# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/58797/text
# Catalogue record: 58797 — De interusurio I
# Incipit: Interusurium de quo loquuntur JC_ti Saxonici circa licitationes credit
# Date: 1680
# Akademie-Ausgabe: AA IV,4 N. 126
# Other printings: -Grua: Textes, 1948, S.864-865 (teilw.). -Knobloch/Schulenburg, 2000, N. II,4, S. 60-71.
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=58797&katnr=53945
# AA IV,4: its series at Leibniz-Edition Potsdam I (non-commercial use): https://leibnizp1.bbaw.de/de/edition
# In the Akademie-Ausgabe: AA IV,4, p. 627 (PDF, Leibniz-Edition Potsdam I, CC BY-NC 4.0): https://leibniz-potsdam.bbaw.de/fileadmin/Webdateien/bilder/IV4text.pdf#page=627
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068406
# Title: Leibniz-Handschriften zur Jurisprudenz LH 2, 5, 1
# Folios: Bl. 18 (from the shelfmark LH 2, 5, 1 Bl. 18): 2 pages, canvases 35–36, page ids 00068406:0035 to 00068406:0036
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068406&page=35
# Lines: 113 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.90
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 18r — 00068406:0035
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068406/jpgs/default/00000035.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
interusurium de quo loquantur isi Saxonici circa licitationes
Coeditorum potius videtur augmentum fortis propter dilationem tempodois
quam interusurium, prout quidem hec vocabulum jure civili sumitur
sed quomodo appelletur parum interest. Et similitudo quaedam
est inter interasuiumi et augmentum illud. In matuo quidem
quicquid ultra sortem est, onsura est, in bonae fidei, autem contractibus
quibus pecunia pro re alia datur, sicet fortem augere propteo temporis
dilationem, sic ut ipsum illud augmentum pro parte sortis habeatur. Neque
enim facile discernas, cum majoris minorisve prout conventum fuerit
emere liceati Cam autem licitatores diversas summas diversis temporibus
particulanter solvendas offerunt, singulis solutionibus augmentum quoddam
usurarium in esse censendum est Ad hoc autem discernendum dividendae sunt singulae
annuae solationes secundum rationem sortis et usurae, simul, primo ad sortem, deinde
adusuram; et eorum quae proveniunt puius sro sorte alterum pro augmento
usurario sive ut icti axunici loquantur pro interusario habendum est. primo anno
fiel ut 21 ad 20 ita peconia annua oblaba ad sortem ab interusurio discretam, 
et et 21 ad 1 ita pecunia annna oblata ad intemsurium. Secundo anno fiet divisio
ut 22 ad 29 et ad 2 Cerlio anno ut 23 ad 20 e ad 3 In cujus ergolici
tatione plus sortis ab interusurio discretae superest, is plus licitatus esse censebitur
sequitur exemplum: liciloti cari Liclationovii
sicitatio cai sors discreta Interusarium Licilitio maevi fors discreta interusurim
eetoint
anno
20.
20
12
10
2t
it 
e
107
58
15939
initio (0
0X 30
2817
6
C2
108 35 28
1593
11
15939
1593
Apud saxonicos vero calculus vitiosus est in eo, quod rsuras colligunt ex summa
cui jum usmae insunt, cum potius, quid in qualibet pecunia anana pro sorte
et quid pro usuris vel inteinsurio habendum sit discernere deberent. Et munifestus
est eror cum ad plures annos progrediuntur nam vige
vigesimm anno, secundum veram rationem quae est 40 ad 20 hoc
ese 2 ad 1 in sortem 10 et intemsurium 10 secundum hypothesio
ero saxo incorum 20 vigesimo anno solvenda merum intemsarium sunt
sic ut nihil supersit quod pro sorle habeatur Anno vigesimo primo
20 secundum veram rationem 41 ad 20 dividentur in 94 sortem,
et 11  interusurium, sed secundum Hypothesin saxonicorum
interusurium erit 2I. cum autem tantum solvantur 20, residuum ex
eo quod praecedentibus annis pro sorte habitum deliahendum est, et sic si
solutio ulto 8o annos extendatur, nihil solutum censebitur quod maximum
absurdum annotalum est ab eo qui apud sarptovium Calculo isti, omnium
objectionim abisfaciat no der ego non intellusa. Video autem ipsum
suffragiis appr viput
ex 7400, annis 47 = solvendis, sic ut annua pecunia sit 150, corligere intensurium
9187= non autem deducere nisi 577G. cur ergo tam operose collegit 9187
aut qua ratione hoc summa deinde convertitur in 5777. Anongmas ille
apud Carptovium sic videtur icstituisse calculum; ut ex pecunia tam
tempore contractus quam singulis postea annis solvenda usuram colligeret
et putat D. Pinckhardus rem eodem recidere et ab eadem absurditate non
mimunem esse. Sed si egomentem afnonus miistius quae apud sapphovium obsimuius
proponitur recte capio, ita calculum instituit, ut nsurat pecunta tam a lajo
quam a Maevio particulatim solvenda usique ad Terminum solutionis, qui in
licitationa ad plures annos extensa ultimu est colligat, usuras sic collectas
parti pecuniae particulapiter solutae non detrahat, sed addat eamus icita
tionem majo lem promuntiet, quae so te et usuris in unam summam collectis

## Folio 18v — 00068406:0036
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068406/jpgs/default/00000036.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
major est, ut exe sequenti exemplo. appare.
s Cisalio Maevii
peciriastoradu uscra usque ad ultus
initio
anno 1
10
0
10
O
120 p 17
si igotur haec est Mens anonumi non adeo male e habet ac putant
Carptootus et sinck lardus, certe ab absurdo illo libera est incrementum
enim usurarum aestimationem temporis  continet ,cum quo citins absolatu
tolius ablatae summae soluta, eo magis increscant insurae
Dd an forte interesurium non secundum amplices l suras sed
secundum anatocismum computandum puto Calculum Anatocisticum
lapprobari non posse Lege eniu Anatoci nyprohibitus est et rationibus
nec res hominum plerorumque plerisque locis ita se habent ut ex primi anni
usuris rursus alias usuras eadem ratione comparare possint, n non igitur
menti legislatori, nec rei ipsi convieniet Anatocisticus calculus
Iteque dci potest in odium to particularium solutionum hoc
satuendum, quod enim lex in favorem posteriorum creditorum
permisit odium ac poenam non meretur ac si meretur, lex
poenam statuere de buisset Iudex autem in odium ejus quod lex promisit
aliquid quod lex prohibuit statuere non potest
Iseque enim ddici potest Emtorem interim Anatocismo frui
Tantum enim aundatim offerendum ut deducta aestimatione fructum
supersit, quod pro vera pretio haberi possit, vel pro tali pretio, quod
nimium a vero non defficiat, pront colligere licet ex iis quae tradit
posthiqus de subhast. inspect. 34. n. 141. et segg. Si nemo licita
torum tale predium offerit, bona addica non debent. Non enim
hasta occasio doli esse debet. Memini secundum hoc etiam in nosto
sematu judicatum. Sin ipro quolibet pretio in aliquot annos
distributo res venum proposita addicenda esset Anacocisticus
calculus non foret sufficiens ad. removendam iasquitatem
licilatio cii
loeuda
eo
usque erd altiruum tminu
sura cujusque pecumia
e
terminum licitationis Ca