# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/59379/text
# Catalogue record: 59379 — De non violando principio contradictionis in divinis contra Honoratum Fabri
# Incipit: Virtualitates vocant Metaphysici rationes quasdam diversas in objecto,
# Date: 1685-10
# Akademie-Ausgabe: AA VI,4 N. 414
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=59379&katnr=81222
# AA VI,4: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068378
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 20
# Folios: Bl. 229 (from the shelfmark LH 1, 20 Bl. 229): 2 pages, canvases 457–458, page ids 00068378:0457 to 00068378:0458
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068378&page=457
# Lines: 74 recognised on 2 of 2 pages, mean confidence 0.96
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 229r — 00068378:0457
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000457.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
irtualitates ce vocant Metaphysici ration
diversat
quasdamin objecto, quae revera su realitet
eaedem sunt inter se in ordine temen ad praedicata
contradictoria perinde se habent, atque si realiter
distinguerentur. Tales virtmalitates esse volunt
naturam divinam et personam verbi, quae licet sint
idem quod realiter, in ordine tamen ad praedicata
contra dictoria perinde se habent, ac si distingue–
rentur realiter
Ias nonnulli volunt reperiri et
Fabry in Metaph.
in rebus creatis. At quidem
lib. 1. prop. 31. nullam dari nec posse dari distinctio-
nem virtualem in rebus creatis. probatur, inquit, quia
nam graedicata contradictoria eidem non insunt, (per
axioma) Ergo nec distincti virtualis (per def.)
loquor scilicet, inquit de distinctione virtuali majore
qua idem ad praedicata contradictoria perinde se habet, ac
si distingveretur a demet ipso. Fateri cogimu ultro multa
esse in rebus divinis, quae omnem hominis supirans captum
quae tamen ob infusam nobis divinitus fidem credimus. sed
has tenebras nemo prudenter rebus creatis obducat. inde
nonnulla estempla virtmalitatum in creatis proposita refutat
t illis qui dicunt etiam praedicata quae in dirines distinctionem
formalem supponunt non esse contradictoria formaliter, sed
tantum per intellectum id est secundum nostrum concipiendi
modum. reponit P. Fabrus esse omnino contradictoria formaliter
quorum unum negut alterum, et nostrum concipiendi modum
aut esse verum aut falsum. Si verus habemus intentus, siu falsus
inequ enim res
praescribendus est ille modus, qui chimarus inducit

## Folio 229v — 00068378:0458
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068378/jpgs/default/00000458.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
es
uliteraria figuentis et mendacus indiget conulto minus Tberlogio
Denique objicientibus eandem rationem prohare distinctionem
non esse ponendam in divinis, quae probut non esse in creatis
admittendam, respondet, habemus exfide multa inesse deo
quae nostrum suserant captum. Dices, inquit, si admitantur
in Deo praedicata contradictoriue argumentis Atheorum responderi
non passe, ut respondet, ut valeat principium estud quo dicimus con–
tudictoria non posse esse simul, nulla distinctio virtuntis
suponitur, quae tamen in eg0 est propteo infinitum perfectioni
vim. Aroterea inquit, ubi semel demonstravero Alaeo Deum
existere, focle concedet inesse deo quae homiinis captum superant
ut principia quibus utimur ad rm scientificam ex creatis es eruta
si rebus cicatis inesent virtualitutes concedit nullam fore humanam
scientiam, omnin enim puincipra redum ad principium contra–
Videmus ex his quo usque praecor
P. Fubrus
cepta opinio hominem ducere possit, habemus reum consitentem, fateus
rictionis. Hoec A
se negone nei in divinis locum non habere principium centradictionis
prutum scil. tantum ex crentis, semndum ipsum. Sedt cum tamen hoc
principium locum debeat habere, ulicunque veritas et fulsitus. quid At
quid At, Trinitarii gratius audiant2 Communitendi ergo nihil absunti non asseri
potest in divinis, neque ulla locum habetit refutatio aut ratiocinatio communit
dicitur rnta in divinis esse contra rationem, multa supra eam. Hivero scho–
Castici in interioribus re recessibus contrinium statuont, et revera contra
Lutemerse concilium ad uittum duplicem veritatem. Aae polat se demonstrare
posse atheis Deum existere, principio contrudictionis negato? prudertius ergo
et samus dicetur neque in divins riqe in creatis admittendas esse propo-
Et omnino ita explicandum est si
rinitatis Mysterium ut iffugiatur contradictio vera et
sitiones contradictorias
propria, vel profecto ad Antitrinitarios erit tranefugdendum
Quin et priocipium illud homanae argumentationis: quae eadem sunt eidem
fertio sunt eadem inter se; omnimo (cum in contradictionis pracipiofundetur)
omnino dicendum est, ne in dirinis quidem violari, alioqui omni sublata arnamen
catione, quidvis circa Deumins une asserere litebit, et neque syllogismi in Theologicis
fieri debebunt, nec modi ne figntae locum habebunt. Itaque tarendum est netalia
asserendo haere sin confirmemu, et omnino ita exelicare debemus Trintotis 
suitentur
inussterium, ut
coles scopuli