# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/59519/text
# Catalogue record: 59519 — Defensio Trinitatis contra Wissowatium. Responsio ad objectiones Wissowatii contra Trinitatem et Incarnationem DEI altissimi.
# Incipit: Quia objectiones et responsiones pristinas non vidi, judicare non poss
# Date: 1669
# Akademie-Ausgabe: AA VI,1 N. 016
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=59519&katnr=Cc1+198%2Fd
# AA VI,1: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068338
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 6, 3
# Folios: Bl. 12–15 (from the shelfmark LH 1, 6, 3a Bl. 12-15): 8 pages, canvases 23–30, page ids 00068338:0023 to 00068338:0030
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068338&page=23
# Lines: 550 recognised on 8 of 8 pages, mean confidence 0.88
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 12r — 00068338:0023
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068338/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
Responsio ad Objectiones Wdissolvat
contra Trinitatem et
incarnationem Dei
altissimi
et responsiones,
a) Quia objectiones, phistinas non vidi judicare
non possun, an contradictionem sententia
Anti-Frinita riae probaverint vel dilucint.
6) dicis ex Virgilio.
Aspice num mage sit nostrum penetrabile tetume
Ego ex eodem respondeo:
Rost quam armadei ad Vlcamaventu est
Mortalis mucro, glacies cenfutilis, ictu
dissiluit.
C) Ad argumentum 1. praemitto in genere
quod set in sequentibus observandum est copula
in syllogis misrum praemissis vulgo non recte
concipi. Distinguendum autem inter propositiones
per se et per accidens, v.g. recte simpliciter di na mni
curjus: Homo est rationalis, Omnis hono est
rationalis, sed non recte dicimus: omnis homo
est albus, etsi verum sit, quia albedo numa
nitati immediate non cohaeret; sed dicendum
omnis qui est homo, est albus. Similitert non
dicendum: omnis Musuus est albus, sed: omnis:
qui est Musicus est albus. Quae etiam ex parte u
observavit loh. Rauen Bertiiensis in peculiaribus nnno o in
suis de copula speculationibus Deinde obseritam e
vandum est ex eodem fundamento omnes propoia 
sitiones singulares esse virtute latentis signi
universales, quod et  ab autore disseru
tationis de Arte Combinatoria est annotatum
heec propositio
v.g. Petrus Apostolu fuit primus Episcopus
f
Romanus, signis et copula recte positis ita. W
formabitur: Omnis qui est letrus Apostolu
fuit Episcopus Romanus. Iuxta haec igitur.
formabimus primum argumentum:
omnis qui est unus Deus Aatissimus est later
ille ex quo omnia Negatur haec major
Filius Dei IEsus Christus non est pater ille ex
quo omnia.
Ergo Filius Dei Isus Meistus non et
is qui est unus Deus altissimus
ita syllogismus erit in Tamestres.
Respondeo no distinguendo: ter omnia,
intelliguritur vel Creaturae, vel etiam simul Filius
Haec disi observatio etiam prodest ad diu
stinguendam infinitam a negativa;
verbi gratia: Quinon credunt damnantu
ei
indaei non crednnt, Ergo damnantur.
minor
d
videtur esse syllogisuu e puris negativn,
sed non est; quia syllogitum fit talis.
auana.
vi sunt illi qui non credunt damnanti
Judaei sunt illi qui non credunt. Ergo
tur

## Folio 12v — 00068338:0024
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 13r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068338/jpgs/default/00000024.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
et ste
concedo
esi creaturae caeterae tantum, negmajorem
quod omnis ille qui est unus Deus altissimus sit pater
ille ex quo omnia, scilicet omnes creaturae. Et
ita negatur Minor, quod filius Dei non sit patii
ille ex quo omnia scilicet omnes Creaturae.
Quia vos ipsi conceditis, omnes reaturas per
filium creatas esse. Sin vero sub mprum
voce intelligitur Sin vero sub omnium voce
intelligitur etiam ipse Filius tunc concessa
minore, quod Filius Der non sit pater ille,
et
ex quo omnia, nempe ipse, pliusu sed negabertur
Major: quod omnis ille qui est unus DEgaltis,
piuius sit pater ille ex quo omnia, etiam ipse filius, nt
oriuntur. Nos enim donec contrarium melius
probetur, manemus in hac sententia, quod Filius
et spiritus sanctus suit ille qui est unus degaltis.
simus; et tamen non sint pater ille ex quo
et iniis
omnia,  ipse filius et spiritus s. quoque eri
oriantur.
d) Non est scriptoribus a otoreosois ea
necessitas imponenda, ut cujus dicendi etiam maxiu
ima occasio est, id statim dicant
(C)) Paulus loco citato per latrem ex quo on
omnia, et dominum pert quem omnia, potest
intelligere unum idemque Eus, nempe Deum altissiu
mum. Nam alioqui jure naturali, qui pater
idem Dominus est liberorum. Et praepositiones: Ex,
et per, non ita disparatae sunt, ut prohiu
beaq ita loqui: ex quo sunt omnia, per cumo
quoque sunt omnia. Nam et Taulus alibi de uno
eodemque Deo altissimo duas has particulas, una
cum tertia: in, simul enunciat, cum inquit:
Ex quo, per quem, et in quo  sunt omnia
Quam phrasin quidam ad adumtrationem Friniue
verum
tatis merito trabunt; sed meula unuc non
deu
est crgumentari, sed respondere
f)  non necesse est ut Paulus 1. Cor 116. et 
Petrus Act. II. 36. Vocem Domini de Christo eodem
respectu usur pert, potest unus ille de Christo quatenus
deus est, hic quatenus homo est, loqui.
(8) Non vacat nunc loca citata omnia evolvere
et ex ipsis argumenta exculpere, siqua in iis
difficultas latet, ostendatur.
(5) Arguimentum quod implicite proponis, ne
quid dissimulemus esset tale
omnister quem deille qui est unus deus altisimus facit
omnia is non est Deus altissimus
Filius dei est ille, quam ille qui stdius altissimus facit
omnia.
Ergo Filius Deus DEi non est dius altisimus

## Folio 13r — 00068338:0025
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068338/jpgs/default/00000025.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 89 lines, status machine
In hoc argumento negatur major. Potest enim
 Pater per Deum altissimum
ummauce et tantens
nempe filium, etc non per se ipsum, licet per
eum qui est id quo etiam est id quod est ipse.
Et ita respondimus, opimor, argumdento primo, ut
tamen ad oculum constet, nervum ejus incisum
esse, aliud ad ejus umitationem fabricabimus:
Eunt in eo tres termini: Cnus dius altessimus; Ome stilineum habet pro abstracto mimudiato
Minor: Filius Dei lesus Hpissus, Major: Unus
dius attissimus, Medius: later ille ex quo omnia
Ita sunta alii tres termini: Minox: corpus mundi
aspectabile incidissimum. Major: nu t rotundus
Conclusio Medius: habens necessario circuruferen.
tiam a centro aequidistantem. Syllogisum erit:
ams Omn
deslano
illa ot potuna habest circumferentiam a
centro aequilistantem.
Nullum corpus aepectabile lucidissimum
habet necessario circunferentiam a
autro aequidistantem
Ergo Nullum. Corpu aspectabile lucidissi.
mund est rotundum, quod
Quod est contra experientiam in sole.
vel sic:
Quicquid est trimhitate ejus abstractum est tricu
bitulitas Erlineu
Quicquid est Trianaplum ejus abstractum immedia–
tum est Triamlius. Trilineitas
is
quod Habent tres anfilre dueba recdis aequales; ejus
austractum immediatum non est triangule
itas trilipeitas
Probistur quia ejus abstractum immedeatum
est duorum recgtorum cum trib
Quicquid habet tres angulos duobus rectis aequaq
 id habet pro
suu
es ejus abstractor immediase est
triangula bi- rect identitatem
non habet pre
rilineum abstracto mnediate non est Tri
angulo-bi- rect. identitatem
Nam ejus abstrectum iminediatum est Tri-
lincitas, ex conta suclides per multas conn
sequentias tandem exculpit tri-angulo-
bi- rect-identitatem.
Ergo Trilineum non habet tres angulas
duobus rectis aequales.
Quod tamen est absurdum, et contra demon
strata ab Euclide. Rd hoc sophisma nostrae
copulae methodo una fere voce tollitur. Minor
enim fermaliter  in syllogisino sic concipi debet;
Trilineum non est id quod habet pto abstracto
suo simmediato tri mangulo bia relt. identitatem.
immediatur
Homo habet abstractum humanita
tem, petrus non habet abstra.
ctum immediatum humanitatem
Ergo petrus non est homo.
triline itatem
abstractos
Triangulum non habet pro conetatim
mediato trilincitatemu
Habet po Triangulertatem potius
quae si cum trilineitate esset immediate
idem, esset otiam idem angulertasitas
quae denta ternitate remanent.
dam vero Anguleitas et Lincitas
adeo non sum idem, ut possint etiam
duae Lineae sine angulo esse, vigs Paral.
lelae
Ergo Friangulum non At trilineum,
quod est absur dum.
Respondeo ex fundamento praemisso, major
rem ita formandam: Omne quod est triqe
lineum habet pro abstracto immediato
trilincitatem. Et sit negatur major. Nam
et Triangulum est Milineum, et tamen
non habet pro conceptu immediato Trique
lineatatem.
Ex Hoc principio adhibito schola.
sticorum taediosis circa suppositiones
praeceptis carcre possumus. v. g. Anima
est genus, Petrus est animal, Ergo petius
est genus. Respondeo majorem non
esse universalem, neque enim 35 qui est
animal est genus.

## Folio 13v — 00068338:0026
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 12r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068338/jpgs/default/00000026.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
Et ita minor haec negari debet jetsi enim
ipsum Srilineum pro abstracto suo imque
mediato non habeat tri-angulo- bi- rect-
identitatem, est tamen id, quod habet; est
enim id quod habet tres angulos 2 rectis
aequales. Id autem jam habet pro abstra.
cto immediato tri-angulo-bi- recta iden,
dtatem.  aitda  lida perrariia s
(1)  Argumentum 2. ut farirale sit sic for.
mandum ent ueu dhdno a
aeriru
Qui est ille qui gessivit diem judicii, is
id nom est de istima iliqui est DEu altissus
 Filius est ille qui nescivit diem judicii
non
Ergotilius est ille qui est DEus altissimus,
Et ita concedo toumd argumentum, Kilius
enim Dei etiam est hoo e natenus non
qua homo est; non dest us altiosimus.
Et sic negatur Major. Nam potest quis esse
ex nostra hypothesi simuil. esse ille qui nescit
di
Diem judicii nempe fomo;  ille, qui eH Deus
altissimus. Quae hypothesis, quod nostra, quod
u ut volaua .
idem simul possit esse Deus et homo, quamdium
non exertitur, tandiu contrariam argumen,
tum petit pruncipium. Quidlibet autem
possibile praesumitur e donec contincium pro
betur usmmu adin
(Interpretes textum contorquentes nihil ad
nos, utri plus textum torqueant, e ex pluribus
interpretationibus possibilibus eligant improque
babiliorem, dummodo sibifaveat; alibi demon.
strandi occasio erit.
(l) Cur Cattilici vulgatam hanc responsionem
neque qui se Catholicos, neque qui Evangelicos, neque
qui Reformatos vocant, quod sciam aversantur.
(m) disparata neque de se neque de eodem tertio
praedicari non posse, plane nego. Dummodo
circa copulam, quae admonuimus serventur.
Etsi enim minus bene dicatur, ferrum est
lignum, at anima est corpus: Tamen recte
potest casus contingere, in quo recte dicatur
quoddam quod est ferrum (scilicet ex parte,)
id est lignum (scilicet ex alia parte) Et
quoddam quod est amina, ex parte, idem est
corpus ex alia parte.) Nec absurdum est
eundem Deum altissimum esse e non esse
pro diversis partibus. Nec video cur non
pars de toto proprie praedicari possit.
dummodo reduplicatio addatur, vel
subintelligatur. Propriae enim Totum

## Folio 14r — 00068338:0027
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068338/jpgs/default/00000027.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
nihil aliud est quam singulae partes de
3 2S
eo praedicatae cum unione. V. 8. Homo est ae ni me
nima et corpus. Quicquid autem anima et ) me rino
corpus est, illud utique anima, est, et idem
utique corpus est. Si igitur licet formare hanc
propositionem: Homo est anima e corpus.
Quid ni liceat resolvere Copulativam inve
duas simplices: homo est anima, et homo
est corpus igitur similiter si ex nostra
hypothesi, Christus est unum ex Deo et homineF Tetinipa n
licebit dicere: Christus est deus et homo, et ita: ni
Christus est DEus, et Christus est homo.
(M) Quod objicit, inconveniens esse ut Christus simpliciter
intelligatur dixisse se nescire, ideo, quia par
sui inferior nescivit. Id cur inconveniensa vo voluvao
sit, non intelligo video. Inprimis eo temporei
quo functio parti inferiori ordinarie inesse, qrin 
solita, ei subtracta est. Sciendum enim, or.
dinarium quidem esse, ut divinitas Scientiam
Gumanitatis sibi conjunctae perficiat, non qudem
si non per communicationem ejusdem nuque
mero idiomatis, saltem per excitationem acqe
cidentis novi. Id tamen quod ordinarium est;
tm in statu humilitatis Christi, antequam
trumanitas ejus. reciperetur in gloriam suam
adr
putaa d nn
ei subtrahebatur. Quae res multum ventilata,
est inter Theologos quosdam Lutseranos, qui
et libros scripsere Epi lato rivo6) Macias
potest ea subtractio intelligi exemplo Ecstaset
ne
quo tempore anima functiones quas alioqui perm  ub
corpus peragit, nempe e ratiocinarii con
gitare etc. exequitur quasi separata sine
corporis concursu. Eo igitur tempore durantis 
Eestaseos non inepte dicetur hominem non oi
ratiocinari, qetiamsi pars ejus ignobilior, ncmpe ecoip, 
tantum ratio cinatione cesset, quia functio d 
illa quam anima ordinarie per corpus peraqu
git, et quam homo ordinarie efficit quatenus i +d, ct o.
ex anima et corpore unitus est; nunc ab: u 10
eo non quatenus anima et corpus est, et ita e nun l
non quatenus homo est; sed tantum quatenus ina  od
amina est peragitur. Similiter igitur et ud
Christus recte dicetur aliquid nescire, quando ino nen bon
ut
functionem scicndi non quate per huma s deitatem
nitater cum humanitate ut alias, ve et
ita nec quatenus deghomo est, et ita nec
quatenus Christus est, exercet.
ine
(n) ad verba: an ipsi concedent, imo concedemusfilium Dei non creassemundum, etc.
dummodo subandiatur secundum sumanitate
soet use
a aste et
ob ado ocil: e
 rera
dmo
1
vaocea ird
N8 irin
utra
sice
ut
1d
dii ad coradit
+a
  non
eis
nee

## Folio 14v — 00068338:0028
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068338/jpgs/default/00000028.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
(0) graeris cur divinitas secretum de tempo.
re exremae diei non communicarit humani
tati sibi tam arcte unitae. Rd Ideo
inquam, quia eam nondum glorificatam hum
miliari _ pati oportuit.
Phargumentaris: persona filu divina scivit
diem judici. Persona filui est filius. Ergofi.
lius sivit diem judicii. Concedo. Quomodo ergo
nescivit. Scivit deus, nescivit homo
(D 4 repetitur, quod supra objiciebas: quod parti
inferiori competit, toti non tribuendum simplip
citer Responsum est supra lit. m.
(Y) objicis (5) filium Dei nescivisse diem judicii
quatenus est filius Dei, quia opponitur hic patri.
est
Respondeo etiam humanitatem recte non 
in epte dici: filium Dei, quamvis ei non ono. sa ud ariaerat
86)or, quia et vos qui homoousion patri
negatis, tamen Dei filium dicitis.
2
10 nora
(5) In argumento illo negatur minor: quod. 
D
quod filius, etiam secundum umitatem Deitatem
non sit pater lesu Christi. Imo tota Trim
tas recte dicetur later desu christi E
hominis. Ideo miror cur opponens dicat
minorem esse apud omnes in confesso.
+) argumentum illud esset tale: quicunue
non facit omnia a se ipso ille non est omniu
potens. Filius Dei non facit omnia a se ipso.
Ego. Negatur major. Perinde ac si argumeum
tari vellem later facitm non facit omnia voaog
per seipsum sed per filium, Ergo non est 
potens. Imo sunt causae sociae in agendo, etsi s
depndnt altera altera sit prior natura in
essendo.
(u) potest esse Deus altissimus etiam qui omnia al porcab. asuaom
alio habet, quando nimirum in alterius potesta m
te non est ipsi denegare. Et non minus filius 
patri, quam pater filio necessarius est. poimo sirx
Cum enim proprie Pater sit intellectiouu, filius a pacio
intelligibile, X spiritus S. intellectio, et in podenor ini
aeternis atque diriris idem sit esse et posse; da n
indeo
nullum erit intellectioumm quod non actu 
n
intelligat, nec erit intellectio autem sine nd
intelligibili esse non potest. Contra nullum 
erit quod intelligibile quod non intelliga nau
tur, et ita non habeat correspondent sibi 
intellectivum. g igitur ut secunda per
sona sine prima, ita nec prima sine seu 
cunda esse non potest.
cam
n C
1
droqu
vol arbd
uod
1 13
ve
arajum decropoda
Nis osve
uida tac 3 oed erea v
dimut em o is.

## Folio 15r — 00068338:0029
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068338/jpgs/default/00000029.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
(X). Ad argumentum tertium respondeo conu
cedendo totum: FDeus, altisimus est,
singulare, nec praedicatur de multis. Sed 
hoc nihil officit drinitati. Nam is qui
est Deus altissimus (seu persona Dei altisimi)
potest nihilominus de multis praedicari, quia is
qui est Deus altissimus, seu persona divinitatis
est universale non singulare. Ex hoc etiam
apparet quod etsi tres sint, quorum quilibet
est id quod est Deus, tamen non suit tres
dit. Non est enim ter unus Deus ab altero
s distrnctus, sed est ter unus, quorum
quilibet est id quod est Deu, seu ter una
persona. Iigitur nec tres du sunt, sed tres
persona. Quanquam haec vulgo observata
non sit ternere reperire.
(y) Non potest dici Deum ita srictissime
unum esse, ut non dentur in eo realiter
seu ante operationem mentis distincta. Si enim
mens est, impossibile est quin sint in eo: posse
sci e  intelligens intellectum, et intel.
lectio, et quae cum his coincidunt: posse,
scire, et velle. Horum vero reale discrimen non
esse implicat contradictionem. Cum enim
formaliter differant, diffeunt erit eorum
differentia rationis ratiocinatae, talis autem
differentia habet fundamentum in re,
erunt igitur in deotria fundamenta realiter
distincta. Vellem huic argumento respon.
deri. Neque hoc imperfetionem in Deo infert,
quia multitudo nise nom est et compositio per
se imperfecta non est, nisi quatenus continet
separabilitatem, et ita corruptibilitatem totius.
sed separabilitas hinc non infertur. Quin
potius supra lit. _c. demonstratum est
imipossibile esse, et implicare contradictionem,
ut una Deitatis persona sine alia existat.
Nec multiplicatur DEg. Quem admodum enim.
si diear idem corpus si differunt realiter in
corpore: magnitudo, figura, et motus,
consego non sequitur ideo etiam necesserio
tria esse corpora unum quantum, alterum
figuratum, tertium, motum. Cum idem
lapis: cubitalis, rotundus et gravis esse possit.
ita non est d apliter differant;
Si differant realiter in mente intellectui
judicium, idea, et intellectio, non sequitur.
tres esse mentes. Cum una sit mens quae intel quanda reflectiturm scipsam N.
lgi est id quod intelligit, id quod intellia
gitur, et id quotlintelligitur. Nescio an
quoiegum cleris aci popsit.
eeri

## Folio 15v — 00068338:0030
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 14r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068338/jpgs/default/00000030.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 101 lines, status machine
(2) Formabo syllogismum ut sit formalis
ex praesuppositis, 
Quicunque est Deus ille altissinus unicus, individuus
est pater Filii Dei domini IEsu Chisti.
est Deus ille altissimus unicus individuus est filius
Dei Domius Esus Christus
Ergo filius DEi domnius Jesues Christus est pater
filii Dei dominus resus Chistus
Nego majorem
ac) Nego Deo altisimot repignare esse ab alio vide
supra 2c.
66) Non est absurdum Deum altissi mum ge aut potius erm qui est Dius altissimu
nerari. Sempiternam substantiam in tempore 1B+
generari absurdum est, non vero est absundum maema
s
eam esse generatam ante datum quodlibet tempusaria s
id est ab aeterno. DEx altissimo  potest quis prior edr a auti potius et qui est Deus altissima
po
esse natus, non tempore, it alius nempe, quietiam est Degaltissimos. , Nam non datur alius et alius d DEu
igq
est DEg.
CC) quando Deus deuem generat, generat eurum
qui est idem numero Deuscum ipso, etsi non sine
pliciter sit idem numero cum ipso. Non generat
euudem numero deum, sed eum qui est idem numero
Deus, licet sit alia persina,
punnd A
dd) si filius dei generabat, ex substantia patris ab
esternitate, aut desiit generari, aut nonu
descit. Si non desiit adtue generatur, et ita 2eN. autiionoo
nunquam est semper fit; sin descit generari, finem 
haduit rgen temporis habet ejus generatio. Adeiued a
et anitium temporis, Ergo non est praeaeterna.
Respondeo desiit generari. Et tamen generatio illarac
non habet finem temporis, nam et incepit et desit
generari ante quodlibet tempus. Simul enim generari
incepit n desiit.
dn
ec) Quaeris an tota, an non tota Trimi tas sit nncarna.   an
ta Respondeoi non tota Ergo, inquit Frinitas a se qud  ad notueodo
er
et
divisa est, quid tum. Ergo et Deus a se divisus est; A eoc va
hoc non sequitur, sed divisi a se smti seu differen ad prodina a
tes sunt illi qui sunt Degs.
. Syllogiomum format 
oduo 
Dritas quae est in Deo patre non est incamata.
Deitus quae est in Deo filio est in carnata.
itas
E. Dhitas quae est in DEo filio non est ea quae est   irrm
in DEo Patre. Ergo dantur pius deitates.. at
Nego Minorem. Non deites, sed personalitas potius.
potus filu Dei inearnata est, id ept infilius Dei in
camatus est non qua Deus, sed qua filius.
g9) Nodos T p proposuisse non nego, et quide
bin
quantos maximos quispiam tui similis possit. Re, 
perto semel principio fili sid est natura copulae 
propositionis in syllogisimo, videmur nobis eos rctel ene de
t perfecti solvisse. idem tibi visum iri, si recte  vne 1 ploo ud.
attendas non dubito. Tum vero dubis opinor gloriam i
Deo, dabis hoc veritati, et sententiam orbi Christiano 
tot seculis receptam non absurdam confitebere.
sinaliter sentis, effice ut et musi
 duse
uinis
sdim
ut nis cur nos cur dissentias, aut tu cur dissentiae
non debeas, ambo tande in seritiamus.
aut podiu ei qui est Deo altissimus
B.nd s imeud 
utet
si
aliu
v
ur
 ad matea
alis
ot
au
1 +
Coolb
ia
uon
 2
e
102d
aane
eremdua
d erve 
sd
e
ag
poodia
ul ortirpam: vuqse
n
din pot a
u
o
l