# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/59332/text
# Catalogue record: 59332 — [De libertate et necessitate]
# Incipit: Omnia in Deo spontanea sunt.
# Date: 1680
# Akademie-Ausgabe: AA VI,4 N. 271
# Other printings: -Grua: Textes, 1948, S.287-291 (teilw.). -Roldán, Panadero, Concha, Escritos en torno a la libertad, el azar y el destino. Selección, estudio preliminar y notas de Concha Roldán Panadero. Madrid 1990. [span.] S.5-12. -Leibniz. Selección de textos filosóficos, Hrsg. J. Arias Cardona, Caldas 2021, S. 153-158 (span., teilw. )
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=59332&katnr=K+7094
# AA VI,4: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068378
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folios: Bl. 344 (from the shelfmark LH 1, 20 Bl. 344): 2 pages, canvases 691–692, page ids 00068378:0691 to 00068378:0692
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=691
# Lines: 132 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.95
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 344r — 00068378:0691
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000691.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 70 lines, status machine
Herice scholastens apad Botinitem Concordia scientiae cum fide satuit Deum esse indige
rentem non ad agendum sed ad volendum
 Omnia in DE0 spontanea sunt.
 Hand dubie in omni homine est libertas agendi quae volet, seu quae judicabit optia Quae
ritur an et sit in homine libertas volendi seu libertas
Voluntas est conatus agendi cuius conseri sumus.
Ex volunitate et facultate necessario sequitur. factum.
Nulla datur  voluntas, ubi omnia requisita ad volendum vel notendum aequalia sunt. Datur tamen in
E differcalia, seu positis omnibus ad agendum requisitis potest tamen impediri actio, existentibus contrariis
requisitis. Homo rationibus resistit sola oblivione; seu animi abillis aversione. itaque rationibus
utique resistere potest
Nisi haoc propositio admittitur nultam nihil esse sine ratione, seu nullam esse propositionem
in qua non sit aliqua connexio praedicati cum subjecto, seu quae non probari possit a priori
ropositiones
una p  contra
na contradictionem implicat esse falsum
altera quod perfectius est, seu majorem rationem habet, id esse verum. priore
i
in absolute
Enituntur omnes  veritates  metaphysice, necessariae, quales suat Logi cae, G
Estrithmeticae Geometricae, et similes, neganti enim eas, semper ostendi potest contrarium
implicare contradictionem. Posteriore vero nituntur omnes veritates sua natura
ae vel alterias voluntatis necessariae.
par
reigu
possibilia seu
et contrari impossibilitatem seu necessitatem, nituntur principio contradictionis; omnes
35 Omna
necesitatem sem
vero neritates circa rerum existentiam contingentia seu rerum existentias
nntuntur principio perfectionis. Omnes Existentiae excepta solius dei existentia
a
 sunt contingentes. Itaque Causa autem cur res aliqua contingent existat, non
Petitur ex ejus definitiore, sed ex sola aliqua aati sola ipsius definitione, sed
praeterca ex aliqua ratione. Quia scilices ratio a aliqua perfectionis ratio
fuit eam existere potius quam non existere se sed comparatione cum aliis rebus,
cum enim infinita  sint possibilia, quae tamen non existunt;  ideo ini
haec potius quam illa existant, non q ratio pete fotes debet non ex definitione
alioqui nonexistenser implicaret contradictionem, sed et contraria alia non
essent possibilia, contra hypothesin, sed ex principio extrinseco, quod scilicet
Ante omnia enim puto talem Possibilita
tis et Necessitatis notionem assumo, ut aliqua sint Possibilia, quae
lista  sunt aliis perfectiora.
tamen non sint necessaria, et quae reapse non existant. Unde sequitur
rationem quae facit ut res una prae alia existat, non inducere necessitatem, et
proinde rationem quae facit semper ut mens t libera unum praealio eligat,
sive a rei perfectione, ut in deo, sive a nostra imperfectione oriatur; non
Hiic etiam apparet cur Dei doc tin quo
aectiones Dei liberae a necessariis distinguantur. Ita ut Deus se ipsum amet necessa
tollere nostram libertatem.
aciat
rium est demonstrabile enim est ex definitione DEI. Sed ut Deus eligat quod
perfectissimum est non potest demonstrari, contrarium enim feri non implicat
contradictionem. alioqui contrarium non esset possibile contra Hypothesin
Hoc autem oritur ex notione Existentiae. nam perfectissimum tantum existit
sint duo possibilia A et B. et  de  inter quo de quorum altentrum
d existere deberennecesse est, et ponamus plus perfectionis in  esse quam B
in alio, tunc utique ratio recili potest cur alterum existat prae altero, imo et
praevideri potest, quodnam eorum sit extiturum, quin imo demonstrari
id potest, seu certum reddi ex natura rei. Et si certum idem quod necessariu
est s fatebor etiam necessari un esse ut A existat. Sed qui talis necessitas
a medicitur per accidens hypothetica, nam gi absolute necessarium esset A
existere, tunc B implicaret contradictionem. contra Hypothesin. Neque
en. Itaque tenendum est id omne possibile esse quod aliquem includit
e
dgradum perfectionis, contingere autem illud possibile, quod  opposito est
 perfectius Absolute autem ne idque non ob suam naturam, sed ob decretum
Dei, generale producendi perfectiora. Perfectio, seu essentia est
 exigntia existentiae, ex qua quidem per se sequitur existentia, sed
e

## Folio 344v — 00068378:0692
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000692.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
physice, ut cum dicimus corpus aliquod in er  ea vi quam
celeritate pergere qua cepit, intellige, si nihil impediat.
Deus facit optima non necessario, sed quia vult. Si quis vero a me quaerar
Ean DE) necessario velit, postulo explicari necessitatem adjecto opposito, nnm
. siq seu quaestionem plene formari, v. g. utrum Deus necsssario
velit an libere; seu exnecexsu ob suam nataram, vel ob suam
voluntatem. Dico R espondeo ulius deum non posse velle voluntara
alioqui daretur voluntas volendi in infinitum. Sed dicendum est deum
velle na persuam naturam. optimum persuam naturam. Ergo necessari
vult inquies. dicam btam essecum S. Angustino illam necessitatem
esse beatam. At vero inde sequitur res necessario existere. Quid ita
c
quia implicat contradictionem non existere quod Deus vult existere
Nego hanc propositionem; absolute veram esse. Alioqui ea quae deus
non vult non essent possibilia. Manent enim possibilia, etsi a deo
non eligentur. Possibile est quidem existere, etiam illud quod DEq
non vult existere, quia posset existere sua natura, si Deus id ex istere vellet
At DEus non potest velle ut existat. Fateor, manet tamen possibile
sua natura, etsi non sit possibile respectu divinae voluntatis. Quin sua
et si ejus xistentia aliquo modo dici possit implicare contradictionem.
natura possibi
sed ut opus erit constantes adhibere vobabulorum significationes
ut species omnis absurdae locutionis evitetur.
Dico igitur possibile est, cujus aliqua est ex essentia seu quod realitas
seu quod distincte intelligi potest. Ex. g. si fingeremus nullum accuratum
pentagonum unquam in natura fuisse aut futurum esse; tamen pentagonum
maneret possibile.
Ratio tamen reddi debet aliqua cur nullum unquam
extiterit pentagonum nec extiturum sit. Huius rei ratio nulla aliu est
quan quod potysgonum entagonum incompatibile est cum aliis rebus majorem
includentibus perfectionem, seu plus realitatis involventibus; quae prae ipso existere
certum est. At inferes ergo impos necessarium est ipsum non existere,
concedo, si necessarium est, idem quod verto verum, seu verum quod re
e demonstran potest. Nego si necessarium est idem quod em si sensus
 est haec propositio DE pentago num non existet, nec extitit, necessaria
 est, falsum vero, si sensus est: propositio haec: nullum polygonum
existit, (quae a tempore abstrahit) necessaria est; Nego enim istam
propositionem demonstrari posse, nam ista propositio intelligitur de
veri possibilitate absolut neque enim absolute impossibile est
pentagonum, neque enim implicat contradictionem, etsi ex harmonia
rerum t sequatur ipsum nullum posse in rebus invenire
 locum, quod optime illustrari potest similitudine radicum imagina
riarum in Algebra, nam S-1 aliquam notionem involvit,
blicet ea non possit exhiberi, et si quis eam circulo ex hibere
volet inveniet circulum illum a recta quae ad hoc requiritur
C non attiagi. Multum tamen interest inter  quaestiones quae
. Insolubilas sunt ob radices imaginarias et quae solubiles sunt
ut siquis quaerat numerum, qui sibi additus
in se ductus faciat 9. et ad 5 additus faciat etiam etiam 9.
 ob absurditatem.
talis numerus implicat contradictionem, debet enim simul esse
3 et 4 sen 3 et 4 debent esse aequales pars toti. Verum
Xx abx pqo-b si quis numerum quaerat tatem qui cujus quadratum additum ad q
quadratum ipsius 3, faciat idem quod numeri triplum. Is quidem
Munquam ostendet totum esse majus sua parte, tati numero admisso, in
sed hanea, et illud ostendet, talem numerum non posse designari.
quemadmodum si deus derrevisset, numenum entium pullam debere realem
lineam reperiri, quae esset incommensurabilis aliis realibus lineis (Realem
corpus aliquod terminat non ideo sequeretur incommensirabie
eut non cea statuere
2
Xxaego bX - bb