# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Piece: https://leibnizlegible.com/api/records/62689/text
# Catalogue record: 62689 — [Aufz. astronomischen und kosmologischen Inhalts]
# Akademie-Ausgabe: AA VIII (assigned, not yet published)
# Record in the Leibniz-Katalog: https://leibniz-katalog.bbaw.de/de/extended-search?id=62689&katnr=60245
# Work: https://leibnizlegible.com/work/00068606
# Title: Leibniz-Handschriften zur Varia Physica LH 37, 4
# Folios: Bl. 89–90 (from the shelfmark LH 37, 4 Bl. 89-90): 4 pages, canvases 181–184, page ids 00068606:0181 to 00068606:0184
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=00068606&page=181
# Lines: 137 recognised on 3 of 4 pages, mean confidence 0.93
# Catalogue: Leibniz-Katalog / Arbeitskatalog der Leibniz-Edition (https://leibniz-katalog.bbaw.de/), ed. Arbeitsstelle Potsdam I der Berlin-Brandenburgischen Akademie der Wissenschaften, CC BY 4.0.
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio 89r — 00068606:0181
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 90v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000181.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
Non apparet si Deus certam mg primo nateriam divisit in partes interse
aequales, quomodo unam magnitudinem praealia elegens. Et licet
Cartesius dicat mediam madiitu dinem inter corpora ee electam, samen
deinde quae
figura quo dinta an poramidalis.
materia ponatur moveri per cylindios illi mutabuntur in globos
2
quia alli circumjacentibus minus ita resistent.
p.
circa spuncturam Telluris Carlesiauum multa moneri possunt
a
inter solia ullud quod ex reliquas cochleis quae in summis
montibus upparent aliisque reliquiis apparet totum globum terrae
aliquando aqua coopertum fuisse, cum tamen illi aqua tantum
ub ciusta illa fuisse, et fracta crusta demiumi emersisse
oreoiale est hominem ex tam pancis totius orbis formationem
videatu
ex paucis adeo notitiis patuisse divinare praesertim cum vaaleamus
Vix
eum in maxime obviis et expositis rem aeu non tetius
ut circa ea quae
item, cum
excutitur
hate et de que tatlo
explicare conatur modum quo
ermineralibi
ignis ex sibice
cintella enim excussa est portio silicis vitrificata ut
LHXXXVII
 summu Hypotheseos ejus est, rcal totum orbem magnum moveri circa solem
micibscopio ostenditur
Ninquam suum centrum, uti terra movetur circa suum axem Et ita partes a centro remotiors
moveri e celerius. Excepto Nucteo soli viciniore, in quo sunt planetae 15 Nucleus scilicet
aeculiari motu solis circa suum centrum sicunt abripitur ut baculus in aqua agitatus movet aquam
it in hoc mrta propiora moventur celerius, unde planetae remotiores sunt tandiores. Et quidem
ostremum est valde credibile et jam Keptero indebatur et Galilaeo et Toricllio, solem secum abripere planetas
sed trans Nucleum Platesarium totum orben magum suapte nisu circa centrum solis moveri, remotiora
scilicet ceterius unde immensa sequetur celeritas, tonge major quam pulgo fixis ascribitur, opus habla
probave. Et videretur sequi ubi plures orbes magni se rangunt, ingentia corpora valde
vitibilia debere oriri saltem illic longe aliam quam alibi Mundi constitationem fore
Du cum partes pisi cum Mundus visibilis ex talibus orbibus constet, varietates maxime notabiles
sunt duobus in locis in centro luiusaue bibis et in contactibus plurinm orbium inter se. Cum vero
s
nihil tale visui occurrat, sequi videtur illic motusm esse lenissimum et prope nullum, qui
corpora producat mminora, aut Tariora, quam ut a nobis notari possint. Nisc Cartesius
ghi suo magno motum admodum tardum ascribat, qui eodem redeat, sed qui in potius id ad tolis abre-
etionem refaremu. Et hoc modo vortices seu Turbines ane cessabunt. Noc video eorum usum
il ad quod cursum materiae coclestis per potas influentis et effluentis hinc deducit, sed nec
ad explicanda phaemmena necassarius videtur Modo modum invenamus explicandi paralle

## Folio 89v — 00068606:0182
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 90r); this page is its left half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000182.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
lismum axis terrae
Ejus ratio autem ita reddi potest si cogitemus
omnes fere planetas terri in plano parum a pluno Ecipticae declinante, itaque
cogitum pt quasi annulus, qui sit tanquam aequator motus solaris circa suum centrum
plaretae autem erunt in atmosphaera polari et circa solem feratur, materia
per polos in qualei intelligi debet circa magnetem, et ita in annulo illo
certa quaedam erit dispositiopartium, tanquam utrinque a polis remoto. Nisi
Jam terra proprium haberet Motum partium surcasuum centrum, et magnetismum
coincideret ejus axis cum axe solis, nunc vero certam ad eum lineum servat
angulum, quia nempe 23 graduum. Et prorsus ut magnetes circa nos
nonnihul declinant a terrae magnete. Et fieri pt ut quemadmodum illorum
veclinatio mutatur anniatim, ita terrae declinatio mutetur intra
aliquo annorum millia. Quanquam ad huc difficile sit dicere unde magnetum
gerrionuim consentiens declinatio inter se. eum temporeubiquevarians consennenti quadam
ratione non per saltus videtur ea res iut plane everta Hyporhesin Carlesi, et esse
aliquem oclanum magneticum circa terram non dependentem a maastriata vemente
a fixis circa poten positis, sed potius a causis quibusda particulalibus quaeritur
unde terra orta et suum peculiarem magnetismum nacta. Nempe
punc in annulo Ecsit sem hae quatone solis planetario seu in aequatore solis materiae
certus est cursus,  in lincis inter se parallelis is videtur terram perforasse, et accom
modasse ita iut semper eundem situm teneat. Sed cum interem ter proprium
quam habeat, et ita revem ferra habebit magne tismum et potos Eciplica
sed nobis insensibilem. non potuit enim non a maae cursu perforari. Ita ut opertet.
sed cum sum peculiarem habeat axem, necessario alterius materiae privatae cursus
sequitur per polos terrae Fate autem occanus ille magneticus terrae proprius
reciprocatur inter plos  a polisterra ad potos Eclipticae contribuere
et motus lumae, annuliqus etus in quo movetur cira tenam, qui facit
aestum maris obscrrandum erit posteris, an paulatim magis Ecliptiaa
polis an magis polis ferrae obsequi discat. Terra ipsa sumte
uum axem tam cto non muitat at cunsu nter directio oceam Magnetici
qui facilios obsequitur intra utramque causam fluctuat
solem
vdeo causam reddendam esse, cur ia quae circaterm
moventur non a erra avglent. Nam si sol sua gyratione ea circa
sole
suum centrum provet cur non avolant in paltes mundi
dicemus ad fieri quia
partes minores pertius circumjectae fortius moventur, at cur illae non quotant, quia
vicinae sunt aliae tampades seu fixae similes gyros exirtantes. Tardior autem
quidem motus partiua sumterram remotibrum a sole quam est terra, quam
pattoum circaterram, sed tamen celerior motus earum quam motus terrae
et quae origoterrae Et Concipi pl tanquam aliquando fluida fuerit
et incensa. Ergo astriem P trctamen nihil impedit, quin potuerit simul asse planeta
u
Et pt fieri ulaliquando rursus incendatur. Ia aliquando fuerit fixa dicere
non habeo. Certe aliquanda fieripte ut fina iicidens astrum luminosum
se sol aliquis loco motus in alterius solis orbem incidens, ibi capiatur

## Folio 90r — 00068606:0183
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 89v); this page is its right half.
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/00068606/jpgs/default/00000183.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
potest etiam fieri, ut astrum fuerit non luminosum. Ho potest et
porro progredi si ocilicet motus ejus non frangatur immersione in orbem
solis. Aut si linea cursus sui eum non satis profunde immergat. Non
videmus discuviere soles, non ideo tamen scimus nullos esse soles disenirentes
seu sed ciuaeritur an sol aliquis discurrens una cum suo systemate, susterm
sum secum rapturus sit. Ita videtur, non omniai corpora sunt cororientia
Non est cur solem quos videmus aliter consideremus quam campades
quasdam acoleo a oleo circumdatas in aliquo loco suspensas i
quas longe subtilior aliqus materia perrudit
quua videtur rationi consentanem quod Cartesius putat Partes materiae
ultra satumum usque ad finem orbis aequales esse et sugro infra
siturnum diminai, videtur enim esse ili ad fluitum inter fixas
uet alio superiores causae notas investigabiles in hoc situ
continentes, quam non magis ratioreddi t a nobis, quam
chioo explicare posesset homo inclo proportione magnus inclusus
in aliqua guttata aquae, quae videret aliquol tampades in
Ecclesia accensas, quae ipsi non minores apparerent, quam
sixa nobis, nec minus distantes. Itaque de summa rerum
explicandupes abjicienda videtur. Nec ullum est primum
aut secundum elementum.
Cotus Mundus bisibilis
cum omnibus fixis non pt esse ut guttula aliqua
aquamrespectu alio forte guttula quaedam exigua adhaerens
alicui nae plantae. Cujus crescendi tempora nobis sunt multiones
eculorum. Nam tempus pendet a varietate rerum quae in eo cofingunt
et quo minora sunt corpora, et plura intra idera tempus notare
possunt, adeoque quod nobis breve illis longum videtur possunt in hac guttuta natare
parliculo Mosphori
Forte tamen providentia nos collocavit in aliqua parte
Mundi satis rebem, e a reliquis quam pam ufficienda. 
ec video quid prohibeat quia corporus dentur durantia per totum
si orbes Magni tanta vi in se invicem agerent
ut unus alium esset loco pulsum haud dubie in eorum contactu magnae
in finitum
et mutationes nobis perceptibiles contingerent
Globulis secundi Elementi non magnopere indiget cartesius, nisi
ad lacem celores explicandas, qui tamen forte sine illis explicantur
 ad materiae stuntae orius incm explucandam, sed nec had opus ylobis
C
sufficit enim duas materias per se diu penetrare, ut disponatur locus
in valvularum modum ne paleat reqressus

## Folio 90v — 00068606:0184
# Scan: One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 89r); this page is its left half.
# No recognised text on this page (recognized).