# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/59299/text
# Catalogue record: 59299 — Leibniz an Magnus Wedderkopf
# Incipit: Fatum est Decretum Dei seu necessitas eventuum. Fatalia quae necessari
# Date: 1671-05
# Sender: Leibniz — Addressee: Wedderkopf
# Akademie-Ausgabe: AA II,1 N. 060
# Other printings: -E3: LAA II,1 (1926) N.60. Übers.: -Loemker, Philosophical Papers, 1.Aufl. 1956, S.226-228 (tlw.); 2.Aufl. 1969, S.146-147 (tlw.) -Turnbull, Corresp. of Newton 2 (1960), S.65-71. -Prenant, Œuvres 1 (1972), S.101-103.
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=59299
# AA II,1: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/DE-611-HS-867970
# Title: LBr. 983 · Wedderkopf
# Folios: Bl. 2–3 (from the shelfmark LBr 983 Bl. 2-3): 4 pages, canvases 3–6, page ids DE-611-HS-867970:0003 to DE-611-HS-867970:0006
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=DE-611-HS-867970&page=3
# Lines: 132 recognised on 4 of 4 pages, mean confidence 0.90
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 2r — DE-611-HS-867970:0003
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867970/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 28 lines, status machine
veddexkoptius ad Leibnitium
ex
Kitonum d. VI.) April. 1671.
Emplissime e Consultisime
Domine faulor et dnice
multis nominibus colende
duad tardius quam debebam ad amantisi
mas luas respondium in causa est
en Becdenstem bibliopota. Huic disceden
li abhinit cum, meas perferendas trade
re votur, postmodum, me ad paucos sae
tem dics ad saulam vocalo, ipsum abyse
rediene intellexi. Alia itaque occasio mini
exspectanda fuit, quiam clandem harum
lator praestitit ad vestra loca profectum
inclusas nuper ad dn Vogelium recle cu
.Rivisionis
ralas ce sclas. De consitrarus munere ex
animo ribi gratulor, majora apto.
institutum Tunm maximopere laudavit
ano Rachelio Teq rurso per me salvere
jubit. De Erchelus rationali quoni pruden
tia hactenus nic ego nec atus quicquam
maudiveruint dubilo nuni miter tat
negotia publica, quibus quoliore est distin
 Ure eancellanus munus quoque at tirnu
cipem daxo Lauenburgicum sustinet)
alemmtum quio in aso generesit

## Folio 2v — DE-611-HS-867970:0004
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867970/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 27 lines, status machine
daturus. Puffendorsy cilius habebi mu modo
ibi sit permansum. Tama est ipsum medi
tari abitum. Maevus quo mine percat
operam dabo. Osiandri in Gratium nola
vel ideo non nullis displicebunt quia obscura
erunt modo ex reliquio ipsius scriptis con
recturam liceat capere. Tunc putas
in dania Ephemendes Anglicanas verti
in qua hactenus incultae et ini nullo pralic
habilae jacuare literre; quae si resituan
tur unice hadrerno debemus regimini
cui doclisrimi admoti sunt viri. Dnus
Schumacherus bibliothecarius olim Regro
vir ondiguaque doitus eadem gratia si
non majori dicitur apud degram ia
restatem pollere dritur, qua apud
Anterthorem herenis: ont Gabel.
Hoc vere magnae hic exspectantur
Euedicae copiae: orbus susperta Galli
potentra, quam qnmuatam priu sint ex
pertum pradentiooes aulumant.
De fato qui libri scripti Tibi sint cogni
li
et qua lua sit opinio si per nego
liaebit
tia latius explicare rem fereris qua
tissimam. Dnue Blumio Merdelberga

## Folio 3r — DE-611-HS-867970:0005
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867970/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 30 lines, status machine
adhuc nim haereat, an Francotmrto red
dieus de quid rerum ibi agatur sire per
le cupio. Hisce vale ct favcere sicut faci
verge
er Nobilisime
Fatum est vecretum Dei sennecessitas aeventuum Fatatia quae necessara
eventura. Bivium difficile Deus aut non de omnibus decernit,, aut si ibs e
omnibus decernit esse absolute omnium autore. Nam si de omnibus decerrit et
res dissentiunt a decreto non ertt omnipotens. Si vero non de omnibus dec ernit, videtr
sequi non esse omniserum. Impossibile enim videt omniscium Judicium suum de
aliqua resuspendere. Quod nos scepe judicica suspendimus fit ex ignoragetia. Hinc sequitur
DEum nunquam se posse halbere pure permissive. sequetue etiam nullum
decielum dhi esse revera non absolutum. Nos enim su spendimus judvra nostra
conditionibus e alternaoibus quia minime exploratas resum
circumstantias habemus. Sed dur haec,fateor. Quid ergo 2Ece
pilatus damnatur cur quia caret fide. Cur caret, quia camit volun
attendendi utilisate ac
tate altentionis. Cur hac quia non intellexit rei necessitatem. Non in
tellexit, quia causae intellectivnis defuete. Omnia enim necesse est
resolvi in rationem aliqua, nec subsisti potest, donec pervenieti ad primam
aut admittendum est, posse aliquid existere sine sufficiente raoe exi
sendi, quo admisso, perrit bermonstratio exstendiae Dei multorumque theo-
rematum Dilosophicorum. Quae ergo uttrima ratio voluntutie diviner
intellectus divina. Deus enigi vult quae optima tem harmo nicotata
intellint eaque velut seligiter numero omnium popitatum
Rilonus calamo festi
ablinoo de volaire
el
Cuclom ud
Veddetdopt

## Folio 3v — DE-611-HS-867970:0006
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/DE-611-HS-867970/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
infinito. Quae ergo intellectus divini harmonia rerum quae harmoniae
rum nihil per exemplum quod earao est 2 ad 4 quod 4 ad 8 ejus reddi ratio
nulla pt neco voluntua quidem divina. pendet hroc ex ipsa Essentia sentdearer
Essentiae enimrerum sunt sunt nundri, contirentus ipsam Entium possibilit deuqua
dejus non facit sed existentiam: cum potuus illae ipsae possibilitates seu ideae renm co
imerdant cum ipso Dho. Cum a. Deus sit mens perfecti sima impossibile est ipsum
non ajfici harmonia perfectissima, atque ita ab ipsa renm adecclitate ad optius
necessituri. Quod niil detrahit libertat. summa enim libertas est ad optimum
a recta rnvecogi, qui aliam liberta tem desiderat stultus est. Hinc factum est
necessaum est  sequitur, quicquid factum est sit aut flet, optunum ne proinde
necessarium   esse sed ut dixi necessunte nimil libi itati adimente, qur
nec voluntati
l
 et rationis usui.
In nullius potestate est velle quae
velit, essi nitidum posse quae velit hud
veno optut sibi hanc liberta bem
volendi quaer velit, sed potius vo
lendi optunae. Cur ergo quae nec
ipsi optamus Dho affingiurus. Hinc patet
nelotutam aliquam volumtatem non
a rerm bonitate dependense esse mon
strosur contra indterm
in omniscro voluntate. per-
inisrvam nisi quatenus Deus ipsi
esse
se rerum id ealitati seu optimitati onfo2ma
vihul ergo abso luse matum esse putandum, alioue
deu aut non erit summe supiens ad deprehen
rendum aut non summe potens ad etminandi
Hunc puisse seu Autiam Angustini nullus dubu
peccata mata sunt, non absotute non mondo non 
alioqui nec permitt eret, sed peccant. Chu odit pec
catu, non ut nec conspectum eoin ferve possit, uti
nos quae aversamuri alioquin curitamret, sed
quia punit. Peccata bonu sumt id est rar
momea, sumta cn poena aut expratione. Nulla
enim nisi ex contraris (narmo ma est. Sed haec ad
C2 nolim enim eliminari. Nam nec rectissima
a quovis intelliguntu
Haec pustea correxi aliud enim infallibilider eventura
esse peccata aliud necessario
ua
eut 
su 
i
pX