# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/62427/text
# Catalogue record: 62427 — Leibniz an Veit Ludwig von Seckendorff
# Incipit: [...] Ingens desiderium operis Tui geymata [griech.] illa quorum
# Date: 1685-05
# Sender: Leibniz — Addressee: Seckendorff
# Akademie-Ausgabe: AA II,1 N. 252, AA I,4 N. 427
# Other printings: -E1: Stein: Leibniz und Spinoza, 1890, S.317-319. -E2: LAA II,1 (1926) N.252 (Teildr.) -E3: LAA I,4 (1950) N.427. Übers.: -Goldenbaum, Ursula [Hrsg.], G. W. Leibniz: Philosophische Schriften und Briefe 1683-1687. Berlin: Akademie Verl., 1992. [dt.Übers. nach E3]. S.21-25.
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=62427&katnr=K+977
# AA II,1: its series at Leibniz-Forschungsstelle Münster (online after accepting its terms): https://www.uni-muenster.de/Leibniz/seite5.html
# AA I,4: its series at leibnizedition.de: https://www.leibnizedition.de/de/reihen/reihe-i/
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068371
# Title: Leibniz-Handschriften zur Theologie LH 1, 12, 2
# Folios: Bl. 78–79 (from the shelfmark LH 1, 12, 2 Bl. 78-79): 4 pages, canvases 141–144, page ids 00068371:0141 to 00068371:0144
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068371&page=141
# Lines: 265 recognised on 4 of 4 pages, mean confidence 0.93
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 78r — 00068371:0141
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 79v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000141.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
ne
G’enerosiim
Quod alel ex animi sententia
exeliceris uset vales et vales  ex sententia, et mtres
conjugem denno invenisti quae e
jacturam amissae leniret, 
et curasque le varet mirifice
gandeo et gratulor. Spero enim
magnonido valetudinis tuae tm
et ipsius publicae rei commodo fore
cujus interest conservari magnos
Viros. Eqo certe matuebam secius
aliquid cum et doborem tuum et 
initia quaedam morbi ex Epistola superiore
tua animad verterem eoqu magis
de meliore evensu lator, cujus
pob
din diuturmum bonum precor ex
animo.
Vemind librstuas plantus
denio ad literas Tuas
jngens
quod Mlaquam desiderium operis Tum
quae
morum omnium VEopata nonnulla illa
dydum in p quoum une participem
fecisti dudum incenderenti magnoque
utrue beneficio et literas et poetater
obstringent sibi hae nundinae lipsienses
mne munere tam praeclaro. Nescio quid
illud sit quod Tibi in Epictola quadum mea
placere potuent, ut dignum pulares quo uterere
isi forte ut sepe sit, quae a me imperfeche
dcta erant, tu ex lu tuis proclaris
cogitatis interpretatus in majus aliquim
accepisti; ut soletus nonnunquam lactores
inlegere in aliis quae ipsi ad quae ipsi
cogitando von assurgebant. Nihil
certius est quam Almaricum catmotensem
cirea initu seclli 13 tii revoenlis qui ei imprtabantur
erroribus obiisse postea autem detectis
discipulis extumulatum caduver et combustum,
ut hrabet eiuodus ad ann. 1704
Almaricico aliquot post mortem annam
extumulatur et compustum constat ex Rigordo
scriptore coaetaneo quem pithoequs edidit
Caescuius Heisterbacensis  nominat eos
disciputos ejus qui vibi sunt combusti, et addit
combnspos esa fuisse libras magisra Davidis
+ tantopere
Iutelia parisio nn

## Folio 78v — 00068371:0142
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 79r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000142.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 91 lines, status machine
Hunc pulo esse Magistrum david
de dinanto, qui docuisse dicitur
Deum esse materiam primam cajus
nor forte e id est art Deam ego interpretor Deum
res omnes ex se produxisse potius quam
en nihilo, quae tamen si re sed haec si accurate expa-
considerentur abeunt in evanidas subtilitates et
magis in formulis loquendi quam rebus consistunt
Nonuula quae parkerus in Cartesi novo Medianicam as
seu rem possibilem esse idemest)
verae theoremata
recenseri potest
haec propositio:
HH dnim de solo
existere Deum
modo sit possibilis patet
ex terminis, quod seu
in novos philosophos habet, mihi non per omnia
probantur, nec videtur, iste antor quae scribit salis
alliquando
casi sive Ens perfe ctissim
 ex ideis probantis rejicit probo, quanquam non satis
ejus vi neru videatur per spexisse posito. Cet enim
satis est saltem  mea sententur tor propositio est
si cus necessarium e. Nam impur fect ex
rosinitionibus rerum pulat enim ex definitionibus
rerum nihil de earum actuali existentia concludi
ujus estentia, sequatur existentia, peu hor est
dea
ecessarium. Si enim
sequitur, utique ex ea poterit onc concludi.
hane non videtur
contemnendum. In rebus
enim ceteris Contingentum
enim rerum non ex ear
existentia non ex earum
essentia sive possibilitate
ed ex sol DEi voluntate
vel quod eodem redit harmoniae
rerum universali secui prtus
adr
quandiu eam
non habemus
obtenemus
Taulum quaeritur utrum sit talis aliqul
Essentiseu utrum Ens per suam essentiam existens
enrm
sit possibile; itaque ihaeitea enim saltem propo
sitro cet es si Ens necessarium est possi-
bile, sequitur quod existat. Cartesius ergo debebait
 probare et DEum esse possibilem, quod
multi Athei forte nenarent Ens perfectissimu
(quod inter caeteras perfectiones etiam ex istentia
utique involveret) esse possibile Nondum
ad manus meas venerunt Araveb mutur Analdi
et Malebranchii pripta, ego ut Malebranchii ingenim
magni facio, ita aliquando in ilegantissimis cogita
tionibus soliditatem requiro. Quamdim scriptores
per a se vel Ens necessa putabunt sufficere a ut (vera credant, quae clare et
definiatur sive saltem Ens
riuu. Quod Divinae
essentiae privilegium
tur
u
pro funde considerasse, s declamare potius quam ratio-
vim ipt
posse, quod est falsum. Quid enim si Ei tale sit
ex intisarienius essentur
(quia esstiam reidar
inter certa _
Metasysicae
Ens necessarium est
an
as
distincte percipere sibi videntur chimaeras habebimus,
quanto satiu Euclides, qui ne quid imaginationi daret
rectia
demonstravit trianguli duo latera esse tertio majora
quanquam demonstrantem quod Asini non ignorant
qui recta ad pabulum via feruntur quidam
irriderent vellem ego eundem demonstramdi
rigorem danto  ergorosiqu inta vitroduci in meta
chusicis idusqe tauto magis, quanto facilior ips ib
lapsu  si nobis tantillum indulgemue. Verum opus
esset de finitionibu usque quales in schediasin quiles
lrax  non po  nisi puncae habentur
caleur est quanto majoris momenti est t
rorem res physseaget moralet verum metachysicam
haberi, interea vero longe majores facionda
aliqu
quid sit

## Folio 79r — 00068371:0143
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 78v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000143.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
c putcherrima argumenta ca providetia
ab operibus divinis ad autorem agnoscendum
ducentia, quam argutationes minime
salis facientes etsi enim non nisi moralem
certitudinem praebeant, sunt tamen
segi nuper Ncolii librum cuititutus
est les pretendus reformés convaincus de
schisime, ubi illud mihi non male prohare
videtur plerosque homines non proprio judicio
salle
in manus meas Epistolae Jurie nutoris
Historia. Parallelae Mai aburgio oppositae
solita etegueantia et doctrina, sed tamen
multa cpe
Et mordacitate scriptae. ubi in appendice
quaedam Nicosio reponens claudium in fallor autor
ad persuadendum aptiora
cinari quod tamen argumentum Cartesii dd existentiu sed autoritate ad credendum duci venere etiam
deserit. Agnosit enim opnor non  esse
in potestate simplicium udt  de controversiis religionis
concedi DEum instinctu posius sui spi
solide judicent, utaque vul
quam rationibus ilnde displicet in viro docto
et sugenioso quod passim historeolas immiscet narrat
cn tanti gravi ateria immiscet subinde historiolas
nomer
non satis grani virone dicam Theologo diguas
et ubique satyricum potius quam etl
ludibundum ingenium quam pietatis Zelum spirantes
Hiunt  erindem autorem esse licrat qui inscriptus
eo
est Esprit de Mons. Arnaud. Ego vero qui Amaldum
noram famili satis pene familiariter cum par
Lutetiae agerem pubo inginiam fieri viro optimo,
in quo nihil aliud mea sententia reprehendi potest
quam helus vehementior, nam praeter animi sententiam loqui
quae capitalis in illum, a setyrae autore accusatio est,
mihi non videtur. Est certe in scriptis Arualdi
expressus quidam character tum solidi judicii, tumvero honesti et decori
hovestatis et decori, quem non aeque in ejus refertatore
deprehendo,
Mainburgi; libellus de Romanae Ecclesiae
praerogativis, magno haud dubie protestantium
plaesi recipietur. Ut vero antiquitatis manifesta Apud suos autem maxime
segle. Madime illi obstat Concilium ultimum aataterano nabitum a LeoneX
tu
dicitur pontificum su sessione a1
papam super omnia concilia potestatem habere, eique plenum jus
Tabitum, quo diseite 
competere, non indicendorum tantum, sed et solvendorum 
Conciliorum. Respondet Meinburgius obiter Concilium hoc
non fuisse habitum pro haberi pro decumenice sed non apparet
quod e desit requisitum cum et legitime sit indidum, et
vocati sint Episcopi omne et extat declantio ludovici XII Gallierum Regis
in qua rententians pisano concilio sese Laterano an
dec laral sese Ceonessie monitioni admonente
ut docto Lateranensi tanquam vero didubatato
unico et oecumenico Concilio adhaereret palenis
sunctitatis suae monitis permatum, Electi imperatoris
exemplo sacrosancto Lateramensi concilio praedicto
tanquam vera unico et legitimo adhaerere et
quodgo promittit quod venient praelati nomine Eeclesiae
callocanae, qui dicto concilio assistent, quemadmodum
et ebleroe rationes A fec vetum iteau aut ane
imo auto Epistotarum est Baylius
+ addo et licentia

## Folio 79v — 00068371:0144
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 78r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068371/jpgs/default/00000144.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
S
Occidem in Ocerdento post oricutalium
avulsionem habitum concilium oecum sine
orentalium conventu Concilium oecumenicum
dicendum est ac proide nec Tridentinum aut
atendum est Lateranense Oecumenicum esse. Ita
Unde Et si bene mendini propisitiones Episcopi Strigo
viensis maxime Lateranensis concilii autoritate
nitebantur. Addo quod sae lancteri late
anensis novissimi citantur at Tridentino
in decreti de editione paciorum librorum
Observationes nuper editae, isacaci vossii
in quibus numerum hominum totius orbis imire
conali. Quaelhuperde Hfpacus vossuis
Qquae nuper de numero hominum totuis orti
hodierni velerisue scripsit ispacus vossius
mihi valde incerta et infirma videntur. Vetera
et longinqua in immensum auget, nostra
et maeter mlta modum deprimit. Ego procerto
habeo duper majone vix dimidium sum tenax
morissui quo institulo etiam usus est
cum de ribusa rt cantu et rythno
scriberet. Est in ilo valet ingenia et memori
sed jdicandi Ego multo minus judicio ejus
quam ingenio et doctrinae tribuo. Quae de sibyllis
Quid confusius et perplexius quam quae
sripsit de sibyllis quid infirmicus quam quae
de natura lucis cedidit. Interea materiam aliis
praeberet potest omnia accuratius examonandi
obiter addo  Celebernium Albertim e a pre aliquando
scri voluisse an Theologi nostri edi curassent, ac pro suo agnoscerent
pud vies sparsam
Methadum qu conciliandi protestantes cum Romanensibus
cum impe inquirendi occasio se obtutisset
abseusatauta nihit distincte respondere oteram, nunc vero pro certo comperi
eos neque methodum illam, neque censuram regularum Episcopi
Thirentis nunc Meosta Meostadiensis, quae ad simiu
glestoris saxoniae manus perven ommont etis onen qutinctasse
pro suis agnoscere, nec tractasse quiquam autouclu multo minus
privatam
pepigisse cum apiscopo. sed sententiam nemini quicquam praescri
centde aut praejudicantem jussos principi obtulisse. In qua
bendam majorp
quae momenti
c Controversias majores ante omnia et ut ita dicam praeliminari
su
ter a pupa concedenda dixerunt, antequam aliquid fieri
possit a parte pro estantium, ut adeo a quibusdam i potiis
nimioe serapulositatis quam facilitatis accusarentur
Mambungio et
Lin libero concilio
futur ipsos
protestantium
Episcopos jus
se sententiam
icendiju
habere debere