# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/59019/text
# Catalogue record: 59019 — [Aus und zu Friedrich von Spee, Güldenes Tugend-Buch: Auszug]
# Incipit: P. Fridericus Spee e Soc. Jesu
# Date: 1697-08 (16-77-05)
# Akademie-Ausgabe: AA VI,4 N. 430
# Other printings: Klopp, Werke, 8, 1873, S.62-65.
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=59019&katnr=K+232
# AA VI,4: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068331
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 4, 8
# Folios: Bl. 1 (from the shelfmark LH 1, 4, 8 Bl. 1): 2 pages, canvases 1–2, page ids 00068331:0001 to 00068331:0002
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068331&page=1
# Lines: 77 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.97
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 1r — 00068331:0001
# Scan: The same scan is also registered as fol. 2v; its text is given once, here.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068331/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
Maji 10)I.
P. Fridericus Spee e Soc. Jesu pauca sed praeclara ingenii sui
monumenta reliquit. Scripsit Cautionem Criminalem de Procesat
contra sagas, cui nome suum praefigere ausus non est; ubi caudide
admodum ostendit quam stulta ac malitiose multa in hoc negotio gerantur
Sed divinus mihi plane visus est libellus ejus . linqua Germanica
scriptus, cui ticulus est: Gulden, fugend Rlninod, quem vellem in
omnium Christianorum esse manibus. Multi habentur autores
mysticae theologiae, sed an unquam quisquam tanta solidae pretatis
specimina  scripto dederit, nescio. Florida hic eloquentia et
coeleste quiddam spirans acundi
inventio ingeniosae et jucunde
et naburales,. Quod si delicatas poeseos Germanicae leges scivisset
quae tum primum natae sunt, et quidem inter protestantes, ad Catholicos
autem sero ac ne nunc quidem plane pervenere; posset libellus autoris
nostri quem vocat Daeuz, racstigall, inter linguae nostrae ornamenta censeri
ed ut ad solida revertar mirifice affectus sum, quoties ea legi quae
de natura et efficacia i amoris us Dei super omnia dissencit
Nescio enim an quisquam unquam se
l autorum qui in populi usum scripsere rem tantam uno nostro
autore excepto pro dignitate attigerit. Ostendit enim in quo vera
consistat natura contritionis et Amoris Deo debiti, idque familiari sermone
et ad commovendos homines apto. Viam quin etiam subindicat
per, quam unuquisque ad contritionem pervenire possit, ne sibi imaginentur
homines veram contritionem et actum amoris Dei super omnia
esse rem qu ad quam post omnem conatum adhibitum non semper licea
pervenire. Quin imo clare edisserit, qui hunc amorem non
habeat eum esse in statu mortalis peccati 
efferre
ut scilicet facite innueret, (nam totidem verbis  credo
ausus utn est:) attritionem solam etiam cum poenitentiae sacramento
eo udco-

## Folio 1v — 00068331:0002
# Scan: The same scan is also registered as fol. 2r; its text is given once, here.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068331/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
non sufficere ad remissionem peccati et justificationem: contra
vulgarem Scholasticorum opinionem nuper in Gallia recte impugnatum.
Ut vero vis divini amoris magis elucesceret, haec sane praeclara
habet:
si quis omnibus omnium peccatis overatus, si omnes
damnatorum atque daemonum in eum nequisiae conflurissent 
Dei super omnia
jamque veniret super eum spiritus domini, et amorem umirg
accenderet, dubium nullum est, quin ab illo ipso momento omnia
ei peccata rem remitterentur etiam intequa
eas ulli sacerdoti fuisset confessus. Autores citat Gabrielen
Jegam Navarrum. Addit hoc amplius, si ne cogitaret quidem
atque ita
de peccatis suis, ac neque veniam peteret, nequet
potentia
commissis
de peccetis doleret  tamen
remitterentur. Quoniam vera poenitentia in actu suptemi amoris
violite continetur.
Hfoc est verum theologiae
areanae mysterium, quod nescio an quisquam (in Germania certe)
praeter P. Spee populo propatare ausus sit cum tamen nihil sit
utilius nihil efficacius nihil necessarium magis
Ait quidem etiam fidem et spem, esse ad salutem necessarias, sed 
satis s facii ostendit eam se intelligere fidem, sine qua ea quam
requirit laritas amorque Dei subsistere non potest. Nimirum ait necesse
esse, ut credat aliquis et esse Deum, et summe potentem, 
Summo
sapientem, bonum, perfectum, amore diguum esse. Alia omnia speciatim
totam
ne attingit quidem: ut innueret in his vecem fidei salutiferae vim
contineri. Equidem addit, peccata postea confitenda esse sacerdoti, quando
primum id fieri potest, obedientia causa: tem credenda esse quaecunque
proponit Ecclesia Eatholica. Sed hoc intelligendum est haud dubie de
homine per quem non stat, quo minus id facere possit. Idque praeclare innuit
autor noster, cum ait, amorem Dei super omnia e sine vera fide
esse non posse. Cum L manifestum sit posse aliquem amare Deum animitus velus
summum Bonum, eique quantum eismes assequi potest prorissima voluntate obsequi
esiamsi ne verbulum quidem audierit de Ealesiae dogmatis; modo pertinacia et
in abedientia absit, quae sane cum caritate stare non potest.
Mirari aliquando subit, quomodo
ieri possit ut idem tam pulihie
libero sermone scribat, et tam
miscro legato,ut cicero
latine, P. pee Germanice