# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/59163/text
# Catalogue record: 59163 — [De probanda divina existentia]
# Incipit: Plerasque ratiocinationes a Viris egregiis
# Date: 1678
# Akademie-Ausgabe: AA VI,4 N. 265
# Other printings: -Strickland: Leibniz Translations: http://www.leibniz-translations.com/divineexistence.htm
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=59163&katnr=41440
# AA VI,4: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068378
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folios: Bl. 160–161 (from the shelfmark LH 1, 20 Bl. 160-161): 4 pages, canvases 319–322, page ids 00068378:0319 to 00068378:0322
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=319
# Lines: 100 recognised on 3 of 4 pages, mean confidence 0.98
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 160r — 00068378:0319
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 161v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000319.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
Plerasque ratiocinationes a Viris egregiis probandae divinae
existentiae gratia prolatas notavi praeclari quidem
aliquid ac solidi continere, sed fere imperfectas esse, semperque
absoluta
deesse aliquid, quo minus perfecta demonstrationis
nomen mereantur. Multum autem interest inter
Paralogismum et Demonstrationem imperfectam. licet enim
ambo niheil  non conviucant, posterior tamen novis
supplementis perfici potest, prior insanabile vitium continet.
Cateii rg Argumentum a Scholasticis apud Thomam
jam allatum et a Cartesio renovatum, quod scilicet Existentia
sit de Conceptu Entis perfectissimi sive quo majus concipi non
potest, alioqui enim deesset ipsi aliqua perfectio, sive aliquis
realitatis gradus, contra hypothesin. Quod si jam existentia
ex conceptu seu definitione Entis perfectissimi sive Dei
sequitur, utique de eo poterit existentia vere praedicari
ac proinde Deus existit. Hoc argumentum p imperfectum
est, assumit enim aliquem Entis perfectissimi conceptum
esse sive Ens perfectissimum esse possibile. Sed qui
contradicere volent, respondere poterunt, Ens perfectissimum
fortasse implicare contradictionem, quemadmodum Motus.
Celerrimus. Circulus Maximus, aliaque id genus.  Illuo
tamen praeclari continet haec argumentatio, quod ostendit
ex sola possibilitate DEI se sequi ejus existentiam,
quod in aliis rebus locum non habet. Idemque brevius
concludi poterat, ex alia Dei definitione apud scholasticos
jam recepta, quod Deus sit Ens per se, se per suam essentiam
existens, sive Ens necessarium. Nam idem est essentia
rujusque rei et ejus possibilitas existendi, itaque si ex DEi
essentia sequitur existentia itaque dicere ex Dei essentia seu conceptu
sequi existentiam ejus, idem est ac dicere, Deum si modo
possibilis sit, utique existere actu. Superest ergo
ut probetur Ens perfectissimum esse possibile.
quo suppleto proba erit demonstratio. Sed ad hunc
defectum implendum profundiore metaphysica mihi
opus esse videtur, quam est Cartesiana
Celeberrimi viri Erhardi Weigelii ratiocinatio
quam passim amicis communicavit, etiam praeclara
non pauca mihi continere videtur, quoniam tamen
generis humani interest demonstrationem conclusionis
tanti momenti summo rigore absolvi, ita ut non magis
ei contradici possit, quam demonstrationibus mathematicis, igitur
i eritri operae pretium ved annotare quid
adhuc desiderandum videatur. Equidem si bene memini

## Folio 160v — 00068378:0320
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 161r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000320.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
vis argumenti huc redit: omnes res quae non
per essentiam suam existunt, sive quae non sunt aeternae,
e
i transitorias esse, sive quovis momento denuo
poni atque reproduci. Mundum enim omnem, ac rem
quamlibet in Mundo comprehensam; nihil aliud esse
quam praesentem suam positionem, quae utique diversa
est a praeterita et futura. Ps Quodsi ergo dantur
res transitoriae, utique aliquid aeternum dari necesse
est, res enim quovis momento destructae, utique in nihile
statu perseverarent, nisi ab aliquo aeterno reproduce
rentur. Hoc est argumentum Cl. Viri, quod
etiam scholastici subodorati sunt, cum conservationem
existentiam
dixere continuam creationem, et momentam existentiae
pcae sentim independentem esse  ab existentia prae-
cedente, ac proinde res non esse perseveraturas, nisi
a DEo recrearentur. Mihi autem sequentia nunc in
mentem veniunt, quae in eo desidero. Primum pe
concedam quidem motum, te tempus aliaque id genus
entia quae scholastici etiam fluentia vocant, transitoria
esse, sed de substantiis, Mente corpore, et attributis aliis
quibusdam quae permanentia videntur, ut extensio, potentio
agendi, continuus ille fluxus nondum satis probatus est
duamvis enim tempus fluat, et idem corpus nunc huic
nunc illi co temporis momento inexistat, non ideo tamen
sequitur ipsum semper destrui ac de novo poni. Neque etia
concedo idem esse rem et praesentem ejus positionem
sed potius rem a positione distingui necesse est.
Quodsi quis urgeat, utique aliam esse rei existentiam
qua hodie existit, et qua heri i extitit, ac
proinde tot esse reium existentias, quot sunt temporis
momenta, id concedam quidem, sed tame
et rebus aeternis applicari posse contendam, nam
utique et Dus existentia Dei hodierna non est existenti
ejus hesterna, existentia enim hodierna est coexistentit
cum paulo, existentia hesterna est coeristentia cum pet
coexistentia autem cum paulo est diversa a coexistentli
cum petro, posito paulum et petrum non existere
simul, sed illum hodie, hunc heri. Afferenda erga ratio
hic
discriminis, cur idem quod rebus creatis  dicitur
de Deo dici non possit; negari enim utique non potest Deum
durare, sive extitisse, existere, et extiturum esse; et
heri atque hodie nullo modo esse idem, ne quidem respo
dej: aliud dicens est tantum in vocabulis ludere.

## Folio 161r — 00068378:0321
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 160v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000321.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 10 lines, status machine
illud Illud utique verum est; quod Deus qui per se existit
etiam per se durat, res autem non durarent nisi a Deo con
servarentur. Sed hoc verum licet, tamen adhuc demonstrandum
est. Dicent alii rem quae semel existit, propria vi in existendo
perseverare, donec sit ratio mutationis destructionis superveniat;
Dicent etiam non solum Deum esse aeternum, sed et materiam,
Epicurus etiam partes materiae atomos aeternas esse contendet.
Quae omnia falsa quidem accurata tamen demonstratione convinci
debent, quae daretur utique si  probatum esset res quovis
momento denno produci.

## Folio 161v — 00068378:0322
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 160r); this page is its left half.
# No recognised text on this page (recognized).