Parkinson, G.H.R. (Hrsg.) : De Summa rerum. Metaphysical papers, 1675-1676. New Haven, London 1992. (lat. u. engl.) S.84-89.
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=57596&katnr=Cc2+1395
# AA VI,3: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068526
# Title: Leibniz-Handschriften zur Philosophie LH 4, 1, 14c
# Folios: Bl. 8 (from the shelfmark LH 4, 1, 14c Bl. 8): 2 pages, canvases 15–16, page ids 00068526:0015 to 00068526:0016
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068526&page=15
# Lines: 71 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.94
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 8r — 00068526:0015
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068526/jpgs/default/00000015.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
67C
sa Mrihi videtur Omnem mentem esse omnisciam,
se confuse. Et quamlibet Mentem simul
percipere quicquid fit in toto mundo; et has confusas infinitarum simul varietatum perceptiones
dare sensiones illas quas, de coloribus, gustibus, tactibusque habemus. Tales enim perceptiones
non uno constant actu intellectus, sed aggregato infinitorum; praesertim cum ad tensum
alicujus toloris alteriusve rei percoptibilis, sit opus quodam temporis tractu. Sempus autem
in infinitum divisibile et certum est quolibet nomento percipere animam, alia atue alia
sed ex omnibus parceptionibus, in unum confusis oriri rerum sensibilium perceptiones. Sed
infinitis
existentiae, sogitationis ipsique aliorumque ad genus perceptio fit momento. Porro mirum
non est quandam mentem percipere quae aguntur in toto mundo quia nullum est corpus
tam exiguum quin posita Mundi plenitudine, alia omnia sentrat. Itaque hoc
modo mira ontur varietas, quot enim vel corpora tot diversae  universi rela
+
mentes.
tiones. Quemadmorum si urba divis eadem e diverss locis spectetur, itaque
plurium Mentrum Creatione Dhu efficere voluit,ude universo, quod pictor aliquis
C
de magna urbe, qui varias ejus species
sive projectiones delineata sexhibere vellet
per motum
Ego magis magisus persuasus sum de corporibus insocabilibus, quae cum non sint orta, (ideoq an
Rictor in tabula, ut DEu in mente.
simplicissima esse debent ac proinde spharica, omnes enimalia figurae subjoctae varietati
Non ergo videtur dabitandum  esse scecras Atomos Sphoricas infinitas ut nulla essent Atomi–
omnia dissolverentur posito pleno. Rationate est plenum mirabile quale explico quanquam meris ex sphae
Nullus enim locus est tam parvus quia fingi possit esse in eo sphoeram ipso minorem. Ponam
hoc ita esse nullus erit locuasignabilis vacuu. Et tamen Mundus erit plenus unde intellici
quantitatem ex massianabilem essea iquid Diversi resistentiae geradus non possunt
esse in primis et simplicissims, explicania enim ejus Cagia vartetaltis. Seul  Est tamen
ubi p demonstrari potest rarietas, ut globorum, nam potita. pleni trdine Mundi, necesse est
videndum an globulis ctribuendus motus circa propuimi
Ex globulis solis explicari potest connexio corporum sine allis hamis, uncisque qui
pa globulos esse alios aliis minores in infinitum.
nepti et a rerum simplicitate et phuleritudine alicui. Parsa autem connexionis cum pilae majo
ceparari non possunt, quin in earum bocum aliae succe facile quin med motum medio
C
inum circumsu sarum hurbent, quae in earum locum succedere non possunt, ob inteistitia
Ceatrum.
non satis magum intei globos majores, ita fit ut globi minores in mivo valde
parvi tantum transire possent mediocrium vero circumfusorum turbetur motus,
mediocrium atmosphaera elevetur 
quod non fieret si mediocriu. Circumfusa in locum majorum se separatium succedere exinter
omnia quasi removeantur, totaque horis
eorum loca vacua transire possent. An difficilis explicationis unde oriatur gyratio.
corporum mundanorum lica sua centra Cnisi patemus id fieri ut in turtone quem pueri
inpellunt aliisque, onnira scilicet talia a o caeleris non moberi tantum, sed e notari. Mrm
mitu cirea suum centratus
vero unde fiant seriodi tam statae, in

## Folio 8v — 00068526:0016
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068526/jpgs/default/00000016.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 21 lines, status machine
quot sunt vortes corpora in sembilia, tot sunt vortices, seu motus circum sectorum
delatione ad unum quoddam variati
discrimen est tamen inter, corpus insecabile quietum per
9, et motum tantum mitu aliorum et inter id quod sponte sua in linea recta moctum
caeteris motum impriant. Nisi probabile putemus quodlibet insecabile moveri in linea recta
alia atque aliu, inmirum tot esse rectas directrices quor paraet nullam duci posse recta
quin lcbi alicujus insecobilis directioni sit parallela. Ubi porro discutiendum, an omne
directiones debeant esse aequi reloces. An forte mirabilis quaedam abservabitur proportio
ut sint directionum velocitates in redproca ratione magnitudinis, adeoque. nula quaea
Atomus aequali vi aget in universum Hoc mihi pulcherrimum etfummae rationi consentanem
videtur itaque qu minimae parvae aeterrime movebuntur.
Non assumo initro
plentudinem mundi, sed hoc tantum, quod facile quivis concedere se posse villet, ut scilicet
n in loco quolibet  intilligi posse natare sive cucludi corpus aliquod loco ipso minus.
Hoc jam uno posito, quod nullus sit locus in quo non existat aliquod corpus
ipsi  aequale vel ipso minus: sequitur nullam assignabilem Mundi partem esse vacuam.
non tamen ideo dico spatium et corpus esse coextensa simo intra sequitur non esse roexlensa
Pphaerae quot cunque non replent locum. Omnis tamen vacuitates in lunum collectae non majorem
haberen rationem ad spatium quoddam assignabile, quam angulus contactus ad
rectilinemrus.
pra