# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Work: https://leibnizlegible.com/work/1045795771
# Title: DIALECTICAE || EMENDATAE || LIBRI DVO || IN QVORVM HOC PRIORE CONTI-||nentur praecepta Dialectica ex optimorum autorum,|| praecipuè Aristotelis, P. Rami, et Ph. Melanchthonis || sententijs, vsu#́[que] rationis eruta ... || PRAETEREA ADIECTVM EST TRI-||plex controuersiarum logicarum iudicium; vnum de || logicis quibusdam P. Rami erratis; aliud de antiramaeo-||rum friuolis quibusdam obiectis; & tertium de demon-||stratione Aristotelaea quae contra P. Rami impe-||tum solidè defenditur & explicatur;|| studio || MED. D:|| et Poetae Caes.|| (shelfmarks Leibn. Marg. 141, Stück 1; Leibn. Marg. 141)
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1045795771
# Lines: 27,032 recognised on 555 of 555 pages, mean confidence 0.81
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio  -  — 1045795771:0001
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 4 lines, status machine
ttt
ee ro
r: Leibn. Mar9. 141, Stiie
eeeeeeeeeeea

## Folio  -  — 1045795771:0002
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 2 lines, status machine
e
on. lac. I

## Folio  -  — 1045795771:0003
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 3 lines, status machine
d.
ib
la

## Folio  -  — 1045795771:0004
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 17 lines, status machine
IN OYOR
veniir qa
pracipne AI.
senientys, Es
1a ot Ebinaa
PRATERC
ples concionn
logicis quibu
rumtrivolse
Aracioned
m
A4bA
Cnmgratia
e
Ercudebn
1. N
3. 141, SI

## Folio  -  — 1045795771:0005
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
DIALE C TTC A
LAEND A C A
LIBRII
NC
AN eNORYM HOCPRIORECONTL
nentur praecepta Dialectica ex optimorum autorum.
pracipue dristotelis. P. Rami, C5 Ph. Melanchrhonis
sententiis, sesque rationis eruta, concesta, itaque eaposi
ta et Ebinis discentibus possint esse osuii.
PRAE TEREA ADTECTVMEST TRI
plex controuerhiarum logiearum iudicium; ruum de
logieis quibusdam P. Rami erraris; aliud de ancirameo-
rum friuolis quibuldam obiectis; de rerrium de demon-
stratione Aristorelaea quae concraP. Ramiimpe.
cum solide defenditur de explicacurs
Audio
ANDR E LZBAVTY MFD. D:
 Poeta Cas.
 0
sces
e
d is 
l
lae
 fer
dd 
d
e
d
e
dd eist
C
ole
Cum eratia (5 prinil. Ca s. Maiest. special. ad decen.
E R A NCO F VRTI.
Excudebac loannes Saurius, impentis
PetrikopHi.

## Folio  -  — 1045795771:0006
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 16 lines, status machine
AMP
DION
MATIONE
conspicuisne
nacoribuse
AVaL
M. D. F
demoniorur
GuiI) antru2
ABI VBIIA rliX
dupliei nom
elle, cum qui
depuerorum
cum quod ie
lumibus. 
RDemnIm ex

## Folio 3 — 1045795771:0007
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
ba
exe
 pret e
d
A.
ee
8
qod p
 C
A MPLITVDINE
DIONITATIS EXISTI
ME A ZIONE, EF P RVDENTIA
conspicuisriris e D. D. Consulibus e Sc-
natoribus ciuitatis C oburgensis, Fau-
coribus luis
ANDRF AS LTB AV TVS
e
M. D. P. Salurem plurimam.
 fi AVD a F perlpicaciM.
sd
vic
X.
musphilolophorum A.
D riltoreles, Consulesam-
 plissimi, SenatOreSCON
Culti, in policicis Lace
daemoniorum insticutum: nai id (in-
QuiE) oneisur voirraI avovs cei astias
nai norn rauru, quibus verbis indicat
duplici nomine praedicandos ip(os
esle, cum quod accurare admodum
de puerorum insticurione lanxerine,
cum quod id iplum publica cura e
Cumcibus. Ouidni verolaudet: FK
hoernum ex trmilsimis bene a co-
A 2
Ai-

## Folio 4 — 1045795771:0008
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
DE DICATIO.
Cicuendx e conscruande Rcipubli-
cetundamentis. Ilociplo contulicur
nonvnicancucivicaci, led erniuerle
hominum, Quiinter le nATuTEQECO-
uccudinis legibus deuincti, mucua
exercent comercia, ee emolumenta
queruntpublica, Cociecati. Sedcum
varia linepro diuerlitare finiuiexerci-
ciaiuvencuris: uedaenim corporis
valeendinc e Cacum procurane, tue.
cure e tirmitacem quadam ci adla-
bores agrectes e militares aliolo u
sinendos conciliane, quodctudium
Cymnalia a veceribus estnucupatu:
Ouadam animum crudiunt, proni-
sacac inscicia inerciagi pluribusin-
tormant scienciis, tum liberalibus ad
rircure pertectam secundum rectum
cacionisvlum, cum seruilibus, que ad
corpus e lordidanegoriamagis (pe
ctances animum implicant, praegra
vanc, e ad sublimiter lapicdum red-
dune difficiliorem: IIaec verogenera
porro concisius in alias multas diri-
muneur: Cirmnalticis anteccllune
Paedocribica. de in his praestantiora
TUMI,
l
b
e
bb
LC1
UO
oc
D
1
cblatui
Pocus piltu
latOn
colserics
ulis ilseir
BaIOTIM
lidusreleru
Ua CLIOII
auando le
edere velle
del
naet
1e
rit
ri
lada
lugendae 29i
quiando ei
Bi Sultanu

## Folio 5 — 1045795771:0009
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000009.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 28 lines, status machine
DEDTC A TIO.
lunc, quae scientia ingenua ad virtu-
ces lapienter discendas exercenda
que prudenterillustrane merem. L. a
cedamonis ab Aristorele laudème-
rencur iplo sudio magis, quamcle
ctione educarionis vrilioris praecla
riorilq;. Puericiam enim lua corporis
Pocius laboribus ides inrepeltiueta-
cigabac, quam animi exornatum do-
cibusreddebane, quodiplum specta.
ri aliquando criâ Roma Colirum eA.
riexactis philolophis ee mathema-
cicis lac tuitliteras qualelcunque aue
pocius picturas arripuisse: Caetera
dabantur exerciciis campeltribus et
nacarioni, quanquanecessias poltea
Cocgerirsudia cloqueria, e iurisci
uilis disciplina amplecti. Ita debar-
barorum in Turcia ee Aiorpiomo.
ribusreterurhistoria, quodormna-
lixcribuant plurimum, cuius cum a-
liquando legaro Turcico specimen
Cdere reller Camplo Cauricus A.-
orpciSultanus: in arenam produxie
Cupenda agilicaris industriae q. in c
quirando ex incula do adolelceurum
EUF.

## Folio 6 — 1045795771:0010
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
DE DICAFTO.
curmas. Sed quata possunc esse cius-
modimebroruagilicares, eachlericq
habicudines ad Capiencic Audia, ani-
moruis culcura: Cum ad bellu ventu
eA, aliquidmomenti afterunt, (cdad
Fuoam porius, quam ad costantiam e
coleranciam periculorum, auclapie
cem reru exercitusq gubernatione.
Cum SelymusCamplonisiltiustun-
derecexercicum, e Rorpium occu
Paret, quidproderant gelticulatores
illi: Icaq; multo eminenciorem me-
rencur gloriam illae cinitates, oux pu
blica opera ad hoc cotendune, vela-
piencia aeroateriis apereis iuventus
cuadar animibonispstancissimis qu’a
exercicatissima. Barbaram exercicus
Perlici mulcicudinem coris viribus
in Creciam cAulam compelcuerune
quidem coiuneti Achenien(ibus (O-
Ciisqi Lacones; led non cam corpo-
rum Airmitudine, quam animi con-
Rancia, e consiliorum cerrissimo-
cum prelencia. Ouidenim linePhe-
mistoclisprudenciarniuerlitas GrC
corum raluisset: Quomodoimpe-
TUMd
alINUIUI
rnslcallett
m lgre
un uluse
va laIM ANLC
Lultipalleas 
aliudinem
bileporett el
eum
CDF
Vgu
malia
mun
adues
Iareces, 
ponelet
podeta
Lebr
MaB. I
claru
Terlo
Pieti
e lmet
PI
eradica
meltice

## Folio 7 — 1045795771:0011
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000011.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 28 lines, status machine
DEDTCAXTO.
cum corius Barbarix sustinuissene
corpora hominum vel ad volarum
riqueagilia, quem nec montes nec
maria nec trmissimae oppidorum
municiones inhibuerune: Nil lane
aduerlus Tamertanem protecit Ba-
iazethes, cumnocam consilium op.
ponerer impetui, quam armorum
podera, cum corra Scanderbeius, et
Lconidas aliigi pauca cipari manu
maximoslustinuerincexercie. Pr
clare Cicero lapientia studiis, e do-
mestico consilio plus rribuit qua ex-
cernoarmorum exercicio, gdliquid
allecurum estonquam laudabile, la
pientie de vircuris auspiciis effecie, cu
e remeritas imprudes obrinuie, etia
paenis plaerunqi amagnis lmperato.
ribussiraffectu, ne dum nolaudatu.
Animilagacicas e Capientia barbarie
cradicar logehdelius vslisarmis. AF-
mamultis scribus e civicaribus bar-
bariam auc etia internecione artule.
runc paucas verdimo dixcrim nullas
a Colicudine rindicaruesola. Necsta-
bile porest csegd ri Cola coercetur.
A 4.

## Folio 8 — 1045795771:0012
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000012.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
DEDTC A TIO.
Valuic olim belli gloria AOyprus.
Sedquantorberiore obrinuirlaude,
quantoq; reiliore praesticie humano
eneriopera, cum lacerdorestruma-
norum divinorumq: sciécia alvicin-
Aructissimos, a quibus dilcere relto-
cus concendit orbis: Sed eemistril-
linc linc exercicibus lapientes pluri
masinsticuerur policias. Periic Cor.
tiorum bellicola tama; lapientiare-
2.S. Liq~ adhuc extant. Cum Pcolemaeus
Philadephus e conventiculis (acer
doruin comune procraheree literas,
ee Capientie audicoria publice Alexa
driae exrruerer, conquilicis rndique
cum protessoribus crudicissimis, cum
comentariis ingeniolissimis, quaoc-
catione ex instructilima naca cAt Bi-
bliocheca e lumen vere de Dcodo-
etrine a lolephitunere e Ilracliraru
dilcellu restinctum pertraslationem
biblioruin Termoncoracum, iterum
accensum eA gencibus, quacum tori
CoTulcum fuic mundo: Pocuirnerilus
exercitus, auerilaormnalia Laconi-
Carecam pexclara conari: Imoarma
dele
raIererORI
deleverit A
regno, ouda
poltea idet
propasauIL
alq Cda 1I
mis exeu
AIIX, Uu
polecetu
poribous im
curhanctilim
reverdloue
illimant ina
Pxlmutalivu
Mhilorus i
lam Christ
dema pulce
Ctabatbaries
sperare et
audete. I
CopOTS CHE
ledpacis seu
AgipCD, qu
rilie ad prcte
el Decotu
Caluiman

## Folio 9 — 1045795771:0013
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000013.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 29 lines, status machine
DE DEC A F1O.
deleuerur Agrpri Capienciam illoin
regno, barbariemq; induxeruticcpa.
FATCVEEO ATTCS HO POTUETUC. AperHIC An. Ch. 183.
poltea in cadem Aorpei vrbelcho.
lam Chriltianam l’ancaenus, e cC-
clesia pulcerrima institura veram
propagauie lapienciam. Llociplovi-
ctabarbaries quam efficacillime elt.
acq eriam impietas eclinca ica ani-
mis excusta, re nulla imperatorum
arma, nullae copiae, Cimile quid ne
Eperare quidem poruerine nedum
audere. Nonenim ectarmorum, et
corporis exerciciorum ictud Opus,
Cedpacis, sedanimi Capientis. Illain
Aorpco, quin toroOrience e me-
ridie ad protanicare e Colirudinem
protecerune, adcorchodiernistem. Sancti sa-
Poribus incer Saracenoshieltimen racenorum
tur Sanctilintque in admirarione et
renerarione maxima, qui prottisa-
cilsimam ricam paeniconrix Ccclera-
ex limularione commutarunt, leque
nihilominus suprisnetandis, et hor-
rendapecorum converlatione con-
CAMIMAMEEOEOS. AdrIaMUS IIPEFATOF
A3
Ache

## Folio 10 — 1045795771:0014
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000014.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
1C
DEDICATTO.
ax. Ch. 13+. Lchenisinsticura Bibliochecanome
Sibiparaniemaonu, de annalib. mun-
didignum. Duib. Pldiisnih lapicrie:
NorurralebantC aligule aur alterius
cyraniarma ad obcrudendas ludais
Racuasluas. CCorg. Caltriorus, Joan.
Flunniades, Macchias Coruinus et
alii mericispconiis decantariherocs.
eeppuonatores liberraris, Christia-
nas puincias a validissimis Amura-
chis, Mahomeris secundi e aliorurr
ranoru exercicib. acq adeo extrema
rastacioe phibuerunt. Scdincernam
barbariâ quomilitie robore poruil.
lecexeurere, acque curpissimuionora-
eic d impieraris inou accruicib. no-
Aris depellere: Ouo gladioem pte-
cissene quatu Carol. 4. excicata Pra
a ad exeplum Parisianu schola, quae
cenebraru poriticiarum d. scussorem
rnum, loan.nempettussiu, magno
cum Caluris morcalium emolumeto
pbuic: IIleiple et Calcaceoad exeru
endam Ticini academia aucortuisse
dicicur, q a iplum armisrix obrine-
ec pocuisset. FTorrendum inueneum
D
ctiorm
.I
lats magni
Nat 6D, 21
EuTOpe, qu
ca dipalle. 
petorum
cururu tuiste
aeadedIa IP
Metes LuIce
huiusile
gelisBn
Ingoltaciar
inaell VI
lina Diher
LeMa CeH
rium lapie
madl
Biena, let
dicd LhuII
ce Lipli
Saviebaetum
miusinter
IIIUIM DI
ad Aberioe
rus ellliceris
pus imperale

## Folio 11 — 1045795771:0015
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000015.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
DE DTC A F1O.
EF
estrormentorum muralium, ex sclo.
pecorum. Tribuchorum numerum
laris magnu Friderico z. Imperatori.
Nam 60. annis ante lunc monstrara an. C. 1380.
n
Luropa, quanq atrica diciturprioe
carsurpasse. Pucalne illum emconle-
cucuru fuisse coru, quancu plurimx
academix iploimperante extructu:
Saniebaerunc in Germania Matio-
meres Turcus. Sedneolecto a mulis
huiusimperu, condirx lunc FriDUr. An. C. 1465.
Selis Brilgoja: Basilea tTelueriorum, 1+65.
Ingolcadiana Bauaria, Lubingensis 1175.
in agro V Vircembersico eMogun. 1+77. vet
cina Dichero epilcopo procurante.
Felix cerre fuic iltius Caelaris impe.
rium Capiencia magis q armis. Nec
minusinseruicum cAt commodistu-
24.
An. C. 2482.
manis (ub V Vencellao crectis Colo- An. C. 1388.
niensi, _ cruinis Pragensibus Ertur- An. C. 1392.
dica Thuringix, e quibus lurrexici
tem Liplica Cub Ruberei Imperio. 1+08.
Mulcum protuit eriam Viennensis
ab AIberro duce Fundata. Delecta-
cus est liceris plurimum Maximilia-
nus imperacor. Lcaq;e cancum exem-

## Folio 12 — 1045795771:0016
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000016.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
5500.
526.
12
DEDTCA FIO.
plosoloraluit, quarum nullustroctis
acic intecta. Auspiciis enim Fride
rici non bellicolillius, Ced lapientis
An. C. 1502. excructa ck in morem Tubingentis
VVicembergica, cui quancu debcac
pieras Cyncera Cermanix, in aperra
ck lucc. Fodem Feruore incicarus
Loachimus Elector Brandeburoicus
Francoturei ad viadru quadriennio
post lyccum condidit. Ita C arolo
quinto rerum porito Marpurgica à
Philippo Landorauio Hlaltiaeie Per-
dinando dominance lenensis à lo-
hanne Friderico Saxonix ducccon-
firmata CR, Polteritare criam nUInC
feliciter eas conseruante, _ omnis
eneris doctoribus exquisiea erudi-
tionisprocurare. Paceo Tigurinam,
Tuliam. Regiomoncanam, ec. C7-
mnaliaicem illustria Misenu, Crim
mense. Ncoprrgicum, Ilanianum,
Argentorarenle, Alcorpianum ee a-
lia. lancisicaque bonis in Germania
Aducia Capienciae cogara licerarixqu
exciraris, quisno Imperatores, Prin-
cipeset Respublieasnostras prae L.a
Ccda
cedem
euM
C
Cedar.
Cu
Clognoin
Truetum ea
VermanianB
eta OXONIZ
brigiae aulpieu
lacalisFeoiS
l ae liberaliu
elu Bononu
ludia: la See
exurgeret, la
Dice prohlere
diquando
deademieae
UII, IMOCL
no livendo
Guisveget pu
lummisetes
amisregna
inluper etiam
vationis debe
Reminacur BC
de aimOrm

## Folio 13 — 1045795771:0017
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000017.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 27 lines, status machine
DEDTCA TIO.
cedaemoniis commender: Ouisnon
cum Cicerone clamee iure
Cedant armatoa; cocedat laurea lingna?
Cum Parisiis _ Papia (ub C aFolO An. Cb. 79L.
Maono inCallia perlonarene Mula,
tructum carum quendam cepie e
Germania nostra. Cum irem in AN - 895.
olia Oxonia ab AIFredO, e C anta-
brigia auspiciis Sigberri Anoli - 630.
rientalisregisconsticuerentur pieta-
tis ex liberalium arrium Pevrannca:
cum Bononia Paduam peruenirene 1242.
Rudia: In Scoria (chola S. Andre~ YAFT.
exurgerers In Polonia Cracouix pu- 1364.
blice prohrerentur docti, quosloco
aliquando pullos resticuir lagello, e 1400.
academicam coluecudinem recrea
uies Imo Cum ROmX prIMOCZETa In. Ch, 89
rio sipendio doceret Duincilianus,
quisneser prouincias illas exregna
lummis affecta beneticiis: Parantur
armisiconai ledmagis lapiencia, cui
inluper eriam maxima pars conser-
uationis debetur. Macer Rudiorum
nominatur Bononia. Fridericus in.
de armorum meru fugauit Mulas.

## Folio 14 — 1045795771:0018
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000018.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
4
DEDTC A F1O.
Cedarmis resticuere non poruic. Plo-
ruic eximie Graecia non cam bellico
n
sudio, a licerarum ex lapientix diui-
nae humanaeq; porestione. Juidre-
poluie Baiazcrhes cum Mahomere:
Barbariam es cenebras plus qua cim-
merias. lca9; e laus Grraecix cAt pel-
lundara, x lumen extinctu. Actami-
lia Medicca e leali duces cum exu-
lares exciperetmulas, Craecasgi lite-
rasiam a septingencis annis in ltalia
TACITAS, IN VIIII FCVOCAFCHE, GMaNCa
uxnon lcaliaem sed ec Ainicimisre
nis eA exorta: lactar le HIomero
Ccacia, deque eius sirpe anriguitus
sepce certarunt vebes. Clorierur la-
neilla luo parcu. lealia veroeciam ex
cerrishominib. Fuit celebrata. Oua-
eienim tuerunt illi viri, Chrysoloras,
Lrapezuncius, 622a, Arorropylus,
Chalcodyles, e cum aliismulcis L a-
Scares, legatusille nobilis ad Baiazc.
ten pconquirendis exomni Craecia
licerarum monumentisi Tacifuitres
illa ve cum rninerla Craecia a nullo
recuperari quareretur, libriin abie-
etissi
D
Billimis
lerenu
pliagete
mula
rinctaven
leruspaia
biineckupu
ls quidéille
INCTTOIEI
Excitato. a 
Mheri de allo
dprastaba
alis vnquon
ee ROmO
tum dueum C
nebant al
machina i
mdinet
TBIBeID
ME di2. 
perdiaille e
DaM: lO
Conttanial
ubi
i
MirIon line
per oscitan
derim, lieur

## Folio 15 — 1045795771:0019
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000019.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 28 lines, status machine
DEDICATTO.
etistimis habici, deliderarissime pe-
cerentur, e in lcalia speciemtrium-
phiagerent, quali celtareneur facto
mula omnib. aliis rictis perdirisqi le
vinci e perireno poruisle. Cummi-
Terrus patria nostrae D Erslucever-
biincorrupcirellerimmiccere, (cho.
las quideille pmictebat, ledanciquo
inerrore verlarineuriquam lincbac.
Lxcicaco. n. (pirieu Maonanimi Lu
cheri e alioruhdelicer adiuvantium
idpraestabat, quod nullus imperator
vilis rnquam poruic armis, poncifi.
ce Romano etiam bellicolissimo-
rum ducum collis insultante. Fre-
mebant aduerlus pictarem omnes
machina internales ex tulminibus
anathematum, proscriptionum de
cormentorum omnia minaban-
tur dira. Facile crac prouincias
perdidisse e porenciam munda-
nam: Colida tidei e licerarum
constantiam non erat. DeuS c-
nim non linebar gremio luo excu-
ci per oscitanciam, cccleliae deli-
derium, sicucignauus ille lupirer a
vilisti

## Folio 16 — 1045795771:0020
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000020.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
IC
DE DIC A F1O.
vilissima pene beltiarum oua aquili-
na. Vilum tuncfuienon armaliceris
praectare lalurem, sed liceras armis
incer media armahostica passim cir-
cumlaca. Si quisrnqua cuic impera
cor, aur dux bellis qui inliceras quoqi
Caeuiie, relulianus, ec. istum eocru-
delior habicus tuic, cum criumpho
rum luorum tamam custodiuie mi-
nus. Marcellus cerre captis spracusis
lose nobiliore relacurus cractrium.
phum Ceruaco Archrmide, quam P
imprudenciam interfecto, quae Les
etiam laudem acculic illi qui in obl
dionerrbistrostilis corello ad medi-
camenta congerenda pepercit me-
dico, quodlibinesaret bellum cum
disciplinis esle.
Ouxcuica sinc. Viriconsulci, non
paruamros cum aliis praeclare con-
sicucis rebulpubl. emeriri ectis lau-
dem, dum non incorporis exercen.
dicampo, scdpicraris lapiecia q; Pey
cannao publico Cumtu e lococru
dienda cam intra pomerium quam
Forisproliberalicare restra curarisiu-
uen
deneuI
bendue
la lIITeu
cnperie
HAHHES
Cobugice
lneredibilee
Rudia aliv
Ueatqi cli
Peepiorum
prales ecetel
bisseioimoc
a
rumlele plu
renlectetur
data, lu, TII.
u aliis ite le
usreit
dndiel
asierellre
le cum retteo
EtatO pineu
lumiltius me
legunecello
evetenter cole
medpocerent
obleuris

## Folio 17 — 1045795771:0021
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000021.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 28 lines, status machine
DEDTCAFTO.
veneurem, in qua legenda, proue.
hendaque non parum collocac opc.
ex Virreuerendus e mulciplicireru
experieria doctrinaqs instructus l0-
A AN N ES DINCKELIYS NI.
praeles ecclelia vestrae et prouincix
Coburgice Superintendens, que vo-
bis lcioinoculis e admiratione esse.
Incredibile csguancais dexteritare
Audia adolelcentium pmoneat, ca-
ueacqi dilisenterne prosyncerorum
oceprorum limpidis rndis lacuna-
rum lese, pluane ceeno. Isquantope.
redelectetur vero Dialecticaemen-
dacaru, cum verbissenceciaqi mihi,
cum aliis icc scripro pridem aperuie.
Fluiusriristudia, repraeclare Facitis,
Lcamare ex magnitacere poitc. OF-
nameto estrobis singulari. PgOcer-
ee cum restro sipendio scholae ali-
quando praellem reltra, expertus
lum iltius riri geniue merica. lcaci
neginunc celsoiplum e admirari, et
reverencer colere. Isfecievee vobis
meaplacerene tunc sudia, id quod
non oblcuris parefecictis argumen-
EIS

## Folio 18 — 1045795771:0022
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000022.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
D E D EC A F1O.
eis munisicenciam in me probando
noruloarem, cuius benehciimemo.
tiam deponereme haud rnquamo-
porrer. Lcaq: cum nup adadolclcen.
ciam inracionisrecta rlu intorman
dam libellum conscriplissem Diale-
cticum, cumq in pubblicum edere
mulca perluaderene: placuithoc di-
rnicaris ex beneticiorum restrorum
monumencum ponere; restrogi no-
mine inscribere. Veicagi paceat me
scacum robis sempertore, dedico
hunc amplicudini relteae ofteroque
submisse, idrnicum rogans, velat di-
numanimi erga rosmei argumen-
cum linaris ese. Percepisse metru.
ctum opera arbitrabor, liconsilium
vobis meum probacum incellexero.
Conreltabitur hoc iplum criam, can-
cum a vestra repub. abcne barbariam
concemprumq: licerarum, quanco
impensius sudiorum liberalium ad
iuvaris curlum. Valere; e mevectrae
dignicari comendarum habete. Ca-
lend. Sepcemb. Anno 1595. R oremb.
ad Tubarim.
 ata 2 a
SE. d
IaI A
CretI DAICM
Ad publice
Ferre, At0)
Sed nulla consta
Nitelaboratmr a
Duisram
Niscin 
Detreergagueru
Fructus Mmerus
LAMAM ex
Eomt, Va H
Sedinimanistrarus
Enncmpedim se
Teuscireem
Mubila, vell
sperare sumamde
Figratiam Sum
Decretanies
Duoe sapieni
apatrum sed
poschiantem la
Cnnum arbitu
Eipsium

## Folio 19 — 1045795771:0023
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
C
e
n
et
D
DC
1C0
que
di-
Cn
EII.
AM
0
aH
2M
HIO
als
Led
d
l
DMNEA
ARTIFI
CE M E X A RTIS SY A PR A -
ceptissciencem esle
ODE.
Pramus artes quilibet handmalo
Cretiparentum degenerum satu.
Adpublicum inbemur artes
Ferre, et opus Dei eat perite.
Sed nulla constans absque sciencia est.
Vitelaboratur nisi conseris.
Ouistam malienisit pudoris,
Nisciat, vesibi singat artem?
Scire ercoguaras, quisquis amasbona
Fructus Mineruae, C5 Dadalei incent
Famam experiri. Scire, ad artem
Fons, via principium, caputque est.
Sed ni macistrarite auidum irrisans
Fxerceas pectus sapientia:
Ten scire considas vel onguis
Nubila, vel lenius quod 2 (quam est.
Sperare firmam desine Palladis
Neqenim
Et rratiam es vim, dosmatu esens probum. sine illi est.
Decretani coenosse cures
Ouae sapiensculit ordo iners sis.
Consalla patrum sed sapientium
Cun possehiantem ludere inaniter
Cornum arbitreris? Ouiequid istis
ESt positum sibi semper idem est.
B
3
Aenonit
artes disce
da
Artes non
sine scieria
Scientia di-
scenda.
Scientia co-
statprace.
peis.
Praceptae
scientisica
perpetna.

## Folio 20 — 1045795771:0024
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000024.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
nheroshocstarrreius.
Stranit, recidens fors ferat quae
Mobiliumque inopinarerum.
Onavero clano dinanecessitas
Autrabali, veraque perpetim.
Aternat irrefixa mundo,
FLaec probat, haec stabilimanentis
Scientiae donat catus oppido.
Discenda sunt haec; si cupis artium
Audire sollers; si maxistram
Pis capitiproperare laurum.
Ropudiada Ohulmentem aduertere pessumis
Fachsoct
tas.
Vuleloquellis, quaepereuntium
Consulta tradunt quaestionum,
Artibus inque cerunt caduca.
len punaendas discere voculas:
Neopmecquis tam miserum oppifex
quidempr
Vesanciat fuxum axioma
Ouodcitubet, varietque in horas?
Porrnitoru Aen
81a.
noest (cien- Ft soldam mancenii viam
Sed acerno-
eto.
Cententia
qua artes
cisirent for-
ncta.
ltelodiit tla
Stit
Sc deleripe
erumpel
Seincepscollo
Dremituni
dicenurerum
cxeileatque p
aecilln lubiecae
dilanentonte
EndaTIBenEI
nec diuitionet
uibus dispucan
tuupeade
gere po
Duplices.labr
Vrulque l
TuEd Perum; lal
immtinei, rnule
pesniliinphiul
Id lippocenm
Quid eit
re perlelublictuer
o lantia quane
m deleret, de c
Qusiu
Clelecormen

## Folio 21 — 1045795771:0025
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000025.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 30 lines, status machine
CATEGORIIS.
Ouid est catecoria (praedicamentum)?
Sc descripcioEncium in rniverlitare
rerum per genera summaspeciesque
deincepscollocaras.
Premitcuntur Dialectica reinnotelcat
discentirerum amplicudo, in qua spectee
exerceatque praecepta logica: Deindere
arrium Cubiecta cognolcat, rideatq; à quo
dimanene tonte; in luper artium conctitu-
endarum genera et species, pro dehnitio.
ne ee dinitione taciliusinueniac, ex in gra-
uibus dispucationibus, recerum, qui vsi
fuerunt pradicamentis, doctrinam incel
ligere po rectius.
Onotuplices sunt catecoria?
Duplices: Substantia, d accidentia.
Veriusque re rera lunc exemplainna-
cura rerum; ita ex fingipollunt, de ita er-
iam Aingi, re nulquam exret hgmenti er-
pus, nilin phacalia, re FTarpria, Chymae-
ra Hlippocentaurus, Colis currus, dc.
Ouid est substantia:
FAcacegoria entium quae risux ellen-
ciae perle lublistur: rehomo, equus, aqui-
la substantia quanquam porissimum tor-
mam deligner, de torum effectum ex ma-
F
3
ceria

## Folio 22 — 1045795771:0026
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000026.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
22
DE PRADTCAMENEIS.
ceria e Forma; camen e materiam solam
Cignac. Iraq; inlosicis porissimum genera
e species, e Formalem caullam arrinet.
Unde illa Cunc appellara substantia se-
cundae, cumm linE reSInenEIS, leu Errosa de
nociones incellectus, quibus opponun
cur lubstancia prima, quae lunc existentes
in rerumrninersitare.
Ouotuplex substantias
Duplex: exictens primum id est inse, a
se, e per (c.
Fc: existens per illam. Vndeilla rocacur
increata (eu creator, veD cusi haeccreata,
SCu CrentuTa.
Ouid creatura?
EA Substantia peF Deum Creatorem
existens. Hluic accidentia Cua dicuntur
(non genica sed) ingenica parcim, partim
acquilica
Ouomplex creatura.
Ouplex: Genius _E natuTa.
Ouid Genins?
Crcacura incorporea separacim sub-
sictens: ve Angelus, et Diabolus: quo-
rum ille bonus, hic malus rocatur ge-
MIUS.
Ouidnaturas
ilt crcacula emle Cl Halellase.
et 
Aiquo
De
Al
poaDle
Iateria alto
lamsnon ltne
nacura elt 
naturalis
nomen c
quam Malea
enim poluSu
CuI. Adeam d
Purale dicieu
dupte
Cili
deruct
Cuius
Ouple.
CuIS 1
prusqueu
BVOCuMI
Cuius m
mittr.
Dupleririuee
Abet in nit

## Folio 23 — 1045795771:0027
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000027.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
2
1.
d
1
ed
da
UI
1d
M
cur
I
10.
den
e
1C
DE PR EDLCAMENTIS.
23
Atque gencrationis motus in princi-
piod Deo simplicirer Fuit, exnihilocriam
materia facta; Nunc aurem procedie et-
iam luoinstinctu, intus asitato. Atque ita
nacura est symbolum materia et torma
nacuralis, quarum tamen verique istud
nomen eriam seorlim cribuitur, quan-
quam mareriae competatmagis. Forma
enim porius innalcuntur, vel connalcun
cur. Ad eam e ab ea quod factum est, na-
curale dicieur.
Onomplex est naturas
Duplex: limplex, ex compolica.
Ouid simplex
Cuius instinctus ad mocum Timplex
derniformis: recalum, d clementa.
Ouid composita?
Cujusinstinctus ad morum rarium.
Onouplex composita?
Duplex: contula ee micta.
Ouid consusa?
Cuius mocus inordinatus interru-
scusquerimperfectemista, quemeteo
FAVOCAHEUE.
Ouid mistas.
Cuius morus ordinatus in mareria
Ouomplex mista.
Dupset. uens aenon riuensileu: mi
neralis d animata. Mineralis, VFareNE.
B 4 lapideso
detttb

## Folio 24 — 1045795771:0028
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000028.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
24
DE PR EDTCAMENTIS.
lapides, succi. Incer lapides sunc gemmae
emecallica; Inter arenas, colores, c. A-
nimaca re plancae, d animalia, quae duo-
rum Cuncgenerum, bestia dchomo.
Tcaqueridere estcirca substantiam po-
tissimas exerceriarres; Pheolooia ePhy-
Sica, ehuius parres, Flementaré, Meteo-
rologicam, ARronomicam, mineralé, 60
canica, animalé, de beltiis, dehomine, ac.
Adhuc desubstancia.
Ouidest accidens?
Cacegoria rerum qua accidunt sub.
stantiis, (seu quibuspro subiecto est (ub-
Ctancia.)
Ec accidencium quaedam luntmutabi-
lia seu separabilia; quaedam inseparabilia;
quaedam communia; quaedam propria;
ve rulso distingui Colent. Ec proprium
accidentium eAtnonperselublictere, nec
substanciae vim habere; sed inesse lub-
Ranciis.
Onomplex est accidense
Duplexilimplex, ex relatum.
Ouid simplex
Ouod in se limplicirer consideratur:
eltque vel inhraerens vel alistenS.
Ouid est accidens simplex in-
 haerens?
Fs quod in reineristit. FCG; vel quan-
citas de qualitas; relactio et paltio.
Dura
D
edCc
AEguan2. El
Rnmmetus
Punduseet
tudo mentu.
magniiudol
siudo, lacirue
Ouanitus.
viras de mu
scipsonunes
rusnumerabi
ces relunidou
exillis.
laqueres
SuII allesal
Iet de A
Ouanitas.
munedee
Ellaciitens,
tres uetiae por
Pudiacume
limmutelte
Oceuralune
Ell Glato 
m bune
Catum

## Folio 25 — 1045795771:0029
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000029.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
DE PRAEDTCAMENFIS.
Ouid Onantitas?
Es accidens inhaerens, quores dicun-
EuL quancae. F. Aque duplex: magnieudo.
eCnUMeFIS.
Ouidmagnitndo?
Ouantitas mensurabilis. F.Aq: duplex;
Punctus ex dimenlio. Punctus cstmagni-
cudo menturabilis sciplo. Dimensio cA
magnicudo mecienda punctis, estque lon-
gicudo, lacirudo e protunditas.
Omdnumerus?
Ouantitas numerabilis: FAque duplexi
vnicas d mulcicudo. Vnitas estnumerus
Sciplo numerabilis. Mulcicudo estnume-
rusnumerabilisrnicacibus; ve lune simpli-
ces, reluri digiri de aericuli; compolicique
exillis.
Jtaque ex cacegoria quancicaris exur-
gune arres machemarica, Gcometriasci-
licer a Arichmerica.
Adhuc de quantitare.
Ouid est qualitase
Es accidens inharens quo res dicun-
cur quales: (seu caresoria Entiu qua qua-
lia dicuntur; auc affectionum qualium.)
Oualicatum distinctiones in rlu illu-
Ares, luncha poristimum.
Qualicacum qua da lunc occuleae; que
dammanifecta.
Occultae Cune quae sensu per le e im-
media-

## Folio 26 — 1045795771:0030
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000030.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
26
DE PR EDECAMENTIS.
mediace non pollunt deprehendi: quales
Cunc quae Formales appellantur, a rorius
substancie scu craleos: que experientia et
Feccus innoreleune.
Manifesta Cunc que in senlusincurrunt,
re quae primae d lecunda rocantur, quas
ee materiales aliqui appellant.
Secunda distinctio.
Dualicas poltea distribuitur in poren-
riam exhabitum; Ec, Afectus eehguram.
Ouid est potentia
Es qualitas Faculcaris de procliuitaris
ad aliquid: (agendum relpaciendum)
Negacio huius à suvauia dicieur.
uidest habituss
Oualitas acquisIra _ HTIMaTR FerUMV.
u. Emeroie haec ex actione d passione.
leaque e ordine se lequuneur, porencia,
actiovelpassio, e hrabitus.
CAristocelespramictit stadcor, qua est
dispolicio relactio d passiobreuisnon
cracta in alluecudinem.)
Ouomplex est habitus.
Distinguitur Cubiectis principalibus:
nempe corpore a animo. Vndealiushra-
Bicus corporis, alius animi; quanquam
neurrius lictancum: Sed Eoriusrterque.
Consequens ex his est, habicum non
elle nih animatis: _ si expotentia peer-
Cum
IIM IC
MII
budiu
Corpor
lamillo
habins con
IS, pcalla
a
Guiliatul
Du
Dupi
de luneri
CaHI; HOI
Hid, laps enI.
rellectus 
Peni prcus
M gidetia
Cta muu
E alIiuB DE
 
ut, MIB
nedioetur
id; led volur
hocdenesnacu
rdduu. Appas
DCdlege
Ni. HOS

## Folio 27 — 1045795771:0031
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000031.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
et
iuS
et
IMI,
Ua
Ten.
di.
calii
DAC.
IIIdi
aett
nOn
UIS:
12.
AMM
C.
TV.
UM.
DE PREDTCAMENTIS.
27
cum rerum est; tancum esse matcriato-
rum, re animalium, que allucheri pollunE.
In dimnismeriluntactus.
Ouid habitus corporis est?
Corporis exercirio acquilita e Arma-
ca inillo ipso qualicas: veagilitas, ecc. Flic
habicus comimunis est homini cum Bc-
Aiis, praestanturcamen inillo.
Ouidest animi habitus?
Qualicas animi operibus exerciris ac-
quisicain illa ee Armaca.
Ouocmplex habitus animi est:
Duplex: Ouidam Colius esincellectus:
ee lunt rireucesrationis, quaslogicasvo-
CanE; Ve ordo, reritas, opinio, scien-
cia Capientia, prudentia, dec. Guidam in
cellectus ex passionum corporcarum: et
Cune virtures ethiea; quarum fons est du-
plex; primus cum constante nacUIEX MO-
cu gubernance rarione existunt otticiaie-
cta rircutum; sccundus, cum exaestuan-
ei animo per rationem frenum iniici.
cur. tirque moruum contemperatio ad
mediocricarem. Conrraria appellanEUr.
ricia. LI0s alii rocant habicus volunta-
cis; sed voluntas ex nocio porius (unE
Facultares naturales e affectiones, quam
habicus. Apparet ex dictis quod in qua-
licatum caresoria sic Fundaentum at-
FLLI

## Folio 28 — 1045795771:0032
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000032.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
28
DE PR EDTCAMENFISO
eium plurimarum. Tocaenim officina est
corporeorum habicuum cum mulicain-
Strumentali. Hlabicus aurem animi vendi-
Cac libi Turisprudentiam, Medicinam no-
biliorem, et ex parte Theologiam, ac. Ita
Dialecticam, Rhetoricamque ex parte.
Grammatica porius es habirus corporei.
Imo omnes artesratione Fheorematum,
Tunt mentis, aCc. Rarione prareos, (unE
corporeorum habicuum pocius.
Ouid est affectus?
Dualicas exanimi passionenata. Ani-
musaurem est communis ris corporis de
animae, subordinaca dominancianime rir-
TUtI.
Scoicirocarune va du animi aegritudi-
nes, seu turbidos e contrarationem con-
cicatosmotus. NTostro leculo, roxaffectus,
ambigue comprehendit e rationicofor-
mes a difformesmotus, quanqua rectius
dicendum erac, qualicates morufactas vel
cum moru existentes, motu ad actionis d
palsionis caregorias perrinente.)
Consequens detinitioni est, posse afte-
Ctus etiam bestiis cribui, cum d inillis (IE
aligua princepstacultas, aestimatiua scili-
cet, quae subernare quodammodoimpe-
cum animipotest.
(Duidam limiles porius affectiones il.
lis alleribunt.)
nota
O
libido
odum, dicill
AG MIeraI
nttecie
B; quaeelli e
Mlenlilia; Cole
illes qualicale
alUS CXOI
CUMaHIO CI
POMMMIMI.
enillets, ns
Va
llangulome
Hacdere
Caegom.
qua oet al
igenis calee
Oltemilo
enim amdn
dliudtonuo.
mulis elt, qued
damentum et
termutormu
Caegor aei
lebud io puctu

## Folio 29 — 1045795771:0033
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000033.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
DE PRADLOAMENTIS.
Onomplex est affectus?
Duplex: Simplex, de compolicus: Ille,
re libido e laricia, dec. hic; Veamor, ita,
Odium, ecc. Ibimovetur animus simplici-
ter; hicrarie.
Affectibus subiecta est qualitas passibi-
lis; quae est, qua passionem in senlutacut.
vesensilia; color, odor, lapor, lonus, d ta-
etiles qualicares prima de secundae. Ilinc
affectus exordium Cumune primum. Sc.
cundario etiam ex phancalia ex memoria
DEOMUIHEUE.
Ouid est fieura:
Oualitas corporum ex policura partiu
existens; rerecticudo, curuitas, alperitas,
criangularis dispolcio, dec.
Hlaec de qualitace.
Ouidestactio:
Cacegoria accidentium inhraerentium,
qua operatur agens. (vel est effectionum
agentis catesoria.)
Dilcerni loletmodis efficientium. Agic
enim aliudnacura, aliudarte leu consilio;
aliud Forcuito. Irem actionum quaeda na-
curalis est, quaedam riolenta. Hluius fun-
damentum cA porentia effectiua: e ic-
Fereur ad FOrima.
Omidpassio:
Caregoria accidentium inharentium
quibuS LES PACIEUE (CacegOriamOtuum in
imate.

## Folio 30 — 1045795771:0034
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000034.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
80
DE PR ADLCAMENTIS.
maceria: vel praedicamentum accidentiu
quibuspati de afficires dicitur.)
Dictinguicur pastio sexmoribus: Gene-
racione, corruptione, alteratione, incre-
tione, decretione e motulocali. Ite qua-
dum pertectiua rocatur, quaedam destru-
etiua. FF dicitur palsio materia ese pro-
o pria. Vnderesula; quod eciam agentium
o actus lincpatiencis. Nam nili patiaturres;
agens rim Cuam _nomennon allequieuE.
tons passionis estpocentia passiua.
Ouod est accidens assistens.
Duod lubstancia adiacet d circumstat
Foris. LiAquerbi, de quando: Sicus ee ha-
BituS.
Ouidest rbi3
Est caresoria accidentium qua locum
(iOnanE. LOcus aurem est spacium locaci:
Diltingnitur differentiis medii eextremis
Irem lurlum deortum, dexerorlum Cini-
AETOTLUML, AITC_EFCEIO.
Dicuntur in loco proprie esle corpo-
rea. Incorporea exlimilicudine loco aftin-
omneur. Vude dicunc Deum inlocoesle
ceplecine; mences seu genios detniriue.
corporacircum (criptiue.
Ouid est Ouando:
Circumstantia temporis: Ccu caccooria
entium tempus denocantium. Tempus
eA duratio rerum. Fr Deo quidem omnia
LUIME
Dita
ireco de
pelem ptattu
su palte
pois. Ina
Cireu
gibbum, cauu
Clccums
enrium 
Credtus, Cala
LaMIuI
L
Catego
rumad le
Uuvu
Tcllliu Coice
Men(VAE.
huedel

## Folio 31 — 1045795771:0035
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000035.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
t
-
-
1
le
es
12
118
1a
NI
DE PREDICAMENTtS. 3F
Tuncpexelentia, Ceu eiuldé remporis; crea-
eis vero e ad creaca queda luncpraelentis,
quaedam praecerici, quaedam fucuri tem-
Poris. Vnde distinctio remporis lumitur.
Ouid est Situs:
Circum CtanTIa POLIEUTACOEPOTUM, rE
sibbum, cauum, curuum, ec.
Ouid est habitus.
Circumstancia resticurae; seil cateooria
entium armaturam significantium; re o-
creacus, cacaphractus.
Pancum de accidentibus simplicibus.
Onid est accidens relatum
Cacegoriarelationis. Relario est duo-
rum ad lemucuo relatoruaffectio. Duo-
rum illorum alterum dicitue relatum, al-
rerum correlarum: Sed de his in logica
inventione.
Adhuc de Cacegoriis.
dTA

## Folio 32 — 1045795771:0036
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000036.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
DTADSOT. EMEND. LIB. I.
A L F C Y L
LIBE R PRINVS DF
Inuentione.
Omid est Dialecticas
DIALECTICA ecars bene secundum
optimum rationis rum omnino, dis-
Cerendi. Estaurem bene disserere, ratione
Opcimainuenire dindicarc. Itaque Dia-
leccica generalissimum estinstrumentum
omnium aerium ec operum qua rationis
vluarcificiolo costant. Dialectice magiste-
EIO aE praeceptis omnes artes rectae ratio-
nis debent inveniri dindicari; methodo
Formam dance, reliquis materiam concin-
nantibus. Vnde dlogica dicta cst. Ouic-
quidrationis rui perito aduerlatur, id a-
locon a Dialectica inimicum celendum.
Sunt deres logicae principaliter de per le
menris seuincellectus, quanquam roce d
Terimone repralententur.
Ouot sunt partes Dialecticae
Dux: lnventio, de iudicium.
Ouidestinuentio:
FRprior pars Dialectica deinvenien-
disargumentis. Ilac alias rocaturropice,
anomine aroumentialio.
Inuenire rero est agnoscere e dilcer-
nerenotionesrerum simplices, carumq;
Constituendarum certa cenererarionem.
Lius
12
D
al 1o3 2
lugi lon
porel. Secl
nebicio l
poltenenae
coltunsmille
inhomineele
sieam rim c
proeodem
racionise
i pllits
rieia, Senlaalis a
Duct
ctum. Tdes.
dispolie, ques
Implcesroca
imodoranion
reillusteare,
impliheatione
exibem huce
Pua dsgut
habile elten
agdem
euanne
aliqul a quo n
uem diguid, vec
uIa; que in
paecede sequen
remomnen

## Folio 33 — 1045795771:0037
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000037.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
16
d.
M
115
e
O.
d0
1.
den
d.
se
et
DE IAVENTIONE.
Eius principium verlus lingularia, seu quo
adnos, veloquitur Aristoceles, est lenlus.
Trag; homorarione rlurus senlu Carereno
porelt. Sednecmemoria. Nam huiusbe-
neticio inventa colligie de seruar. Ilinc
poltea extar experientia, arcium omnium
costans magi stra. Trag; cum duplex (IEnO-
ticia; Senlualis _ intelle ctualis; illa huius
inhomine estprimordium; haec rerolo-
sicam rim omnem complectitur; veline
procodem, Dialectica, de incellectus rlut
rationis generalisimae exculeus.
Ouidest argumentum
Ouod ad aliquid arguendum est aHte-
etum. Tales lune nociones nudae de in-
dispolx, quas d conceptus rationesque
timplicesrocant. Arguere aurem est quo-
uismodorationis nudx explicare, doce-
re, illustrare, Ademque Facere. Leaque de
amplihicationes hune per aegumenta, de
epitheca. ARectum esse lignificatnatura
Cua dispolicum, aptum, commodum, aue
habile esse ad arguendum; ica ve vicissim
arguiidem a luo affecto possir. Incelligitur
enim omne argumentum esle relatum ad
aliquid a quo muruo afficitur. Illud au-
tem aliquid, vocatur nonnunquam ies
arouca; quae in dispolitione axiomarica
praecedic; sequente actu argumenco. FrH
aucem omne arsumencum perpecuari af-
fectio.
M
P
B
bi
191
M.
115

## Folio 34 — 1045795771:0038
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000038.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
34 DLALEOT. EMENB. LIB. Y
fectionem hrabet ad suum correlatuum, ve
caula semper arouir effectum: tamen in
exemplis vel attectio perpetua d con-
Sans Cs; vel mucabilis; constans estino-
mnibus proprie affectis. Irem oppolitis
d aliquibus communibus qua perpetua
accidentianominantur, generibus de spe
ciebus, ac. Mucabilis est inforcuitis, de
variis.
Cum item rationem sequatur oratio;
qua affectionis natura est, ita est enun-
ciandum argumentum. Quod cum ali-
quandornonomine, aliquando pluribus,
exprimatur, semper tamen unam ratio-
nem indicat in rerna, quanquam uni rei
insincrationes plures. Mucata enunciario.
ne plerunque e affectio mutatur.
Addicur argumento aliquando decla-
ratio. Id rocant sincaceoorema. Nam ar.
sumentum et Cacegorema dicitur, seu
praedicatum.
Adhibetur etiam vel vuum Colummo.
do, vel mulca simul coniunctione ali.
qua contexta, quae admoniciones osten-
dune generalia enunciacionum funda
MMeNTa.
Onotuplex est aroumentume
Duplex: Arrihciale, d Tnarcihciale.
(Solet ex distingui aliter. Nam quod.
dam rocaturnudum; quoddam dilpo.
licum.
IuM, I9
(MB. Ell1
iun, qu
JocaluI. 1
medium
sunnil
AionispIB.
mnorilec
terminus
Onideito
Elt quo
luae natura
le nonhidl
meniums
1ie, dhoa
Ouiest
Duple
u
veat
118, 1
Nore
M
p
1
ai
11
1, 9u

## Folio 35 — 1045795771:0039
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000039.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
UIIB
ed
11
s
DE LNVBATIONE.
sicum, idque vel axiomare vel syllooi-
CInO. F.s _ primum, secundum, cer-
cium, quo pacto excrema in (yllogismo
vocacUE. Lc cerrium argumencum est
medium Peumedius terminus, quo aF.
ruuntur quaestiones: primus est quae
stionis priorterminus, alias subiectu, de
minor; lecudus est quectionis posterior
terminus Ccumaior, e praedicatu.)
Ouid est arrumentum artificiale?
Fs quod exlearouir. Hlocaucem eA
lux nacura ri, e propria etticacia argue.
rc, non Aduciarei alienxe. Itaque d arou-
mencum arrificiale eo plus habet eobo.
ris, d hdei.
Ouotuplex est areumentum artificiale?
Duplex: Primum; a Cprimoorrum.
Ouid estprimum?
Aroumentum est originis sux. HOc
aurem est sciplo constare, et aliunde or-
cum non ese, sed porius aliis originem
praebere. leaque dprimam rarione origi-
nis, in arguendo haber efticaciam.
(Nocecurrox, Primus, apud Aristore,
lem quod in demonstrarione hynecid
quod stacim sequicur substanciam, ita
re polica hac illud ponatur, exquo est
affectio perpetua, necellaria _Conver-
cibilis, quaratione etiam antecedico-
mnia alia quae luncinre cadem.)
e
2
Duotu-

## Folio 36 — 1045795771:0040
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000040.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
36 DTALECT. EMEND. L. 1B. L.
Ouocnplex est arcumentum primum
Duplex. Simplex, a comparatum.
Ouid est arcumentum simplex?
FCt aroumentu arriticiale primu, quod
simplicirer consideratur citra alrerius in-
tuicum cum quo debeac conterri.
On omplex est simplex
Duplex: Consentaneum; et dissenta-
neum. Fc quidem inhis consenlus e dil-
sensus spectatur per se, primum ex simpli-
citer. In aliis nempe in comparatis, orris
X restimonio, eAnoca lalce eius, seusym-
bolum, auc eriam quiddam simile.
Ouid est consentaneums
FA quod cum re, quam arguir cosencie.
Id Aristorelirocatur ousques; e conti-
nec coonacionem, identicarem a Conuc-
nienciam primam simplicemque, adeore
qui coonoscere relic, quomodo alcerum
alceri lic altine rel idem primum de Cim-
plicicer, illum oporceat hinc instructum
esse. Ec cum consentire sic inelle veladel-
se alterum alteri, consensus cAt caula, cuF
alterum de altero praedicetur a attirme.
cur, quam rim habet de coniunctio exof.
hcio co niungendi.
Onotmplex est consentaneum:
Duplex: Consentan cumablolute, et
colencancum modo quodam: Ceuctacim:
quadruplex; causa, effectum, Cubiectum,
adium-
AulmuII
oal
terinsiu
dilsenunen
eltimonima
Torumenl
EAtgudaC
Solide. Abl0-
cum deplena
generd. (non
documditine
axdius et p ts.
Dunis
Dupler.
Argumen
lmaguiure
Caulato
lemid credimu
Chanem pro
riltoretspna
dium; denor
dan.
Punguun
guam ettelt
pioreli
CumetmE
Deldecta
hio
lbauitomm

## Folio 37 — 1045795771:0041
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000041.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
AId
die
D
SrII
MM.
Oyt
(IM
cuum
del
Ci
InC
201.
d
tim
UI,
(HI.
DE TNVENTIOHES
adiunctum; quae quacuorrantam habent
autOrITaTem, reim omne argumentum in-
feriusius obrincane, necelleqi lic, restam
dissentaneas, quam coparatas, cuorris e
celtimomis aliquo modo adilla perrinere.
Locam enim reinacuram in le complent.
Ouid est absolute consentaneum:
FA quod cum re consencit pertecte de
Tolide. Ablolurum enim hic signatperte-
ctum de plenarium consensum lecundum
genera. (non secuudum quamlibet mo-
dorum distinctionem) Aristoreli dicieur
axncos ousves.
Ouoruplex est absolute consentaneume
Duplex: Caula, e effeccum.
Ouidest causa
Aegumencum cuiusvires est. Ecricis
sim arsuitur effectu.
Caula Fons primus estscientia. Nam
Cciri id credicur cuius caula cognolcitur;
caulaaurem propria, Kimmoca. Tlinc A-
ristoceles perinit demonstrarionis sueme-
dium; de nocat caulam quaestione sion leu
can.
Ouanguam aurem causa vicissim ax-
ouatur effectu; camen ratione nacurx
priorest.
Cum etiam caulae symbolum sicinre-
latione, e consequentia ordinéque natu-
iae; eveniere omnia argumentainter le at-
tecta
Od
1M.

## Folio 38 — 1045795771:0042
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000042.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
38. DTALECT. EMEND. LTB. I.
Fecta a causa rim acquirane, re xiudicium
logicum, sincque posteriora caulae argu-
AMenTO.
Onotuplex est causa
Ouadruplex: PfICIeS, REMaFerIA: FOF-
mas _ Anis.
In his maceria e Forma intrinsecx et
essenciales nomimaneur, quia elsentiam
rei constitmune. Trague eehaeralidissime
rem arouunt cum ciinexistant; de deimon-
Stracionis media lunc cerrissima. Eix iis-
demitem exictunt insigniora aroumenta,
definicio scilicet perfecta distriburio in-
ceori in membra, quin de genera d spe-
cies rmbolaharum causarum habent; de
coniusara nocationesque hinclumuneur
porimma. Enunciaca illas causas cum
Cuis effectis continentia, principia maxi-
melolent appellari in omniscientia.
ETCICHS AUFCI _ AMalIS NLOMLIHANEUT
caulae externxe, quia non ingrediuneur de
Cunt inrei substancia.
Ouid est essiciens?
Estcaulaa quares est. Huius enim a
sencis operantisque porentiâ mouceur
es ad substanciam. Itaque e Aristorelidi
citur caula a qua morus est, e rCsmOta,
cum ipsa interim maneat. extra rei ellen-
riam, nec eius ParShaL.
o
n
Cime
dallal
eu
nontalo
querationet
Quie
EICIEN
iledo
ducete, 8
ciendo, dc.
Erem
quimune
cremulobete
Cid entcuII.
brempi
Ceu De
Hi Verbo
desinu ons
p
TIII. l
Esteautae
Hen. B
a: A
priiiaen
Cici dese
redbilescene
lereltu
Porer
Beie

## Folio 39 — 1045795771:0043
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000043.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
aII
Or
ae
ciam
llt
101.
X iil
Mdi
OI.
spe
IE; l
INIuI
CuI
narI
IMH
cad
Dei
b
DE INVENTIONE.
Ouomodo diniditur efficiens?
Cum genera speciesqueeius vecanon
appareane, modi aurem linillustres; di-
Cinguitur modis quibusdam, quitamen
nonrardinrnare conveniune, differunt
GUCFATIONCTanEU.
Oui est primus modus efficientise
FHiciensaut pereans est, aur coleruas.
Ouidprocreans?.
Fscaula qua efficit procreando. PFo-
creare aurem est quouismodo aliquid p.
ducere, resignendo, condendo, arteta-
ciendo, dec.
Exempla procreantis nuda Cune: DCuS,
qui mundum Fecie; Parentes, qui pro- a
creanelobolem; Archirectus, qui xedifi- ca
cia exeruic.
Exempla dispolica lunc: ve, In principio
creauir Deus caelum eterram GCH. L. ce
Ec: Verba Domini caeli frmari lune, ce
ee lpiricu oris eius omnis exeKCITUS CO- cC
rum. PFal. 33.
Tcem: Oria vtames faciunt. Ouid.
Ita: Annus producic, non ager. E7∞ pE cc
eszi n acover. TheophE.
c0
Cic. de Sen. Defectio viriu in enectu- cc
cc adolescentie ririis efficitur lepius quam cc
lenecturis.
Procertio arsemento estinhis. Vereli-
beriectis; quianos tilius liberauit.
4
c
lai c0
Vire.

## Folio 40 — 1045795771:0044
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000044.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
40
DIAL. EMEND. L FB. I.
Virg in 9. Aneid.
Impastus cen plena leoper ouiliaturbans,
Suadet enim vesana fames manditque tra-
hitque
Molle pecus, mutumque metu, fremit ore
eruento.
EFFecta leonis arguutur caula pcreante;
perturbatleo ouilia quiatamesincitat.
oIta dicimus: Arceralet. Benciraqueo-
Perabitur. Ilomo hominum consortio
Saudet; Natura enim ducitur ad locie-
o tacem.
Plaerum que aliquid concluditur de et.
fectu perprocreantis affectionem; velurii
C Oingium bonuim; quia Deus (ProcicanS
 eius cana) bonus.
Apellis cabula preciolae sunc; Ipse c-
nnim auror multi est precii. Carum Alio
nmunus: Pacer enim qui dediccarus, ecc.
Ita Terencius Funuch. aet. 3. (cen. I. L. X-
ca esnon cam iplo quidem dono, quam
os abste dacum esle. Id vero seridrrium phat.
Onid est efficiens consernans?
Es qua efficir conscruando. ItaDeus
est qui mundum conseruat: Nurrix geni-
o tam Cobolem in ctatu conseruat.
Onidio otia amorem qu’e fecoretuentur.
Cic de Sen. Porestisiturexerciracio et
cemperancia eriam in senecture conterua-
 re aliquid pristiniroboris.
lirece
Ben
191S. C12
diururnie
POrISIuu
Ineln
tundamen
conlerua.
Cauta
alis. Cillu
iunetulla
dipute
dea
TIBneeatme
Direst
Ellqua
nitoluom
in solupere
Altim
ittei. laerm
iin caulae
Lutca. MI
Slatiorem
Vedoreto ta
WI92AIM
Disum l
Sohumim
num

## Folio 41 — 1045795771:0045
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000045.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
en.
DE INVENTTONE.
Prorertio argumento sic adhibetur:
Eric ecclelia. Ouia cam Deus seruabit et cc
detende etiam incerholtes.
CC
Varie aurem enunciatur caula conser-
uans. Cicero metum dicit elle malum cc
diucurnicacis custodem: Alibi, nocitia cOF- a
poris lustentari ralecudinem, de oblerua- cc
rione carum reru quae prolune reloblunt. cc
Incerdum fomicem a nucrimentum,
fundamencumque appellamus id quod
conleruat.
Ouis est secundus efficiendi modus
Caula efficiens aur Cola efficic; aur cum
aliis. Fxilla Colicaria nominatur, haeC COn-
iuneta. luc pertiner distinctio in toralem
es partialemirnivertalé, a parcialem, ec.
Ouid est solitaria.
Fs quae rilui Colius eAcic; VE: Deus eA
quisolusmundum fecie; Colus fucurano. a
nic, solus percutic a lanac, ecc.
Ad Ermandum corsyncerum Cola Ades a
Cutticir. In cancico rererimbi hdes Colica
ria caula est contirmans animum, dec.
Lucan. in5. phars.
Solatibicansa hac est instarimoris
rectorem non nosse tuum, quemnumina
nunquam
Destimunt, (56.
Senclariam caulam indicane X coniun-
carum nesariones: re Cic. proMarcello.
ran
Oxe
rei
CD.
I0
Cie.
Ct
luti
lil
C.
tati
ce.
Al.
10d
CTIId
i

## Folio 42 — 1045795771:0046
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000046.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
42 DIALEOT. FMEND. LIB. I.
In arinis milicum rietus, locorum op.
in porcunicas, Cociorum auxilia, classes, com-
 meacusmulcum iuuane. Mlarimam vero
n parrem qualiiure luo forcunalibirendi-
n cac, e quicquid est prospere reltum, id
n pencomne ducic luu. Acvero huius glo-
on Lia, C alac, quam es paulo ante adepeus.
locium habes neminem. Focum hoc
n quancumcunq; est (quod cerremaximum
on et)cuum est.
n Ita Adelphr. act. 3. Tc. 2. FTercle aliusne-
o mo respicienos; (cil. praecer Tlegionelo-
 lu, velc. 4. loguitur, PE Coluhabemus, ac.
 Arguic d quaeltiones: Percune impiis
 quialine Deo Cunc, quia Cola Taluris cau-
 la CA.
Diescst. Sol enim enectus suprahori.
inZontem eA. Ica ecclela rox es: Dapace
Domine in diebus nostris. Ouia non est alius
quipugnet pronobis praeterte. Deusnoster.
Ouid est efficiens coninnitas
Fs quae coniunctari aliorum efficit.
Vocarur locia. Er lxpe par cstlocictas:
Exeperna principalis es, reliqua adiuuae,
eministrane. Fluius loci est distinctio et.
encis in principalem d minus principa-
lem; Irem in remotam e propinquam:
in principalem d instrumencalem: in
ainOV, SUVaLHOV, ny OUVESZV: II WoeonZ erov
NOCGNA TaPKBNON _ suvEnnNOr: II MOVENTES,
X mo-
n
bdb
u
MEd LEM
prec _P
ipen
Cati
IaCMBDC, 
Tum pret
di, bractiu
Dispolu
Parura
Qu
A
silie
ltae
i Al est
Mpra
, c
ter
An
buai
Te
VIade
Eeprem
luavacet
byunmim
loumul
umspualicd
LIICI

## Folio 43 — 1045795771:0047
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000047.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
Sp.
M.
ero
di.
id
lo
TUIS,
hioc
IUI
ne
elo.
di
P
CalI.
Ort
part
pleia
Fet.
cit.
Ctasi
Uau
Oet
CIpd
raM.
1.5HIII
MIEd,
MIB.
i
DE LNVENTIONE.
emotas, scumoras dimpulliuas. In ad-
iuvantibus d instrumenca habeneur.
Exempla nuda lunE; Ve, cum duo COn- cc
Cules rempublicam rnâ administrats cum cc
pater e marer cducandae Coboli curam ce
impendunt; cum Vulcanus arma Fabri- cc
cacministrancibus Bronte, Scerope, PY. a
racmone; aequeidem renacitorcipe ter- a
rum prehendie, isni coquie, malleo CuII. cc
dic, brachiiscollic, ore loguieur, ec.
Dilpolicalune, veinillo Horatii:
Natura fier et landabile carmen an arte
Onasitum est. Fconecstudium sine dini-
tevena
Nec rude quid possit video ingenium. Sic
Altera poscit opemres (5 coniural amice.
Ita Roman. TI. Corde creditur ad insti-
tiam; ore fit confessie ad salutem.
Inpraecedente Ciceronis exemplo; in
aemis, ac. C aula principalis cum mini-
Crancibus e instrumeris mencio Ar. For-
cuna enim Cumma cribuuneur.
Tertium argumentum estinhis:
LuCan. --An vos momenta putatis
Pila dedisse mihienunqua sic cura Deoru
Sepremit, et vestra morti, vestraeque saluti
Fata vacent. Procerum metus haec cuncta
seguuntur.
Negatmilicem victorix inlibellis cau-
Lanfela sic ducum principalicer.

## Folio 44 — 1045795771:0048
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000048.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
44 DIALECT. CMEND. L 1B. I.
Tea Velleius in 1. de nac. Deorum irridee
Placonis sencenciam de mundotacto, vo-
catque miraculum philolophorum non
dilserentium sed Comniantium. Quibus
o enim (aic) oculis animi incueri poruiere-
 Aer Placo Pabricam illam canti operis, qua
o construia Dco, acq; aediticari munduta-
on cic: Ouxmolicio, que terramenta, quire-
ictes, quae machine, quiministritanti ope-
o3 rIS FUCFUNE.
Negac mundum factum, argumento
ab Curdarum adiuuantium, ecc.
Iea in lacris ablurdum colligitur de diis
on gencium: Os habene, de non loguuntur.
o3 manus ee non apprehendunt, oculosnec
i videne, aures, nec audiunt, pedesnecam-
i bulane, ec. Vbi d peculiaris accommo-
datio estcum instrumentifacultate.
Fstaucem de coniunctis caulis regula,
quodinnecellario coniunctisnon sequa-
cur effectus, li sint insufticientes: Ire quod
remocarnanecellaria; ve principalive plu-
rimum, remoneatur eRectus, veluri; vi-
on etorianon est, rbi Deus abest eriam lItuE,
od maemilicum, ex cormenta sinc praecto.
Oui est tertius efficiendi modus.
Ffticientium quaedam per se efficiunes
uxdam exaccidente.
Ouae per se efficiunt
duorum actionem effectus sequitur
primum
D
enond
Dintetens e
Nauraelle
p  P
MICasIO
Homonet
Cialiuu. 
eo quo gen
signenae
TUTCalOILIC
u inttrun
Tionem. 10
cenusall
 viulo
Gua (D, auI 1
loreen; quu
aaititet
Ila AOMI
EtoMnInO
Conbliuu
Vinen
recipiouie
Dusenim
quameder
liedepiulens
Ouideste
Ducetheie 
d1
qenerpC
eireluricale
CBiluB2

## Folio 45 — 1045795771:0049
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000049.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
12
e
te
15
Uli
ec
10.
aidi
I1a.
100
dIII.
iHt
UI
MI
III
ul
DE LNVEHTIOHE.
primum ex proximé. Ieaque per aliud eA-
cere non dicuneur. Iea medicusmedetur; cc
Dialecticus dilterie, Rhecor dicie; GFaI - cC
macicus loquirur; Agricolaarar, (eric, eC. cc
Hlomoridee, ac.
Nacura est caulanacuralium; ars arriti-
cialium. Negat philosophus, rationem
qua caro, aucos quid est, atrigore velca-
lorc esse; quia sic a moruprokcilcente ab
eo quod genuic, quodqi actu estid, quod
signendum eAt porentia.
d
ltaait: Ferrum durum aut molle effici- ce
cur caloreveltrigore: Acverdensis a mo- ce
cu instrumentorum qui arris obtinet ea- ce
cionem. Vbi per le caula ensis dicitur esse ac
CeFTUS AFEISMOTIS.
C1
Tra homogionit homine: bosbouem; ca
Ec omnino lumile signir simile in naturali cc
ec rninocageneratione.
Consilium cA per le caula corum qua
consilioaguntur; voluncas roluncarioru.
Vis aurem per se eficienciscanta c(E, VE
reciproce quoque arguatur ab eAecto.
Duia enimmediens elt, mederi porest; FE cc
quiamedetur, medicus est. Ica pistor pin- cc
sIc, d pinsenspistorest.
Ouid est efficiens ex accidente?
Dux etticir Faculrare alterius. Idq; auE
conlequenter per aliud: aut permutaca ta-
culcace: reluri calor indurae lurum perac- ce
CIdCHS

## Folio 46 — 1045795771:0050
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000050.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
46 DTALEOF. EHENB. L1B. I.
ncidens. Opusenim cius per se cratcaleta-
 cere; cui accidic exiccario dum humor
 Felolucus extralac.
33, Sic Col signichominem, _ plantas, ca-
in lorem fundendo, e cemporum periodos
n dimeriendo. Senatus loquituE VOCCPEX
nconis: Oculus dolet, cuius functio per le
3 etat videre.
 Alieniora Cunc haec: AIbedo xdiAicac:
 curvitas claudicar; lapides loguuntur, c.
Incaulis accidetariis e fortuna calusq;
recenlentur; illa quidem in voluncariis,
hic in aliis: GUaquaM NON LAEO PCFIUTen-
TuT. Esaurem Forruicum id cuius causa est
caca, quanquam non omninonullam hra-
DeaE, CueNICQ; PEXTeE FneIm quemm aGCNS
rationale inrendic; vi: qui feram percultu-
rus, rxoremincertecic; Irem qui inverte-
ccurus phaereum Talonem, Canauic. Ita
pilcaturus extraxit Forcuito aureum eri-
podem.
Adhuc de Ffciente.
Ouid est materias
EReaula ex quares est. Echaec estpri-
macausa essentialis, re pore quae vna cum
torma ellenciam constituie, manetque
in effecto alirer informata. Fius est po-
cencia quam paltiuam vocant; (xpeque
intelligitur ex porenciacalimareria. FA d
Pexcipuapars generis. Vnde de genuispio
MIaLC-
MI
bbi
Viiptybe
MIEDIO
MII, gelle
noncaiocu
MaMaI
HOnTATOCaIIIS
dlia (18)
Gener ali
indicac u
Exet
teriape
Id, CaIIE
IIa PaII
Dipe
quine fectt
nueriael
den. da
In sq. d
Mb
abum
reria gel
MIIE,
Po in
Menis. Arist.
Cumauter
oe
Otitlete 
Pocie

## Folio 47 — 1045795771:0051
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000051.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
4.
OP
Cd.
05
18.
pse
159
lest
Ca1.
aa
Indu
aet
Ila
gen
IIIII.
ert
Epi
Cu
19
P
5P
VdIB
DE LNVENTIORE.
47
maceria interdum sumieur. Fade quali
subiicitur Forma. Inde lubiectum prae-
Cercim phylicis appellatur incerdum. Ve
ita crebro pro eodem rlurpaca invenian-
cur genus, lubicetum, mareria, porenciai
nonraro etiam generatio, qua expoten-
ciamateria eAt.
Cum autem nota eius sic parricula, Fx.
nonrarotamenhaec etiam efficientem de
alia signat, re tempus, praecedentia, etc.
Generi aurem caulae, coniuneta proprie
indicachocaroumentum.
Exempla nuda lunc; re: aurum eAma- cc
teria poculiaurei: lapides, lignas Ferramen- ce
tas Caementa, ac. materia ae diu: lana macO. cc
ria pannilanei: corium materia calcei, etc. ce
Dilponicur aure inhis: Dens ex uno san-
ruine fecit omne genus hominum: ACt. 17. (Id
materia esse declarat e philolophuscum
dicit: Sameminem materiam corporum esse
iam sape dictum est. 3. Gen. an. 1.)
In bicoloribus onis pullus nalcieur ex cc
albumine; cibum capic exluteo (vbima- cc
CeTIA GEnCTaLIONIS dE nucricIOnIS exPFI. cC
MITUF)
ce
Placo in Pimao animam Facie ex ele- ca
mentis. Arist. in L. deanima.
Fictertium argumencum inhis: Redi-
bisin puluere; quia exterra es. Preciolum
poculum est: quia cgemmis d auro cst. 1c
113

## Folio 48 — 1045795771:0052
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000052.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
3
48 DTALECT. E MEND. LTB. I.
Ita corpus nostrum corrupcibile cA;
 quia ex clementis eA. Erictud argumen-
cam indicatur eriam epitheris; veauECUS,
 terreus, caelestis, Non deAlageat Col: quia
o exnatura atherea, rel quia xchereus.
Ouid est formae
Fst caula per quam res estid quod est.
leaque e maxime Scienciticum hoc ar-
rumencum eA; EF essencialis caula porissi-
ma.nec caro pro Formali e specitica est
difterentia, qua a caecerisrebus distingni-
tur. Ingenerarur eriam ipla limul cumre;
itarecunc e rationem dnomen habeat
Cuu cum forma eA. Vnde d actus primus,
efectioq; illa nominatur quae est incima
Formapolita, res ponitur; negatanesa-
cur. Forma substancialis speciem princi
Palicer constituie; ee procaponitur sape
NUMCTO.
Estcamen alia interna e per se substan-
tialis; alia externa; caque tam in natura
quam arris opetibus. Externaaurem eAt
quaedam aftectio, maxime ita dicta cum
eAt propria.
Sune e formae leparabiles, quae seor-
Cum line maceria exictune: (unt inleparabi-
les, qua nunquam lunt line maceria. IIIa
rocantur nuda _ ab TOlUER: AR CONCFCtX
cum maceria, quanquam cogitatione pol-
Cincabstrahi, atnonre. lea Cenii, Lunctor-
1N2
mnudae, ll
hretorme.
brempa
loma liom
AER CHTEL
naedibuston
Dus. splui, me
politiones suu
ciue. lcamen
giimaincerle
Hommacini
nalies
lcripe
laque
ec CO
Inde die
Iomami L
emmentte
Poia e
nibus, qul
lcatloruu
Humn
lungerest
Vutique eo
Dispac M
IC. (5C.
lontrum con
muceegum, l
d
M
pler
2
Pilltilt, 81

## Folio 49 — 1045795771:0053
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000053.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
Clli
Cd1.
tissi
1811I.
mre
uS.
Tid
rest
CINCI
Cap
oCtan.
CuI
leoF
epot
Mo
EDR LNVRN TTONF.
mx nudae; Ien Deus, _c. AIbedovero, &
Eerrae Forma, nunquam lunelevararim.
Cremplanuca; ve: anima rarionalis est et
formia liminis: curnacura est Forma li- ce
nea curure: rocundicas estTorma(phaFX: CC
ita xdibus lua Forma elt; lua eriam portu- 55
bus, Gyluis, montibus, dec. In quibus dil- ca
poliriones licus parrium Formam cons- ca
ciunc. lco menlx Formael ex parcium le- c
ricimaincerle compase, quae non potestca
nominarinihinepce menleicas, c.
Tnaliguibus eceeaos _Cvnorux cors leu
descriptione arciticiola delignanda eAt.
Peaque lepe lubiecta, adinneta, Anes, ef-
Fecta coningata, RC. proForma ponuntur.
Vnde dictum est dehinitionis alieram
partem, qua differentia nominatur, esse
formam; Er in aliquibus inceora detinirio
eaM MONCtTAE.
Poccae saudent illusribus descriptio-
nibus, qualis esttamx, Tomni, Famis, _c.
Iea Floratius monstrum Anoit:
umano capiti cernicem pictor equinam
Tunger est velit (5 varias inducere plumas
Undiqe collatis mebris, vicurpiter atrum
Desinat in piscem mulier formosa super-
ne, (5C.
Monstrum cotatur ex capite virginco, cc
ceruice equina, chorace plumcoinctara- cc
uium, ex posterioribus ad instar piscium. cc
IC
lli
CH.
CUld,
IUIa

## Folio 50 — 1045795771:0054
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000054.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
SO DEALECT. FMEND. L. 1D. I.
Ita Viro. deharpris in z. Aineid.
33
13
33
3
3
Tristi haudillis monstru, nec sanior ulla
Pestis CGira Denstreiis sese extulit undis.
Vircinei volueru vultus. faedissima vetris
Prolunier, uncaque man, s pallida semper
Ora fame.
Fclic et disponune exepla. Veluri: Pri-
onustrib. lacerib. tres angulos includic:
Siciliaintula triguerra est. Mensa Pytha
fora angulistribus conctar. C irculus per
Orbem circumductalineain le reuerrituE.
Oculus eA pervilum; Auris per audicu,
(NahecFormae appellantur philo(opho.)
Forma procercio argumeto in Aricto.
celica demonstrarione adhibetur; e alias
quoque. Ethecpotissimum exisitur, cum
sanquaeritur, licet d alix caula e defi-
nicio lacistaciane. Proprer quid loquitur
on homod duiaanimam habet rationis do-
n Facionis Faculeare inftruCFaM. ITa PlacO aic:
13
Tenem penetrare, quia costet prramide angu-
lorum acutissimorum.
Serra lecat. Dentata enim est vicissim
 eum acumine e alpredine.
33
Rcinaces gladius cA: Constat. H. Capu.
o lo _acie producta recuruaq;. Sed rarius
deder
necarla et
eltopete. l
Mete. FHIaIE
I, N planI
ne ANIS.
duncidedne
cueplana
Clamagu.
SuI
doordin
liusellir
piipi
qe MIII
I W bon
Hlimaua
iedtu
la, DOII
1
relemeram
lore hnis
Solam respondemus Formam proprer dit. iele
Ticulcarem. Saepius materia, hnisque imo nulilsum
detinitio adducitur. Finis aurem e Forma lembensu
nonnun quam re nihil distanc.
MC
liquete
eallilum
Diu
Ouia
Estita n

## Folio 51 — 1045795771:0055
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000055.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
ella
dis.
tri
NEt
TI
ua
veha
15 pe
EI
idii
PAD
rilt
X al
F, Ct
cde
quI
5d
an
icill
Cd
ed
et
net
fo
DE LHYENTIORE.
Ouid est finise
Finis es caula cuius gratiares est.
Lcaquelicer finis poltrem factam ap-
parcatillustrius, dc tunc eriam actu pol
elle, derlum rei prestare camen qua cario-
ne caula cA cui destinatur aliquid, prior
est opere. In ordinatis auremnihilhEre.
MetC. Fic aucem laepe idem Cui iphusora-
cia, replanca per nacuram nalcicur ve (IC; cc
Inde tinis e Forma (apenumero coinci-
dunt: Sednec raro gratia alcerius; renalci- ct
cur planca, realat animalia, ve Dei Poren- ce
ciam arouat.
Sune derniusrei fines plures, aliquan-
doordine quodam se conlequentes; & 2-
lius csremocior, alius propinquior: alius
principalior; aliusminus principalis. Ica
quae nacura Fecerat lui cauta: Ca vertun-
cur ad hominum reilicates ex consilio.
tluius aucem occaliones tunt ipla in na-
curalibus apricudines ec dispositiones.
Dicicurtinis aliquando caulaimpulli.
ua porissimum inroluntariis.
Oux hunc sine ratione Anis, Forruica
veltemeraria appellancur.
Noca finis lunc cum quae expresta cA
detinitione scilicer, cuius oratia; cum aliar
rc: ad, re, gracia, caula, proprer, ee limiles.
irem Gerundia.
Exempla muda lune: Deus est Anis 0- c5
2
imnium

## Folio 52 — 1045795771:0056
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000056.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
52 DZALFOT. EMEND. L IB. L.
mnium condicorum rlcimus. Ad cum e-
nnim omnia reuocantur a quo exierunt.
 Retium omnium finis est daegzia; quan-
 quam aliqui sola noricia sinc concentis
3 Ilominis gratia lunc omnia aspectabilias
3Hlomo estgratia Dei Fc quidem principa-
on licer hominipropolicus est Deus, rele ad
o iphus similicudinem componat; deinceps
in veco estetiam hominum caula, reillis ser-
3. UIaC; Es agri colendi gracia, est discen-
3 di, ec. Icamagistracus est gubernacionis
on oratia, _C.
23
Dilponuntur Ainis exres finita seu de-
Cinaca ita: Omnis scriptura dininitus inspi-
rata veilis est ad docendum, ad areuendum,
ad corripiendum, C erudiendu in institia, ut
perfectus sit homo Dei, Cc. Vbiprior finis
tiuic estlubordinatus. 2. TiIm, z.
Omnia suffero propier electos, ut C5 ipsi sa
lutem consequantur.
2. TIIII.. 2.
FIOEaL. Vr ingulent homines surgunt de
mocte latrones
Le ipsum et sernes non expergisceris:
Dui aliis nocent re in alios liberales
3 inc, in eadem Cune iniusticia ve E ip( in
 uam rem aliena convertant. Cic. T. OHIC.
Vbitnis, ve in alios, ec. cst syncategore.
maancecedentis.
3 Regulus millus est Romam de capri-
uiscommutandis; Cic. rbinora cAt D E.
lda
quenoten
lercandum
relligiur appe
ledandosquec
madvertione
emere ac tor
gentergiaeu
anatura (uI
dielleride
tius, deul
WaIB
Lal
D
a IEI
suiale
Milplo
tert
eiltuel
viiqurque
GudiuI.
YIIN BIIHiu
a ABC IIla
Ponila
lasiettet
Aonguimur
cmsaitaffelt
le polm ele
tequn
a A Gu

## Folio 53 — 1045795771:0057
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000057.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
AM C
TUMI
Udn.
cenii
leipa
deet
TION
ell d
1IIA, B
oxtit
uin
ps
OM
80
Ca)
De
DE INVENTIORE.
Finis cerrium argumentum est in his.
Tnanicares Termonum omitte; quia adma- e5
iorem profciuntimpieratem.
cC
Tea Saluatortoan. 12. negatse iudicare, ac
quia non venerit ad iudicandum, led ad a
(eruandum. Cic. I. OAc. PX quib. illud in- cc
celligitur appetitus omnes contrahendos ce
edandosque esse, excirandamq; elle ani- cc
maduertionem d diligentiam, vene quid a
cemere ac Fortuito, inconliderate neoli-c
gencerq; asamus. Ileq; enimitagenerari cs
anatura lumus readludum, d jocum Fa- cc
etiellerideamur, sed ad seueritatem po- 5e
cius, et ad guaedam Audia sraniora atque cc
maiora.
Tancum de caulIS.
Ouid est effectum
Effectum est quode causis existie.
Traq; effectu causisposterius esticum q3
existat e causis; ad rorum non sutticit caula
vna; quanquam aliquandorna Caltem ar-
guacur. Hlinc regula: Fx insufficiente causa
rum onumeratione non segnitur effectus. F. I
ee hoc manifectum quod polito effecto
ponacur causa, quanquam non sempera-
mnis.Icem quod caula vis eluceat in etfe-
coreplurimum; rnde dici Colet: Onalis
cansatale effectum. Sicut aurem vnius cau-
Ex pollune esse effectus plures, iique vel
consequentes se mutuo; vel alius per se
alius

## Folio 54 — 1045795771:0058
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000058.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
S+ DTALECT. EMEND. L ID. I.
alius ex accidente: ita d idem effectus po-
cest exictere ex caulis contrariis; quanquà
per se contrariae caulae contrarios edane
effectus. Ad hoc genus argumentireter-
cur rdon, quod demonttrando concludi-
cur persionlcu percaulam.
Ouamuis alias eriam respondearur ad
quactionem à 671)
Dicitur aurem effectum cum morioi-
pla, qua csriagentis; cum resmoru effe-
cta. leaque exempla quaedam efectus
Tunc, qua in cacesoria actionis ex pasio-
nis recenlentur, nimirum species mo-
cus; regeneratio, corrupeio, motus lo-
Calis, _C.
Sumit ex effectum distinctione quan-
dam a causis quas hgillatim respicie, ee
cum quibusdisponitur; ve: dectinatum
dicitur rarione Ainis; Formarum: ratione
o Formae, maceriaturatione materia; F Ac-
cum proprie ob efficierem, quod d pro.
o creacum diciporest.
Exempla nuda lune: Mundus est ette-
on ccum Dei, rbi caulaasens respicitur. F. A
o effectum Dei, exnihilo se cundum Ideam
 in mente Deiformatam, ad gloriam Dei
 e humanum rum ec. Vbi caulx omnes
nadducuntur. Icahomo primus procica
cus est a Deo ex limo cerra secundum
 Corpus. Spiraculo ritae ad Dcum colen-
dum
dund b
1Io procteu
_laeuI
Al BMempEIB
a edite
Aaaceniete
perata illecto
solatis e cte
Sols. Veccu
huiniltiniun
Suberitanu.
clert la
emoi,
cum ad
Ct
Prace
CorpOrE a
Ol
talla
Bngni
tAB. 101
Mbl
Eem
lugole
Etimu
Vr. Naedu
sequamu
Ii Daca
an la
laie

## Folio 55 — 1045795771:0059
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000059.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
P0.
qud
AaE
efer.
ludi.
urad
lette.
ectu
18l0
Quali
iEt
dpI
DE INVENTLODE.
dum et hominos adiunandos, eec. Postea ce
vero procreatur a parencibus per lemen cc
exlanguine tormalimili, seuspecie eadé, ca
2doAictapriora.
cC
Ita aedificatio et xditicium Cune efte-cc
eta archirecti. Medicario d lanitas recu- cc
perara effecta medici. Tractio CurruS cc
lolaris eA efectum quatuor equorum es
Tolis. Vectura est eftectum eguorum a
ministrancium, e aurigae principaliter a
subernantis. Nauigatio effectum Nau-cc
cleri, claui, remigum, renti, relorum, a
remorum, ecc. cA: rbi primaria caulacA cc
cum adiuuantibus a instrumentis. F cc
crrctallo est poculum crrstallinum: F a
Pexceptis _ methodo COnCtanTALTCS : Cx ce
corpore d animarationalihomo.
Dilponitur porro effectum cum cau-
Taica.
Sansuis Lesu Christiemundat nos ab omni
Deccato. Loh. Fpis.
FlOrat. Fortes creantur fortibus.
Proenus (5 forma recina pecunia donat.
EHectus est ec in his symbolicis de Cyn-
cacesoremaricis:
VE. Nate Dea quo fatatrahuc retrahuntque
sequamur.
Vbi Dea caula est, Nacus efectum.
ta Anchiliades, Pelides, LacrciadCs, ec. c5
Pracerrio argumento eA, cum Talua- u
TOF

## Folio 56 — 1045795771:0060
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000060.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
S6 DTALECT. LMEHD. LFB. I.
 tor dispurat se a Deoesle, leu Deum, quia
 opera diminataciat: lcem le millum Caluaz
corem, quiacacostanee, claudosrelituar,
o alictis cuanseliumnuncier.
Hloc modo HTorarius arouir Agame-
mnoneminlania. 2. Term. (aF. 3.
Tucum pro viculastatuis dulcem Aulide
natam,
Ante aras spareisq, mola caput improbe
salsa
Rectum animi sernas
Aconitur d effectum effecto illustra-
curq; in hunc modum:
Ouid non ebrietas desienat: Operta re-
cludit
Spes facit esse ratas, in praelia trudit in-
ermem.
Soliciris animis, onus eximit; addocet
artes,
Facundi calices quemno fecere disertume
Contracta que non in paupertate solutum?
Vbi quaeltio cA: multa ebrietas com
miccie; reluri arcana manifeltat, ec. vel
quia arcana reuclat, ac.
Fx effectis lumuntur laudes verissuma;
ve de probra ionominiolissima, cum illi
ipsi qui laudantur auc ricuperantur caula
 exictant: reluri peaeclarus pictor Apelles
 tuit; quia Venerem Coampinxir elegan-
cisiE.
dic
sellee
pit ob c
pelodec
qudcontilio
MIS; Iem l
quodribnuo
Verit contpta
Conuug
abislaudes pes
Interettect
quibus irem le
velurileprem 6
lentenis prac
peracueilequ
ve aligunndo
remrelerun
Vimuperatu
bona ciuium
Sunlevende
Scripusccle
reles, led.
mendu
den CVII
EibIs, leuu
ddtione con
Uc duas demen
alp BIME, M C
Olhei boncemn
vinduttia, nallac
a lu M

## Folio 57 — 1045795771:0061
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000061.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
ata
A Y
dit in
doet
NHM
C. Ve
n il
Caula
pelle
exd
DE LAVENTIONE.
Sic Cicero laudandum Themistoclem a
putat ob consilium bello Pertico nauali a
pralio decernendi, etc. Icem Solonem, a
quod consilio cius Areopaous sic consti- a
Tucus; Icem sibi mulcum laudis cribuit, ce
quodrebano consilio suo parriam libera- a
verit conspiratione Cacilinxe. 1. OHic. a
Consilia ergo etiam in efectis sunt, et
ab iis laudeS PCFUNEUT.
Inter efecta lunt d dicta scriptaque, a
quibus item laudaUE aUE vicUPeTaMUES
veluri seprem Craecia Capientes laudantur a
lententiis praeclaris editis; ve contravieu- a
peratur ille qui dixit. IEaamare opOrtere, a
re aliquando sis olurus; id quod ad Bian- cc
remreterune. Duo pacto dSyIla2. OAIC. cc
vicuperatur quodhaltainforo poltacum cc
bona ciuium venderet, dixisset praedam cc
Cuam se vendere, _c.
cC
Scripriscelebrantur Hlomerus, Aristo-a
celes, de alii. Cicero ex dicendi arte Com- ce
mendarur.
Ita cribuuntur effecta rirturibus e ar-
cibus, sicut dicitur, virturis laus omnis in ce
actione consistit. Inde irem laudaiur, (iC-ce
uc a riciis ex inertia culpamur: ve est in 2. cc
Oltic. Contemnuntur ii qui nec sibinec ce
alceriprolune, in quibus nullus labor, nul- cc
la industria, nulla cura est.
Inhucmodum Ciceroiusticiam com-
men-
quid
IUds
Uat,
Me.
Merbi
probe

## Folio 58 — 1045795771:0062
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000062.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
58 DTALECT. EMEND. LIB. I.
imendat, quodris eiuscanta lic, rretiam la
 eronum opes trmet acque augear, etc.
Taudatur R egulus Ade scruaca: Paeni vi-
ocuperantur Fracta. Forricudo efficit res
 praeclaras. Inde laudantur Scipio, Marcel-
lus, et alii. Fiulmodi effecta in lacris lune
Frequencia; quo de genereillud est: AF.
i Aictio parientiam parie, patiencia pro-
on bacionem, probario spem; spesnonpude.
FaCIC,CEC. ROm. 5.
Duin ee privationibus Cua rribuuntur
i effecta; reluri caecitasmileriam quandam
 afFerE: mors silii cristitiam parenci: Cur-
dicas defectum disciplina acronmatica,
_C.
DE SVBTECFO.
Itatuerunt argumenta consentanea ab.
Tolure.
Ouid sunt consentanea modo quodam?
Contentanca modo quodam lunt, qua
incer le consentiunt eo, quodrnum adiu-
ratur alceri.
Fa Aristoreles videturnominalle ousyon
n. FCcorinent ca quae substancia seu rem
effectam polcamq; sequuntur vel comi-
cantur, qualis estratiornde subiectum di-
citur, de ratiornde adiunctum. Itaque d
imbecillior hic consensus es quam prioi,
quandoquidem ibi alceru alteri erat caula
exittendi; hic existenti in substantia luarei
accedie
10II
actum,
poME,
Du
D
1
laquec
Ercumlie
adiundo
Cd, e
alu.
CBIHuII
edGuII
BI
pelic
recipim
Ouae
Eheumon
medrecipium
tremplanu
litiedum tien
MiB, dC. quI
il
llta
MlIIDI
Talem

## Folio 59 — 1045795771:0063
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000063.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
AIIIa
l
MB
CILr
ldIce
18
2 pr
UIIII
AdII
21e
nedd
dami
E
Mall
seat
sCuI
o
Ia9u
p
TatCd
Jali
det
duma
DE LAVENLIORE.
accedic alterum. Ibi vis caula in effecto
eA: hic lalrem accellus aur consecurio, seu
ricorius substantia qua polica ponirur ad-
iunctum, seu quorundam, quae inluncra-
cione, aur eriam externa acquisitione.
Ouomplicia sunt consentanea modo
quodam?
Duplicia: Subiectum dc adiunctum.
Ouid est subiectume
F. A cui aliquid adiungieur.
leaque correlatum eius est adiunctum.
Ec cum sic fundamentum seu sustentaculu
adiunctorum; polico eo ponuncuradiun-
cta, pocissimum qua proprie perpecuoq;
aunc: Destructorero, cum propriacum
comuniatolluneur. Nihilenim porest esse
reliquum, suppolico destructo: Id quod
vulso de substancia ex accidentibus era-
dunc.
Distingui porest quadritariam. Fst c.
nim lubiectum inhraerentia, scuin sereci
piens: FK aliud quod adherentix velad sc
recipiensrocant: FA comprehendens, de
tandem OccupanS.
Ouod est subiectum in se recipiens?
ER, cuiusnatura insunc adiuncta, itave
in eo recipianturi
Exemplanuda Cunc: Anima hominis est a
Tubiectum sciencie, ignorantia, pruderie, ae
rationis, aec. qua hxc essentia consticutx a
adiun-

## Folio 60 — 1045795771:0064
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000064.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
0
6O DEALECT. BMEND. LID. I.
adiunguncur. Vnde illa subicctumintra-
TenCIxnOminatuI.
Sicmorbis Cubiicitur corpus animatuz
i sc affectionibus luis elemenca, reienis
 subiectum est caloris de lccitatis; terra
3 Frigoris _ lccitaris; aqua trigoris dehumi-
in dicaris, ec. Iceignis lubiectum estleuica-
o eissummae; cerra granitaris ablolurae, etc.
Dilponitur hoc lubiectum cum suo in-
haerence adiunctoita:
Opus legis Ceriprum in cordibusgen-
 tium est. Paulus.
Nosse sciplum estanimx. Plato.
Memoria cum sensibus incidens reiba
 quaedam in anima quodammodo inseri-
bic: Vbi subiectum est anima; dispolicum
nCyncacegorematice. Sic Aristorelesrirtu-
cem humanam dicitelle anima: Ita aHte-
inctus corporis ee anima simul, cum Plato
o cum Aristoceles, volunt ese. Enunciarur
in hioc etiamita: Ratio perrinet relspectar
i ad intellectum: P aena comitatur delictu;
 Gloria rirturem.
FAprocercio argumentoinhis.
Leue, calidu, siccumq; cA, quiaignis.
Loquiporest, quiahomo est.
Necrarione nec oratione vei porest.
o quianon esthomo.
on
Non est omniporens, quia non cA
33 DCIS0
Mo
Bod cit
ecuacha
Hieumitalt,al
HNIII, allla
III, ITa VetiOn
subiectumus
Exemplanu
diuiciacum d p
honoris, dc.
rentis caleis, ae
ctum estattane
auriea insidet
licuridemeg
donetumqu
esteorumque
bus diqud im
impolliorum, d
Disonumur
Pirniemi
Subluam ex e
Vimula
dium, nonin
Voi 
Dominustu
Muteta.
o L.GbB
EgHISIEPOL
Aecinlisticaque
Pery acgument
Bonoporec

## Folio 61 — 1045795771:0065
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000065.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
ha
del
eII
lCII
Ulta
10In
8et
vert
NIII
Plat
elia
suIBI
orel
OAB
DE PAVENTTOME.
Duod est subiectum ad se recipiens.
Escuiadharecadiunctum. ltaq; qua
circum sanc, astane, aur extrinlecus comi
cantur, aut alias adordinantur veladapca-
tur, itavenon sincin ipla reinatura; hoc
lubiectum designane.
Exempla nuda: Hlomo est lubiectum cc
diniciarum dx pauperraris: Icem relticus, ae
honoris, ecc. Paries est lubiectum adhae-cc
rentis caleis, armorum, dec. Curis subie- dc
etum eltaltanris cerullae e purpurisi. Ita ce
aurisa insider equo, canquam lubiecto, c
licutidem equus est subiectum ephippii cc
econerum qua porcar. C urrus subiectum a
eRteorum quae rehuncur; Lcomnino qui a
bus aliquid imponirur, ea Cubiecta lune ce
impolicorum, ac.
Dilponuncurhaecica:
Virturem incolumem odimus.
Sublatam ex oculis quarimus inuidi.
Vircus Cubicctum est, cui adhaereEO
dium; nonintraret. Ica:
Domini est cerra d plenitudo eius: cc
Dominus subiectutale est, dec. cui adiun: cc
SICUETeTTA.
E quo vehitur sublimis in alto.
EQuUSIEPOECAE. LignuaqUA INNACAE. CC
Aerinlisticagua; aqua FCTTA.
Terciy aroumentivim habetica:
Nonoporcernimium Collcicum elle de ca
recti-

## Folio 62 — 1045795771:0066
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000066.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
62
DEAL: FMEND. LIB. I.
veltimentis; quialunt corporis.
Mari incedendum est. Ergo cundum
on nauI.
en
(FCcamen hic eriam affectio caulx in-
Arumencaria)
Contidendum est piis; quia live viuant
ue moriantur, unt Domini.
13
33
Ouod est subiectum comprehondens:
Es quo corinetur capicurq; adiunctu.
Idrocane rno nominelocum, qui ta
mechprimum est materia phylicae adiun-
etum; camen logica cosideratione hrlub.
iectum a extenditur ad omnia in quibus
aliquid policum locatumre incelligitur.
Vnde d Aristoreles inter genera genera
lissima recentuie ro wn Ceu categorianVbis
qua delocologico quaeric, cui adiungitur
reslocata.
Exemplanuda: C aelum est locus Cor-
porum perpecuoru. Terraeslocus per-
 Fectemiltorum quorundâ. Aqua cAlocus
33
piscium, ec. Templu eslocus officioru
Tacrorum: Curia eAlocus lenatus conne-
o nientis ad conlulendum publice. Schola
3 locus estcholaltica disciplinae, compre.
ohendensinse docentes, et discentes.
(Vide ne hnes confundas cum adiun-
etis locatis)
Tcalialocus Tcalorum est. Ira regiones,
n vrbes, aedilicia, cella, camerae, _c. loca
Cune
AMIIeTII
tlletB;C
Ac. lrBC
Gition. Syt. L
que physcete
pniculla dl
Disponirur
ineluaitor Ce
cum localia
Nullum bd
l. Coriura. d.
(Norandre
qua 1BB
pient
Iiditet, 
MaiS Cor
Membratur
pee ellme
jectimletu
Tora ctti
Mmio
LucaTBC
bettorum
la. Tumm
SpeluNCanL
Deventtn:
Dermerelocos
Isiquore liati
vndu. 1

## Folio 63 — 1045795771:0067
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000067.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
AlXI
III
qu
a0
eMst
A
ian
un
elt
CU
est
ieis
COn
obi
COm
tes.
n ad
est
dlt
DB INYENTIORE.
68
Tunererum luarum. Icalocus luns affingi ce
cur Encelado; chrmarx, equis lolaribus, co
acc. Tcarmbris campus Flylus, Prriphle-cc
sechon, Serx, _c. Tribuunc e hislocum a
quae phylice locarinon postune; reanima ce
includitur cerebro, vel cordi; memorla, cc
phancalia e sensus communis cerebrire- ce
sionibus dilCernuntuI, _C.
5
Disponicur subiectum comprehendes
cumlocatoita:
Nullum simulachrum est in mundo. cc
1. Corinch. 8.
Nocanda es ambignitas parriculae IN.
quae modosionum lociest, modo sub-
iectiin se recipientis, modoad screci-
pientis, modo alia notat argUMenEA, VE
Forma est in effecto Formato (ubstan- cc
cialirer; In Christo eAt plenitudo divi- cc
nicaris corporaliter item perruionem a
membrorum substarialium. IEa In COF- C5
pore est manus; non reinloco, sedvece
membrum in intcOxO, dCC.)
Ica: Tiberis Aunius estinicalia:
c
et
Lazarus estin sinu Abratia, Ceu in loco e
beatorum.
Speluncam Dido, dux C Troianus candé
Deneniunt:
Denenere locoslatos C5) amcena vireta.
Sequere Ttaliam ventis; pete regna per
ondas. Virs.
e
s

## Folio 64 — 1045795771:0068
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000068.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
3
3+ DTAL. EMEND. LIB. I.
Discubuere torisreces. Lucan.
Infudere epulas auro cemmaeque capacet
Exceperemerum. Idemm.
Procertio aroumento inhris est: Ani-
malia nueriuntur humido d lcco; quia
tancum interra ex aqua riuunt.
Volupcuolus est, quia Sybarica, hoc est
ex oppido eciuicateilla.
(Nam incerdum loca exprimuncurad.
jectiuc.)
Agreltis eC; quia inagro villaqueincer
rulticos educatus. Moratus est; quiainci
 uitaterixit.
Ita apud Hloracium quidam ciues di.
cuncbeatos, quia in oppido hrabicane; Co.
craciuesrusticos, quia aguneruri.
Ica phylici quod sic in calo velcerra2.
Spectabile, corpus esse arguune.
Tudei Saluatorem neganc Prophetam,
on quiae Calilaa lic, e Nazaretho oriundus:
o Ec quia Chrictus rencurus Bechlchemo
33 CTaL.
o Placo rulecoliastra; quia loco excellé.
cissimo polica.
33
Aristoreles negatcometam esse plane.
3 cam, quia exera Zodiacum Aac; d poriss.
o mum inregione elementari.
Ouidest subiectum occmpans?
EC circa quod verlatuE OcCuPatuEquE
adiunctum.
ells, lo1.
As, qua 
serlumm vi
Cunchorumlas
Cipaue in pece
bum, porum 
circaid quode
Scientiae ocet
logienractu
caettinront
Ariihmen
Lieuunlib
Guusialle
nundiciule
Dispoliu
Wlunllooccu
Oulmet
dieii Fractor
Crm
Hem: Im
loputes.
Bei eet p
Dniperisu
Fmrmexeces
Iimn sesema
dic
M
CauMl
Resirempre
itlll
ste

## Folio 65 — 1045795771:0069
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000069.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
AdMI
IVeS
AMICiC
TerI
undi
lehen
excer
DE TNVENFIONE.
Sic Tensilia sune subiecta Cuoru sentiru, ce
color scilicet risus, Capor onstus, Ponusau-ce
dicus, odor oltactus; qualicares cactilesca- ce
ctus, quia circa ca rnulquisque luorum ce
Sen (LMI OCCUPaTUE.
Resicem propolita riecuribus de vitiis,
Tunchorum lubiecta; reluri forcitudo oc- ce
cupatur in periculis; temperantia circaci- ce
bum, pocum eeiulmodi res est; iustitiacc
circaid quod cuique debetui, ac. Sic e cc
scientia occupantur in luis; re, inventio ca
logicacractat de arsumentis; Gramati- cc
caeltinvocibus: Numerus est lubiectum c
Arichmericae. Ferrum subiectu fabri eAt; cc
Lignum subiectum tabri imateriarii; Co-cc
quuscractationes cibosque. P’incerna vi- cc
num e ciulinodi potulenta, dc.
Dispolitio lubiecti occupantis estcum
adiuncto occupato in hunc modum.
Ouod ediCOFUI CAPEOMIETUnEMC- cc
dici; Tractant fabrilia fabri. FTOFAE. cC
Circamerus estforticado. AristOc. cc
Trem: Virtus est circa aegritudines devo-cc
IUPEaTeS. ----Famulasad lumina loneo
Exercet penso. vel:
DacapenCatrahebant. Virg.
Ferrum exercebat vasto Crelopes in antro.
Illiinter sese maena vibrachiatollunt
Innumeru, versantque tenaci forcipe mas-
sam, ec.
a6H
11C
la
e pla
Pera
lilis
datee

## Folio 66 — 1045795771:0070
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000070.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
13
S6 DTALECT. EMEND. LIB. I.
FsX LOCPEOTCETIO argUmenEO:
Genshabicas ad cataduparrilisenluau.
o3 diendi caret proprer maonicudinem loni-
o cus; scu quia onus cAmagnus, RC.
33
Incer campanos nulla est corentio, quin
o3 nullus hOnOF.
32
Non discic, quia in libris non est tres
o quens: rel, quiacractacludicea.
33
Ceometra est, quiamagnirudinesme.
33 TItUE.
33
33
Arichmericus est. PractaLN nUMCTOS.
Aduersa Ferc, dt ardua increpidus ag.
3 greditur. FOrris erg0.
33
33
Cibosparce atringit. Téperas ergo est.
Colorespcipit. Viluersopraeditus ett.
Cecus estcalpa, quia coloresno senti.
Aemabellicatractat. Miles ergo elt.
Ouid est adiunctum:
Aegumencum cui aliquid subiicitur.
Teag; ab hoc ad subiectum arguendiaf.
Fectio es; et l aurem subiecto leuius ett,
struierieillia.
ppriimeddes
domulis qline
inctehun p
doindicatur.
renriaquadu
penetorme
Laop
indemontte
jectomelle d
viemalienl
Eriendict
agumentu. a
aile pror
Epropniiette
Idaelta bin
actamen copiolius de Frequentius. Vnde muuoeum
copiaplurimupocest. Flle autéleniusin.
de patet, quia adiuneto sublato non ctatim
collicur subiectum, nili omne negetuI.
Crempa
Minipropru
lencapere
Cocurlus vero pluriu adiunctoru lub. Oalpcopris
iectu determinat cerrius. Vnde in deseri. ie,peliamt
prionibus prolixis ralet. Vocatur dtor. lnie, enissu
ma exrerna, e affectio: vulgus accidens Wiueuce
Pleruq; nominat, quaqua sic ea roxlatior. qusidues
Adiun- Bide
M
arbinm
Qudli
LG MM
lnqi dicit

## Folio 67 — 1045795771:0071
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000071.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
AesI
ETeD
HITUS
del
lene
uiu
uill
sec
dIII.
ade
IId
acci
Dxla
Ad
DE TNVENTTORE.
Adiunctum distinguitur in proprium
_COmune.
Ouid est adiunctum proprium?
Fscrnicancuinest, per le e primum.
Itaq; excu specie lubiecta ponirur dde-
Sruicricissim. Naarouurse reciproce. EF
ppriumodonocaernicaroce ppria; mo-
admultis q lingule TUInECOIUMES,aECON
iuncte hiunc pprie: modo etia demonstra-
do indicatur. Itaproprium etiam difte-
rentia quadam cAt. Icaque d distinctiones
penetormales allequitur rirtute.
Fale proprium Aristoreli nominatur
in demonstratione ictor rados, quod sub-
iecto inesle demonstrat per caulam, et 2-
xioma scientiticum Facit.
Encendirhinc le pprieras in omne pene
argumencu. AHerT. n. illi qualicate quan-
da, rnde propriurocatur; lta propria cau-
Ca propriueffectu, ppria norario, _C. que
ita affecta lune, reprimu a per learguane
mucuo, citra alienarionem.
Exempla propriecaris calis lunc; ve. Ilo-
minipropria csloquela, pprius rilus, ec. c0
Irem capere disciplina, dilcere artes, _EC. c0
Oculipropriu estridere, pulmonisrelpi-ce
rare, pedu ambulare, ecc. Equi ppriu est a
hinnire, canis latrare, lupirlulare, corui ca
crocitare, rana coaxare, serpentu sibilare, ce
agnorubalare, bou mugiri, curturugeme- ca
YC, _C.
F 2
Dispo.
ala
ulo
ett

## Folio 68 — 1045795771:0072
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000072.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
AB DTALECT. FMEND. LIB. l.
Dilponunturita:
Campos implent balatibus agni.
Nec femere aeria cessabit turtur ab 2l.
mo. Virg.
Tibitollichinnicum apta quadrigis
egua, ac. TIOFaE.
In primis hominis est propria veriin.
quisitio acque investigatio. Cic.
IdC: Vnuhocanimal sentit gd (c ordo,
Id deccarinfactis, dictisq; qui licmodus.
Flebile (eni latranere canes. Lucan.
Tercium argumentum crebrohuritai
Flomo cernic consequentia; quia est
 parcicepsrationis. L. OHIC.
93
Nonrlla inre logius ab sumus a natuTa
 ferarum, in quibusinesse Forcicudine sepe
o dicimus, rein equis, inleonibus: iusticia,
 aequitacem, bonitarem non dicimus. Sunt
enim rationis dorationis expertes.
Itadicimus; Numerat, loquitur, rider
intelligie, lachermatur, Xc. Ergo homo
i eAt. Echaec ricissim.
Ouid est adiunctum communes
Commune adiunctu est, quodinest (.
mulinultis. Tcag; no porestreciprocear.
rui cuim lubiecto suo, e aequaliter. Sed
cum convertitur, secundum quid _ par.
ricularicerarouit.
Eccommunium quedam lunt constan.
cia; quaedam mutabilia.
Exell
Eren
cole
pedéellein
Odtipeselle
anselt, (oI.
lenderei ldée
apacollins et
nocturnusrola
Hine concle
dddam et
VillId
ccllIEanime
et CugituI
lequunu
alioappu
Porum
Caruleus
POna
celerit
et lisI
robore
betiden
IId. Vell
M, dru
IC
PtemAeC 2
semperqu
Melibiecta hon
aimmline M en
 IlnO

## Folio 69 — 1045795771:0073
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000073.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
AgII.
et ab
drigit
a vet
C.
AIIO
Dhie
5 qu
anat
diné
:II
NUIS.
Tes.
TUI, L
gol
dinet
iptov
iteI.
didd
DE INVENTIONE.
69
Exemplaconttantium; ve: Bipedé esse ae
Coctar inhominibus ecauibus: lta quadru- cc
Pede esse inleone, alino, rulpe de reliquis. c
Oetipes estcancer, eec. In arboribus con-ce
Aans cA, Curlum erisi d ad c ae luramis eo- ce
cendere: Ide esintruricibus, ec herbis. In a
calpacoltans estcaecitas; In resperrilione a
nocturnus rolatus, qese innoctuis, _C. cc
Hlinc concludimus: Quadrupes ect; a
quoddam ergo animales. Sin congeras a
plura; ve: Ouadrupes est, erobOrepra - cc
cellcanimolitateq; exuperat alias bCtias, ce
de rugicum collir: Leo ergo. Vbi plura a(- cc
lequuntur rim proprii. Ita in riola; cui cc
Cemper quidem luus colorest, vemartix, cc
Carulcus; ac inde non argnicur riola, itave cc
ponatur pohro colore; led alia addi ne- ce
cesle est, qualiatoret; colore eA cxruleo, ic
martio apparer, luauiter olet instarradi- cc
cis tridis Florencina, humi nalcieuE, COrcc
roborandi retrigerandique porentia ha- cc
bec, ecc. violaergo eHt.
Forruirorum exempla Cuncpalsim ob-
cC
uia: relurialbedo in cane in pariere, in pa -cc
nis, eec. recticudo in baculis, doctrina in cc
hominehoc relillo; mendaciu in Achio- ce
De, _c. FFhec agnolcuntur quod eslepol- a
linc subiecta horum inregra, d illabeta- ce
cta, criamhricta non sint; velurilionum est, cc
etiam ino sic curuum. De his dictum eAt; ce
F
quod
bb

## Folio 70 — 1045795771:0074
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000074.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
7O DTALEOT. EMEND. CID. I.
quodpossintadesse e abesse cirra subiecti
corruptioné. Nominarunt accidéciamu-
cabilia; quae subiectunon arguur ArmITEF.
Oua est praeterea distinctio adinnetie
Duadruplicirer dictingni porest, velub-
iectu. Aliud enim dicitur intraerens, quod
connacu estipsi substancie de penitusino.
licum. Aliudadhaerens, quod acquilicum
Foris est; _ incellioitur iutabilitate, aur, 
mucariiam no porest, cerre aliquando ex-
crareinacuram fuit; ve: vitiligo in cure, ni-
 sredoindente: Taliatamen nonnunqua
etiam dicuncur inhraerentia.
Aliud porrd est comprehensum, estq;
reslococoncluta; Aliud occupatu, quod
derinetur circa luum subiectum.
In adiunctis adhaerenciae plurimae lunt
 Circum Ranciae, VE: vesituS, COMITEUS, A-
TUS, TCMPUS, CEC.
Neq: camen cépus semper in adiunctis
n est. Nam ex subiectum Ac; reluti Bacha-
nnalibus bibitur, ae furitur; Calendis la-
nuarii annus nonus inchoacur, _c.
Exempla horum vicissim se habent, ac
in subiectis. Inde pecipollunt.
Ica cAconsentaneorum caregoria.
E ARGV MF NTIS
DISSE NT ANF 15.
Ouid est dissentaneum?
U
Il
C, IBCOI
Mdlselto
diuique l
bustolis, ee
Compata
quenegueet
Omnlsque
hodo alteri
elle potelli
reuDeatu
do comm
vos, dieuu
malites, 9
10, Vel ab
specie, gre
MetBIet
dipurule
dporeo
niellurat
IdIe
flllia
illio, Dosnoe
Junqui
quierle ate
noliium
reteitre
deslllit
alte

## Folio 71 — 1045795771:0075
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000075.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
dMH
MIIE
ti
Elu
q
1SII
IIIII
dlI
une
elt
qu
aelu
TUS,
Bacit
dist
enti
DE INVENTIONE.
Fst quodare quam arguir dissentie.
Dislentire aurem estabesse, scunonin-
esse, non comperere, non predicari. Vnde
dillensus est Fundamencunegationis, spe-
ctaturque hic in luis primis de simplici-
buslocis, equibus ris le excendic etiam in
comparata imparia, dissimilia, de quecun-
quenegate disponuntur.
Omnis quoqi differetia, quocungs lané
inodo alteru ab alcero distinctu auealiud
esle porest adhosFontes, pprios primosci
rCuOCAtUE: (quanqua aliquandoin loqué-
do CoitEatuE axvegnoria, _ ng a ovp BEBH-
nos, dicaturres a re differre specitice dFor-
malirer, quod est differre dissensu dispara-
ro, veladuer(o, _c. Ire differre geneTC_
Specie, Grelata differentia et; differrenu-
merorelindiniduo, gdice estaduerseret
disparate distare, sraducamen inferiore)
Sucporro dissentanca equeincer sema-
nitesta. a cum dissentancu argnat dissen-
canconecesse cA constare alcerit quod ar-
onic, aque dissentaneu esse ac alteru quod
arguitur. Ilinc eriâ equalirer arguit alteru
alceru. Na sicurdico, L conocAbo5, icari ce
cissim, Bo5no cAleo: Frfciovreruq. aeque. cc
Duanqua aute ex xque hmEnota, de x
qualicer le argnatmutuo, tamen cuacco
modatur mucuo, dissentionis viclariuse-
lucescue, reluti, noniboné, noui deleone
E 4
(eio

## Folio 72 — 1045795771:0076
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000076.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
72 DTALECT. EMEND. LID. I.
Sciog; hunc esse alium abillo, sicurilleri-
cissim estalius ab hoc: ac cum alterum ad
alcerum adhibetur, spectaturque; clarioe
existit coonitio. (vesicillalircontulapo-
riuss haecrero determinata)
Onomplicia sunt Dissentaneas
Duplicia: Diverla, _ oppolita.
Ouid sunt diversa?
Sunt dillentanca, quae cum inrno con-
Tenciar rationetame dillentiur. Iraq; hinc
pecitur dilerimen rationis, quod estcures
aliquornae, distinouuntur tancum modo
quoda; reluti efficiens modo diverlo cAi.
ciedidilcernit; vel respectu diverlo; relu-
eicum idé baculus logus est respectubie.
 uoris; breuis, respectulongioris: Fadem
3 aqua leuis es adterra, ad aëre grauis. Dit.
 ferur dtempore, locisqi veluriidemons
 apparet gradis prope; paruus remore: lde
o homorustus est _ canus diverlis tempo.
nribus. Ita de parcibus: Idem chiops est
 albus e niger;illud denres, hoc cutem ex-
o Ternam, ec. Hlinc euenic, re, cum aliquid
cognationis habeane racione ruius quo
conveniune, postincq; limulinesle, auter.
iamnoninesse, enuncientur d aftirmate.
eenegate. Ec estin eisris oppolicionis, si
illa inter se considerentur, absquernoin
quoconveniunt.
Nocis plerum que aliquibus agnolcun.
TUT.
lerue leuconte
terdumo ul
Interdum de A
noaerelacae: Nec
sedincerdum et
Eneipta
ctlimrnonere
dedetorica
diverls. Peue
Platonesede
leselpitor 
Omné oppo
velui Hecon
veills dispoti
poler deblus: C
bigilullem
demlulrcaut
Tropi dinrtue
velui aguia
duigus d enpp
ller EI
adtui llua poten
diectarumcum
Cdp
d
1
Euliqgut 
gul, elle
Talen; quo
dspoistabem
Lueniren
Il d du ale

## Folio 73 — 1045795771:0077
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000077.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
nOC
cagil
etteu
erto
1O;
S. Fa
AIIIS. L
idèm
101C.
STCH
chi0s
UTet
nal
niis
e, dll
Aren
ItiOn
veVI
suo
DE INPENTIONE.
tur; quales lunt: Nonhocled illud: quan-
quam, ets quamuis, quibus relpondet
Lamen; quae etiam pexcipuam rim in
dispolitistrabet.
Euenie rerore seu anrecedés dissimu-
letur leu consequens, hoc est, rox, Ech, in-
cerdum omirricur: incerdum rox: Famen.
Incerdum de nora nulla est. Sunt autem
nocae relatx: nec lemper diverla sisIanE:
sedincerdum eriam oppolica.
Exemplanuda lunt: Granitas, de lenitas cc
estinrnoaere diuerlo respectu: Facundia ca
d deformitasinvno Vlylle eA. Sed partib. ac
dinerls. Veriras K mendacium inrno est a
Plarone led circares diverlas. Idem ApCl- cc
les estpictor ehomoirarione diverla. Ita cc
omne oppolicum porest heri diuertum, c
veluri Hlerodes eshomo e rulpes di-cc
verls dispolicionibus: Idem VIylles eA cc
pater d Ailius: Fadem aqua cHt calida et cc
trigida. Idem Dion ledet anon ledec: Ti- cc
dem Tudai caecilune e vident. Nam ee cc
cropi diverlicarem signune: Ita oradus, ca
reluri aquarepida est trisida de calida; (IC cc
suvaurs et creprciae leu porentia e actus: cc
verririci semen planca eAt eenon est: IIOCcC
actu, illud porentia. Sicres hunt diverla
diverlarum arrium cractatione: rehomo.
Theologix est, phrlica est, arichmericae cc
es de aliarum arcium rationibus disere-cc
PaNCI-
LI
erum
selai
ula

## Folio 74 — 1045795771:0078
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000078.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
74 DLALECT. EMEND. LID. I.
is pancibus; Eridem est Theologus, phyti-
 Cus Lchicus, pacertamilias; mortalis, im-
morcalis _c. C atera diuerlis conditioni-
bus. Inde existunt cam copiolae anonra-
xoetiam Friuolae distinctiones, quasvita-
bic is qui meminerit diverlitatem ex re-
rum nacura perendam esse, d arcificisin-
CenTiOnE.
Disponitur diversum cum diuersoica:
ROm. L. Centes quanguam Deum cogno-
verunt non tamen vi Deum clorisicauerunt.
pocerat aurem hoc recunque iniis esse)
Virg. Flic Priamus guanguam in media
iam mortetenetur
ontamen abstinuit-
Cic. Duanqua senlu corporis iudican-
eur, ad animum referunturtamen.
Inaftirmaris videtur permutario heri
_ ellipss. Nam senlus est: Ftsi sensu
corporis iudicantur: non camen lunt
Cenlus, Ced ad animum referuntur, lca:
Ouanquam Placo philosophus fuit
SuIUS, Crranittamen, PrO, nonta-
mensinc errore fiic. Fiusmodi enim
oppolica nesata ex aAtirmata permu-
cancur: EF semper respiciendum estad
id quod inelle natura debebac, no au-
ceinelt; relucis magnus orator estCi
cero, atno omnes caulasenicie, ora-
menridebatur consentaneum esle)
esteeine
Leretiusp
Iunaedlen.
ultceres
oleuu diver
alidienum
cupe ckpri
ISIOduS C
VaInIE. Scet.
Luristhocaure
Odiuiu, peru
TAteM. Sce
pellaceidene
acatlC. AIIIC
timOrEM, qu
FeIMC
Lal; quane
scelusett
M: qu1
bolorume
Nocutum
l. CrallotD.
Sanhoceln.
Ilhiquidemne
rerum amaI 1
MorMIm.
Errare quidem
Men. CI ellen
Occtandum
Culmodilune

## Folio 75 — 1045795771:0079
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000079.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
udiea
o
rent
nOn
pett
Mell
Eno
pest
eic 
nel
DE IAVENTIONE.
Fst X in hoc exemplo divexsitas, quod
Peretius poluirin Fun. Siegocontume- cc
liahac diona sum maxime, at cu indionus cc
quifaceres tamen. Vbiidem Factumre- ca
sxectu diverlarum perlonarum dignum
eindionum aeltimatur: Sicur edereinfo- ce
ro curpe estprincipi, non curpe (Curra. c
Aliusmodus cseius quod Cicero pLi-
rario dixit. Scelustnistud vocas Tubero: ce
Curisthoc aucem nomine illa adhuC CaU- c
Pa caruie Aliienim errorem appellane, alii ce
cimorem, qui durius, spem, cupiditarem, 
odium, percinacia; quigranissimeremeri. cc
catem. Sceluspraeter ce adhuc nemo.
Fliernâ caula diuerlis nominibus ap.
pellatur: _ nora delunc, proco quodfue-
rat; quanquam error liC, RC. non tamen
scelus est.
Ira: qui collendum Caelarem Ccrip(E, ca
occidendum non exaleandum voluir. FF cc
ciulmodisunchomourmorum, d amphi-
bolorum declarationes.
Nocarum altera dissimulatur in hroc de
MI. CralIo X 9. FTorrenlio in z. OAc. Cic.
Satin hoc estrenon deliguisse rideanEur c
Mihi quidem non viderur, quanguain l- cc
cerum amam riuum, alcerum non odi cc
ITOTELUMT.
cc
Errare quidem Faedum est; humanum a
camen. F. A alienum à gravicate Capientis cc
Joca
AONI
281
I eV
Aetse
line
exso
AHBII
5 el
At AB

## Folio 76 — 1045795771:0080
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000080.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
76 DTALECT. EMEND. LID. I.
o jocari; incerdum camen non illicitum nec
 inrempestiuum. Leaque nec culpandum.
 Adeo imporenci elle animOVEprETer
o ciuium morem, acque lesem de luirolun-
o cacem patris, tam en hanc habere Audeae
o cum summoprobro. Ter in And.
Diverla pro certio argumeto ad Adem
Faciendam non ralene, nilimucata diver-
licare in oppolitionem. Ad (oluenda vero
Cophilmaca ee capriones plurimum afte-
runtmomenti, quandoquidem emala di
Rinctione plaeraeque Oriuntut.
DE OPPOSITIS.
Ouid sunt Opposica:
Vnc argumenta dissentanca quae de re
ecratione dissentiunt.
Teaque eidem arcribui secundum idem,
ex ad idem eodemquetemporenon pol-
Cunc. Nam cum id Ac; non amplius lune
oppolcaeres, Sed hunt diversa. Ira albus
o eeniger lunt oppolica, si conliderentur in
 unoin quo limulessenon pollunti coside
 rencur icem lecundum idem membrum,
 vel eandem parrem, rarione candem seu
in respectueodem, ex eodem tempore: In
 quibus omnibus heri non pocest vesine
on limul. Juod s simul aliquaratione elle
in pollune, veluri E aechiops dicatur niger
curem, albUS VerO dENTESiNOM CUNEOpPO-
CIT2
B1.
sumplis. I
esdihono.
s
1a dicu
relo eadem 12
selicec accipte
oles lirrua.
Ourquia
GueaIE.taM EA C
Der dicitur: C
M, iHec non
Iuo de virium 
ls ellFaM
dem habes.
curionb
deropie
dheaulem
Catanu, C
averlas cip
muliata B
delloDa.
Ve
8IDuL. 11C
edi vie
Catd
CituE in c
Deroeu
ada di
um perlom
ormenI

## Folio 77 — 1045795771:0081
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000081.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
D. 1.
TuI
aRal
VEDIa
uiron
e Au
And.
ad u
AId c
eneat
lum
emi
S
qua
um
L. Iad
crent
HLico
embra
APoc
cett
atiOI
acu
aMo
DE IAVENTIONE.
Craamplius. Ira cum Hlerodes dicirurvul- cc
Des echomo: quia diverso respectu e (1- cc
Enificacu dicuneur non lunc oppolira: sI cc
vero eadem carione secundum natuTamM cC
Scilicet accipiantur; heri no porestretle. uc
rodes licrulpes simul dehomo.
Ouanqua aurem cidem ita actribuine
queant camen genere convenire pollunt;
lcur dicitur: Oppolica genere conneni-
UnE, LICCE nON LCIMPEF PEOPINqUO; VEVII-a
cus de ricium Cunchabitus, Forricado vir- ce
cus cA, cimiditas vicium, verumque ran- ce
dem habitus.
Addi Colet admonirio de biblicis lo-
curionibus, quas Tnulicatas vocant, de
de cropicis seu irregularib. Sed mo-
diticari termones per rhecoricam de-
clarantur, cumque dicantur ratione
diversa, explicantur per diverlicatem.
Tnusicacae praedicationes in ccclelia
de AilioDei, non quidem lunc instar
rulgarium; actamen non aliena à le-
oibus. Ve enim rnaquaque ekt, ita
eam Dialectica luo praecepto expli-
cac aur eriam indicat. leaque cum di-
citur in doctrina incarnationis Alii
Dei, Deus esthomo, non lunt hac
accelenda dissentaneis, cum in Chri- ca
Roconsentiane essencialiter. Vnac- ce
nim perlona constiruitur ex diuina,
eehru-

## Folio 78 — 1045795771:0082
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000082.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
1
DTALECT. EMEND. LIB. I.
echumananatura, caquam membris
vnius inceori. Duod hexera Chrictum
eadicacur, manifectum eAt, quoddis.
Cenciune, nec potsic simpliciter dici
quodhomo(E Dcus, nili diver(a 12.
TiOnC.
Porro oppolicorum ruo aftirmato, ne.
gatus alterum. Si enim homo cASocra.
nTCs, lapis non eA.
Ouxe ex distriburione per dilructiones
enunciantur, aftirmantur quidem reraqi
parce, led diliunctio iplatacitam comple.
n eticur neratione: VC; auc hommo cAleo, aur
 bestia, lianimal est. Senlus est; sibectia sic,
nhominem esse non polle, ex ri regula
o Paulo ance POlCa.
Onomplicia sunt oppositae
Duplicia: Disparata e Contraria.
Ouid sunt disparata:
Disparata (unc oppolica quorumrnum
opponicur multis pariter.
Leaque agnolcuntur disparata ex atle.
atione quam non habent ad vnum tan-
cum, sed ad plura simul a quibus dissen.
ciune riparis quanquam ex hrpocheh ita
cractari possine, re eriam duo sint tan-
cum, sed manente affectione disparata,
ee pocenria qua pocerant mulcis umul
Opponi.
Et
L l
10, 16.81
SuOIO
rutullquo
iisaltema
MB, IgnuIL
mguaelibei
generacali
liberalicus
Ua: led ca
msdetu
Hucp
cum ipl
abus, p
VII. II.2
Dp
Plu. M El
im ErOn
ellenecelleet
Eremphac
lotol. C
Hon 1
lisi
Vitum
Mlud
Benedio.
honettin
isteloris.
Ellinder
glimH

## Folio 79 — 1045795771:0083
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000083.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
aMMII
aet
num
15 dit
Ochet
sinet
disoa
15 1
DE INVEATIOHE.
Ex disparatorum quidem rno affirma-
co, negantur reliqua omnia, lednonne-
sacorno affirmatur quoduis ex illis, re-
rum aliquod lalcem idque indetermina-
cum. Ex omnibus camen aliis simulnera.
cis, affirmacur reliquum, si quidemrnum
eslenecelle est.
Exempla dilparationis nuda lunc: H10-
mo, lignum, lapis, leo, (ol, aqua, ecc. FFr- c0
naqualibet species in mulcicudine, eriâ(
generacandem lincbina. Ita disparaneur,c
Liberalicas, Forricudo, iultitia, cemperana
cia: Iea caula efficiens, maceria, Forma, A- ∞
nis _EC. Bare, (CdCFE, CABAFC, CUIFFCKC, _EC. a
HIuc percinent concraria mediaca, sI
cum iplis mediis adhibentur, re colores a
albus, purpureus, riridis, punceus, Aa-c
nus, riolaccus, carulcus, niger, ac.
Disponicur disparatum cum disparato.
Johan. L. Feonon sum Christus, nec Pro-
pheta, nec Elias, (5C.
Hlorat. Virrurem verba putas vi lucum
ligna?
Vircusno estrerba: Lucus nocAligna. e
Inluctu non csrrendum lamentis led a
remedio.
Nonestin pariecibus respublica; est in ce
aris exfocis.
Es deinde pro certio argumento quo
arguicur in quaestione dispatatum, rE:
Oquam
18.
II
Iuet
ello
Mdl
iue
eMII
COn
bett
siB
aIId.

## Folio 80 — 1045795771:0084
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000084.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
33
80 DTALEOT. EMEND. LIB. I.
Oquam re memorem virro.e Namque haud
ribi vullus
Mortalis, nec vox hominem sonat. O Dea
certo.
Con
allerum, d l
Pere contu
traiconlequ
Non es homo: quiaroxnon esthuma. riallaniu
na. Ergo es Dea. Vbinesatorno dil. disciplim, M. 1
paraco attirmatur aliud, quod qui. res cademnus
dem signis praesencibus collisebatur: de, vmnuper
quali e disiuncto d hypotheli pro. isnon ell, n
cesiset; aut homo es aut DCa, dC. num vera dicet
Flaecaurem dispatantur.
Tea dicimus: Non TeribIE SOCTaTeS, nC.
o que loquitur; quiadormit.
qudem alter
quod non lec
dun quaenec
Irem ab omnibus aliis negaris: C arU. lnc, vebo, l
3 leum escalum, quianec Aauum, nec al
 bumnecriride, ecc. rel compendio; quia
n reliquorum colorum nullus apparet.
35
Indellam
quaedantu
grum; dile
Amarum estab (ynchium, quianec dul. Melia, N. C
CC, nec pingue, nec austerum, nec acer.
dimomnue
o bum, nec acre, nec acidum, nec lallum, bden dn
nequeeciam haec limul.
DE COTTRARIIS.
Ouid sunt contraria.
Ontraria sunt oppolica quorurnum
uniopponituetantum.
Teaque affectio contraria adrnum op.
policum secundum naturam, nota cAco.
alB, l 1
Gam a
TuTaM
trarii, quanquam alia ratione eadem res lnib
Posirelle disparata, eC.
COn-
D
dovad
2. Of. rario
ne Ererium
duo
Genera
ponuntur
onum Deo-
rui alterum
hominum.
lionis u Con
ludeee Dub

## Folio 81 — 1045795771:0085
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000085.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
110
de
ebat
1
i)
led,
Cdl
Di9
Ct.
ced
Cac
als
Vuu
DE LNVENTTONE.
dL
Contrariorum vno aftirmato negatur
alterum, _ contra. A quivalene autem
pene contraria; eAtque contrarium con-
crarii consequens, sed non ratione gene-
rica. lam tunc concrariorum eadem est Contraria
disciplina, re: qua arre iudicantur virtu senere con-
venint, se-
tCs, cadem ritia. Ec li virrures luntlaudan. cie differut.
dae, vicia ricuperanda: Sique mentiri vir- a
cus non eA, vicium eric; li non CA vI - cC
tium rera dicere; rirtus crit, quando-cc
quidem alcerurrum esse policum cAt: Id cc
quod non semper AC, Cum fINE quXcC
dan qua nec vircuces nec vicia dici pol-cc
AINE, VE bOS,QEC.
co
Inde discrimen extitie: C OntrariORUM cC
quaedam unt mediaca, ve: album e ni-c
crum; dulce, amarum: Ouxdam im- cc
mediata, ve: CA, non CA. Itaque d qua- cc
dam omnia comprehendune; quaedam
Caltem aliqua certa genera. In medi-
acis, _ certo generi addictis, non licet
adco absolure contra concludere, quan-
quam de media contrarii participenena-
TUTaI.
Ouaedam lua nacura disparata, tracta-
cionis ru contrarieratem adipiscuntur;
elo opera dtides in doctrina ecclelia de iu-cc
ema Citicacione.
Con
ae
tu
Duorm

## Folio 82 — 1045795771:0086
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000086.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
82 DTALEOT. EMEND. L1B. L.
Omotuplicia sunt contraria
Ouplicia: Ajentia, ee negantia:
Ouid sunt Aientias
Sune concraria quorum verumque al
nimtacitre ll
Omverol
RrImatur, X Policum incelligitur. Ar. gubus dicuu
SLIE QULCIML _E AFSIIIEUE CONLraTIUI CON. relioneguul
cTarIO.
Onomplicia sunt aiemin
Duplicia. Relata & aduerla.
Ouid sunt relata?
Suntconcraria attirmantia quorum al.
cerum conctat emutua alterius affectio.
nc: (quod ect: quorum alcerum inde est d
nominatur quia alteru est atticiturq; na-
curalua ad alceruita ve esse inde accipiaci
 decq; vicissim. Vnde dictum recus: Relac
suntquorum elie eR, alterius elle)
Aftectio aurem relatorum muruaro.
catur relario. Ec quod atticitur a relaco, et
iam correlatum dicitur. Et nomen re.
lacorum inde est quia alterum ita reter
cur ad alcerum, ve inde habeat suum esle.
lcaque ob hanc inuruam relationis
caulam dicuntur simul else natura, n
qui ruum pertecte norit, norit de alte.
rum, possitque alterum ex altero detr.
nire. Ilinc Relato polito ponitur cor.
relatum; destructo deltruitur, idque pro.
Tur EI  Cup
dendus. Cone
a ettictum.
08, diu
iute. e
iadum 
ucuspalliB.
pcer symbolum consenlus quod habents  sisi
Nndetu
EAuI C
cultoppoliie
dempla M
us CTUIIS.
sileaus lube
tOE CrenIuI
Ingube
GCneTEI
ospolius et
Mpal
niCa IoIe C
es usla
isitlospes. Ho
Olginmerela
cupsicidtetione
PN_ EMuI
Scll

## Folio 83 — 1045795771:0087
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000087.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
OruI
ue
C
uIII
elato
DIBet
relatio
DE IMVENTIORE.
rein detinicione dictum est. Nam illis in-
esmucua causa d effectum. Alcerum c-
nimtacie ve Cicalcerum.
Oua vero ratione sune contraria, in
quibus alceruminelle necelle ekt, polito
relaronegatur correlatum; negaroponi-
cur: FF hic duplexrlus diligenter estacten-
dendus. Contrarii enim nihilhabenenisi
cum oppolice explicantur.
Exempla nuda Cunc: Pacee, Alius: do- c
minus scruus: praeceptor discipulus: ma- cc
gistracus Lubdicus : MaRIEUS VXOF: CFCA- CC
tor creacura: substantia accidens: Cau- cc
Ta efectum: auuSHCPOS: PFOaLHS PFONC- C.
pO5, eCC.
In quibudam binx species pro vno
genere innominato habentur; ve Frater cc
Oppolitus esttratribus d lororibus. Ita cc
mater dicitur ad Ailiam de Blium: Paceri-a
cem ad hliam e filium. Socer eAtgeneri de ce
nurus; ita de Pocrus. Ilacaurem cumnon
In parronrmicis verunque relatum r
nica voce effertur, vr: Laerriades pro V - cc
rura, lystes Ailius Laerris parris, dc. Item in ce
ero 
his: Hospes, TTOCIS, _c.
Dilponicur relacum cum correlatopro
itura dupliciaffectione duplicirer:
Pater Cs mater deserverunt me, Dominus
hau aurem suscepit. Prius axioma habetargu-
ABCHTa
5
vgu
UI.
AIC

## Folio 84 — 1045795771:0088
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000088.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
84 DTALECT. EMEND. L IB. I.
mencarelata.
IEa:
Vinitur ex rapto non hospes ab hossite
rutus
Non socer a genero: fratrum quoque gra-
riarara est.
Imminet exitio vir conincis: illa mariti
Curidaterribiles miscet aconitanonerca.
Filius ante diem patrios inquirit in an-
nos, (3C.
Plarunque relaca sune in Cyncacegore.
matis; quorum patres aut maiores aliqua
eloria praestirerunt, corum plarique in
hoc genere laudis Audet excellere; Vc: .
Murius P. Alius in iure ciuili: Pauli Alius
Atricanus in remilitari, ec. Vbiexem.
in
plum lingulari declaratur relato. EF sIc est
dispolicio attirmata ex consentu.
Negata vero ita:
Alexander no est silius Jouis Hlamino.
nis, led Philippiregis Macedonui EF Alius
 Philippi est Alexander, non pater.
Chrictusnon estAliussolephi. CFC2.
ocura est DiaBOlUS, nOH CFCAEOF.
3
Simplicius aucem:
Filiusnon espater: Socer non est gc.
O3REF, _EC.
Coincidunt aurem eria alie affectiones
in quibuldam, ecc.
Pro certio argumeronon cancum (im.
pliciter rlurpatur, sed e concludendor.
liquid
Ibi sopl
qu rOCeC PAIIE
el dominus Elu
Pariavecoi
Ex quo prote
ducobenehao
ralicelor
relaris. l
Oumullb, S
locae honella
Conducete.
licerreltetere
iumout seliona
dactta
leuliupu
Gohliusiuum
dedetsba
ucd ib
t el pn
Dit
diguler
Testento l
TTaII COMB
dinseontal
renm pals,
Tusanum se
to i
TMISes. Dem
Crecoerinum
i
1) a
ecad tabt

## Folio 85 — 1045795771:0089
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000089.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
mli
t int A
1e9
CAI
Etl
aMII
Echl
Ci
 este
ectio
DE INVENTIONE.
liquid derno, quia idem parirer velcon-
Sequencer inest d alteri. Inde, quia con-
Traria contrariorum conlequentia; osten-
dimus concrarium ruum elle Alii, quia al-
TCTUIM PaTTIS, NE.
Tuseruum sciste genitum blandeque fateris
Cum dicis dominum, Sosibiane, patrem.
Vbi Cophilmate veratur Solbianus,
quia rocet patrem Dominum. Si patee ca
est dominus Alii; Alius erit seruus parris. ce
Pariareroita: CIC. pTOMaTC.
Ex quo protecto incellisis quanta in ce
dato benekicio sic laus cuin accepto tan- ce
calucgloria. Vbiparia EribuUnEUE COF- CC
Ouincil. lib. 5. Si porrorium chodiis col- ce
locare honectum est, ex Hlermacrconti cc
conducere.
Licerredere, ergo deemere (ledin e- et
iusmodi perlonarum dignicas respicien-
da cs _ alia)
Tta limplicins: Parerruus Tum: Non ex- cC
rotiliustuns. Icempacercuus sum: Ila- cc
beoergocibimandandiautoritarem. c
Filiuses. Debesergoparere parri.
Cicero exinuerta relacorum nacura ab-
ce
Turdum colligir. Tam illa (inquic) inaeu- ce
ra, rxor generi, nouercatilii, hlix pellex es
uml Alias rxormariri est, Locrus rellocerire- ce
lend per, tilius paeris, nouerea priuigni, Ailia co
matris,

## Folio 86 — 1045795771:0090
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000090.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
86 DTALECZ. CMEND. LIB. Y
i matris, pellexmaechi e vroris, _c. Ouitr.
 liam duxic Ruprata prius matre, de hilix
n detuneta matrem induxit, inuertir eam
o HacUEaML
Beneaurem dicitur praelupponendam
esse necelitarem alterurrius relatorum.
 Non enim conlequens cric; Alexander
no cshlius Tonis: Ergo eius est pater. vel,
magnesnonestmas, quiataemina, ec.
Ouid sunt aduersa?
Aduerla lunc concraria attirmantia,
quae inter le cresione perpetuo aduer.
TantuE.
TEaGMOhRC CxEFCMA VOCANtUE COntra
ria, de vi contrarieratis lux inimicitiam
habentacerrimam, haud onquam ad con.
Tenlum renocabilem, quodtamen hebat
incelaris. Inde pecuntur differentia ex
actissimx e dichoromia optimxe. Neque
Tolum qualitates aduerlantur sibi, led e
species quaedam.
Exeplanuda lunt. bonum, nalum: vir-
tus vitium: veritas mendacium: IIomo
iin bestiaibellu paxilaudare, vicuperare: laus
o Vicuperiu.
Aduertum cum aduerso disponitura.
n riomaticeica: Viecusnon es riciu: Ma-
 lum quod est, bonum eslenequit. Vbi x
quicas valet, Fraudi locus elle non porett.
Non d Friget d caler limul aëridem.
D
Sil
mulpete
S
dibonuse
Homodo
ttt.  Ept
probus. O
Mentanea 
pondus clona
alsdee
verla quoi
semuruoc
Aduerleta
chell; velur
Operibus. SiC
vel: Nonper
Abrtumo, C
demtorema
Aducias
Vuspanur
Ulola filu
B
bello muell.
lutimetas
poniultilct.
Cloriarium
piulo; vel quia
Conia adt
IIIII.
 deC

## Folio 87 — 1045795771:0091
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000091.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
et
eIE et
ator
exai
inat
2d
Con
adc
MMa
Nec
i, set
DE INVENTIONE.
87
Sitalso scripsic Placomundum elte ani- cc
malirereidem non (crips.
Deposito mendacio loquimini verita-
tem. Ept. 4.
Sibonus es, acceptus es, sin maluS, FC- 1e
Probus. Ouxe Formacsdilemmaris. 1c
Alio modo adhibentur in hoc: MO-cc
mentanea lemicas atflictionis, aecernum ce
pondusgloriae paric. Enunciatio eA cau-ce
Talis d effectiua. Sed oritur inde quia ad-
verla quorum alcerum inelle necelle cA,
lemutuo conlegunnEur.
Aduerletractantur quaedam exhirpo-
cheli; veluti: auc exhide est instiria, auIE ex a
operibus. Si ex hide, non ex operibus. cc
vel: Non per legem promissio contigii cc
Abrahamo, d lemini eius illum hare-c
demtoremundi, led per iustiriam hdei. c0
Aduecla POTTO PTO TertiO argumento
TCUEPANEUE:
Nulla salus bello, pacem te poscimus o-
mnes.
Pacempolcimus: quia
bello non estalus.
Justicia es exhde; quia opcribus legis a
noniustikicabicur omnis caro.
c
Gloria rircuri debetur; quia ritiorur- ce
picudo: vel quia ririum curpe est. Vbi a
contraria aduerta aduersis consectaria ce
CuINE.
ancum de concraxiis aAtirmancibus
Dud
l
H0
abi
MII
II. D
.Vba
pote
exide

## Folio 88 — 1045795771:0092
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000092.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
D DEALEOT. CMEND. LIB. I.
Oua sunt contraria necantias
Concrarianesantia lune, quorum alte.
cum aic, alcerum negacidem.
Acque hic negatio copica incellisieur.
qua rem nonponit, lednon esleinsinuat.
_incelligendum cA id quod topicenesa.
eur. Solent policiuum nominare aliquid.
necaciuum veronihil. Diuisiones exhis
non probantur: ve indicat philolophus
lib. L. Parr. an. Cap. 3. Quia difterentiam rni-
vertalem species policiuas habere necel-
sc cAt. Species autem non habet, quod
nonCR, _C.
Ouomplicia sunt necantia?
Duplicia: Contradicentia, ee priuantia.
Echinc est Nihil aliud negaciuum, aliud
prinatiuum.
Ouid sunt contradicentia:
Contradicentia lunt contrarianegan-
ria quorum alterum rbique de simpli
Citer negaL.
Peaq; hinc est contradictio copica quae
incellisitur in nocionibus cancum seuar-
sumencis, non in vinculo. Et ris eius eA
Ostendere rnum esse simpliciter rbicun.
que siclocorum; alterum simplicirernon
elle, nequehic neque alibi.
FTinc dehnicur Nihil concradicens seu
nesatiuum, q simpliciterneset elle, ita ve
nec subiectum sic, nec subiecti affectio,
ser
Iraguenec d
rummodoet.
Erempla c
lune: Doctus,
Scriprusi Hon
Sedet.
Huc percine
indehnica. Pam
nihil indicatur
relplancavelle
in2lib. aveiii
Ouanguam
tibus non lus
quibus neceste
dnomnicee
pieunaens, en
intunemodum
leraulenpr
Quolteripiu
actunoe
Uleu
dontilell, 
oAE
ampulB.
Maltialis
Dettit  Bt
O. B. IBICHII
Padinuneque
bi conreadi
piomatie

## Folio 89 — 1045795771:0093
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000093.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
8. 1
a5
IIM
ellioe
nin
cene
alig
ede
Olop.
12MI
ene
L, 9
iUaI
M, d
negt
limp
Ca qu
leua
Rectio
DE LNVENTIONE.
Ceuneocerbiuis; reluri: Idolum in mun-
donihilest, quod simpliciter non existie,
icaquenec adiunctahabere porest; cetan-
cummodo eshomentum.
Exempla contradictionis copicanuda
Tunt: Doctus, non doctus: Scripeus, nOn c5
Scriptus: Flomo, non homo. Sedet, nOn cc
Seder.
Fluc perrinenenomina äoeso dicta leu
indehnica. Nam cum dicitur; NTon homO, ce
nihil indicatur cerri, cum possir incellioi cc
vel planca rel lapis, relsmile quid: de quo cc
in 2. lib. ocec Epu. ap ud Aris. CaP. I.
Duanquam aurem diniliones exncga-
cibus non latis probentur; camenrriali-
quibusnecessicas cogic, derus.
Axiomarice disponitur corradicensto-
Dicum aiens, cum contradicentenegante
in huncmodum:
L exaur scripea cAautnon scripta.
a
Ouod lcriprum eAnon eAtnon (criptu. 
Pactum no estnon factum (relinfectu) a
Ephel. 4. Ouituratus eAt, non Furecur a
eiuse amplius.
ubieu
ITerHO
FEHSII
cC
Marrialis:
Bellaes nonimus ( puella. Verum est.
Sed dum tenimium Pabulla landas:
Nec dines neque bellanec puella es.
Vbi contradictio expeditur diverssa-
Xiomatis:
Lao

## Folio 90 — 1045795771:0094
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000094.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
35
3O, DTALEOT. BMEHD. L IB. L
Fabulla est bella
Fabulla est non bella.
Tcar. Toh. 3. Franslari lumus demorroin
vicam quia fracres dilisimus. Ouinondi-
ligictrarrem, manerinmorte.
In quo exemplo contrarium illatum
i contrario eR. Diligere Fracrem sequirur
o rica; Nondiligere, mors. Ita _ in praece-
33
dente exemplo ex non laudandonimium
indicatur Fabulla bella; ex laudando ni-
mium, nonbella,
CicerOprO Murana:
Nihil ignoueris. Imo aliquid, nono-
omnia. Nihil gracia caula feceris. Imo
on ne relictico graria cum ofticium de h.
 despostulat. Milericordia commotusne
5. Eriam in dissoluenda seueritare: Sed
o camen ect aliqua laushumaniratis. Insen.
centia permanero. Enimueronilialiasen-
centiasumelior.
Inhis senlus eriam parricularis est; quia
nihile omnis suncligna generalia;ge.
nerivero decrahitur perspeciem, ne-
acurqueidem oppolicoproducto;re
Omnis, nullus: Nihil, omne; omnis,
non omnis leu aliquid (nam contra
distinsuirhoc) nihil, aliquid.
Ira cs _ in his; semper, nunquam, ali-
uando, alicubi, nusquam, rbique, dec.
surpamus contradicentia eria pea
aF81-
1,iIl BII.
Moltiu
Nonci
Pattum
Nonen
Nines.
AlguaC
Non si
imbet
HIS:
In eiulme
oc THCO
peccntele
Iuttus ell
iutus seuim
Iniqusel
nous, vel qu
lumaluer is2
ciniaguus, i
tin. mume
Pitam
rm allerun
iedo in que
elti
luqueprima
iltenie ete, c
uXIMMEIM
vocelu, em

## Folio 91 — 1045795771:0095
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000095.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
t a
OcS
ced
Int
alias
esti
calia
ucto
jOm
1C01
T1a1
DE INVENTIONE.
da
arsumentis certiis ad arsuendas quaestio-
nes; reluri:
Morruns est Plato:
Non enim non mortuus est.
Factus est mundus:
onenim non factus.
Non est nihilignoscendum:
Aligua enim debetur venia humana
imbecillitati.
Non sunt reprehendenda omnia Plato-
ns: Aliqua enim scripsit vere.
In eiulmodi locurionibus lape rrans
ponicurnegacio a nomine ad verbum. Se-
peeciam Felicius per compolicionem cum
roceIm enunCIaLuE, VE.
Tustus est Aristides; quia non estnon ce
iustus, seuiniustus.
e
Iniquus est Rgamemnon; guianon eA c
aequus, rel quir estnon aequus. Fccalia cc
Tuncaduerlis attinia: Sicur: iusticia, iniusti- cc
cia: aequitas, iniquieas: amicicia, inimici- cc
tia: rbicamen aduerla vox est, Odium. ce
Duid sunt prinantias
Prinancia lunc contrarianegancia quo-
rum alrerum negac in eo cancum lub-
iecto in quo attirmacum Cua natura in-
CA.
Jeaque prinacio opponitur naturaliin-
existenciae, estq; cuiuldam formeablentiam
gux camennacuralicer adesle Porerat.
Tlinc
DEB
OM
lat
DTaC
MI
10
AOI

## Folio 92 — 1045795771:0096
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000096.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
92 DLALEOT. EMEND. LIB. L.
Flinc _ aftirmatum dicieur actus echa
bicus scu polcio e polciuum; licetnomé
aroumenci (c a negante. Privatio d po.
centianesans est. Inde nihil priuaciuum
est, quod Formam auc affectionem collit,
remanente lubiectorelmateria: In qui-
busdiscrimen est. Nam Epriuario ellen.
ciam actinee, retat inateria essentialiFOr.
maablaca; Un affectiones; quod restar
Conerdtll
unibusapp
tremplat
Ia,MOrs: Aud
Uus. Sobrius, el
tenebra. Scali
iustici.
Diponicuer
tesiacumtorm
Cubiectum eAt, quanquam diverlaratione nonruco apue
 aliquandorni insicrerumque; ve: Vilio est iu, lieur dsc
on actus seu habicus oculi; eanquam Forma
Oculis rbiicaque periie, caecitas adest, quae
estprivario. Sed e adiunctiue considera.
cur vilia.
Porro quanquam priuario in nullo sEs
nisi in quo habicus per natura porentiam
erac; velutis lapiscxcusnon est, quiacivi-
33 lo per nacuram non inest: tamen rlus
 incerdum signiticarionem ampliat. Itaque
 irrationalis dicitur bestia, quanquam illi
nunquam daca eltrario, cuius priuatio ett
r0anozor. Ita, lapisnegatursentire, eclilen-
d3
Cuscancum lic animalis Ratio auremhu-
ius actribucionis aliunde pendec, nempe
exaduerls, vel diuersis, vel dispararis, ec.
Nonenim semper privancia eractatur pri
UanEeF. Privarioicem interdum mera est
 vacuitas seu absentia habicus; incerdum
ablentia habitus cum pexelentia Forma
COAETA.
umillaporen
habicum detor
Tacensm
que imele
lin daltapa
peratione
Dlucus non
lentia
idisait
Cllinulranl
Cllpon
Sei u 
Danim
Iucure
lotu. s. ic
Pba cl
AclalutiCI
ao
na peo p

## Folio 93 — 1045795771:0097
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000097.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
l
Ddp
deiuI
neol
LHO
Dret
Vilioe
UaIM
bHeI
Mera
terdu
Form
COnI
DE LAVENTIONE.
contrariae. Ieaque ec aduerlanonraro pri-
uancibUS APPONUHEUT.
Exemplamuida lunc: C aecicas, visio: vi- ce
Ta, MOES: Ruditio, Curditas: Loquens, mu- ce
cus: Sobrius, cbrius: Lacco, loquor: LuX, cc
cenebrae: Sculciria, Capientia: lusticia, In- ce
insticia.
Disponitur priuatio cum habitu: (ma-
ceria cum Forma: porencia cum actu: qua
non raro apud philolophum permutan-
cur, Cicut ex generatio e substantia, qua-
rum illa pocentiam de morum signat, haec
habicum dx Formam scu perfectionem)
Tacensnon loquitur (Quorum vEeum -c5
que intelligendum estnon deimpote
cia e actu primo, (ed de secundo leuo-
peracione)
Mucus non loquieur (qua de impo- ce
Tentia)
Ita: Si animal est, aut rideT AHECXCUI cC
CA: audic, aut Curdum eA, dcc.
EAQE PTOLEETIO argUIENIO: VE,
Semper eris pauper si pauper es Se miliane
Dantur opes nullis nunc nisi dinitibus.
Intertur a contrarium. Vr:
Lohan. 9. Si caciessetis, non habereris ce
Peccarum. Nunc cum dicicis; Videmus: cc
peccacum reltrum manet.
cC
Cic. Fluius morris sederis vleores, cuius cc
vica sipureris per rosrelticui polle nolicis. 1c
AbTUF-

## Folio 94 — 1045795771:0098
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000098.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
D4 DLALEOT. FHEND. LIB. I.
AbCurdum colligic: g. d. Non cAvlci.
Scenda mors Clodii; quia vicam eiusim
Probatis iplis proszllosismo, quialipolle.
eis cam reltituere, nolleris.
Iea est aroumencum limplexconsenta.
neum ee dillentaneum. Sequitur compa.
racumm.
DE COMPARATIS.
Ouid sunt arrumenta comparata:
Omparata lunt argumenta quae inter
SIC COMPATANEUE.
FA aucem comparare, rerum rariones
conterre, e quomodo habeant altera ad
alceras considerare.
TEag; nOnTeS, Sedreruirationes (UHEAE.
Dumenca coparata; cumq; resposincelle
plures, rationestamen non lunenisidua
cancum inrna compatacione.
Comparata ipla natura comparationis
aeque luntnoca: alicui tamen alterum al.
ceronotius esse porest a illustrius. (velu.
ti: Ouum ouo simile; hic verumq; nOcuM
i est vi comparationis qua facie re sirnum
 noueris quale sc, noveris e alterum, ta-
mechalterum non videris)
Ecest comparatio ipla comparati ad co.
paracum affectio, ex habicudo, veluriinli-
milibus similicudo, ec.
Saepe etiam comparata notis indican.
cuI
I. Aiquine
Eru
pleniis puu
IuIBtenISCon
Plenec
deopodolis, 
PrOta et
Pioc. Apoc
puspoltenio
mentumhabe
dirio dissime
Estaurem
ejium betu
hdemtu
Dupieu
Quanib;, que
Sumen
rerum lecu
lun; quonim.
limplesae
TenIII.
Du
Compua
lgionisic
CalID CHI
Dutit
tantomdea
Inteb ral 1I 81
bd s  e
Moaltiaga

## Folio 95 — 1045795771:0099
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000099.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
Tera
TInee
erUI
. (Ve
nOI
sun
CUI, 
tiade
UTIII
indie
DE TMVENTIONE.
cur. Aliguando noras habenenullas.
Enunciantur ite modo breuius, modo
plenius parcibus distinctis; unde illa dici-
curbrenis comparatio, hac plena.
Plene coparationis parces lunt procasis
X apodolis; que a proposicio dc reddirio.
Procalis eA plena comparationis pars
prior. Apodolis esplene compararionis
parspolterior: illaque sensulogicoargu-
mencum habet, haecrem argutam. Red.
ditio dissimulari solet aliquando.
FSaULCI hAC COIPAFAEOTIINaEUTAVE
etiam Actaarguere, ee in aliquibus etiam
Ademfacere poltine nontantum vera.
Ouomplicia sunt comparata?
Duplicia: Ouaedam comparaneur in
quanto; quaedam in qualio
Sunc enim dua duncaxar affectiones
rerum secundum quas comparari pos-
Cunc; quanciras scilicer. _ qualitas, quae
simplicirer considerata adiunetis accen-
senEur.
Ouid est comparatum quanto:
Compararum quaneo esargumentum
racionis in comparando quanta.
Duando enimrerum distinctaru quan-
citas consideratur in conterendo; compa-
rario existir in quanco; huncque rationes
duae, quaru alcera eA argUmenTUIn quatO.
AICTATES ATSIITACOIPATATO QUANEO.
Duan.
A
eiuS
leo
Mlen
COM

## Folio 96 — 1045795771:0100
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000100.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
96 DTALEET. CMEND. LTB. I.
Quanquam aurem omni quanticari ad
haeret comporatio: Nam omne quantum
peccelum
d aliud quantum dicitur; camenon lem. inuilstalu
per tractatur comparace. Irag; huiusloci argumuepu
non cAquancicas limplex.
Onomplex est Compararum quanto:
Duplex: Parium, C imparium.
Oua sunt comparata parias
Comparata parialune, quorum quan.
cicas estrna. Ieaque paris argumentum elt
cum par explicatur a pari.
Paris quantitatis noca breues, scubir.
Turpantur Cunc: Par: ae qualc: ae quare: 2.
quus: aeque: aequaliter, ac. Irem relpon.
deo, ec. FF negationes imparium: Non
impar, noninaequale; nec maius necmi
nus, non amplius, non angustius, de c. VOn
Frmui)
Vig Ib.
Enbimna
Imgniumiem
larespondee
um.- CBHin
Responduim
Apudtu
 uiti
Nonen
Iuhee. S
relpondeo, camen interdum e limiliano- religuag
TaC,CC.
lemione
Relatae quantitatis nora lunt, quae d empo
Formae plenae: Idem quod, tam quam, can-
TAS GManEUS, TOFGHOE, TantOPere quantO.
Pere, Toties quoties, lICVe, tam ac, ae que
ac, ee similes, qua echilinonis varient, me
cetamen LUINEPCrPCTUX.
Exempla breuia lunt: Luc. 20. AE qua.
 les Cunc angelis ex Alis Dei, cum sint flii
Dumin
Cntsisti
Nonin
Pellum
qudou H
la1
humll
relurrectionis. Vbi boni relurgentes deatibu
d anseli COIPATaNEUE in QuanCitate X. PublM
quali.
Di
Pon.
ViB. AM.
LCOMI
altp

## Folio 97 — 1045795771:0101
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000101.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
cali
aHI
1I
IUIS
Ito
191
ame
esp
1
329
NC, 1II
DE LAVENTIONE.
ROm. 3. Non est distinctio: Omnes
Deccauerunt. Omnes deslexerunt simul a
inuriles factilunt. Hlomines hicomnes a
atouuncur pari delicto.
Virg. Ambo florentes atatibus. Arcades
ambo,
Etcantare pares, ( respondere parati.
Virg. In6.
En huinsnate anspiciis illa inclyta Roma
Imperium terris, animos aequabit olimpo.
Itarespondeo:
---Coniux obipristinus illi
c
Respondet curis aeqnatque Sichaeusamorem.
Apud Lucanum:
Onem metuis par huiuserat.
(Non eAmetuendus, quia par huius)
Ita fctc: Si viverer Acty anaxpubelce-a
Necacio maioris indicat par inhoc ex-
Ouomelior serno quo liberior sit anarus
Cum sese fixu in trimis demittat ob assem.
NCon video.
Pollunt aurem haec explicari: Solo2-cc
quabune Hlierololrma: quam alcum Colu cc
uest cum dico: Bilibris conger; 9. d. aequalis cc
tatea Ponderis cum duabuslibris. Icatricubi-cc
Lb
calis mencura: pollicaris crassiries, (pisIEu- cc
d
1

## Folio 98 — 1045795771:0102
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000102.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
98 DLALEOT. EMEND. LID. I.
in do querna; Colidicas adamantina. Virgo coniuluid
 juncea; allequitur alticudinemontis, dcc. eritpu
Exemplatormae plena, in quapropoli. secuit. l
tioereddicio: Luc. 6. Oua metiemini etlmuspu
menlura, cam reponencalii robis.
Ouantu quisque sua numoru possidet aret,
Tantum habet (5 fidei.
Non minor est virtus quam quaerere par.
tatueri.
Tamnon succeditconatus, maiorari.
ribus audenti, quam non successic Phae.
 choncioubernatio equorum Tolis.
Tancusmetus quantum incesiEDeos
3 calum expugnantibus gigantibus.
Terciutr argumentu in hoc: Magnus
CAcquus Proianus, quiamontisinstar.
 Nonestprocerus pumilio; quia selqui.
3 Pedalis: vel quia aquar lesquipedem.
(is. qula pate
Ie Duluus.
Iypreiopre
Pauper
nordius.
Vnul
beatos. la
Ineto
maguetione
Arsuitita ex coracoparatio; Mulcasha. bimonuer
3 bet puellas Roma, quia cor quor calum spudeui d
33 ACllaS,_C.
bapium
 Sine nocalune: Si sermonem meum lumunu
3 Teruarune, d restrumm. Tot. 16.
Tu: AH
33 Si irricu porest heri pactum meucum lcbunu
 die d nocte: Fepactum meum irritu esse Rusnmet
on pocerit cum Dauide seruo meo, ac. Per. 33. le puinodo
 Duandoegononcuroruum, Funon Wdlimun
D CUTAMCUI.
lemmulliee
Fluc pertinent conlectaria illa COnErZ. IumspuulIs.
riorum, ex quibus pariter consequuntur quelsill
COn-
BludlS.
Inseu
Crmalt
Mil,
Ccisit 

## Folio 99 — 1045795771:0103
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000103.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
1B. A
la. 
Dniis
ADeO
18.
sidet
esti
1d.
Ma
dem.
Multo
DtC
M M
meii
irriuu
RC. II
7
2C0
equ
DE INVENTIONE.
concraria: Si parer est dominus Ailii; Alius ce
cxic leruus patris. Par enim ckratio con- ce
sccurionis. Apodols eAquaestio: Filius ce
estleruus parris: Argumentum cA PEOTa- cc
lS: quia paces dominus Alii.
Marrialio:
Tu sernum seis te genitu blandeque fateris,
Cum aicis dominum, Sosibiane, patre.
Jea Ouidius:
Inprecioprecium nunc est, dat census ho-
nores,
Census amicitias: pauper vbigneiacet.
Pauper est contencus, quia diues ho-
MOTaTUS.
Vicia faciune mileros pariter ac virtus
beacos. Ins. Tulc.
Incerdum lacessiri quaectionem solui-
0
c9
musquaestionepari: ve Macch. 21. Ouisci- c
bi autoricarem ilta taciendi dedic: Rc- c
spondetur: AF quis Poanni auroritacem cc
baprizandi: Iea Virgilius: Vbipatceca- c
lum non amplius cres rlnas: Responde- cc
eur: AC rbi nascuntur Aores in quibus cc
leribuntur resum nomina: Oual Chri- cc
lcus innuerer tuam autoriratem a calo es- cc
se pari modo ac toannis: Menalcas ve- cc
ro ibi tancum patere calum aic, vbi na-cc
lcuncurilliregii Aoresnempe inmetallo-cc
rum specubus. Ita (i quaeras; vbi balenx co
quaerede. Acrbimare protundissima est: cc
+

## Folio 100 — 1045795771:0104
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000104.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
20O DLAL. CMEND. LIB. I.
Vbidoloroculorum, rbi cephalaloix A
nvbi cbrietatis sudium de Frequentias
DE IMPARIBYS.
Ouidest Impar:
Omparatum, cuius quancitas non et
srta.
Velargumentum ab impari est, cuira.
eio quanticatis estimpar)
Onomplex este
Duplex: Maius _ minus.
Onidmains.
Cuius quatitas eAmaiOF, (seu excedit)
Erclluoti
pei, qual
aulauior, ll.
lehte. 1
115. le, 10n ad 2
nelimaor que
inties, qua
Rebcar
Clorimucl
rermeuis
Fcmaius arguitur minori, licurvicissim agument
minusmaiori. Distincta enim (UnEgenCrA. slormu
Nocx hic plaerumq; lunc Crammatici quiusquius
coparatiui, quibus mentis norio in altero
naior indicatur. Suncq; hae simplices. Re.
lacae rero; Nonsolu, led etiam; malohoc
qua illud, plus quam; _c. Ouanquam d
hae non perpetuo aroumentum a maiore
indicene, d lapC OmILLANEUENOEX.
Nocandum aucem GrammaticaS COIM.
parariones hic rbisimplex estadhibitio, in
dolselene
Bibimum
lunsis
mibir si
cuitisa
Dinit
loet. It. P
mnimors
apodolghabet re arguca, minus quidda nulli
Tionare; veluti; Turrisminor malo. ArguI
ViB. b1a
 tur enimturris a maiore. Iea Tohannesmi. mimmndee
nor Christo. Dilcipulus non luprapraece. Ephrinl
peorem est, id est, InFCTIOTPEXCCPEOTC. sndlimuH
Incertus excellus indieatur genere lal. D. lusn
cem
Casitum
Dectin
Aliste

## Folio 101 — 1045795771:0105
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000105.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
Sid
EIai
di
DE INYENTIORE.
exet
ricil
8e
Inal
Cesi
Qual
mMde
25CB
 AI
es
pId
DEOI
net
201
cemiveluri: No est par C aelari Pompeius. 1s
Declaratur reddicione, sedinterior, ec. e
Acin syllogistica disposirione nore sunr:
Excellentior, maior, exc. C. aelar vicie Pom-ce
peium, quia celerior, teruentior, Felicior, cc
Sno audaciOF, eCC.
GC
IMI
IbIII
qu
cC
lcafcte: Nonhestanci, eriamliterupe- cC
ris, leu, non ad x quabis riculam rana, quia cc
ne li maior quidem heres, e ampliusce ce
intlares, quam nunc, par heres.
Relacarero sunt huiulmodi: ROm. 5.
CC
Gloriamur Cub speglorie Dei: necid Tolu, ce
verum ecia gloriamur aflictionibus. HIoc cc
argumencum estamaiore. Nammaius est
oloriaricruce, quam sloriarispe. Echicle-
quicur quide argumencum rideturqi apo-
dohisellemaius. Sed sensus logicusnegli-
sic Grammaticam collocationem.
Luvenalis: Maloxatertibi sit T hersites du
modotasis
AFacidae similis. Vulcaniaque arma capessas
Ouate Fhessita simile producat Achilles.
Toan. 12. Principes Iudaorum dilexe- ca
rune magis gloriam hominum, quam slo-a
riam Dei.
Virg. Crauiora ectis pal: Frgoin mi-a
noribusnon deberis succumbere.
E plenis nascirur gradario quaedam lo-
16
sica climaci rherorico incerdum coniun
eta ProMilone. Negirerosepopulo ca
5
5
tolum

## Folio 102 — 1045795771:0106
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000106.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
1O2 DTAL. EMENB. LTB. I.
Colum, Sed eciam Senacuieradidic, nec Se.
 natuimodo, sed etiam publicis pex (idjie
_ artnis; nequehistantum, verum eriam
 eius porestari, cui SCHAEUS FOTAI Rem.
o publicam omnem Icalia pubem, cuncta
populi Romaniarma commiserat.
In aliquibus nocanulla expressa est: Ci.
cero pro Murena: Nolicam esseiniustus
3 recum cuitonces relinimicis paceanc, no-
Aros riuulos amicis claulos esse oporte
OFCPUTCS.
03
(Nostririuinon debent esse clausiami.
cis; qua estapodolis d quaestio: quid
cui fontes pacene inimicis. Haec est
procalis _ argumentum maius. F. A _
consecurio concrariorum, intelligi
turquenon par, sed maius, _c.)
I. Corinch. 6. Si per Sanctos iudica
tur mundus, indioni sune minoribus ii
 diciis:
D
Sancti minores controuersias lancto.
rum debene indicare, quia mundum
iudicabune)
ROMI. IF. Si Deus nacuralibus ramisnon
epercie; nec cibi.
Illudmaius X procalis: hoc minus e
2p0do(15)
Compatu
ceditur. HI.
prisirlimle
plici Bramm
dior, lanior le
nocintanin
TIum Regin
Ctanis, cun
imini dgu
Colmsmuim
hoegunile
Hedl.t. Ia
dullu, que
Ponimvellu
(Chiltu
Reoru
ateme
IMernacOs
Fictum esthoc: SaTFapaS SI LICF AATOI is lne Bpit
nunquam Cufterre ejus sumtum queatnes
dum cuPOciS.
Redat.
somnes von
De
(HOne
lbi
Corime, iO
Nedum.
IaI
Md

## Folio 103 — 1045795771:0107
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000107.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
E,Nec
praesi
Um ett
am Re
1, Cu
at.
leiniu
teant
E Ope
Hac
IuS. P
inte
OS Iud
Oribu
mune
DE IAVENTIONE.
Reddicio dissimulatur hic:
on simihi Tupiter autor
Spondeat hocspere Ttaliam cotincere caelo.
(Pronedum alio spondenterelnull0) c
Terem. 15. Si Recerine Moles _ Samvel ce
corame, non auscultem populumistum. cc
Nedum Lacerdoribus tam vitiolisco-
ram mevrerlancibus)
Ouid est minus
Comparacum impar cuius quatitas ex-
ceditur. Minus Caepe indicacurnotis pro-
Priis: ve lunc simplicesin adhibitione sm-
plici, Grammatici coparatiui, maior, gran-
dior, Cavior, dec. Insyllogisticavero, mi-
nor interior, leuior, etc. Incerdum e p2-
rium negatiorerobiq; est; led senlus spc-
ctandus; cum hecnocasic communisma-
ioribus exparibus. Plenae noca lunE. NOn
Colum (mains) sedne, ecC. (minus) porius
hocquam illud.
Ilebr. I. Tancopexstantiorangelis Fa- a
ctus Ailius, quanco excellentius prae illis a
Cortitus estnomen.
(Chrictus arguitur angelis minoribus,
e corum nomine interiore. Additur
autem rario paris, Qc.)
Incernatosmulierum non lurrexiema ce
ior Toanne Bapricta.
(Toannes arguitur reliquis hominibus
minoribus)
FatIIS
CmIn
Iet aM
equedt
Sanior

## Folio 104 — 1045795771:0108
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000108.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
TO4 DLALECF. LMEND. LIB. L.
Sanior estristi Buspride; Canior illo
Onifalsum lento torruit igne bonem.
(Sauissimus es, quia lamorBusiride et
Phalaride)
Fictalune: Proceoinconstantior: P0.
o lyphemororacior: Crclopibus masisim.
dd
pius. Valene hic hyperbolae: Adria Cur.
o dior: rigidior caure: Oculus Colema
3 IOF.
33
Plena exempla sunt: Nemononmodo
3 Romx (argura resmaior e apodols) led
3ne vilo in angulo cocius Icalia opprelsus
in aere alieno fuit quem non ad hoc incre.
o dibile sceleris Faedus alciuerit. (argu.
mencum minus est, de procasis sensu lo.
3ic0)
:T. C acil. Vcexul porius centare (minus)
quam consulrerare Rempub. polis (ma.
B3 II5)
Auc perrinenc Rilla: Oui c supernis
est lupra omnes est. Trem: Ouid dabir
homoproanimalua:
Nocanulla est: Animam cuam prome
D3 DOnaS:
3
Non cantabic gallus, quin me cerne
n gaueris.
Sicerrena dixi robis eeno creditis, quo-
 modolicaelestia direro, credicuri liris.
03
Ciceropro Archia: Sara e Colicudines
 roci respondene; bestix Expe immanes
CAHCU
rer nonpollu.
aliis Plal. 19.
Egol
porelai, deteb
huierade, 
Devobredien
Degatiopa
emplo Ptlle 
quinhaceine
buerunt, l
cum Sernos
Ront.b.
etiones pall
quaescuetibin
Eldg
CIe.
Puimeu
Scelterebr
Cate, qul bu
Canchaniu
tinguniure
DE
canuu
IaseD
Mot
bauului
atels maledir
locumlillet, et
cd. lumoleciu
Oiciliis GuI1
bobbmai

## Folio 105 — 1045795771:0109
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000109.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
B.
Io
b0H1
ali
NDI
1a
lole
P
l
sent
(me
AIS
ApI
Iet
lIIIS
rud
MM
DE INVENTIONE.
105
cancu Rectuntur, acque consiltune.nosin-ce
LEITUEILCDUS OPTIIIS NON POCTATUIM VOCC ae
MOLCAMUE:
Dissimulatur reddicio in calibus: Fra-
cer non porest Fraerem liberare: (nedum ce
alius) Pfal. 49. Icem Centurio Match. 8.
Exo homo lum, de alcerius lubiectus a
poreltari, e habeo subme milires, e dico ac
huicrade, aradit; ac. (multomagiscibi cc
Deoobadienemorbi)
Negario paris minus indicatin hoc ex-
emplo: Phil. 9. CiC. O IMES CK OMMI ReTaLC cc
quiin hrac cinirare incelligentiam iuris ha- cc
BuCFUNE, SIrNU iN LOCUI CONFCFANEUE, cC
cum Seruio Sulpicionon lunc coterendi. cc
ROm. 8. Kepuro non esse pares aAli -cc
ctiones praesentis temporis ad gloriam cc
quae reuelabicurnobis.
Est d gradatio a minoribus: 7. Veri.
CICCE.
e
Facinus estvincire cinem RRomanum, cc
Ccelus rerberare, prope parricidiumne- cc
care, quid dicam in crucem collere: (vo- cc
Canthanc àvEvorV)
Finguntur minora: P Fal. 55. Siinimicus ce
meus maledixistermihi, lustinuillem vei- ce
que. Fchis qui oditme super me magna a
locutusfuislet, ab scondissem ne Force ab cc
co. Turero lociuS ImeUSeS, CUTATOEMCUS, cC
eE COSMATUIS, EC.
(UDE
t 

## Folio 106 — 1045795771:0110
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000110.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
Ita Perri s
ducia; Nest
1O6 DEALEOT. EMEND. LIB. I.
Num. T2. Si pacer eius expuisset in Fa-
ciem illius, nonne debuerat lalte seprem
diebus pudehieris (Vbireddicio dissimu.
cumteab. latur: Nedum cum me oftenderic, puniri
Beea0b.
verba luntDci)
33 2. Philip. Cic. Oremnomodorilutae.
Fictummi dam, Ce d eriam auditu. Si incer caenam in
nus
cuisimmanibus illis poculishoctibiacci
disset, quis non curpe duceret: In Caeru
odiunctis. rero populi Romani negorium publi.
cum gerens, magister equirum, cui su-
Ctareturpeellec, is romens, tructis eleu
lencis rinum redolencib. gremium suum
detorum cribunalimpleuit.
Hluc pertinent d à suvarailla:
Ante lenes ereo pascentur in aethere cerni
Fi freta destituent nudos in littore pisces
Antepererratis amborum finibus exul
Aut Ararim Parthusbibet aut Germaniti
Tierim
Dua nostro illius labarur pectore vultus.
Inlis minus estceruos volare, mare
lococedere, Ararim inAuere Parthia
e Tirrim Germaniam. Flis enim sibi
Praelumit maius poera; nempe me
moriam beneliciorum Auousti)
Simile videtur illud Theologicum:
in Nunquid potest obliuiscimater hiliorum
venomilereacur Eliireeri sui: Ouod hilla
 oblica fuerit; cgo camenon obliniscarrui.
moriendum
mihi sit te-
Maius am
plificatum
V
Omp
paeatela
Gua taio co
tlaequalia
Duosiapliei
Duplieir.
Ouorum
(dicencet
nOCOIMB
attecta
dlreritm
lumubgu
Popoionile
Similia
Nonim
muinis, 
hultorus de
Ilas. Sobiue
adgerlius relter
genibn
obntat
Cludla
MIIb,6
Utsteul ce

## Folio 107 — 1045795771:0111
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000111.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
TC, I
ePat
enim
mpet
ucti)
Tilion
duod
iuilcue
DE INVENTTONE.
DE CONPARATIS
in qualicate.
Ouid est comparatio in quali.
t
Omparatio in quali est, quares com-
parata dicuneur quales (vel porius: in
quaratio comparationis sumitur exhabi-
cudine qualicaris)
Onotuplicia sunt comparata qualia 3
Duplicia: Similia, ee dissimilia.
Oua sunt similias
Ouorum qualicas est similis.
Similicudo icaque qualicaris riitas est
(dicente Boecho) de argumenta limiliav-
no Comprehenduneur genere, cum a1es
affecta e argumencum afticiens alterum.
alceri limile (IC.
Nominatur ex similicudo, proporrio.
seu analogia, unde ipla similia vocanEuE
proportionalia.
Similiarsurpantur icem Forma duplici.
contracta nempe d explicata. IIla COn-
cluditur velrnoverbo; denocas habet: li-
milis, ettigies, more, instar, canquam, vel-
uc, licur, cen, ricu, ecc. Tremnegatio dill-
milicudinis, re non dissimile, non aliter.
hanidsecuS, _C.
I. Pet. S. Sobriiectore, rigilate, quoniam cc
aduerlarius vester Diabolus, canquam leo cc
rugiens obambulat, quares que deuoret. ca
Ouid.
B
set i
elepe
dissi
lyDl
ouisi
cendi
cibid
Ine
 P
3 eul
tise
lent

## Folio 108 — 1045795771:0112
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000112.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
O8 DLALECT. CMEND. L. IB. I.
Ouid. Praeterennt anni more Ruentis
aquae.
Match. 17. EE Splenduit Facies Telu sicur
o (ol. Vestimenca aurem eius facta lunt can-
on dida, relumen.
FIOrat. Catera Ruminis rieu feruntur.
Od. penult. lib. 3.
ITuc perrinene illa translaca: Niueum
 lac: mellea verba: vox Stentorca: Robur
oachilleum, dc. FTorat. Cat. 7. lib. I.
Solem Asiae Brucum appellat stellasque sa-
lubres
Appellat comites exceptorere; cane illum
Inuisum aericolis sydus venisse.
Duorum explicatio est a simili.
Lacalbedine simileniui, ac. In quibul.
damtamen eriam a pari est declaratio.
Ficta Cunc, cum apud Hlorarium Sar.
ENEUS _E MCNUS CICCFRUS CONCCFTANE:
Sarmentus equite
Esse ferisimilem dico: EFMeMIuS:
Pastorem saltaret vei cycloparoeabat
Nil illi larna, aut traricis opus esse co-
thurnis.
Depinsit cyclopi similem.
Trainicio arris, Pabulae monstrosa à se
descripca librum persimilem dicit, cuius
velucaeori omnia rana fngentur species.
vencc pes, nec capuerni reddaturforma.
Videtur e cerrii argumentiloco adhi
bert
Mipolle, M
aielbi qu
concuriele
Simit
ts (Gial 
de quideme
Nocabilet
Ovemanuio
caulmodieie
Quia
Elt, quana
Pingumnut.
lia non lu p
spectaniu
elleres, ig
ta: liu A
duibus au a
tartum dao.
Uelas, sanide
ens contte
ispt. s. 
diea
LEctelu
lub
imilhr
ligbelis.
Ullie pueiA
Outi spu
Sopoi tellan

## Folio 109 — 1045795771:0113
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000113.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
qu
IM S
LIIdI
rUISi
abal
s esse
DE LNVENTIONE.
109
beriposse; ricum dico: Nonestillemen- u Poh. 9.
dicus; quia limilis ei alius. Sed risadiuncti ce
concurrit, e debilis estaffectio.
Similicudinis parces deinceps explica-
cur, (quanquam e breuis explicari poBIc)
_ quidem disiuneté rel continue.
Nocaehic lunc: Talc quale; licuF ita 5
Ouemadmodum ita, relad cum modum,
cuiulmodiciusmodi, dc.
Ouid est similindo disuncta:
EA, quando termini quatuor reipladi-
Ringuuneur. Teaq; nocandum estcu simi-
lia non sine plura duobus; nam rationes
Spectantur porius: quatuor aurem posine
elleres, in quibus luncrariones compara-
cx: Similia eiulmodi rurpari sencentiis
duabus ad minimum, in quibus tamen
cancum duo lunt aroumenea; licet ( di-
vellas, qua libet sencencia luis pro le argu-
entis COn(eE.
Eph. 5. Ouemadmodum ecclesia (ub- u
dita est Christo; sic rxores luis viris sinE cc
subdica.
Ecclesia Christus; Vrores Viei.
2. Cimiliseatio
2. Cimilisratio.
Virr. Ecl. 5. Taleruum carnem nobis di-
ninepoeta
Onale sopor fessis in eramine, (56.
Sopor Fellus; Carmen Menalcasi
Au
IU
IIIE
exH
live
R
lase
ne
lo
AE, C
espel

## Folio 110 — 1045795771:0114
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000114.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
ITO DLALECT. EM END. L. IB. I.
In his apodoles Cunt: rxores viris line lll
Subdica: Menalcae cale carmen elt; Prota
o les veco d argumeta: Licut ccclelia Chri
Ao; e licur leu qualis, Capor telio.
Lodem modo in Aetis: licuc Icarusim
periterolans perielicatus cs calu: Itanau-
 Clerus cemereventis nauem comutens
onautrasiimeru periclitatur.
 Juo animo erga Vlylem alcinous
 tuisle cradicur ab Hlomero, coDidoafte.
octaersa nexe Locios perhiberur.
NNOCa hIC INCEEdUM OIIEEUNEUE, vE
o P(al. 124. Monces in circuicu leculalemi
Ec dominus in circuicu populifui.
(Vbiapodolis: Ica Dominus circapo.
pulum; protalis: (ICUE IONTES CIICa
Solrinam)
Virgil. 2. Ccl. Oformose puer nimiumne
credecolori
Albaligustra cadunt; vaceinia niera le-
cuntur.
Sicur albedono prodest ligustris quin
cadane. Ita Alexi nil conterer forma
quinsic despectui. Explicatur autem
procalis argumeto contrarioru, ac.)
Flis vis quaedam eA cerrii argUImeNEI.
Nam arguir Alexi parum protuturator.
mam, quianec albedo seruerligustra.
Oua est similindo continua?
Duando reprimus cerminus ad lecun
dum
quodo u
i, i quoI
Cui
lob. 1. SIC
minus dM
inicem aloru
guidem maore
os erplieue ll
plum enim p
modum eso
A8, dC.
Chrittu
Clerjl
ellerim, rp
ICo
mai
moltu
Hoemode
cudins pole
inomne
dumesue
mlestin, qua
diehilaguua
loi punle
Peediuns X
limnlutum.

## Folio 111 — 1045795771:0115
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000115.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
tu
les
min
HIB
ise
I all
Ie
1IIa.
a5
alet
DE LNVENTIONE.
dum est, sic secundus ad cerrium (Peu3
quando tres lunt termini actu disposi-
ti, in quorum medio ratio similis con-
CuTrIC)
Toh. 13. Si c90 laui pedes rettrosD0- ce
minus ex magister; ros quoque deberis a
invicem aliorum alii pedes lavare (HIoc co
quidem maiore per le arguit; led Calua-
tor explicat similiter, addens) Exem-
plum enim peaebui robis, re quemad- ce
modum ego feci robis; Ita ee vos Facia- cc
EIS, _C.
Christus discipuli condiscipuli
-
Lauare pedes.
Cic. 3. leg. Viderisne magistracus hanc ca
ellerim, repraelic, prascribatque recta e cc
reilia de coniuneta cum legibus. Vcenim. a
masistracibus leges, ita populo prxlune
agiltratus.
Hocmodo contractae quaedam limili-
cudines pollunt exponi; ve Cic. I. OA. IFa cc
in omnibus rebusrepudianda cA, OPtan- cc
dumque re ii qui pixlunercip. legum (1 - cc
miles AinE, quae ad puniedum noniracun ac
dia sed aequitate ducuntur.
Lex: punit aequitate; magictratus.
Peculiaris accommodatio est apud
diuum Paulum, I. C orinth. 12.
Arguic enim sicut sidicula est mem-
Deorum
Al
il
1aC
dll
IIa
miI
Ile1
1do
IIHI
rula
1IX

## Folio 112 — 1045795771:0116
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000116.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
ATZ DTALECT. GMEND. L TB. I.
brorum Actaincet le contentio; ita absr.
dumesse in ccclelia concendere ofticiis,
3 quae Deus ordinanit. Corpus (inquic) no
n efrnu mebrum sed mulca. (Ica ecclesia
n nornuofticiu, _C.) si dicat pes non sum
 manus; no sum de corpore, nuiccircono
3 CAde corpore. (Irain ecelelaino lum epi
i(copus; eroo non sum ccclesiae mebrum.
Negat inde consequens esse, cum varia
Sincccclelia OHicia, dc.) Porroad decla
randum porius, quam probandum ad
hibentur similia. COn(idererur camenta.
 le exemplum: Princeps debet in subdi
cosesse clemes; quia estinctar boni patris.
13
Collatio de conoruentia officiorum vim
probandihabet.
Ita: Deus consolaturnos e cupienobis
 bene; quiaremater ergaAlios, ita ersanos
 ipse estattectus.
Ouid sunt dissimilias
Aroumenta comparata quorum quali
cas (leurario in quali) est dissimilis.
Leaque dhaeerno genere continetur,
arouensnempe daroucum. Fst enim al.
ceruerum alcerutri dissimile.
Dissimilium icem Formabreuis, de ex
plicara eAt. Breuis Forma nocx sunt. DiMI.
milis, differes, alius (qua de dissentanca in
dicac) Impar incerdu; lecus; negatio limi-
licudinis, non similis, non idem, nOn tan.
quam
exceplosi
VE. Duill
nulliscat
petuloci
all
D
Guau, dlII.
spondeo, 1
Sednon Ial
Tanda (UMI, 
Cic. Dill
graII.
Hocal. A.
ra l1
Mlocis. A
Ticer. 1
liquaum i
nobiseue
ClIlera
Oleultu
AiDeiu
(dedtu
d
LalloIII
limulber
pnor
Cuspellum
nonevelesan
bipte
uld
i
Ma I

## Folio 113 — 1045795771:0117
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000117.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
eat
uII
MMC
n A
11 p
DIEM
t
Nq
enit
dd
Tid
dM
i01
OMI
DE LAVENTIONE.
quam, alicer, ecc. Disto, differo, nonre-
spondeo, non congruo,non quadio, ac.
Sednon eam dictiones Grammaricaeno-
candx lunc, quam senlus e ratio logica.
Cic. Dissimilis est debitio pecunia de ce
cacia.
FIOcaT. Wec tamen ienorat quid distent
aralupinis.
2. Coc. 15. Aliacarohoim, alia pilciu, _c.
Cicer. Non eAphilolophia limilisre-
liguarum arrium. Ita Chrictus similis ae
nobiscarne; peccato dissimilis: quod di-ce
cicur eriam ita: per omnia trarribus limilis cc
exCepTOpeCCatO.
Occultatur incerdum interroratione;
ve: Duis limilis cuiinter FOrtes DCuS3 PFO: c
nullus estlumilis.
cc
Adhibetur protertio arsumento: Im - cc
peracornon leuiat in subdicos. FAenim ce
dissimilis erranni.
(Sed hic cora dissimilieudo porius vi
adiuncti arguic,
Pattorcondeat ouesno deglubat; Dil-c
Smilis enim lupo cst: vel: distar eius ratio c
a luximoribus.
ce
Fingi pollune, ve: Camicusimeustores, c
non eoelles animo. Si lupusellem, dissi- cc
milicerhominismegererem.
Explicate rractantur distimilia, in pro-
cali d apodohica:
LC
OM
eet
101
CIICI
lumI
1C01
II
113
IlII

## Folio 114 — 1045795771:0118
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000118.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
TI4 DTALEOT. EMEND. LIB. L.
33TTonrexeccatum, ita _ donuin. Nam
rnius delicto multi mortuilunt, mulro
magisgratia Dei ex donum per gratia quae
 fuierniushrominis lelu Chrictiinmultos
o exuberanE.
33
(Proralis est, Non repeccatum; ec est
aroumencum: reddicio cA: Itad do.
num, eAquereS Quae arguituT. Sequi.
cur aurem dissimilicudinis argumen
AIIIV
Laneu de
tuaminore: peccacu muleos pocuie mideors.
perdere; at gratia loge plures seruare.)
Luc. 22. Regesgentium dominancus,
vosantemnontic.
(Vosnodominamimitarereges: illud
apodolis, hocprocalis seu argumen.
cum CA)
Saepcindissimilib. nocanulla est, de dil.
similieudo plenius explicatur, VE:
Terem. 2. Nunquid obliniscitur virgo
ornamenti lui, aut lponla talcia pectoralis
spodosis. Cux: Populus verdmeus oblicus estmei
n dicbusinnumeris. Ita c. 8. Miluusincae.
n locoonouicrepus luum: cureur ec hirun
 do _ ciconia obleruaLUNE tepus aduen
tus lui. Populus auLEM MCUS NON COgHO.
uiciudicium Domini.
FTOr. lib. 2. Wanemacere ienarus nanis it.
met: Abrotonum aero
Non audet nisi qui didicit dare. Ouodme.
dicorum est
os snti
De
Pro.
LdiI
u
Caltusidt
Lhi Ct M
L. 15t p
Ouimilt
rosprodiione
Put
i Sragum
Pociml
Ebherus, haber
atglui sieuip
molorbrno, 
dluissmul. 1
Sumuuia
Procasis.
Aigumen
Eiparaie det
Comellerenm
luni arquin
dedulu, e
ualteid MmM
sedut

## Folio 115 — 1045795771:0119
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000119.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
D. l.
1IM. 1
AC, MI
M;C
egesi
sI
est, d
1.
IIUI
decto
US et
IIISII
de li
U8 al
IM C
BMI
D
DE INVENTIOHEO
21G
Promittunt medici: tract at fabriliafabri.
Scribimus indocti doctique poemata passim.
Catullus: Soles occidere (5 redire possunt.
Nobis cum semel occidit brenis lux
Vox est perpetuo rna dormienda.
Ouincil. lib. 5. C. Pr. Brurus occidir libe- ce
cosprodicionem inoliences. Manlius vir- ca
curem Ailiimorre multauit.
Cancum de argumentis primis: lequi-
CUI de OrTIS.
DE AROVMEMTIS
OR F15.
Ouidest areumentum ortume
iScargumentum artificiale, q a primo
Loritur. Lcaq; ee vim primoru a quibus
Cohcicur, habet; ec est perindead id quod
aronie, licut primarnde oritur. Orirur aue
modoabrno, modo a pluribus conspira-
cibus simul. Vnde binis generibusintel.
lectis, quatuor lunc (pecies;nempe: Coin-
aca et nocatio: Dictriburio ec detinirio.
Duae sunt coningatas
Argumenta orta, qua ab eodem prin-
cipio rarie deducuntur. Ouasi enim vno
connecterentur iuso, coningara dicta
lunc. Ec requiritur hic principium exFons
deductionis, quod primiciuum nomi-
nac, liuc id omnium sic primum in eadem
deductione, live ad praelens primu. Fonti
1 2
COn

## Folio 116 — 1045795771:0120
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000120.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
3
AB DTALEOF. CMEND. L ID. L.
connectitur id quod inde dimanat, idque
cum rarium elle pro rarietate caluum d
cerminationum pollic; camen in rulape
unum tancum adhibetur. Et coniugatae
consentaneis oriuntur. Itaque ee (ymbo.
tum seu characterem habene consenta.
neorum; e inseruiunt commode detini.
tionibus.
Simplicia unc: iustiria, iuctus, iuste, iu
~ siOI, _C.
32
Hlomo, humanus, humanitas, humane.
Colo, cultus, cultura, _C.
Dilpolita: T. COr. 25. primus homo de
O3 FCFFALCFECNUS.
(Vbi Terrenus arguitur coniugato l.
oniticance materiam; deterra:)
Sapi. 6. POLENLES POTCNEEE FOrment
33 PaLEHEUL:
3
POtenS arguItuL COniugaTO CX ad
iuncto)
lca justus instiria lua vivet. Iustiria iusti
non liberabiteum in quacurque dic pec.
 Cauerir. Ec  dixero iusto quod rita riua
e contlus in iustiria lua fecerie inigui.
tatem, omnes institia eius oblivioniera
in deneur: Fc cum recellerie impius abim.
o pictare lua, Fecericque iudicium e iusti.
otiam, vivccillis. Fzcch. 33.
(Coingatum effecti, declaratur caulai
instusincticia, impius impierate)
Fit
Eei
minuI CoI.
Iaquidem, q
TUI, COnt
ejus,riuttus, 
iutus nomin
sune quae elle
Signamlolim
tid. Iain HB:
taspeldiuin
relhumanar
Es derta
do, pto
Liberta
Dil
Anuo
milAi
Tectlome
turhomnu
dde
Cieipt
neile qule
memnitalla
rumiconinea
Comiguoru
giheutubiu
alpoliurmeo
jgui el
Alalei
Mus lI

## Folio 117 — 1045795771:0121
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000121.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
OMI
eot
dec
l
3II
II
die
ia
IC II
1IO
DE INPENTIORE.
117
Ec ciusmodi coningata sigillatim no-
minantur concreca, de abstracta: C Oncre- Concreta.
ea quidem, qua alias eriam aftecta rocan. Abstracta-
tur, concinent, subiectum cum rarione
eius, reiustus, cuius ratio de caula; rnde est a
iustus, nominacuriusticia. Abstracta vero 5
Cunc quae ellenciam d speciem rationis
Cionantsolam, e caulam nocane, veiucti-
cia. Ieain his: cultos custodia: DCusDei-cc
cas rel diminanatura; Hlomohumanitas, cc
velhumana natura.
FA ex rlus coniugatorum in proban-
do, proargumen. certio Propert. lib. 2.
Libertas quoniam nulliiam restat amati:
Nullus liber erit, qui squis amare velit:
(Amacornon eAliber; quia libertarem
amisit: AeguiericaulX)
Tec. Hlomolum; Flumani (ergo) nihil
amealienum puro. (Hlumanus adiungi- ce
cur homini: cum dicitur cum homines A- ce
mus hrumanitarem colamus: e lubic-
et0 CA)
Cic. 2. phil. Nontractabo re consulem; c
ne ille quidem me re consularem (quia c
menoncractat reconsularem: argument
cum cconiugato signance adiunctum)
Coniusatorum alterum incerdum (I.
oniticat habicum; alcerum actionem seu
dispolirionem cancum. Indenascituram-
biguicas; reluris errannicc egir: Tyrannus cc
erxo
8. 1.
Matii
Cd
NV
1o
Edis
loI
add
ate)

## Folio 118 — 1045795771:0122
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000122.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
dd
2I8 DTALEOT. EMEND. L 1B. I.
ergo. HIoc E continuatumrum signat,
non ek consequens; sin item chade
orv; CA.
Ouid est notatio
AESUIENEUM QUO INCEEpFCTAMUE NO-
Estautem nomen reinOta. EchACAr-
ouitur nocatione; licut vicissum haec illa.
Est ergO _ NOTA (eN NIOMEH, acoU
mentum logicum; extitulus communica-
cur verique perynecdochen.
Sunt aucem notationes incerdum cum
re, repote a prudencibus scientibusquea-
liquam obrem qua inestnotato, impoli
ca; incerdum Forcuito auc consuecudine,
arbitrioque proprio sine electione rei.
excogitatur. Valent d qua expacto con-
Tenluque gentium extruuntur. Lraqueno-
minum leu derinacorum seu compolico.
rum, livera noratione hant, ratio reddi
porest ex aliquo aroumento primo.
Match. T. Paries Alium e vocabis no-
 meneius Telum (Saluatorem) Is enim fal.
uum tacierpopulum a peccaris luis.
Nocatio est ex eRectis)
Ica Genel. 32. nomen ITraelis; quia cum
 Deoehomine luctarus ricic. Sic Tohan-
i nes ab inventa e collata gratia nomina-
 cur: Tacob a supplancando: Benjamin,
on quia tilius verus; Ita Tlaac à rilu. Sic
pluri
Aliis Ety
molozia vel
sumbolum. Men.
daneit
WIi
EI
Ieilli s7.
D1
M d
Mburest
ID et
careine
blli
balbus.
Cillu
Lucusu
Guoduup
belum de p
nontdp
Egseg
quouuei
Gblupu
bia Cu
1guB. lu
Genis con
Monpmlea
mimaul.
a qiblita
Mmuhabtat 
lmuionone
Mal

## Folio 119 — 1045795771:0123
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000123.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
ale
M de
NHI
xhace
haeci
IM
aque
Mpo
tOI
D.
cabu
CMII
UIS.
quiac
iclol
AOII
enjat
illli
DE INVENTIORE.
213
plurimanomina in lacris lua habenetun-
damenta.
Ouid. Stat viterra sua, vistando r esta
VOCaTIT.
EA ex caulanocatio.
Idem: Atfocus a Rammis 55 quod fonet
omniadictus. Fst ex CHeCtIS.
Prima dies tibi Carna datur; Dea cardi-
nishaec est.
Nocario elubiecto occupance, id est,
cardinc.
Cic. 2. Phil. Bambalio, quia supidus de cc
balbus. Fs ex adiunctis.
E dissentaneis sunt illa apud Duinti. li. 2.
Lucus dictus quodminime luCCat: PaFCX cC
quodnon parcant; Bellum quod non ce
bellum e pulchrum; Fuxinus pontus, cc
nonhospicalis. Hlaec lune Pronica: VE_: cc
Fgresiacdiunx; egregia spolia; vir bonus; ce
quodnenriquam tales.
E compararis lunc: pyropus, qui est RV- cc
biniseu Carbunculispecies lucens inctar cc
ignis. Lcaprramis, Aammae inalcum sur-cc
enris conum repraelentans. Ita ho-cc
monsmica qua dam: manus picta, quae (1- cc
ilisanUI COFONANOMINAEUFEUERI- cC
ca quodinstarcurrium circa muros dilpo- ce
Ticarum habeat apices.
Nocarionon est cum rem arguo per
nomen seurocabulu, se dadiunctu)
AI 4 Noca

## Folio 120 — 1045795771:0124
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000124.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
12O DTALEOT. EMEND. LID. I.
azos ot Nocationes pleniores rim detinitionis
uaroons. assequuntur; de rlicacum eAt detnicionem
o nominis appellare, ve L auerna, CADCa,
latibula furibus procurans: Carna eAtDea
 Occupatacircacardines.
Petitur RtertIUM argUmentUM exNO.
catione; Pemutuo arouunt se nocadeno-
o catio: ve, maonanimus ck; maonieroo est
animi. Maom est animi; Ergomagnani.
33 MUS.
Ilinc ergo e axiomata reciprocana
TCUNEUE.
3 Friuola notationes unt; Philippusro.
3 caris, Equiloniam ergo d cura equorum
CFactaS.
Diceris urbanus, sed nominis immemoi
hains
Semperinurbanus, cum bibis esse soles.
Anaorammatilmi ad verum exquiren-
dum nullius Cune momenti, nisi ex alia
caula cueniat; Ita ee cabalilini quibus col.
liguneur licera ad certam sentenciam de
numeris addiris exponuncur mrstice. Sed
cam malum quam bonum inde porektex
rruI. rE C congruens e incongruum.
E DISTRIBVTIOAE.
Ouid est Distributio?
Ique
rimpedi l
distibuendu
idquddiltio
agumenca l
Coream
lraque del
CaMITIENOMI.
Cirus distrib
ditributione
cillm: relet
paries; ioe
miau luoI
D
t aldutncutua occum. quo coll
distribuitur in PaKteS.
ITa
fuguiu
dinendo, con
ctendopatie
rndetora
veris. Cl
disteibuusa
tium ad cont
lagut a Con
ibtuveil: Na
Aigument
lse l 12
Udteteniueri
geielin, hoepe
caloexeume
vendasindie

## Folio 121 — 1045795771:0125
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000125.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
MIIB
e01
AV
elt
et
de
18
Oeu
Bt
Iu
Me
1
Ouse
Tat
ICC.
IM.
DI
DE TNVENTIORE.
121.
leaque in hac requiritur cum eorum,
cum partes: Ecparres quidem efficiuntur.
distribuendo. Pocum verocst subiectum
id quod distribuitur. Vnde apparec plura
aroumenta concurrere in distribuendo.
Correlarum distributionis est distributu.
leaque ehic duo affectainter lerno indi-
cantur nomine per Cynecdochen: Ec di-
citur distribucum, corum scilicet, arguere
dictriburionem, qua estinpartibus; de vi
cilsm: ve lic loco distributionis ponancue
partes; loco distriburis EOTUM; PermetO-
nymian subiecti.
Ouid est totume
Argumentum quod continet partes.
Vnde Forma torius, e ratio estincon-
cinendo, cohercendo, rniendo, ample-
ctendo parces.
Ouid est parse
APGUICNEUM QUOd CONTINCTULA FOTO.
leaque d reciproca vis ex relatioineA
veriq;. Eclicut distinctio corius in partes,
distriburio appellatur; sic collectio par-
tium ad consticuendum tocum Inductio. Inductio.
Jeaque e consequenter Cynchelis ccanaly-
sistric est: Nam ve corum inductione Ac;
itarerericur ricisum distributione: id per
genelin, hoc peranalrsin. Valde ergo eAi-
caxhoc argumentu estad sciencias consti-
cuendas indicandasque; ee Fundamentum
5
metho-

## Folio 122 — 1045795771:0126
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000126.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine
T2Z DTALECT. EMEND. LZB. I.
methodihabet. Nullusicem locus feredi
xerim ad amplificandum hoc iplo esttae.
cundior. Vndc e ad copiose dislerendum
nductio ad Plurimu conducic. VErumqi VerDEOTOA.
suitur distriburio scilicet ainductio. V er
lancur enim tancum circa parces, illatacié.
das; haecfactas colligendas. Distributio
signic dilemmata ex dilunctiones.
nde sumitur distributio?
Ex duplici argumentorum primorum
senere; consentanco scilicet d dissenta-
neo. Nam parces distributionis oporter
coriconlentire: quia ab eo Continentur
insuncq: cidem: Inter le vero dissentire
secundum modos dissentionum.
Vicium itaq; est urbiparsponenda est,
Ruiras, dese- Ponitur toru, aut pars a coto dissentie; aut
us depra-Parsconsencir parci. Consequenshris est
vatio, Csc. ex diuerlis distriburiones elle debiles, d
vix diltinctiones: quiaibires consentiunt,
racionibus Colummodo distantibus. Ex
oppoliris vero disparatis et aduersis, illis
quidem etiam laudate, sed non optimaei
hisvero arrificiolissima existunt, id q3 eo
amplius, si conlensus est essentialis caula
e effectusintertotu de partes. Namtan-
toaccuratior eA distributio, quanto par-
tium cum toro consensio maior (qua est
secundum esentiam) et incer se dissensio
quae esinaduer (S)
LTCI2.
otim eit
distriburo
atoto.
Virra diui-
son super-
belionon
illa
Illi
dlis
bo
Atatermanioe
rradicentibuse
horum nega.
CUIITCd GHE CO
condiiopac
Alte Rettorete
petnegutione
priuais ell. a
nimheripore
elt. Diteren
maberuecle
Praculon
 queoiell
canen Modi
mmmacht.
benmguu
dum, pueen
da, quedl ea
Pieinr
nIS pa
callaetborer.
buumu
Emmniod
rendentataiet
cinntuciuecd
isiliud
DcI

## Folio 123 — 1045795771:0127
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000127.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
olel
de
1et
TOl
C10.
lid
rib
3.
IIO
disse
0
tine
iller
enda
EMIII
15h1
biles
eni
DUIS.
1d
a1
InO
(qu
ai
DE LNVENTIONE.
123
Erelatisnon petitur cam bona; quiain
illis est smbolum consensus. F. AtamCN ex
illis; re: In repub. alii imperane, alii parent: ic
aliilunt domini, alii serui: C oninoium Co-cc
Sacexmariro derxore. Traneque excon-a
tradicentibus de priuatibus, quia alterum
horum negar. Negancia aucem non di-
CUINECAGLLR CONEIMENEUE a FOTO, quie CRC
conditio partium, (ed qua absunc. lEaque
recte Aristoreles improbat distributiones
pernegationes. (Privationis, inquiE, qua, 2. deparso
priuario eAt, nulla est difterentia. NOn C- an. 3.
nimheriporesre species eius (Ic quod no cc
CAt. Differentia auremrniuersalis species cc
habeatneceAe CA, _c.)
Praecellunr ergo dichoromie exadver-
sis quetori essencialiter consentiunt. Non
camen Audio harum confundenda re
rum natura cAt, nec distorquenda. Vbihra
beri negueune; cor est parcibus diuiden-
dum, quococcurrunt. Nulla ckomitten-
da, qua ad eandem pertiner sectionem.
Ficincerdum penuria rocum, recorum bi
nis parcibus sic delignandum; veluricum
caulae logicae, e orta argumenta dictri-
DuuntuI.
Enunciatio distributionum item cAtac-
cendenda. Incerdum enim copulare enun-
ciantur; incerdum disiuncte, rbinocanda
eAtris disiunctionis.
i le
oot

## Folio 124 — 1045795771:0128
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000128.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
124 DTALECT. CMEND. LTB. I.
Onomplex est distributio
Duplex: Vna ex consentancis ablo.
luce: altera ex consentaneis quodam.
modo.
Distributio ex colentancis absolure est
cum partestori consentiunt absolute: Fst.
querel excaulis, vel exeffectis.
Ouid est distributio ex cansis
FCt distriburio in qua partes lunc caula
cotius. Itag; in hac torum est effectum,
(cum correlarum caula sic efectum, e
Partitocum; contraria aurem contrario.
rum consequentia.)
Cum etiam corum effectu e causis exi-
Aac rriplici consideratione; aut ve consi
derencur efficientes, maceriales, Formales,
fnales limul; auclae ip (a sigillatim, ex pro
suo genere distinctae; aut laltem esentia.
leslimut: Pluribus modis hinc distribu.
tionessumi consequens est.
Lcaartes primu distribui postunt, quod
eruiar. nt effectae ab artiticibus, ex praeceptis,
permechodum ad bene operandum: De.
inde causis elsentialibus vel scortim vel(I.
mul Cumris; re quod expraceptis deme
chodo constent: auc; quod membris luis,
veluri Dialectica inventione e iudicio.
Postea efficiencibus solis; quod aurnaru
raauEarre AanE; auE, quod concinnentur
rtu exingenio artiticis, dec. Inde mareria
libus.
Caria at
libui, qu
pllanmetBr
lbus, quod d
odoliico
desciente.
exhnalibus;
alidad casen
lraatineR
luremheul
(a, adliud1
MaI
Arilt. L. M
malia lolumt
Ouiacoipe
butio; VIH
AauE. I2
Conttuneli
hocumcont
Nomme
MI C
COIpOtIC
nont
Houm
uima su
Dussinmen
Voierettia
milaermbon
Plion FIm
lueres teinae
tonnas, quod
erbieum. dic

## Folio 125 — 1045795771:0129
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000129.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
10
il
Ite.
s
Met
tedt
TuIm
MIa
DE LAVENTIONE.
12)
libus; quod aliahabeat praeceptamorum,
alianumerorum, ac. PExterca extorma-
libus, quod alia inceora e constanteme-
chodoluconseripra; alia abundante, alia
deticiente, alia interrupta. Pandem
exhnalibus; quod alia sic ad disserendum,
aliaad canendum, alia ad meriendum, ac.
Ica a tine Rom. 9. Annonhabet pore- Distriburio
Ctatem houlus re exeadem malla fingacva- e fine.
Ca, aliud in honorem, aliud in ignomi-c
nIam:
cC
AriC. 4. ICc. 4. FFin Terra C in aqua ani- emateria
malia solum lunc: In aere dioninon (UNC. a
Ouia corporum materiahaec: Indedistri- ce
bucio: Mistacorpora exterra e aqua co-
Aanc. In 2. deortus. Mictaexomnibus cc
constant simplicibus; Exterra, ex aqua de cc
horum contrariisionid aerc.
Vbicamen Cenlus dinertus est. Non c-
nim ita exioni d aére HUNC, ve sInE
corporis costicuriua, sed quod linchis
non hacmistio, dC.)
FIOFacIUS:
Natura fier et laudabile carmen an arte: ex essiciente.
Onasium est, dc.
Vbi exefficience distribucio eAt. Poe
mata enim bona Humenatura dE aFrC.
Plato in Timco diuidicrriagulos in Eg- eforma.
laceres, de inxquilateres. Iea clementa per cc
formas, quod aliud sic prramidale, aliud ca
cubicum, ec.
Onae-
OIA
M. d
elte
all
1103
alia
eac
M
15d
Deis
CIII
aUI
IMI
Ma

## Folio 126 — 1045795771:0130
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000130.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
03
(26 DEALEOT. CMEND. L. IB. I.
Duonam distributionum e causis excel-
lentior est?
Distriburio inceoriinmembra. Ouan.
doquidem comprehendit caulas clen.
riales.
Duid est interrum
Inteorum estcorum, cuipartes suntel.
Tenciales. (Seuellentiam conterunt.) Vnde
pacet inceorum elle effectum quod con-
Riruitur etsentialiter, id eR, secudum ina.
ceriam deformam exmembris.
Ouid est membrum:
Membrum est pars inceori. Consti
cuic enim inceeri essenciam: Ec quidem
cum essentiales caulae aut seortim luman.
eur; auc limul (vide dictum membrum
quantitatiuum) dupliciter haec diuilio po.
cestinsticui: Primomodo, cum inteorum
diuidimus in maceriam d Formam; vri
elaconi mundus constat ex corpore da
nima. Nosrectius dicimus; animalcorpo
 re danimasentiente constituitur: lecun
do, cum inceorum in parres quantas, qua
rui quelibec parcicipat mareriam a Formdi
nve cum carnem vel lionum aut simile le
n camus, aequaliter, vel inaequaliter. Ia
Geammatica diuiditur in Fermologian et
Syncaxin: Dialectica in Inuentionem et
e ludicium: quarum qualiber habertor.
IMaM
manliame
conttiution
distribution
tium, velye
di conlequ
ctum depea
culum dcat
MOpeI
IatIS, OraI
Ctatibus, i
servatul, n
insinueru.
rumall,ud
liceis il plyl
Illudlibuia
Poltealle
de copeubu
omus de mie
Indelegtum
Ous i glleie
plauae scope
vidicmnone
dum (E aeP
amplus de
nede
Ia AI
neceridi
visco dupoe.
IM pIOM
intlicu quoe
re, demotunu
dehorum gei

## Folio 127 — 1045795771:0131
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000131.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
l.
ls
ss
100
dut
C
G
A
UII
N
IaI
101
alee
ile
(ad
ete
08
Dnet
bett
DE INVEHTEONE.
LL7
nam luam d materiam. Leaque in artium
consticurione porissimum vlurpatur hoc
distributionis genus, re d in parcibus ar-
cium, re syllogisinus in ancecedens luum co
e consequens, licur e axioma in subie- cc
ctum a praedicatum; vel seorlum in vin. cc
culum a CatCgOFCMaLA.
In operibus arrium, re historiis, poe-
matis, orationibus, epistolis, d aliisera-
Ctacibus, icem Colennicer ab erudicis ob-
Ceruatur, vevelaperte indicetur, veltacice
InSIMveTUE.
Ica Aristoreles in restibulo phrsico.
rum aic, sibi dicedum initio else de cacho- ce
licis in phrsica, deinde, de lingularibus. cc
Illud libris auscultationum praestitie: hoc cc
poltea ligillarim perlequitur, ee quidem cc
de corporibus asic libris de caelo, de de cc
Ortus de anima vero lingulari tractatu. cc
Inde sequitur de animalium affectioni- cc
bus in genere: poltea ipla animalia ee cc
plancae proponuncur. Ica Givillarim di- cc
uidir incio primi de ortu, quod dicen- ce
dum lit de generarione, corruptione: cc
amplius de alceratione e augmencatio- cc
AC, _C.
c
In primomeceorologicorransicionem ca
insticuic quod dictum sE de CanSIS MaFI- c5
res demorunaturali, de calo, de clemetis, aa
de horum generatione e corruptione; a
COM.
ett

## Folio 128 — 1045795771:0132
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000132.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
228 DIALECT. EMEND. L1B. I.
 consequens his else de mereoris tractare.
Ita in calce mereorologici porro specula.
dum elle ait de dissimilaribus; a indede
Plantis d animalibus.
13
miscomple
portent 
rbimut
Chritmuli
Ita Virsilius Ccorgica lua diuidic qua. usellects
dritariam: dum ita proponit:
Onid faciat laetas segetes quo sydere terra
LIcus
distribu, e
Tertere Maecenas: Vimisque adiuncere vita cuncis ab u
Conneniat: quae cura boum quis culeusba. Piguis, de
bendo
Sitpecori: at que apibus quanta experien.
tiaparcis,
Tinccanere incipiam.
initio actor
scriplerie, d
Sumca icant
volensdio
Ita Cicero prolege Manilia: C aulaqua brumduple
 icvidetis. Nunc quid agendum sic consl. Watorsilla
o derate. Primum mihividetur de genere
o belli; Deinde de magnicudine, cum de
 Imperatore deligendo esse dicendum.
Estrect
Imvet
Finsino diparriciones obleruanenostri puugu
cemporibus Concionatores, cauendone puisin
NIMIS IAIEA MEIBFA VnA INGCFANE Or. Mi lu
TiIOnC.
le, quen
In Cacris non quidem apertae distribu. lune, ibiur
ciones leguneur; obseruantur ramen e I mendI
CIFC.
sed denue
Iea enim D. Paulus in Epistolaad Ro hiounclet
manos eria ridetur membra obserualse iI. Minioe
33 T. Quodomnes peccatores, ludaei d Cra.. Cpdlbu m
3 Ci. 2. Quodomnes Calurem consequan. Myso plle
n curnonlege; lediusticia Adei; ec haechir.) Menbu, 
M
diber.
2. lib.
3lib.
+. lib.

## Folio 129 — 1045795771:0133
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000133.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
1B.
dIId
Osp.
_V
uide
nSei
CHII
bdis
dlula
sie
e
iduI
MII
1et
1d
21I
ad
se
ile
DE INVENTIONE.
129
miscomprobacaroumentis. 3. GuodO- cc
porteat contormiter illi iusticiae viuere; ce
rbimulta de viciis vicandis a rirturibus cc
Christianorum; item de adiunctis lalu-cc
eis, effectisque.
CC
Lucas suam historiam eriam apertius
distribuic, cum inquit: Vilum cstmihire cc
cunctis ab initio exacta diligentia perue- ce
sigatis, deincepstibiscriberem, ac. Fx cC
inicio actorum transitione indicat quid cc
Ccriplerie, de historia luperioris parre al- cc
Cumca, cransit ad acta Apostolorum: qua(I cc
volens digiro ostendere, historix (IX ME- cC
brum duplexirnum de rerbis factisq; 5al- cc
uatoris; alterum de rebus Apoltolorum. ce
Estne etiam alius vsus distributionis
ecansise
Tmoest. NTaI VE IN GCHCFCEOTUM PeF Distributio
partes arsuitur comprobando, de ricissim pro terriour
Parces per corum; ita in diuisione ecau sumento.
(S: Probamus enim effectum corum el-
sc, quia caula in quas est distributum,
unc; rbi tamen nocandum est praesertim
in membris, quod non tantum omnia,
Sed e naturalicer rnita requirantur. Ita
Eeorum est effectum, distriburae caulz c-
runc. Variacio camen estin membris prin-
cipalibus ex minus principalibus. Nam
inceoro polito, non necelle est omnia
membra, etiam minus principalia poni,
se

## Folio 130 — 1045795771:0134
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000134.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
130 DEALEOT. EMEND. L IB. L.
Ced laris est liprincipalia; ve: Sihomo ett,
Corpus animam rationalé habet, quan-
33quam Forte careaerno digito. Ica vicissim
homo eA, hillas parces habeat, criam si ab.
o3(INEaUFeS, VelMaFCS.
lea aliquid de inceoro colligimus quia
vidines parcibus, Cvicissim; re: Niger ett
00
Echicrelruum membrum Caris eAt, quan.
quam caurio adhibenda estne rotalicerde
toro concludamus, rbi arsumentum par.
cialiter arguie.
Neccumrnomebroinceorum disponi
pocest Non enim anima esthomo; nec
Capucorpushominis, ecc.
Ita Cacullus principali membro nesa
To, ResaCincegrUM.
Ouintia non est venustu,
Ergonon formosa.
Et contra ab incesro ad membras
Lesbia est formosa,
ErgoC venusta C candida, (3C.
Omincia formosa est multis. Mihi candi.
da Tonga,
Rectaest. Hac ero sic sincula consiteot.
Commillud. formosa, neco. Nam nulla
venustas,
Tulla intam magno est corpore miba
Salis.
(tota est,
Lesbia formosa est, qua cum pulcerrima
Tum
Dinuiouu
Ca deag, lun
erie vel ca
modictecor
TiOie, gett
moionet
ettectummo
dd plie. C
cionisulique
Egcega
12. Ibimla
tuc. Diaione
idempius.
LBIdeVomn
Mo EIIm
Spmha
D
Trai
e
MuuS
ses quotibem
vetspiius.
(Habeo c
quiamet
Tcai alla
Nequeanam
coinguam
gmeneume
QuiaC
nonett.
Mutitialitem

## Folio 131 — 1045795771:0135
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000135.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
les
t6
10
1d
5b
ACB
e0i
DE PAVENTIONE.
132
Tum omnibus una omnes surripuit ve-
neres.
In Cacris Saluacor negat se spirirum el- ce
se, quiahrabeat carnem e ola, quibusca- cc
Ter LpIrIEAS.
(Hlabeo corpus rerum, Cumqi homo,
quiamembra humana trabeo, dc.)
Ica in aliarum caularum distributione. Terrium as
Neque a natura neque arte, neq; Fortui- sum. ex aliis
tornquam tuit inrebus currus Tolus. Fi. causes distro
butis.
mencum ergomerum est; leures exictes c
nOnClt.
Ouid est distributio ex effectise
Distriburio est in qua parces sunt esfe-
cta. Leaq; cocum quod distribuitur e causis
erir vel caulam comprehendet. Frcum
modi eftectorum lintingeneli, e corru-
cione, generato ee corrupto, seu ommino
morione deremorutacta: reteratur eriam
effectum modo ad rnam caulam, modo
ad plures: distinetio inde huius dictribu-
cionis aliqua peripotest.
Foregiu exemplu habet Paulus L. COF.
22. Vbirnius spiricus raria effecta diuidu-
tur. Divisiones, inquic, donorum lunt; sed ae
m idem spiritus: Fc divisiones ministerioeu; ca
I1
toia
ee
Cedide Dominus. Ec dinitiones operatio. Nota etiam
num;ledidem Deus efficiens omnia ino. artis voca
bula.
mnibus. Vnicuiq; rero dacurmanifectatio a
Spiricus ad id quod expedic. Nam huic a
2. PCL
2
NUIS
bd
ali
V
at

## Folio 132 — 1045795771:0136
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000136.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
132 DLALEOT. FMENB. L FD. I.
on per spiricum dacur Termo Capientia, ali
o lcientix, alii Ades, alii dona lanarionum,
3 alii etticacia potenciarum, alii propheria.
 alii discretiones spiricuum, alii generalin.) illestuu
 guarum, alii incerprecatio linouarum. Sed geueu
i omniahac efficie rnus ille _ idem spiri) Weial
onTUS; RC.
Virg. I. Aneid.
Illi se praedae accincunt, dapibusque fucuris
Tercora diripiunt costis, e visceranudit
Parsin frusta secant, verubusque tremenii
fieunt:
Littore abena locant alii fammasque mi-
nistrant.
Dichoromix etiam hiclune: ve inbel
i lo milices alii imperant, alii imperata t.
Ciune. Nacura aut inceora signie, aut mon
Ara.
Onaehic distributio excellit
Distribucio generis in species. Erqui.
dem ideo excellie, quia vrrumq; estsym.
bolucaularum _ effectorum secunduel.
sentia; genus quidem nota materie de for
me, licetmateria tribuatur porius; species
vero effecti ex materia e Forma, quanqui
Formam nocermagis. Vnde d a Ciceront
Crxcorum cisos latine forma redditur
Ouid est cenus.
Est eorum partibus essentiale: Seu, es
lettimnoi
lummuespen
dericittm
munsco
mrimopi
Interuiera
Calegonisien
ACum t
1081ei
Ll p
Tames gentn
ciusellecumun
risettel. Eltu
Ingentteistu
redminimmmt
FOrmau. m
MamCdipoS
ricipem. Hoe
Deltan
lbetesgecietu
corpoullens le
Patalnubue, C
cocu quod complectitur species iisgi lui Puliguns
ellen
elsuincom
sumiti spe
Ia gilus

## Folio 133 — 1045795771:0137
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000137.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
DHE
era
M.
a1
U
LH
M
u
11
DE INVENTIORE.
ellentiam communicat. Itaque essentiam
luam inde species accipiune, non quidem
itaregenus sic aliquid exictens natura, e
in se speciesreinceorum membra habeat;
Cedgenerico leu communiamplexucon-
cineat, e cohibeat, perlerero extraincel.
lectum non Cubsstac. FX illa Communicace
Cumuntur speciesnalcunturq;; quaquam
Cricilum exillis collectis illa imago com-
munis Concinnetur. Namgenerainuen-
curum oporret inductione specierum rei.
Inseruic camen Facilicaci cabula rerum in
cacegoriis, icem lapientium aucoru d arri-
ticum rlus ec indicium; cum aegumentis
l0g1C15.
Onidspecies est?
Es pars generis. Ieaque luam eNen-
riam ex generis amplicudine sumit. Vnde
eius effectum dicitur, relcontinere gene-
ris effecta. F. Acamen plus in specie quam
in genere, reloquutur, quia praeteroene.
ricam rationem rotam, etiam luam habee
Formam: veluci, Animal signiticat substa-cc
ciam corporealentus, motusq; ee vitEPaF- cC
cicipem. Hloc distribuitur in species duas;
beltiam scilicer e hominem, quaru quae-
liber ex generehochabet, velc substantia
corporeariuens lentiensque; reruntame
parcialinocione, cum nulla speciestaam-
pla c quam genus. Precer hoc rerdbettia
Cuam
di
2II
et
UI

## Folio 134 — 1045795771:0138
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000138.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
234 DEALECT. CMEND. L IB. I.
Cuam formam in bestiali aestimationeha.
bec; homo luam inratione: Quaru veraq;
tame delionat generis naturam in corpo-
xeavireure. Hlinc cuenit, vepolica specie
Ponacur genus, quia veraq; pars essencialis
generis est in specie; led quia genus ain-
plius estrna specic: Iraq; sirna speciestol.
latur, non tatim tollitur genuscocum. In-
Tringitur tamen ris cius, licur dicitur, ge
neri detrahitur per speciem. Ita despecie
genus dicieur: Ec definicio generis com
munis est speciei eodem modo, scruata
Tua amplicudinc. Species polterior eAge.
nere; genus prius speciebus: idque rario.
ne caula. Sed perinductionem, genuset.
iam es polterius. Vnde philolophusaitr.
nivertale aur nihil esse aut posterius esle.
Apparet inde eriam specierum inuen
eio. Cum enim oriantur exgenere; sin
hoc lunt oppolice forme manifectum est
eas esse species, e intor ese diuidendum
genus quorluntillae. Prrones adiuvantur
item cacegoriis, artium exemplis, de iudi
ciorirorum illustrium in rlu. Videndad
areumenta logica lunt, ex quibus genus
exticit.
Ratione goneris rnivertale C pFaesta
Stabile ad scientias gignendas, quia caulas
essentiales, e quibus scientia veristima est
comprehendic. Et hoc etiam Aristoreles
in pe
in potaono
tiBissilliuo
Meteol. Cit
proper qu
racienen 
auteM CUM
quibus lunta
raptionis, e
Ouare ex Ma
quadamrent
Arationis. L
praeltanrillu
Ca, d exget
ciesrerd
Tuun Rec
buriogenet
elt, quia to
nus, duIsC
Bolmnsell.
Lepeluum II
Meuiuole
Lumiem
cies, putect
hus nilper
8emI
Ponaute
suiur
Sperespec
EmplaIB

## Folio 135 — 1045795771:0139
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000139.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
ett
lla
Sd
a
de
00
d
US
21
s
id
III
III
do
eit
eel
DE LNVENTIONE.
in posterioribus contirmac, demonstra-
tionesq; inde pecir; quo sensu a in Anc4.
meteor. (criplic: Siclcimusrnumquodq; ce
propter quid, de quid est, simateriam auE cC
rationem (Formam) habemus, maxime ce
aurem cum ambo (species de seneca I cC
quibus sunt am b0) e generationis _COF- cC
ruptionis, ernde lic principium MOTIIS. cC
Ouare ex hac distributione, drnivertali
Quadamcenus aroumentu oritur demon-
Arationis. Ex eadem eriam definitiones
praestantissimae, quae Xipla lunt scientih-
Cx, ec ex generetormaque constant. Spe-
cies reroid est quod dehinitur. Fedistri-
bucio generis in formas specierum cadem
eA, quia formae cum genere luas consti
cuune species, auc repetendo in parribus
genus, auc repericum intelligendo; vesyl-
losilmus es limplexauc compolicus; vbi
sepecicum incelligitur. Plaerunque enim
mecutautologia non relumitur.
Cum item correlata sine genus ee spe-
cies, patethinc, nullo alio pollearouise-
nus nisi specie, de speciem non alio nisi
genere.
(Nonaurem species adiuncto, _C. aF-
guituE)
Speciespeculiarirer adhibire etiam ex
EmplaYOCAMEUI.
135

## Folio 136 — 1045795771:0140
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000140.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
136 DLALEOT. EMEND. LIB. I.
Ouomodo dimiduntur Genera (5
Species:
Genus aut generalissimum est, aut (ub.
alternum. Ita species eklubalterna, aut
specialissima.
Ouid generalissimum genus?
Duodineadem arre est lummum, hoc
eA, nullum habet genus superius. Irag: si
quae rocabula ecrationes luInEquaerum 2.
liiscum histribui polsune, rocanturtran.
cendentia; requae in omnipene arce adhi
bencur, RES, aliquid, ecc. Icem Simplex,
compolitum, ee limilia.
In dialectica inventione Argumen-
cum genus esgeneralissimrum: In gram.
MatiCa, VOX, CEC.
Ouid est genus subalternum?
Es quodinferioris estgenus, luperio.
sisspecies. Ita e species lubalterna genus
estinterioris, e species superioris. Coin-
cidunc enim: ve caula cA species argumen.
ei arcificialis primi absolure consentaneii
senusveroestmateria, Forma, ac.
Ouid est species specialissima.
Dux porro in species alias diuidinon
ondinidun. Porelt. Itaque _ Indiuiduum nominatur:
qualia (unt exempla preceptorum in scie
ciis, in quibus stac dinisio.
Exempla aurem lunc non ip(a senten-
cix ex alienis opcribus rel propriis
cran
Helltt
Neem
iis en
un Dett
hierer
uidu
Generud
chodimivert
indeacium to
Recenseete
De
Tnacmbust
ladiume
detormamhu
Plaibu
Speciespenum
Puoprtto
Imtaeus, 
delum.
Ilor ip. Le
in Apollalor, 1
relates, dma
mainictenol
I opel
res, Guptat
Sl.MtL. DB
Curgiles: 
ingsuic, il quate
Qud duienimin
Iagueree

## Folio 137 — 1045795771:0141
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000141.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
Ia
ei
IIII
CCde
p
18
C
UI
e1
Ind
Ml
CM
10)
11
DE INVENTIONE.
137
cranstumcae; Cedrationes in sententiis:
re exemplum caulae efficientis Pro-
creantis est Deus respectu mundi;
cum Deus sic alias res Theologicai
hicrero in Deo ratio efficiendi indi-
uidur spectatur.)
Generu de specieru deductiones me-
chodirniuertalis Fundameneum habent:
onde arrium Forma nalcitur.
Recense exempla distributi inspecies
generis?
Tnarribus lune Frequencisima: VE CaU-
Cadiuidicur in efficientem maceriamque, cc
ee Formam Ancinque.
CC
Placo in Timao clementa diuidicin g.c
speciesicerram, aquam, aerem, dcigi2CM: 
Duopacto dTlipp. de Aristoreles)
Inlacris, Luminare dinidicur in Colem ce
dclunam.
ce
L. COr. 13. Ecclesia ministri diiidunur ce
in Apostolos, Prophecas, Doctores, Po- cc
celtares, Sanatores, Gubernatores, Sub- cc
ministratores, linguarum peritos, ec.
ce
In operibus arrium occurrunt rario-
Fes, quod pleerunque alirer (intrractatx.
Cic. in T. OA. virturem diuidit in qua-
cuorspecies: Omne quodhonectum eAt, cc
inquir, id quatuor partium orieur ex ali- cc
qua. Auc enim in perspicientia veri, (Oler-ce
ciaque rerlatus, aut in locietare hominum cc
cuendam
alt
Ina
M,
at
l
nta

## Folio 138 — 1045795771:0142
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000142.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
138 DLALEOT. PMEND. LLB. I.
etuenda cribuendo que luum cuique dere.
i rum contractarum Adc; aut in animiinui-
o ctimagnicudine dcrobore: aut in omniu
 qua hune quaeque dicuntur ordine d
 modo. In quo inest modestia ectempe.
on rancia, qualidicac, rirtus eAt prudentia, aur
 iusticia, aut forcieudo autremperantia.
Meconrinia lubiecti, poluie subiecta
peo adiunctis; ve de Ouidius in F. me.
carm. vbi animalia diuidic.)
Loco certiiarsumeti adhibetur inhis:
Cic. pro Archia dispurat non mieum
ese Oratorem à Poeraadiuvari, argume.
20 artium incer se coonatarum. AC ne quis
 nobis (inguic) ita diciforcemiretur, quod
 alia quaedam in hoc lictaculeas ingenii, at
 quehaec dicendi rario aur disciplina, nec
o nos quidem luic cuncti sudio penitus
 viquam dedici fuimus. Ecenim omnesai.
 tes qua ad humanitatem perrinene, ha-
benc quoddam commune rinculum, de
 quali coonatione quadam incer le con-
53 TIMCNEUE.
 Act. 14. Lysris Paulo _ BarnabX deAi.
o nantur lacra; quia habentur pro diis. IIII
o vero prohibent, quia se Faceneur homi
33nC5. Species unt Paulus d Barnabas:ge.
o Heta, diis homines.
 Tcain r. de anima: Anima necignis elt,
i necaer (reroluit Diogenes) nec aqua (ve
Iip.
epioncu
quidlone
homvelti
numano el
quid pi
Caie qu 
speltancur.
Materiam
Aidua
Hectoraqu
Pabliea.
Aistua T
Sivil
tinudiu
nenalhibi
velaioperum
Crgad d
idenseuli.
pariibuim
ciciden I
tiusbabum
(Generaleta
speculnene
PIGUI
Hippobail) A
lobastf la
Oid. L. de
peiecrer
Poltiolmribe
Menreimm
Pensonm pIa
Obiectio.

## Folio 139 — 1045795771:0143
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000143.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
B. 1.
DE INVENSIODE.
139
Elippodixic) nec terra (quod nullus aulus :c
estprolireri) nec elementaomnia, nec ali-cc
quai Nonersoelementu. lta sponsianec ce
homochnecheltiainon eroo animal: FF: c5
animalno elc: neq; ergo bestia auchomo. ce
Lohan. 4. Deus debecadorari in spiricu; cc
Quia spiritus.
Ouid. 4. decrist. virtus in aduerlis spe-
ctatur quia bellica, naucica, medica ita
Spectantur.
Materiamq inistristem virturibus imple
Ardua perpraecepsgloria vadit itor. Ouaestio.
Frectora quisnosset felix si Troinfnisser e 1. secies.
Publica virintis per malafacta via est: sio re-
Arstua Tiphyiacet sino sit in aequore stuct: Delua.
Si valeat homines arstua, Phaebe iacet.
Eluius loci sunt de exepla specialia ge-
neri adhibica. (Alias enim ad compatata
vel alio pertinent)
Cic. 7. dd AEr. Vebem eu relinquaS: F. (5O Dialoeus
idem Sgallirenirene. Non est (inquic) in Pompei ex
parietibus respub. Est inaris de Focis: F0- C10.
cicidem Themistocles. Fluctum enimto- cc
tius barbaria Ferre vna rrbsnOn POTeTAL. CC
Generalefactum est, ribem relinquere;
specialia exepla; Phemittoclesreligc; Po-
peiusrelinquie) Acidé periclesnon fecit ce
Speciale exeplum dissimile) annum tere cc
Pols0. cum praeter mcenianihilteneret. Cc
Nostriolim rebereliqua CapTa, AECCMIFA- cC
MEHFELINUeTUNE.
Dua
lva
laL
AOII
rdin
CreI
entia
anII
Tubie
in1.
11
 M
aet
Cne
Den
Indi
Pe
MHE
ILIIII
ele
DaC
CHIS.
IIM
ddau
oui
19
=. DeC.
3. )FCc0

## Folio 140 — 1045795771:0144
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000144.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
3
3
33
14O DTALEOT. EMEND. LIB. l.
Oua est distributio ex areumentis quodam-
modo consentaneis?
Cumtorum diniditur in subiecta, quae
distriburio est ex Cubiectis; relinadiuncta
qua es distriburio exadiunctis.
Ouid est distributio e subiectis?
In qua parces lunt Cubiecta. Itaque
cocum erit argumencum adiunctum.
Rom. 3. Deus dividitur per ludaose
entes. An Tudaeorum Deustatum: Non-
ne degencium: Imo d sencium.
(Adiungitur Deus duplici subiecto)
L. C, Or. 15. prolixum exemplum est: Alia
caro hominum, alia piscium, ecc. Item
 aliagloria calectium, alia cerrectium.
23
Cic. 5. Tusc. Fria genera bonorum la-
cuic, animi, corporis deForcuna.
Fluc pertinet diuilio nominis signif.
cantismulcain hignificata; remalus signat
improbum, rel arborem quandam, ret
Perricam nauticam, ec.
E Cubiectis occupantibus est, cum di
Co. Senluum aliuscolores cornolcir, alius
33 lonos, alius Capores, alius odores, aliusta.
oCtiles qualitares.
F comprehendentibus; Filiorum Non
on alius ad eurum cocessie, alius ad austrum,
o alius ad aguilonem, alius ad zephyrum.
 lea rentorum alius ad auroram, alius ad
meri.
Dinisco no-
minis p0l7
Cemt.
Mel
prentionen
IL ACCO
argueil
aIiMCIDC
siud 
du
ellet, altan
None
rent, quiam
pores, neC
cognolcun
Onite
Eta
lul. la
LLoL. J. H
aosa libero
Fenim 
Por
hede so
pec
i
Aibuie p
AuI
Auip
muniime de
Ailr. E
levalm do
norin lete

## Folio 141 — 1045795771:0145
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000145.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
quot
Ca, 
adiu
isi
I
lumi
lat
Dit
bbt
esti
ul.
TUM
18l
aM.
Cut
Cllia
ali
at
As
aliu
DE INVENTIONE.
14L
meridiem, alius ad occalum, alius ad se- ce
prencrionem policus est.
Es _ accommodatio ad quaestionem
arouendam; ve: Christianorum policcuma cs
aut in caelo cs, aut in mundo: In hoCnON: ce
Inilloergo.
ie
(Duanquam hoc porius exdissentuar-
guIc)
Sibonum quid eser ITa, aUIECOEPOTIS ce
elec, aucanimi, aur forcuna. Sed nullius. ce
Nonergobonum. Ita: Planca senu ca- cc
rene, guianeccolores, nec odores, necla- co
Pores, nec cactiles qualitares, nec POnOS ce
cognolcunt.
Ouid est distributio ex adiunctis ?
Fs distriburio in qua partes lunt ad
iuncta. Traguecorum elubiectis eAt.
L. COr. 7. Hlomines distribuuntur in (ex - cc
uos eliberos: In Geneli, homo estmas e a
Famina (alias e aropor uw ) Ice Macth. 19. cc
Formadilemmatis ex hoc loco inGc-
nehest. Sibencegeris, probabis, sinmale, a
peccatum inforibus quiescit. AoerC di -cc
Aribuitur per bene d male. AddUnEUE CC
aucem Ratim consectaria. Ita in ROC: cc
Auc pulera ducenda eArXOr, Critq; COm- cC
imunis; aut deforinis _ crit inorata.
Aristoc. Elementa quaedam grauia & cc
lenia suntabsolure; quaeda relare. Omni-cc
no rarix ex trequences hinc lunc dictin-
ctiones;

## Folio 142 — 1045795771:0146
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000146.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
I42 DESLECT. EMEND. LTB. I.
ctiones, (ed ad probâdas quaectiones non
perinde efsicaces, nisi concurrae Forma
generi, quod situc, ad divilionem generis
in speciesrecidic.
tlactenus de distributione.
plipaiui, nOI
nerproprie. Viu
commune detin
ma compreher
ciemvell8.
Areuirur au
eumedconuer
Onoin
e I
Dupled. pe
(S ellentia
bus, quae gu
duneur. Vnde
Cale caularume
tinirio ellenta
ua caI
tionenihil a
Forma; lat
inerdum aclia
tomanon dl
PAIIBE. l
Dec toimatum
Det
2. 22 22tt2ta
Ouid est definitio:
Roumencum arciticiale ortum quo
LL explicatur quidres sIF. Ouid aurem
Pocislimum de substantia, (mareria de For-
ina vel ex his effecto) quaeric. Substantia
Symbola illustriora Cune severa speciesqi
quae demaxime scientihca lune, de vni
uertale comprehendune: Itaque definitio
ec subsantia explicationem exioit, de cam
genereformaque decerminat, ec dd scien-
ciarum arciumq; consticutione d demo.
stracionem plurimum atteee momenu:
Hlinc resula eA, quod dehnitio constatex
renere d differentia, quae formae estindi
uidua comes, liprima eAt. Rationc enim
ellentix sux maxime differe res a rebus.
Est ex lacis ad scientiam rei, G genus dc For-
mam indicat. Leaque dicitur in definitione
nihil debere esle supertuum. Nec FOtL
fciturres, liforma aut genusorillum e,
aut si quid ad illa delignanda necectarium
praecerirur. Iea si latiora, rel ansuctioi
vlur
Cogimur, quiou
ceagut uo
entantiS de IMIN
speciedus dut
MDtta 10III
lano ptovait
samot plltt

## Folio 143 — 1045795771:0147
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000147.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
1B.
lOnes
edc l
M
NB
EUm
vidat
eriac
ubA
spec
2, d
edet
EIE, dec
Cad
d de
DE TNYBA TTONE.
rsurpantur, non tora explicatur natura,
nec propric. Viciolum enim es genuS aUE
commune detimire, aur aliquid pereorini
rna comprehendere, cum detinire (pe-
ciem velio.
Arouitur aurem defnitio deRnito; FF
cum eoconnerriporest, dcrCCIpIOCATC.
Ouotuplex est desinitios
Duplex: pertecta ex delcriprio.
Ouid est perfectas
Detinicio perfecta ett que constatcau
Sis elsentiam Polummodo constituenti-
bus, quae genere de forma comprehen-
duntur. Vude rocatur Ermbolum rniuer-
Tale caularum essentialium: vocatur et de-
finicio ellencialis.
Ouanquam autem in pertecta detini
illum
cectat
ngul
locis repeti-
tione nihil debeat else praeter genus de ra pro in-
Formam; tamen quia formae immediate terpretasio-
interdum adhaeret finis, ve qui in muleis a nesunt.
Forima non differe nili modo quodam e
ratione: leaque tinem rua ponicuenit.
onea Nec Formarum rocabula laepe extanE.
15 d
etimi
Nec
leaque subsiruere periphrales qualdam
COSIIUE, QuibUS FOFIIA LaTIONCIM FCPEX
sencamus dinnuimus. Aliqui disiunctis
sxeciebus aut formis praelentis speciei
lub alternae Formam exprimune: Ced non
latis approbat. Nam detinicio generis de
qualibet specie tota scorlm debet dici
quo
Hlac ex suu

## Folio 144 — 1045795771:0148
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000148.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
144 DLALECT. EMEND. LTB. I.
ouodindisiunctis herinon porest. Nec
caro genus lacet. Ieaque aut incellectui
commiccitur, aut specieb. repeasentatur.
 Iea arces detinimus: Medicina eAt ais
 bene medendi: Mulica bene canendi,
o Khetoricabene dicendi, ac. Quibus lin
rulis cum Aincinsinuatur Forma.
(TRa FOTImA _E AMCS NON FAEO enUN
ciantur lubiectiue; vearichmerica est
TCICMEIA AMIMCEOFUI; PEO, aES bene
numerandi: Pheologia estscientiare
rum dininarum: Dialectica eAt aisde
veenda bene rarione; Inuencio es
prima pars Dialectica de invenien.
dis argumentis, ec.)
EstChaecessentialis dehinirio, cum in
ceorum permembra explicamus: veHo
33Mo CAaniial Constans Corpore d anima
ocationali. Caput est membrum animalis
 continens os d senloriaillustria. Manus
CAmembrum hominis constans ex bra
 chio, cubito, carpo; metacarpio de di
sICIS.
Sieur aucem in distributione locum
speciei occupabat Forma. Ica in detinitio
netormam repealentat notio quae dam ex
genere rim proprietatis habens, quan
quam iplaper Se Foret lacior;ve, virtus est
habicus animi rectus, vbi rectus animus
Locotorma polcusper se lacior elt; atge
net
Nest ssesalus
Imnitseste
senlasaurum. 
Sonsetele
Relatio lle
contiuit. EAt
fectiir; IE. M
Paeret quip
Cumdico
aduerum; le
Ea. EsL eni
legibus.
MHde.
les dielnu
natuTaM e
adimcl. II
buimus, lei
le negueunt
rocamidei
EA
argumen
Uagit
tialinora com
Id; demper
du intel
Lum dus lla
Tamen IEMa
Hac voca
cur parim
is
rorperset
AEA COI

## Folio 145 — 1045795771:0149
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000149.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
1d
lb
den
US
est
Ied
Sb
IU
2
CIC
et
UI
I1
21I
1I
M
ex
d
100
IM
dalt
Que
EIIS
MIII
lid
DE INVENTIONE.
145
neri aggregacus, proprieratem acquirit:
Tcarilus est sensus oculorum: Audicus est cc
Penlus aurium: Color eAt subiectum vilus: cc
Sonus estsensile aurium, ec.
Relacio icem perfectam definitionem
constiruit. Estenim ellentia correlari ef-
Fectrix; ve: maricus cA qui habetrxorem. cc
Pacer est qui prolemhabec, etc.
cc
Cum dico: peccacum est vitium legib. cc
aduerlum; Forma designatur duplicino- cc
ca. FA enim eius racio in aduerlando
lesibus.
In hac: Oualitas est Forma qua qua-
les dicimur; Coningatum exprimie
naturam eius: e additur meconrnia
adiuncti. Ita Distriburio est qua distri-
DuIUS, eEC.
Vbipertec detinitiones haberitaci-
le negueune, it ciptiones damus, quas
rocant detinicionesimpertectas.
Onidest Descriptio?
F.A detinicio impertecta ex aliis eriam
aroumentisrem detiniens.
Iraq; in detinitione cum aliqua essen-
ciali noca coniunguntur aroumenta plu-
Ta; Semper aurem aut ponitur genus
auc intelligitur. Reliqua vel formam
cum aliis habene, vel sinc ea alia, ita
tamen re hac differentia quae iuncta gc-
neri convertatur cum dehinito. Perti-
E
MCF
et

## Folio 146 — 1045795771:0150
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000150.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
246 DLALEOT. CMEHD. LIB. I.
nethuc quae rulzorocatur definitio call.
sccideralis. Calis _ accidentalis. Porro descriptionum
in rlu modi inveniuntur duplices. Aure
nim concila reimur, aut ampla copiole.
que illustraca. Ibi argumenta pauciora
lunc, hic plura, ex (xepernius generis con
CeTUANEUE MULEA. LEPEO AESUMentOruI
natura, alia aliis sune leviores. FE nonra
so criam parricula salcem ad praesentem
quaestionem reiles adhibentur.
o Exempla sunt eiusmodi: ROm. I. Fuan.
selium estporentia Deiad lalurem omi
o Credenei.
(Ouali dicat: FA doctrina per quam
Deus efficaciter contert Calurem cre
dentibus in Alium)
Hlic cum genere quod caulam com
plectitur essentialem ponieur caula eti.
ciens, ectinalis. Itaq; Ve Apostolus enun
clauit cotacscautalis.
33 Macch. 2T. Templum cAdomus preca
cionis. Vbigenusponitur cum adiuncto
33
quod definaliter explicatur; quali dicaci
Domus constructa publice ad precan
dum e alia officia sacraibi celebranda.
Iea Scholasterium est domus publice
 exAructa ad piecarem liceras que ingenuas
o vacando ab opiticiis de interpellation
 bus, discendas.
Incerdum disperla Cune de Scriptionum
eiul
Causalis.
Modo duo
descriptio
di16.
Culmout M
Me
Bopit
160
pmulancte
imestad PI
II loll. L. 1
Eposuisae
crertalun, 
demi lohann
retimonium
appnuIO.
Aedun
Dene
Pal d Gdll
demipten
eiis habeniu
Vunllus et h
Mlmetcaliera
AISIIEBId
laset
Cliuottaniu
rauma  elt ie
regoii, aie
alEimIE qu
Non enim spe
led de hita dep
Cullos non ine
cum moende
Mll eteneus ret
lenenm u9

## Folio 147 — 1045795771:0151
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000151.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
la
AIII
Dt
Cd. 1
Cd
pa
nei
Je
ul
Tal
Miti
cet
de
U
(a
dl
AII
1d
Ud
ad
EDia
US
DE TNVEATIONE.
147
eiulmodi membra; ve incolloquio Chri
Ci cum Nicodemo, delanicio bapeismis
Bapcilinus est lanaerum constans aqua e c0.
Spiricu lancto ad regenerandum: quod er- cc
Jam estad Tic. 3.
cC
Ita Toh. T. 20z∞ eA Deus qui in prin- cc
cipiofuir (aerernus) es omnia creauit, quae ce
creatalune, e posten caro factus est. Ibi - cc
dem: Tohannes cshomo d Deomiltus re cc
celtimonium perhiberet de lumine iam ce
appaCicutO.
c
Adduncur d dillentanea; ve regnum cc
Dei non est cibus de pocns led instiria, ce
Par d gaudium spiritus Cancti. R Om. 14. cc
Semiplena deleriptiones etiam in la-
cris habeneur; re in confessione Petri:
Chrictus est Alius Dei riventis; omilla c- c
nim estalcera naturahumana; cum CHEi - 5C
cus inreoram nocerperlonam Caluatoris.
Ita si ex Epistol. Llebr. IF. dicas, Ades
Itaincene-
S: TLomo est
eA substancia rerum sperandarumm. (Sub- anima vi-
stantia id est repralentatio, polcio, Ca, vensiproho-
cegoria, attirmario non cicubans vnbra mo est Dei
auc inane quiddam, sed cui res lublunE) crearura
initio a Deo
Non enim speranda tancum Cunt Ader, ex limora
Ted de facta d praelentia; quorum carmen cta instato
caulas non intellisimus. In supplemen- infacié cine
cum itaque additur dehnirio alcera. Pides spiraculovi-
Cs Flenchus rerum qua non apparent
SEII CCTLUM AESIMENEU docenS _L CON-
R
Uin-
tae seusprri
ICI
de
tu oitali
D5.
l

## Folio 148 — 1045795771:0152
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000152.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
148 DTALEOT. EMEND. LFB. I.
nincens Aducia infallibili ea esse quae lune
credenda, etiam (InOn appareanE.
Hlic nocandum quod interdum con
cernentur eiusmodi genera, rehictoria in
o3 2. de Orac. F. Rcectis cemporum, lux reri
 catis, vicamemoriae, magistrarica, nun
incia recustaris. Ita idem: Comcedia
es speculum consuecudinis, imitatio rite
o imagoveritatis.
Apud protanos autores item occur.
runt copio(ae de scripriones; veCic. inL. de
inuentione: Tlistoria cAres gestaab aetq
tis nostra memoria remota: Vbigenus
cum adiuncto cA.
FIOTaE. Rexeris, prectefacies.
Vbi rex definitur effectu; quali di
Cac: FA is qui secundum virturem a
IC.
Idem:
Virtus est medium vitiorum vtringul
reductum.
Irem ectabadiuncto.
Trem: Virtus est vitium fucere, (5 sa
prentiaprima Scultitia carnisse:
Dua lunt exaduerlis e privancibus. EI
haec limul Cuncmanca.
Nonenim rircus est fuga viciitancum.
ve nec Capiencia est prinacio sulciria;
sed cum Ane habitus, ab his icadeleri.
buncuI.
Ita PhiloCophus: Nigredo estprivario
2Ib
eta 3. Sat, 3
Canus est
qui non e
Aulins.
p
cadm lD2
Ielo ett
ModII.
ligui
deacus tatie
candum et
Aedirur le
tune cumle
rationesdie
Qua dbdm.
2d ued abtr.
Seuoctret
Mnoleere. Plare
Genus dlcerne
meae veil
pollum.
MIa
Salii, poten
Mbeu C
tismobilsa
Sunitedele
Lalporectio
id est, dlceiple
Comleougor
liuovonasin
DlIn
Edlal. et DC
niinuM en
lilIoes d

## Folio 149 — 1045795771:0153
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000153.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
qu
UI
ailt
lu
12
0
tal
M
lb
ldo
q
M
DE INVENTIONE.
albi: Frigus estpriuatio caloris. Suneman. cc
Ca delcriptiones exaduerIs.
Anima eA actus corporis physici or- cc
Banici, porenciariui: rbigenus cum (ub- cc
icc0 Clt.
Mocus est actus mobilis in quantum a
mobile: Vbiicem Cubiectum palsione de- Nora in de
Pionatum. Additur decerminatio qua in-finitione vo-
dicatur ratio per le inexistens. IlOcnO- cem, quan
tandum est quod philolopho sit Colenne. qua est exe-
Additur enim eiulmodi decerminatio setica rs
19. d avro:
tunc cum rei plures pollunt comperere et visio est
rationes accidentales:remorus cRCOrDO- actus oculi
rismobilis affectio, non qua corpus, nec qu’a oculmo.
qua album, sed quamobile; reindicetur
50 ng d avro.
Scircestrem per caulas essentiales co-
nolcere. Placoniin (ophista: Scire estper ae
genus discernere qua lingula commu-ce
nicare ricissum pollune, e qua nOn ce
Poltunt.
Sunc d descriptionesmodificacx; Pla-
coin Procagora. Sophista es mercacor de ce
cauporectisalium, quibus animus alitur: cc
id es, disciplinarum, laudans omnia lua ac
sine bonasint, Cine mala. Piulmodi deleri- ce
DEIOHES OFIMINEUE Cx COMPATATIS.
Hlorat. de populo: Populus est belua
multorum capirum. E. Cpilt. L.
Prolixiores aurem descriprioneslunt,
quas
di
MIH
itt

## Folio 150 — 1045795771:0154
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000154.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
15O DEALEOT. CMEND. LIB. I.
guasporissimum POetx de OratOreS CO-
piose  eloquenter dicturi adhibent per
circumductas peripheales. Ila vbirem
Hypocypo. ad riuum depingune, hyporypoles ro.
CanTUI.
3 TTebr. 7. Delcribicur poncisex Christia-
 norum ummus: pontitexnoster eA pius,
n innoces, impollurus, seoreratus a pecca
5C
coribus,  sublimior calistactus, cuinon
in sc quocidienecesse, quemadimodumre.
o ceristeltameri porificibus, prius propro.
 pruspeccatis rictimas ofterre, deinde pro
 peccatis populi, quodfeciclemelcumse
 meciplum obtulic, ec. Iimo extota episto.
 la plurima pollune colligi. Ita cap. L. ha-
bet descriptionem Alii Dei. Filius Dei ell
 quem consticuichaeredem omnium, per
on quem lecula codidic, qui est (plendorglo.
 a e expressa imago Tubstantiae Dei, d
 moderatur omnia verbo porentiae lua,
o quiq; per lemeciplum pursatione pecca
 corumnostrorum facta, coledet in dexriu
Maieltaris in excclS, Lanto praestacioran.
o selistactus, quanto excellentius praeillis
 forricus eAnomen; quia estprimogenitus
Dei, adorandus ab angelis, ac. vbiestre.
latum, Cubiectum, eftecta, caula eslen.
ria, lescomparatas minora, adiuncta, dec.
Ita D. Paulus deseribit episeopum: P.
pilcopum oporter esse inculpatum Det
dispen
Descriptio-
Bes c0710s
t la
Pplioien
primcli
miuerode
Mu
pu, lemperd
olis docene
horcandum
iudieentes con
Honcii set
lonsioiem
Dusin
Dugurit
inena
Resisur
FotI.
WIaH.
Entrnine
Inquenm
Ciide glo
ex one
benuvio
elle panim
brenenen
Consotueu
ddeenus, M
guele eu
lum iderneur
voilibilla eAt
MEspod eip

## Folio 151 — 1045795771:0155
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000155.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
e
DE INVENTIONE.
15+
dispenlatorenon cum idum FaltI, MONIE2- cc
cunduno vinolum, no percusloremnOn cc
curpirer iuero dedicum, sed hospitale, D0- cc
narum recu studiolum, Cobrium, iustum, ce
pium, remperantem, cenacem Adelis ser- cc
monis, docendi, ve porens scetiam ad ex- c0
horcandum per doctrinam lanam, de COn- cc
cradicentes connincendum, ec.
Horat. 2. Term. Cac. 7. Liberumica secun-
dum Scoicos deleribit.
Onisnam icitur liber? Sapiens, sibi qui
imperiesus.
Onem ne que pauperies, neque mors, neque
vincula terrent;
Resposare cupidinibus, cotemnere honores
Fortis, Cs in seipso totus teres atque ro-
tundus,
Externine quid valeat per levemorari,
In quem mancaruit semperfortuna.
Cic. de gloria in Miloniana: Sedtamen c
ex omnibuspeamiis rircuris,  ellet ha- cc
benda ratio praemiorum, amplissimum ca
esle praemium sloriam hanc ruam, qua ae
brenicatem vicae postericatis memoria cc
consolarerur, quae efficeret, reablentes, cc
adellemus, mortui riueremus; hranc de-cc
nique esle cuius gradibus etiam in c∞- ce
lum videantur homines alcendere, _c.
rbi subiecta, effecta, adiunctum cum se-
nere, quod estpramium, ec.
X 4
Ar-

## Folio 152 — 1045795771:0156
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000156.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
3
3
.
I52 DEALEOT. EMEND. LIB. I.
Arenitne etiam definitio quastiones
Imo arouit efficaciter. Namnontan-
cum definitum esse enincimus detini
tione, sed ee aliquid dehinico inelle per
candem, idque contra, licut in aliis arou
mencis reciprocis: siuc partes spectes, (.
UC FOEBM.
Exempla lunt: Non pudeeme Fuange.
lii: Ouia est porentia Dei ad Calurem 0.
mnicredenci. Iluius cum pudererosnon
debeac; neque Fuanselii.
T. COr. 3. Christiani non lunc protanan.
dii quia lune cemplum Dei quod est lan-
ctum: Cuius pFOTanaTOTCS DeUS Per
dec.
Ibidem.
Sapiences mundi lune sulti; quia la-
pientia mundi est sulciria apudDeum; de
hoc probacpro syllogil. testimonii divin.
Toh. 6. Domine ad quemibimus: verba
ricxe xrernae habes, _ noscredimus e co-
gnouimus, quodtues Chrictus AiliusDei
riui quali dicat, Nodilcedemus atc; quia
esAilius Dei qui habetverbavica arernae.
3
Hloc roborat cestimonio Adei d expe.
rienCIA.
Ica Duibene disserit, pure philo(opha.
cur Socrati. FA ergo Dialectica purephi
lolophantis Opus.
Scudedu vircuri est, quia habicui animi
;secudum roctararionem opera dada, ec.
Ineten
t
Gmest H
ClAgumet
sue Cod
reldal. Etd
raehiimal
RMerperie
tentusallI
tellu, alIIII
henul
nun vet
pleccicu
Cum ic
loluu, quatet
Mlteibien
erquimu
aemcene
maiba elt pra
euacherist
IIIOnOI
auolunden
Quoiu
Dupten: V
Ouidesta
Dinmumest
AelrelreriDe
MiI
pi devel

## Folio 153 — 1045795771:0157
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000157.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
10t
lel
CUB
e
15.
1
AII
at
_t
DE LAVENTIONE.
E TESTINTONIO.
Actenus argumenta arrificialia era-
LLctata Cunt; sequitur inartificiale.
Ouid est argumencum inartisiciale:
Fstargumencum quod ri ee nacura al-
cerius arcificialis allumea argnit.
Leaque coaronere porius, quam argue-
relolet: Fcarcificialia illa quibus assumtis
ralet, lunt alias plura, alias pauciora; plura
rein experientia quae caulas, effecta, lub-
lecta, adiuneta, dissentanca, ec. compre-
hendic; porissimum camen effecta: Dini
num veri Dei rectimonium omnia com-
plectieur.
Cum itaque non lua ri arguat, perse
Colum, quatenus nudum eA _ mereinar-
tificiale, rbi exquilicarerum veritas subri-
lius exquiritur, exiguam rim ad proban-
dum enincendum que habet. Vbi reroa-
macum est praesidiis arcificialium ralidisi
etiam efficacissimum elle porest.
Tdrnonominereltimonium, releriam
aucoritas dicitur.
Ouotuplex est testimoniume
Duplex: Diminum de humanum.
Ouidest dininum testimonium?
Dininum est quod ad Deum referrur.
Ec est velveri Dei, vel commenticiorum
numinum; de relimmediare perhibeeur.
vel
10i
nC
lisu
ede
FuI
UII
V
los
DUII
eul
2

## Folio 154 — 1045795771:0158
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000158.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
154 DLAECOT. EMEND. LIB. I.
velmediate. Veri Deicestimonium, quod
verbum reuelatum porissimum nomina-
mus (Esenim e aliud non reuelatum) Et
de roluncace auc essencia Deirestatur, o-
mni dubio etmains. Fs enim armatum
Tubiecto, vel caula (veroque enim modo
Deus ad verbum porest coliderari) ea, que
in se, omnem scienciam de pocentiam li-
berrime complectitur. ltaqu e satimme.
recur altenlum; et quo quis corum, de
quibus celtatur, argumenta arrificialia
speciatim inquiritmasis, eominus crede.
re ridetur Deo dicenti, nilicamanifectata
Sune sImuI.
In Cacris plurimus esthuius rsus: Matth.
4. d alibi dinina rox de caelo super Chri.
sEO restatur: FTic est Alius meus dile
ctus, in quomihi beneplacicum est; hunc
audite.
Tohan. P. Baprista arouit inde Pelumel
Ce Christum: FgO non noucram, inquil,
 illum, Ced qui milit me ad baptizandum
aqua, is mihi dixit super quem vide
ris spiricum descendentem, aC manen
rem Cuper co, hic eAt qui baprizat Spiritu
n CanCO.
5
Ita LTebr. T. Dicitur Deus patribus per
prophetas locutus rariismodis; d in ex
tremistemporibusperhlium, dcc.
2. PCF. L. Wegar Perrus propherica seri.
PI
net
pita, 
lalte
Ca
Db
DeeI. V
Pio
1
Per
l
Ia
HOnvene
eleat detal
H
Paleripru
lau Deii
MVeterere
Ccheriheia
Ia, hMeniI
dedlamule
Iopraier
clamenta.
Tettimoni
lolle Sp
IerunE etI
diouore
AIDentUII
Cheitur
immes Dec

## Folio 155 — 1045795771:0159
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000159.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
DE ENVENZIONE.
peuram esse priuare interprecationis; quia sc
non volurare hominis illata sic olimmpro- ce
phecia, sed lancti Dei homines a Spiritu cc
lanctoimpulhlinelocuri: Hlocporroin- ca
culcane passim Propheca, cum inquiune: cc
Dominus dixie, Dominusine milic, dec. FF c
Olecr2. Densiple dicir: Loeneus Cum per cc
Prophecas, ec eg0 mulcas praebui vilio- cc
nes; cgo in Prophecis alimitacus sum, Ceu 1e
perlonacorumrrebar, cc.
Fo argumento eciam ipse filius Dciv-
ritur, quod mittus sc a Deo, quod à seipO ca
non renerie, quod autoricare pacris omin c
dicat de Faciat.
Fluius generis esrota Scripeura, cuius Noca aute
pexleriptum lequendu, Fluc percineneo esta esse so-
racula Deiraria, liona, effecta, quo pacto ena atresla-
EeS at 2e
Christus dicic operalua de se rectari. Ua strumenta,
in vecerereltamento ienis calo delabens Nam alias
elacritcia comedens: Icem Commia diui-prrasionalia
na lumenin pectoralis circumcilio, iris, no restassro
ec alia mulra restantur. In nouotestamen-
copracer hlium, K operaverbumque la-
cramenca, Apostoli dhorum succellores
cestimonium perhibent dininum. In Pen-
cecolte Spiritus de linguae secta. APP2
ruerunt etiam aliquories angeli in retera
e nouOTelTAMENTO, EC.
Tubeneur camen explorari spiritus, v. ce
erum ex Deolint, ne cuinis rentocreda- ce
13I 1I5

## Folio 156 — 1045795771:0160
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000160.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
156 DLALECT. FMEND. LIB. I.
s mus, ex a Fallis propheris pendeamus. A-
13
mussisaurem est Deiverbum, ee hdesin-
de extructa catholica, _c.
Ita Cal. T. Paulus execratur cum quia-
o liud Fuanselium produxerie, quam ipse
 Pradicanerie, ec.
Dux ergo quis Deinomine secundum
exprellum indubicatum que rerbum pro-
nunciac, ca hdem habere debenepraesen.
cistimam.
Ouid fidei debetur testimonio numinum
commentitiorum?
Tancum quacum rerum cuidentia co.
probat aut consentus veri Dei oraculoru,
e experiencia, quancumq pium ex tas est.
Nam eth diabolus quid veri loquitur, ta-
mennonideo probamus quia ipseloqui-
cur, sed quiaid aliunde cAt. Nam de luonil
nisitallum protere. Imo planc ab eiusdi
etispendere netas est. Iragi de improban.
cur Arioli, arulpices, magi, incantatores,
At. 16. Puchia, ec. Iea Christus e ApostoliDia-
Ecarcics bolorum celtimonia ee indicia repudia
antur fal-
laciasiena
banc, quanquam verum dicerent. Veta
antichristi, mur e a morruis explorare reritarem,
quoru rario quod Ec per magica incantamenta, dc.
cum fide no Iea nec Comnia lupersticiola et diabolica
cospirat: Ita
Ratuaurm
Cadores, (3c.
Cunc sequenda: nec cabalictarum more ex
liceris diinandum, nec exhouris de aAris
de his Catuendum, quae natura corumno
Ferts
Hi, ABC dll
Ieelio.
Ouidesti
Nodhor
que enim se
mema, au
mine auTeM
prucnriai
lis, sceminis
HlIS, ex alie
aMHI
egen
il, quo aii
pendentibu
pripecunid
hiladmodum
identia. 1
quanquaM
scienri
uentibus,
taa
svenietalle
quiapiu
sentitet
GrauisriIC
prentulis,
Iis d diutri
obuli ora
diimil
toribu

## Folio 157 — 1045795771:0161
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000161.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
DE LAVENTIONE.
157
Fere, nec diminicus lunc indicata in verbo
reuclato.
Ouid est restimonium humanum?
Ouodhominem habecautorem. (Ne-
que enim res bruea proprie cestantur.
quanquam possint eslerestantium instru-
menca, auc qualelcunq: occaliones) 1l0
mini aurem creditur praecipue propter
prudenciam, rirturem, beneuolenciam.
scientiam; experientiam; quia non con-
Tuenie Falla dicere, quiarestractanicipse,
quia pius est, quia eius celtimonium con-
lencit cum rei quam celtaturnatura, quia
grauis rir, d macura xtacis; adolescentu-
lis, taminis, inconstantibus, ranis, impe-
ricis, ex aliena fde a incerto rumorelo-
quentibus, iniuracis, Facinorolis, laepe de-
prehensis, leniceriurantibus, lucro dedi-
eis ex diniriarum captatoribus, ec. Quia
obuli gracia restari auderent concra hu-
mana dx dimina; redicitur: (F (pes Fallen-
dismiscebis lacra protanis, ec. Premama-
coribus, e affectu prapeditis; COgnaLIS,
altinibus, aliquo sensu diminuris; rationis
egencibus, morbo occupatis rehemen-
ei, quo animus deprauatur; in cormentis
pendentibus, mancipiis, suspectis corru-
pripecunid rel commodisiudicij, ec. 11-
hiladmodum esthdei, nis cum rerum e-
videntia. Itahis quinon Cuntnostexreli-
gionis,

## Folio 158 — 1045795771:0162
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000162.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
I58 DTAL. EMEND. L. +B. I.
ionis, aur qui ab iniimici parribusherent,
dubia cleriscectandi.
Cicero audire Fpicurum non rulc dum
3 dicie, non polse incunderiui, nilicumris.
3 cure rinatur, quia non spectandum quid
3 dicat quilque, sed quam consentaneesibi
3 dicar. Iplecumen peccat dum cum llato.
3nCerraremanule, quam cum reliquisreia
 sentire. Amicus P’laco, amieus Aristore.
33 les, ateiorreritas.
Scripur Cicero Dialecticam ellearrem
bene disserendi. Id repudianc quidam.
Sedcurericas actipuletur Ciceroni, huie
altenciendum.
Dearcilicibusresula cst: Duod in sun
srte arrisici sit credendum: Sedtum genera.
le iudicium de bene factis ad vlum exem.
plumq; concedendum est eriam aliis (re
licernon sim lutor quodammodo tamen
indicare calceupollum) cum diligecerat
cendendu, num accentus fuerit artifextie
cum leriplic dixiere; num recens cius ex.
periecia, num hdelis e perlpicua allerrio.
 Omnino ve Calenus aic: ZaNCNOr aV. DoCTOI
33 OV Ta V is SaCCaPTAVCIV. eV ~OMOIS, ZO EVONOS
 aegronsarta, 2u ) auCNESECOV 3 aLata, dc.
 Plurimum camen autoricaris habet autor
in pericus, Tobrius, peudes, ac. qui extracta
o rionis propriae iudicio accectatur.
Facic d intamia patria aliquid ad hdei
diffi-
ditfautotem. 1
ulispecti,
mediderette,
Mnes hom
M cceleltium
Iima patris e
IVe
resracele
bolont
Gibi
Tetti
AC et, aUII.
Commu
TeltaneuL CoI
lunehenatule
lurecontulte
Lernuelerip
cbuledeiue
Matue d con
Hreveri
pertenna
renes ienE
Ortodiem et
Hocneur
conuineit, e
quianimirum
adlicu amplite
vels Cll erin

## Folio 159 — 1045795771:0163
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000163.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
DE INVENTIONE.
159
difficultatem: IlOC argumento Cretentes c+
sunc luspecti, qui mendaces dicuntur Fpi- ce
menidereste, a contrmatore Paulo. Ita c5
omnes homines dicuntur médaces ratio- cc
ne calectium, qua nonniliexAilio Deie a
linu parris ex calo proerello hauserunt. cc
Iplrero E de illis reltari reline lua sponce, ce
ve Paracellicae de magi de angelorud dia. ce
bolorum locieratibus, mendacii Cune (u - cc
specti.
Onomodo distingnitur iestimonium
humanum
PECtIMONIUM LUIANUML aUE COIIU-
nees, autproprium.
Commune est ga publicitus consentu
celtantur comuni; quale est L ex (sub qua
Cune Senatulconsulta, plebilcita, relponla
Turecontultorum publica eScabinis, _C.)
Lexaut seripea cA, (VE apud ROMANOSXYF cC
cabule  ius cinile) autnon scripta, (Velex cc
natura e conluerndo)
Hluc pertinet d lensus comunis, de ex-
perientia publica; relue, quod omnes sen-
cientes ignem calidum iudicant, de Cole cc
orco diem elle, _c.
Hloc aroumento Cicero in Miloniana
convincie, quod liceat rim vi repellere;
quianimirum id lex natUEa COnTCSCEUE,
addica amplificarione ab adiunctis de di-
versis. Pst enim iudices (inquic) haecnon cc
(CripCa

## Folio 160 — 1045795771:0164
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000164.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
260 DEAL. EM END. LTB. I.
Tcripra Tednata lex, quam non didicimus. seuuu lemia
3
d
accepimus, legimus: Verum exnacurai nompishdelila
Plaarripuimus, hausimus, expressimus, ad Muselednde
quam non docti, sed Facti, non insticuri, nellimhdem
i sedimbutilumus, ve si vita noltra in ali.
33
93
quasinlidias, sin vim, l in cela aut lacio.
num, auc inimicorum incidisset, omnis
honestaratio ellet exvediendae laluris.
3
Icaibidem:
Non estpuniendum quoduishomici.
dium; quia lex xi2 cabularum turis caedé
Permitrit, ecc.
Es aurem inagna ris communi expe.
rientia, repore armaca eaulis e efectis
publicenoris. Commune rero plebiste.
Rimonium in arcibus est suspectum: Sicut
dicitur a Placone: Scientia non muleitu
o dineiudicandum eAt, quod beneiudicari
debet. Forma reio communis expe
rientia unc ciulmodi quoque; Onisnon
 ridet: Cui estionorum, auc oblcurum.
3Ouis non incelligit: ac. Ita Saluato.
i rirelpondetur Luc. 24. Tu soluspereori.
 nuses Ilicrololrmis, neque coonouisti
33 qua Facta luncillichis dicbus: Ita SCri.
3ba Act. 19. Viri Fphelii, quis esthominum
quinelciat Epheliorum cinitarem culei.
oCem eseMAgNADexDIaNX:
Sapiencum dicta, sencentix que illu-
Ares, prouerbia, apophchesmata publice
rece
legumn none
tumrelutume
Scereipum:
Auses taiee
ri studemul
47H.
Ilegeludae
Dealapien
Al AeC 1
Nam voi De
Duplesti
Ouoda
teriu.
(ellauen
MM dlia
iumelle.
Tdectitu
tratremer. R
geni dedoctii
beueas espub
auclipientes ens
regerencomne
delmpienia collo
Puulusad Piru
lmeripsis pro
s
Preceules

## Folio 161 — 1045795771:0165
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000165.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
CIM
ACIII
us
AI
LII
Clale
Ou
uIS.
OM
SCa
let
AC
vis
u. sII
idie
e
161
UII
iet
de
INI
ill
il
oll
eet
DE INVENTIONE.
I6E
recepta. Irem tama, huius sunt loci; sed
non paris Adei. Pama enim incerdum con-
stans est d d hide dionis profecta, proinde
reest, ita hdemmerebitur: Sic d apoph-
cheomata, non raro lunefurilia.
Inlege Tudaeorum Deur. 17. aE19. DuO-cc
cum relerium cestimonium ratum eAt.
6c
Dicta lapientum Cunchuinsmodi: N0-
Scereiplum: Ne quid nimis: Spartamna- cc
EENSeSstaNCOENa, _CC.
Sed nec haec perinde ralene obinis.
Nam rbi Deus diligendus eAt, de virtu-a
ei Ccudendum; nulla es ratio dicti unser a
araV.
Ouod est restimonium proprium?
Ouod a lingulari aliqua perlona pro.
FCrEUE.
(Es aurem distinctio saltem humani. Iavivoru
Nam alias de divinum porcst pro- C morino-
prium eslc.)
rum testimo
nia etiam
Tale cstPlatonis illud quod Cic. 2d O. sunt commu
Fratrem citac: Acq; ille quide princepsinnaslicet hic
genii de doctrina Plato, cum deniq; Fore propriis acu
censeantur.
Beacas Respublicas putauie, s ant docci cd
aut Capientes casregere cepissene, aut qui ce
regerent omne luum Audium in doctrina 
 lapientia collocalsent.
Paulus ad Ticum primo: Dirie qui-
dam ex iplis proprius iplorum prophe. cc
ta; Crecenses semper mendaces: Ma-cc
laebc-

## Folio 162 — 1045795771:0166
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000166.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
162 DTALECT: EMEND. LIB. I.
 la bestia; rentres piori. Tectimonium Pusti
o hocestrerum, ac.
Vbi celtimonium defunctorum seri
peisrelictum producitur: Pcralet l erpe.
rientia relpondet: aur alia argumenta atti.
pulaneur.
Vinorum celtimonia lune, quando quis
Tuam iphius allegat experientiam, aurluam
inTerpOniE autOrItaTem. Ec hocinplae.
risque est suspecta hdei. Vbirecolcien
cia vel etiam publica autoritas e OA.
cium concurrit, non est repudiandum
(Tca Tohran. 8. Saluator se detendit con-
era ludaos, negantes teltimonium eius
verum esse, quiais celtetur de le iplo.
33 Fcli cgo (inquit) cestimonium perhi
o beam demeiplo; rerum estrectimonium
o meum, quia nouirnde reni, de quor
o3 dam.
Icem iudicium meum recum est, quil
33 TOlUS NON CIIM, CUIM pateF CEmecuM, d
 ceste lege restra, duorum restimonium
eArerum. Vbinocabis pracepcum l081
CUM, _C.)
Iea cum guis cestatur de Fundo, caedei
auc ciulmodi negorio aliquo; item le
obligat, ConAretur, iurat, ecc. huc per
tince.
Obligacionis exemplum estins. Philip.
Cic. Audebo etiam obligare hdemmedi
Patres
nemietld
deo, P. C. C
vem, qua is
maimeret
la bu
dds borigali
IamIIK.
Pieruo
eltiludq
reropocul
Cltbuluquia
reterciaoet
ConaITUI
MalB, quel
sulhuere M
Jengue. In 1
Vicglian
Deliner
Coneu
Estermree
Perciuull
e,
MatuI.
Lideraet
Erpel
lonia
10
91B2
 Gu
Lual, 2D
lls i11

## Folio 163 — 1045795771:0167
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000167.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
OrII
aet
Me
van
Midi
vel
cad D
udle
tene
OMIII
lei
Ium
eltI
d
mecl
estim
ept
Di
cc. H
TIN
hide
DE INVENTIONE.
163
Parres conscripti, robis populoque Ro-c
mano, quodprofecto cumenullarisco- a
veret facere non auderem, pertimelce. Nota argn
remque in remaxime periculola opinio- mentu arri-
nemcemericatis; Promitto, recipio, (pon- ficiale quo
roborat suro
deo, P. C. Caelaremtalem sempertore et restimonim.
nem, qualishrodie (Ic, qualemcunq; cum a
maxime relle e optare debemus.
ce
Ita Genel. 42. & 43. Rubenes de Iu-c
das obligant Ce, spondencque Pro Ben- a
laminc.
c
Pignus est quaedam obligatio; veluri
eA illud quo certare instiruune pastores ce
Virsiliani, altero riculam deponence, al- cc
teropocula, dc.
c
Pertinent hue obsides, qualis Simeon c
CAGen. 42. apud Tolephum. Videturhuc c0
reterri debere eriam marrimonium quod
concrahitur in contrrmationem Faederu.
Es enim recta oppionorario, ex obsidum
permucatio.
Contessio libera eAt, vel exprelta FOr-
menris, quae quaeltio in foro nomi-
NaTUI.
Libera exemplum estTonn. T. de Toan- ce
ne quicotessus apertenegar se Christum, cc
Eliam, Prophecam; rocem rero C laman- cc
eis in delerro alterie.
Expresse cormetis extat exempluinMi-
loniana, quod deridetur a Cicerone.
A8C
18. 1
stim

## Folio 164 — 1045795771:0168
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000168.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
264 DEALECT. FMEND. LFB. I.
Agerero qua erar, ex qualis quaestio.
Bomul I
Flcusrbi Ruscio; rbi C alca: Clodius temineum,
 insidias fecit Miloni: FeCIE. CCFTA CTUIX. AHIEN
33 Nullas fecir: Speratalibertas. Vbi octen.
3 dicri exprellam contessionem parux esse
 Adei, _c.
Nonaurem semper vi exprimitur, sed
Cmnais, inI
Eieints
Ell. Sedob
_ cuocatur altu, relutidonariis, promil. iuguarett
LS, vino; interdum avtona raxpioia, quo pa.
niumverum
33 ct03. Reg. 20. Propheca Achabumindu. nium tdlu
o Xit, VEcontra le ferret sententiam, prolato
o3 homento. Ita 2. Reg. r2. NachanDauidem
mentar A
Nonenima
 reget conticta perlona eius qui adcracta. dirit: MlI0
dum lauce holpicem parcens uo ouili, r. monium est
nicam alterius oniculam rapuerat, dec.
37
Incerdum inbemus periculum facere
alterum e experiri; ve in Funucho: Pac
periculum in liceris, Fac in palaestra, tacin
 mulicis, quae liberuscier quum estado.
o lescentem: Colertem
Verrina. Fequis Volcatio siluaspontere.
13
publicum estimonium) Veniacnunc; ex
Periatur; (hocestproprium) rectoreci
pietnemo.
retimonium
humanis.
Dininaqu
Lcparali
Restigotu
IEa CIC. 4. reltemaltii
nisset, vnam libellam dedisser: (Hocest
23
Turiliurandia adiurationum Formula
passim unc obuix; ve Virg. AIn. 6.
Per superos (5 si quasides tellure subim aest
Enuitus recina tuo de littore cessi.
Gen. 24. Abraham ad Ceruum leniorem
domus
ru eills.

## Folio 165 — 1045795771:0169
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000169.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
.LIB
ralis quo
ppiota, B
quiadi
18(u00t
DE INVENZIONE.
165
domus sux inquit: Ponemanum tua sub ce
Femurmeum, re adiuremce per Deu caeli ce
de cerra, ne accipias rrorem Alio meo e cc
Cananaeis, inter quostrabico, ac.
Estne intestimonio etiam reciprocatio
reitestatae
EA: Sed obscurior. Fectis argnituEre- cc
eus, quiarestimonium rerum: Fcrestimo- cc
nium verum, quiaceltisverus. Peltimo- cc
nium Fallum aut suspectum, quia rectis cc
mendar: Alicer reciprocatio parum valet.
Non enim astra sunt animalia, quia Plato cc
dixic: velc non scres celtata; quia tecti- cc
monium est: Sed porius h restestata cA, cc
duerad ce stimonium de ca esse porest. Et hoc in cc
culum l HLIaMIS.
quumel
Dimina qua ad verum Deum spectane,
reciprocant validius: Deus reltatus eR. cc
Resergoita haber. EtvericasreruDeum cc
Iu celtem admicrir, cum ipse sic primum ro drcc
Sualpon
leri (1
um len
 anndes.
Tancum de Inuentione logica

## Folio 166 — 1045795771:0170
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000170.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
critice (9a
EbO DTALECT. EMEND. LIB. II.
IAL F CTIC A
A MIENDATA LIBER
SE CY N D YS.
F IV DTCIO
Ouid est Iudicium:
IST altera pars Dialecticx de dispo.
medis argumeris (seu caregorematis)
ex ariomaris, benequeiudicandis.
Certa enim dispositionis reoula iud.
cium instiruitur. Vndehaecpars secunda
Dialeetica etiam dispolitio rocatur, con.
tinens praecepta de disponendo seu col.
locando argumenta ee enunciationes, et
deindicando.
Onomplex est indicium
Duplex: Axiomaticum d dianoeticu.
Ouid est axiomaticum
Duoindicamus axiomata: quae curul.
odetianomineneur propolitiones depre
dicationes; hoc iudicium rocatur irem
propolicionum e praedicationum.
Ouid est axioma?
Fslententia in qua argumentum cum
aroumenco eAt dispositum, ita ve elle ali
quid indicetur, vinculo verumque con
TIMeNTE.
Acque adeo ista roce in hoc sensu rsi
sunc Scoici, a quibus mutuatus est eam
CICerO.
Veli
Cicetor
Ciu, 
nullIIB, 
quom AII
luspo
Di
memora de
politionen
(21a5 S
rantum
posterius
sruleoiu
caumell
Ecram
vimvineu
quibus la
riema con
maeriales
menta leu
randis, qu
remanem
pulams
diciru
Du
aguM
Facie. Ina
Gubu
Dupse
q
Vocatur C
nalitice.

## Folio 167 — 1045795771:0171
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000171.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
aC
led
AM.
THM
celle
quel
DEIVDTCIO ARLOMATTCO. 167
Cicero. Vulgd rocatur propolitio, enun- Lib. defato.
CIACUII, CHMHCIATIO, PEONUINCIATUI, PTO-
nunciario, efatum, praedicatio, ecc. quan-
quam Aristoreles rlurpet axiomaspecia-
liuspro Theli; de Theoremate scieritico.
Onomodo diniditur axioma
rulgo haec
membra ariomaris; prius quia perer dil distinctio
politionem antecedic, ancecedes rocatur, adhibetur
(alias Subiectum, quae roxtamen rulgo hyporheriere
cantum in cacegorica propositione cAt) C enthyme
polterius consequens, quia conlequitue matis. us
(rulsoinpropolitione caresorica, lIEd emo 69
Cacum CA)
Ec cam consequens quam antecedens
vim vinculi habet a argumentuI: CX
quibus canquam esentialibus causis a-
xioma contatur, d diuiditur iterum in
materiales partes, quae lunc duo argu-
menta seu cacegoremataf quibus decla- alia diuisco
randis, quodadhibetur, illud Erncarego-
remanominatur: _ in vinculum, (cuco-
pulam, quae pars echirem (yncatesorema Syncategon
dicicur, camen eAt animaaxiomaris, quae rema.
acoumenta continet, dilponic, ee arioma
Facit. Vnde e luam rim communicarveri-
que argumento.
Onomplex vinculum este
Duplex: Verbum, e Coniunctio:
qua echin Grammatica delignanE CeKTaS
 4
rocesi
a
die
elet
atuI
dleu
101
I
ACuI
len
sel
ettam sillo-
methodo.
axiomatis.

## Folio 168 — 1045795771:0172
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000172.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
268 DTALECT. EMEND. L 1B. II.
DeHB
voces; hictamen logicas LeSnOEaNE; VEEIF issimilole
verbum logicum, e coiunetiologicaleu lubbiie
incellectualis.
Ouid verbum lozicum est?
Es rinculum quo continentur axio
mata limplicia.
Ouid est coninnetiologica?
Fs vinculum quo continentur axio.
matacompolica.
ACq; hic est generalisimus disponendi
argumenta modus, quo hune axiomata
inceora exmembris.
Oua est secunda ratio dispositionis ar-
Sumentorum?
Fa c, qua axiomatum affectiones co:
Sderantur, rnde huncaffirmata, negatai
vera, Falsa. Cum enim argumentaincerse
cerro modo linc affecta, et aliquam ha-
beancrarietatem; inde Runcaxiomatara.
ria: veluti ex caulis e efectis dispolitis,
porerant effectiua, vel caulalia dici; ex
Tubiectis e adiunctis, subiectiua, dec.
quo pacto rulso praedicationes sunt el
lentiales, caulales, accidentales, vlitatae
Ceu regulares e irregulares, quarum que
dam Agurata dicuntur, quaedam inu.
licaca, Cec. Irem ex communi affectione
communia, ecc. Sed rlus nocauie tan-
cum criplex affectionum genus, quibus
distin-
dllenli.
natura leeu
Muiue relne
tionisrationet
Prconte
nocamdlie
sens, leiI.
enim exeo
Cipalislle
ctio logiu
spectat, pot
ex aigumen
Edissental
hune negaca
cionis lirdisse
Quidem
Qucuit
Eleuus
diciulptor
gueus d
negatione
lunrcolene
E
Du
eoremaie
aal dHI
POnoes

## Folio 169 — 1045795771:0173
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000173.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
DE IVDTCTO AXLOMATICO. 169
distinoui solent axiomata constanter, de
laudabilirer: primum est in consensu de
dissentu; secundum in consequente inde
nacura lecundum quam ica lunc, ve dispo-
nuncur. velnon Cunc. Terrium in arrribu-
TIONISEaTIOHC.
Oua axiomata fiunt ex consensu Cs)
dissen (
Exconsentaneis argumentis, quae que
nocam aliquam consentus habentin pea-
Tens, huncaxiomaca affrmaca. Afirmatio
enim ex contenlunascicur, liureis siE prin-
cipalis line symboliens. Peaque de coniun-
etio logica quia aliquo modoconsentum
Spectar, Porest attirmata axiomata Facere
ex argumeneis aliasinter se dillentancis.
E dillentaneisrero quocunque modo.
hunc negaca; cum Fundtamentum nega-
tionis lic dissen Cus argumentorum.
Ouid est axioma affirmatume
Es cuius vinculum aftirmatur. Alias
dicicur propolitio attirmatiua. Vinculum
aurem aftirmari incelligitur, cum conse-
quens antecedenti inelle indicarur Aine
nesatione: Ve, Deus es bonus: Parentes
luntcolendi.
Ouid est axioma negatum?
Fscuius rinculum negatur. Alias prO-
Politionesatiua. Nesaturaucem syncate-
Oremate negante expresse ad vinculum
Poli-
ce
+
st
ne
it
pel
dI
2
uIII
M
M
elti
1

## Folio 170 — 1045795771:0174
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000174.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
Delio
BiluM
ltislia
Qu1b.
Quitai
Omis
Eleum
tai Cl
LMMICu
villi
Dm
D
Vell
Qu
Quidi
(PI0
lequin
ald
17O DTALECT: EMEND. LIB. II
33 polico aut directo, re: Virtusnon estri.
ocium. Nullusmalus cstbonus. Ectalisne-
ratio rocatur critica seuiudiciaria, licur de
altirmatio iudiciaria, quarum veraq; per-
cinecad rinculum. (Topica vero negatio
ad argumenta (corlim spectat.)
Ouid fit cum idem vinculum einsdem axio-
matis affirmatur (5 necarurs
Contradictioindiciaria.
Ouid est contradictio indiciarias
Fst aftectio axiomatum, quandoineo.
demvinculum afHlematuI, aE negaTUL, VI.
Virbonus est Dei similis.
Virbonus non est Dei similis.
Onouplex est contradictio indiciaria
Duplex: Generalis ex specialis.
Ouid est Generalis?
Contradictio iudiciaria generalis est
cum axioma contradicens est generale
EAque duorum modorum. Namrelge.
nexali corradicie vel speciali. Generali, VI
Omne phantasma est verum.
Nullum phantasma est verum.
Speciali, Ve.
Ouoddam phantasma verum est.
Nullum phantasma est verum.
Ouoddam non est verum:
Omne est verum.
Tta: Nullushomomendax est:
Omnis homo mendax est.
Ouidam
Ubqu
dictorie
libuse
diema
Subeor
Dui
Pt
TdI
Alese
rudq

## Folio 171 — 1045795771:0175
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000175.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
L.1d.
ISNON
15. EII
Ciaria
NIII
VeioM
T.)
einsdem
TaIIS
iciaria
uandot
negt
si
enera
I ge1
Namr
Genet
HIt.
exH.M.
rimest
erHI.
DE INDTCTO AXIOMATICO. 17I
Onidam homo est mendax.
Vullushomo est mendax.
Ouidam homonon est mendax.
Omnishomomendax.
Ouid est contradictio specialis?
EA cum axioma contradicens cAspe-
ciale. FAque icem duorum modorum.
Namid cui contra dicitur vel eAgenera-
le, YF.
Omnishomodoctus est:
Ouidam homonon est doctus.
Nulla bestia loguitur:
Ouadam bestia loquitur.
Vel est speciale, Vr:
Ouidam homo rationis est particeps.
Ouida homo no est particeps rationis.
(Propriaaxiomata ita se habentrege-
necalia e specialia, guorum naturam
SeguUnEHE.)
Vuloo generales contradictiones inv.
rroque generali nominantur opposicio-
nes contraria. Reliquae dicuntur contra,
dictoriae: parriculares luppoluta genera-
libus eiuldem qualicacis nuncupatur sub
alternae. Ec eadem recta libi oppoltae;
Cubcontraria.
Ouis est osus contradictionum:
Faciuncad vericarem de Fallitatem, etli
veraque iudicetur suispraeceptis, rberius
camen dignoscedam. Quia enim RerinOn
porest
.

## Folio 172 — 1045795771:0176
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000176.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
172 DTALEOT. EMEND. LIB. II.
porestre concradicentia omnia linesimul
vera; conlequens est, rnoaut aliquibus
veris; reliqua esse Falla. ltaque li rerumque
2xioma sic generale ex necellarium; Carim
vnovero, alcerum crit tallum. Si generale
verum que e contingens; porestrerumqi
Faltum esse, de reraque lubalterna vera. Si
vnum generale, alterum speciale; necesse
elerno Fallo, alterum. esse rerum. Ita deli
veraque lubalterna est Falla, Ca ex genera.
libus reca erie, cuius subalterna minustal.
C2. Si veraque subalterna eA vera; recum
quegenerale crictallum.
Contradict. Cen. alias contraria
Omneriletet. viraque falsa Nullum rilum rerum
Qrilum vecu.
t
quad
1
affir. vera
specia
e
te
e
vtragi vera
XV. iuctum aequum
1403
D. iultum aequum. aspr. minus falsa, P. ultum non aeguu
Auomael
Quide
Arioma
itresett.
behoc et
gumeniotu
leqque lali
negtionet
Tumnatus
tDer gC
TUI. Sin CB
dillentanea
ArguMenIOI
nem, luo ret
nem, tallopr
Etectu
ledione
doobler
aurtalali
calaie
liter pron
aelemd
O. iuctum aequum.
O. vilum RON rerum.
De HDI
Qunile
Subconeraria
Habius
n
nec lecindu
uno
necledie
Pmbll
Du

## Folio 173 — 1045795771:0177
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000177.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
vilum
tum
DE IVDTCIO AXIOMATIOO. 175
Onomodo diniditur axioma ex rei
existentias
Axioma estrerum aurFallum.
Ouid est axioma verum
Axioma verum est quod pronunciae
veres est.
Ec hoc est pronunciare secundum ar-
pumentorum dispolitorum affectionem.
leaque sacim sequitur aftirmationem ee
negationem. Sienim attirmatio ACexre-
rum nacurali genuinoque consentunega-
eio ex genuino dislentu, verepronuncia
EUT. Sin consentanca neganturinele; e
dissentanea attrmantur, idque lecundum
argumencorum nacuralem consideratio-
nem, Tuo reco modo etiam coniunctio-
nem FallopronunciatuE.
Es d cunc rera enunciatio quando af-
fectio arsumerorum incer se in cloquen-
do obleruatur: Duandonon obleruatur.
aucFal(a(IE, auc aliena vel incpca. leaque
caulaliter de effectiue affecta sune causa-
licer pronuncianda, definitiua definitine,
de lic in aliis.
Hlabicus reriporro dicitur veritas.
Ouid est axioma falsume
Duodnon pnunciaereires elt, hoc est,
nec LCCundumnaEuTaM argumentOruM,
nec affectionem et coniunctionem, re
Praedictum est.
Habicus
L. IB
at
l dile
(IVI
rium
1d18C
val 11
CIMaIE
ale; M
CuM. I
aC
btdi1
a MI
ABON

## Folio 174 — 1045795771:0178
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000178.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
274 DZALECT. FMEND. L IB. II
(ITabicus Falhi dicitur médacium: quod
CACindicium de pronunciatio Falla.)
Ouotuplex est verum axioma
Duplex: rerum contingens, de rerum
necellarium.
Ouid est contincens:
O. Tando lic verum eA, ve aliquando
Posicesle Fallurm. Itaque nascitur hoc ex
affectionum copicaru mutabilitace. Cum
enim argumenca mobiliter seu incon.
stancer lunc affecta circa inexistenciam,
vel consensum e dillenlum; contingen.
EIACIMEESIE, IEA VEVeLHOM OMMMI TeMpOI
sic vel in aliqua parte vel aliqua ratione
non (Ic, velnonper se Cc, le d ex acciden.
o TC, SEC. VE: L. XrICIA CONSCFUAENATUTaM: A.
o chiopsesalbus: Baculus eAlongus: C on.
cingentia lunt, quia primum non srlem
per; Nam aliquando non conseruar, sed
destruit. secundum in quadam saltem par
3 ce. Nlam alias diciporest: Achiops estni
ger:tertium ratione variat, itare compa
rate baculusnon siclonsus, led breuis.
Apparet inde quod contingens fal.
Cum lic id quod ita Fallum eAt, ve aliquan.
do possic esse verum; ve instus non pati
Tur. Hloc in aliquibus, in hoc auotallum
eA, at in aliquibus de altero seculo verum.
Ouomodo vocatur indicium contin-
center veri
DeH
OpiiB. d
eodem nom
proverolabe
Sioii senser
nionem leie
Secundum H
hillerecerte
cuumodie
Aatuseheto
Quii s. M
Deoesta
nOTArEPIC
iplenonite
Contingent
Taveritas. II
dic; tertio a
logilice en
ciumtremer
LISquo
rettelle cet
Bumetorii
Manet Con
conciner
naturade
bilicire
a peale
Ad; lalirI
bi
Moieieia
Plenlelli

## Folio 175 — 1045795771:0179
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000179.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
D. LI
redocie
muneia
B aXIoi
SC15, B
sense
C, real
naleim
inexitter
aliqua
ledexae
3IaHIC
iled bie
Ominget
eAt, VIal
AuIS nOI
Oc auol
seculon
inM eoll
DE IVDEOTO AXIOMATIOO. 175
Opinio. Sapetamen a Falliudicium
eodem nomine appellatur, cum scilicee
ProrerohabCTUE, aUL VerUI apPaTCE; VE
Scoici senserunt, d Cophictis praeter opi-
nionem scientia nihil pene estrributum.
Secundum hanc dicimur opinari: scuni-
hilscire certo, aut certum non asleuerare,
cuiulmodi etiam lunt coniecturae; vnde
Catusthetorum conecturalis.
Ouid statuendum de praeteritis, praesenti-
bus Co futuris contincentibus?
Deoquide omnia luncpralentia, ex ica
nocareprorlus sc eueniae quemadmodu
iplenonitcuentura; achomini futuiorum
contingentiu no est admodu decermina-
careritas. Icaq; rbi subrilis inquilitioinci
dic; certio argumento eAt opus, quo syl
Logistice cum quaestione dispolito indi-
cium Armetur. Depraesentibus de pexre.
ricis quodhec cuenerine, illarerolint, po-
cestesle cerrior; verucamen aHectio ar-
sumetoru mutabilis ple spectetur; semp
manec continsentia. Itaq; ec p Praeterica
contingentianon possintmutari, idnO ex
nacura argumentoruest, led exirrcuoca
bilicircumstancia. Necraro de praeceritis
ec praesencibus dubitamus: quae dubita-
cio; Facire axioma cinsmodirocee Oue-
Cio iudiciaria (quo diftert a questionero
PICaIFeCCIIOMIO.)

## Folio 176 — 1045795771:0180
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000180.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 88 lines, status machine
HlnC atct
tur necessi–
tas, qua a-
lias est ab.
soluta, veb
ex hypothe-
si item cort
sequentiae
C9) Violen-
tiae onde
Culgariter
necessitas
absoluta
physicande
monstrati-
ua  con-
sequentiae.
Aristoc. 1.
post. tCx. 8.
176 DTALECT. EMEND. L1D. II.
Ouid est necessario verum?
Ouando semperrerum ek. Praquenee
Falcum porestelle, de nalcitur exaroumen
coruaftectione immutabiliperse, quan-
quam non semper actu ea rigeat: ve iu
Cum quod est, honestum est: Hlomonon
CHleo: Rues TunEalaca; Oux dam anima
La FaTIOnCVEUnEUI. Eaque etiam li aui pol.
sinc excidi alae; tamen ex natura e atte
ctione argumentorum cuincitur perpe
tua inexistentia secundum porentiam na-
EuEx. Eccum affectio illa in alignibus si
reciproca ex aquo: in aliquibus non: AI
neceluatis axiomatica quaedam distin-
ctio, qua elucet in cacholicis de generali
bus. Hecellario accensetur a id quodu
plurimum eodem modose habec, Ve tri
tolium nascitur rribus foliis. Nec delinie
etle lua natura necellarium, et (i ex aliqua
circum santia alicnitrat opinabile.
Ouando necellarium attirmacum est,
de omni di. X TIIuLDCMCTaLE, NOMIIAEUE Na Ta WaVTOS
co, quod sit
Orique seu o-
mino; Non
in aliquo
quidem, in
de omni(alignibus omninorerum etium.
Si SE parriculare, vr: Omoddam animal lo-
quitur: Paulus est homo.)
Ouando in argumeneis affectio esteas
aliquo non re dilponatur FOrIma CIM FOTIatO, prO
(9C.
prium subiectum cum adiuncto, genus
Modidicen- cum specie, detinicum cum detinitione,
diper se.
inde lune quatuor modi dicendi per le
apuC
MalitHuZI
velpas deiul
MID. L. Cum p
niurcum pre
rum luottane
que nonat
est; q. CumP
proprio ette
racienrin A
natur red ab
opponitur
torcuicun, 
riumnecalum
celligiur S1
laseram ilon
geuinuchisp
autlim
itactleare
aegueiu
minatul 19
muneseuqu
luit iragu
DE LIDIO
qpud dilto
Aominlamatet
olponimtur el
Tandem
EI, duc et
Aduerlatur
Ct primur

## Folio 177 — 1045795771:0181
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000181.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
en
ME
qu
VEI
DM
uIm
1
aA
Ct
MI
Ud
M
dist
eio
Oc
1
elt
ic
1c
ari
Ia1
able
tea
Di
enu
ex se
Du
DE TYDZOTO AREOMATICO. Yyy
apud Aristorelem I. Cum membra sub. Arist. lib. 2.
stancialia mareria ex Formarelintegrantia post. tev. 9.
disponuntur cum substantia, Ve: Linea est
materia trianculi, 65c. Irem cum detinicio
velpars definitionis eslentialis, cum detr-
nico: 2. Cum proprium adiunctum dispo-
nicur cum proprio (ubiecto; 3. Cum ipla-
rum substanciarum existentia indicatur,
qua non aftirmatur alceriinelle; ve, Dens
est; 4. Cum propria caula disponitur cum
proprio effecto: quanquam interpreces
rarient in Aristorelca sententia) Nomi-
natur rad avro d Hlomogencum. Hluic
opponitur id quod es nara ovu BEBnNOS; C
Fortuicum; licur priori de omni, necelta-
rium negacum, quod est de Nullo. Frin-
celligitur hosticulos peculiari excellentia
cribuinecellariis in hac doctrina; cum 2-
lidseriam no necellariis possintelle con-
orui: auc hisprimum; aliis consequenter.
aut lmilicudine conveniunt.
Pandem cum affectio aroumentorum
ita est re alteru alceri per se insic, d omni,
aeque insuper eriam possu converri: no-
minatuE radons apcoror, vniverlaliter pri-
mum (seu quod primum inestinrniuer-
Cum itaque ex proximum cs cuique ge-
neri) auc etiam rniverlalicer rnivertale.
Aduerlatur ei rdnara ues, quodq; non
est primumrniverlale.

## Folio 178 — 1045795771:0182
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000182.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
178 DIALEOT. EMEND. L 1B. II.
Delro
FIxeres axioatunOEX aCCOmMOdan.) ium spieuuI
cur demonstraciuis e sciencificis iudican.) Sublinioemo
dis. Peaque nominantur artium arioma. enii altem
tice seu materialiter constiruendarum miomum
leges adocumenta, quae in accenihilte. biliidiape
eant nili enunciata attirma rara varros, cipis seu ad
homogenea, dt reciproca exclulis ne. quaerocalu
sacis hecerogeneis, Fortuiris leu con
cingentibus, inconvercibilibus, de parri.
cularibus. Cum his conspirat iudicium
mechodicum, d arces inFormat. Sed
ve has leges artitici sciencitico propo.
licas elle veile eAt, ita cas plane lequi et
impossibile humanis arcibus, cum ned
natura ipsa seruet constantiam, proue
niatque diuerso lacu de culcura herba dli
TeF; VE: trifolium aliquando quadrifolivit
prodit, (55. Leaque philolophuseriamen
sciencificis accenter quae lunc ces on i
n, seu quae ve plurimum lune con
Itanca.
Alio modo arrium principia vocan
tur curciela x isoeca, exempla senlus, in
ductio; dc. nempe ratione quo ad non
non quo ad scientiam aut rationem. 
illud est principium inuentionis; hOcCON
Ricutionis.
Onomodo vocatur habitus axiomatis
catholici?
Sciencia prima de rerissima s aut et
in
Duoe
A)
RegetuI
Guio 6BIB
Porroc
ingenis
dimur arion
Tad, H: HO
quetnece
onemdde
Canis, hon
bile: mu
rempatet
I
en
CC C. Ste
vantod, C.
des, di pre

## Folio 179 — 1045795771:0183
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000183.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
L. IB.
Om
CIBII
TeI
UI
excl
1d 1
l
ebt t
drmd
ICo
nele
sel
M
aHet
Had
AUI
IE u
DE INDTCIO ARIOMATTCO. 179
iam Capientia, qua camen est habieus Est ille frss.
Cublimior muleis artibus communis. Sci-ctus qui ac-
entia aurem alia est principiorum sen guiricurm
dicio E5) co-
axiomatum aeris quae lunt indemonstra ceptu scien-
bilia; alia per demonstrationem ex prin- rificorum
cipiis leu axiomacis arrium comparata, axiomatis.
quae rocatur demonstraciua.
Ouomodo nominatur necessario
falsume
Impossibile: quod sve aftirmetur Cive
negetur, de nullornquam verum esse po.
TCC, VE: Scellae (unt animalia: anima est anti-
quior corpore; quae paradoxa proculit S0-
CTATCS, ECC.
Porro quado indicium necellarii, con-
cingencis, possibilis, ee impossibilis ad.
dicur axiomatis expresse; rOCaTUNEMO. Modi CG
dos, de propoliciones modales inde na- modales.
Eas, re: Hlomo loquirue, Hlominem lo-cc
quiestnecelse. Irem Plato docet: Pla - cc
conem docere estcontingens: Hlomo cA c5
canis, hominem elie canem cstimpossi- cc
bile: mulier parie; possibile est inulie- ce
rem parere, ec. Ecpollibile cAram con-
cinsens quam necellarium; OppOnIEuK-
queimpossibili. Continsensnec
necellarium cAt, necim-
possibile.
(1
set
isi tot
OM
ltBi
ia

## Folio 180 — 1045795771:0184
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000184.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
28O DTALEOT. EMEND. LIB. II.
DE TEKTIA AXIOMA
p
TVMI DIVTSTOHE.
Dictertiam divisionem axiomatum
Ziomatum aliud ePerniuersale: aliue
La particulare; aliud proprium.
Dux distriburioitem exictir ex habicu
dinc arsumentorum inter se, e modoni
cributionis.
Ouid est vniversales
Ariomarniuersale eAt, quando conse.
quens rniverlaliter actribuitur ancece
denti.
Recriburio aurem rniversalis AE cum
nihil est in ancecedente, quod non com
prehendat consequens; oriturque ex a-
dumentorum affectionetali.
Ft aliquando conse quens eslatiusino.
minatur que simplicirer rnivertale: AII
quando cequale, nuncupaturque rniver.
Talicerrnivertale, quod actirinatum de pri
mus idem estac nadons recoror. IIludcouer
lione accidentaria agnoscitur, qua exrri
vertali hcparriculare, ve:
Omnis homobipes.
Ouoddam bipes est homo.
Hoc convertionem habet simpli
CCIM, VI.
Nullus homobestia.
Nulla bestiahomo.
DelIBIC
Du ase
Omndodu
cum luanacu
adamecedens
nelatem voce
les decttllu
liberali. 1
Noran
lium, qua
enimluius
illius inabie
gacum lim
niuerlale aA
ellrecumque
tione d detine
Pollune ee
credidoriteSba
Eyprelleru
cioris modun
lumus.
Eadem lie
lienanrur
Nemonih
MHIS.
Pemot
dicereletum
landtum. pre
Nems
Oniihon
Mtilt, 1E VIB
Omna

## Folio 181 — 1045795771:0185
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000185.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
Aaoa
1000
ante
ficc
nCO
C ex
IUSiI
C: A
MIIE
dep
couer
CxII
DE IVDLCTO AXIOMATTOO, 18L
Omnis homo disciplinae capax est:
Omn. disciplinae capax est homo.
Quando aurem conlequens argumen-
cum lua nacura non generaliter le haber
ad ancecedens, nonre, ledpronunciatio-
nelaltem rocatur generale, velrniverla
le; _ eAtallum, ve: Omnis disciptina est
liberalis. Nulla vircus est noetica.
Nocanda Cs racio lionorum genera-
lium, qua lune. Omnis e Nullus. MaioE
enim huius cstrehemencia in negandoq
illius in aftirmado. Icaq; d rniverlalene-
sacum simplicirer reciprocat lemper; v.
niverlale astirmatum, non cum aequale
eArerum que argumentum: re in dehini-
tione e detinito, propriis, ac.
Pollune de omirri illa Signa, ve: Oui
crediderit 5 baptizatus fuerit, saluus erit.
Expresse cunc adduneur cum accribu-
tionis modum euidenter indicare vo-
lumus.
Eadem Signa incerdum ec aliis noris de-
Cgnantur; velunc. Nemonon.
Nemomihi non donatus abibit. PrO: O.
mnis.
Nemonisi: VE T. C OF. 12. Nemo porest
dicere Telum Dominum nisiper Ipiricum
Lanccum. pro, omnes dicentes, _c.
Nernus quidem: Non est quifaciat bo-
num, ne onus quidem: Pro, nullus.
M 3
lA.
Tume
C0
imP.
Exclu-
Dmni

## Folio 182 — 1045795771:0186
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000186.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
282 DEALEOT. CMEND. LIB. II.
Exclusiux, ve Pancum, Colum, ac. rni.
Det
Onnisa
verlalicer quidem explicari polline; Cen. (tmnon
Cu camen differune ab rniversali si. M, igu
SHO, VE:
 Soli credentes laluantur, pro: quili
 beccredentes laluantur; Ditterre autem
on indicatur hoc axiomace: Tantum homi.
3 nes Cunc licerari inter animalia: rbi non
poces dicere: Omnes homines lune li
33 Terati.
Ouomodo contradicitur vni-
versalie
Primum generaliter: deinde ee specia.
licer. Ec generalis contradictio innecelsa.
eiis arguie, sirnum sic Fallum, alterum el.
sererum, veluci:
Omnis cornus crocitat:
Nullus cornus crocitat. Guorum
hoctallum arguic, illud verum.
In contingentibus non catim apparet
veritas. Porestenim verumq; esse fallum.
Peaque lubcontrariae lunt considerandae.
Duoduirerum que rerum est; nonsunt
o legicima contradicentia, ve: omnis homo
in CA Judaeus, qui scil. es de gente ludeeui
o Nullus homo est Iudaeus, qui lcil. estde
gente Greca. Obseruandae autem lunele.
ses oppoliionistopica.
Concradictio specialis ad rnivertale,
emper dilcerniererum a Fal(O, Vi:
Quja
Arioma
lequens CD
Mmepartieu
Hoc 0
sentectio
latior.
Yoc
seguene
ruScenII
Enire alte
HaI
Tunrialie
MIS, 10L
partim, d
Cicidea
Ua pecun
.Ued.C
vere no
81d.
Ou
lidentur
Mare
muti.
O
AOI
lumeisere
nei

## Folio 183 — 1045795771:0187
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000187.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
dc
e
ee
n
e
net
est
DE IVDECIO AXIOMATIOO. 183
Omnis tama est constans; Ouaedam cs
fama non estconttans; quorum hoc ve- ce
rum, axguir illudmendacii.
Ouid est axioma particulare
ce
Axioma particulare el, in quo COn-
lequens commune anrecedenci actribui-
eur particulariter.
Hloc oritur ex aroumentis ica inter
sc affectis, VEFC argUTA LCS aeguenS LE
latioe.
Vocacurinde fnicum. Dum enim Con-
sequens de aliquo aneecedente est, nume-
rus certus non exprimitur, quodestinde-
finice actribui, seu indeterminace.
Fluius Signa, E quando exprimuntur,
Tunc: aliquis, quidam, aliquando, nono-
mnis, nonnulli, plarique, mulei, PaIS,
Partim, ec.
Cic. de amicitia: Ouidam Exepe in Par- a
ua pecunia perlpiciuneur, quam sint lo-cc
nes. Ouidam autem quos parua imO- cc
nere nOn POtuIE, COgnOLCUnEUF I Ia- CC
on2. Ibidem.
Ouam graves quam difficiles plarilqs cc
videntur calamicatum locietates.
ac
Macth. 24. TuncCcandalum Patientur cc
multi.
ce
Rom. 9. Non omnes qui lunt exIlraele c
Tuncilraelica. Non quilquis dicetDomi- co
ne, Domine, incrabir regnum calorum. cc
M 4 P2I-

## Folio 184 — 1045795771:0188
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000188.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
:
184 DTALECT. EMEND. LFB. II.
Particulare contra distinguitur égene.
rali, per naturam luam; live generale (II
manifectum, livenon. leaque d inarri
bussi quando ponitur rigeneralis exquo
CUEUM aUEFEpCTITUm CAPONITUE, VE:
Omnes dormientes relurgent, quidam
inionominiam; quidam in gloriam.
Noca non exprimitur, ve: Prunt signa
 in Cole, luna, Cellis. Intelliguneur quae
 dam; nonomnia. LuC. 2I. Homoho.
miniD cus: Flomohomini lupus:proqui.
 dam, vel aliquando, dcc. Promilla lunc
 Teruanda: Quod Cicero explicat de qui-
busdam. Rom. 10. Ilraélica non Fuerune
subdiciiustiria Dei.
Ouomodo contradicitur parti-
cularis
Duplici modo; Gencraliter, de specia
licer.
Generalis contradictio eA neruolior
_ verum d Fallum semper diuidic, idque
Ctatim; ve Cic. de Diuin. Ouorundam est
dininatio. Nullorum est dimnatio.
Ouorundam non est dininatio.
Omnium est dininatio.
Aliquidionoscendum.
Wibilienoscendum.
Specialis contradictio incerdum impli.
catur distinctione, in qua negatum poni
cur loco alicuius aftirmati: interdum nu-
DeLV
dacli Erem
Quoat
L1GHB
Onoda
Eitiere
generdi
bret
D
bevr
neralibus
Parpel
Assubal
Saliem
nonattect
Srrilibilis.
GuamnOn
genertem
al
2
tet, qua. 
TuII
A
tribuiru
pIo
Det
s

## Folio 185 — 1045795771:0189
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000189.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
DE IYDTCTO AKIOMATICO. 185
da est: Exemplum illius:
Ouoddam animal est rationale:
Ouoddam non estrationale:
Pro Ouoddam estirrationale.
Erhicrerumque estrerum: e indicat.
Generalium rerumque cretalsum.
Exemplum huius:
Ouidam homo estrisibilis:
Onidam homonon estrisibilis:
Eererumque cAtallum; indicans ége-
neralibus illud verum elle cuircspondet
Parciculare contingenter verum; Peu cu-
ius lubalcernum cstminus Fallum: Vc:
Ouidam homorisibilis:
Salcemtallum est actributionis nodo.
nonaffectionis. Nam cum omnis homo
crilibilis, etiam aliquis critrisibilis, qua-
quam non ita debebat enunciari affectio
generiCa.
Inesle autem his contradictionem pa-
cet, quia vinculum idem modo aftirma-
CAI, REGATUT.
Ouid est axioma proprium?
Axiomaproprium est, cum conleques
cribuitur ancecedentiproprio.
Proprium aurem velnomine roceque
propria designatur, relindicando, delcri-
bendore exprimitur: Vr:
Abraham credidit Deo.
(mundi.
Aic est agnus Dei qui tollit peccata
M 5
Super

## Folio 186 — 1045795771:0190
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000190.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
35
I86 DTALEOT. EMEND. L IB. TI.
Super quo videris Spiritum descendentem
C manentem, ille est qui baptiz at Spiritu
Cancto. Ita:
Aristides instissimus erat Craecorum. TH
MCarcellus eris. Scriptor Iliados perhibe-
tur esse CaCuS.
Porro inproprio cAnocarniuertalium
eeparticularium. Ouxdam enim adv.
niverlalia accedunt, sue reciproca, sive
nOnTeCIpTOCA: Duada ad parricularia; vri
Catholicoru conditionem habechaeci
Socrares Apollinis iudicio Capieneisi.
 nus Cracorum fuichabitus.
33
Tulius Cxlar Pompei Pocer, Primus
o Fuic C alarum Monarcharum.
33
13
Ttainnesaciuis. Plato non eA Socrates.
Non reciprocant haec: Dion est ho-
n mo: Bucephalus eAequus.
Parcicularium rim habenE; Ve: ANTO.
nnius aliquando fuit cbrius: SOcraTESTA
n cet. Nonenim perpecuo hoc est, neque
Ommino.
Hlinc est reterum regula, quae statuiti
aliquando proprium congruere leginar
ox aVIOS.
Oua est contradictio proprii
Contradictio proprii ica le habet, nt
vis eius qua se accommodat rniverlali
e parciculari. Contradicitur enim illis
cumnesatio lic; de contradictio alias di
uidi
BeII
isi r
VIMIiB.
B
11
Ciet
Va
eltiledus
Oue
hunCie
BIl verit
nIB

## Folio 187 — 1045795771:0191
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000191.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
e
Pa
cls
locu,
CUII.
OnC
115.
Deni
15: S
Dhoeet
ala, 
ssu
DE IVDEOTO AXIOMATIOO. 187
uidic rerum d falsum; alias non Aa-
EIM:VE.
Cicero latina eloquentiae fuit peritissi-
Mus.
Cicero non fuit peritissimus latinae elo-
quentia.
Plysses fuit filius Laertis:
Tysses non fuit filius Laerris.
In hisstacim appareeruius rericas ex al
erius FalLCaTC.
Acinhisnon statiim:
Antomius fuit sobrins:
Antonius non fuit Cobrius.
Neque enim omnino altcerurrum in-
est; led quandoquehoc, quandogi illud.
Ouodhominino scu symbologenericoe-
nuncies; exreroq; generali fallo, appase-
Bic veritas horum duorum; Ve: Anto
nius totus per toram vicam rel omnino ce
tuic Cobrius: Anconius nunquam fuit (o- cc
brius.
Adhuc de distributione axiomatum
per aHectiOnES.
DE DIVISIONE AXIO.
MI A TV M S B C V N-
dumspecies.
Ouot sunt species axiomatum?
Ve: Aliud enim axioma est simplexi
aliud compolirum.
Haeb
J. V
Uocs
as
BICI
Pola
121
lame
licu
1
lato
10
ei
cadie

## Folio 188 — 1045795771:0192
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000192.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
188 DTAEEOT. EMEND. L IB. II.
FFxC distriburio oricur ex argumento.
rum inter se dispolitorum Forma, quae et
vinculum. Hlocaurem rariat lecundum
numerum illorum, velupra dictum est.
Ouid est axioma simplex?
Arioma Cimplex e C quod rerbirincu
Loconcinetur. Id vulso propolitiocate.
sorica dicitur. Ieaque argumenta dunca.
xac duo disponie; cum orationis ex lingu.
lis aroumentis, altera pars sic verbum.
Inde afairmaco vel negatoverbo aAII.
atur velnegatur: VE: Tenis urit: Tenis
est calidus: Tenis non est aqua: Vbi lingu.
sula argumenca disponuneur lingulisco.
ciiente verbo, caulascilicer effecto; (ub.
jectum adiuncto. de dispararum dispara.
1O. Echoc pactoomniaaroumenta cor.
relata pollunt disponi preter plenas com.
parationes, distribuciones, de quaedam di
verla: ltanempereconlentanca aftirmé.
eur, dilhencancanegentuI.
In simplici concradictio est, negatoaf.
Ermacoque verbo; d de veritate Falstate.
que catuitur secundum leges reri falsiqi
genetales a concradictionem vniverla
lium, parcicularium, propriorum. EA d
converlio simplicis propria. EF eAcon
vexlio axiomatis simplicis aftectio, cum
RFGUIENEa PETUEaNEUE, veniEqueCOn-
sequens in locum ancecedentis. Triplex
aUTeM
duremtule
cieigulle
mutalio, 1E
Iis. II. C
cuncoulee
tamspoliut
rer; HI. H
III. Peree
dittorium
dehuius et
Vr: Hon
est empai
ium conte
L
Arione
loconiune
Hocide
augentue v
modo, dispe
meonune
patr.
Opo
Ggneacee
Cumque
deconium
EI; MatI
riemali
Plucdtipse
D
PoliI
lcet n

## Folio 189 — 1045795771:0193
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000193.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
exd
OIMB,
ciacle
dictur
aplex
avett
Opot
ment
OnISC
vecbe
Toveibe
IISEIII.
cA: VbI
acli
etett
NcuI
u
plen
Cqua
Ese
A. 1
cal
esp
M1
TUIII
EIB
nie
1
DE LVDTCTO AXIOMATICO. 189
aurem tradicur: I. Simplerin qua simpli-
cirer qualicate ee quarirare scruata At per-
mucatio; vE: Camslatrat: Latrans est ca-
nis. II. Conuerhioper accidens quae cA
cum consequens latius ex generale, ubi
transpolicum cs, enunciatur particulari-
TeF; VE: Flomo est bipes: Et bipes est homo.
ITI. Per Contrapolicionem, CII CONETA-
dictorium conlequentis hc ancecedenss
ex huius concradictorium Ac conseques;
VE: Flomo est disciplinae capax: Ouodnon
est capax disciplinae, homonon est. Lchic CF-
jam conseguentia qua dam cAt.
Ouid est axioma composium:
Axioma compolicum est, quod rincu-
lo coniunetionis continetur.
Hlocideo tc, quia argumenta singula, (1
augentur vel reraque vel ruum Colum-
modo, disponinon polluneniliinteruen-
cu comiunetionis, licer canon semper ex.
PrimaEUT.
Oportet aurem conjunctioné ellenon
Cyncacegorematum, le d aroumentorum
Cumque argumenta lingula eriam insinE,
e comunctio lalrem sic respectu auxmé-
ei; manifectum est comprehendi vna a-
xioma limplex, idque sivernicum, sine
plura, pronumerorerborum. Eclccom-
Policum potest resolui in plura simplicia,
licer non inde sic dictum compolicum
que
eldi
sectio

## Folio 190 — 1045795771:0194
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000194.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
29O DLALECT. EMEND. LIB. II.
quod ex simplicibus axiomatis constet,
sed ex compoluris argumentis pluribus
quam duo.
Compolicum rulgo dicitur propolicie
hrypochecica. C Ompolitum negaturnega
caconiunetione; a tirmata aftirmatur. lra
que ineo ekcontradictio.
Dimiditne contradictio in compositis ve-
rum Co falsume
Inconiunctis necellario, catim diuidii
in non necellario coniunctis non ctacim.
EAque cunc relpiciendum ad analogian
circumsanciarum rniverlalium d parri
culariums re:
Sihomoest, bipes est.
Non sthomo est, bipes est.
Sileo est, rugit. Nonsi leo est, rugit
Hlic prius perpecuo adiunctum eH, et
E sic accidens commune; posterius pro
prium est. Lraquenegatis Falsis, aftirmala
lunereca. Sic:
Socrates est animal C homo:
Socrates non C animal est C Bomo.
Duanquam est bestia leo; tamen ell
Juadrupes, aec.
Nonctarim dinidicurinlis:
Sitimidus est, homicida est:
Consitimidus est, homicida est.
Verunque horum pocest esle rerum.
Ecagnoscitur ex circum sanciarum gene
rict
DB1
IIIa TaIIOL
Midus ett. M
Onot
Suplen
uum. I
GuaNOI
Cone
TuM, C1
Guntro
C
Dend
Mane
Du
policume
livelle
poliioee
Ariom
Ept
ei, d
cellam
DIOM
1d, 
nim
Agter
AEIA VI
ulII

## Folio 191 — 1045795771:0195
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000195.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
a essi
INIII
DE IVDTOTO AXIOMATICO. 19N
ricararione: Nam neque perpecuoliri-
midus est, homieida elt, nequenunquam.
Ouotuplex est axioma compositums
Duplex: Congregariuum ex legregati-
uum. Ita enim est comunetio logicaex
Qua nOMINaEUF.
Ouid est concrecatinume
Congresariuum est arioma compoli-
cum, cuius coniunctio estcongregariua
quales lunt: si, cum, EC, acque, ac.
Congregariuum enunciat omniacon-
Sentanea, quouismodo consentiane, attir-
mando; dislentaneanesando.
Onouplex est concrecatinume
Duplex: Copulatum, et connexuim.
Ouid est axioma copulatum
Axioma copulatum est axioma com-
policum consresatinum, cuius coniun.
ctio estcopulatiua. Vulgo dicitur pro-
policiocopulatiua; Ve:
Eph. 5. Ilomorelinquet parrem ama-c
trem, dadhaerebit rxori lux: (huinsac-
cellu trcompoltucopulatum; nam con 
sequens auctum cA) Fcerunt duo in car-
nem ruam. (Ilic coniunetio, Bc, aliud
sustinet officium. Nam plane nouum Ac
axioma: Duoerunt caro rna. Ponituere-
ro, pro autem vel simili. Freguencese-
nim sunc cacachreles coniunctionum ta-
liu.)
a
Is
Nim
latt
l l
HON
cum
Aerio
pd
eoct
St
Tan
er

## Folio 192 — 1045795771:0196
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000196.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
X9Z DTALEOT. CMEND. L. 1D. II.
Virgilius:
(cellis
Vna Furusque Nocusque runt, creberque pro-
Affricus.
Coniunctio dissimlatur in hoc: C a.
cerosruerem, agerem, cunderem de pro.
SerHCLCI.
Oua est copulati contradictio?
Coniunetio copulatiua astirmata, ne-
patur; et negatio indicat non esle copula.
ea qua coniungebantur copulaciue; re
Non vna Furusque NNotusque ruunt.
HIac sencentia etiam dilcrere enuncia-
cur; re quanquam Furusruit; nontamen
Nocus _ AAriCUS.
Plesses est formosus (5 facundus:
Non C facundus est (5 formosus.
Facundus sit: Atnonformosus.
Ona sunt copulato affinia?
Parem rim copulatis habene, quae per
relatiuas voces coniunountur, quaeque
ClIIMACC CONCEXUNEUE. Pertinent ergohue
enunciatarelata qualitaris, cemporis, lo.
cis quancicatis, ac.
Copulatio in gradatione est; VE: AAII.
etio parit patienciam, patientia probatio.
tionem; probatio spem, (pes POETdNON
n confundic.
Torna leana luxum segnitur, lupus ipse ca-
pellam:
Florete crthisum sequitur lascina capella.
Rela
D6t)
Rebiae 
Talemum
Qualesopu
lcaluned a
Detiaqua
Bispaistim
VIBI
Duniua
Caratioe
minorume
Relarum
Tnnecre
bBiI,
Aiguema
Ia: CuI
dais, venier
Lociirti
Agieolas
Mi1.
Hlorimo
elt; VE. AR
cieneiap
dc. Nont
Duomul
Preter
iudieur
nedem
Ia CIMMII
lUHEV

## Folio 193 — 1045795771:0197
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000197.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
Crebe
IHOC.
cremt
lictio
AIma
elleco
1t.
CCen
nOnt
mosi
nos_.
15
E, 9la
qu
Net
ApOII
VI. A
peob.
DOIII
s
1AB
DEIVDTCTO AXIOMATICO. 193
Relacae qualicaris exemplum eAt:
Taleruum carmen nobis dinine poeta,
Onalesopor fessisin cramine, dec.
Ita lunt e aliae similicudines plenae.
Relaca quantiras estinhoc:
Tum Tartarus ipse
Bispatei in praeceps tantum tenditque sub
Umbras:
Onarus ad aetherin caeli suspectus olympu.
Farario estparium plenorum, maioru;
minorum que explicatorum.
Relatum cemporis est:
Tunc credo cum me arbustu vidore My-
conis,
Atque mala vitesincidere falce nouellas.
Ica: Cum sceperum ablacum fuerie Iu - 15
daeis, veniet MeliaS.
LOci: VE,
-bi densas
Arricola stringunt frondes hic Maeri ca-
namus, C.
Ilorum omniunegatio econtradictio
eA; VE: AAlictio paric patientia; at non pa- cC
tientia probationem, ecc. Noncaletuum, ce
ecc. Nontantum, non tune; non vbi, aC. cc
Ouomodo indicatur veritas copulatis
Preceriudiciu generale, quo verucuinc
iudicatur, cum enuciat secunduaffectio-
ne argumentorucopulatoru, etiam sigil-
lacim indiCaTUIE, VCFUML CUMI OMHESPaTTES
(unErerE, rereq; Copulantur. Cum aliqua
FalIa
L1B.

## Folio 194 — 1045795771:0198
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000198.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
294 DTAEECT. FMEND. L. IB. II.
Falsa est, aliquarera, nec vera copulatio;
Fallum cen setur copularuin. (Ita riileo di.
cunc: ad vericarem copulatiux requiritur
omnes parces ellereras. Sirna Talla (IC,To.
caFalla cen lecux) VE: Corporis voluptas nosa
eis est dignahominis prastantia; debetque con
remniesreici. Hlocreruini eAt. C oncra
Fallum: Fircus Cs voluptas corporea sunt f
nishominis.
Ouidestaxioma connexum
Axioma connexum est cuius coiunetio
estconnexiua. Talis porissimum eAtcon.
dicio, SI, que quiatrpothelin de coditio
nemlignac, eflicit rehocariomanomine
tur condicionalis propolicio relhypoche
tica in specie. Vim eius habent et aliero
ces, re: liquidem, quandoquide, quia, d
ablarivi consequencie.
Est d in hoc axiomate ris consequen
rix, quali consequens eius ex anceceden
cc tanquam argumento cerrio existeret
Traque ee syllogismi simplices porsune
hac Formaenunciari contracte. Erem.
plalunt:
33 Cal. 3. Si exlere eshaereditas, nonet
Promissione. Non si Abraha Semenelt
 quis juctus est; sed si ex Ade Abrahae.
Nonsipriores Maoniustenet
Sedes Flomerus, Pindaricae latent
Stesichoriq cranes Camaenas
b
Bstinu
Aegda CD
indicatuen
srelleameet
elle conteg
elle co
ioV
Clil ICII
pota
Iegueu
 CDB
EDMt IH
L161t st 01
ssit: de
bilon
Seio e
Nontet
Ouque
Non ope
libui, 5 non
Ltoit 1BC
regim, 
_t Coi pHI.

## Folio 195 — 1045795771:0199
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000199.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
L.1B.
Id. C0
(II
URIB
nata
volap
A, debt
esti
orpert
ext. M.
USco
muI
I
dMa
es
id
CoM
XaII
110
Ices
te.
dItadi
iaetett
beal
DE IYDLCIO AXLOMAFTEO. 195
Oua estrario nezationis es contradictio
nis in connexo:
Negacur coiunctio (, iam aCtIEIAFA: FF
indicatur negatione, quod echlic aurpol
Ec esse ancecedens; camennon necesleHE
esle consequens; quali neger anrecedens
esse consequentis caulam: licur aftirma-
eio rolebat ex anrecedente lequi conse-
guens, Aillud PONaTUE; VE:
Simiser est sinon, mendax est:
Consimiser est si non mendax est.
Ouodest; posticeslemiler, acid caula
non es, ob quam sicmendax)
Negacur haec coniunetio incerdum 2
ertius, negando consequentiam; veluri
cum dicimus; non est consequens, nonob
id lequitur, non necesle CA, _C. VE:
Non continuo sime in sicariorum crecem
contuli sicarins sum: Cic. pFOKLOl: AMCF.
Non si omne enunciatum verum est aut
Falsum: Segnitur illico cansas esse immuta-
biles. Cic. de Faco:
Semperne exprimitur conditio S 13
Nonsemper; vrinhis: Cic. pro MII.
Non hoc fracile corpus humanum menté
regitur, C3 noresiturmente oniner sum mu-
di corpus.
Non opus est exercitio in lenioribus ar-
tibus, eo non opus est in difficilioribus:
2
Non
Aten

## Folio 196 — 1045795771:0200
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000200.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
196 DLALEOT. EMEND. LIB. II.
Non sunt dii, C5 non signisicant.
(HeC ec Philippus exponichypothetice
Oua sunt coenata connexis.
Oux smiles habene nocas, simileme
vim, e relationem consequentia, rbico
sequens relpicitica ante cedens, tanquam
exeo de per id luc collectum inctar corre
laci: VE:
Cum Tullius sit orator, est etiam peritu
dicendi.
(FTic consequens sequitur ex anrece
dente, estq; eius correlatum icarele
destrIAaNE DE PONANEMULO)
Cum sit tam pauper quomodo caous ameti
Gen. 3. Ouiahocfecicti, maledictus S
incer omnes beltiasterEA.
Teveniente die, te decedente (alutat, d
Ouod est indicium veri (3 falsiin
connexo:
Connerum Sigillatim iudieatur verum,
Spolito ancecedentes ek consequens: St
policoancecedente, consequensnon elt
talsum iudicatur. VE:
Si infide Christiper senerabis ad finem, erit
beains. IHoc verum, quia consequens
ex antecedente est.
Si Christianus est, improbus est. Falsum
est. Christianum enim esse tollit, non
ponit improbitatem.
Bellmitece
sequeitrol
propsiula
Ctum, dc. 
Ctiomorinor.
redilt.
(Genetes
Mberitatia
enamin tallis
rio veraet net
MenpetaVer
conteguens.
Sibomoest
(Mdimndur
eliqua
dehom
Iaq, MIIa
elle talla, mt
Quadeupes.
Ercontene
avercranal
ol silbiio bt
D.troi
Sunado
Qutitli1
Sieomueru
um necellanie
necelliaeme
Rione DMII, I
immmabilire
Edlum il

## Folio 197 — 1045795771:0201
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000201.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
DE TVDTCTO AXEONATICO. 197
Onando necessario verum est, 65 quan-
do contincenter?
Siconnexum ablolure verum ck, est et-
iam necelsario rerum; e incelligeshanc
necellicarem enecellaria partium conne-
xione oriri, tunc scilicet cum propria de
immurabilicer aftecta disponuntur; velu-
ticum ancecedens cstFormalis caula, con-
lequens formale effectum; ancecedens
proprium subiectum, consequensadiun-
ctum, ecc. VC: L. C orinth. 15. Siresurre-
Etiomortuorum non est. Christus non resur-
rexit.
(GCnCTCMCSAtOnegatuE (pCcICS)
Necellaria partium connexio porest
etiam in falsis esse parribus. Namconne-
xio vera d necellaria licet (IC; parFCS Fa-
menperlereras fallalre esse, non estinde
conlequens: Ve:
Sihomo est leo quadrupes est.
Adiunctum enim leonis perpecuum
CA, quadrupedem esse; ac suppoltio
dehomine est Fal(2)
Tcag; incalibus disperlae partes pollune
esse Fallae; rehic: Flomo estleo; homo est
quadrupes.
Ec concradicendo starim hic dinidicur
averotallum; re: Si homo est, animal est,
Non sihomo est, animal est; quotum hoc
tallum; illudrerum eAt.

## Folio 198 — 1045795771:0202
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000202.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
79B DTACEOT. FMEND. L. LB. IIA
Sirerdconnexio ek concingens, de il
DetB
Esquodet
Ferum exalcero incerdum sequitur, inter. rineu
dumnoniiudicium estrantum opinio; ve. Ile
onsimoriendum mihi sit lecum, te ne. ciui que ip
rab0.
cadisponam
Pamphile si id facis, hodie postremumm nneguoi
vides.
In contingentibus his contradictiono
diuidir aperrererum e Falsum. Indicau
enim polleverumnis esse; Vr:
Sianisniera est, cornus est:
Non si anis nirra est, cornus est.
Ex neurro enim sequitur neceslarid
Sedporestrerique enenire: vescilicet dli.
quando auis niora (u coruus, aliquando
non(c. Iraque hillorum generalia d co.
cholicaponantur; verumque deprehen
decurtallum; veluci:
Omninosiniera anis est, cornus est:
Nosi niora auis est, omnino cornusest.
Duodtoret simpliciter:
Omnisniera auis est cornus:
Nullaniera anis coruus est.
Praiudicantur ee ciulmodi pariai
Cum Paris Oenone poterit spirare relid
Ad fontes Xanti ver sa recurret aguB.
Pancum de axiomate congreet.
civc
Duidestaxioma seorerati-
Num
Duple
Cuius
les sum
HI: etl, C
quibusse
rerutider
Enume
mum diu
1a, ledraci
P MesaM
ramatim
ad, delen
2. Cbre
Ougn
BhC 1II
stod.
(Diue
Hen
q
Iet
BI

## Folio 199 — 1045795771:0203
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000203.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
ostie
st.
MIc
asei
S, di
perd
ede
CoII
nocit
DEINDICTO AXIOMATICO. 199
Est quod comunctione legregatiua co-
TINCTUI.
Ideoque aroumenca dissentanea enun-
ciac, quae ipla erhi coniunctione allirma-
tadilponantur, sensu tamen sunenesata:
aurnesatorum conlectaria.
Onomplex est?
Duplex: Dilcretum, de Disunctum.
Ouid est discretume
Cuius coniunctio cs discreriua: qua-
les lunt quas aduerlariuas vulgo rocant;
vE: et, quanquam, quamuis, licet. ac. Hemno hoci
quibusrespondec tamen; quanquam al- Sed, (9c.
ceruera exhis incerdum disimuleeur.
Enunciantur hoc ariomare porisi
mum diversa, incerdum etiam opposi-
ca, ledrarius. Ecoppoluca quidem lem-
per negando; diverla vero incerdum ce-
iam aAfirmando, quia consentiune subie-
cto, e le muruo lequi poltunt.
2. C orinch. 4.
Onamuis externus noster homo corrum-
pitur: internus tamen renonatur in dies sin
gulos.
(Diverla Cunc ad unum hominem in-
TErMUS _E exTernUS)
Icem:
Icaque mors quidem in nobis efficax est,
vitaver0 in 20b1.
L.1d
MO
letti
IIId
M. 1
H.
patii
DIIAII
HI
9111.

## Folio 200 — 1045795771:0204
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000204.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
33
2OODTALEOT. EMEND. L IB. II.
(Vbi rica _ mors lunc opposita pri.
uantia)
Cic. de nat. DCOF. Et( actiones Deo.
rum qua sinenon vident (plebei) nihila.
3 gentem camen Deum non queunt co
33 Gicare.
33
Idem in 2. OAc. C um autem omnes
 non posine ne mulci quidem Turilperii
 eRleaut dilerti: licer tamen opera prodel
3Cemulcis.
33
Dissimulatur alterurra norarum in his.
T. DC natUTa Deorum: NauusinaE.
3ticulo pueri delectat Alcaum; at est
 corporis macula nauus. IIli camen hoc
o lumen videbatur: PFO, FcC eAt macu.
33 la, ec.
3
Tns. Tu(c. FTac quae Suntminima (no.
o bilitas X gratia popularis) camen bonadi
o canturnecelle eA.
33 T. OAIC. Difficilis est cucarerum alie.
narum; quaquam Terentianusille Chre
 meshumaninihil à se alienum putat.
 Ita: Mea quidem sencentia paciqua
 nihil habicura est insidiarum, semperett
 consulendum. In quo Ei mihi obcempe.
o ratum esler; erlinon optimam, ac aliquam
 Rempub. Juxe nunc nulla esthaberemus.
In quibus exemplis etiam affirmaree.
nunciantur diverla, sicut de in hoc: ex
5. TuIC.
DeII
Oumue
adainu
meneilme
conteltan
oppolcap
MatIBHE.
Cumal
tiua, mB.
ad eame
cio. Ap
quam de 
hicestpia
ternuSHO
MSrenOIS
porisiudie
adanimum
Duosiod
Necella
Ciait. PIE
quedisere
GruTines
illudaes
Ma, II.
Quaiq
deralion
918
Er Du
Ua1
bitatia. VII

## Folio 201 — 1045795771:0205
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000205.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
AlC
M to
Dele
Tati
au
eum
Iram
 et
minir
venbo
TeII
DpUIa
IIIa pa
1, sem
MIObII
n, ata
habett
attire
CM H
DE INDTCTO RZIOMAETCO. LOF
Ouanquam senlu corporisiudiceneuri
ad animum reterri camen. Explicari ca-
men ciusmodi pollune, quod negatorum
confectaria pronesatislinc polica. Nam
Oppolita permutaneus negarione d ati-
Matione.
Oua est negatio C contradictio
discretis
Cum affirmara coniunctioni dilere-
ciua, moxapponicur negario, aursaltem
ad eam dirisitur. tc negacio e contradi-
etio. Apponitur aurem modo ad Ouan-
quam d limiles, modoadT AM EN; qua
hic espraecipua rE: Non quanqua Cx- c.
cernusnoster homo corrumpitur, inter-ce
nUSFeNONATuELameM. Fc: licet sen(ICOF- 
POris IUdICENEUE, NON LAMEN LCFCFLHEUE cE
ad animum.
Onomodo hic contradicendo discerni-
tur verum a fal (05
Necellaria non Polene discrete enun-
ciari. Firenim verumque ridiculum. TEa-
que discrerio concradictoria quae hic fn-
icurinepta d Falla enunciarione verum
illudarsuic, quod concradicie, sed alia FOr-
IMa, VF.
Ouanquam Cumhomo, non tamen ven-
darationis potentia sum instructus.
Er. Duanquam sumhomo tamenrationis
xtenda vim habeo.
5
LlB.
le
el
que

## Folio 202 — 1045795771:0206
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000206.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
2O2 DTALEOT. EMEND. LID. II
Fesi leo non est vulpes, quadrupes ta
menest.
Non etsi leonon est vulpes. quadrupes ia-
menest.
Simuces forinam discreram in conne-
zam, Facile alcerius Fallitatem ridebis, Vr:
Sibomo est, rationis vim habet.
Velincopulatam:
Lomo estC vimrationis habet.
In illis autem Formulis eriâ ideo enun
ciacio inepra est, quia dilcrecum axioma
coniunctam haber prolepsim, quae deli
nac iudicium concingens ex quo oritus.
Indicat inluper attremario ethrnusit,non
came prohiberi, quin alteru (ic, aurnol.
Teaque concradictio dilcreri etiam in
contingentibus diverlis obscure discer.
nicrerum a talso propinque: porestenim
verumque verum veltalsum elle, re:
Etsi doctus est Cicero, tamen errare po
mnit.
Ets Cicero est doctus, non tamen potuil
errare.
Doctco adiacetpolle vel non posse et
eare: probabilius camen enunciacur; dil.
crecum aftirmatum. Fciplanacura argu
mentorum indicat, quae quibus (InECOn.
Centanca auc non, id que sive maxis sius
minus, quanquam alterum non poll
planetallum dici, rc:
Der
Fssenn
Esita
Virum
redius
mandilet
Ii L
etmalus.
NoI
estmali
H
Ret
H
Ma
sIUII
rioin.
Ptes
AlC
Talist D
iadiere
lul
Es
rAe
repo
rdt
Irde
dod
cidit
est

## Folio 203 — 1045795771:0207
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000207.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
et
at
Oceli
1
1MI
n
ppo
Cia
MO
TUId
SsI
M
DE IYDICIO ANIOMATTCO. 203
Eisi canis latrat, non tamen mordet:
Etslatrat, tamen etiam mordet.
Vecumque quidem probabile est; sed
rectius pronunciarum priusproprertor-
nam dilcrecam emidentioretm.
Ira: Ets pater est vir bonus, tamen filius
est malus.
Non etsipater est vir bonus, tamen filius
est malus.
Fric perinde est. Nam pacrebono exi-
Aence porest hlius bonusmalutre elle. FC
hic Fullum discrecum indicatur porius For-
matallum quam maceria, si contradicto.
rium eAt ineprius: cum deberet enuncia
tio in aliam formam mutari, ve.
Pater est virbonus, nec filius malus.
Accende accriburione generalem; quae
Facile oltendic, quando verumque con-
tradictorium sic rerum de quando Fal-
Tum, veluri:
Ftst Cicero est doctus, obique ramen er-
rare potuit.
Ftsi Cicero est doctus, nullibitamen erra-
repotuit.
Hlaec duo cum sine Falla; Cubalternae
erunt rera, ve: alicubi Cicero poruit er-
rare. et alicubi non poruit, quanquam
sic doctus, seu non obstante hoc quod
doctus sic, vel homo. Fuidencius ira enun-
CIaEUE:
Onar.

## Folio 204 — 1045795771:0208
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000208.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
2O4 DTACEOT. EMEND. LID. TI.
Ouanquam homo est, tamen in hoc not
errat.
Ouanquam homo est, tamen errat in boc.
Ouanquam homo est, ondique tamen set
vbique errat.
Onanquam homo est, nullibitamen errat.
Duorum haec polteriora de homine,
maturx consuecudine existente, veranon
TunE. Illa ergo.
Onando alias verum aut falsum iu-
dicatur discretum.
Cumnecellaria discrere enunciantur,
ridiculum Airseuineprum, itaqueinfor.
ma falsum; e indicatur alicer debuislee
nunciari. Vnde dicitur; Dilcrecum enUN
ciacum iudicatur esse veru de legirimum
S parces non Columrera, sed a discrete
TUNC. Falsum vel ridiCMlUM CONETA. VE.
Etsi homo est, animalramen est. Hoc
est ridiculum: Necellario enim coniun-
eta dilcernit. SIC: Ftsi cornus est, tamen
crocitat.
Ttem: Frsi homo est, non tamen est ani-
mat. Hoc Fallum, quia pars Falla. Ica:
Onanquam vulpes est leo, tamen non est
quadrapes. Fallareraque pars est.
Nocanda lunc Tronica, de alias ambi-
TUa, VE:
Festoculos habent statuae, tamen non vi
dent. Vbioculus esta quinocuS.
DeI
lader
Il, II.
Essidii
Esidint
Pbireum
que tollum
Diseret
dierumal
Lost 
mat Ches
Competi
ibitreu
Matet V
ellePhart
quamdist
HUIM, Cl
maiorem
uodune
Ha
El alo
llio et
polrioe
cliuaever
Matu
Malam.
ecide
est, AIII

## Folio 205 — 1045795771:0209
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000209.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
111
AI
M
vel
MI
ret
D
u
est
DE IVDTCIO AXIOMATICO. 205
Ita de reritate ee Falsicate contingen-
TC, VT:
Etst dixit Plato tamenfalsum dixit. F.F.
Etsi dixit Plato, non tamen dixit falsum.
rbirerumque porestessererum: verum-
que Fallum.
Dilcretio est cuidentior, rbi plarunqi
alterum alteriinest, velnon inelt, VE:
Ftsi Pharisaens est Nicodemus, tamen a-
mat Christu: vel: non tamen odit Christum.
Nam odisse Chrictum Pharilais magis
compecit quam amare, itaque discretio
ibi Accuidentior quidem, sed contingens
manet veritas. Nam Forrius consentiune
esse Pharilaeum de non amare Chrictum,
quam dissentiane. Peaque talium discretio.
num, cum iplae sibi peaelupponant alias
maiorem probabilicatem, Ades non ad-
modum esttrma.
Ouid est disunctum?
EC axioma legresariuum cuius coiun-
etio est diliunctiua. Vndeecruloo pco-
Policio disiunctiua nominacur. Diliun
ctiux verolunt, Aut, vel, CuC, SCu, _C.
Maccl. 22. Autarborem bonam facite, aut
malam.
Cic. detaco: Omnis enunciatio aut vera
est, aut falsa.
Ouid senisicat dipunctio:
Expropoliris parcibus rna esse reram.
Disiun-

## Folio 206 — 1045795771:0210
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000210.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
266 DEALEOF. FMEND. LIB. II.
Dilunsit, enim argumenta de indicat
ica disungendo resiplas, rnam duntarae
elle, VI:
Ant dies est, aut nox, aut crepusculum.
Ouomodo hic est necatio (5 con-
tradictio?
Negatur disiunctio, indicatur quenon
esse alteruerum vel rnum rerum necesse
FIO, VE:
No aut dies est, antnox, aut crepusculum.
FTic incelligas indicari aliquid omissum
esse, quod polsic esse; vel dibiunctionem
factam illegirime. Irem parces quidem
cle posse: Non enim negantur hae Con
tradicendo disuncto; ac disiunctas esse
negaci.
Cum enim dicis: Aut dies est, aut nox est.
RClpondetut negace: Non ant dies est, aut
nox est; sednentru, hoc est, crepusenlu. Trem:
Aut animal est aut homo: Coneradico.
Non aut animal est aut homo: sed virumque
si scilicet de Socrarelognaris. IEem:
Autcaecus est lapis ant videt: Conttadico.
Non autcaeeus est, aut videt; Nentrum
enimhorum competit lapidi:
Fccunc contradictio valer perinde acl
dicas: LVeque caecus est neque videt.
Indicatne contradictio verum (
fal sam
Si disunctio est necellaria; Itacim in.
dicaci
DeL
dest smet
LWMHI
Letnona
Fimo
rintem 
Rtorme
legimul
AItiI
moria.
Lebi
Nona
Por
Co
Pot
iunitu
Siab
idque
Parioett
iiS cil
luruse
virium
lianEI
Clt. 2
Edme
llacti
At
H

## Folio 207 — 1045795771:0211
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000211.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
e
las
M
rq
l0
unde
es C
11
la
Cul.
DMIIa
sed e
TEM.
OMIId
I
MHIH
auit
erim
aet.
pn 
Au
DE INDLCTO AXIOMATTCO. 207
dicar; sin contingens, ob sCurC, VE:
Leoant bestia est authomo. verum.
Leononant bestia est authomo. Fallum.
Fiulmodi concradictio nontacum re-
ricarem ex fallicacem maceria arguic; sed
eFormam disiunctionis legicimam relil
legicimam, Ve:
Autnieer est homo, aut albus.
Non autnieer est homo, ant albui.
Pocestenim Flanns, velranus esse.
Contingenterita: Aut fruaramore, ant
moriar.
Non aut fruar amore, aut moriar.
Porest rerum que disiunctum vel con-
junctum rel insufticiens esse.
Ouando disunctio est necessario
veras
Siabsoluterera es, ee parres disiunctae;
idque sine medio, seunullaomista, necel
Carid estrera. Id incelligitur ex argumen-
eis dissentancis oppolitis, in quibusablo-
Jurus est dissentus; vehomo bestia, virtus c
vicium, ritamors, ecc. Ouod E consen- a
ciane natura parces; disuneti forma Falla
CA. Eclicet ipla separarim rerae non (InE,
camen disiunctum legitimum est de re-
cum, licancum Curic diliunctae, Vt:
Aut doctus est Dion, aut indoctus.
hicparces ab solure dissentiunc, heco-
milsum

## Folio 208 — 1045795771:0212
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000212.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
208 DLALEOT. EMEND. L 1B. II.
millum quid est; ac li Cepares non necelle
C, Dionem esse doctii, venecindoctum.
Necellicas enim disunetionis pender e
necellaria partium opvolutione, non ex
carum necellaria reritate.
Ouando est continsenter vera.
Cum alicer heri porest, nempe redis
iunetio earum parcium possitelle, velnon
eAleihoc clt, vecaque else limul, vel neu
Era, PONE, auc eciam disunete polsi, rei
Lutmihi contins et felix audacia salvo
Uui mors soliciri finis amoris erit.
Pocirireamata, velmori, porestalter.
ucrum esse, porest e rerumque esle limuli
vel neutrum. ltaque diluinetio non ett
absoluterera, led opinabilistantum.
Obseruatur in exemplis etiam cata.
chrelisdilunctionis; Vr: Nemo vosindi
cet in cibo aut inpotu: Duod contingen-
cer dictum eAt, vel pro, Ec, copulatiua, po.
lca est disunctina.
Fons dibiunctionis est dinilionis argu-
mencum. Leaque linceora est diuisio; in-
ceora crir e dilinnctio. Aliatamen ratio
ec vis elcdinitionis, alia diliunctionis, li-
CeE perutentur; ec in rno coincidan
exemplo.
Fic tamen etiam diliunctio plena ex
hyporheli, (cucoditione; reluti cum con-
Aac iultiriam per nullum aliud coringere,
nil
De II
MIIIaIP
idquee1
ne; iMde
emil
si quaraie
Soerates
Tumeni
Socrales.
Ed
Cicit
nen quaele
buSICqu
camquetett
aitem mes
do lempeta
dendique
ruE. Dua
pralesp
dumgene
nonceteur
rectiori cu
Cuat
bere, quat
nim nbil l
ts proptet
GNuE co
ellehomi

## Folio 209 — 1045795771:0213
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000213.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
dl
3
OM
DE IVDEOTO AZTOMATTCO. 209
nisi auc per legem, aut per Fuangelium;
idque exroluncatis divina dererminatio-
ne; inde hr plena disiunctio; Aut per le- ca
remiulticia cA, aut per Fuangelium; Ita cc
si quaeratui verum Cleon venerie, an sc
Socrates, quid pactum sic aleerutrum tan- c
cum renturum esse: Auc Cleonrenic, aut ca
SocratCS.
Adhucdeariomaticoindicio.
Fxemplum analyseos es indicit
axiomatici.
Cic. inT. OHIC. P’ertinee ad omnem oF- c
ficii quaeltionem semper in promtu ha- cc
bere, quancum nacura hominis pecudi- ce
busreliquisque bectiis antecedat. IIIX C - ct
nini nihil senciune, nisi volupeatem, ad cc
camqueferuntur coroimpetu. Ilominis cc
aurem mens discendo alitur, d cogiean- cc
do semper aliquid aucinquirit aucagie, vi-cc
dendique e audiendi delectatione duci- cc
cur. Juin etiam si quis est pauload volu-cc
prates propentior, modone (IE ex peci-ei
dum genere (sunc enim quidam homines ca
non re sednomine) sed si quis espaulo c- cc
rectior, guamuis roluptare capiatur, Oc- ce
cultat e dissimulat appeticum rolupta- ce
tis propcerrerecundiam. Ex quointelli-cc
gitur corporis roluptare no latis dignain cc
e esse hominis praeltancia, camq; concemni ae
III
dere-
le
d

## Folio 210 — 1045795771:0214
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000214.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
ETO DTALEOT. FMEND. L. 1B. II.
e reiici oportere. Sin lic quispiam qui
aliquid cribuat roluptaci diligerer eire
nendum ellemodum eiustruenda.
Sententia.
Volupeas corporea autreiicienda est.
aucmoderanda diligenter. ArgumentuI
quia est bestiarum: non hominis: (subie.
cta Cunc, ad roluptatem: inter se reroad.
verla) prolyllosimi: quia illa ad camte.
rucur; hic lapere e scire de liderar (adiun.
ccaveriulq;: inter se rero diuerta) Itaq. d
distat inde a bestiis homo (Fs consect.
rium adiunctum) 2. Ouia boni captirolu.
peace, cam dissimulant (est a restimonio;
auc etiam exemplo) 3. Quia digniorprae
Ctanciorque esthomo quam re voluptai
FeMCaCUE (A IaIOTC)
Analysis.
Primum axioma eAt: Semper habere in
promtu quanium natura hominis pecudibu
reliqui (que bestiis antecedat; pertinet ad oss
cii quaestionem omnem.) Duo dilponun
cur aegumenca principalia; labere i
promtu, C5c. ) CA antecedens; PertI
ad, (5c.) eA consequens. PAque inceret
affectio adiuncti es subiecti. Nam i
Promeu habere, dec. adiungicur quaestio
ni ofliciorum subiectae. Verinque polii
verborum multicudo, ad exprimendum
21811.
on
aegumelt
lempet n
uen Gyneat
allectione
etproine
luDielo
ie C.
dull
Qelitist
eoicel
Laa11II
ailu
Lublectu
MiS rII
Imahomit
Subiect h0
ciomio
obtnt. d
Drunum
bu sbest
alletta 
Copuloiu
de vion
in syneat
quis. )
Guidem.
decun
Peniime
Eu
MB
i

## Folio 211 — 1045795771:0215
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000215.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
uipi
18l1
Aen
Lu
l
InIS
ele
exta
2dd
et
Det 
Mi pu
extim
de
18
u
In9
Plu
quet
DE IVDTCIO AXLOMATTCO. 2IE
arrumentum singulare facir. Non enim
semper rna roce constar. Incer le ta-
men syncaregoremara lune, habentque
aftectiones muruas. TTabere in promtu.
eApro incelligere; Tabere.) camen espro
Tubiecto. Inpromin. proadiuncto. Semper
intellisere. sicem aftecta sunt; cAque illud
adiunctum, hoc subiectum ri dehnitio-
nis reriulque. FTabere in promeu semper
guantum, (9c.) IIlud est adiunctum. hOc
lubiectum occupans. Namincellectus in
Coinrelligendo verlatur. atura hominis
Id adiunctum est, hoc Cubiectuinhraeren-
rixe. Adiungicur enim homini natura: Va-
tura hominis antece dit bestiis.) Icerum illud
Tubice. hocadiun. cst. Inestramen de aHte-
etiomaioris e minoris. Ouantum ante-
cedat. Jatticiuncur lubiecto dc adiuncto.
Ouantum. ) elt adiunctum, dec. Pecudi-
bus  bestiis.) CopulancurhaeC; Frinter se
affecta lune specie d genere. Sed etsi
copulariua luc consunctio; tamen In-
de axioma non dicieur copularum, quia
in Gyncacegorematis ponieur. Bestiisreli-
quis. Illud Subiect. est, hoc adiunctum et
quidem adhaerenS.
Secundum axioma: Bestix (illae) nihil
senciun nili roluptatem, ad camquefe-
TUNEME EOTO impCEu. Fria hic funcarOU-
mentaincer se dispolita. Nam secundum
sed

## Folio 212 — 1045795771:0216
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000216.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
212 DTALECT. CMEND. L 1D. II
seu consequens e praedicatum, est gemi
nacum seu auctum; antecedés esrantum
rnum. Pocestrelolui in duo simpliciae
nunciaca. Bestia sentiune tantum volu.
lupearem; Bestiae sadiunctum occuparum;
Sentire voluptatem) Cubiectum occupansi
rox, tantum, est syncacegorema, quo de
claratur sensus, tanqua adiuncta circum.
Cancia. Bestiae feruntur ad voluptatem  BC.
stiae) Cub. feruntur) adiunet. inhraerens. Fe.
runtur ad voluptatem) Hoc lubiectu, illud
adiunctum porest d tinite explicari: qualil
Destix sinc efectu destinatum; Ferri advo.
luiptare, caula Finalis. Vox, impecu; adiun.
etiue declaratverbum ferri; licutlrerum
roi, toro, ita explicat im petuin.
Tertium axioma: Mens hominis all.
cur discendo: ee aur inquiric aur agic ali.
quid cogicando, e ducicur videndi audi
endique delectatione. Vnicum hic estan
cecedens aroumentum, mens, quae adiun
gicurhomini. Consequentia lunceria, e
in his medium duplicacum disiunctione.
Suntaurem effecta quacuorrnius caulai
quanquam roces, alicur, de ducitur, ser
monis Formaindicene adiunctam passio.
nem. Vinculum hocum cA copulatiua
coniunctio; e consequentes partes prio.
ricomponuntur verbi vinculo. Delecta.
rio distribuitur in cam quae est rilus, de
2liam
allat a
ua
via
Wuil
1D ab
Eter pec
dam hOr
lq
pla
velle
A
late d
CdimuI
penlior pa
lal eius a
la, conlee
insenitir
ON
neviuabe
penlior
DeO, OM
Ouieur
mnist
dumget
DIC
Copula
Nonsi
derlum
PioratlO1

## Folio 213 — 1045795771:0217
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000217.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
DE IVDTOTO AXIOMATTCO. 213
aliam quae est audieus. Inquirere aliquid
illudadiunet. hoc lubiectum est, de qui-
dem occupans indekinitum. Vox, cogi-
tando, Formam inquisitionis designat.
Ouarcum axioma: Si quis eA pau-
l0 2d roluptates propensior, modo ne
lc ex pecudum genere; (Sunc enim qui-
dam homines non re led nomine) sed
si quis est paulo crectior, quamuisrolu-
peate capiacur; occultat d dissimulat ap-
pecicum rolupratis proprer rerecudiam.
Llocarioma ancecedente parte copu-
late e discrere est auctum: consequente
cancum copulate: Idque propcer inter-
precationes inceriectas: Simplex est: pro-
pensior paulo ad roluprarem, dissimu-
lac eius appecirum: Antecedens eA cau-
Ca, consequens effectum, quia hoc vi c-
ius existir. Vox, si quis, vim habet nOEX
omnis, vel quicunque. Nonenim escon-
nexinahoc in loco. Er quicunque cspro-
penhor, Grammatica periphrali dicieur.
pro, omnis propensior; quali cum dicis.
Duicunq; CA, vel hquis esthomo, proo.
mnishromo. Verba, modone lcexpecu-
dum genere, restringune comparaciuum
propensior, declarantq;: rox modo, vim
copulariua habet; alias dicta excluliua.
Nonsit, 65c.) Fs ardumentum dissent. ad-
verlum, cu probestia ponatur. Ec sic con-
iunetio
et
ela
10
11
dc
D
eB
A
p

## Folio 214 — 1045795771:0218
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000218.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
EE+ DTALECT. FMEND. L. IB. TI.
dunetio copulatiua etiam copulat dissen.
canea. Racio in parenthelipolita, eAt pro-
leprica, ex mechodum digressiunculain.
cidic.
Hlabet aurem argumentum quoante.
verritur Cuspicio, qualialiquis homopol.
Sic esse belua, idq; alsereret Cicero:relpo.
dec per distinctionem; Hlomo auE re aut
nomine ect: illinomine lunt nonre: Eche
axiomare discretorem expedit.
Esse hominem re, vel nomine. ) Afectio.
nem habet subiecti de modorum adiun.
etorum sencencia haec: Ced si quis paulo
CRerectior, quamuis volupeate capiaruri
amaiore arguic praecederem sencentiam.
Vulc enim non planc oecudem, ledpecu.
decrectiore. Onamnis capiatur. ) Icerum
illlustracp diverlum. Vnde nalcieur ario.
madiscretum. Capi voluptate.) Affectio.
ne haber Tubiecti e adiuncti, quanquam
verba prae se Feranc caulam d effectum.
Hlactenus anrecedens. Occultare ( dissi
mulare appetitum.) Duo effecta copulan.
Tur. Appeticus aurem e dissimulo, afte
ctionem habenelubiecti e adiuneci. Ver
ba: propceererecundiam: caulam tinalem
impulhuam continene, ac que ica illuArdi
consequens.
Duintum axioma complexionem e
Fhema haber duplicatum, disiunctio.
d
nBconu
Centdiu
PorisiO
Veronit
muli ill
diousa
Cosp
MII
necCM
oiita
Deit
et, (t
Conemi
est mus
IIS VO
contm
1. )A
Attect
PBE)
aGa.
Du
hober
redein
plieit
je
qui
Ob
Iet
Cum.
e

## Folio 215 — 1045795771:0219
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000219.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
1
Si
1e
le
MI
set
6
l
DE IVDTCTO AXIOMATICO. 215
ne conjunetis partibus. Prior pars sen
tentiam habet copularam: voluptas cor-
porisnon est digna, erelici, dcc. deber.
Verba: Ex guo intellicitur, (5C.) SuncFor-
mula artiticiolae per syllogilinum dedu-
ctioms ee consequentia. Volnptas corpo-
ris.) ARecta lunc lubieet. de adiunet. quid
corpus lubiicitur voluprari: lta est d h0-
minispraestantia. Polupcasnon est diona.
Afecta lunc diverse. leaque _ dillenta-
nec enunciata. Digna vero es praestantia
hominis.) Subicet. _ adiunet. IC argUUNE.
Deinde cum dicieur: Poluptas debet reii-
ci, 65c. Subiectum eR voluptas; reiici 65
contemni) Adiuneta; Ec horum affectio
est mucabilis: quia aliquando ec corpo-
eis rolupcasnon estconremnenda, veita
consenluseransear in dissenlum. Ilaec est
prior parsaxiomaris. POsterior: Pribuens
aliquidroluptari, diligenter renerodeber
modum eius fruenda. Enunciacio, ( quis,
habet formam connexi leu condicionalis.
recinprecedetibus, squis, ec. Sedsm-
plicirer exponiporest dictomodo. Fs au-
ce dispolicum lubiectum cum adiuncto,
quia cenere modum, ec. adiungiturrri-
buendi, ec. Fribuere aliquid, ad rolupta
cem se habet re adiunctum ad subie-
etum. Tenere modu fruendae; adiunctum
ee Cubiectum accupans. Sed in mulcis
4
nOm

## Folio 216 — 1045795771:0220
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000220.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
216 DTALECT. CMEND. L. IB. II
non estram scrupulole elaborandum; (a
tisque esh sententia bene reddacur abie.
etischetoricis ornamentis.
Iudicium dictorum axiomatum.
Primumaxioma; Intelligere, (5c. perti.
net ad, (5c.) P. Caftirmatum, quia rinculum
actirmatur quodideo Ac, quia argumenea
dispolica consenlum habent. F.s postea
verum, quia pronunciaeveres est, hocetti
Secundum nacuralem affectionem argu.
mentorum, non cancum attirmando con
Centanea, (ed e obseruando modum lub.
rectidadiuncti, _c. F. Averum necella.
rio: quia argumentoru affectio non mu.
tatur, Ced semper eodem se habermodo.
Semper enim de rirture humana dispu.
cacurus debet scire discrepantiam homi-
nisa bectix.
EA axioma vnivertale. Nam conse.
quens ancecedenti accribuirur genera
licer; e sic se habent etiam argumenea.
EAlimplex, quia verbi vinculo corinecuIF.
deo aurem hoc quia argumenta simpli
cianon componuntur alio vinculo.
Similiter iudicandum d secundum est.
Tertium: Menshominis alitur discen-
do 65 cocirando, (9c.) F.C axioma aHI.
matum, quia vinculum aftirmarur, quod
hic estconiunctio: e quidem omnes et
iam Partes (unE afHIEAEK PTOPTCE CON
Tenlum
Tenlum a
Tunaoe
diliumet
Cermell
Tunc, dete
Criouse
quam el
eaent
Ibac
seuVeaI
Quiden
Gupa
distunu
disiutic
tionen
ristiaed
Guilicac
SiIaIC. l
lum illi
Ui6, ddea
EH.
Ceiral
laioet
Culpro
E1d.
bus
derell
IIdVI
retit
enim

## Folio 217 — 1045795771:0221
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000221.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
1iI.
Gb.
inet
un
hoe
Md
d0
am
nec
OnB
Im
ad
1H0
Co
SeM
MMel
tinelt
lim
10.
duIIII
dise
12 dl
1, 91
Inest
et C
seult
DETNDEOTO AXIOMATTCO. 2Y7
sensum argumentorum; inclularero dil-
junctio attirmaca cA, propreraroumenta
dihuncta consencientia anrecedenti scili-
cetmentihumanae; ee quiaipladisiuncta
Cunc, dc hoc nomine aftirmationis; leu po-
sicionis consentusque rim habene, quan-
quam disunctio indicer limulverumq; d
cadem rationenon elle.
Verum est, quia enunciacita veres est,
seure aroumentorum, affectio docet; de
quidem peculiarirer copulacio vera cA,
quia partes omnes copulaa lunt vera;
disunctioirem vera ck, quia parres lune
dilunetx proprer dissensum ee oppoli-
tionem nacuralem line medio, cum men-
ristrac duo sint ofticia; inquirere, autin-
quilitarractare, dec. hoc el, dilcerc e co-
pitare: seu accipere d considerare; quo-
rum illud dicitur esse incellectus patien-
tis, hOc agenTIS.
EA verum necellario. Perpecuo enim
Ceita habet affectio: de nominatim copu-
lacio eAtneceltaria, quiahaec quae copulâ-
cur propria lunt mencisincer se cohaeren-
cia. Nam anima duobus disciplina sen(I-
buss ritu d audicu pracellerioribus; (alias
e reliquis) apprehendit obiecta externa;
ita reline illis nihil externorum incellige-
rec: Hlocaurem cA dilcendo ali. Dilciinus
enim parrim sensu cognoscendo. Deinde
lequi-
Il
MMI

## Folio 218 — 1045795771:0222
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000222.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
83
QTB DTALEOT. CMEND. LFB. II.
sequicur intellectus, qui phantalmata d
Tensibus indasat, indasacaiudicat. Ne.
cellario itaque copulaca lune, in homine
quo ad scienciam; lencire, discere, inda.
Tare, cogitare, indicare (discere d inda
sare Cunc media Functiones acrinences
senlum d incellectum.) Es _ disiun.
etio incerpolica necellariae veritaris, quin
perfecte de absolure dilIUIngUnEUE men
cisinguilicio d actio, ita venullum possir
dari rerrium, re ostendic duplex functio
incellectus, pariens scilicet de ages, omni.
busphilolophisaccepta.
Elinc incellise quantae sic circumspe.
ctionis e experiencia bene iudicare; d
quam non lic res Frivola auc oriola illa
accurata analylis, d iudicii logici expli
cario.
Traiudicacum estaxioma simplexaco.
pulacum, de disiunctum.
Connerum in cadem oratione Cictales
Si quis escrectior bectia, occultat ap.
in peticum rolupraris. (Formam connexiha
bec limilem; rerum connexum non eA)
o Formari aprius ica porest: Si crectior
o esbeltia; occultas apperitum. Dicoel
sc axioma aftirmatum, quia vinculum
coniunetio scilicer, (I, aHrmatuT, quae al.
trmatur ideo, quia consequens ancece
denci consentie, e aliquam consequen
dira
diratio
CiaEII
XO
Occulte
erectie
vell
it
Ied
cuiuse
TerUM
lerer
lae
eule
let
AD Gu
mulaei
lOI
IO con
Renum
sil
Eld, a dlie
diser
C
la

## Folio 219 — 1045795771:0223
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000223.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
i
rer
edit
rine
AUS
UI
UI
Teu
died
OB
nell
cculla
e
ANO
Iete
D
11)91
lo n
DEIVDTCTO AXIOMATICO. 219
dirationem habet. Fsrerum, quia enun-
ciar reres eC; ex ligillatim, quia inconne-
xo poliro anrecedente, consequens est.
Sedestrerum lalcem concinsenter, quia
occultare apperitum, ex ancecedente,
crectiorem eHe bestia, ita sequitur, ve
possit esse alirer. Non enim eltnecessa-
ria relimmutabilis ex perpetua connexio.
leaque de particulare laltem iudicabicui,
cuius contradi etorium propinquum, al-
cerum nempeparticulare, item porekel
se verum: contradictorium verd pene.
rale, Fallum. Particulare verd ideo eAt,
quia genecale consequens particulari an-
cecedenti cribuitur: Non enim omni-
noquicungue hcrectior bestia cA, dissi-
mulse rolupracis appecitum: d hrinmul-
tis, de aliquando contra.
Porro compolicum est, quia vincu-
lo coniunetionis continetur; Lc con-
nexum, quia coniunetio eA conne.
XIUd.
Fsto ex eadem orarione e exemplum
discretihoc: Ononguam excelsior bectia ca
capicur volupeace; (tam en) appeticume a
iusocculeat. Coniunctiocamen dissimu-
lacur in FexTU. FS axioma compolicum,
quia corinetur rinculo coinnetionis: Ideo
aurehoc hr, quia aroumécain consequere
parre lunt aucta, (eu copolca. F sdilerecus
quia

## Folio 220 — 1045795771:0224
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000224.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
22O DTALEOT. EMEND. L IB. II
quia coniunetio est discretiua; quaquam,
camen: FRaAtirmatum, quia comunctio
altirmatur, quodideo AC, quia consentit
discrecio, seu, veraque parsita est dilereta.
FArerum, GuIA CnUMCIAEALGUIENTAN
sunt, id est, rere dilcrera discrere; nec et
ridiculum. Sunt enim roluptare capi, de
distimulare appecituincer se diverla, qua
rnipolluncinessc. Cum aurem non sem.
Per sic(int affecta, _ incerdum captusro.
lupeare dissimulet appecirum; incerdum
non dissimulet: cuenic laltem contingens
vericas; qualis est in omni dilcreto, quan.
quam alias argumenta consentiant necel.
lario. Nam vis discretionis indicat aliter
esse polle reliudicari.
Hlabet d Ermbolum particularis. Nam
experientiareltatur in aliquibus superio.
ribus bestia id esse, in aliquibusnon elle.
Ieaque e oppolcum particulare porest
essererum; e sic generalia contradicto.
ria veraque Falla.
Sententia hae c: Ouidam Pune homines
nomine, lednonre: Icem Formam habet
discreti. Sed hac exillaarioma distribu.
tum: Ouidam hominum sunc re homi-
nnes; quidam nomine. Hlocpottumuse.
nunciare (nam nondum donatu est certa
 Forma) discrere; ve: Ouidam veronomi
ne: vel coputate; Vr: EE quidam, dec. Pol.
Tum
rel
algue
camque
quein
Ialimpl
Io adhib
mento lI
dumtarae
DeMNON
ROmIne
auc he
laM ene
eto, die
talladis
CHIMIHCIM
rehomin
Secte
canrisel
Meniotu
lispee
Dista

## Folio 221 — 1045795771:0225
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000225.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
 18.
qa
ld Com
ectele
Sume
ele,
aieCd
el,
Capre
OMII
etdi
AMIIM
dica
COMM
Anon
Inel
cce
slupi
duvi
NC P
Uroll
ami
distu
reHo
Tume
ett e
TONOI
hon
DE IVDTOTO AXIOMATICO. 2EI
tumus etiam disiuncte; ve: IIomines auE LE
re lunchomines, aut nomine. Iudicium ce
vero indicar esse dinisionem ex divers,
acque ita qualemcunque distinctionems
camque insufficiencem. Nam dverum-
queiurnum cadic. Si veritatem spectesi
ica limplicucirerumnon cst. Lropusre-
to adhibicus est ex mecaphora, a argu
mento similium. Pam nominehominem
duncaxat esse; plane arguit nacurahromi-
nemnon esse, e sic ex aliqua limilitudine
hominem dici, qualisimiam, auc pictum
auc Aetum Fusumre hiominem indicares.
Jam etiam cadiraftirmatio; ve: in distun-
cto, dicendum est quod taltum sic, quia
Falla disunctio; de proindenonaftirmate
enunciandum fuille, sed negare: Non aue
rehomines lune autnomine.
Sedhaechactenus.
DF SYL LOGTSHO.
Ouid est indicium Dianoeticum
SF cum aliud axioma exalio deduci
Lscur. leaqueris quaedam mencisiudi-
canris est, qux ex apte dispolicis axioma-
risprioribus colligie, ducit, ee iudicat po.
Aeriora.
Onomplex est.
Duplex: Syllogilmus se methodusi
PTO.

## Folio 222 — 1045795771:0226
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000226.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
222 DLALECF. EMEND. L1B. II
peoncforma Anisq; istius deductionisett
duplex.
Ouidest Syllogismus?
Es dispolicio, qua quaectio cum ar-
rumento ita dilponitur, re politoante.
cedence necellario concludacur conte.
Guens.
Ouxsio enim rocatur enunciatiodu.
bia, de qua quaricur verane an Falla (II; de
cuattirmatur negacurre esse, plaerisqiro.
catur problema, chema, exc. Fc polluncet.
id alias necellaria heri quaestiones propret
circum ltancias, non cancum contingen
tia. Ad frmandam vero eam, siue do.
cendum rerane an FalTa (IC; alcilcitur et
Copicis argumentum, quod eunc voca.
cur arsumentum cercium. Peu medius
terminus. Tertium argumentum ideo
quia cum in quaestione sine duo prin.
cipaliter, illud estnumerocerrium. Me
dium vero, quia Geometrix rel Arich
metica more, eA id ad quod tanquam
incercedens conteruneur duo exrremdi
seu ad id rariOnere CIUS SpeCtATUE verum
maius exeremum seu consequens qua
stionis inlu minori, seu ancecedenti. E
debet illud medium semper illustrius
quaectione esse, ae probabilius. Sem
PETILBMI CIIML ALEEFUEEA PAFEC AUCEOEA qUE
Aioneconsencire: Nunguam verdinco.
uastio.
Problema.
Thema.
Terrium
arrumen
Eum.
Mediuster
monus.
cuI
DI
TumlIBII
poret
necelle
sill
M
Ib
resne
algI
MII
lia ratI
XIOMd
lacur
scula,
leguen
perseiu
lasi dc
s
lice
Traten
n12I
abl
Pare
haliole
Paltblita
lcone

## Folio 223 — 1045795771:0227
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000227.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
ile
10
OlI
LCHII
inet
it
plat
Do
ResP
COuI
sei
i
et
bat
8
TID
DF IVDTCTOSTLLOCIST. 223
cum dissentire. Hlocenim medium esseno
porest: cum affectum ad rerumque esse
neceNe(E.
Oua suntpartes syllogismie
Primum quidem alia estmateria (yIlo-
silimi, alia forma. Mlacerianominanturre-
motius quidem quaelio e argumentum
certiu, Ccu omnino trestermini, (non plu-
resnec pauciores) duo inquaestione, aer
nus allumtus ex copicis (proszllorisini de
auomenta axiomacum compolitorum a-
lia ratione allune) Propinquius vero, a
xiomaca seu propolitiones per le conside-
FAEX. Forma esillaipla dispolirio (y II0-
eiltica, exqua eristic in axiomatibus con-
lequentia, e inconsequentia. Nam hxec
per seiudicaneur Gllorilinoivericas de Fal-
ScaS, _C. conlequenter, Lcu exaccidente,
quIa exVeTOveTI, _EC.
Ex his apparet duplex concurcere in Duplexa
yllogismo iudicium, axiomaticum scili-
eium in syl
licet, quo inquiritur in rericacem _ Fal.
licarem: e Gyllogilicum, quo proprie ex
Formain maceria spectarur conlecurio a
ayllogistia.
108is.
Praecer distinctionem illam est alia in alia parto
membra. Hlac syllosilmus diuidicue in rio syllo-
Parremantecedentem, quae e pexmilla, ssmo
e consequentem.
O

## Folio 224 — 1045795771:0228
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000228.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
22+ DTALBCF. FMEND. LIB. II
Ouid est pars syllogismi antecedens.
Fs quae antecedir conclusione, ec cau.
Ta esconcludendinecellario.
Onomodo dividiturs
Duas habet partes; Propolitionem e
ANumtionem.
Ouid est Propositio:
Es prior pars ancecedentis in syllogi.
Imo in qua questionis laltem consequens
(maioterminus) cum argumeneo dispo-
nitur. Vocatui alias propoliciomaior,
quia continetmaiore terminum leuprae.
dicatum quaestionis. Ciceronivero sim.
pliciter propolicio, quanquam rox hac
etiam in comparationibus plenis vlurpe.
cur, ee alias in genere axioma designet, d
Phelinde qua dicendum.
Ouid est assumtioe
Fs lecunda pars antecedentis in syllo-
hilmo, quae allumitur e propolitione.
A minore exiremo seu lubiecto quae
Stionis in Cyllosilmo limplici nominatur
Propolitio minor: quae camennoméhoc
in compolitisnon seruat. Cicero appellat
allumtionem: Boerhus alluintum.
Ouid est syllogismi consequens
F A lecunda pars lyllogilmi; quae com
plectitur partes quaestionis, eamque con-
cludic. Vnde a complexio, ee conclusio
VOCACIII.
C On
Cdie
id. bipe
Ua, aIIdl
ieicuri
Aicatom
CVenim
realicere
celliusa
quenide
Po
quaeltion
da est 1
Atd 10
la ordin
silmum
cioleste
A 1OI D
 tol
8i
li
IOII
Ceiia pec
mater
liur
guendn
la alecte
Pati
Au CaI
cepont

## Folio 225 — 1045795771:0229
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000229.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
anteu
lalione
10.
I
poli
iet
MIISI
MCon
amento
polio
inumle
FOnITI
VamM
plenur
adel
leniss
Ci non
en nOI
Cetd
NIUIIM.
egue
11, Gua
eal G
DE TVOTOTOSPLLOOLST, -225
Concludendi ratio dicitur ctiam illa-
eio. Ec particula cam ostendences, illari-
ux, aucrariocinariua, quales lunt; Ergo,
igitur, itaque, dec. Ecconclusio exsyIlogi-
licaForma necellario existit. Consequi-
curenim expexmissis recte informatisita
realicer esse non possic. Ouod sinullane-
cellicas apparet, alzllogistia de inconse-
quentia cst.
Porrocum tertium argumeneum cum oua arre
quaectione dilponendum est, accenden- terrium ars
sumentum
da elt rario Faciendorum axiomatum iu cum questi-
rea copicas affectiones. Non enim lo- oncdissone
la ordinis de policura obseruatio (yIlo- dum.
oilinum Facie, led vna considerata afte-
ctiolesirima. Ouod cum respicitur, he-
ri non porest, quin syllogilinus sic (-
mul forma de materia bonus auc ina-
IUS.
Plaerunque Fallune Cophista aliqua ap-
parencia, de ambisuitare affectionis argu-
mencorum. Haec excutienda eA recte
iudicaturo Gyllosilmum. Ilinc pendene somn pu
relpontiones ad Cophilmata qua velma rum
teria peccane, velforima, velviraque. In
materia peccatur cum aroumencum ter-
rium vel nullo modo aftectum est ad aF-
ouendam qua stionemira policam; velFal-
la affectione e contorra arouic; vel ain-
biguicare laborat. In FOrmapeceatur eum
nO1
d. L1I
Doliuo
ubielle
dCOHI
raloeismo.

## Folio 226 — 1045795771:0230
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000230.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
226 DTALEOT. EMEND. LIB. II.
non obseruantur leges praecepcaque ind
Formandi syIlogilmi. LEaque cuncnegatur
consequentia.
EA _ hoc accendendum, quod, cum
conclusioita (E, re estantecedens ex quo
necelsario sequitur in bona Forma; 
eAtalla, auc improbanda, ritium quae.
rendum (ic in pramissis, Seuanteceden.
tC. Temere enim negatur consequens,
concelso anrecedente s Forma non pec.
catum eR.licet nec tunc negetur conse.
quens, led consequi, de consequentia.
Cum etiam (yllogismus non sui grana
Scinuentus, Ced re axiomati dubiohdes
per eum hac; haec cric cerria rario veri
e Fals indicandi, quod anre factum ell
propriis reri ex Falli praeceptis; deinde
contradictione.
Ouando aurem ex Fallo sequitur re
eum; veinhoc:
Omnis lapis est animal:
Omnis homo est lapis:
Freo omnis homo est animal.
Velexveristallum; Ve:
Si lapis esset animal, corporeus esset:
Sednon est animal:
onereo corporens: Aliarationeid
membr
quenis;
dilpona
autem p
ideo que
planenat
membra
celib.
allpeti
ellipl
CuCHIE, dE nOn PrOpter ea qua LunEpO. Iecdi
lca. In primo enim elenchus ignoratus
eA. Accidic enim conclulionem reram
est
phitie
re
leui
IC
Syllogismus
inseruit ve-
rItatI.
Ed falso vc-
rum.
EX voro fal
Cum.
Ne
quo
TP
NOM

## Folio 227 — 1045795771:0231
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000231.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
 bId.
aCE
lecur
2, 9
Ecedem
Ma FoM
vitu
leuaMI
de contee
Ocmam
regetII
Aleque
nonsi
ni dub
errin c
Metad
cepi
De IHDECIO SPLLOGIST. 227
esse aliunde. _ non propterea quodar-
duacur quaestio a lapide, cui ris arouen
di hic est nulla. Est aurem dispolicio (o-
phistiCA, INON IATA CK HaLUTAPCFUII.
In alEerO iterum ardumentum FalsO
Tumcum est. Potest enim lapis corpo-
reuselle, etiamlinon lic animal. C Orpo.
reum enim ines e lapidi de animali.
In quaestione nocandum est, quod eius ouastionis
membra; ancecedens scilicet d conse. partes non
quens, quibus rinculinaturainserta est, suncnuda
dilponantur cum medio cermino, nOn
aucem plane nuda argumenta: Ec hoc
ideo quia nuda argumenca iam lux lune
planenacurae de rarie pollune attici. AC
membrarnicam habene affectionem in-
ter le, quam custodierinculum. Itaergo
dilponendum estrerumque cum medio,
reeius natura seruetur, de concludaturido
quodance quarebatur.
Onanam syllosismo accidunt muta
tiones5
Pres pocissimum, quas crrpses solene
nominare. Ruc enim commitritur in co
elliplis, auc pleonalmus, aut metatheIS:
LNCCFdUM PLUTA CONCUEFUNE.
Ouidellipsis syllosismis
Es cum aliquid in eius ancecedento
det-
argumenta
d H
ninal.
pore
I
15
sionet

## Folio 228 — 1045795771:0232
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000232.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
Q2B DTALECT. EMEND. LIB. II.
deficit. Dehicir aurem rel proposicio, vel
allumcio; rocacurq; Fneliymema. Con.
clusionon decR, nili propier cautoloran
in rariecare e cumulo syllogilmorumin.
celligenda COMitriTur.
Ouid est Enthymemae
Est syllosilinus imperfectus, constans
conclusione de aliqua praemillarum.
Aristoreli proprie delignat (yllogilmu
volunt bre-Mancum conlticucum ex indubiis arou.
neminsinu mentis e lignis, in quibuscemere propo.
arionem syl-Srio allegatur. Tcagueis de abrutorentt
Thecoricum rocat, de omnes syllogilinos
compolicos Enchrmemare concludic; ve
luri: Nox est: Froonon dies. Peustra enim
additur propolicio; aui nox est, aut dies est.
Sed cum propolitio ingrauioribusre.
busmagnam habeat luce, posteriores En
chymematacalia complerunt: d in vluite
CompoliciImMeniMnEuTInCCOTI
Duid est pleonasmus syllogismis
EA cum aliquid in syllogilmi anrece.
dence abundat, quod quidem consequé.
cixonaadhribetur, nec prinecad axiomata
Ligillatim canquam (yncatesorema. Eiul.
modi, sen aroumenta Peu axioimata, vo.
carur prosyllogilmi; vel approbationesa
pud Ciceronem. Porest_ integer(yllo.
dilmus ancillari. Wec semper coprobandi
Causa
Lachyme-
mderia sine
desectit esse
ouidam
dopisticant.
plille
HIS: II
quens:
est. sed
etiaM IN
ti
e
0
est, auit
quens
A
Simie
Sonin

## Folio 229 — 1045795771:0233
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000233.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
dd
51)
onet
rat
At c
euiort
Heriolt
: Rei1
El
bgi su
iltut
DEIVDTOIOSTLLOGIST. 229
causa, (cd eillustrandi explicandiq; gracia
accommodantur prossilogilmi.
Ouid est merathesis syllozismis
Fs ceyplis ordinis parrium syllogilmi.
Nam incerdum praemittitur conclusio;
sequitur altumtio, a propolicio. Inter-
dum allumtio priorem lorritur locums
Indepropolitio, et candem conclusio le-
quItuI.
Duando concurrunt plures affe-
ctiones.
Cum loco proposicionis ponitur cius
plyllosilmus, d sic etiam locoastumcio-
nis: Icem loco conclusionis ejus conse-
quens: Cerplis defectus de excessus simul
est: sed e ordo immutatur vel runc, vel
etiam in enchrmemate.
Cumulo eiulmodi cerplium ContEa-
hi Gyllogilmus porest in axioma conne-
XIII; VE:
Egnus est animal:
Bucephalus estegnus:
Bucephalus erco animal.
Hliccontrahitur: Si Bucephalus equus
est, animal est, vel: cum sit egnus: Conle
quens ecanimal esse.
alus.ta
Alio modo prosyllogilini cum (yllo- nimalest.
silmiscommisti, signunt Dilemmata, ee
SOritaS.
L1B. B
opolit
dellte
FTEuI
ilimo
33
ac 1)I
llact
dubii
Met
1
cadalt
DTeM
NOMalo
obai
CC0p
buccphaluo
egum est,a

## Folio 230 — 1045795771:0234
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000234.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
23ODTALEOT. CMEND. L ID. II.
Ouid est Dilemma
Es quando dupliciaroumento (reser
nam mulciplici) alTumeo accexuntur com.
probationes e concluditur quodammo.
do (vel simplicicer vel mulcipliciter) vri
Sive riceris in indicio, ex pacto debe.
3bis, huerictusfueris, exsencentiaiudi.
cis. Ex oppoliris distriburis ex compro.
3 batis exoritur. Cicero ita: MOrS auI
 plane negligenda est, si ommino extin-
3suit animum, auc etiam optanda, lali.
quo deducit, rbi Pucurus siS aternuS.
Duidigitur rimeam. Ci auc non miler
 PoAmorrem, aut eriam beatus fucurus
3 Tum:
Explicatur ita: Omodant plane neclisen.
dum est aut optandum; id non est ti
mendum:
Mors ant neclisenda plane est, ant optan-
aat:
Morserconon timenda.
Alumcum probatur prima parre, quia
extinguit animum, de sic nulla crie mi
seria a morre; secunda parre, quia de
ducie co rbi Futurus sIS XTCENUS, aI.
que ex consequente beacus. Sed V2-
TIanE FORMA. ACTOT. 19. Fs quadrilem.
Ina, dC.
Ouidest Sorites?
FC quando prolyllogilmi cum syllo.
gilmo
dismoia
dam col
sione qu
e, delet
ExeI
praeseill
II, Ob C
III, COn
Canu
COMHI
vilitade
mnese
ia est (
natula,
PEOHO
Tunet
Haec
ConM
3tB01
V
dico
Siom
22b
A
renda
dalu
Medo

## Folio 231 — 1045795771:0235
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000235.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
di
eMt
un
uora
ple
allo
Ien
ae
: liB
MINo
A1
65 a
CnOI
VIS 
St entaip
Palili
alla et
ernus
 de
Quadl
DEIVDTCTOSPLLOOIST. 23E
silmoica concexuntur ve oradatione qua-
dam cohaereane, addica tandem conctu-
sione qua ex prima parte primiarioma
cis, de se cunda rlcimiconctat.
Exemplum estin 3. OfIc. Si hocnatura c
praeleribie, rehomohomini, quicunque c
lic, ob eam iplam caulam quod is homo c
sic, consulcum velic, necesle est lecundum cc
candemnaruram omnium vrilicarem esse ce
communem. Ouod hica eA (Romnium ce
reilicas est communis) rna continemuro- cc
mnes d eadem lege narura. Idq: ipsum (I Pomo home
ita ek (homnes eadem continemur lese nem debet
naTUTK) cerre riolare alterum lege nature runare:
prohibemur. Verum aurem primum: Ve
rum ergo eepostremum, dcc.
Dus seire
uat mutuo.
corita
Hac Ciceto. Concludic logotropo est comunis:
connexi; led lorites apertus estica:
Sihominis esthomineminvare, omnium
orilitas est communis:
ndin ie
litas est co-
Siomnium otilitas communis, un a conti- tur legena-
nemur omnes lecenatura:
Inra:
Si continemur vna legenaturae, alter alte-ut ona
rum violare non debet:
Flomoereo hominem violare non debet.
In his accendenda maxime es conle-muruo non
quencia. Ec si aliquid dubii orieur, rere- debent:
xenda, complenda, ee ordine collocan. Homoereo
da Cunc omnia, resyllogismus cuadat pla-
maSo
munis, y
na contine-
comentur
aenatura
volare se
homine vio
larenon de
bet

## Folio 232 — 1045795771:0236
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000236.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
132 DTALEOT. EMEND. LIB. II.
Fsaurem hicsyllogilmustalis:
Duicontinentur eadem lese natura, ii se
mutuo violare non debent:
Flomines omnes continentur eadem lese
naturae:
Nullus ergo homo hominem debet vio-
lare.
AcTumcum probatue; quia omniumr.
cilicas eA communis: FE hoc roboratr
denuo; quia hominis esthominempecle
iuuare.
Annon C3 Inductio, C3 Exemplum, es
Definitio (5c. Sani syllo-
Eismie
NonsuneFormae peculiares. Sed Ari.
Roceles ita nomen impoluir (llogilmisa
nomine prosyllogilmi. Ouando enim
ppolicionis prolyllogisinus est inductioi
rocatur Inductio: Juando exemplum,
Exemplum. Ita de Detinicione, dec.
Ouidfaciendum si contentio oriatur in
crypticis syllosismis
Implicationes lunt explicade, ec quod.
que luo locorbi indicetur ponendumi
pleonalmi abiiciendi; elliples instauran.
dae; peruertiones dirigenda.
Ouomodo distingnitur syllocismus.
Dupliciter: affectione, dc ellentia. lt
illa distinctio ab adiunctis quibuldam ett.
Inhac speciesrecen(entur.
precedei
atectus.
alium el
Incelligr
bus, ver
Rgurape
Aliomo
GatuS: G
AegatIO
Lb
clulio
diciruer
Inquo
Paaniece
minatur. el
hil sequin
ilectta
D
Quit
Mull
Syllor
LialIs, 1V
Cedio
Cuidet
MaIS II
uoi.
Cllba
Plarnl

## Folio 233 — 1045795771:0237
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000237.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
ent diti
inom
Dc 10d
minen
CEdepiul
Gl
res. S
DE IVDTOTO STLLOCIST. 233
Onotuplex est syllozismus affectione?
Mulciplicirer potest distingui, velur ex
precedencibus; quodalius sic planus, alius
aftectus, seu cerpricus: sicur vulso dicune
alium esse pertectu, alium imperfectum.
Incelligentes vel de inceoris e deficienti-
bus, vel deratione ablolura; unde prima
higurapertecta; reliquae impertecta, ac.
Aliomodo, alius ckafurmarus, aliusne-
satiIS: Quae distinctio oritur ex axiomatis
negatione ex atArmatione.
Ouid est assirmatus.
FK in quo lalcem propolitio _ con-
clusio eA attirmata. Ilic attirmatiuus
dicicurrulso.
Ouidest necatus?
In quo conclusio nesaraescum alce-
raancecederis negata. Llicnegatiuusno-
inatur. CRG; regula: Fx puris necatinisni-
hil segnitur: Icem in omni (yllogilinonC-
celse est aliquam aftirmatiuam elle.
Alia dinisto.
Syllogilmus etvelgeneralis cA, vel spe-
cialis, vel pprius. Ec haec distriburio, sicur
ecaxiomatum affectioilla, in simplici eA
cuidencior; oricurq; ex discinctione axio-
macis inrnivertale, parriculare, d ppriu.
Ouid est generalis?
F.A cuius propolirio de alumrio TunE
necales. Nominatur derniversalis.
Ouia
LIB.
ei
Btalis
SC M
u et
Des
Mneici
Dori
ades
potet
5I
181
ela

## Folio 234 — 1045795771:0238
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000238.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
234 DEALECT. EMEND. LLB. II.
Duidspecialis?
Esin quo alcerurra tantum est genera.
lis. Flic particularis Cola dici. FAque regu.
la: Fx puris particularibus nihil segnitur.
Tccin: Inomni syllogismonecesse est unam
saltem oniner (alem esse.
Facie aure permuratio e reciprocatio
AEGUIeNEOTUM, VEctiaM pUEXNegaEX, d
purae particulares in exemplis habeaneur.
Sed ( de hislisinciderit permuranda lune
argumenta
Ouidest proprius?
FCcuius verunq; ancecedentis mem.
brum estaxioma proprium. Ilis soleret
iam expolicorius dici: dE pFONatULLAEII.
bucionis in co, porest ad generalem rel
parcicularem reterri.
Excerum rniuertale, parriculare, attirr
macum, negarum liceris soler indicari:
A Est oniners. affirm.
F. Est oniner (.necat.
1
O
Est parricul. affirm.
Est parricul. necat.
Apud philolophum sunc etiam alio
distinctiones syllogilmorum; resyllo.
silmus demonstrariuus seu demon.
Aratio; Cyllooilmus ducensad impol.
Cibile hypochericus, dinisionis, Dia
lecticus, rhecoricus, Cophisticus,
ac.
Duvisit
btine
seumaior
tom prop
denslet 1
alumio.
laq
diuiden
dio dispe
Mema C
in antect
nis conct
Tannm. C
simplieis
terminus
SImIor
DB
P
2
D
Miia
polie
limp
1d1d
dis

## Folio 235 — 1045795771:0239
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000239.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
enis
AIBI
aII
Detam
ealal
indie
DB IYDECTOSTLLOOIST. 238
Duot sunt genera syllogismo
rumE
Duo: Simplex, d composium.
Ouid est syllorismus simplex:
Estin quo parsquaeltionis colequens.
Ccumaiorterminus, cum certio argumen.
Eoin proposicioneponitur pars antece-
dens leu minor terminus cum codemin
allumto.
Jeaque hie quaeltio ek in parres duas
dinidenda de veraque lvillatim cumme-
dio dilponenda. Flinc aenolciturenthy-
mema exsyllogisino simplici. Cum enim
in ancecedente enthrinemaris, quaestio
nis conclusae minor auc maior cerminus
cancum est; Enchrmema est syllogilmi
simplicis, deestque propolicio, si maior
terminus non apparet; allumcio dehcie,
Siminorinantecedentenon cA.
Et in simplici Cyllogilino possunt o-
muiaaxiomata vel simplicia elle, velcom-
polica, vel etiam mista. Leaque dicitur
simplex ob medium simplex, simplici-
cer deligillarim cum parcibus quaectionis
dispolicum.
Simplex syllosismus rulgo dicieur ca-
regorieus.
Onotuplex est syllocismus sim-
plea3
Duplex ommino, prolocomediicermi
el
a
ab
Malle
et
etit
III. I
eu de
25du1
1

## Folio 236 — 1045795771:0240
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000240.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
23G DTALEOT. LMEND. L. 1B. II
siin ancecedente. Nam aut antecediele.
quiturque simul in antecedente syllogi.
tini, aut sequicur d ancecedie tancum.
Cusimul sequitur e antecedit in premil.
AS; aue in provolitione antecedie, i
altumtione lequitur, aur hrconera sedhie
modus in rlu repudiatur, noc invenieur
nili in reciprocis, d lorire. ltaquerelin.
quitur prior Forma; quae dicieur Agura
prima. Cum sequitur rancum; tie secunda
fisura; cum tantum ancecedir, hrrertia.
Dux priores Agurae vocantur etium
explicata, quia carum modi omnes in
cegri in rlu inveniuntur. In rreaque et
Jam propoliciones lunt rnivertales; adeo
ve etiam proprii propolicio ad rniver.
lem sic accommodanda in iildem.
Ouid est prima ficuras
EA figura Gyllogilmi simplicis, in qua
medium anrecedir in proposirione, de le
quicur in altumtione. In hac allumco
nunquam eA negata, nisi rbi permuta
eio concrariorum consequencium fact
ClL, dEC.
Omnium cuidentissimae Armissima
que in eadem contexuntur consequen
Fix. Leaque de inveniendis scientiis dc
commodata cA, ec alia Agura adhanere.
aieta.
DI
u
Miue
nilen
Aotoru
1
Brtu
D
b
Sam
levlere
CO1
quie
lien
Al
De
OIMI
14 T2. 7
PrOI
sive
per an
hc,m
1I
Et
CaeM

## Folio 237 — 1045795771:0241
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000241.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
IVIIa
etbi
ad v
dEM
N4
olieis,
Ciion
hacd
obi vel
enciut
femil
conte
DE TVDTOTO STLLOCIST. 237
Ouoc sunt modi prima?
Ouacuor omnino: Duo attirmati, alcee
onivertalis, alter particularis; d duonega-
i. Tcemrnusrnivertalis, alter parcicularis.
Adhos accommodatur proprii coridem.
Modidesignantur hoc vertu.
Barbara, Celarent, primae Darii Ferioque.
AAirmacusrniuertalis.
Bar Omneinstum est vtile.
ba Omnehonestum est iustum.
ra Omneicitur honestum est veile.
Ouod Cicer. in L. OMC. ita enunciauie.
Summa quidem aucoritare philosophi, ae
seuere lane atque honestehaeceria genera ce
contula; cogicarione distinguunt. OuIC- ec
quid inctum sic, id etiam veile cenenc: cc
Icemque quod honectum; idem iustu. ce
Ex quo efficitur, re quicquid honestu ce
Ec idem licveile
Ec calis Gyllogilmus Aristoreli vOCaEVE
Demonstratiuus e scientiticus, in quo Demonstra
omnes parres unc catholica, rad avro n; Lio.
24. ra Tavros vera. Ec eC ipsipropriissima
demonstratio, quando in quaeltione cA
proprium subiectum, ec propria paio.
suc sic proxima, liue ex genere proprio
peranalogian accribuca (quodcamen cum
scien Ac, minus propria eA demonstracio) qua
cead illi inesse demonstratur per principium
rnivertale quod caulam essenrialem, ma-
ceriam
llb.
aer
BaI
Oul
Nec
BC IM

## Folio 238 — 1045795771:0242
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000242.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
Omasiio
238 DTALECZ. EMEND. LIB. II
ceriam CciliceE aUE FOEMAM; aUE VeramquB
Cymbolice comprehendie, ve Hc in gene.
re, Specie, detinitione, inteoro, inem.
bris, ecc. Fc cum artium peaecepta extis
Cunc; Sunt icem demonstratiux scien.
cia principia. Irem locum Formalis cau.
Ca lustinene alia Formae propriae. No
ea demorstrariui principii est, cum et
plicat causam sia n seu sion, unde emer
sic conclusio, on implicato ra ston.
Negatusrniuertalis.
Cc. Nullustimidus est liber.
la Omnis anarus est rimidus.
FeME Nullus ereo anarus est liber.
Hlactioraciusita:
Ouomelior serno, quo liberior sit anarn
Intrimisfixum cum se demittat ob assent
Non video. am qui cupiei, metuet quo
que porro.
Onimetuens vinit libermihinon erit Du.
quam.
Acirmatus parricularis.
Da Cosules virture facti studiose remp.
tueri debent.
Cicero est consul virture factus.
Cicero ergo studiose rep. tueri debet.
Hloc Cicero in 2. Agraria. Nam cumo.
mnium consulum orauis in repub. custo
ndienida cura e diligentia deber esse, tum
Corum maxime qui non in cunabulis, led
t
conclusio.
issi
dapostr.
Propo.
ICu
loROn
pondent
requo
beris. 
limea
CuII
ati
est
vobl
BaNIIL
ignauo
Hoc
Match. 1
Rest
lerei
sod
Satia
sed
Sath

## Folio 239 — 1045795771:0243
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000243.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
21
Mu
Ts
te
aC
CatI
LOcM
OpII
ellic
1I
1d11
18.
Atlibu
DE IVDTCIO SZLLOOIBT. 239
in campofacti unt consules. Nulli popu- essumtios
lo Komano pro me maiores nostri spo.
posito tame
ero eo pro-
Ponderunt. Mihi credirum est: a me pere- syllosismo
requod debeo, ne iplum compellare de-cc
becis. Ouemadmoducum perebamnul-ic
lime auctores generismei robis comen- co
darunc: sic s quid deliquero, nulla sunt cc
imagines, quae me a robis depTCCCNEUE. ca
Ouaremodo verica luppetat (quanqu’à ce
egoistum quicam possim abittorum (ce-ce
lere insidiisque detendere) policeorhaee ae
robis Duirires, bonahde Rempub. vigi- u
Lanci homini, non cimido, diligentinon ce
ignauo commisictis.
Hoc genere syIlogil. rritur de SaluatOF
MaFCI. 12.
Regnum dissidiis intestinis quassatum de-
solatur.
(Tur.
Sathanae regnu dissidiis intestinis quassa-
Exhypochehaduerlariorum)
Sathanae ercoregnum desolatur.
Ouod absurdum e experienrix ad.
uexlu.)
Negatus parricularis.
Fe Nulla domus quae dissidet costas est.
ei Sathanae domusdissidet.
(Exhrpotheli adueclarioru Christi)
O Sathanae er codomus non est constasi
Hlocibidem SaluatOr.
Duidiusreroin huncmodum:
iet si
siaB
MI
binon
IIS.
H.ttros
sefal
1. HC
1
Fallere

## Folio 240 — 1045795771:0244
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000244.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
1
24D DTALPOT. FMEND. LID. II.
Fallere credentem non est operosa puellam
Cloria: simplicitas digna fanore fuit.
(Propolicio eAt cum prosyllogilmo:
Decepcoramanris puelle non estlau.
dandus, quia illa Simplex.)
Sum decepia tuis ( amans (5) feemina
verbis.
(Estallumtio: Demophoon decepira.
mancem puellam, nempephyllin)
Diifaciant laudis Cumma sit illa rua.
(Conclusio. Demophoonergonolau.
dandus.)
P R ODR F T.
Pollune accommodari lingulis modisi
read Barbara congruic hic reciprocus:
Messas est sacerdos aternus.
Christus est Messias.
Christus ereo est sacerdos aternus.
Ad Celatenchic:
Ciceronon est Antonius.
Narens Tullis Oraton est Cicero.
arens Fullins oreonon est antonius.
AdDarii idem hic:
Johannes est vox clamantis in deserto.
Duidam Flias est Lohannes.
Ouidam lilias oree est vox clamantisin
aeserio.
Ad Ferio perinde vein hoc: Toh. 7.
Bethlehem non esF in Cclilaa.
Christus veniere Bethlehem.
El
MIS
Me.
quentu
eriamal
Millatum
emperab
Ie, euM
les, d
tioné
mil
6
V
USCO
Suuime
Torum
est o
animu
dumme

## Folio 241 — 1045795771:0245
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000245.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
absel
alla
Ois
DE IVDTOTO SVLLOCIST. 24F
Christus erconon veniet e Calilaa.
Ouid est secunda ficura syllo-
sismorum
Est syllogismus in quo medius cermi-
nus sequitur in propolitione d altumtio-
ne. Ec inhoc conclusio semper est ne-
sata; quanquam permutationis conse-
quentium dexteritas eo modo disponat
etiam altirmate. P. A d semper altera pFa-
missarum negaca: unde apparet medimri
semper ab alcera parce quaestionis dissen-
cire, cum altera vero consentire.
Flinc hunc modi quarnor; duo genera-
les, _ duo speciales, Proprei permuta-
tione attirmationis e negacionis in prae-
missis. Illis conoruunt a proprii.
Modiindicantur hocverliculo:
Caesare Camestres, Festino, Baroco, sccnda.
Vniversalis prius in quo propolitione-
ata est, alsumtio affirmata.
CC Turbatus non bene viiturratione.
Ca Sapiens bene vtitur ratione.
rC Sapiensereo non est rurbatus.
Cic in 3. Fulcul. Ouemadmodum ocu- Prospll. pro-
lus corurbatus, non estprobe affectus ad Pos. a simile.
luumunus obcundum, et reliquae partes cc
corumq; corpus a cacucu estmorum, de-cc
CA otticio luo ac muneri. sc conturbatus ce
animus no estprobeaffectus ad exequen- Propositio.
dummunus. EF Capientis animus ica lem assumtio.
PeF
die
1IIB.
Ent

## Folio 242 — 1045795771:0246
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000246.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
242 DLALEOT. EMEND. L IB. II.
Conclusio. per affectus est, veratione optimerratur. Pe
3 Nunquam isitur es pereurbatus.
ltaproprius.
Christus non est vox clamantis.
Johannes est vox clamantis.
Johannes ergonon est Christus.
Vnivertalis secundus propolitionisal
tirmata de altumtionisnegacx.
Cx Onainterennt, sunt composica.
MC. Animusnon est compositus.
Ares Animusiciturnon interit.
Ilaec Ciceroicain r. Fusc. In animiau.
3 cem cornitione dubicare non pollumusi
(niliForve in phylicis plumbei simus) qui
 nihil sic animis admictum, nihil concee
i cum, nihil copulacum, nihil coagmenta.
cum, nitil duplex: Duod cum ira lircerte Propn
nec locerni, nec diuidi, nec dilcerpinet
proposirio. distrahi porest. Decinceriroigitur. Este.
nim incericus quali dilcellus de lecrerioi
33 ac diremee carum parcium, quae antei. Parier
cericum iunctione aliqua renebantuI.. Male.
Hlacille
CTraproPriuS.
Terbum est lux vera quae venit in mui
dum.
Johannes non fuit lux illa V era, (36.
Johannes ergo non fuit verbum.
Parcicularis primus propositionisne
SaCX.
D
I
MC
etd
MII
Hoc
B3
1
b
CI
OHudN
ROnC
loci, i
IlB, 1BC
ssumito.
Conclussio.

## Folio 243 — 1045795771:0247
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000247.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
se
112
Bd
III
1
sin
DEINDEOTO SPLLOOIST. 245
Fe Lividus non est marnanimus.
i Maximus est magnanimus.
no Maximus ereo non est linidus.
Hloc Omidiusica:
Linor iners vitium mores no exit in altos, Proposirio
Vig latensima vipera serpit humo Prosyl. à
Nestua sublimis supracen eminet ipsu, sim.
Cirandius ingenionectibinomen inest.
Assumtio.
Erroalii noceant miseris, optentque timeri Conclusio
Tinctaque mordaci spicula felle cerant: illustrata
At tua supplicib. dom est assuetainuadis, dissim
In quorum numerome precor esse sinas.
Hloc genererricur eriam SaluaLOF.
Nullus spiritus habet carnem es ossa.
Feohabeocarnem (5 ossa.
Fooereonon sumspiricus.
Propriusinhoc modocalis est: Toh. 7.
Messias non scietur undesit.
lnnononimus onde sit.
LTic erco non est Messias.
Parricularis secundus propolicionis aftir-
Inata.
Ba Saltator est voluptuosus.
10 Murenanon est volupinosus.
Co Murena erconon est Caltator.
Cicero hoc ita: Nemo Fere Laltat (0- ProsyH. i
briusnili Forreinlanie, neque in Colicudi- contrario.
ne, neque in conninio mOdeTaTO, aEque cC
honesto. Incempestiui convinii, Amceni proxosisio.
loci, multarum deliciarum comcses ex
2
Trema

## Folio 244 — 1045795771:0248
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000248.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
244 DIALEOT. CMEND. LIB. II.
assumrio erema Calcatio. Tu miti arripis id quod
in necelle est omnium riciorum esse postre.
omum: Relinquis illa quibus remocistoe
 vicium omnino elle non porest. Nullum
o curpe convinium, non amOr, non con
 mellatio, non libido, non lumtus ostendi.
3cur, qua roluptatis nom en habent, quae
queritiola Cunc. In quo iplam luxuriam
reperire non pores: in ea re rmbram lu.
XUTIKRePCETuTuM pUcaS:
Vritur ex hocmodo Saluator cum di.
Sputac:
Oui verba Dei andit, est ex Deo.
Iudainon sunt ex Deo.
Tudai erconon audiunt verba Dei.
Propriusfinsi lc porest.
J. Caesar vicit Pompeinmin Pharsaliis.
dueustus non vicit P’ompeium in phar.
Saliis.
Aneustus ersonon est Tulius Casar.
Ouid est ficura terrias
P CtGllosrmus simplex, in quo medius
cerminus in veraque parce antecedentis
praecedit.
Allumeio hic Cemper affirmatuE, d
conclulio lemper eA particularis, quia
medius terminus quaectioni parriculart
pro exemplo adhibetur, vnde dispolitio
netacta emersit parricularis conclul1o.
tlabet ex hoc peculiare, quod propo
ATIO
CuIetaM
dabater
Catolu.
guia allu
latlor
TuM, em
quivere
D
sirio diq
sic, quia
Temperte
exparte,
1e aligul
duires.
Ineet
Ha
CIuSCKCI
Implarice
Guatis
LBII
Iu
Adinne
riso
r
H
Palb
B
Conmsd.

## Folio 245 — 1045795771:0249
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000249.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
DE INDTOTO SYLLOGEST. 245
lcio aliquando sit particularis, quod inde
tic, quia exemplum maioritermino non
sempertocum inest, se d incerdum cancum
exparce, re: Ouidam honectus diues ect; ct
re aliquis Capiens (non enim Oimes TUINEa
dinices.)
Incerdum illa dispolitione concludi-
cur etiam generalirer; led peraffectionem
ee dexceritarem axiomacum couerrilium
catholice. Ex eodem Fonce Aceriamne-
gaca allumtio.
Hlaec Roura rocatur concracta, quia
eius exempla plaraque contracte e ex-
emplariter cractata in rsu inveniuneur
quanquad alii syllogilini contrahaeur.)
Vi dispolicionis aurem calis de habica
ratione quanticaris de qualicaris axioma-
cum, emersunt sex modi in hac Agura,
qui verliculis indicaneur.
Terria grande sonans edit Darapti, Fe-
lapton.
Adiuncens Disamis, Darist, Bocardo, Fe-
rison.
Elisadduncur Proprii.
AArmacus generalis.
Da Nedicinam multa fallunt.
ea Medicina est ars.
Pei Ouasdam ergoarres multa fallunt.
Hloc apud Ciceronem in c. de Diuin.
aucisita dillerie: Aenonnun quâ (inquit) et
3
qua
b
s
el
den
Cula
lit
lo
90
AIII

## Folio 246 — 1045795771:0250
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000250.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
246 DTALEOT. EMEND. L1B. II.
i quae praedicta Cunt, minus cueniume. Oue
enim id arsnohaber: Farum dico aetium
TaliSIC.
sedtiolut
 Quae conieetura continentur, ec lunc opi. cauieote
nabiles (HLaeC estconclusio, quae licerge. Iinconlu
 neralius primo enunciecur, moxtamen sep. rell
3 reltringitur ad parricularem) Anmedici. hlluuo
 naarsnon puranda cA. (Flec estallumtio)
 Ouamtamen multa tallunt. (Hlaec estpro.
Polcio)
Ita in vlu quocidiano lunc:
Odoratus est homini imbecillior aliqui.
busbestiis.
Odoratus est sensus.
Ouidam erro sensus homini est imbecil.
lior bestris.
Omnis stultus insanit.
Omnis stultus est sernus.
Irem:
Duidam erso serui insaniunt.
FC
la
Negacus generalis.
Derestimoniis no praecipitur in a-
te eloquentia.
Testimoniu est necessariu Oratori.
Pron Onada ereo necessaria Oratorino
habet praecepta in arte eloqueti.
Hloc Cicero in 2. de Oratore ita: Nolo
o omnia quae cadunt aliquando in oratore,
 quamuis exigua line, ca licrractare, qual
nihil poMe dici line praecepeis luis. (Haec
on conclusio) Nam ec testimonium lapedi
00 cendum eA, acnonnun quam etiamaceu
FatIII.
multrad
sumpu
inaite
De
placet
quide
luIB, 1
Icai
Ide
t
poli
f10

## Folio 247 — 1045795771:0251
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000251.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
le
ul
12
A
lace
Uia
bdeu
tem
1
IH
O
eel1
eildi
no
11
DE IVDTOTO STLLOOIST. 247
eatius remihinecesse Fuic in Sex. Pirium ce
sediciolum cinem e curbulencum. Expli- cc
cali eorestimonio dicendo omnia consi- a
lia consularus mei, quibusilli Frib. Pl. PFO ce
rep. relirillem, quaeq; ab COCOTCALCIMP. c.
Factaarbitrarer, expolin. Diureterus Tum: cc
multa audiui; multa respondi. (HlacCsta(- cc
sumprio cum prosy llogismo) NumisituE c
placet cum de cloquencia praecipias, ali-cc
quideriam de restimoniis dicendis quali cc
in arcecradere: Nihilsane, inquie, C atu= cc
lus, necesse cA. (Hlaecpropolicio.)
Ica in eodem libco:
cc
Elistoria non est instructa rhetorum prae-
ceptis.
Flistoria est muneris Oratorii.
Ouadam ergo Oratorii muneris non sunt
instructa rhetorum praeceptis.
Idem Cic. in 2. OHic.
Nallus improbus, CSc. contemnitur.
Deomni improbomale existimant.
Ouidam erco de quibus male existimant,
non contemnuntur. Verbaeius TunE:
Nonomneseos concemnunt de quib. cc
male existimant (Conclusio) Naquosim- cc
probos, maledicos, Frandulentos putane, cc
dc ad faciendam iniuriam instructos, cos cc
haud contemnunt quidem (Hlaec est pro- cc
Politio) Sed deiismale exictimant: (Ilaec cc
eA alTumtiO.)

## Folio 248 — 1045795771:0252
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000252.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
248 DLALECT. EMEND. L. IB. II.
Irem: Cladius quem sanus deposuit, si re.
petatur ab insano, non est reddendus.
Oladius quem, C5C. est deposium.
Onadam ereo deposira non sunt reddenda.
Attirmatus specialis primus.
Di Ouaedam delectatio concruit senib.
la Omnis delectatio est voluptas.
mis Ouadam erso voluptas consruit se.
nibus.
Hlac Cicero prolixe disputar inlib. de
Senecture; rbi certium lenecturis pro
brum conturat, quod omnirolupeare pri.
vec. IIle contra ostendic quod aliquastra
beac, argumento delectationis in multis.
Locus esprolixus. Conclusio his rerbis
o inest: Sed hi aliquid dandum cArolupeat
 _c. Propolicio inhiscA. modicis conui.
uiisporest delectari; e passim porrdde
 lectationem nominat. Alumcio in his:
 Ouoniam haec quidam desiderant; in g1d.
 tiam redeamus cum roluptate, ecc. In eo.
demtractatu de hoc est.
Lognacitas est insenibus:
Lognacitas est vitium:
Ouadam ergo vitia sunt insenibus.
Acirmacus specialis lecundus propo.
Cirionis generalis.
Da Omnevisum est perceptibile.
ci
Onadam visa sunt incerta.
P. erxoincerta sunt percepribilia.
HI
(H
1

## Folio 249 — 1045795771:0253
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000253.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
1
HM.
18
Aie
upi
e11
I1
ol
aBed
e
10
et
deilt
P
Utom
silli
ribit
DE IVDTCTO SPELOOIST. 249
Hlic modus apud auroresrix occurrit.
Fingirerd exempla pollunt; quale eAt
hoc: Animalsentit. O. animalcaret
sansuine: O. erro carenssansuine sen
rit. Esaucem inconstans, necride-
cur conclusio calis exantecedentele-
qui; verum accidereralem ellc. Alio-
quinrectius concludes: Onadam ca-
rentia sanenine sentiunt, ut testndo: Ced
hocin Darapri, in quo etiam exem-
plum Philippicum esthuic modoac-
commodatum. Lueniuntautem ab-
Turdailta dispolicione; veluri: Omnes
stellae lucent: Onadam stellae sunt Pla-
necae: Planeta erzo lucent. Vbilipar-
cicularem dicas coclusionem, impin-
as in iudicium axiomaricum. LA C-
nim rnivertalis, cum omnis Planera
luccac. Achocnon est Tub DarisI, led
potius Darila concludere. Irainhoc.
Omne vitium turpe: Ouoddam vitium
est ebrietas: Fbrietas ereo turpis. Vbi
icerum omnis, non quaedam: neque
enim sequitur quaedam, ex prainissis.
Judicanerim itaq; hunc modum ab-
liciendum, e exempla alio modovel.
figura concludenda; veluri: Omnis
stella lucet: Omnis Planeta est stella:
Omnis ergo Planeta lucet, de C.)
S
Neca

## Folio 250 — 1045795771:0254
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000254.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
Z5O DTALEOT. EMEND. LFB. TI.
Necatus specialis propositionis parcicula
risnecata.
B0 Ouendam familiarem occidere non est
turpe (Vcherrannus fuerit)
cas Familiarem occidere habetur turpe:
do Ouoddam erso quod habeturturpe, no
est turpe.
Floc Cic. in Z. OHic. hisverbis explicar.
Saperempore Hc, re quod plarunque
curpe haberi soleat, inveniatur non esse
curpe (haecconclusio.) Exemplicaula
ponatur aliquid quod patcaclarius.
Ouod pores esse maius scelus, quam
nomodohrominem led eriam familiarem
occidere: (Ilacallumcio) Numisiruele
obstrinxit scelere, si guiserrannum occi
dic, guamuis familiarem:
Populo quidem Romanonovidetu.
qui exomnibus praeclarisfactis illud pul.
cherrimum existimat.
l1
(Hac propolicio cum prosyllogilmis
duobus)
Vecatus specialis propositionis genera-
lis negata.
Causerenon est recte dictum lariné.
Causare aliquando dicitur à barbaris
philosophis:
COn Barbari erzo philosophi aliquandonon
recte dicunt latine.
e
L1
1

## Folio 251 — 1045795771:0255
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000255.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
a
ideru
eii
HI IB
1HII
plat
IIA
1
TIII
GeM
DE IVDECTO SPELOOIST. 25E
Hloc Dicus ad Ilermolaum probarba-
ris philolophis ita: Sed amabo agnolca-
us quidisthaec sic latinitas, quam solam.
dicis decere philolophos, ee non pertol.
vere s dicendo incurrar. Exemplicaula; à ce
Solehominem produci, caularihomines ce
nostrares dicunt (altumrio eA) clamabis 2- cc
ctutum hoc non estlacinum: tlucvlque ce
rere: Non estromane dictum: HlSCre-cc
corerius. (FIacproDOCIciO) Igitur non ce
recte: (Hlac conclu (1O)
Pollunt aurem concraet x hgure exem-
platacilereduci ad Aguras alias; vein
hoc: Barbari aliquando non dicune
lacine, re cum caulari dicunc propEO.
Creari: Causari dicens proprocrearino
dicit latiné: Barbari dicunt causaripro
procreari: Ereo, 55c. Hlincreductio
secundae ex tertix houre extitic ad pri-
mam, quam ideo pertecta vocaHE,
reliquasimpertectas.)
Affirmatus proprius.
Marco FToratio Roma concessa vita est.
MI. TToratius fassus est a se intersectam so-
rorem:
Aliquibusiritur confessis homicidiu con-
cessa vita est.
Hloc Cic. in Miloniana: NegantcoruC
Fur quastto
rilucetas esle ei qui a Pehomine occilum alignibud
Faceatur. In quatadem rrbehochomines fassis, Cc.
Rulris-
iSincladi
assirmata:

## Folio 252 — 1045795771:0256
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000256.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
25Z DIALECT. EMEND. L 1B. II.
ulrisimi disputane: Nempe in eaquae
 primum iudicium de capice ridit M. H0.
racii Forcillum riri, quinondum liberaci.
poposr dicate, tamen populi R. comiciis liberarue
assimeio. CA, cum Cua manu incertectam esse loro.
o TemtateretuE.
Ira Hloracius lib. L. Carm. Od. 22. Virbo.
nusrbiquerurus est; reegotuicurus.
Inteser vitae scelerisque purus
Non ecet Mauriiaculisnec aren,
Nec venenatis cranida saciltis.
Ensce pharetra
Sine per Syrtesiter aestnosas
Sine facturus per inhospitalem
Caucasum, vel quae loca fabulosus
Lambit ydaspes.
Namque me sylua lupus in Sabina
Dummeam canto L alagen, C5 Ultra
Terminum curis vacor expeditus.
Fusitinermem.
Est Enchrmema:
Feo fuitutus a lupo.
Virbonus ereo est tutus.
Altumtio omilsa est: Fcosum virbo-
S, (56.
Negacus proprius.
Caro non amisit vocem canoram.
Cato senex fuit.
Ouidam ergo senes non amiserunt vo-
cemcanoram.
DMM
pei
poles
IIeisa
De
tucdet
MI
UIqI
1III: L
sinnest
Quitine
IB. Cicet
rededa
MMII d
Equide
quou
cele,
heduu
quit
lo
Or
Inde
et
Post
Haec

## Folio 253 — 1045795771:0257
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000257.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
LIB.
IdIII
mll
1Blib
melle
de ME
ta 1
UItuta
is
Sitit
1IA
alem
bubosi
eSabi
1i6
Dellit
eM.
sumB
YAI.
iser
DE LVDTCIO SPLLOCIST., 255
Hlxc de lenecture ipse Caco apud CiC. Conclusso.
Omnino illud canorum in roce splende- cc
scir etiam nelcio quo pacto in lenecture: Proposisio.
quodequidem non amiliadhuC: FEFamE a
videtis annosincos.
(Allumcio. Conclutio enunciara eAt aF-
trmate ob affectionem contrario-
rum mucuam)
Ineodem libro plura lunc exempla, in-
cer qua ec hoc: F5onon plane sum ener-
natus: Feosum senex. Irem: Masinis-
sanon est sine viribus: Masinissa est senex:
Ouidam erso senes non encruantur senectu-
te. Ciceroillas parres ita enunciat. Scd
redeoadme. (inquic C 210) Ouareum 2n - c0
num 280 de octogelimum. (AlumeiO) cc
Equidem posse vellem idem oloriari cc
quod Crrus. Sed camen hoc queo di-cc
cere, non me quidem his else riribus,
quibus aur miles bello Punico, autOux ca
Aor in eodem bello, exc. SedtaeHVECC
vosrideris non plane meeneruauir, non c
atlixir senectus, dc. (Hlac estpropolicio) ca
PolteadeMalinista. Arbitrorre audire cc
Scipio holpes cuus Malinissa qua taciae cc
hodie. Nonaginta annosnatus (allumtio) ca
Cumingrellusires pedibus sc, in equum cc
omninonon alcendere, dec. (propolicio) ce
Indelequitur concluho: Porel: gIeuT ex- ce
excirario exremperantia in Lenectute Con-c
serua-

## Folio 254 — 1045795771:0258
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000258.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
25+ DLALE OF. EMEND. LIB. II.
Teruare aliquid pristiniroboris (qua con-
elusio oratorum more rariatd eAt, dec.)
DE SZLLOGISMO
C OM POSITO.
Ouid est syllogismus compositus?
St cumcora questio est alcera parS p.
politionis, arsumeru est parsreliqua
Propoltio in hoc lemper estcopolitu,
 actirinata, cum enegatano hac lyllogi
LimuS. Aroumentu ice allumitur ppetuo,
ita ve Colu scinceseum alTuEuI: Cumq. e.
uideter e concise ita cocludatur ablq; p.
policione; principalicer olim syllogilmus
copolicus enchymematis Forma adhibi.
cus fuit, rocacusq; enchrmema aut syllo.
rilmusimpertectus, seu rhecoricus exli.
onis de certis arsumentis: vel tyllogismus
exContrariis.
Vulgo appellatur hypochericus. Dil
cinguiicem poresta TIEIAEO, RCGATO, PTO.
prio: Genecaliirem ac particulari, sed mi
nus cuidencer. ac limplex.
Duodincomposiconeracuraltumen.
do, rolli dicitur d destrui: licur quod attir.
marur poni ee altrui;rnde d consequens
collitur velastruieur.
Enthymema copoliciagnoscieur cunul.
la parciu quaestionis eRinantecedere: Et
Aic Tolumodo ex allumtione leu argumeto
allumeo e complexione.
Duo.
Iunetio
ABCOnI
Mo
du, e
mendo
dedvei
A: Fit
VecHM
AntebB
l
coetu
Intert
1166
Duta
NOISC
Rie
to
Me
au
A
s

## Folio 255 — 1045795771:0259
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000259.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
16
aer
Epatsi
relleb
10ha
niruIB
eti. (B
datur
nsylle
Drt 
erad
etor
Clsede
hecteu
D. AEE
Ailal
CuTGll
RCo
olcieu
Mce
Culalt.
leud
DE IVDTCTO STLLOCIST. 255
Ouocuplex est syllorismus composituse
Duplex: Connexus e disinnetus.
Omid est connexuse
Est syllogilirus compolitus propoli-
tionisconnexiua.
Hlic alias dicitur condicionaliss a con-
iunctione Si, qux signum esproposcio
MISCONMEXA PTIMaTIUI.
Inconnexoricatus eA nozoreg e qui-
dam, ex compendiola enunciario in altu-
mendo e concludendo. Dicimus enim:
Sed verum illua: Ereo Cs hoc: Sedhocnon
est: Frgonecillud. Icem: Verumprimum,
verumiritur s postremum. Item: Sed est
antecedens: ercoC) Consequens, (9C.
Ec connexoru quidam ecia simpliciter
cocludipollunt; quidano pollune. Irem:
Incerduallumic ancecederis rel cosequé-
tis contrariu ecocluditur contrariu alte-
riusutrius. Connexa Forma demostrario-
nes Aristorelicaitem concludi possunt.
Onomplex est connexus?
Duorum porissimumodorum est, qui
distinouuntur, primo ee sccundo.
Invlucamen reperiuntur eriam plures
modi, praetertim rbi propositiones sunt
catholica ica rt reciprocer ratio. Sumitur
autem distinctio a modispoltionis ade-
Aructionis partium antecedentis de Con.
sequentis in propolirione.
Lba

## Folio 256 — 1045795771:0260
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000260.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
aliud in pa
256DTALECT. EMEND. L IB. II.
Ouid est connexus primuse
FRgui allumitance cedens, a conclu-
dit consequens. Jeaque hinc regula esti
Apositione antecedentis au positionem conse.
quentis valet consequentia.
Folyllosilmo Cheysippus in 2. dena.
Tura Deor. apud Ciceronem Deos esse
colligit.
Si (inquie) est aliquid in Ferum Natur,
radoris. Quod hominis mens, quod ratio, quod
Familiaris. IuS, Quod potestas humana cficerenon
simusruus PolF, CAcertCid quod illud efficithomi.
de te privi-
lecium tu-
nemelius. Rcquires caelestes, omnesque
licor scino. hae, quarum est ordo sempiternus abho.
percum Bo- mine conticinon pollunt. FRtigieur quo
na Dea ac. illa conficiuntur homine melius. Id au
cessisses, ex-rem quid potius dixerimus quam Deum:
ulans. Atte
id fecisse et. Iudus syllogimus:
dam oloria-
risoles. Duo-
modo isitur
tot lesibus
ee extstit
erectus, Ho-
mete canlis
non Perisot
Si quid in natura fit viribus humanis
mains, id a meliore nempe Deo, esf-
citur.
Sed fit in natura aliquid viribus bu-
manismaius: Areumento quia res
caelestes, (3C.
Fitiritur id a meliorenempe a Deo; 53
ex consequente, Deus est.
Ica in PataBXIo.
Si virtutes inter se sunt pares; paria esse
etiam vitianecesse est.
utespa
PHaMeI
Ies. AeII
Tanteti
Aull
ces
Ti Mo
diderit;
aurinor
eum, qu
Ialiqsu
penslus
Hac
Mblupto
l
di
at
qu
rel
AId,
MII. EI
esc.
ctio
d
2

## Folio 257 — 1045795771:0261
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000261.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
Ie
1D
cum
CaH
eAcet
HCI
B, DM
Ernus.
tigu
IIB. 1
12II2
VIII
e110
DE IVDTCTOSELLOOIST. 257
Atpares (unt virtutes:
Pariaereovitia.
Hacprolixe Sic disputat: Ouod Eivir- ce
curespares luntinter le, paria elle etiam cc
vicianccesle cAt. Acqui pares essevirtu- ce
res necbonoriromeliorem, nectempe-cc
rancecemperantiorem, nec fortifortiore, cc
nec lapienti Capienciorem polse heri Faci- cc
lime porest perspici. Anvirum bonum di- ce
ces, qui depolium nullo reste cummlucra- ce
ri impune poller auri pondo deccinsed. a
diderie, sidem in decem millibus pondo a
aurinon idem Fecerit: Autcemperantem a
cum, qui se in aliqua libidine continuerie, a
in aliqua effuderir: Vnavircus eAtconsen- ce
tiens cum ratione, dxperperua constantia. a
Nihilhuic addi porest, quo inagis virtus a
Cc. Nihil demi, revircutisnomé relinqua- a
cur. Fcenim si bene facta, recte Facta (UnE,
enihilrecto rectius est; cerre nec bono a
quidem melius quicquam inveniri po- a
rest. Sequicurigitur, ve eciam vicia sinc pa- a
ria, s quidem prauitares animirecte ricia a
dicuntuE.
(HIaec returantur in 4. de sinibus, circa
FMCIM.)
In 3. Ofc. reitur compendiola colle-
ctione:
Si una continemur omnes (5 eadem lece
naturae; certe violare alterum lece natura
prohi-
mui
dille
1011
11
e

## Folio 258 — 1045795771:0262
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000262.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
Es8 DLALECT. EMEND. LIB. II.
prohibemur. Verum autem primum:
Verumicitur C extremum, (56.
Frequenter hic non allumitur idem,
Ced maius; interdum a minus; VeinL. Ca
53 til. Si re parentes rimerent atque odil.
5 lene rui, neque illos vila ratione placare
3Polles, reopinor, ab eorum oculis aliquo
o3 COnCCdeTeS.
3 Nuncre patria (quae communis etto.
 mnium parens) odic ac metuie, e iam diu
onnihril de ce iudicar, nili de parricidio luo
oCogitare. Lluiuscuneq; autoritatemre.
 rebere, neque iudicium lequere, neque
vimpercimelces:
Minus allumitur; re in hoc: Si ricxin
 Cidiacus fuisseetux, ignosceres forlanilli.
 NuncForcunas accisic pauloiniguius. AN
ononigno(cendum puTCS3
Concludendi hie modus idem est eum
propolicio est relata temporis, auc alius
alterum respicit alcerum, ec ad id reter
Tur. ve Ouid.
Cum Paris Oenone poterit spirare relicta.
Id fontem Kanti versa recurret aqua
Kanteretro propera, versaeq recurrite lyM
phae.
Sustinet Oenonen desernisse Paris.
Alumitur _ antecedentis contrariui
e cocluditur consequentis contrariu; i
Si non venissem e dixissem eis, pecet
Proposcrio.
Conclus.
assum
aMt

## Folio 259 — 1045795771:0263
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000263.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
11
st
alqus
deulib
D
IIIuI
l
e
Orta
vete
bidl
este
demt
adi
Dira
GCHHII
e6tiII
eD
DHII
Mel
DE IrDTCTOSELLOCIST. 259
tum non haberent:
At veni  dixi:
Tlabent ereopeccatum.
Ouid est connexns secundus.
FA in quo collitur propolirionis con-
sequensadrollendum antecedens. Hlinc
regulaest: Valet consequentia a dectru- ce
ctione consequencis ad destructionem cc
anrecedentis; rE:
Sisaperem, abstinerem poematis seri-
bendis:
Sed non abstineos
Non ergo sapio.
Hlaec Ouid. Ica:
Si Caperem doctas odissem inre sorores;
Numina cultoriperniciosa (uo.
PropOs.
Prosyll.
Sed nunc, tanta meo comes est insania Conclusio.
morbo,
Saxamemor refero rursus ad icta pe-assumtios
dem.
Pocest e hic allumi impar;vemaius:
Si parentes obsernares, monitis eorum
(ambribus obtemperares:
Atne Deum quidem obsernas:
Multominusitaque varentibus es mo-
rigerus.
Minusvero; ve in hoc: Si liberali esses
ingenio, praeceptore coleres: Atquine ho-
norisica quide vel verbulo cins facis men-
tione: Mliberalissimu ersote oportet esse.
22 Onae-

## Folio 260 — 1045795771:0264
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000264.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
26O. DTALECZ. C MEND. LID. II.
Onanam formae connexorum praeterea
sunt in 2 (ne
Tollitur inter dum ancecedens, vetol.
atur consequens; reinhoc:
Si cripnisses mihi animi virtutes, aliquaa
te accepisse conficerer iniuriam.
Sed non potuistiillas eripere:
Non itaque me accepisse iniuriam fareor.
Hlac Cicero ita in paradoxo, quodo.
omnes Sulciin(anianE:
o Simihicripuisses diucurnam animimet
o constantiam, meas curas, rigilias, consiliu
quibus respub invicta ctat: Si huius aeter
onibeneticii immorcalem memoriam de
nlevilles: multo etiam magis Killam men-
n cemm rndehec consiliamanarune mihier.
o3 puilles, tum ego accepisleme contireret
n iniuriam. Sed Shacnecfecisti, nectace
onrepocuilti: (allumtio) redicum mihiglo.
3i riolum cua dediciniuria, non exirum cala
o mitolum. Ergo cgo sempercinis era, dic
Conclulio permutatur colectario: qua-
dicat: Froono iniuriam a te accepi
leu non Cum ignominia aftectustuo
conatu, led porius affectus gloria, cu
mihi redicus per iltam exclusionem
Partus Sicpraeclarus, _C.)
Hoc syllogisinortitur d Callioact. 18.
ed paulo alirer alsumendo:
Si quainiuria essec (inquir) aut facinusi
Iudaei
Connexii
ertius.
P

## Folio 261 — 1045795771:0265
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000265.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
L1d.
WPIII
dend,
UIB, A
iihill.
YI 1 
10
MalIII
li2s, Cl
huiuse
MOrI
iilla
anEm
exium
CIHIISCI
eCOn
AI, Heb
immil
ectatio
pateat
allio
DE IVDTCTO STLLOGIST. 261
Judai meritoros sustinere: Sirero qua- ce
Aio es de lermone acnominibus d lege cc
restra: rosiplirideritis: Iudexegohorum cc
esse nolo.
c
Allumtiprosllosilmus poniturproi-
plo; re in conclusione additur conlecta-
rium ab oppolco: g. d.
Si esset respolitica, indicem me praebe-
rem:
Sednon estres politica:
Iudicem erro menon prabeo.
Ouid est syllocismus disunctus?
EA Gyllogilmus compolicus constans
propolicione diliuncta. Vulgonomina-
cur diliunctiuus.
Ec disiunctionis inembra pro natura
diuisionis modo duo lunc, modo plura:
necesseq; est semper ruo polco reliquua
collis auerno sublaco, reliquum concludi. a
Currrumq; aut omniatolluntur, ponun-
curre propolicione nihilominus disructé
enunciata; cerpln commillam incelliges.
Dilemmata Familiaria Cunc ex dihun-
eto.
Ouor sunt modi dipunctis
Duo: Primuscolliernum, dc reliquum
concludit.
Vulgo: Aremotione uniuspartis procedi-
tur ad asseverationem alterius)
R
3
Cic.

## Folio 262 — 1045795771:0266
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000266.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
262 DTALECT. FMTEND. L TB. II
Cic. proCluentio:
Aut acensandum aut moriendum:
Non moriendum: Accusandum ereo.
Hoc Ciceroica: Sed cum esec haecilli
propolita condirio, re aur instepieq; ac-
cularet, aut acerbe indigne que morere.
cur; acculare, quoquo modo pollet, ma
luic, quam illo modomori.
Ita: Ant mater a me secrecanda est, aut
Philumena: Non mater: Phi
Immena erco.
Segreganda a me estmarer aut Philu.
IMCNa.
Nunc me pietas marris commodum
pocius sequiiubet.
Illi exopto rereliquam vita exigarcum
Coriroquime (IEFOrcUnatIOI.
Ouandoquidem illam à ne abstrahie
necelsitas.
Si partes ditiuncxe propolicionis sine
duabus plures, iudicandi concludendiqi
on arSCriceadem. Cic. REquiridemussee
in Ferum natura tria fuille, Veaut cum Sa-
n Turnino eller, aur cum bonis, aut lateret.
 Latere aute morcisinstar erac curpisima;
o cuSaturnino elle, Furoris vircus d hone-
Ias e pudor cum cosusibus esse cogebat.
Ani cum Saturnino, aut conculibus esse
aut latere debuit:
Sednec eu Saturnino esse potuit nec latere:
Firpe
propos.
assumt
Consect.
Conclus.
Concluston
Iu
cistis
680
AIBe
A
1
AB
A
biu
a
1
Illi 11.
A
dit
Aet

## Folio 263 — 1045795771:0267
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000267.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
DeM
polle
ndi
1AIII.
DE IVDTOTOSPELOOIST. 263
Freocum consulibus versari coactusfuit.
Adduntur aurem allumti duo prosy-
logilmi; ex conclusionis argumen-
EIIMNOMUI.
Inlacris quoq; crebra lunt exepla; veil-
ludPauli: Aut ex lege est hareditas Cinsti-
cia, aut expromissione: Ton ex illa: L. X hac
ereo.
Cum verumquenegatur, crrpsis dete-
cus estinpropolitione; redicas:
Autbestia est authomo: At neutrum:
Non ercoanimal: Pro: Sianimalel-
set, ecc. Ec iudicatur lesibus con-
nexI. RuLITa:
Authemo vel bestia est, aut animalnon
est: Sednentrum illorum est: Ani-
malerronon est. Ec iudicarur legi-
busdisiunctiprimi.
Fiulmodi assumeio ex conclusio existie
etia exnegato copulato, d disiuncto;VE:
Non Cbestia C homo est leo: Sednon
est homo: Bestia ereo. vel: Sibestia est
bomonon est: Sed non esthomo: Be-
stiaereo.
Oui est disuncti modus secundus?
EA qui allumieruum ex reliquum tot.
lic; VE:
Autmorietur Furnus aut eco fallar:
Sedegofallar: Neeroo moriatur.
Hlxc lunoapudrirs. Ica:
R 
LIB. B
IendI
Candu
ellect
llepre
Fal
ComM
Je
lIII
l
le
UII
mo 

## Folio 264 — 1045795771:0268
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000268.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
264 DTALECT. LMEND. L1D. II.
Onid si quod voce rranaris
Mente dares, atque haec Furnorata vita
maneret?
Vunc manet insontem rrauis exitus. Aut
ego vert
(falsa
Vana feror, quod vt o potins formidine
Tudar. C in melinstua qui potesorsare.
sectas, (3c.
Paulus ad6al. 3.
Justitia aut ex operibus legis est, antex
praedicatione fidei:
Sed ex sidei praedicatione:
Non erso ex operibus legis.
Hlaec Paulusita:
Duisubministrat robis spicitu, dc ope.
ratur vircuces in robis, verum exoveribue
legis, an expraedicatione Adeiid Facit: A.
braha credidic Deo de impuratiiilli estad
iusticia. Scicisigitur qd qui ex Ade lune, ii
lintfilii Abrahe, _c. Ermox coclusio, dec.
 Ouorquor ex operibus legis lunE, exCerd.
Porele
Nes
Aib, d
l, 1.
AuiD
M
SudDiut
Cumin
mtiuerel
otionilune obnoxij; Ec. Icem: Ouodau. dendune
tem in legenullus iusciticetur apudDeu,
in palam est, ec.
Fiulmodi syllogilmus eRicicureriame
propolitione copulata negata, quae ne.
saca complexio dicitur, quaeq; diliuctio.
nisattirmata vim habet; ve:
Non C5 dies (3 nox est:
At dieest: Won ergonox.
Ctioulua
D.
sid
Algula
Att
Set
palo
hrion
alst
blat.
lu
Potelt
A
dutp
Iu

## Folio 265 — 1045795771:0269
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000269.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
D. LII
od u
Tumi
auis ent
bites
Quo puin
tot
lli
ACae
eit
veati
Sla
M: Ol
ex hilel
cocl
urapu
AcituI
ala, 9
egi di
Hod
DE IVDECIO STLLOGTST. 265
ocest dheri econnexione.
Si dies est, nox non est.
At dies est. NToxicitur non est.
Videtur ex propolitio altera parte elle
RegATA, VI.
Aut vinut animae post obitu, aut no vinut:
Sed vinunt. Nonicitur non vinunt.
Verum in ciusmodi exemplis non cA
negatio axiomatica, sed copica contradi
ctio, ee nihilominus propoltionis veraqi
parsincellioitur attirmata. Ieaqueper se in
diluneto lecundo Ones partes propo-
sicionis Cune aftirmacae: aliaS COMMITLITUE
ayilogictia.
Duxdam exempla Cune valde captio-
Ca, VI:
Aut Dion est qui venit, aut familiarium
nullus:
Sed Dion venit: Freo familiarin nullus:
Cumtamen constet Dionem incerta-
miliaresesse. Sed rario ostendicconclu-
dendum elle à policione rnius ad destru-
etionem alterius. Ieaque concludendum
erat: Ergo tamiliarium nonnullus. Po(
Cune dc hic plura essemembra, VE:
Aut tactu percipitur calor, aut visu, aut
auditu, ant eustu, aut perceptibilis sen-
sunon est.
Sedpercipitur ractu. Non erzo vist, (3C.
Cancum de iudicio syllogistico.
R
Rxes-

## Folio 266 — 1045795771:0270
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000270.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
266 DTALBOT. EMEND. L IB. II.
Exerciratio de indicio syllogistico.
Cicero in paradoxo onuovor ronanoru
oador. Poceltne bonum cuique malo esse
n AUC pores quilquam in abundantia bo-
o norum ipsc ellenon bonus:
Acqui ilta omnia calia videmus, vter
n jam improbi habeant, et obsint probis.
Onamobrem licet ierideat s quis rult,
 plus apud me camen vera ratio ralebit
quam rulsi opina.
Oua est sententiahorum ver-
borum
Negat Cicero bona Forcunae rulgodi quelli
eta: velunt pecunia, magnitica aediticia
opes, imperia, X roluptates, elle bona,
aroumeneo, quia ilta sinc etiam malis d
improbis; ex quia obsintprobis.
Ouomodo affecta sunt illa argumenta
ad quaestionems
Duxctio habet duas partes, antece.
dencem, quae est: FOrrunares: e conse.
quenrem, qua elt: Non luntbona. Argu.
mencum cerrium seu medium primum,
quodest adelleimprobis, sumcum pocil.
simum est ad parcem ancecedentem,
quam argnic ri adiunctorum. Res pol
tella enim Cubiectum est; posseNor ad.
junctum. Aparte conlequente leupIX.
dicaco id dissentie. Nam adelle malo,
non consenrir bono, Ciceronis indicio.
Secun
Dei
lit
vietil
MlI
Ieu
qet
det
Mea
ropoli
Ce
H
Om
lec
ed

## Folio 267 — 1045795771:0271
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000271.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
DE IVDLCIOSTEEOOIST. 267
Sccundum medium, obesse probis; irem
Cumitur ad ancecedes, cum quo consenrie
rieffecti. Nam resforcuna hic conlide-
rantur causaliter, quarum vi sic effectus
iltenempe obelse probis. A parre conse-
quente leu praedicaro dissencit idem di-
verlitaris aur disparationis dissensu.
Ouomodo fit inde syllo-
ismus
Medium cum praedicato disposicum
propolitionem seu maiorem exhribet.
Qua CA:
Ce Bona non assunt malis, nec obsunt
probis.
Dispolicum rero cum ancecedente, si
nicallumtionem, quae eAt:
Ca Resforinnae assunt malis, (5 obsunt
probis: inde infertur conclusio.
re Ereores fortunae non sunt bona.
dac non ita sonant vt dixit Cicero, quae
est ratio mutationis:
Complexionem ille occultauie cerpsi
omissionis e pleonalini. Nam quod con-
sequens conclusionis crac: id poluit pro
conclusione omilla quasi sic dixisset:
Ereo res fortunae non sunt bona, (5 per
consequens, cum haec ratio sit vera,
quanquam rideatur tamen plus vale
bit apisdme opinione.
HIXC
IUS,
U
et
28
HI
_
ud. d
Pt
cum
edent
RB
Pelle

## Folio 268 — 1045795771:0272
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000272.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
268 DTALECT. EMEND. L IB. IL
Hlaec adiuncta lunt complexionitoriq;
Gyllogilmo, d discrece enunciata propter
immista prolepsin. Deinde propolitioné
auxit prosyllogilmo; de sic commilicer.
plm pleonalini. Nam quodbonumnon
alsic malo; indicar contradictorio boni,
quod teri non pollue re abundans bono
non Sicbonus. Fnuciatur verum que axio.
mahgurate, morerhetorum, perinterro.
racionem communicatoriam. Inallum.
eione copularur argumeneum alii, quod
erat in propolicione omistum.
Ominam ereo est syllogismus
Perfectus es, constans omnibus par.
cib. inceoris (cerplin enim in conclusione
commillam nOn mulEum CuTamUS VEpO.
ce cum Aristoreli conclusio non sIL vera
pars Gyllogilmi: T. priorum Cap. 26.) acque
insuper etiam prosyllogilmo propoluio.
niS. FKX Simplex hgurxe secundae negatus
eneralis; at que ob id legirimus cum con.
lequentianecellati2.
Curita indicas?
Simplicem iudico quia nOn COta qua
Aio est in proposirione, scd saltem eius
predicatum; quanquam axiomata (inEcO.
Dulaca.
Proprer dispolitionem medii, quodle
quitur scu praedicati locum obrinecinr.
eraque praemissa dico elle figurxe lecun.
daei
dae. HI
lisette
quam B
AOn
raliti
Omut
Nulla
guaelt
HiDCD
MIII
Si coise
l
d
I
m
M

## Folio 269 — 1045795771:0273
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000273.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
redi
nobiut
DE IVDTCIO SPLLOOISF. 269
dae. Iluius enim Formahac est. Genera-
lis cstextoco antecedere generali. Juan-
quam enim non adduntur siena, Nullus
d Omnis, tame logicus tacileincelligit ex
aerributione generali; axiomata elle gene-
calia, qua (i dictum (II.
Nullum bonum adest malo, quia omnis
boniposse pPor bonus est.
Omnesres forcunae assunt etiam malo.
Nulla crco res fortunae est bonum.
Neracum ideo dico, quia cocusione.
paca est cum propolicione. Hlaec dispos-
tio conoruit formae seu modo qui Cxlare
NUNCUDAELIE.
Si consequentia est necessaria es syllogismt
formabona, ideone axioma con-
clusum est verum ne-
cessario?
Non est. Nam conclusIO exuTOIE ex
peaemissis, tanquam exhypotheli, vesil.
lae sinc, haec inde leguaturnecellario, qua-
Siverum sichominem elle quadcupedem,
Sverum (IE cundem ese lOneim. LX HOC
enim seguiturilludnecellario.
Onid sifalsum concludatur
Punc necesse est hypochelin esse aut
Falsam auc alias viciolam. Leaque vicium
quaerendum cst in ancecedence scupra
missis, (i Forma (icBona. FlOCaUTeMNO-
heuml minatur, ad maceriam respondere.
er
reldle
Com
d60
aitea
icto
A. pel
AM. I
IM.
SIitoia
Omnll
neo
UIaII
MIIua
Dno
eapilli
101
muSell
1On iBIa
ed lale
diala

## Folio 270 — 1045795771:0274
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000274.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
27O DEALEOT. EMEND. LIB. II.
Vnde oritur vitium pramis-
Sarum ?
Exindebica seuillesirima dispolitione
medii cum parcibus quaestions. Itaque d
iudicio axiomatico indicatur.
Ost en de hoc in exemplopraesente:
Res Forrunae negantur bonaesle, quid
alsune e malis; bona vero malis non al.
TunE. Flic Crera ardumentorum affectio
spectanda es, innentio quod bonum
consenciat etiam maloviro, non tantum
Bono: sed illud non qua malus led qui
bonus. Nam bonum d malum hienon
sunc oppolica, led diuerlai leaque compe.
cere pollune vni Cubiecto, led ratione,
tempore, respectuque diversis. Hine
dispoltio ktambigua, e propolitiolabe.
CM
Guanus
Factatur. Nabona incer du d aliquaratio. Mastut
ne altunt malis. leaque Here coneradicto.
pu
rium propolitionis irem posit ellere. mul
tum. In allumtione res forcunae dicun. Mle
curadellemalis; id quidem rere; led con.
tingencer, d accidentarie. Nonenimal.
Cunc malis qua mali; Ced qua possessores
quidam ejus boni quod inescieraratio.
nem boni e mali, seu quod nec bonos
nec malos principaliter Focie, cui con
sentiunt eriam Cacra oracula, quae dicun
Deum pluere e Tolem prabere bonis
e malis.
eltu
Duit
B
qua
dIe
Clli
d
U
cocle
delt
li
EHtec
128
Pr
Moi

## Folio 271 — 1045795771:0275
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000275.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
di
DIBiI
Macl
lvi
UI
bD11
bone
dmdi
Glebi
COrI
XBI
llu
nalu
d
ded
TCOMII
OOl
l
set
N
1d
ettet
Idnec
11
Glla
abet
DE IYDICIOSTLLOOTSF. 274
Onomodo ersoresponderes ad
syllosismum.
Consequentiam non pollum negare,
quialegicima est. ACquae supponunEuE,
praemirtunturqi, ca dico elle lophistica,
quia tancum lunt concingentia, qua de
alirer se habere pollune, quorumqiiudi-
cium estopinio.
Hlinc etticitur clenchusignoratus. Na
argumento illo, quo axiomatatiuntcon-
tingentia, necellaria reritas non porest
cocludi. FC e elenchus accidentis. Nam
accidit bonis forrunae adelse homini a
lias malo.
Sed gnid de altero arenmento, quod
est, obsunt probis.
Efectum quidem csbonorum Forru-
nas led plane accidentarium, a nOn per-
pecuum. Mulei enim lune latis dinites di
imperiosi led hinc malinon cuadunt; re-
rum boni manene. Deinde exaccidente
cueniere quod ritiolianimiest, id alteri-
bacur pollessonibus. Ouemluacupidi-
cas, e rlusbonorum improbus facicim.
probum, is culpam non porestinbonum
conterre, cuius natura cA anCCPS.
Bonaerco forinna, nec bona per se
eruntnec mala?
Certa quadam ratione, quia per se nec
bonosnecmalos efficiune, quanquam ad
reru-

## Folio 272 — 1045795771:0276
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000276.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
272 DTALEOT. EMEND. LIB. II.
verumq; possinc aliquid afterre adiumen.
ei, in medio relinguuntur. Ouia verohu.
mana vica sine iis, non bene porest esse;
itaque eriam suo locobonanominantur,
duin Ccilicet aliquid boni c emolumenii
affecune ad vicam craducendain. LOcus
aucem illis e dionicas exterira debecur.
Sunt eniir: in allistentibus Foris, non in
internis aconnatIS, _C.
Teaque a bona lunt; sednon summa,
qua inceiduin propter excellentiam no.
minantur Colabona, vel verebona, cum
quibus s Comparentur externa; haecrum
exilia depreheduneur, verix in aliqua bo.
niparte locum inveniant.
Oua est vulcaris ratio soluendi
vitiosa3
Cum in Gyllosilmo spectetur materia
eFormaihaecque est in yllogiltica dispo-
cione; illa inaxiomatis: Negatur sequili
Formaestmala, diciturque inconsequen.
Tia, Teu aovnnozsia: ad IMaLCTIAI veTOTe.
Epondetur vel inficiatione, si aliqua pro.
Policio est Falsa; vel distinctione, (i est am.
bioua, vel datainstantia, hoc est, nihil qui.
dem dicitur ad obiectum; led producitur
exemplum illustrius, in quo contrarium
clicer. Rectius tamen cA de ariomatis
iudicare secundu pFaecepEa axioiati.
ca, de Formarero. (ccundum (yllogicticas
regU.
Igu
VocaI
TIHEIII
senter
indidtie
boloet
Guedu
fillaciu
Ciutu
UlI
cinall
inetor
ippe
Moien
Mbcuribr
IeHII
Mitul1
D
Gu, ba
dil di
COB
P
El
e
1d
Iuis

## Folio 273 — 1045795771:0277
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000277.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
ciea
Dui
DepoI
nom
cemol
Adam
etm l
Toin,
ellenit
cebon
CMait
inale
Solu
tetuIM
gilticu
GutuI
rcone
HaMB
(caliqu
nesle
elt, M
dproct
COnII
de aib
Ia aiiB
)b
DE IVDLOIO SPLLOCIST. 273
reoulas, cum conster ex vero verumle-
qui, ex falso fallum; ex ambiguo Falluim
auc ambiguum. Nam Facta ex principiis,
CONGFLUNEPEINCIDIOPUIMNaTUEX.
Onomodo soluunt Aristotelicis
Cercas tallaciarum classes habene, quas
rocant elonchos (ophistieos. FTos dinile
runcin Fallacias in dictione; de tallaciasin
Tencentia, seu extra dictionem. Fallacia A Gutabras
indictione sunc; quivocacio, Amphi amphis com-
bologia, compoliio, dinitIO, aCcentuS, A- ponit: divi-
gura dictionis.
Fallacixe extra dictionem. Accidentis Acci. Oua.
Fallacia. A dicto secundum quid ad di-
Chnarus:
Petit: infert:
ctum simpliciter: Ignoracio elenchi: DC- causa: ros.t
titio principii; Fallacia conlequentis. Sc- plus.
cundum non cautam re caulam. lluies
interrogationes; quibus aliqui addiderue
appellationem conscientia propria.
Fallacias in dictione pene omnes Cra-
maticas cherorica ee lingua nocitia vnde
nocacio losicaoritur, discurit. Due in sen-
centia Cunc; ad inventionem argumenti
medii rectam axiomaticumque e BIlo
sisticum pertinentiudicium.
Ouid est agninocario?
Es cum rox ambigua significationis
rurpatur, e in eodem syllooilmo mo-
do haec, modo alia ligniticacio Cumi-
TUE, YE.
.bIb
Ver (us:
att: AC. 18

## Folio 274 — 1045795771:0278
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000278.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
274 DLALECT. EMEND. LIB. II.
Verbum est vox loguentis.
Filius Dei est verbum.
Ergo filius Dei est vox loquentis.
Ilic ludic homonrmia rocabuli Ver.
Brm; quodnontancum roxloquentiselt
Sed e Ailiu Dei signat auroritare scripturae
dinina. Ilinc Hc propolicio particularis.
Itaque de impingitur in legem syllogisti-
cam, eviolatur dispolitio Dariis
Ouid est Amphibolocias
ER Fallacia Aructurx ancipitis, que len
cenciam siomie diuerlam, ita re alirer signi
ticecalibi, VE:
Virtutem sequi dinitias aegnum est.
Freo quaeren da pecunia primum est; Vir-
tus post nummos.
Elenchus ambisux locutionis ectpro.
pcer ceuccura ambiguicatem. Signitica
cur enim quod dinitia debeant sequivie.
turem, enon antecedere.
Ouid est compositionis elen-
chus
EA cum componuntur ea quae dirimi
debebane, _ ad rnum SUUNEuE PecI
menciaad linecla, VF:
Onionum, duo (5 tria ona habet, is sex
habet.
Oui tria habet ona, is habet vnum, duo,
tria.
Ergo quitria habet ona is sex habet.
d

## Folio 275 — 1045795771:0279
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000279.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
Be
Ieu
QuaI
AIIE)
habeli
DnuiI
bet.
DE IVDTCTO STELOOIST. 275
Inallumrione componuntur leparan-
da. Ec estreuera elenchusionoracus. Nam
illo argumento quaeltio non arouitur.
cutria habens non possit (ex habere, quia
rnum, duo eria habet ratione, dE nON LC
dissentanca.
Ouid est dinisionis fallacia:
F.Acum diuiduntur componenda, Vt:
Paulus est Apostolus Centium.
Frgo est Gentium (vel ex gentibus, aue
rencilis) C5 Apostolus.
Bucephalus estegnus.
Ereomagnus est C5 caput habet.
Benecanit P (altria:
Freo bona estC cantrix.
Sumitur ex inhismedium non arguess
Peceatur erso minuentiOnIS praecepta.
Ouies est vacatio a motu.
Tues qui es. Erroes vacalio a motu.
Elic dimiduntur coniungenda. F.A de
Fallacia ACCeNEUS.
Omidest fallacia accentus ?
Fst cum rocum de parrium carum (0-
no, distinctioneq; argumentum ludic, Ve:
Non tancas, non sustes, non attrectes, (90.
Freo abstinendum certis cibis.
Ilic pronunciacio rariat, quae VI H-
nnas elata, effere simpliciter, ex impe-
riole.
TFa:
Simanus dicat non sum corporis:
la

## Folio 276 — 1045795771:0280
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000280.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
376 DTALEOT. CMEND. LIB. II.
Frco non est corporis. Vbiinterro.
ratio pronunciando dilsmulatur, heque
elenchus accencus. Nam sensus est, Hon
ideonon esle corporis, quiaidneget.
Omidest fallacia ficurae dictionis.
FA cum propcer habicum dictionis
(Scurocis sen phraleos; mutatum hede.
ceptio. Ieaque huc pertinent Reuratapro
Fellenismi, Simplicibus adducta e contra; Iremlin.
ouarum commutationes, reluri cum in.
cerpreces Bibliorum lacini saepe rerinene
Tlebraismum; e cum artificum sermo.
nes pro plebeis ponuntur; seu rocabula
secundae incentionis de noeimata secun.
da pronoemaris primis aut rocibuspu
mae incentionis veloguuntur, ac.
Palcclthocrulgare:
FC0 indurabocor Pharaonis.
Ereo Denscausamalitiae est.
Indurare FTebraismo Signat, coleraie,
d lustinere, Ceu no prohibere quo minus
perrinax sic guispia. Ica: in hocte exciraui
reinre octendam porentiam meam; pe.
culiaris loeurio eA, quali dicat sciebamre
perrinacemfore, sed liminasci de perveni
re ad regnum illius oracia, reinte, dec.
Ouid est fallacia accidentis
EA Fallacia sententiae, in qua quod er
accidente ekt, proco quod per sc est, ad
auCITUE, VE:
La
Huc perti-
nent solae-
cismi TsC
braismin
30

## Folio 277 — 1045795771:0281
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000281.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
diut
det
de
aci
Cl
quol
tec
AEdi
epelt
ISi
lciebu
Ied
291
sect
DE IVDTOTO STLLOOIST. 277
Fuancelium creat lites, 55 infelicitatem
inhoc seculo: Abiiciendum erco.
Respondetur elencho accidentis. Non
enim id per se est Euangelii, sed cirribui-
cur, quia accidiclires hericum increduli-
tas redarguitur: acciditmileria, cum Dia-
bolus e alii aduerlarii, item peccatorum
Pona ad convertionem lalutarem im-
minene, ac. Fuangelii per le cA recrearo
lacograrix dininae propter Christumre-
ratide apprehendendumnuncio, ec.
Ouid est fallacia secundum
quide
E. Acum in sencentia particulare poni
curprornivertali, de Continsenspione-
Cellario; VE:
Pater maoir me est, inguit C oristus.
Freofilins Deinon est aequalis patri.
Soluiturhoc clencho, quod ancecedes
nara Es O SIC NOn na Son3. Pater enimnon
eltmaior essentia diuina, sed relpectu le-
rantis mirtentisque, et quia non humi-
liauit sc allumendo natura humanam, _C.
Filiusminor eknara n ob adiendo rique
ad morrem crucis, reniendo in MUN-
dum _C.
Euenit aurem illa particularitas vel ra-
tione parciu; re animal estrationale, quod ce
cancum competichomini; Item, Llomo cc
Capic, quodnon corpori consrui ledani- cc
5 3
Ma

## Folio 278 — 1045795771:0282
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000282.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
278 DTALEOT. EMEND. L IB. II.
sna: Vel ratione circumstantiarum, Fem
porisscilicet locis perlonarum, respectu.
uum X aliarum, re C recenles lempermen-
daces; hoc de procliuicate ad mencien.
dum dictum est; non de perpetuo actui
Icem de plarisque, ecc. FTuc perrinerlo
lutio per porentiam de actum, VE:
Potentia infans musicus est; at non actu.
Respectus nascuntur c diuerls; ve idem
aer esorauis respectuionis; leuis, respe.
etu aqua ecerrae; ita aqua granis est d
LCuIS, aC.
Ouid est ienoratio e
lenchie
Est cum argumentum lumitur quod
nullam vim ad probandum habet; seu
proarsumento ponitur quod non estat.
feccum ad arguendam quaeltionem. Et
hoc argumetum porest incerdum conce.
dis sednonoffendicchesin, re: Occidedus
 eAt Chrictus: quia dixit le destructururé.
 plum, ecrepolicuru eriduo. P’ac ipsum hoc
i dixille; acidco non csoccidendus.
33
Trem: Cmedio collendi sune Christiani
 dicebat Nero, guia Romam incenderunt.
Ilic argumentum plane Fallum lumitur.
Duidam ita indicauit: Suspendendus ett
quiasinon fecitturcum, meditacurtamen.
EC ionoratus clenchus; quia medicaii
Furrum non faris est ad crucem.
uI
qe
M
po
que
MII
re
I1I
Me
Ouid

## Folio 279 — 1045795771:0283
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000283.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
el
t
EMper
ad WII
e
epert
2, HI.
it tid
ulis
leu
BTaIIS
eo
ctionet
iDa
ndu
el
ndeu
atuII
UIa IIB
DE IVDTCTO STLLOBIST. 279
Ouid est peritio prin-
CipItE
F.A cum id postulatur coceditanquam
probacum, quodcamen cAdubium. Ita-
que cum principia quaectionum (incargu-
menta, d antecedens inspllogilmo; cum
vel argumentum cerrium precario lumi
tur, velancecedens, aur aliqua peaemilla-
rum pro trma ee demonstrata ponitui,
quae priuserat prohanda; principium pe.
TICUF. Ec CR principium caula ec Funda-
mencum conclusionis scientitica. Ta-
le csthoc:
Plato scripsit stellas esse D eos.
Stella ereo sunt dii.
Pericur principium. Nam nondum
Costat scriplerirne rere Plato an non. Itaq;
hoc principium non eA, led pecituetan-
quam principium. Ira in omnigenerehu-
manorum celtimoniorum porest clte,
quin ee interpretatione divinorum am-
Vigua, VE:
Cometa ensiformis incubuit Solymis, illi
oppido portendens defensionem.
Froonon capietur a Romanis.
Pecitur principium dum incerpretatio
ambigua lumitur pro cerca. Pompeius
vincet C aelarem, quia vidie Comnio le in
Throno ledencem honoribus aAluere.
e
H

## Folio 280 — 1045795771:0284
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000284.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
280 DIALEOT. EMEND. L1B. II.
Elic euentus ostendit pro principio ha- hgta
bicum fuisse id quod principiumnon est.
Nam omne principium perle certum est
nechaber aliquid le prius quo probetur.
Ouid est elenchus non se-
quentise
Estricium informaszllogilmi, cumid
proconlequente actexitur q non conse-
quieur. Idque krcum aut plane nulla est
connexio; aucnullanecestitas cosequen.
EIX, auEnOn perpecua: quae iudicari pol.
Cunc ex lesibus Cyllogilmi cum ex puris
parricularibus, autmeris negatis, aC. COn-
ClUdIEUE. VOCATUE QOVRNONSIa, VE:
Ouod dienius est prius est.
Anima dienior est corpore:
Priorerzotempore est seu velustior.
0oeguI. Nam ex antecedentenon
ete iferei priuscepore; sed quodam-
Fibori sunc Christiani:
LEa:
Eroo nullimaristratni obnoxii
Hliccoincidie Elechushomensmie, ex
quonon hoc est conlequens. Incerdum
conlequens rerum ek roco anrecedente
FalIO, VE:
Omnis mazistratus est impius.
LV. pius est macistratus.
LV. ercopius est impius.
ECtricium in Forma repugnans prima
AgUTX;
poste
Co
TO
cuI
M
Fit

## Folio 281 — 1045795771:0285
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000285.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
eit
MI
el
10b1
1l1
Elli
DE IYDTCIO SELLOOIST. 28Y
houra; e consequensreru est, led non
propres ancecedens. Porest de modus
COnGTUCTC; VI:
Nullus Imperator est impius:
Omnis pius est Imperator:
Nullus ergo pius est impius.
Fs _ consequens Fal(UI rero antece-
dence; led hoc rerum ex necellarium an-
Eecedens non elL; VE.
Si Nero essei Christianus homo esset:
Sed non est Christianus:
Non ereohomo.
Elenchus consequentis est. Nam Ne-
ronem non esse honinem non consequi-
cur exnegatione Christiani, cum conve-
niac Christiano, a non Christiano, seu
Echnico, dec. Concurrit hic clenchus
ionOratuS. Item illa Forma in Conmexis
pro alyllogisto habetur.
Plane dissoluta Cunthaec:
Petrus fait Fpiscopus Roma:
Papa est successor Petri:
Ergo Papae debetur imperium Roma-
num.
Ton sequicur perpetuo; veinhis:
Inorediar aulam:
Ergo erofortunatus. Cs equus mepor-
tabit, aletrex.
Concurrit hic clenchus accidentis.
Duid

## Folio 282 — 1045795771:0286
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000286.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
ESZ DLALECT. FMEND. L. IB. II.
Ouid est fallacia non causa:
Fselenchus in sencentia, cum in caula
allumenda pECCatuT. Itaq; cum propria
caula omiceitur, Curmitur aurem aliena,rel
accidencaria lubstieuitur caulae per le; aur
rnaxonitur, rbi ponenda erant plures;
anc plures rbi rna; autperuertuntur cou
Cae, efficiens que dicitur, que fnalis est, aue
materialis, dcC.
Vicium in caula commitritur. Pariau.
cemmodo clenchireliquis argumetisad.
nerlaates consticui porerant; venon ette.
eti, non sabiecti non adiunctis non simi-
lisnon dillencanei, no definitionis, male
nocacionis, nonceltimonij, ec. quaerete.
runcur etiam ad clenchi ignorationem.
Male aucem lumitur caula inhis:
Bona est indole:
Fiet erge doctus.
Flicnon lufticiens caula ponitur. Re.
quiritur e culcura e exercirium, in pri-
misque Dimina benedictio ex pietas, quae
ecinicium Capieneia.
Paulusseminat: Apollorieat: Li
socrescet seges.
Irem non est ufficiens caula. Princi
palisenim omittitur. Deus enim dac in.
SFCIeNEUM.
Marnus ardetroeus: Magna est aeri
incensio: Diesereo est.
V
I
Terta
dique
b8
1H1I
Hele
ABI
Sum
Suse
Derel
perpetu
est
Set
ep
AC

## Folio 283 — 1045795771:0287
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000287.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
10
iml.
M, I
ett
lda
Aldt
DE INDEOTO SFLLOGIST. 283
Nonckhaec diei caula, Ced (ol. Ira:
Terra saecunda irricatur imbribus, acce-
ditqe aeris clementia, (5 solis operatio:
Oigni ercopossunt homines ex terra visen-
serunt veieres.
Estelenchusnon caulae:
Flomocienit hominem: non sol.
Sumin conincio:
Suscipiam ereo sobolem.
Elenchus non causa est. Non istud est
Derpetuum. Et concurrunt caulae plures
Scit Rhetoricam C Dialecticam:
Ergo est bonus orator.
Multa loquitur de chrmia:
Freofaciet aurum.
Ibi non est sufficiens causa: FTicnOn
eAtper le caula. Non cratmiles autimpe-
peracor Phormio, etiam si multa coram
Annibale de bello deblateraret.
Ouid est fallacia plurium interro-
cationum?
EA cum plura (IMULINECFEOGLHEUT. F. L
hoc tc vel rna quaestione ambigui sen
us; vel pluribus cumulatis. Olimexattre
quens hic clenchus, cum disputationes
herent per interrogata; de ex responsio
nibus concluderetur Cophistice; ve.
Putatne: Est Cicerobonusorator, an no:
R. Ia. Concludens: Firgo estbonus es
nOn

## Folio 284 — 1045795771:0288
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000288.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
284. DIALEOF. EMEND. LIB. II.
non bonus. vel: Ergo non bonus. Sirespon.
deas: List: Sophicta concludet: Ergo
Cicerovinit. IEa:
Androomos estne mas an faemina, an neu-
crum Relp. Neutrum. Sophicta: Ergo
est generisnentri.
Nocris cemporibus multa interroe2.
eur porissimum cunc cum questiones lune
ambisui sensus, itaque contorti syllogi
Eni aut respontiones re reroque modo
volsincincellisi, quo pacto Caluinianilo.
enc; veluI:.
Ouod Christui inssit edere in instim.
rione cana dominica, id est, insa-
cramento:
Sed verum corpus suum iussit edere:
Idereo est in sacramento.
lic multainterrogantur, de concludi.
EUE CONEOETC. Nam rerum corpus illiin
celligune quidem, sed erpo signatum, ia
vc edatur noniplum, sc d eius symbolum.
NIOS autCnO querebamus de rerOCOrpO.
se quod tionatur, qua lignatur, sed dere.
2o in lua substancia. Ica in aliis quoquelo.
quuntus de docent rerbis orthodoxo.
rum, led aliudincelligunt. Coinciditau
cem hc amphibologia, homonrmia et a
lii clenchi.
Tncerdum cumulo obruitur interroga
as, c sinon responderic ad lingula ordi
ne
VII6.
di

## Folio 285 — 1045795771:0289
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000289.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
D. L1d.
OMM. SII
nelude
nfeemiua
Sophlle
nuttam
quell
CONTOIII
VITOqIE
toc
 eaeitn
niea, il 1
polier
eiuSI)
sderet
alIIS
bi5 B
Co
IOMO
MIIIII
ad li
DE IVDKOTOSRLLOGIST. 285
ne, exagitatur. Vrebantur hic olim Cophi-a
Ax celeritare rerborum, lonois circum- ce
ductionibus, a irritationibus, quibus co- ce
Citatus relpondes animo racillaret, VerC-cc
Sponderet de alliis, interrogatus de capis,
sc
ec. Trem olcicantem Faciebane, ee mini- ce
meactentum, ac. posteaque rrgebant (c- c
verius. Hlaecetiam nunc euenire lolene Plarunque
in disputationibus. Sophista itaque ta- are discedi-
lesrepellantur elencho multarum inter-
tur ad per-
rogationum: EF cogantur lisillatim aper- virio odtose
cequeproponere, a ordinem obleruare; peccant plu-
nec interpellare aut a scopo per indire- rimum lu
ctum abducere respondentem LInanEUE.
Ita relpondens non sinendus eA subrer-
fuoere per aliena, per circumductiones
longas historias, tabulas, dc. Scd conti-
nendusin praesence causa, e rrgendus ve
ad sllogilmosrelpondeat breuirer, mon-
Arecque aperre quid, de quam partem, et
quatenus neger, aur concedat. Pluri-
mum icaque inseruit hic clenchus dispu-
cationibus bene insticuendis.
DE METHODO.
Ouid est Methodus
iS dispolicio rariorum axiomatum
Rhomogeneorum, quorum qua cla
riora d generaliora lune natura lua, pra
POnUnEuT; quae minus clara, de lubalcer-
Ma,
rista quos d
cant, seu
aatoo
sonas; quo

## Folio 286 — 1045795771:0290
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000290.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
E86 DLALEOT. EMEND. LTB: II.
na, ea succedune ordine, quodque luo. len gent
Vnde omnium inter le convenientia iu- perinent
dicatur, ee proprer ordinem nacuralem omuli
memoria comprehenditur.
Ttaq; in mechodo clarius praecedici le
quitur obscurius; iudicatur ordo omniu,
e exeius ratione etiam contulio. Quod
abloluta nocione prinum est, primolo.
co, quodsecundum secundo, cerciumtei.
tiolocOpOnItuE, Cc ita deinceps.
Ouotuplex est methodus?
Vna est specie: nempe quam analyci.
cam rulso rocane, quae ab rniverlali
bus ad lingularia perpecuo progreditur
ordinenacura obleruaco. Ilac methodo
arces docencur. Ieaque d arrium metho.
dus rocari (oler.
Afectionibus rero, alia est recta in-
ceoraque, alia est deflectens. Fst d par.
cicularis, in quaque arte relartis parte.
Ouae est recta methodus?
Ouae eracta constat lege, perpetuum.
que obseruat a generalibus ad specialiain
axiomatis homoreneis ordinc. Pc estilla
quaernica arcium insticuendarum viaan.
tc est appellata.
Duonam axiomata requirit haec
methoduse
lomogenca, hoc e, ea quae lunceiul.
lenunl
En
queme
de
De
IBB
Patim.
PIIdbr
ponu
ue 1C
palle
DuS
Perl
cuiu
sI
det

## Folio 287 — 1045795771:0291
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000291.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
bi
Guva
nueta
lem M
ell, s
do, tenu
reeps.
hoduit
quae
ab 1
id piB
Haen
atrium
11S. L
attsp2
odi
e, Der
15 pI2
Nordo
ntullo.
aet
Idd lul
dine. B
qutrielt
al
DE IVDTCTO METHODLCO. 287
dem generis e ad idem arris lubiectum
perrinene; reluri axiomata arichmerica
omnia lunc de numeris. Duicquidnume-
losnonactinee, hecerogeneum et, ee a-
lienum inillaatce.
Ex quibus arcumentis fiunt talia
axiomata
Ex detinitione ex detinito primum. Ica-
que in omniarre, omniqueartismembro
definicio obrinet primas. Dehnitionem
Catim sequuntur proprietates, nempe p.
pria efecta, propria adiuncta, etc. que dil-
ponuntur cum luis causis d subiectis. In-
de sequuntur dictributiones; in quibus
partes icerum dehiniuntur, proprietati
bus explicantur, de dividuneur, donec
perueniatur vlq; ad vlcimu scu indiuiduu
cuiusque, quod est exemplum specialis-
limum, in quo rnaqualibee distributio
delinit. Dux aurem pocissimum distri-
butiones in arribuS IBENIUNEME; INTCDEE
scilicet inmembra; d generis in species.
Illa rbiest; praecedit hanc. Ilaec sequi-
cur, distribuic que porissimum subiectum
arcis: exnonnunquam prospeciebus po
nuntur Forma. Vbi lonsior est specie-
cum procursus; cransitionis Formula Col-
liganeur.
Ouid est transitio?
Est cum in methodo rna specie expli-
Cata

## Folio 288 — 1045795771:0292
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000292.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
288 DTAEEOT. EMEND. LIB. II.
cacaprolixius, redimus ad alceram nomi-
nando fines dinitia.
Ouomplex est transitio?
Duplexest: Perfecta a impertecta.
Pertecta constac epilogo de propoli.
cione; reluri cum dico: Hlactenus de syl.
logilmo: Fsepilosus: Sequicurdeme.
chodo; Espropolitio.
Imperfecta cantum alcerutram partem
hraber, uc epilocumtancum, Tiue propo.
AtIOnCM.
Explica methodum artium exemplo.
Omnes detinitiones, dictributiones,
regulae que Orammaricae reperrae lint, at-
quernaqualibec lisillarim iudicata. Haec
documenta omnia rariiscabellis inscripra
vna confundantur, ee corurbenturinhy.
deia aliqua, re in Corritionibus ollarumhe.
ri Coler. Hic Equaras quae pars Dialectice
ec doceat has regulas ita contulas dispo.
nere de in ordinem redigere; primo loco
inuentione no estopus. Jam enim omnia
Tunc incienta. Deinde no opusestiudicio
axiomatico, cum quodq; arioma probatu
de aectimacusic; in super nec egemus iudi-
ciosyllogistico, quia omnes rerum con-
trohiersia his de rebus disceptatae luncd
conclule; de licec Cllosilmiincerdumim.
milceantur; tamenii lequuntur luaaxio.
mata e conclutiones, nec ordinemindi
CanI.
caitu
lect
Cesel
maiea
locell
quenll.
otiee
Oiuii
lboblo
lunee
eaie
iCa
resi
HOI
ci
MI
tim
rl
Dat

## Folio 289 — 1045795771:0293
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000293.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
edielt
bu
ettae
dieue
luor
ent
olliti
Sla
tulasa
prime
enimo
sesti
MapI
emIB
racael
cerdu
DE INDTOTO METHODTCO. 289
canc. Solaitaque superestmethodus. Dia-
lecticusigitur lumine methodi artificio-
Cae seliger in hac hydeia definitione Gcam-
matica, ex quia eA generalissima, primo
locostaruer: Grammatica eltars bene lo-
quendi. Tum requirer in eadem vena p-
prictarem generalem; s qua cA. Sin nulla
Oecurrie; parcirionem prehender ec dein-
cepscollocabitire: Partes Grammaticae
Cunt dux; Fermoloriad Syntaxis. Pol-
ea in eodem rase allum et definitionem c-
chrnolosie, camque adiunser prioribusi
Ve: Fermolosia eAprima pars Gramma-
ciex quae rocum lingularum proprieta
LESINLCEPTCEAEUI.
Sequetur proprietas; de definitio vo-
cis: VoxeAnota qua rnumquodquero-
CamUS. POrrO vocis parres ponet, qu’a
Cunclicera d Gyllaba: Indespecies; vox
est vel numeri vel sine numero. Exitus
nocabierranlicionibus; Ve: adhuc de ro-
cibus in numero, sequuntur roces sinc
numero. Singulis adiiciet exempla vi-
cima. Aeque ita omnium cermolooix
parcium definitiones, distriburiones, col-
ligationes, exempla denique specialisI-
mainlingulis dilponet: Ecidemfacier in
Cyntaxi.
Flanc riam omnes artes sibipiropolue.
TUNE.
td.
eta
de
lul
Bi
AII
Id
l

## Folio 290 — 1045795771:0294
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000294.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
egODTALECF. EMEND. LIB. IB
Estne ea obsernata etiam ab
Aristotele.
Es: _ continentur eius preceptainli.
bris demonstrationum. Nam Aristoreles
principia demonstrationum costituirde.
inicionem, caulas, proprietares, de distri.
butiones; quibus omnibus essentarel
2.po.  _C Propria explicanEUT. EE huC COnten.
dunc etiam quaeltiones scienciticae. Nam
quaestio at de subiecto disputac, id que
lumir ee distribuit; de non de subiecto
cancum scientia, sed e de scientiaiplai
quam policam lecat inmembra, derune
Eran(icin nocam Sn B3I. Ouaestionoude.
finirionem indagat: Ouxstio on distribu.
tionis partes trmac, _ exemplisillustrati
Existir erso ex quaestione ci 631. Ouaetio
tandem can, leu son quaerit propriera
tes subiecti; casque concludit per cau
lam aecernam rniuersalem. Vnde de huie
altipulatur on 631. Non tamen semper
quaeruntur omnia. Sedrbi dubitaturde
rei proprietate, guaritur abt; rbi decau.
siS; sior, dcc. In quibuldam quaerimus
(I lic; e inciencum explicamus detni
tionc.
Cum aurem postea Aristoreles aites
Exsas informac: seauitur quidem propo
Ctam methodum: led quia interpresd
inuentor dispucatorque simulest; event
VriI
moc
simu
lepo
Alee
Ded
Plane
VOCd
qud
ned
Dat
Au
tii
Id
VeI

## Folio 291 — 1045795771:0295
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000295.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
L.IB.
Allent
iS Cleut
prilca
spu
eltoi
Doitu
dloci
.
it pros
1dL pel
Vndett
nen l
dubiu
si rbI
N quali
mus l
eltiu
precer
AII
neot
ales, d
huc cot
2 de lib
scienm
abla
DE IVDTCTO METHODLCO. 29L
veinterprecamenta, modus inventionis,
modus iudicii, d contrariorum repudia
simulsincadhibica; quacamennoristaci
lepollune separari.
Ona est methodus destectense
Oux discedic a directo processu, seque
accommodar ad circumstantias. Fchaec
rocatcur methodus prudentia, ob cami-
plam circum spectam accommodatione;
vocatur e crrprica, requa deflectendo
quodammodo se occultat.
Ouot modis deftectit methodus.
Tribus: Ruc enim aliquid homoge-
neorum omittitur, reluci definicionum,
parcicionum, vel cransicionum luminas
Aur aliquidhecerogeneiassuumitur, relu-
ciin digressionibus. lonsisque commo-
rationibus de circumductionibusrerum:
Auordorarie immutatur, duiam a me-
dioincipimus, iam a postremo, varicque
partes permucamus, ciera camen contu-
sionem dstolidicarem, re Facile aonolci
polntmembra. ltaq; et digressionesno
debenc esse nimis alienx, icaq; in stituteVE
qualiretractus ad eas videaris; quaquam
incerdum ec inopinaris cogat. Sednccn-
misprolixa debencesle, iplaq; reuertio-
nes ad ordinem institurum molles. Cer-
plis defectus non deber elle praceps, nC
Calcus commirtatur absurdus.
Du

## Folio 292 — 1045795771:0296
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000296.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
292 DLALECT. EMEND. LIB. II.
Ominam potissimum vtuntur methodo
prudentiae?
Interpreces, Oratores, poerx, historici
existolarum Ccriptores, concionatores 
disputatores.
Oua estratio interpretum?
Duod interprecandu lulceperunenon
tantum dilucidioribus reddutrerbis, sed
e copiohoribus illustrant argumentis e
exemplis accommodant euidenter, itare
rlus dc exercitatio appareat.
Incerpretantur antem operamodoco
cilius, inodo plenius: rudius erudirius p
captu. Senrentia rerbisinclula est. Itaque
primum officium interpretis est, verba
expedire. Deinde sencencia redigiturad
Cummam quandam constantem ex quae
Aione d argumentis principalibus. Huic
Cuccedic analysis seu anatomia omnium
membrorum, in qua eriam genera eorum
logiea ee vires oltenduntur. Ieaque le
quieur incerpres ductum Grammaticae,
linouae, Rhecorica d Dialecticae: EF (
exemplum ad imitandum proponit:
eadem riainvenire, disponere, cractare.
que limile rel contrarium iubet: Sinad
discendum praecipue, Fulioribusrationi.
busrem tirmar d illustrat.
Peatereahererogeneaaslumuneur, d
quae opponi pocerant diluuntur. Hinc
decem

## Folio 293 — 1045795771:0297
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000297.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
MIIOI
DE IVDEOTO METHODTOO. 293
decem quaestiones rei simplicis plaerun-
que in(cholis sequuntur. Duxeruncenim
primum rocabulisignilcatum; Deinde,
an Sicres; postea quid (ic, insuper quas tra-
beacpartes, quasspecies, caulas, effectas
adiacentia, cornata, pugnancia.
Oua inhisspectant ad methodum (5
quae exorbitant:
Significario rocabuli abundat. Nam
ad linguam. Grammaticum auc Rheto-
rem percinet, et in logieis nocarione ex-
peditur. In mechodo vero definitio la-
tis aperit quid rox (ignee, ve non Opus
sic peculiari in arre pertecta admoni-
Tione.
Abundat e secunda quaestio. Nam
dum experientia eerlus, vndeartium pri-
ma cst oriso, rem monstrat, luperuaca-
neum Cs quaerere an (IL.
Ieaque de Aristoreles ait, poni scientia-
rum subiecta seu lumi, non demonstrari.
Prabet aurem ca anlam quaectioni on.
Duactio quid sic, quas partes habeat a
species, irem qua adiacentia, hoc cApio-
pria, luncmechodirecta. Duaeltio de cau-
sis, effectis ecognaris, si proprietatem d
essentiam complectuntur vel in defini-
tione, rel propriis regulis a conlectariis
continentur. Alias abundant. Abundac de
quaectio de pugnantibus.
pertic
ItoI
Cum
exbis
Ter, l
B
Udiu
Ic. lIa
C,
SII
d.
DmMl
deoi
AGue
malie
exi l
de
l
latiul
: Siu
CaCI
neuI
t
decet

## Folio 294 — 1045795771:0298
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000298.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
294DTALECT. CMEND. L1B. II.
Comprehendunt hae quaestiones am-
plissimum omnium doctrinarum cam-
pum. Ieaque potissimum munus inter-
preris est pok linguarum noticiam, o.
mnium aetium, pocissimum aurem vici.
narum cognicio, quae lapientianuncupa.
cur. Requiritur e iniplo experientiapo.
cislimum eius artificii quod prohreeur, de
rlus expedicus. Nam eimicatio ad iplum
pertinet, cui ancillantur synthelis ope.
rum e analysis, quarum haec iplam me.
chodirniverlalis rim etiam accutatius ex
primic. Nam cum opusretexitur, acoto
per partes proceditur.
Ouae est methodusoratorum?
Sex partes orationis plaerumque con-
Stiruunt; Exordium, scilicer, NarratiO.
nem Propolitionem. Contirmationem,
Contucationem e Conclusionem seuF.
Pilogum, qui _ PeTOTaTIO NOMINaTUII.
Deinde omnem quaeltionem renocant
ad genera quxedam caularum, quas intoro
olimincidere deprehenderunt. Genera
illa lune Demonstrariuum, cuius porist.
inum lune laudes ax ricuperia, dcc hveres
spectes live perlonas: Deliberatiuum,
cuius luntlualiones, adhortationes, peti
tiones, consolationes _ similia: Terrium
est Iudiciale, in quo de iudicis, iure, lest
bus, Factis, aEC. QuaerIEuE.
ge
due
Io
IIII
ella
Id
neI
hon
Uetu
TuIII
YOCa
ND
dle
cip
Dec
Parres ora
eionis.
Genera cast
arum
fccut

## Folio 295 — 1045795771:0299
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000299.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
nes
M Cd
15 IIII
1aM.
emm
Unel
MId
CetI
idipt
(6 
aM I
atIuSI
L,dl
rIal
tIOn
ner
ninal
CuDE
Ge
pot
sIUIE
altum
es, st
Pet
pesl
DE IVDEOTO HETHODTCO. 295
Addiderunt receciores quarcum quod
rocant didascalicum, ad docendum in
Scholis accommodatum. Cuiliber aurem
generi propria argumenta ad cheles era-
Demonstrao
ctandas addiderunt; veluriin demonstra rinum.
tino cum perlona cractantur inspexe-
runt pacriam, sexus, natales, ingenium,
educationem, disciplinam, doctrinam,
resgeltas, praemia, rica exicum de opinio
nem postmorte. Cumtractarunt facta,
honectum, veile, Facile, difficile quaesi-
verunt. In deliberatino cadem obserua- Deliberatis
runt quae in Factis laudandis, addico sua- uum.
ui, necellario, impossibili, dec. In iu-
diciali, tres inuenerunt Cacus, Peu prin-
cipales qualtiones, in quibus iudicium
OCCUPATeTUT. ScacuS aurem Cunt, pri
mus Conecturalis, in quo quaritur an
Sc; _ argumentorum loco consideratur
voluntas e Facultas: Voluncas diuiditur
in impulsionem continencem affectus; et
ratiocinationem a caula tinali. Secun
Conect
ralis.
dus Cacus est Turidicialis, in quo quaeri- Lurusctath
cur, qualescfactum, iustumne an iniustu.
Aroumentahic lune natura, lex, coluetu-
do, aquum. bonum indicatum, pactum.
Accensencur his satus legales quos ob-
SeruanE Doctores in interpretatione iu- pirimus.
ris. Sunt aucem, definitio, legescontrarie,
Scripru, senrentia, ambiguu, FaEIOCINaTO,
4
TTaNS-
rudiciale.
Status.
Stalus fini-
tivus seu le-

## Folio 296 — 1045795771:0300
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000300.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
296DTALECT. EMEND. LIB. II.
cranslario. Hlos dicune oriri ex quaestione
QuicLt.
Ingenere didalcalico si simplex estque.
stio decem veuneur locis in oficio in.
cerpretis dictis; sin coninneta, hoc esta.
XIOIA; aEGUIICMEa PetunE ex inventione
Logica.
Nocandum autem eAt oratores in ex
Ordiis parare sibi riam ad caulam, de au-
dicoresreddere actentos, beneuolo5, do-
ciles. Ouin exordium cum rectibulum
orationis ic, quali paruaoratio estirem
continens luum chema d argumen-
ca. Incerdum a chesi procedie ad hypo-
chelim; hoc es generalem quaestionem
tractat, indeque paulacim discedit ad
specialem, qua ec principaliter fuerat
propolica. Continet interdum de atte-
etus. Omminorelhomozeneum est pro.
polirioni, vel hecerogeneum, quorumil.
udpraebeeres ipla; hoc etiam rndelibet
Cumipocest.
Narratio in aliquibuS COnEIHUAEUE, N
in genere demonstratiuo; rbitamensen.
centiae aliaque argumenta insperguntur.
In aliquibus pauca elt; in aliquibus omit.
TIEUE.
Propolicio (i simplex de ria est, simpli
Cirer ponitur. Sepetame in membradiui
dieuI.
Didasca
lictam.
Evordia.
Narratio.
propositio.
ai
Atio
Ret
Cu

## Folio 297 — 1045795771:0301
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000301.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
Aqu
eiDI
celle
AIID
INC
DM
IP
dit
DE IYDEOIO METHODTCO. 297
dicur. Saepe ca est caulae romoverors hoc et,
cum orarione aliquid obrinere quodam
aegumenco volumus, idque cum quae
sione syllorilmo includimus; aliqua an-
cecedentis pars es concingentis vericatis.
e plarumque allumtio. CiccaCAMITOCL
listraeret; et si probaca fuerie, caula cuicta
eA; re inMiloniana (yllogilmus est:
Oui vim vi repulit vel ivre interfecit ad-
versarium absoluendus est.
Milo vim virepulit, (9C.
Ab (olnendus ercoacade est.
Inallumti probatione occupatur FOta
caula. Iraque de hocporissimum propo-
MIEUE, _ RaCUS CONEFOVCTEIX VOCAEUI.
Contirmatio lumit argumenta ca qua Confirma-
thecores in linsulis generib. annOTaPUME. 710.
LIOn FaTO OIMNIS GEHCTIS COIPOELANEUE
documenta ex copicis logica. Exiildem
lumuneur de amplificationes argumen-
torum; de porissimu copia inseruit distri-
bucio. Nocaturhic, re quia ad victoriam
omnia reterunt, Armissimum quodque
primo locoponatur, dum tamen ca qua
aque excellune seruentur ad vlcimu: inc-
dioeria coniicianeur in curbam mediamm.
Confutacio ea diluic, qua aduerlarius
obiecie, auc obiicere potuit. Non LarO
prolepscon forma inter alias partes era-
ctacur, ee Cicero eriam exordio aliguan-

## Folio 298 — 1045795771:0302
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000302.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
298 DTALECT. FMEND. LID. II.
doimmiscuis conturationes. Ad eam per-
tinenc exculaciones, et apologia.
Epiloous cuidentisima caulae argumé,
ea repetic paucis ex cum singulari empha-
Raddicis eriam affectibus, _ tandem con.
eludic. Incerdum e consequens quaestio-
nis principalis addic. Hlac obleruari lo.
lentab oratoribus. Hlodic apudnosinto.
xo diverlssima eAt rario vel pro disposi.
rione Camera imperialis rel more cuiul.
libet reipub.
Oua inhis attingunt methodum
rectame
Exordium exocericum seu heceroge
neum abudat. Quod verohomogeneum
eA e quaeltionis generalia continet, al
sequitur rectam methodum. Perinde e
nim esacha generalibus ad specialiade.
Scendisses diuidendo. Thelm sequuntur
argumenta contirmationis tanquam ge.
nus species. Nam lacissima eAchelis, cum
ad cam omnia contendant argumenta. SI
dividicur, ee lingula partes suis argumen.
tis explicantur; item methodus recta ad.
umbratur. Narratio rbi est, nihil aliud est
quam explicatio quaectionis per caulas d
circumsancias. Iragi pro hyporypolileu
detinitione quadam est, de methodumat.
cinsit. Contutatio heterogenea cAt. IIa
que digrellionem in mechodo pruden.
cla
tX
UdC
Ge1
VeM
sed
que
jicie
d
Unet
i
d

## Folio 299 — 1045795771:0303
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000303.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
M
de
el
Ildi
Met
id
lasi
ssitt
Ma
de
DE IYDLCTOMETHODTCO. 299
tixe repraelentat. Epilogusitem est super-
uacaneus, ad cerplin pleonalmi percines.
Generum quibus subiiciuntur caula, in-
uentio, speciem quidem merhodihabet;
Ped in foro porins ralent quam alias. Ica-
que d plaerunque operaludieur ex Frustra
ludatur in omni quaestione generib. (ub-
licienda. Rectius ex luis allcribuntur
arcibus.
Ona est poetarum methodus?
Proprer licentiam mulciplex. Prrici
poecae plaerunque chelin cercam habene
quam acoumentis luis demonstranc. Ecin-
cerdum praemietitur chelis; incerdum se-
gnitur; quae eA inuertionis methodus.
Sacrriciliberius omnia dicunt; denonra-
ro contundune raria pront suppedicant
mores. Solentramen dhitheles Cuis at-
dumentis contirmare; lique paulo accu-
racius (cribune, cacire TatrraS IN CCFFaS di-
serere clalles: qualiincegram orationem
dinisilsent in membra.
Comiciaprocasi qua negoriu pponit,
ad epicalin pueniune, que hemariones, co-
Fucationes, variaqi pericula e dubia con-
tinet. Inde sequitur cacastrophe. Pexmit-
ticur illis prologus. Pollunthaecmembra
dicicom aedia intcora. Pollunt de ad oia-
corum modum accommodari. Prologus
enim rice exordii est; a interdum crypA
plco-

## Folio 300 — 1045795771:0304
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000304.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
3DODTALEOT. EMEND. LIB. II.
Pleonalmi abundat. ProtalIS est prosta-
cu ex propolicione. Epicalis contirmatio.
nis argumenta ex contutationem conti-
neC. Ltaque parcim erit homogenea, par
cimhecerogenea. Catastrophe esthomo.
enca, repore deducta expraemissis cau-
lis. Eadem methodoincedunt de Tragici,
nisi quod apud hos carastrophe est tu.
culenca, _ cristis; antecedentes partes
laeriores: apud Comicos antecedétialune
criccia, ee cntastro phe placata lataque. In.
techaec inceriicicur eragico comcedia. O.
muino res Cabularum digerueur in actus
d Ccenas ob seruaris in his illis partibus.
Epici Doerae more homerico inlongo
opere à medio incipiune, indéque re
deune ad principium de candem addune
vlcima, quod Hloracius probanie, de imi
cari lune Viegilius, Silius, Vidas, _c. Inter
du partiuntur opera sua in aliquor mem.
bea, ve Virgilius Gcorgica, dc. Flegiaci d
episrammata; exithalamia, epicedia, dc.
Scribentes rricoslequUnEuE.
Ouid in his concruit cum me-
thodo rectas
Distributio inceori poematis inmem.
bra, lineid expresse Aar, Guc Facire. C on
oruune Acransiciones. Ita cum Thelisat
euicur arrumeneis ordine; adumbratur
genericus leu rnivertalis ordo rendens
d

## Folio 301 — 1045795771:0305
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000305.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
DE IVDTOTO METHODICO. 3O1
ad species. Digrectiones aurem hic lune
mulca; mulca eriam omissiones. Ica Vir-
gilius, echin quatuor parres diuidir CCor-
picai tamen parresincegrasnon perlequi
cuerique ad indiuidua.
Oua est methodus disputa-
Torume
Duiproblemata proponune, plaerum-
que ordine, arrium à detinitione incipiue
de diuidendo procedunt. Fuenietamen
re puonantia inserant conturent que rbi
licer. Viciolum hic est rei exordiis, Epilo-
sis, transitionibus, ec. Aliquando obler-
uant decem quaestiones vulgares: Ali-
quandornam chelI arGIIMEHEIS AIEIANE
pluribus: Aliquando cerca consticunne
membra. DLIrerONON PFOPONIINE CCKL
camrem disceptandam, veolim Sophista,
Scoici, Peripaterici, quod cuique inmen
cem renic arripiune me ordinererum.
Inarguendotamen syllogilmis reutur.
ec inhis ordinem vel rectum vurpane, vel
cerprieum. Opponens leu interrogans
hecerogenea _ aliena achelibus vel len-
centiaatterr; relpondens reperr obiecta,
ee confucat.
Pelsimae digrectiones hic TUnE, quao-
missisrebus praesentibus in plane alienas
TAPIIIIEHE, GLR IIPCKCIHONTESVOCANEUE.
de crebro hoc nomine a praeside rel re-
(POn-

## Folio 302 — 1045795771:0306
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000306.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
Nota sami-
liares existo-
302 DTALECF. EMEHD. LIB. II.
spondente repudiantur; Infelicissimeo
mnium hae; quae icem omissis praelenti.
busrebus feruntur ad crimina ee conni-
tia perlonarum, candem que conserune
AanUS, EC aeiIS LOCOAFOUMENEOTUMCer.
tanc. Hlocnihil aliud est quam contunde.
seomnia eplane amechodicum esse.
Ouid ex disputationibusistis methodum
rectam assequiture
Procellus a detinitione per dinitionem
ad rlcima rel aliquorsque. Item partirio
inceori in membra. Icainsyllogilinotre.
quentius propolicio est generalis: indele.
quitur allumcio ee conclulio, dec.
Oua est methodus existolarum?
Dux accurarius scribuntur ad orato.
tes accedun. Oux neslectius, reluncta.
miliares rudius distinguunt membra, d
la eleean. Lepereuertuneur ad priora, quasilineme.
tores sunt, chodo ellent sexipte. Nam epistola estler.
quae vidon- moabsentis cuml absence fungens collo.
tur necle-
etimscriptae
interim ta
quiipralentis d familiaris ofticio. IIlud
aucem rarium prooccalione, rebus _2
men cerra nimis. Semper qui diligentius scribun
habetmem-membratim leribune, cciams non appa
bra collectis reat ordo conlequentia, quo alterum ex
homozeneis
in onrir lo-
cum, C) cer
aleero nalcatur. In omni est inseripeio
qua eAt externa: deinde membra qua
tum ordi- dam interna, in quibus est laluratio,
nem.
resiplas ex raledictio. Resipla distingui
Utm
MIe
Ietelta
dD
cultia
concit
Idl
Met
i
1
su
dlic
ne

## Folio 303 — 1045795771:0307
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000307.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
DE IVDECTO METHODIOO. 303
cur reance dictum est. Parres cranhiriun-
culis aliquando notantur. Siresponlorias
concinnamus, plaerumque sequimur or-
dinem eius cuirespodemus, quifrequen-
cer estarbirrarius. Aliquado are lumitur.
Scribunr ee poera epistolas eadem me-
chodo prudenciae; Poetice tamen argu-
mencislicenteerlurparis auctisque.
Ouamethodus historico-
rum este
Vniuersam historiam parciuneur in
membra quaedam, siue lecundum annos,
sine gentes, sine rerum geltarum capica,
sive personas. Membra postea ipla ex-
plicaneur ordine dictorum factorum-
que obseruaca homogenia aliquo rlque.
ne hac contulio alienorum. Si delicum
est in aliquo. d interiecta hictoria alia;
exitus d revertiones soler indicari eransi-
cionum formulis.
Iea in libros de decadas luam historiam
dinisie Linius de has parces minurius reru
restarum capicibus distinxic. Aliiconsu-
lum d imperatorum tempora securi lunt,
De Plucarchus e alii multi. FTerodorus
nonem libris expediie lua; et eos subdi-
sinxic rebus barbarorum in Pertra, MC-
dia, EOyPtO, eEc. d rebuS GFRCOTUM.
Annorum seriem secutus es Funccius.
Gencium diuerlrarem Philippus e Peu-
CCTUO

## Folio 304 — 1045795771:0308
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000308.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
304 DEALECT. RMEND. L. 1B. II.
cerus. Sigonius rexuit historiam secun
cundum relpublicas, Romanam, Ache.
nienlem, Spastana, Flebexam, dcc. In
alio opere reonum Orietale d Occiden-
cale eslecutus. Omnibustamen actipu.
laneur cemporum sectiones; ve ita rni-
vertalis methodus a Eoco ad paetes pro.
grediensnonneoligatur ab hiltoricis. Si
Poetxhistoriasleribune, quia ad oblecta.
mentum ex Fructum Erhicum spectane
Pocius quam adreisectareritatem de or.
dinem; maiore quidem reuntur licentia,
Sed nechaec plane caret methodi euiden.
tia, vein Hlomeri Iliade, d OdyHea. Irem
reD
elal
d Mh
sitie
11D, d
autitt
liude
apert
allqu.
nitur
Sitim
Virgilii sneide, dec. ridere est. Lucanus curil
historia Aidem de ordinem obseruae ArI.
etius. Ouidius in mecam orpholi liberior
CA; repore in opere sparlo. Veruntamen
ita connectie tabulas, re ordine quodam
altet
aiguI
velet
cem,
naturali altera nata videatur exalcera. In perle
Factismenses e dies obsernac: Fc omnino itale
omnes libros librorumque incerlectio.
nes qualiinceorum in membra particen.
tur cocinne de nacurali velur ordine con
mexa, lequi _ oblCFUATE CONANEUr.
Oua methodo concionatores in-
cedunt?
Plerumque oracorum via, interdum d
Sa
adec
Poli
decu
cerp
Ctarii
2b10
interprecum. Legune rexcum Biblicum. ce in
loc eAt incegrum. Hluius recitanclum. disuI
MatI
IcaI
quo
mili

## Folio 305 — 1045795771:0309
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000309.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
8. II.
pleur
1, At
dc.
CI1dI
les
OriCi.
pelli
licen
euid
ed. I
cuall
iber
IMau
Quoda
Terd.
Dimn
extelt
hattiI
necl
II.
1st.
rdum
iblicu
anelu
MI
DE IVDECIO METHODTCO. 305
inam vel stacim, vel praemisso exordio;
quod sumitur rel excheligenerali, vel si-
mili aliqua sencentia auc historia, velmo-
re oratorum ex quanis occatione, quod
etiam tractari porest per argumenta sua
d thelin eanquam oratio parua; de syIlo-
gistice eponi, re suin eochelis, propoli-
tio, altumtio ee harum probationes cum
antichesi. Summa aurem illa nihil esta-
liud quam imago d adumbratio inceori
apercior, reconspicimembra possine, de
aliquando pro nareatione rhecorum po-
nIEur. F. Cumma exursit propolitio, qua
Si simplex est; membracim catine diuidi-
cur icareabrnomembro haceran sicus ad
alcerum. Membraaure unc pocissimum
aroumenta, s arguune chelin trmando
vel explicando ad leriem quaectionum de-
cem velcopicum ordinem; lin historiam
perlequuntur; partes liine discreta, quas
ica solencrractare, re doctrina inde colli-
gantur ad scientiam, ad consolationem;
ad correptione, dec. Simulciplex eAt pro-
policio, quodcunchie, cumnonhictoria
decursus obseruatur, sed ex historia ex-
cerpea quaedam capita principalia; haec
carim dinila proponuntur, ordineque
ab Coluuntur, led hoc arritieio, reiplacaci-
ee inmembra quaedam sine lubdinila, vel
argumenta de quaestiones acrendendo, vel
CapITa

## Folio 306 — 1045795771:0310
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000310.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
306 DTALEOT. EMEND. LLB. II.
capica doctrinarum. Ica prolixa concioi
nes tacile memoria mandaneur. In fine
concionum addicur Epilogus. Generarim
criam omnis incipit à precibus ee in il
dem delinit.
Oua est particularis methodus.
Fst methodus accommodata ad artes
particulares, arciumquemembra, Fiul-
modi est Arichimetica, Geomerrica, dc.
Scem Fopica, cririca, diniliva, definiriua,
canlalis, ec. axiomatica, Gyllogistica. T0.
picaince dic eo ordine quoinvétio logica
est cractata; Critica co, quo iudicium, hoe
elt, illa per caulas, afteeca, subiecta, ad
iuneta; diuersa, oppolIta, COPaTATA, CON
iugaca, nocariones, divisiones, detinicio.
nes ee celcimonia procedie in invenien.
dis argumentis quaestionum; quo pacto
heret, si de homine cractares, de ordine
per illaargumenta incederes.
Onomodo incedit criticas
Deaxiomatis guerit ordine aftirmanio
ne negationem, veritatem Falsitate, con
cinsenciam necessirarem, Simpliciraten
compolicionem, gencralitatem partieu
larirarem, ec. De syllogilmis itemprae
leripeaarris lese primum cosiderans sim
plicicarem, compolicionem, posteamem
bra earoumenca; icem attarmatumnegu
cum, fisuras, ec. Sic in mertiodo proce

## Folio 307 — 1045795771:0311
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000311.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
COnet
Intu
nerai
RinI
H.
ae a
rCd 
ni
AIII,
eltait
xhri
VIEnI
u0 p
loi
ATI
cate, i
liciu
2 patI
item
erats
teaM
U
AOPI
DE EVDTCTO MEEHOBTCO. 307
di porest re incerrosemus lirne merho-
dus aliqua, de quae li, cecta vel deRlectens,
_qnomodo sirinstitura.
Onomodo causalis 5 reliquae?
Omnes hae secundum generalem era
ctationem logicae in lingulis argumen-
ris; re in causis quaeritur primum de
efficiente, poltea de efficientis modis;
inde de maceriali, Formali, finali, _C.
In definitione indagamus modum con-
Ricuendi definitiones reprimum genus.
deinde formam, d qua lune formalo-
co; de consentaneis, de dissentoncis, de
omnino de perfecta d impertecta detini-
tione, quomodolccostitura Ica de dini-
siua est. Exploramus enim Cirne res dinila;
e qua arre, quaspecie, dec. Nequehic
quicquam estaliud quam genclis, d ana-
lylis exemplorum ad seriem de modum
peaceptorum insticuta.
at dlaccililit ea
Deocloria.
e

## Folio 308 — 1045795771:0312
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000312.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 17 lines, status machine
08
Ciceroin 4. Abad.
TEsCro quomodo plaeriqueer.
d
caremalune, camqs lencentiam
quam adamaucrune, pugnacissime
detendere, quam line pertinacia
quid constancissime dicacur, exqui.
FCtC.
luu
Yt
s
sim
Md
nil
du
ei

## Folio 309 — 1045795771:0313
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000313.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
vel
HH
illiu
cinaI
oodes
oet
em r
den
dC
dis
NVOT E AND. LIBAVIF
TA DIALLEI
CAMI P. R AML, OVI
BVS RIGORET PFRTI
ses
li
nacia Rameorum insolens in artium
es
informatione redar-
6
suItur.
R ECLAR AM admodum
 de nunquam latis laudan-
 dam inarcium consticurio-
s B ne, illustrationeque ope-
  ramacurissimoriringenio.
PETENS RAMrS pOLMIE, duMDLALF-
CrrcAM, rnicam benerienda rationis
humana reculam, ca cloborauit lolertia,
re nunquam fuerit castigarior, tactaque
sic eius informatio aliarum scientiarum
similicer cradendarum exemplum enor-
ma. Verumenimuero; quanquamis sibi
nihil diligentia, nihil experienrix de in-
dustriae, quo quidem incarercendum el-
le indicanie, fecerir reliqui, creditusque
amul
c
H

## Folio 310 — 1045795771:0314
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000314.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
SIO NVOTE ANDREA LIBAVII
amultis liclogicam plane consummalle,
omnibusque pertectum edidisse nume.
Fis detendentibus eius Rudium ob id a.
curissimis logicis, et Aristoreleis nihilte.
re; illi rero omnia absoluta fadeove et.
iam rocabulorum minutias in illo mor.
dicus recinere conentur, nec polliurper.
micrere exorbicasse alicubi maxistrum,
aur dormicasle) cribuentibus: maximata.
men crudicorum pars elt, cui nec Ra.
mus, nec Rami assecla pertinaces pol.
Cunt rnquam latistacere, deprehenditur.
que mulcum deesse illi, quam iactitar Ra.
MMXI, cxpiBCia.
Primo enim quo artium consticuenda.
rum reicur Fundamento, id convellieur
quadamtenus à plarilque, non triuolis
imanibulre, sed splendidis admodum ac-
sumentis, quibus cuincitur P. Ramum
non lac caltigacum circumspectumquer.
Turpasse clenchum, dubioillo, quod loco
principii sibiarrozauie.
Pucac ille in artium praecepris nullum
esse debere, quin sic exacte constimutum
ad pealcriprum erium regularum seu
porius nocarum quas Aristoreles in axio
maris scientificis de demonstratiuis adhi
buic iudicandis. SunE aULCM CX N9Ta BEI
305,H9. d avro d oXSTeorOr. TlIC certum
quidem eAt Arictorcle illas siOcaS po
suist

## Folio 311 — 1045795771:0315
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000315.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
11
d01
IIIa1
IIII
DHe
Op
M
Ari
CIIMaI
ecR
es
ndiu
iB
Cuet
iel
siiu
UI
Lam
II
11
EN DTALEOT. P. RAMF.
De lagibus
31h seu notis trib.
Tuissc. Sed in incercissimis relictum est axiomatum
primum rerum ille ipse aucor omne ar.
tis praeceptum roluerir ad eas commol.
eum; an lalcem axiomara scientisica, seu
cheoremata quaedam. Verumicem itaac
commodauerit explicaueritque an re-
FOnOM. Si exquiras, huc porius quam
ad Rami larus acclinar veritas. Frenim
ipse autorilearum Nocarum non tancum
catholica annoos demonstratiua Facie, led
_c ra cos Cm 20 v0nv. Ita enim scribic in
I. POst. 24. Forruicorumnon eRdemon-
Aracio, quia nec necellaria lunE, nec ve
plurimum. Demonstracio aucem est v.
eriusquehorum, ac. Fcin 2. polt. 13. Ica-
que Aristoreles eas regulas larius accipie
quam Ramus, quod d demonstratina ex-
emplaindicane. Deinde ( coster philolo-
phua Ramimere no dissentire, nihilomi
nus quaestio est, debearne illiprodelse au-
coritashruius que in aliista acerbe dpene
Scurrilirerinlectatur, eluditq;. CCrreRa
musin Aristorele probat de repudiar pro
arturrio guicad placee, nec sialirerincer-
preteris ipseadmictic. Veicaq; verum scri-
plericis philolophus, camen id a Ramila-
cere Carenon potest. Sed e benescriple-
ric Aristoreles, a planc ex senrentia Ra-
mi; liceac eriam eidem hac rei aurori
FACC; TAMEM BEeI SavaMLOS W. GCHS FC-
st2E

## Folio 312 — 1045795771:0316
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000316.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
372 NOTE ANDREA LIBAVTI
Aac dubium. Cum enim neque ipleAri
Aoceles in inuentione artii, deiudicio de
clarationeque, neque aliieum lecuti, imo
neKamus quidem exaccam carum legum
potuerit obleruare rationem; consequens
eAt nullum arciticem allequi cas polle.
Duod erso praeleriprum illud est, quod
ne lirelis quidem, adhibere queas: Ar
Rocelem aurem non accommodalle prae.
cepta ommino adillasleges, lucemeridia.
na clarius eA, cestanturq; ip (i Ramaire.
cum, quanquam nimiam libipermietant
in iudicando, licentiam omnipene ario.
mari es peonunciaco Aristoreleo peccari
nocam appingentes. Idem iudicium est
de aliis. Nemo enim quicquam Capere
permircirur, nisi Ramaeus (IE, Quodarguie
tot dispucationum ex animaduertionum
in omnem autorem curba. Iplosvero Ra
mi alleclas, quanquam videri reline, ta
men nunquam ne in ipla quidélooieaid
Obcinuisse, palam Faciunetocodiola iplo.
eum incer le de rna losica digladiationes.
Si proponas in mediu axiosa quoddam
ad ictas regulas indicandu; pourum Fridis
proponis. licenim iudicabicnara varros,
aliusing ro ues o, e sic deinceps, rnusquilqi
prout scic, vel seire sibi ridetur. Magnoiu-
dice obtinedum est sicereu d immorum
ab Coluce quid cupias: quin id estrleraho.
minem
il

## Folio 313 — 1045795771:0317
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000317.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
Su
I
del
I
A
DI
di
eiV
Ila
H
i
IVI
Ad
E, I
dIIEd
di
DIII.
TuI
AD
es
IN DLALECT. P. RAML.
313
minem. Cum enim re aliguidiudicescer-
cum elege illacriplici, omnium exactaic-
quiratur noticia, hac aurem excedatca-
peum humanum: aqua in iudicio hare-
bit perpecuo. Noncuro quidru sciasvel
iudices, sed quidcibi sciendum de indica-
dum sic, Erelisrigorem regularum lequi.
inquiro. Aperrum icaque elE qHAM MOF=
bidalircaula Kami, ex coriusfactionis, ni-
Sideperrinaciaremitrere quid relint. Ita
veromihimoderanda ridetur ratio, reilli
Tolent qui adideas lua componune; qua-
rum exemplum absolurum Angas citius,
quam monstres. Propoliasnobisrelim
illas regulas eanquam leopum, ad quem
sint dirigenda tela. Si alsequaris, ad rngue;
est quololideslorieris. Sinoqueas; con-
cendasnon proculabesse.
Prater hoc fundamentum rritur Ra-
mus eriam historia, inductione, experien-
cia, lentu, eec. Ecpraecepraita instituiEre
in vlu lingularium exemplorum invenit,
putatque se solido, de plane irretragabili
Mitiindicio. Genere COn(enLimUS OIneS,
quod quidem actinet praeceptorum in-
vencionem quo adnos, reloquitur philo-
Cophus. Vereenimid praeceprum legiti-
mum est quodrlus experienriaque de ra
tio ipta comprobat cuidenter. Sed cum
Ramus in rlus de experientia declaratio-
nCLIE

## Folio 314 — 1045795771:0318
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000318.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
SI4 NOTE ANDREE LIBAVII
ne SEpriuacus, ex Scientia prima catholica
artium que informatio a prioribus natu.
ea seu rniversalibus procedat, quae sune
in mence non in sensu: convellieur d
hoc fundamentum. Plaeraque ille iudi-
cat ad rlum poctarum, oratorum, dehi
Aoricorum. Nonnunquam oblique er-
iam Aristorelem adducit. Si iplas ar-
cium ab ipso mundi exordio consticurio
RES, dE DCTIPALCTICAIEOEanNOruM CON
succudinem, quin a Socratieum ACa
demicumq; cires morem, de quae inter-
preces eoc praestantissimi propoluerines
item atteras; si ad scholasticas disputa-
tiones, ad colloguia familiaria, e aliar.
licaca contugias; li denique artes e prio-
re nacura deducas; nOn Paritur Ramus.
Poerarum, oratorum, historicorum seri-
pea praetere omnibus, de non quod sen
lui in genere a historix rad onv placet,
(ed quod luo tensui indicioque excerpir.
Incerdum rbi lubicum est, ee poericall.
centianutat, ad lua rationis, non autem
ad communis, accurrictribunal, ex cacuie
non quod pronunciare porerant pluri.
mi lapiences, quod rule Aristoreles, sed
quod sibi videtur, sive consentiant a
lii, sine dissentiane. Sed dona hocRa
mo, ve licear Racuere de praeceptis logi.
cis ex vlupoerarum, oratorum, dehisto
ricO

## Folio 315 — 1045795771:0319
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000319.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
1l0
b
III
IN DLALEOT. P. RAML. 379
rheorum luo indicio expolicorum: de 2-
liarum arcium maceria unde eric iudi-
cium faciendum: Dicet ex constieu-
ea logica: Inquam coo, nihil logicum
else secundum has, nili quod his pri-
mum inest. Nam inductio a parcicula
ribus arcibus procedie ad rniverlalem;
X lunc illa nacura singularicaris sux prio-
res, haec polterior.. Si ergo ica consti-
cuere rolebar logicam Ranus, verlus
parcicularium arcium habet; cader cau-
la. Non enim ca emersillet logica, led
periparerica. Sed _ hoc interrogemmus.
Omnes poecx e oratores qui intei-
celserune Aristorelem de Ramum, nul-
la alia agnolcunt PraecePEa Praererquam
Aristorelea. Ramus cerre Aristorelem
carpere porius quam sequividetur. Iplo-
rum iam aucorum roluncace ee iudicio
non Ramaa constieutio, led Aristorelea
ralebic. Iplaicem exempla illorum auco-
rum dubix luncaccommodationis. Alius
enim sc exponie; alius alirer: suncque Analyses dis
cocanalyles, quorcommentatores; quod similimae eju
qui credere non rule, ille centum Radem operis.
maos et cocidem Aristoreleos seoetim
concludat, proponarque idem OpuSFC-
cexendum; Formodosinuenier, quOTCa-
PITa. Quanex jam incercitudinis ck CxO-
peribuspoetarum de oratorum neglectis
aICI

## Folio 316 — 1045795771:0320
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000320.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
Schramus.
3H6, IVOTA ANDREA LTBAVII
arciticum prioruprae ceptis, relle extruere
arces Duam rero ablurdum estrepudia
rephilolophia ancistires de magistroslo.
vicorum peaeceptorum non auscultare,
edtantum a poetis, oratoribus, historieis
eoru discipulis pendere: Cuimaiortides
eAt, Poecane an praeceptori: Interpretes
APExCePTOreSreteres nO audir Ramus,
voecas audic. Ilorum exéplatolerat, qua
arcifex tnxic abiicie. Meliulne Anxerie
poeca quam arritices d interpretes exer.
cicatimi: Propoluirsibi Schramus, de
alius quidam, canidem Rami riam, sed que
DCPETEFUHEONSETA: Si OININOCKOI.
eionibus Ciceronis de aliorum erat ex
oruendaars genetalis, CuF nOnea, quam
eple autor Cicero expoluit, denon alia, led
LIA PFACCPTA CCESECUTUS: CentIUIIM CON
spiracio aduerlatur Ramo. Oui artitices
ex recerum modo cualerunt praeclarii luo
exemplo contirmant, Patis commodam
elre illam ad humanam Pocietatem con-
Seruandam iuvandam que mechodum.
Ouidopus elctarigare ingenianouomo.
d0: Aucor Ramus luam iplius labetactut
centuram, dum alicubi poetas dc orato.
res seguitur, alicubi plane neoligit; d
modoluacommentadiscrie, modos
diis aliquid abradic, sc quidem ab his quos
enaaman cum iracundia. Oux et
plicare
M
ie
M

## Folio 317 — 1045795771:0321
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000321.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
D
i
lIV
Oel
a
ali
fins
eser
e
ex
11
9
lia
Rect
vis
ol
ACd
Odi
10M
etalle
Ot
ae
6916
IDe
olieu
IN DLAEEOT. D. RAMI. 31)
plicare de ad sibi propolicaamussim semi-
picerne txam Rectere non pocelt, more
Poecarum omittie, negacque in arre ha-
bere locum. An non hoc estinsolentia
non ferendae? Fiusmodi eseriam in FeF-
minisartium, rerocanit, eligendis, in qui-
busassecla eius ad culciciam vlque sunE
pertinaces. Ramex arguciae non lunetan-
ei, re toc seculorum consuerudo in aeti-
bus, quibusnonminus inseruicum estge-
neri humano ac hodie, sic immucanda
cam in(olencer.
Fooinhrac quoque contentione aliquid Moderario
deliderem moderationis, ne scilicet o- sententia.
mnia adimatur receribus, nec omniaco-
REnEUFRairiO.
Modum rerum de arrium explicanda-
rum quod acrinet; is ob circumstanciaru
mulcicudinem de diverlicatem ingenio-
rum comprehedinon porest. Videndum
non quid factum (IE, cuiuscircumstantia
omnesnoslareant, led quidrecteheri de-
bueric, s regulam per le spectes. Ccrre
quem modum in arcibus eradendis obler.
uarunt veteres; is non multum abludicd
Ramaeaindustria. Requirit RamUSPEX-
ceptorum cractationem nudam ec prO
priam exlese mechodi aiudicio axioma-
cum scientifico, prour ec ipse princeps
philosophiae Aristoreles satuie. C Oirr-
menca-

## Folio 318 — 1045795771:0322
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000322.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
3IB NOTE ANDREE LIBAVII
imentatori frenum tam rigidum non in.
licie, renon possit luo rei arbierio, de ad
circumstantias le accommodare. Vere.
res commentaria milcuerunE pEaeCePEIS.
Inde cuenie ve legem reram lequi vo.
lenres, non rique adeo obseruarint. El.
se aurem illam quam Ramus nude pro.
poluic, omnium leculorum autoritare
porest comprobari ne quid dicam de
racione recta. Quaeltio nunquam deci.
dieur, E spectare relis quomodo hiei
quomodo ille accommodec exem.
pla. Si cibi licet lequi cuum aebicrium,
cuF non R Ramo, qui camen suum con-
ivnxit cum rlus optimi constantia: Ouis
tam relanus est, guin, cemporum pro.
celtus ostendic aliquid probius, enu
cleacius, rectius, hoc amplectatur pau.
lacim depotito illo: Oua ars Aibi vn.
quam nomine recultaris potuit praeleri.
berc. An non in reltiaria, de reliquis
Cubinde excogirar aliquid ingenioliusi.
ple rlus: Philolophi hoc arioma ett
posterioribus priora semver esse rudio.
ca; de iple asnome in logieis luam im
pertectionem, dum principii invencio.
nem sibircibuie, aliis relicta culcura. Nec
retere li mulcicudo ica staruir. Ex mul.
torum sentenciis muleis eligenda lunt
conctancissima ee optima, e haele
Guen.
es
ger
Ctu
dut
rere
tis
Ido
liis
bu
c0
HOS
rel
c0
ril
PO
Ted
ue
C
s

## Folio 319 — 1045795771:0323
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000323.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
TN DLALEOT. P. R AMF 319
quendae. Non legendi autores, le d elis
sendi, nisi sinc castigarissimi. Ouodre-
ctum constansque elt, amplecten-
dum eA, eciamli rnuS duncarat prot.
TCreTUT.
Recentes profecto multa in pulpi-
eis luis cum docene Dialecticam, decla-
manc de subrilicare praeceptorum et a-
liis. Vus eorum vbi: In disputationi
bus rix ferune Gyllogismum. Nam de
eo peruenit apud quoldam, re senten-
tiose, non syllosistice proponant lua;
celpontiones rero Tumane non e logi
copenu, led undecunque. In aliis ope-
ribus lequuneur praeseripeum oratorum,
Poctarum, historicorum, cd peruenien-
ces amencia, re negene Dialecticam eslé
ministram arcium omnium ratione in-
veniendarum dc indicandarum. InFerprO
Ces quam FrII OlenUSAnEUE:
Elaborarune receres in inveniendon
Nos decet e lingulorum inventis opti-
inis, artium inceoricarem colligere. Hluius
illiutre imbecillitas non deber rerumlu:
ci, incremeneo _ profectui posterorum
vericarique obttare. OUaePPRCCPCAOTA= Rhalocum pcapte
cores continrerune, ca iph ad FOren.
la negocia accommodarune; nec (unE
pure logica, re nec pure cherorica. sed
communis reus arrium plurium. Vnde
ec ips

## Folio 320 — 1045795771:0324
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000324.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
32O NOTAE ANDREA LEBAVII
e ipsi dicunt non poslenec debere deo-
mnibus praecipi in arce oratoria, de qui-
busprotellio estoratoris. Ouishoc para-
dorum ferac, Ciplorum insticutum (IE pro
arrelincera nudaque acceptandum : An
noars estprincipium artiticialium? Prin-
cixium in arce quod nulluin haber, idne
queat axtiticiole tractari: Aristorelica
Ramusrepudiauie, sed non omnia, re-
rum ea quae rum habenenullum, nec ex
Periencia probaneur; Cuneque luxurianris
ingenis speculationes. Id non Ramustan-
cum sacuie; (cd de Viues, Rhodolphus.
Caelareus, Philippuis et reliqui qui non
Organum inculcantita re scripsic Aricto
teles; ledelectum; excerpris praeceptis
Frusiteris. Alioquin Ramus Cana omnia
quae lunc apud Aristocelem, et iple habet,
dc libenter eius reltimonio comprobat.
In roculis ne simus tam inuidi, _inter-
precesmalioni, quin siquid castigatius di-
etiim a probatis aucoribus cA, id relimus
anobis quoquie obseruacum. Ouodsilis
ob eas eA; lognamur lane re rolunt qui
dispurane. Pemere rixamue de roculis
vbirerum certi lumus. Sed d Ramise.
Ctororesadmoniros relim, neadeo luper-
ciliose  insolenter in artibus dominen-
tur. Non omnia debemus poëris, histori
Cis, Oratoribus. F.st Pua laus eriam artibus

## Folio 321 — 1045795771:0325
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000325.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
D
1d,
nel
IIIII
USle
tulil
ell
D
1
didt
KIIIIL
ITII
1O
UI
YOl
21
dls
peli
alti
TN DTALECT. P. RANC. 32E
iplis ad docendum aptaris; est lua eriam
erudicis disputationibus, colloquiis, epi-
Rolis. Mulca dicuntur in corona philolo:
phorumacute d apte, qua fugiat poeta;
oracors historicus. Mulcaadolescentibue
craduncue, quoruinirusnon in iltis dun-
caxat est; sed in muleis converlarionibus:
Condonandum itaq; aliquid huic quoq:
consuecudini est; non omnia innouanda.
Omittere qua placene, ee inserere que vi-
dentur ratione lua, qua est superbidomi-
nii: Futiles aroucias ad exculandamagi-
Aroruerrata proterre, estcuiuluis. Requi
anosscimus quid distent era lupinis. Ne-
pasin arte ponendas elle regulas econse-
ctaria praeceptoru, quiatautologianme-
cuis. Requicunsmasister nonrarorelin-
cerprecamenta alienioraimmileuit, e co-
sectaria Caepeaddidic. Sirnoin praecepto
id iuctum est, cur non in omnibus: Vbi
tu aliquid repecinisti, quod cautologian
Capic, ooeor cupuanor in promtuest, tactlim
Scilicet iltud esse speciali accommodatio-
ne epraecepto generali: Si hoc est iuris;
quid obstat quinomnesgenerales doctri
nasrepetamus in specialibus? Sicibiidli-
cet linerautologia; quid succenses nobis?
Sed dnon raro dicis hioc consequi exili
10. Aenemoidriderac, nisicumonuisses:
Ec (xpenumero eriam miramur acumen,
qu

## Folio 322 — 1045795771:0326
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000326.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
522 NYOEHE AADREA LEBAVII
oseutia mnea
Definisio
Dralectica.
(Ars plan-
quo consequens id ponis quod caren
quararione (IE COnLEGUENS NOn appateI.
Pacere quaelonos regulas attexereprae.
ceptis, e sic inseruire discentibus. Tibi
liccat breuitaci Audentiincurrere oblc-
ricatem, qua nocanon parum intamis est
Ramea diligeria: Nosmalumus cumme.
diocri prolixicate perlpicui elle, quam oni-
Icivos. Ramus (ape plus indulsir aftectui
quamracioni. Nonekisidoneus adprae
cipiendum magister. Ilaec adeo lunefun.
damenca RamI. Sed ec in logicisrbiri
decur dormiralle, indicemus, no quidem
ideo quali repudiemus omnia, ledveri
vidosaristarchos ad humanitatem Aecta.
mus, ne sibiinduls eanc omnia, nobisre
Fonihril.
Detinitur Dialectica quod licars bene
satoria eria dilterendi. Non dico concendere inter
estars bene le Rameos de hac ipla detinirione, inde
disserendi. apparet porius concentiolam esse, hoc est
Luom item
Cophisticam, quam scientiticam, ipsorum
haec desini-
rioconoruar udicio eFacto elucere; le d interpretatio
parricular. nem addicam noco. Ric enim RamuS: quo
bus arribus Cenlulogica dicta cst. Dicire centores, an
closica ix-nonhac incerprecatio abundat: FAne ea
strnctis; logi
ca sit genus;
alta Be
praceprum, an praecepti declaratio: AI
non commecum: Siego lunilimodoad.
cies, C5c. di-derem; quanquam veceres Dialecticacan
es quid a.) cum eam dixerine, quae de contingentibus
l

## Folio 323 — 1045795771:0327
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000327.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
M
aMI
at
l
edi
aAel
Obis
esbe
e in
e, 1I
ROCI
plon
reral
AuSi
Oredia
Estiel
10. H
Odoa
Icatal
entibe
IN DLALECF. P. RAMI. 323
Ceu mucabilibus ageret; iniguum me ap-
pellares. Ica li dicerem, ab Aristorele cam
inteoram rariis partibus quibus diverla
sinc nomina explicari, icem me delirare
altereres. Ac qui minusius mihi ese quam
P. RammO: VICRamum quod plarique
logicas artes, quas dicendinominant, cri-
MONUMCTO COnCIHCTenE, e Grammati-
cam; Rhecoricamquerna compretien-
derene, in quibus camen Dialectica rar
cEoru nonnunquam logica ligillatim ap.
pellabatur. Ilancluam iram voluitianci
to pracepto diluere. Hlinc illa lacher-
MX. FLacoriso illiusadditamenti: quan-
quam eius sectatores lputum quoqi a-
istrilingentes, mescio qua lancticare di-
ecum excipianE.
Icarbi dehnicum argumentum eA, an- Commenta-
norario, seu commencatio adiicieur: 20 addira
Ouales lune sinsula noriones seu ra-
ciones Cola de per le consideraca. TIr-
celligamus ergo de nobis licere, l ad-
damus; Ciceronirocem Aroumentir.
surpatam angultius, hic generalius ac-
definnions.
cipi de conceptuilloquem philolophus
vocae simplicem, cumque in aite ge-
necalissima, generalissI.Um, IEA VE nOn
Enei tantum cribui possie, sed de A-
etis rebus, quanquam nitril elt vlpiai,
quin tinsi simile pols: adco ve hoc
XL 2
iucii
arrumenti

## Folio 324 — 1045795771:0328
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000328.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
324 NVOTE ANDREE LLBAVII
iudicium porius ad contulionem arrium
valcac, quam dilcretionem, contraacRa
musrolebat.
Primum arsumenrum detinitur quod
eAlua originis. Non acculo. Sed lidixil.
sem, quodnullum habecprius; seuquod
anullo oritur alio; repretiendisserme Ra.
mus, quia negaco e ob id hecerogeneo
Fuislemrlus. Rcqui necatacalia aequiua.
lentaftirmatis, distant que non sententia,
sed verbis. Ec ipse masister Ramus ne.
sationerlus eA aliquories, reintestimo.
IIO, eC.
Inconsentaneo non additur, quodco.
senlus quidem in quatuor argumentis si
principaliter; le d qui inde se dilatet d ex
tendac eciam ad comparata d Orta: rt ap.
pareat ratio cur dc in illis alterum alteri
inlit, nec iudicet adolelcens nullibicon.
Cenlum e cognationem esenisiincaula,
effecto, lubiecto d adiuncto.
In arsuimento quoque reilicer monen
pocetat de affectione abili e mutabilii
quod quariquam semiper caula afficiatur
effecto; cameri in exemplis vnde extructa
lunc precepca generalia, quedam aftician.
cur perpecuo, quae dam mutabilicer. Hinc
emicuillet fundamentum necesiracis d
concinsenrix, led magistro licuit qua
dam PIRTCLITC.
Primum
aroumen
tum.
Consenta
neum.
affectio.

## Folio 325 — 1045795771:0329
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000329.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
qu
i
el
gett
ui
im
ide
118
U
1d
ilte
Co1
MM
d
II
C1d
16
IN DTALEOT. P. RAME. 325
Dum item arGUM enE nominatur (I- Rationes
pulx raciones sola e per le considerata;
non alienum fuerar addidisse, illas rario-
nes incerdum in inceora sententia cAC, ve
in comparatis; incerdum in rnica nOca,
quam quam pluribus rerbisenunciaca, re
in simplicibus, ecc. Id lumen arculisset co-
paratis c simplicibus, ostendillerq; Fun-
damentum distributionis.
In expliCatIONE CAULA NON PERCCPEOTE In cauSa Ra
catum led acomentatorem agic Ramus. mus copiose
Nam aic primulocum esse caulam. Ouis
hocnonridebae: Deinde Foncem omnis
scientix nominat, qua estproprietas cau-
Cae; addicq; interprecamentum ralde rav-
zonozor du dicie; Scire demumcreditur, _c.
quod nihil estaliud, qua caulam essescié
tix Foncem; g. d. ex causa scire dicimuF; ne
quidomissum lic, adiicit de verlum Virgi-
lij. Itanelicet praecipere: ltane peaecepta
line riolatione lesum d methodipoltune
illustrari, ee cu reprehendis cum Philippi-
ci addune maximas: Vide ne parum X
quus sis index. Requi aNTunE apnOgUZEK
Frigida huic magistro, quibus detendi
Pollic. Siliceernum praeceptum poerica
veclu, d communilententia contirmaie,
quid ni ee reliqua? Oux esthuius loci
Prarogaciur: Philolophus aic etiam a-
iam scienciam esse praecer demonstraci
X
uam,
commenta
SH.

## Folio 326 — 1045795771:0330
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000330.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
326 NVOT E ANDREA LIBAVII
nam, nempeprincipiorum, ee aliorum
aroumentorum, cur hoc omirtitur. Sed
excur in Ccientiticis axiomatis dicitur scié
cia eile tructus necellarii aftirmatique iu-
dicii: An omnenecellarium hc excaula
_ efecto: Sed ec quam muleae caulaenon
Cunrscieriticx: DeForma de materia, imo
pociusgenere ee specie, integroméoris,
detinicione, de propriis id enunciauerat
philolophus, qui tr ve ad caulam simpli-
cicer apponatur Annon rultRamus se.
necalirer non dici specialia. Simultae effi-
ciences lunetriuolae, nec pollum scieriam
gionere, cur generaliter id peaecipitI
Ladem estratio ab solure consentanei. In-
cerprerantur enim hoc de caula ec effectu
omnino; cum camen in mulcis adiuncis
subiectisque lonse pertectior sirconlen-
tus quam in caulis aliquibus. Detentor
pucat genera relpici. Ridiculum. Ac id
non convenit omni speciei. Oui porest
ergo cribui generi nadonou? Sed camen
quin commodaestadmonitio, non repii
dio. Satis estadmonuisse Ramaosluarum
lesum ee pertinaciae ridiculae, ne dicam
RulEX.
Indistinctione efficieris Ramus est pla-
nearbirrarius. Congerberioresinveniu.
tur, de rlicaciores passim. Sedilleneste-
ctis aliis luo indicio est vlus. Experien-
rId
bsoluI
consenta
neum.
fcientio
nistinctio.

## Folio 327 — 1045795771:0331
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000331.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
1
ed
en
di
ebi
puCI
mpt
USge
aet
etiu
pinu
Aec
et. 1
and
pet
ento
Aeit
potet
CdIe
rept
ratu
dica
est
erter
TN DLALEOF. P. RAML. 327
cia e historia cum poëris, oratoribus e
hrictoricis parum valebune. In cerria di-
Rinctione inuidic omnibus phylicis, FOr-
cunx Aliis e Tureconsultis. Omnia enim
horuinlogicam coiecie, non exeplariter,
sedreprecepra genuina. Id heller, conse- Nacura (5
quenstuerat in logicistradere derniuer- consilium.
lanatura, de cosilio omni, dearre omni, o-
mniriolencia d FOrtuna. Nam sI natUTa
reslogica c, cur nonnatura species: Sed
detentoragnouit erratum, de mollisxon-
gia induxie; negans Ramum hic libilaril-
Fecisse. Rectius fuerat Aristorelicam di-
nitionemretinuisse, _ efficientem per le perse; per
distinxisse ab efticiente per accidens, ita accidens.
ve e philolophus loquitur, a res con-
Sencit. Sed Ramo aliud placuic, idque For-
ce in odium Aristocelis, ne Fortunam,
morum, locum, cempus de nacurain in
Ramus com
phylicis recte poluisse polseriudicari. Pa- menrarur.
cetur Forcunam nihil esse nili inane no-
men, ee luvenalis verlus citat.
Hloc iterum est commentatoris; non
Praceptoris. Meminerinr Ram ei eodem
ririo peccalle luum magistrum, cuinsac-
cutant Aristoreleos.
Inarsumento Formae additur colecta- Forma
rium quod res a caecerisrebus distinoua-
cur Forma. Acdistinctio omnis est dissen-
caneorum, Ramoiploreste. Cur ergoin
X
a
COn-

## Folio 328 — 1045795771:0332
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000332.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
Finis.
328 NOFE ANDREA LIBAVII
conlentaneo mentionem ejustacit: Ad
dic ibidem eriam consectaria. Delinant
ersoreprehendere alios Ramxi in simi
libus.
Intine non incommodé moneripote.
rac, aliquando, coiplo occultariforma, N
in delinicionibus arrium ee aliarurerum
explicatio esserfacilior, de ne impertectae
hraberentur qua sunt pertecta. SedRa.
mus pocuit verlus poetarum in actemre.
cipere; admonitiones arrificum non po.
EuIC. Dicent nunquam ita couenire, quin
rationes ex definitionibus ae propriana
cura incelligantur. Verum iltud quidé, sed
non omnesica lune perspicaces. Si Ramus
dicit, Benr disserere elle knemlogicae; d
praecer genus incuper in detinitionenihil
Cs, ondeaonolcectrrotormam.
Deindo cum omnium arriutinem elle
ait ci oedtar, disputane quidam ro cu in
Lingularibus non deberereperi. Deten-
Toradhibet Capiens pharmacum dicieque
specialiter adhiberiro cu. Si hocicalicet
curnonrepetuneur eo pratextueriâ alia.
Curnonsimilicer dico. Dialectica estars
bene disterendi, materiâ lua Forma me.
chodicacoprchenla, seu preceptishomo.
encis lesirima methodop genera delpe.
cies vique ad exempla vlcima expolutis.
Etac ec haec specialis accommodatio. Sed
Ramaeis
inratione
finis.
al
i

## Folio 329 — 1045795771:0333
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000333.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
d0
ndi
est
telte
IV
MI
qu
AI
est
e
el
i
etet
qu
iett
ta
M
MB
sp
1IB
Sec
a
EN DTALEOT. D. RAML. 329
Ramais priuilegium est paradoxa cralla
arguris imendaciis oblinere. Aliisnon eA.
Cum de effectu praecipic Ramus, gene. Efsectus.
rationis, corruptionis, morus, rerumque
moru effectarum meminit. Ilaclexem-
plariter incelligas, vere lUnEPFXCCPTA. AC
alleclae quidam adeo superciliole inter-
pretantur, re non polline terre philolo
phum in phylicis docere generationem,
corruprionem ee morum, quia nempe,
reaiunt, haec conoruune omnienti e non
enci. Sedlitigane remere: Siicta lunc nul-
lius artis nili logica, cur mocus retertur Mosu.
adastronomian: Cur non e res effectae
moculunt mera dialecticae: Dictum an-
ce est argumentum entis enonentistri- Mira Ra
nolum elle. MuIEa COIMUNICANEUE NON maoru Ta
nvecos, ledmoditicate: quo pacto tingere cacio, dun
licet admodum liberaliter, de Numerum narresal.
irem logicum efticere quianumcrari pos-
tE instiruu
casalooum
Cunc exhieta. Ouod si ommino generario, generum (.
eomnino mocus unt reslogiea; deticit secierum.
Ramirractario, quiamorum non estper- non expli-
securus rque ad exempa seu indinidua cata sineu-
lorunatu
Addic ille quod laudes devicuperia sintil- ra, Et Der
linsloci. Siinterroges, Cirne hocPrace- in physicis
peum nadons; negate relpondendum erir. ponunt, qua
Nonenim omnis lans ex effectis es, nec circa Deum
Temper. Non raro exadiunctis, caulis Q suntnon di-
Cut. It a leo-
aliis pecitur. Nec audiendus est Detenlor nem ponue.
Z
dicens

## Folio 330 — 1045795771:0334
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000334.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
330 NOTE ANDREA LTBAMI
eonisnam- dicens propriam inde laudem esse. Non
ranirelin.
ita praecepir Ramus; nec quae ex adiun-
gurnt, 69)C.
Sed nec 0-
etis est, laus non est. Miritice etiam in
mniaani- exemplis animaduertores de propugna
malia (5 tores digladiantur; e ipse magilter Ra
plantasre- mus reuera non laris circumspecte prae.
censent (5c. Cepic, nec dextre adhibuir exempla. Non
nec eorum
naturam
expediunt.
lacis est appoluise sententiam praecepto.
Cum rna eadem que enunciaripossicse
Desectus in cundum varias affectiones; cui praecepto
exemplis. Cubiicitur de in praesens adhibetur; eius
aftectionem deber d Termone repraesen-
care veluri: Parmenio est multatus; quia
suspectus coniurationis fuit. Hloc reveraad
parmenionem adiunctine enunciatum
Cli ad multam vero caulaliter. Si efecti.
ua affectio erat nocanda, aliter fuerdt
pronunciandum, nempe, quia coniura.
uic aduerlus Alexandrum, seu conspira.
cionem imiie, ecc. Requehocmodocre.
berrime peccat Ramus. Nos aequanimi.
cer Colemus eius sententiam exponeie.
Sed non pollumus limilem beneuolen.
ciam a gresariis cins obcinere. NOtaN.
dum aurem cst quodica debeant esseer.
empla, siquidem in iudicio de veropie.
cipitur, quod sic id quodenunciat veres
elt, scurcaffectio argumentorum natu.
ralicer requirie, quodnontantum de con.
centu, dissentu, comparatis, dc. incelli.
Gendum
et
x
d

## Folio 331 — 1045795771:0335
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000335.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
et
elest
II
eel
Pi
drae
BiB
Uer
Ciat
ettet
tutt
OMiII
ulpi
doci
1anIII
DOn
elso
NOI
ellet
COp
CVEI
NaII
decot
IMII
endit
IN DLALEOT. P. RAMI.
331
endum est, sed e de causis, effectis, dc.
Ur aftectio adinneti de subiectienuncie.
cus exluanacura, ec non caulalicerrelde-
tinirine auc alicer, vr: Deus fecit mundum;
PVon: Dens est mundi, vel mundus, (5c.
In argumento subiectorum rationem subiectum.
reddicurus cur anima sic lubiectum scien-
ciaeignoranciae, rirturis, ricii, ac. aiE, qula
haecpraeter essentiam accedune. Rectius
dixillet, quia his subiicitur animas velhaec
adiunguntur animx. Nlam illo argumen-
coneclocus debebar esse in subiectis, nec Locur.
sensilia reliquagi, quae occupantia nom-
nancui cum omnia praecer ellentiam ac-
cedant. Ec quidem physici de loco certi
lunt quod sic accidens rei; de occupanri-
busrero concedunt ea esse obiecta, quxe
demateriae circa quas nuncupatur, quod
camolliter porueratmonere Ramus, 4cu
Dialecticae detinitione interpretatus cAt
roceLogicae, de verlus poetaru adhibuit.
Delocomouentphrlicisrixas, Conten-
denres cum ellerem logicam: Ced trinole.
Locusnveicos phrlicum accidens est. In-
derribuitur aliis perrropum. Generalem
conliderationem philolophus in cates0-
EAIS LCFIHUIE, de xn vocanIE. Ouod (1O-
mmino erat enslogicum, male csir cum
eius nullas dinisiones a proprietates ex-
plicau, cum eame sintmulex. NeC exCU-
(ab.

## Folio 332 — 1045795771:0336
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000336.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
332 NVOTAE ANDREA LIBAVII
Tabic iplum detentor eo regenouan quod
proprietaces de dinitiones non (InE COn.
Cances. Imo indicat hoc iplo, locum
rem logicam non elle, quia eius difteren.
tix non sinctam communes. Ridiculum
odiungitur. Estdicere, Deum esse adiunctum loci, ut
habet detinitio Kamxea, cuim Deus anteo.
mnem locum tuerir. Ouod sirropican
locurionem agnolceret; tacilé luppeterer
incerprecariq commoda; sed eune locus
nonnisi exemplum lubiecti logiciforet
quod rocamus comprehendens. Est d
hocineprum quod aic Gcometras suisf.
ouris altignare locum, rbi manitectum
CA, ligniticare vocem moditicare: sicut
 cum dico: Vircuri luus est locus opudla-
cedaemonios; anima luus in caelo locus
o est; porentix ratiocinandi luus locusett
in anima, ec.
Cum explicat sensilia, addie, quod ea
sine Cubiecta luorum Centuum aigumen.
co, quia sensus inhis sensilibus occupen-
EUT. ACid cracmihi ec aliis quibus non
Pordec peripacus; ravronojor quia exdeh.
nitione nocum est. de Ramus consectaria,
d repeciciones in arte ferre non porelt.
Siquaeras quid est lubiectum occupans,
Ramus tacec. Acqui id est res logica. 
logicum intormatorem qui in mechodo
cam diligenter pexecipit de detinicione,
e la
Deus loco
Sensilia.
Namus (e
penon dc h.
nc.
etlo
dut
TWI
ne
set
ne
(a
ne
et
la
CC
lI
ed
de
it

## Folio 333 — 1045795771:0337
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000337.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
De
1
et
l0
el
us
du
let
el8
io
IME
suBe
1811
Xdt
dtut
DoIE
IBal
ICd.
dibe
IOI
Ab
IN DLALEOT. P. RAMI.
333
e laepenon detinit. Sed de obscurus est
dum inquit: Cen siliahoc modo nominar-
cur subiecta senluum. Qiionam candem
modo: Anloci: Is enim proxime pracel
Terat. Neuriquam veros led nouomodo,
nempe subiecti occupantis. Ac id nonin-
celligebam, cum non dixilser quid lubie-
ctum occupans. Foricio peccat eriam in
efflcientum modis. Non enim dicic quid
(c caulaprocreans, nec quid conseriians;
cum camen detiniar caulami per le, de cai-
Cam per accidens. Omittir ee detinicio-
nem caula Colitaria, ee locix, ecc. omnia
proarbitrio. Detenlor dicet, non opoire-
re detiniri: quia modus declaret ACq; PrO
detinicione: at inquan ego, linon detiniri
debec pocerit aliquid elle in arce divilum
Sine detinitione; e Tirnum deAnieur mo-
do explicatum cur non d alia: Cur def-
nicur syllosilinus copolicus, cum roxhac
aequétacile porerat ceum declarare aC pro-
creans eflicientem caulam: lta morum
detinirenon potuitmasilter, d aliamul-
ta, qua in periparericisignominioletara.
rencur. AEquilocum dehininit, de Fempus:
In adiuncto commentatorem item a Comentai
sic, dum explicat adiuncti propriecarem,
camque Armat poericorertu, qui camen
de amoris remedio loquitur. Impingic
icem in cacholicum, dum id leuius lubie-
etc
adjuncto.

## Folio 334 — 1045795771:0338
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000338.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
334 NOTE ANDREE LIBAVII
etotacie, cum quadam longe sine krmio.
ra gravioraque, ve adiuncta propria,
Tubiectis communibus deforruiris. Nec
hic iterum audio detenlorem de tOro
blacerantem, cum eocum non s nis o.
MIi CONSEAIS ParEC. Tune ferres mesi
de omnihomine enunciarem quod esser
erudicus, cum camen id conceniat dunta.
xac aliquibus: Adhibuero autem erga
Ramum hanc aequitarem, redicam, eum
incellexisse, incer adiuncta id inveniri, sic.
ucincer homines invenieur erudirio; sed
postulauero ab asseclis beneuolentiam
Parem: quanquam magno pharmacoob.
tinendum lic ro leuius elle, proprie com-
petere adiuncto, cum de nocationi insi
d aliis.
Non Caris erac defniuisle adiunctum;
ex qua detinitione facile incelligere erat
id esse quod exerinsecus subiecto accedit,
hocestprater ellentiam: Sed Ramopra.
cipienciicerum licer commentarideidem
dicere. Condonare d nobistale Facinuso
Ramaei, sid HUmANIEUS InCUETeNimUS.
lta commentatur dumaic: V+ locus est
in subiectis, 650. quod non praecipientis est,
sedrhecoritantis. Frac id dictum in subie.
AOs CUT RePCEIEUES
finicum ms. Ridicule definie rempus, quod SIE re.
31fic0. EuM duEaTIO DEXLeNS, PSATePiCa, FuTUId.
Tempsac

## Folio 335 — 1045795771:0339
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000339.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
ode
d
MC
IB, B
niI
1
plent
cieu
orin
ereett
aecel
nop
idei
deil
iII.
locu
entist
insu
di
si
IN DLALECT. P. RAML. 335
tlis discrerionibus videtur vnumquod-
dam genericum delionalle, licur aliquan-
do lolent parres in locum torinsinnomi-
naci cuchi. Sednon consideranitrempus
ita in Deum cadere non polle, cum ca-
men omni enti debeat competere. Ve-
rumenimuero ex hoc es accidens phy-
licum, quod aliisimmareriaris na ra ou-
BEBnNOS i rPor oraNIOnaEuT. Nec lemper eA Tempus (5
adiunctum. Non raro hclubiectum, velu- subjecti ex
ci: Dies palcharis eA lanctus. Nosrelin
quimus idn exemplis adiunctorum mu-
tabilibus.
emplum est.
3
Adiunctis accenser etiam qualitates; Oualicates.
excipiens eas qua cau la HUMI: VE CuM Ca-
lor dicitur caletacere. Hlocquoquenon
Caris considerate poluitpracepcor. Nam
Ramxinullas ferunt in artibus exceptio- Exceprio.
nes. AFehierna eA, ee intra in iudicio le-
quecuraltera.
Mirum eA cum liceat per Formas dini-evalitates
derc, cur qualicates non diniserie aperre indinisa
in proprias ee communes. Aequidetini-
uic proprias. Detenlorhic quoqueridicu-
lum attert cacaplalma Forre nulli alii arei
relinquene qualicates, quia Ainsi postunt,
itavilune. Mirificaicem estcommunium communes
detnitio. Communes sunt, inquie, quae non Definitio
sunt eo modo propriae. Acqui Ramai omnia resata
artium axiomata omnesque definitiones
d

## Folio 336 — 1045795771:0340
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000340.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
336 NOTE ANDREA LEBAVII
in illis requirunt aftirmatas. Sihoc regii.
lare esse concendet defenlor; Ferer mesi
Dialecticam dehiniam; quod sicars, quae
nonita estrealix artes. Nec eA quiequam
praerosariua. Nos non pucamuspecca.
tum, si omnia argumenta discreuerimus
proprietate e communitate. Nec nos
Poreltiure acculare detentor; quali pro-
prium d commune sic cantuim qualica
cum, in sirque ratione qualitatis. Proprie.
cacem enim qualicatem esse concedimus,
re d commenitatem: sed quarum affectio
pollicconuenire mulcis. Icta aurem distin.
etio luam reilicarem haber inagnoscendis
reciprocis; a non reciprocis ariomatis,
quorum Fundamencum alias R amuS non
lacis expreNsIF.
Alii logici diligenter meminerunt cir.
cuirictanciarum. Ramus vix inresticud
comiratu cas atrisit. Atnon pariam ha.
benereilitarem in magnis quaectionibus.
Sinolebatsimul explicare, ac meminisset
Tgillatim. Locum enim rocant circum.
Canciam, rocant tempus; locios, comi-
EaEIIM, _C.
In finc consentaneorum posirum est
praeceprum de identieate, rnitate, Cogn.
tione, quodharu primi d simpliceston.
ces sine in consentaneis. Si generaliade.
bencgeneraliloco poni, isque csprimus,
seCuN.
11
2b
te
uI
P
III
Circum
stancta.
se
E
st
10
di
l0
b
2
P
De
la
Cornatioe
ident.

## Folio 337 — 1045795771:0341
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000341.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
DC1
etn
al8, B
UIE
Idpet
cuer
Dec
voli
qu
l20
cedim
rattet
Mdit
olcer
Ioma
NISI
TuNL
ettit
CUIaM
ionib
minil
8, C01
TUI
cost
cesto
caliad
PEIII
seeut
TH DTALECT. P. R ANT.
337
secundum praecessionem re habet ine-
chodi dehinitio, curhae duxe nocx in Ainc
Contentaneorum ponuntur? C ur non
satim a definitione consentanei? Ibicer-
ce mouendum crat, quod consenlus sIE
duplex rario, simplex scilicet primaua-
que, de comparata ortaque. Deinde quod
consensu spectetur cognatio de identi-
cas. SedForrassis Ramo idem cA praece-
dere de lequi. Nobis non ita licet esle
contulis. Bene ramen Eactuinterpreca-
bimur, E nobis similia condonauerint
peccata.
In argumero diverlorum detentorne- Diversa
sacRamum sibi latisfecisse. Cadet ergo
aliquid autoritacis de regulis scientih-
cis. Etcerte estambioua corum affectio.
Consentiunt enim parcim, partim dilsen-
tiunt; e consentutran seune in adiuncta,
auc partes, cum penes eas distinguitur
Corum. Noca diverlorum lunc etiam op-
Policis communes, velintnolineRamai.
rideane ergo an non dormitarit praece
pror, inter medias legesscienciarum, vel
uci: Non est Destia (ed HOmo, eEc.
In eodem loco cum duos iodos a- Modos oste-
lios ostendit per exempla; bene ca- dit kamui
uic ingenio. Cur eos modos non ex- non expli-
plicat: An pocerat poericis verliculis
interpretari praecepta, es hic eA MUTUS:
A I
cat.
A1

## Folio 338 — 1045795771:0342
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000342.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
338 NOTAE ANDREA LIBAVII
Ruc dubitauie, auc ignorauit. Verum sip
non bene Ctabune regula quae scireta.
ciunt.
In relatis tam copiolus est interpres,
rceciam nomen exponat. Cur rerohoc
oblicus estin aliis argumentis? AnnonO-
mnia pracepta lunc necellaria rara var-
205, nad airo, nad ons. Dicendum cerre
crat; acque inde detinitio dicta est; inde
dinisio; inde Dialectica, ec. Oualirero
difficilius eller videre unde relacum si
dictum, quam vnde nocatio, ac. Hie
omilla est mentio correlati, licut de in
aliis muleis praeceriie nomen affecti: quid
nimirum inquit detenlor, id parecspon-
Ec. Currerohocnonanimaduerlum est
in detinitione, de divitione. An omnes
PATIECTRCULIIM CEFHUIHE. Cerre quidam
dubitane Cirne nocationis aftectum res
nOcata, an noca; Ec in comparationibus
Cintne rationes argumenta, an terminirei
POTeTaE Ramus declamare de adiunctis
quod sinon prosine, ac. Achoc ralde
veile ad perspicuitatem monere non po.
terat. Cerre e nos aliquando lumus ob.
livioli. Dimicremus Ramum, Sispontio.
nemfecerint Ramaei, e obsides dederine
pronobis.
Inter exempla recieatur illud Cice.
ronis, quo ablurdum collesit ex inver
la

## Folio 339 — 1045795771:0343
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000343.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
et
1I 2
Me
al
III
UED
di
On
qul
un
iou
nimi
liuut
DC IB
101
AISD.
Don
edem
Cil
IIII
TN DIALECT. P. RAMF. 339
Ta FCEUM NaCuTA. Ramus dicie CICCKO- MirA Ramo
nem indicasse ibi sudiu quoddam suum. declaratio.
Oux(o Ramai niorumne dixic an album
rester interpres: Dux res non itaposler
declarari:
In tine exemplorum appolita est ad- Relata cons
monicio, relata diverla cractarione Re- sentanea.
si consentanca, trantire que ad caulas de
effecta. Si peripatericus hoc dixiller,
Aoliditatem arguisser, quia cum uni rei
plurima possine inesse affectiones, non
Sic sigillarim monendum de illis, sed a-
onicio committenda pexcepeis et defini
tionibus. Sed an non hic quoque dor-
micauitmagister? Cum relatacractantuE
consentance; qualolunt ne cunc relata,
an non: Si Tunt relata; CrUNE COntrATIA
dissentanea: Juia pracepcor Ramus ci
culum hunc in nullo habCE PEaTCE.
quam in dissentanco. Scd Ramus ne-
eat habere quicquam concrarii. Viden-
dum ergo an sint non relata, cum di-
co, pater signirtilium.
Cum icem dictum CEx Coneraria FAM-
cum duo esse; relata vero plura pol
sinc opponi rni, ratio discrepantia c-
rac indicanda. Si enim in logicis ca
non est, rbiigitur: Dic ergo curtracer de
Coror Curul opponancur tracri e Pororis
curirem attines affinibus, cognaticoona
e15

## Folio 340 — 1045795771:0344
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000344.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
340 NOTE ANDREA LIBAVII
eis, ec. hoc es, dissere relatorum nomi-
na interdum communia esle, incerdum
distincta incerdum incellecta, interdum
expresta, c.
Cum aic. Argumencum talis relationis
Contrarium nihil habet; peccat magister
primum cum relationem nominat, quae
tamen non porest elle, si relata lune lua
natura contraria. Deinde in arrelecun.
dunecellarias scientificas que leges insti-
cuta axioma ponit negarum. Hlocne in
Peripaterico, probauerit detentor: ran
varros nullum est nisi sic aftirmatum. Si
negata recipiuntur in aetes, riolatur lex
Ha Ta ccrTOS. Sedxqui erimus aequitatem
experci.
Tnaduertorum definitione, quod loco
differentia policum es, comperic de pri
uantibus. Ferimus hocE Fercurin nobis,
quanq alias difterentiatota debeathabe.
rerim Formae. Sed cugenere lumta pos
Sanc eriam communis definitionem COn
Rituere reciproca.
Dehnicio concrariorum negarium pa.
necantia. rum dictat ab axiomatis contradictoris.
Pollune enim d haec definiri, quod sinc
quorum alterum air, alcerum negatidem.
Sed detensor occurret subintellecto ar-
Sumento. Verum quaero ltnchocartem
perspicue et necellario eradidisser Veile
Dis peccatu
in onoaxio-
mate.
Aduersa
Contraria
ll

## Folio 341 — 1045795771:0345
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000345.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
ett
est
NB
I
see
CM
II.
Cd
M
to
d
idett
t0d
Del
IN DLALEOT. P. RAML. 341
hic consectarium exat de Nihil negante,
ex nihil priuance: quia in quibusdam con-
eronerhisadhibetur. Sed nugatorias ex-
plicationes porest incerdum admietere
Ramus, eas qua lunt alicuius momentis
nonpocestlemper.
In exemplis priuancium ponit motum Privantia.
ee quierem, cuercens suummecipsius iu-
dicium. Si enim quiesnonnesaerbique; Mocusnon
necmorus erierbigi. Ouomodo ergoelt potest esse
enslogicum, linon compecit omni enei, enslogicum.
enon enti: Inveni emplastrum Calubre
detenlor.
Infine dissentaneorum icem monet de Differentia.
Generali ru omnium dissentancorum,
quod scilicecinseruiant differeriis. Acha-
rum qualdam etiam formae in consenta
neis appoluerac. Fc vicium comieciedum
reneraliora non linit praecedere, prout
exisitmethodus. In consentaneorum Fru-
ctu adiecerat nocam, quod identitas illa
Sc prima e simplex. Cur eahic omitrieur.
Annonparverobique estratioz
Comparaca ralde detiniuntur ieiu-Comparata.
ne. Permictimus camen istud R amo c
coniugaris; si Aristorelem Similiter Ferre
DorcAt.
Cum propolitione rocar aleeram par-
56) alta VO-
rem compararionis plenae, meminerin cabulamul.
censores peripateticorum, nec libi elle racommnia.
nomi-
roposirio

## Folio 342 — 1045795771:0346
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000346.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
342 NOTAE ANDREA LIBArII
nomina propria lemper. Itaque li peri.
paterici propolirionem dicune pro axio.
mace, pro cheliorationis, pro parce sillo.
silmi, parre compararionis, ec. non suc.
cenleant. Ita cum roce lubiecti veunur.
alicer. Propolionis rox Ramo e hie
vlurpatur, e in syllogilmo, d inmechodi
illustratione. Itaroxproprietatis, necel.
licaris, altirmarionis, negationis, simpli.
citatis, compolicionis, ac. Ramomulris
accribuitur. Cur ergo in rocabulistamo.
diole lune rigidi eius detenlores Liceme
Ramoc Crammarica inthetorica d Dia-
leccicam eransterie nomina (coniunctio.
nCS, Verba, nOTaS, _CC.) aliis non estcocel.
Cum: Cur adco dementer improbiectis
Ridiculum est quod detentor aiceDidle.
cticaillas voces renisse in Crammaricam;
e rdproprium, eslenomen logicum. Sed
linamus hominem lua lacari melacholia
Detinicio quantitatis ∞ qualitatisnon
lac eA castigata. Aristoreleis nonlicertum
liberedicere; Ouanricas est qua res com.
Paracae dicuntur quatae; qualicas qua qua
le5. An non e (implicia lunchaec: Dicent
comparataintelligi. Delirane. Non dispu
corum iploru incellectu, nec eodoceor.
Fixverbis colligo sentum. COmparatain
quanto detinienda Cranc, non quantitas.
Jam aurem etiam ille Arictarehus checo
tiCd
Ouancita
valitas.
riec
l0
nO
re
s

## Folio 343 — 1045795771:0347
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000347.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
est
M
M
el
D
dit
Oe
est
Ii
ed
Se
10l
51B.
II
que
Ieet
upI
cedt
aId B
TIIdd
ret
il
IN DIALEOT. P. RAML. 343
rico rocabulo DLCIEVEreituE. Ouid
logicO CUIM DICLEVR. An dicitur, e
non est: Sirecte iudicarunt Ramaei, CuF
relata secundum DFOr explodun.
Seio e periparericis id tamiliare esle.
Delmane ergo tantopere in cos laeuire,
quorum tacta dictague imitaneur.
Parium detinicioni lubiicicur explica- Pariao
tio: quod argumentum paris (Ic, Cum par
explicatur a pari. Detinitio hic arichme-
rica genuic detinitionem logicam. Fo-
dem modo dehinit par de arichmericus.
ACRamus ex aliis arcibus nihilimmilcet
logica. Imo factidie regulas d consecta-
ria, meraque habet Praecepta catapan-
cicas cacholica, homogenea. Scilicer. Di-
cir detenlor, rocem explicari, esle pro-
priam detinicionis. Salcem ergo hic aliene
locurus eAtRamIIS.
Riunc per nocas intelligi non GFaM- NOtE.
maricas sed mentales. Crediderim istud.
Fgorerolatinas rocesaudio. Porre OFX
Ci FTebraei ex aliarum nationum logicihra-
bencalias, quarum exempla dum nonre-
cicat Ramus, cerre mancum quidpraece
pir. Non est Coluslatinus logicus. Ouxelo
autem Kamaeos, re concipiantmihimen.
ce, Tanco, quanco, line rocibus sramma-
ricis, seu porius lingux: e dicane mihri
ictum luum conceprum, vel salcem pin-
BaIE.

## Folio 344 — 1045795771:0348
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000348.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
344 NOTAE ANDREL LIBAVII
Tant. Species rocum etiam inmente etti
nec mensres sinenota concipit. Nonde-
sinit esle Grammaticum nome, cum eon-
cipitur mence, nisi relis Grammaricam
quoque iplam delinere esse Grammari.
cam cum incelligitur. Non ekin Colosono
vox. Tta nec color desinic esse color aut
Censilenon estsensile, licermence conci.
piatur, quanquam nona ei accedatratio.
Imparia definiuntur quod sinc, quo-
rum quantitasnoneltrna AEnecCMITAS
Scientifica eiusmodi negationes Fugit.
Cocelterirne Ramus si dixerim, eRectum
eAquodnon estcaula: Dilsimile est quod
non estlimile: consentaneum quod non
dissentit a re: Dilsentaneum, quod non
consentie: Aceiulmodi definitionesnon
rarolunttallaces. Non enim explicanerei
naturam in lua Forma, led quidnonC, di-
cune. Dic quid es; nons quidnonest: Sin
licetid Ramo; liceat de nobis:hoc est pol
Simus aliquando in locuin attirmari sub-
Ricuere negatum, at que ita aliquanegata
attibus concedaneur. Non autem ci dee-
rat afirmatum; Ve: Imparia lunE quorum
quancitas estalia, vel impar, ec. FstinuI.
percadetinitio etiam Arichmetica.
Noraimpa Propriam nocam imparis maiorisrule
esse non Cotum sed eriam. Incellioieur au-
cemcunc amaiore argui, si dixerim: Non
ple
Imparia.

## Folio 345 — 1045795771:0349
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000349.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
s
MI
11
11d
Ep
et
ide
Ortt
iut
8II
II d
1
dibi
IN DLALEOT. P. RAML. 345
plebs Tolum luxir Nininis, (e d eriam rex, et a
vicererla, nonrex Tolum, Ced eriam plebs; c
Cumnersusratione bene, an non: Vulgare
certe estica permucare; ue genuinum (IE,
Liuc abuliuum. Ita enim logniur: Non a
Pecrustantum renic, sed _ Paulus; Non a
coorancum loquor, sed de Placo; Non a
mentitur duncaxat C recen(is, (ed e62l- a
lus: Non Craeluscaurum diues es, led et a
Fabricius, acc. Vbi ridetur d paria de mi-cc
noraenunciari.
Cum dicit Ramus: Duxdam gradatio enadam
logicainde sumitur: Irem; Incerdum co. Gradatio.
iuncta climacirhecorico; intelligamus et
Parcicularia axiomata, e neuriquam reci-
procain arribus elle polse. Oui Acergove
proiicianturtanto cum Fastu ampulla illa
rara artos, rad avro, na d’onS PCOTON: AN
non eAna ra ueess cum dico Duada : AF
hoc dato, dantur _ exceptiones. 6a1-
deane aduerlarii Rameeorum quod ad-
iuveneur armis Ramris. Jam enim va-
lenc exceptiones, cestibus Ramo e Rami
PEaceptIS.
Cum de minore dicitur: Minus Cepe Minus saepe.
indicatur noris propriis: intellisimus de
exceptiones e particulariairerum ralere.
Nam illud (aepeno eltra d onpcrOr, CUM
non sicconvercibile.
Peacipir ee hoc Ramus quod nesatio rium.
Parium
Negatiopa

## Folio 346 — 1045795771:0350
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000350.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
346 NVOTE ANOREA LIBAVII
Parium referatur ad minora. Hloc sitne
constans e perperuum: Ouid hicadicai
Honesconterendus cum C raloTrus; d
vicissim; nec cum Iro Craelus: Nihilest
adrhombum;rbicerre argumentumma
IUS eC; TES argUTA, MINUS.
Rurlus praecepcor mandat: Aliquan.
do noca est nulla. F. A d hoc parricula-
sC. Dicet detenlor, imo elt generalis pre.
cepei particula, cuius pars altera erat il.
laluperior; Caepe noca luntpropria. Li
cec erso dilpergere pexecepta. Sed curno
alcera pars ez oppolucorum lege ITa enun.
ciabacur: aliquando notanon est propria.
Sidinisi prxecepei pars est, rbi diuisionis
leges. Agnolcunt eriam hicnullasnocas.
AC IEHS HAINGUAI CAFCENOTamInOTUI:
Ergonenon mentiscantum (ed _ Gram.
maricx nocx ralentinlogicis: O deten.
COreSACUTOS.
In qualicatis definitione cadé lunemo.
nenda quae in quanticate. Vricurhiclaco.
nismoralde luspecto autor. Si enuncian.
dum CAveres ek, cur cam praecipitatrer.
ba, ee non expedie detinitionem d diui-
lionem iustam: leanec aperte distinguit
limilicudinem plenam ec contractam,
Quodtamen ad perspicuitarem plurimum
valebac. Ac in nobis indicandis illi luns
camlyncei.
aliquanad.
Qualiras.
PBI

## Folio 347 — 1045795771:0351
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000351.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
i
Iba
1
ola
etet
21
laec
ieia
AEVe
ediu
1B
Ctde
Ia
IIuI
POM
IN DLALEOT. P. RAML. 347
Ponitur de hic particulare: Aliquando
nulla prorlus cAt noca. FF valde luspe-
ctum estillud Nulla prorlus. Icaenim de
menti lua decsser. Sed unde agnoseissi-
milia:
In limilibus aic excellere A(OpiCOSA- Z sopica
p0l050s. Ininuidiam Theologiae, d ve- excellunt.
cerum poerarum hoc dictum eAt. L90
protectorerolqi peaeterrem, ex lacris pa-
rabolis plus cribuerem lopicis. Porest
- YI
e Ramusmentiri, de mendaciaproscien
tificis obrrudere.
Dissimilium detinicio valde est Coptri-vissimilia.
Aica. Ouidenim Cunc: Comparata quali-
caris diverla. Genus accipio. Differencia
neritiola quidenucis est. Flle enim qua-
licaris diverla commune est qualicaribus
simplicibus, ex argumenco parrim diuer-
Torum. Sed quid dicir Ramus in distribu-
cione: Species deformas leu differentias
negat esle communes de consentancas,
quia debeanc elle propria ddillentanca.
Satistecirne sibi Ramus crebro ita det-
niendo: Simonuissetmagister incerdum
Formas seu differencias aliguid ex genere
Sibiascilcere; Ferrem. SedisnonmOnuIE,
nec nobis est lac propitius similiter deh-
nientibus.
F. s d illud valde cacholicuquod dicit,
Dispar esse nocam dissimilicudinis. Cur Dispao:
non

## Folio 348 — 1045795771:0352
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000352.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
348 NOTE ANDREA LEBAVII
non sic imparium, maioris minorisque
Cum dicitur, AiCcula dispar nodis, an inae.
qualem rolumus an vero dissimilem : Ita
aic poeca:
Est mihi disparibus septem compactaci.
curis
Fistula, (9C.
Annon imparibus: Hloclaltem prae-
ceptum racillabit. Nam Fallum estillam
elle propria nocam dissimilicudinis. Nec
Cacachrelticum debebat RamuS pFO pro.
PFIOACCCPTALC.
Icerum particulare ponitur cum prae.
cipitur; Noca plarunque in dissimilibus
nulla est.
Prima aroumenta detiniebantur, quod
ellent lux originis. Orranullam habent
detinitionem. Dui ictud: An non par
PaLIO CFAECOMEParIOEUM: AFRamusnuI
quam violac mechodum iudice deten-
TOrc.
Orta ex or. Postea orta a primis ait. AC non hoc
Solum eRt. Ouories dehinit Ramus per
coningata: Quories detinitio orieur ex
dinitione: SuInECrOO QUadaM OKLA CXOI
tis. Dicet detensor, illa orta runc habent
rationem primorum.
Ac e00 non inveniebam in numero
primorum coniugata. Nec lum tam agi
lis, vecum detinitio lu ex coniugato, re-
Ciliar
Orta inde
finita.

## Folio 349 — 1045795771:0353
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000353.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
ab
1
lab
On
18
delet
MHB
US PE
IIIIIs
2ex
haben
2I 8.
10, I
Eli
IN DTAEEOT. P. RAML. 349
siliam ad prima, praeterico coniugato.
Mirabile est quod coniugatorum ge-
nuS POniE NVOMEN. Cur non verius ar- Nomen.
oumentalune: Aniamlicet Grammaci-
cammilcerelogica: Ac lexhomogenea
omnes alios arguit; Kamoparcie. Juam
Caemiune cum Philippus Gyllogismum et
propolitionem rocat orationem: Ramo
coniugata lunc nomina deducta rarie ab
eodem principio, quae estiplarocum de Definitio
riuatarum in Grammaricis definitio. DC- eramma-
Tenlor propugnabir dicens, menrisnomi. tica.
naincelligi. Ouidmihi, inquam, cum tuo
incellectu: An logicanihil habebac quo
Crammaticum derinatu distinguere po-
cerac a coniusaro logico: Oux noca in
verbis es, eam eemens concipit. Juid
mihiosgannis illud mentale: Nonrepu
diorem. Sed re lapiusmonco, aequita-
cem a Ramais poleo, de gloriam illam re-
pularum adeo insolentem deprimo. Non
Polluneritare, quod vicandum luadebat
ratio iplorum.
In nocatione dicitur quod sic nOmI- Notasio.
nis incerprecario. FA ex hic scrupulus.
Curnonrocis: Annon ost nocatio len-
centia constructa: non verbiec aliarum
rocum: Licet Ramo ampliare nomina;
nobis nonlicet. Detenlor Cynecdochen
aHferet. Sed omne parciculare ritium eo
colore

## Folio 350 — 1045795771:0354
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000354.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
35O TIOZ E ANDREA LIBAVII
colore porestinduei. Memineric rigoris
leoum scientificarum.
Cum aic, Si veranotatione, Cs C. Innuiea.
liqua esse Fallam. De hac quid precipitur.
Parrem distributionis negligere non est
Syllosismus methodicum. Nocandum hic d hoc est.
Ramus aic in mechodono opus esse syIlo.
eilino; Ergonec argumeneoterrio, qd’ est
lyllogilmi pars essencialis. lam enim inge.
omnia lunc indicata. Aequihic argumen-
curercium cR. Si enim quaeras curnocatio
Cenominis incerprecatio; argumentuat.
Fece, quia nomina Cuntrerum noca. Nocas
auce quod explicarnocatio est. Videnune
anmethodum secutus sic Ramus. Inconat
etia conomine in demonstracionem Ari
Aocelicam camq: eiicir ex omni scientia,
quia scientia non Ferane (yllogilimos. AC
hiercicur colamusiple.
Insuper omnia precepra Cuncprincipidi
quia omnia aestimantur principiorum le.
sibus. Arprincipionon opuserat proba.
tione. Nucacergo caula Rami. FAt d argu.
mentu quaestione prius a nocius. Reme.
chodus rolebat praecedere prius ec illu-
Arius. Peccauirergo Ramus in methodu
poltponendo argumentum quaestioni.
Exculabic le crypl prudentia.
Accipimus exculatione, led itaveno.
bissicrlus eiusno inferioreiure cocellus.
t
F alsa nota
materim

## Folio 351 — 1045795771:0355
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000355.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
d
IlE
101
Mla
enM
MIOI
MH
ient
Soi
et
CIIMI
proba
edie
ACMI
eil
ettioi
ettion
VIM
ocestu
IN DEALEOT. P. RAML. 35E
accerplis prudentie bencheio, nulla cul- Crypsi prosu
pa porest in Ariltorelem, nec in alium deria omnes
quemuis scriptorem conterri. Hloc enim
veteres (9
recentes ex
elypeo omnes latent. Duorlum ergoo. cnsantur.
pus fuit Ramo tantopere in omnes de-
Bacchari.
In calce nocationis monet quod nora afectiono-
tionisit affectio ad luanocam, de vicissim.
Ide d incestimonio ecaliis quibusdam ta-
CIT. AECFAEOMMIUaFSUMeNEOTUMCOETC=
latoru. Cur non in genere acquieuit: DC-
Fentor dicet, specialis estaccommodario.
Aenolcoiltud; led curnon similiter pEae-
cipienduestinaliis: An non de diuerlo2d
diverlum est lua affectio, d ica in aliis:
Duo priuilesio vero generaliter dicta
specialiter uncaccom odanda a praecipié
cc: Si in vnohoc ralee, curnoninaliis:
Curnon ex dehnitione Dialecticarepe-
cendum est, quod notatione bene disse-
raIUS Fia verd Fatere Ramumnonlae
castigare scriplisse, nec poruisse obler-
uare quodin aliis requisIuIE. Peccatum
est in eodem peaecepto rarione ordinis.
Cum enim generalius sic lingularibus
nocationibus de exemplis; debebat Aa-
tim a detinitione policum fuisse, si po-
nendum crat.
Posteranlicionem ad argumenta distri- Distribusie
butionis ex detinitionis, recte quide dici-
turir
rationis.

## Folio 352 — 1045795771:0356
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000356.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
35Z NOTA ANDREA L EBAVTF
tur in veroque elle afrectionem recipro.
cacionis: Lod quod lubiicirue; in distribu
tione esle reciprocationem omnium par
tium cumm coco; in detinitione, defnicio-
niscum detinico; id non luo est locopoli-
Ordo nesle. cum, adeoque concramethodum specia-
lia immisca generalibus. Nam reciprocari
distributionem cum distriburo, a detini-
tione distributionis cratlocandum: Deh-
nicionem vero cum dehnico, a detinitio-
ne definicionis; rbi repecitur his verbis:
Detinicio ricilsim argui porest detinito.
Ttanc Ramus non crrauerit: Detensor
Cubrertuoia quaerit; ledremere. Schola-
Ces aic recipiocationem elle convertio-
nem rulgo dictam, ipleg; delinicarguen-
divicillicudinem; hocitaeR, a conver-
lio omnibus proprie affectis competic, ex
nacura relatorum quae inest omnibus, cur
non sic generalius praeceptum: Caula
cerre vicisim arguitur eftectu, limile (i-
mili, de Sc in aliis. Riunehic peculiarem
incelligi reciprocarionem. Atca micabilis
ratio praecipiendi est, quae aliud loquitur
ec aliud incelligit. Si eAt, cur non diser-
redicis.
Genus definit oblcurissime, quod sic
torum parcibus elsentiale; curno id quod
complectitur species, iisq; Cuam largieur
essentiam: Sed e philolophi quaerunt
VITu
Etus
Genus.

## Folio 353 — 1045795771:0357
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000357.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
io
I
S,
ib1
ii
ile
1d
icu
UIII
11I
IN DTALEOF. P. RAMI.
rerum genus constituat species, an species
genus. Cerre inductiornivertale consti-
cuic exparcibus: _ passim nocum cAt, rnis
vertale e genus aut nihil elle aut poste-
rius esse. Si Ramus inconstantia in aLtCMO
culic, cur hanc definitionem poluit: Fgo
dixerim genus elle totum, quod compre-
hendit species. In hoc aEgUenEO VE d Defectus dib
generalius in distriburione, ec. multa seneres.
poceranercilirermoueri, quae ad proprie-
tatem derlum generis de reliquorum per-
tinent; led detenlor exculacomissionem
Rami, iubetq; intelligere a divinare. Si
Carcorica doceret discipulum, non funge-
recurbonimasistriofticio. Sed istudre-
ctorium ionorantia, auc inuidix, auti
onauix eAt, linulque incurric in indicium
Hlorarianum; Breuis elle laboco; ob-c
Icurus ho; sectancem leuia nerui def- ce
CIUME, eEC.
c
Genus generalissimum desinitur NuI- Cenus ec-
logenerenesata Forma seu differentia. Id neratissimi.
non audebat Aristoreles; qui lummum
axpellabat. Vnde facile incelligere eAt,
Tummonon esse superius. Cumicem Ra-
eim definicioni generis subiicie defini-
tionem speciei, e postdistributionemr-
triusque exabrupto ponit, mechodumno
obseruar. Iluius enim reguisirostarim a
detinitione sequitur distributio; d rbi
26(0

## Folio 354 — 1045795771:0358
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000358.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
354 NVOZAE ANDREE LEBAVII
ablolurarna pars ek, cransicur ad alteram,
eaquecuncicem defnitur de distribuitur.
Sed Ramus omnia censere porerat, sua
magna ex parceneglexic, non considerans
quod curpe sic doctori cum culpa redar-
ruiciplum.
Detinicio celtimonii heterogeneum
includic; nempe, non arouere lua natura.
Achoc ricium crar in pecipareticis: d de
Fenloraic caurologian ita heri, quiaeiul-
modiresfacile pareant ex actirmatis: ve-
luci, qui scic celtimonium arguere alie.
na natura, citra admonitionem incel
ligie, non arguere lua. leaque hoc luper.
Uacaneum.
erungue. In ciuilibus allerir hoc argumentum
plaerunque precipua hdem habere emo.
ribus. Si plarunque; ergonon lemper de
rbiuis. Ec hoc non est necellarium, led
Contingens. Si hoc; nec exiC nara arTOS,
neC nad avro, nCCng d’onv: Imod contin
GeNLIA PTACCPEa CFUHE aETIUI, COMEIA aC
disputant Ramaei.
Non solum. Cum inquie: In diuinisnumerantur non
solum dinina oracula, sed es vatumrespon-
sa 5c. Cogicer quam Armum sIc precepru
Cuperius, quod rolebarnocam propriam
maioris esse. Non lolum, sed eriam. Equi-
dem credo Deoruoracula in quanto ex.
cedere; ratum responsa excedi.
dulb
Testimo-
Mnm.
Ne
di

## Folio 355 — 1045795771:0359
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000359.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
1
il
lldl.
2 I
t
gele
IanaIII
eti l
quinet
alto
Lred
A III
selup
la
loc
empet
AM, 
D TUIII
CCOn
DnI
CMtHI
IN DTALEOT. P. RAMF. 355
Fs d aliud quod Ramusnon accendie.
Nec dininum cestimonium, nec humma- Definiise
num detiniuir. Remethodus requiric, re
dicatur in arre quidnâ sint artis membra.
NOTA AD SEEVNOVM
l
LIB RVM DEALECFIC A.
RRaICX.
relicta.
D EFEHEXrR illa parS, quod Sclecun- Definitio
dalogicae de disponendis argumen- mancas
tis ad bene iudicadum. In hac detinitione
valeat lanehumanitas, ee beneuolainter-
pretario. Quod silummoreleoiure agC-
dum sicquorsus est Ramus in Aristocele;
cerremechodus no coprehendi indicada
CA. Faenim no es de aroum etis dispone
dis, sed deaxiomaris, licutipse Ramusde
mostrat. Nec valet vensouclor  axiomata
argumentis insint. Non. n. de poreciatali-
bus, led deactu detinirio est. EF (Lilla Cx-
culatio recipieda eller, Foretire de oratio-
nibus omnic; genere operu ex omniarre
concinnatoru. Deinde in deAnitioneiu-
dicium protine d Fructu habetur. AF lC-
cunda pars criam de iudicando praecepta
haber, non ad iudicandum rendir. NeC
porest dicere detensorperinde se istaha-
berc. Differunt enim Anis seu fructus, ee
id qd esthnis oracia. Exculario per synec.
dochen admirritur quidem rationericuli,
2
sCc

## Folio 356 — 1045795771:0360
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000360.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
356 NOTA ANDRESE LEBAVIL
lednonratione definitionis. Videndum
3annon rectius ica: ludicium est lecunda
e pars logica de disponendis arsumenris,
si e dispolicisiudicandis.
Subiicitur detinitioni argumentuter.
cium quo comprobatur, quod dispolicio
tiac adiudicandum, quod quidemrerum
est, sed non de dispolirione tantuminea
Parte praecipitur. PTocamusiterum acer
bicarem Ramiin aliis, a indulgentiam in
PropriIs. Probat luas detinitiones argu
mentis, re incelligas easnon elleprinci
pia, led quaestiones, de quarum veritare
possis dubitare: X sic srllogilmosirem
methodoinserie, quodtamen peruicaci
ter alibinegat a se tactum praeterquam in
Geomerricis.
Arioma definitur ita: Axioma est dis-
Politio arsumenti cuarsumento, qua esse
aliquid aut non esseiudicatur. Hic omit.
citur primum definitio iudicis axiomaticis
a quaproxima crat ria ad axioma. Deinde
ita intormatur dehnicio axiomatis, renon
pollic separacim de attirmato axiomate,
derero, ecc. dici, quod tamennecesle ett.
Si enim quaeras de attirmato axiomate,
quid(c; relpondendum est, esscarioma;
de sic simul eoram definitionem respon.
disti. Ac dehocnon potest dici, quodin
eo e(e aliquidaur non esse iudicetur; cum
Calcem
xion i

## Folio 357 — 1045795771:0361
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000361.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
dene
lee
Met
AVet
uni
IMde
MIaI
edd
EPII
ver
Osit
qua
aelte
qual
DInal
Dei
B.HII
ellet
XIOI
celpe
quo
Asell
IN DTALEOT. P. RAML. 357
Calcem esse insir. Dinidere hoc est, non de- Anlicearin
sinire. Respondebir detenlor; duo con- definitione
eradictoria polita esse pro rno generali, duo contra-
quod ex illis est incelligendum. Inquam nia pro Cno
coopolle quidem aliasin distributione ex
generico in-
tellecto po-
binis speciebus intelligi genus, sicut I- nere.
ductio permutatur rnivertali collecto;
Ledidnon rbinislocum haber, Propterea
quod non plane sic ruum e idem dux
species dernum genus. Apparet hoc ex
definitione. In hac genustrabecprimum
locum. Si iam omillo genererelles binas
Species ponere; Ve: Aroumentum eAar - c
sumencum artiticiale relinartikiciale; Di-ce
verlum est consentaneum rel dissenta- 
neum: Petrus esthomo vel bestia, ac.
an non ridiculus feres: Noneroorbi-
uis poltune bina species locum gene-
ris lustinere. Adde quod tunc coniun-
ctim, non dihunctim debebat dici; sIC-
uc cum causa distribuitur in efficient
cem de maceriam; Ec: Formam finem-
que; non in efficientem vel materiam.
Disunctionis enim vis est alterutrum
cantum Catuere. Inaliiscerre reprehen-
dunt hocRamaei, ve cum peccatum de-ce
tinitur quod sic inclinatio, vel actio, vel a
habicus, dec. Fgo, cerre illud, Non ef-
Ce, plane omitterem. Intelligitur Facile,
quod ariomare iudicetur aliquid esse af-
AeIO-
Calte

## Folio 358 — 1045795771:0362
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000362.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
358 NOZE ANDREAE LEBAVTE
frmacum, esse negatum, rerum, Fal.
TUI, CEC.
Illustrarum axioma estmultis appella-
tionibus. HIoc si peripatericus tecislet,
pleonalmum commisisset, de heteroge.
neum. Ouid enim ad ellentiale praeceptui
mulcicudo nominum: VErcare dicitur e
propolitio, praedicatio, chelIs, _c. C ur
ARCNOMLINA OMIEEUNEME:
Sequirur axiomatis distriburio in afr.
matum X negatum. Acillum Calcumred-
arguic praeceptio mechodica, quae rulere
inceori dictribucio in membra praecedat.
Detenloremplastrum alluic, dicenstacilé
incellisi ex definitione. Dicoego, curnon
ec parcicio losice in inventionem diudi
cium omitrebatur: An haec non porerat
incelligi ex definicione: Sed dementis er-
rati delira eA exculatio. Cum moxtrmé.
ciorinculi, anrecedentis d consequentis;
cerre percedere debebat nocieia rinculi
per detinicionem de distributionem. Ia
e Cacesorematis e Cyncategorematis.
SedRamus brcuiter docturus perpraeci.
piciaruere maluie quam mollicliuo se de-
mITerC.
In detinitione aftirmari ecnegari delunt
Fontesaltirmarionis de negationis. Hiau-
cem debebanc ostendi exaffectione argu.
mencorum, reicareilicas argumentoru d
funda
Tomina a-
asomatis.
Defectus
partitionis.

## Folio 359 — 1045795771:0363
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000363.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
0
cei
rer
ac
CMI
l. C
Ma
IMI
Eri
aced
sti
diu
pote
MISC
Mim
uent
vine
em. 1
end
ped
olet
idelt
IOI
ed
tun
IN DTALEOT. D. RAML. 359
Fundamencum disposirionis ad instiruen-
dum iudicium solidum apparerent. Sed
Festinac Ramus; ex relinquie discipulo co-
sicanda reliqua. Ira inhdelis rix est Ai-
Koccles.
Concradictio definitur quidé in EranS- Contradi
curlus edno diniditur, qualiperperuoFo- ctio.
recrniulmodi. Debacchaturaure hic Ra-
meiralde in oppolitiones axiomaticas A-
ristotelis, purancq; nullu rlum esse corra-
dicerium, contrarioru ee lubalcernorum.
Acphilolophus adhibuiccaideo, reiudi-
Odsn
nes.
ciurericacis ampliaretur. Iam omneco-
cradictorium alceri opposicum distinguie
verua Fallo, sive ita reCtatimrnuscveru,
alcerutalsum; lue ica, ve veroq; Fallo, Tub-
alECFHAVEFAQ; argUatUEVera; dECONETA ex
vercq; lubalterna rera, arguatur oppolita
generalia Falla. Hlic fructus non estnullus.
quanquam eum non agnolcunt Ramxi,
ee tamen pracerire non pollune dum ali-
cubinotant, quod contradictiohaec, illa,
diuidacverum a Fallo.
Fs d hocanimaduertendu, quod pre-
ceptum de contradictioneno sic catholi-
cum, i nara rarros. Nam in lubalcernis
negacur idem vinculum ae aHtirmatur; ac
nulla Aciudicio Ramaorum cotradictio;
ve: Ouoddam animalloquitur: Quodda ca
AIaLNOLOGLIEAE. ANMOTALInCEEPICSC2 C
hie

## Folio 360 — 1045795771:0364
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000364.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
V erum E
falsum.
36O NOTSE ANDREA LIBAVIE
hic esse conlideranda, quae in argumen-
cis oppolicisnocata lunc: ve scilicet oppo-
Tcio Cernius, modo, de rationernius, dec.
Sed masister huius crar oblitus; nec ad
caregoremata taciebat contradictionem,
Cedad rinculum. Scimus aliud elleropi
ce contradicere; aliud cririce. Vbi dixie
Ramus verobique eodem modo se habe.
re: Cur id detinitione non expresit: De-
clamare porerar per poeticos verlus; at
non necellaria praecepta addere. Ouam
beno eriam monviller de negationis di-
verlicate, ne in errorem imprudens in-
cideret discipulus. Non omnes catim
incelligune aliquando vinculo apponi
nesationem, aliquando non, sed lalrem
co dirioi.
Frustra blacerat detentor de mentis
Conceptu. Ita enim concipic mens, siC-
Ut nOEx repralentant. Nec egO rocem
Nullus in lingua prepono; inmente post.
POnO.
Regula Ramea no ferunedinisionem
euare ex inverum d Fallum. Id indicac autoripse,
teami disci- cum Fallum non definie, led lalcem dicit
puloquid est contra else, quali exrero per conlequens
falsum. Re.
osiincellisi Fallum. Annon rilumagi-
Aer lic excipiendus: Cur non dehnietal-
 pracepto. : Nolunt alioqui in arcibus ponide-
renter
berehecerogenea; reluri negant Theo-
losum
secatio.
Contra.
Pondebit:

## Folio 361 — 1045795771:0365
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000365.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
da
O
set
il
OuBC
lensi
Aat
i
Metl
18, IB.
VOCEI
cepol.
TIOne
Api
mdi
eguen
nI
Thed
log
IN DLALECT, D. RAMI. 36I
losum ec ethicum de riciis precipere pol
le, quiaca sinchererogenea, ex possintin-
celligi ex rirtutibus. AcNoster magister
Fallum axiomain logicishrabet, quodirem
pocerat intelligi exvero. An veroLchicus
morales habitus debet diuidere in vietu-
ces dricia, eomillohocmembrolalcem
derircuribus praecipere: Emire emplastra
deten(ores.
ACrmacum axioma definitur quod sic Affirmatu.
id cuius rinculum aftirmatur. AE Par eA
ratioreri. Sitallum debecincelligiad re-
rum ex non detniri; cur non a negatum:
Ita c simplici Cllogilmo facile incelligi-
tur compolicus; An de hic non est deA-
niendus: Dicet detenlor; detinitionem el
se oblique inlinuatam per contra: Siergo
incerrogem discipulum quid est Fallum;
isrelpondebit contra. Male certe. Juis
vero dignior ferula:
Interrumpicur ee hic methodus. Nam Merhodus
prius praecipitur de Falso, quam verum dissecta.
abloluatur. O regularum obseruatorem
Ramum.
Nec adduntur Fundamentaveri ex Fal-
si ex affectionibustopicis, quae tamenid.
eo inculcantur reindicio interniant. Ita
nec concingentix nec necessicatis primi
tontes conspiciuntur in praeceptione
Ramaa. In copicis nihil dicitur de hoc
mini-

## Folio 362 — 1045795771:0366
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000366.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
362 NOTE ANDREA LIBAVIE
ministerio perspicue: in criricis siletur.
Opinioni Cuhucitur regula partim af
Brinata, partim negata, ve ec hincincelli-
damus Cupicos elle quinesata axiomata
in aeribus nonterunt; de helciencihicasre.
sulasnon estenecellario obseruandas. Est
autem Cententia: Opinio futurorum per
naturam non porestelle admodum certa:
Ecaddirur exceptio, quangDeo lu certa,
vecui ommia lincpralentia. FA d antece.
dens axioma rericatis contingenris. Nam
opinio pexlentium ee praecericorum di-
citur homini cerca esse posse: led ec heri
Pocesevenon lic certa. leaq; in arribusnon
lunemeranecellaria, nec regulasillas ne-
cesse estobleruare. Agichie Ramusbonu
incerprecem. Nam consectarium apponit
pexcepto ex autoricate Marcialis. OuOr-
lum cam (aepecitat poeras: C redorrintet.
ligas a poeris ipsum arrem porius pere-
re quam à philolopho Aristorele, quem
camen in methodo praetigere pudor
coegit.
innecellario dicitur, quod non posit
esse Fallum. Pam pudibunduSCFaEAUTOF
retallum non auderet definire, quia exre-
roincelligebatur. Achictactus est valde
audax, addendo definitioni ro c780rve5.
Annon quod lemper rerum cA, nunqua
est Fallum: Duorlum ergoadditur, non
Porest:
Opinio.
ExceptiO.
Necessariu.

## Folio 363 — 1045795771:0367
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000367.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
de
cet
ella
let
1d
he
1
H
D
101
Elb
vei
UaB
est
IUIIBI
1
al
19u
10
telli
EN DEALECT. P. R AML. 363
DoreA. An quidnoui dicitur, negatione
ae suvaulas: Nihilpenirus. Si enim porele
nquam esle fallum, non est lemperreru.
Duam veilis fuerar admonirio, quod ali-
quando rideatur inucabile, quod sua na-
curanon est; veluri cum hic relillenoin-
celligir necessitarem. Vnde e necellaria
reniune in quaestioné, de quibus aliasne-
mo Capiens quaerit. Dic aurem: Hlomo est c
bipes; eAtne necellarium an ContingenS: cc
Hlomoporest cectia line pedibus. Non ce
semper ergo. AcphilolophoeAnccella ce
rium, quia replurimum ita est.
Afirmatum necellarium dicicur no-
minari raa vaerros, de OHI. REVCCCICSO- Raru NaV
mne generale aHEIaLU VOCANE a Tu D aV- 705.
r05; non tancum necellarium. leaquehic
Ramus cum adrem rencum fuerie, teste
carebit. Debebamus e contrario etiam
Scire, quodnesarum dicererurngr estresi
sicurFallum erat contra verum. Sed m 2gI-
Aroita placuit praecipere. Mtirum aurem
eA quam insolenter explicent illud no-
Tu DaVTOS.
Aliquirolun genericum derniverla-
le delionari quod distinctim CnUICIaEUE
per signum Omne: aliqui aiune, signaci
Omninoverum, recomprehendatur et
jam particulare ee proprium. Quis Adem
Faciet: Certe exturbane Ramei alias exar-
tib

## Folio 364 — 1045795771:0368
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000368.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
364 NOTE ANDREE LIBAVII
cibus propria de particularia; qa ethi forre
posuint elle naru arros, tamen non lune
raedonorecooror. Vnde Theologus nonde.
becpracipere, quod Christus scDeus de
homo, quia speciale: quod contra distin-
ouitur generali cum quo semper estrora-
ra aevrosn, nadons vealunt. Annonelle.
borum Ramais: Laborat detensorrchue
secetnodum; ex riam non invenic.
Impossibile exabruptoactexitur. Ab.
Toluro vero debehatmagister detinire fal.
Tum, d diuidere. Detenloreum exculat
per analosian qua lic incelligenda. Sed
quae elliphsicanon porest detendi: Dici
tur autem impossibile esse contra. Sed
noncamiciune, retallum; rerum, quod de
nullornquam rerum elle pollic: quae de-
finitio non exacte relpondet necellario
contra. Debebat enim ita enunciari con-
era: imnosibile cst quod nunquam est
verum; eu semper Fallum; nec verum esse
pocest. Ommino in arbitrio magistricune
Fuir logica. Itaque illud caurologum tue.
rat si dixisset. Fallum contra; quodno pro-
MUMCIaE VEreS CR: AEhOcnOn CALaUIO.
Jooum. Ieaque licet dicere: impossibile
contra: quod de nullounquam rerumel
Sc porest. Fsaurem exhocnegacum. Di-
Ecimus ergoinmedioneceslario, posseel-
e praecepra arris rnivertalia negata, de
quidem
Empossobile.

## Folio 365 — 1045795771:0369
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000369.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
adu
Col
nel
TIII
s
LuII
MC
det
IN DLALEOT. P. RAMF. 365
quidem cali detinitione, ve res sIc ab-
Curdior.
Abaxiomatis necellarii catholica prae
Axomaa
ceptioneeranic ad doctrinam de axioma artsu.
tisartium; Fc in mediis regulis scientificis
ab illis iplis discedic. Ouxlo enimrbinam
etat praecipiendum de materia arrium in
genere: Annonibirbi de omni artein-
Formanda, hoc eAt, ibirbi de BENE FaCC
re, e artis definitione consticurione que
ellentiali: Achoc prius estipla logica; quia
logica eAsub artis complexu. Atmasitter
Ramushic speciale praeceptum habetra-
tionenecellarii axiomatis, quodnontan
cum arci praeseribit, led de operibus ar-
eium,  omnino ommi exercitio: Grenera-
lius verohoc est iplalogica, quia non de
logica informatione dillerie, ledommino
dearte, qua logicamtranlcendit. Deside-
rabune in me aequitatem, quia logica ee
Cui informandae praecepta habeac, acque
adeo omnium aliarum aecium. Donohoc
quidem; ac illud nondum pollum, nisi Ra-
nxi eciam peripatericis calem audacia
concellerint.
Jam oritur nona dinitio quod axioma
aliud sicna ra arros; aliudhomogeneum;
aliud cacholicum; quetamen cancummo-
doartibustribuitur, no omnienti denon
enti. Hoc s catholicum est, mirum cA.
Sec

## Folio 366 — 1045795771:0370
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000370.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
366 NOZE ANDREA LEBAVII
Sed cur non dicitur axioma necessari
um ica lalrem dividi: Ec quidem non o.
mne, sed duncaxat aftirmatum, de ai-
tificiolum. Cerre discipulus hic cir-
cumspectam de fidelem praeceptionem
deliderabit.
Dicicur idem arris arioma non tan-
tum de omnielle debere, Ced dhomore.
neum, catholicum. Bene quidem Ciha-
beripollune. Sed quid si lalcem sichomo-
oeneum, e licmethodo consencaneum;
an non licaxioma arris: Nondum opinor
Cacistactum cA periparericis, qui aiuneRa-
mum insidiose accommodallenotas illas
Acilcoceleas artium regule omni, cumeas
Philolophus Colummodo principiisiudi
candis adhibuerit. Mihicamen Facile per-
Cuaderi poller, omnia in artibus calia (i
ucipse Aristoceles habuissee, sivc haberi
posse dixisset. Suspicio enim estiplum hec
proscopopoluille, quo luc collimandum,
criamli non omnino cum alsequamuI.
Demonstrarionis principia ad eam exe.
sicamulsm. SCd qua aes ex meris ano-
bis porelconcticui: Ramusiple regacex.
emplum demonstrarionis Arittorelea
dacum esse, auc dari posse. Negac ergo A.
ristorelem illas nocas vili arti potuilleac.
commodare. Ouem ergo legnimur in
his regulis, num inventorem Aristore
let

## Folio 367 — 1045795771:0371
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000371.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
MM
DuB
Ml
101
IuMI
l
Mad
Cum
ilep
talut
naber
umte
andur
uanu
Mea
edte
corele
1001
illeu
MurM
itote.
l
IN DLALEOT. P. R AMT. 367
lem: Ramo centore nullo modo. Imo
ne pollumus quidem. Onem candem:
Ramum accommodatorem, qui tamen
nec iple allecutus casest, nec eius allecla.
Nimicum
Parruriunt montes nascetur ridiculus
mus.
Homogeneu detinitur quod sic quan- Homoges
do parres lunc inrer Ce ellentiales; Par neum.
tes aurem intellisit consequens in axio-
mate d ancecedens, ve cA Formade FOr-
macum, _c. Sed quid est essentiale ese: Essentiale.
In detinitione generis apparebat esse ide,
quod darer eslentiam exle. Ita enim gc-
nus est essentiale speciebus. F.Ane ita 8
hic: Neucignam: quia formacum Cormx
ellenciam non largitur multo minus pro-
prium adiunctum subiecto. FccC vero
constanciam Rami in sermone. Expli-
catur eriam essentiale per maceriam de
Formam, ex horum Eymbola. Sedid non
estin exemplo subiecti d adiuncti. DatuF
ergo detinitio nara pes o in iplo campo
catholico de cacapantico.
In exemplo reciproco catholico cA
ee hoc; Numerus est par relimpar. Si ear impar
hoc converrere relis; comparatum in
quanco aequali a inaequalierie numerus.
Accamen Ramus nulquam improprielo-
quicur; impingienusquam.
POB

## Folio 368 — 1045795771:0372
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000372.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
368 NOTAE AHDREE LIBAVIE
Postdetinitionem a exemplaillarum
legum, sequitur generale axioma quod
propriccacem dvlum omnium limulin-
dicat. Atmechodus icerum vult regene.
rales secula praemittantur. Guoties pec.
candum est in eodem: Idemiudicium est.
denominibus honorariis; quae iplecon-
Anxic Ramus. PTusquam enim extant. AC
ille gloriari Colet lua extrueta else exlen-
Cuhistoria, vu experientia:
Fandem ∞ aliud genericum axioma
seu consectariu adiicitur, quod iudicium
ciulmodiaxiomatum sic verissima de pri-
mascientia. Alii dicunt Capientia. Lis esto
Ramxorum. Incerim nocemus quod lu.
pradictum crat de caula quod sic primus
tons omnis sciencia. Ac inhis ariomatis
admitritur etiam dispolitio propriiadiun.
eticum subiecto: Fc dicituritem quod sic
prima dveristima Scientia. Postea discen.
Hypesbola dum cA in acribus etiam hrperbolas ra
Kansea. lere. Mulcalunt necellaria quae non ad-
mitcunt eas regulas; at non minus sunere.
3a: Venullus homo est bestia; tam verum
eAquam, Omnishromo cstanimal; relo-
 mnis homo loquitur. Corollarii gratia
quaerimus ex Ramais an non CIEpOnen-
 dum in acce cale axioma: Omnis homoca-
put haberilcem, Deus est lapiens; Ange-
 luses spiricus; Justitia est rircus; Nix est
albas
Ordo ne-
electus.
Nomina
honoraria
Scientia.

## Folio 369 — 1045795771:0373
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000373.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
1d
di
Ou
ad
aol
I
olas
OMd
MIHIII
vel
ye
181d
dOn
MBl
ue
VI
ab
IN DLALEOT. P. RAML. 369
alba, dec. Sinegane, proinsanis habebutur.
Si aiune, aduerlantur regulae carholica;
quiahiaec non reciprocane. Detensordi-
cec, poni posse, led non re inceoraaxio-
mata, led repartes definitionum, relalio-
rum, inde excerprae, auregeneralibus ad
Specialiaaccommodata. Concedo exri-
eore legum. Ac Gentium consentu (a-
pissime dicitur Colitarie; caelum mouetur;
e praecipitur lmiliter, terra quielcit. Nu
Ramaorum pertinacia erit anteponenda
iurigentium:
In axiomaris simplicis explicatione
EXCEDTTO locum HabCE, CONETA TaM-
cam Ramaeorum pertinaciam. Dicic enim
aucor: Exceptis plenis compatationibus
e distribucionibus. AliihiciuCE NOTANE
defectum. Nam quaedam diverla icem
non pollune simpliciter dilponi; ve: VIy(.
Exceptio.
les non quidem Formosus est, facundus cc
camé cA: vel; etsinon CAFOrmOluS, FaMeN cC
AMOTCTOTGUEEDeaS aquorCaS. Mirahic cC
commentatur detenlor, e negatin diuer- kamus de
Sis Sibi latisfecisse Ramum.
sicit.
Diuiditur axioma simplex in generale Generale
especiale. Ac generale de speciale etiâ eAt (9 speciale
in compolitis. Sinon cst millaars porerit etiam in
compolito axiomate constare, quiateste composiers.
Ramo: Omne artis axioma estcatholicum
ec cacapaticum, quibus certe generalcin-
Aa cludi-
set
MII. I
et
lie
_

## Folio 370 — 1045795771:0374
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000374.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
37O NOTE ANDREE LIBAVII
eluditur, adeo re omne cacholicum (
inul Er generale. Siiam compolitum ca
cholicuin arte est; generale quoq; eric; d
Sic compolitaerut generalia. Siiré syllogi.
Imus simplex omnis aur generalis estaur
specialis auc proprius; quidam vero ex
meris compolitis axiomatis constant; he.
ri non porest quin compolica sint item
generalia ex specialia, autralis syllogilmus
in nullatorma locum habebic, sicque do.
etrina Gyllogismorum crie manca. Pra
cerea cum affectio de ratio generalita
tis ee specialicatis sit in composiris, cu
non ex generale ee speciales Inesse au-
s cem ostendunchaec exempla: Sihomo est,
3 loq porest;e rarionis est particeps; quod
genericum erniverlale ests Icem, Siho-
moestdiues eAt; quod senluluo estparri.
culare. Insuper Ramus iple in compol.
tis ait, Tollere idem ese ac specialem co.
eradictionem ponere. Rgnolcit ergo in
eococompolutogeneralicatem. Nam spe.
ciale contradicie generali negacum attir.
mato, velcontra. Ob has caulas non sic
inconoruum incer generales distinctio.
nes eriam hancrepoluisse.
Generali axiomari Cubiicitur regula,
quod n eo contradictio non semperdi.
uidat verum dc Fallum, led quod contin-
sentiureraque parspossicesle Falla. Trem
nC
Contradi.
ctionis pra-
ua tracta
110

## Folio 371 — 1045795771:0375
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000375.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
eti
C
to
len
ie
s
1d
Hi
1es
ope
lal
IN DTALEOT. P. R AMF.
371
non contingentium. Hlic primu delidera-
birscire discipulus quomodo corradicen
du sit generali: Generalicerne an speciali-
cer. Acculabit ergo magittrum neglecta
mechodi; d legis catholicae. Postea cune-
oacum axiomaponitur, concludecidcon-
eraomné regula scientiticam elle, quarum
nulla pacitur negacum; cumq; iltaruresu-
larum fructus dicatur, veristima ee prima
Scientia; negabic Ramum lac rere sciuisse
cum istud scripsE. DeindenOramuS EE 2 Continsen so
xioma continges:hoc nempe: veraq; pars
contingencium porest esse Falla. Nam ali-
quando concrarium esse potestinemper-
traquerera, re de contingente tempore: Pomum est
Omnisnix liguescit. Nulla nix liguescir. Pauum.
Iea: Omnishomomoritur. PT. homomoritur. est stanumi
Irem de diversis seculIs, ecc.
Cum aurem nullum contingens (ucin
regulis sciencihcis; hic contraregulas pre-
cepicRamus. Insuper cum dicit: NOnCO-
cingencium; superciliole admodum dicie
pernesationem, quod debebaceHerriat-
tirmate: Esqueidambiguum. Nam ee nC-
cellarium e impossibile, porest intelligi.
Nocamus exhoc, quod hic ligna Ramo siena.
admodum lint grata; quodque Angat peo
libicuscum alias nitril adiiceat quod non
extac apud aliquem aurorem. Detensoi
aic, logicam non curare signa; Ex acrribu.
 a 2
Tione
Pomum non

## Folio 372 — 1045795771:0376
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000376.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
372 NOTA ANDREA LIBAVII
tione enim apparere generalitaté, de spe.
cialicarem, quanquam interdum distin-
ctionis gratia adhibeantur. Sihocitaesti
male enunciauie RamuS:
Omne animal est rationale,
Nullum animal est rationale.
Nam natura ec affectio argumentorum
Octendit horum neutrum elle generale;
 sed recumqi speciale. Nam Ouoddama-
nimal rationale eAt. Ouoddamnon. S0d
quid obstat quin dicamus contradictio.
nem adhibitis subalternis semperindica.
re vericacem d Fallcatem: Fstid certeica
ve supra diximus. Pandem potuit Ramus
annotare exempla, rbinon fic diuisioren
quibus con-Falh; hoc estheterogeneum explicauiii
radictio be- at rbi exempla dinilireri a Fals: Hlomo-
rum C5fal. geneum masistro non luccurrit. Ouaeri-
museciam an non sic contradictio gene
ralis ecHXC:
Ouoddam animal rationale,
Nullum animalrationale.
Cerre Ramus aic particulari axiomati
concradici generaliter. An non ergo lic
generalis contradictio: Si CA, Cur Ramus
inCaillustranda defecie: Acculanit is o.
inneslogicosabudantiae, ipsepeccat con-
craciovitio.
Sequicur speciale, quod diuiditur in
particulare ee proprium: Fit dicitur in eo
sem
Kamus o
ctit ex-
empla, in
sum diuidit
in recula
Generica.
Speciabe.

## Folio 373 — 1045795771:0377
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000377.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
AII
es tel
uut al
Ocitat
eittur
geMei
Oddan
101. d
cadil
t ul
alt
IeRa
uilior
apliea
He
dulO1
ete
AVIII15.
catc
IaI
let
IN DLALEOT. P. RAML. 373
Temper Reri dinisionem veri _ Fal( Con-
tradicendo. Hlic primum mirificum est
cur particulare Tubiiciat speciali, cum ca-
menpars scgeneralior specic. C erichoc
hocnon est raldememoris Deinde quid
acrinetica dirimerc axiomata: AnnOnC-
rat lacius diuidere inrnivertale de parti-
culare; Ceugenerale e speciale; d adderc.
reriulque exempla ca in quibus antece-
dens lic proprium rocari propria: C erre
exempla quaeda pEOPFIACOHLCHIMNECUm
rniverlali, VE:
CHRTSTVS estmediator.
Paulus est Apostolus centium.
Vireilius est Ancidos scriptor, (3C.
Traq; _reciprocant. Ouxdam reroacce-
dunt ad parciculare, Vr:
Plato est doctus.
Athiops est albus dentes, (3C.
Flincpriores logici dixerunt proprio-
rum quaedam conpruerererula na ra ar-
205. Dicit detensor speciale habere duas
Formas contra distinctas; Oportere ergo
id distingui in particulare, _ proprium.
Sedtormae iltae leruantur etiam in priore
modo: de eo argumento dividendum et-
iam proprium erac, reiam patuit. Nonei-
solac castigata cAmasistri divilio.
Cum speciali subiicie proprium ex Par- ctioin par-
ciculare; e regulum ponit quod concra- ticulari.
Aa 3 dictio
Contradi-

## Folio 374 — 1045795771:0378
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000378.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
374 NOTA, ANDREA LEBAVII
dictio semper hic diuidat verud Fallum;
contradictio rero supra erac cum idema-
ioma altirmatur _negatuI, quaronum
inhoc particulari dimdatur verum a tallo:
Tlomo est doctus. Tlomonon est doctu.
lceminhocproprio:
Socrates ambulat.
Socrates non ambulat.
ac aquacalida est.
Tac agna non est calida.
Proculdubio verumque porerit elle re.
ruI. Lccamen lunt contradictoriarideh.
nirionis. An haec lic circumspectapiace.
Ptio: Lemures d lares aduocent dolenso.
rC5. Opus erir Seo ero unzavis. Quomodo
autem contradicitur proprio: Generali
cer an specialirer: Id magister omisit. Du.
bicabat nempe. Ita in generali axiomate
debuerar meminisse, quod illi dupliciter
conrradiceretur generalicer e specialiter.
Sed dilludomilit. In Colo particularimé.
tionefecit contradictionis generalis. AI.
qui e illud exponere crarnecellariu. Ra
mustunc in logica regnabat. In Aristorele
ricia caxabat; lua libiignolccbat.
Axioma copolicum detinitur vinculo
comunetionis. Hloc eroo proculdubioe.
ric reslosica. Aevbi definicur: rbi locum
habuit luum.
Praecepcum hoc: congregatiuu enun.
Clat
Coposirum
exOma.

## Folio 375 — 1045795771:0379
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000379.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
al
rider
lei
itu
mate
C
IdH
Capi
delet
VOM
olt
ilel
NIBI
upi
Ceta
Ulat
cali.
atIII
ll
iu
IN DLALEOT. P. RAML. 375
ciac omnia colencanea aftrmando; omnia Congres
eriam diltentaneanesado; non cscatho. tuum.
licum. Nonetum reciprocat ex aequo. IIla
enim enunciatio etiam est axiomarissim
plicis. Sin legirimum elt; permitrat ee no-
bis quaeda in arre ponereno equalicerre-
cipiocantia: de cunc derisore luarum le-
rum a sc obleruerarum gloriari delinat.
In connexoaxioma contingens C par- Connexum.
ciculare hoc est: coniunetio incerdum ne-
sacuraperrius, exc. Vox incerdum aduer-
lacur rocilemper: e sic octendic parrieu-
larem accributionem d contingentem. Si
calia Ramusprolegicimishrabet, Feretnos
Similicer praecipieres. Noceturhic comu-
nicariaxiomati consequéciam, ne lolide
beatur (yllogilno, quodcamen inmetho.
Consequon
12a.
doalleruic Ramus, cu dixir. In (yIlocilino cc
spectatur conlequentia ec inconsequetia. cc
In disereto dicuntur praecipue diverla Discretum.
enunciari. Lloc contingens e parciculare
est. Nam indicaturnon esse perpetuum
enunciari diverla diserere. Ica in ditiuncto
aic: Disunctio plaerunque ex conditione
est. Nonreprehendocalia, sednecinno-
bisreprchendi cupio. Fch ricium non eA
in arte lubintelligi alceram parrem; ne lIc
vicium etiam poluille; re hcliceat addere;
incerdum ee alia enunciat praerer diuer-
Ca; incerdum disiunctio non est excondi-
A2 4
tione

## Folio 376 — 1045795771:0380
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000380.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
376 NOTA ANDREE LIBAVIE
tione, seu exabsolura necesitare. Tta ne.
sace: Diliunctio contingens non est ab-
solure vera: id quod Ramus connexe e.
nunciauir; verlurere opinor. Flac occalo.
ne quaro linon licetinarte ponere:
Nullum vicium est, laudabile.
AnliCCAEPONCTCCONNEXC:
Si vitium est, laudabile non est?
Frudam clauo clauum. Concedente.
nim mihihecerogeneanegatasensu, licet
Forma orationis altiementur, aur Ramus
errauerirmecum. Ita Theologi:
Si Dens est, non potestodisse opus suum.
FL: Densnon odit opussuum.
Hlaec eodem redeunt. Sirnum in arte
toleratur, eciam alterum.
Dianoja detinitur quod sic cum aliud
axioma ex alio deducitur. Hlic quaeroge-
nus. Si dicesiudicium esse; opponam de-
finicionem, qua dicebatur iudicium esse
de disponendis aroumentis ad beneiudi-
candum. Ilocnon conenieDianojae, qua
non asic de dilponendis argumetis ad be-
neiudicandum, se d dcaxiomatis. Si dispo.
stionem relisloco generisponere, redar-
suam Ramum, qui dicebat prorno co-
demque esse verumque. Si intoralecun.
da parre Dianoja genusnon invenit,ncq;
camen est genus summum, cogitare quid
Centiedum Cr de obseruaris regulis scien-
riticis
Dianora.

## Folio 377 — 1045795771:0381
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000381.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
abd
deet
len
demt
(u, I
Rar
sI1
ina
ll8
aMde
im el
2, 8
sadb
idiqu
NDe
Ect
isat
IN DTALECT. P. RAML. 377
tihcis exmethodo. F.A lane perquam ab-
Turdum Dianoix deesse genusintam be-
ne constitutaarte.
Syllogismi detinitio non erat lat avro-Syllosismus.
or 1505. Itaque opus habebat certio argu-
mento, quo probaretur in syllogilmoesse
quaectionem decerrium argumetum cum
eadem collocatum. Ramri Aristarchi
hoc riderent in Peripato, negaTenEquC
methodicum.
Dehinicur syllogilmi conlequens Aa- Consequens
tuicurque; at ancecedens non definitur llosismi.
nec cacuitur; sed incellectui commitri-
cur. Acmethodusartium debebac essere-
cta e incegra. Non licet in arribus pru-
dentiarei, lecundum Ramum. C UFerGO
ipserothabethiatus:
Inenchymemace, _ prosyllosilmo; Or- Enthyme-
dinis etiam mucatione nimis estconcilus ma.
magister. Discipulus requirebat pinonio-
rem mineruam: de praelertim detinitio-
nes apertas. Mlirum autem est, quod ordo
mutatusprudenter, dicacur contusio. In-
celligemus Rami sententia omnes quino
obleruant ordinem Arictum cotuse seri-
Dere; cumq; ordoiudicetur proprieme-
thodo, videat Ramus quo pacto pruden-
tiam concilier contusioni, qua certeri
rium est, d imprudencia. Alicer voluie
loqui, dicer detensor. Cur ergonon locu-
Aa S
tuS

## Folio 378 — 1045795771:0382
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000382.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
378 NVOTSE ANDREB LIBAVII
cus estaliter: Mihinon convenitcumhis
quicam exacte praecepcuri aliud sentiune.
e aliudloquuntur. Oportectam acerbu
cenlorem extra ricium esse, aut audiet d
iple luaricuperia.
Syllosilmum simplice distinguie affir-
matonegatoqi. Curnon es copolcusita
distinguendus: Annon axiomaris copo-
Cris cooruiraftirmatio ex negario: Syllo-
gilinus ica dicitur ex axiomatu habitudi
ne. Cure erso optimo etiam copolirus erie
aflirimacus ex negatus. Sed cunc detinicio-
neserunt paululum immutandae. Nam af-
frmarus erit porissimum ex conclusione
expropolitione aftirmata: Negarus exne.
raca conclusione e alcerutra anteceden.
cis. Detenlorhictriuole nugatur.
Distinctio simplicis Falla ex ridicula ett.
ridem Lad Omnes modi contracti dicti sen cerria A-
Oratore de
restimonio
C3 historia
c.
Surxinueniuntur inrtu explicati, preter
quod coo sciam, Darili. Immerito eroo
haectorma dicitur contracta. Sed e alia
inveniuntur contractae; cur non (IECom-
munishrac vox cciam aliis:
Detenlor negat. In logicisnostris ap.
poluimus exepla ad oculu explicata. Putat
ille inhris quae ridentur inceora, exemplu
plenum elle. Suauishomo. Ouid estexe.
plum plenum in Forma contracta aliud
qua paisantecederis, in qua eAt paIS qua
stionis
Syllocismuo
semple

## Folio 379 — 1045795771:0383
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000383.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
AdCE
b
II d
Dua
1BCD)
IIII
c
1
USCL
rel
ull
b
(IID
Ui
ed
plIC
DHI
ertit
eatilb
1lla 
va13
idete
TN DLALEOT. D. RAML. 379
aionis cum argumento: Vbi conclusio
CA, cerna pars antecedentis, ibi enchyme-
macsnecellario. Acenchrmemanon eAt
Syllogilmus concractus, sed duncaxat deAr-
ciens parte anrecedentis alterurra. Suo
ergole gladio ingulat.
Fst echocmiriticum quod Forma syIlo-
gilmitaciunt illam contractam, quam ta-
men negant in Forma syllogilmireperiri.
Nones(yllogismus si queltioponacui, de
allegerur argumencum. Forma dac elle
rei: nonmateria.
Mlirum de hoc eAt, quod contractum
explicaro premitcit, cum omne inceorum
mucilo sic prius. Regumenti praecessio-
nem PEatendunE. AF inquam cgo non
cancum est in praeceltione quantum in
virturis robore d constantia. Arictore-
lica tgura prima merito praecedit ob di-
rnicarem, ralorem, e cuidentium conse-
guencae.
In mechodo cerreillustrius de genera-
liuspraecedic. Acprima Aristorelicaillu-
Arior csroliguis, e ob id pertecta dicta
ad quam relique pollunt reduci d specta-
ri. Curitaquenon praecedat:
Adhuiusmodum qui dicitur Barbara
perrinet syllogilmus demonstratiuus sin-
plex, cuius exemplu ipse Ramus ex Cicc-
rone appoluir, ee cancopere aduertaTL
demon-

## Folio 380 — 1045795771:0384
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000384.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
380 NVOTE ANDREA LEBAVTI
demonstrationi: Flic preceptornointer
mirtet de caipla praecipere exlenteria A-
ristotelis, e media experiéria cum ratio.
ne coniuncta. Vlus autem demonstratio.
nis, ved inceora Agura tercix linontam
Frequens csapud poetas, oratores, eehi-
Aoricos Kamaos:estin scholis e ingeniis
philosophorum de rariis rebus dilputan-
cium dx docentium. Kamus nihil potuie
allegare ex laeris, nihil exrerum lacrarum
interpretibus; nihil ex philosophorum
certaminibus, nihil ex docendi consuetu
dine, nihil ex Familiaribus colloquiis.
Onali logica lalrem in scripeis poericis,
historicis, eoracoriiseller, ita cam con-
cinnauit, sednimisinsolenter; quisneger:
Ridendus eA cum (uO INTELEIOL
In terria fi. rrR. Siincellisi quaedam exerarlum pol.
Cunc, quae nihilominus in costantibus ha-
beantur praecepeis, quod chaoslogicum
sccomportandum: Cerreilludincellige.
recam tamiliare est detensori, ve quicquid
omislum cA contra leges, intelligereiu-
beat. Achic Ramus intelligenda explicat
 in arte ponic. Redarguic ergo Cuum de-
fenlorem, docecq; non latis esle intelligii
poniquoque a exprimi requirit.
Cum ait: Hic enim arcumentum, (56.
Explicar Formam contractam de ratione
probat, lcque agit non praeceptorem led
inter-
intellicitur
1411
Ramus in
erpres

## Folio 381 — 1045795771:0385
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000385.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
M
IA DLALEOT. P. RAMT. 38F
interprecem. Silicicum esinterpretame-
camilcere praecepris, quoiurereprehen-
duturreceres, qui omnes penearres seri-
plerunt limulincerprecando:
Addic: Sicrus disserendimagister (y L. Falsa praece
logistici iudicii contrahieur, necalirer ex- piio Rami.
plicatur. Hoctalsum est Rctumquc. Vsus
enim hanc formam lapius explicat in O-
mni pene genere exercitiorum, Ve con
cancer probauimus, de probaturilumus,
SI quis requirat. Non cogicauit RamuS
cum hocleripluc, perperam a se legesad-
hiberiposse, e polica talla senretia omnes
Peaeceriri. Ideoque d nullum praeceptum
hoc est, inlocum precepritalla Ramiper-
Cuatione inerulum.
Ouale vero de hoc est quod sequitur: Conrracta
Tcaair: Acque ilta expolicio principium forma di-
Syllogismi parcibus explicati ab Aristorele crur ab
etticitur, tanquam per se pleno (yllogismi eristorele
iudicio scclarior Killustrior. Tamne ralex pralata.
autoritas Ariltorelis cuius cam (ape pio-
fanatur horribilicer exasicando industria:
Lccur poltponitur admonitio premitre
da: Generaliter omnis syIlogilmiid prin-
cipium est, ex quidem materiale, cum di-
Co: Petrushomo est, quia lognitur: Ca-
nis homo non est, quia rationis est expers:
Aliqui peccatores sernantur; Ut poenitentes.
Nornon est, quia dies est. Debebaterga
HO

## Folio 382 — 1045795771:0386
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000386.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
382 NVOTEE ANDREA LIBAVEI
non in calce contracta tigurae poni; led
generalirer definitioni syllogilmiadiungi.
Modosautem distinctostiourarerrie seu
Contractx inluoincelle ctu Ramus inven
nire nullos poruit. Itaque nullos expressie
distinctim. ACS Aristoreles sequenduse.
ratibi, cur hic posthabendus: Nonminor
huius estrericas, quam illius.
Concractum (yllogilmum detinire po.
cerat Ramus; explicatum non poruit. Di.
cet detenlor;imo detinitus estregula, que
 habet: In lyllosilmo explicato propolitio
CKgeneralis aucpropria, de concluliol
milis ancecedenti aut parti debiliori. AC
inquam sirne hec dehnicio, rbiformade
Anicionis nulla eA. NTon dicitur quid(I,
Ccd quidinillo hac. Definitio rerd estar-
dumentum quo explicatur quid res (E,
constatque omnis genere de differentia.
Sed d ralde insolenter id praeceptum est.
Cum iam constet etiam certix hourae
quinque modos inveniri explicatos; ca-
dec illa praeceptio. Nam proposicio ali.
quando es particularis.
Cum aic parti debiliori; requirer disci.
pulus, quaenam sic ea. Declamabat Ramus
ance. Flicmutus est. Iralaepenon necel-
Caria immiscet ex affectu re aliquid re.
liincorqueat in peripacetieos; necellatia
OIItLE.
Fuplicatus
on definisus.
Debilior
pars expli-

## Folio 383 — 1045795771:0387
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000387.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
1e
etelt
UI
10
(IB
recdl
Ro
ANet
e
Cc
IN DTALECT. P. R ANI. 383
In secunda Specie explicati, seufigura Demonstrai
Arictorelica prima, nocetur demonstrati- 1o.
uus syllogilmus in Barbara a Ramo im-
prudente adhibitus. Duxstio est: IIone-
Aurcile; rbipropria aftectio quaritur de
proprio subiecto. Aroumencu lumitur ex
caula honectaris iusticia; quianimiruiu-
Au. Hlaecadeo arcteincer se cosentiune, ve
ellentialiter omnia axiomata reciprocenE
secundu vericarem philolophica a Cicc.
rone altertam, quanquà dissentiat vulous.
Concluditur ergo roonpersion; vevole.
bac demonstratio Aristorelica.
In Gyllosilmo compolito resulam ex- Zollere
hibet: Follere in compoliro eAtspecialé ae
contradictione ponere. Hlic obscurior est a
detinirio detiniro. Ouid scspeciale con-
cradictione ponere in contradictionibus
non aperuit praeceptor. Nobistollere eA
destruere, negare, ec. C umq; nOn tocum
compolicu, led aliqua Caltem eius parsne-
oetur; sr Pane particularis destructio. Co-
liderecurcamencalismodus: Ant incae-
lo est chimara animal, aut interra: Sed
nullibi: Nonitagne est. Vbitorum com-
polcumcollitur. Sed exculari per emantr
Pocest: g. d. Si est, autin caelo, ac.
Dinilio connexibipartica eR. AErus Connexums
e raciocriplicem habet, licurin logiciso-
Aendimus. Errauir ersohic genius Rami
ainOre

## Folio 384 — 1045795771:0388
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000388.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
384 NOTE ANDREA LEBAVTI
amore szolourcor. Detenlormiritica affert
Commenta. Nregar alios modos ponen-
doselle, quia lint inconstantes, nec in o-
mni valeant exemplo: Icem admonitio.
nem probat, de aliis modis; at negat logi-
cam esse. Ridendusille homo est. Vbiha-
bebiclocum admonitio de syllogilmoni-
E in ea arte cuius eA sllogilmus: Ni-
micum hoc dirxit, ve sibi liceat ex arte
excludere, pro libitu quod non placet:
Vulcaliomodo conclusum debuisse: quia
ex reciprocatione axiomatum laltem e-
veniat diuerlum, non ex lege artis. Scio
id in quibusdam exemplis evenire, non in
compolcocantum, sed ec in simplicii vel-
uri hoc exomnibusnegatis:
Ouodnon est animal, homonon est:
Lapisnon est animal,
Lapis ereohomonon est.
Propolicio hic expermutatione couer-
cibiliuest, d quia corraria luntContrario-
tuconsequentia. Achoc debeciureinar-
ce pracipi, reiudicari post. Sed Ramus
Oderat convertiones peripateticas. Ita-
Guene quisearum FruCtuS apPaTCTCE, nO-
luic de calibusmonere. Sednimium hoc
insolenter. Verum de alia exemplacon-
Stantis Cune iudicii; veluti ex negatione
antecedentis ad negationem conlequen.
tisi reluri:
216)

## Folio 385 — 1045795771:0389
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000389.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
18.
I
I
DMEil.
ecot
MIraiI
reim
Ra
25. I
eretit
umle
placot
BaIBI
eguet
Vt
IN DEALEOT. P. RAML. 38C
Si esset forensis causa vos audirem:
Sed non est causa forensis:
Nonitague andio.
Hlic collitur antecedens propolicionis,
ru ee rarione approbance, a destruicur
conlequens. Sed detentorideorepudiar
huncmodum, quia sic Fallaxin aliis exem-
olis; reluriinhoc:
Sihomo esset canis, animal esset:
Sedhomonon est canis:
Nonereo animal.
Acinquam ego eodem arguméronul-
la Trllogilinorum Forina elter constans;
quia Fallacirer omnibus porest concludi;
reluri:
Omne animal esthomo:
Nullus canis est animal:
Nullus ereo canis est home.
Hlocinprima houra est.
Inlecundaica:
Nullus lapis est corpus.
Omnis homo est corpus:
Nullus ergohomo est lapis.
Incertia (IC:
Ouadam virtus est vituperanda:
Omnis virtus est vitium:
Ouoddam ergo vitium vituperadum.
n COnReXOPTIMOITA:
Sihomo est asinus lapis est:
Sed estasinus:
L. apr c1 80.

## Folio 386 — 1045795771:0390
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000390.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
386NOTE ANDREE LIBAVIF
In connexolecundo:
Siignis est elementum, corpus est:
Sed corpusnon est:
on ergoelementum.
Itas
Si Nabal esset homo saperet:
Sed non sapir:
FTomoerconon est.
In diliuncto:
Aut bibendum, aut abcundum
Sed bibendum:
Freonon abeundum.
Vbiricium estomillocertio.
Dicet detentor inhis ricia euenire pro-
pter materia. Ouid c90 inquam hoc cu-
10: Detormalyllogisticaagimus, quare-
Ac Ramo pores elle costans, etia intervi-
tiamateria. Si hoc lubtertugiu cihic ap.
Paret, curnon d in connexocertio: Cur
non cadé facilitare dicit non eveniretal
Cum ob Formam, (ed ob materiam:
Nam: Sihomo esec canis, animal esser.
hocipsum est (ophisticum dfraudulentu.
Namnoneancum sicanis Forer, animalel.
Tec, sed anial est, Cria (I nOn (IC CanIS:
Male ergo lumcum argumencum incelli-
gimus, et peccatum clencho ionorato.
Non est repudianda Forma syllogistica
Proptermaceria ritia. Ieaque cum nobis
pudorem incutit detenlor, quod puerile
ludicet non videre qua forma (IEconctu.
denda

## Folio 387 — 1045795771:0391
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000391.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
Ie
IN DLALEOT. P. RAMF. 38.7
dendamateria; nos ei pudorem repona
mus dicentes curpe elle proprer vitium
inateria alicuius tormam tocam repudia-
re: Imonon curpetantu sed dillegitimu
a iniuctum insciria que plenum. Philip-
pushicmelius Ramo praecepit circuspe-
etionem, dum aic: Oppoliriones pectan- a
das elle non communibus differentIIs, a
Sedpropriis. Ieaque latis canit cinsmodi
Tophilmaris. Nam ita dicendum Fuerat: Si
homoellercanis, latraret, ec.
FC _ hoctiotandum occalione Copo- Enthyme
Acoru, quod Ramus enchrmematanec in mata.
Simplicibusnec compolitis speciarim ex-
prelleric; cum camenon REridomniuFa-
tio, a incerhelogiciistud scire. Clamabit
detensor: Atistud facile pater exinceoris.
Inqudcgo, cu praecipere ex lese artis de-
Deseciatacilima. Dualis illaars est, queno
hisi difficilia, obscura, intricata, dEanCCCe-
dériahrabee: Blonendu est de omniru de
perfectione artis;non qua dam in carcere
intellectus (ophisticireponenda.
Deinde Calse admodum irridee Ratmus Omnis qu_
Aristorelé quod scripleric omne queRio- sio in aliu
nem syllogilmio concludendam in aliqua qua ficura:
erium Aouraru concludi. Insulcat einomi-
ne copolicorum spllosilmoru de pprio-
ru, quinon cosruunthouris limplicibus.
Encerim concedic philolophio axiomata
Bb 2
COm

## Folio 388 — 1045795771:0392
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000392.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
388 NIOTA ANDREA L IBAVII
compolita; de luccelsoribus eius perte
ctione Gyllogilinorum copoltoru asseri-
bic. Accgocemerarium Ramiimpetu exi-
bilandum iudico. Rristoreles compolitos
omnes enthymemate concludebae, non
Syllogilmo, quem rar cho incelligicper.
FecEAI. PerhCere verd luperuacaneuiu-
dicabat, et racione eius reddebat, quiaica
breuius, dilucidius; de ralidius in animos
irreperet. Itaq; ee enchrmema ex contra-
riis, certis e probabilibus constituie, de
checoricum Gllogilmum (alio vlu vocis)
nominauie. Dilcipuli Aristorelis postea
addiderunt propolicionem. Consentaneu
cA, id factum monitu praeceptoris. De
proprio rero sciebat idem philolophus,
quod analosin conorueret admodossim.
plicium; ecid nosin lodicis octendimus.
leaque remerarium fuisset de illo peculia-
tirer praecepisse. Sed Ram aei castigene
lua viria; & in Aristorele reprehenden-
do adhibeane circumspectionem maio-
rem, ne damnari calumnia e inscitix
possint.
Inconnexo primo ait Ramus Frequen-
ter allumi non idem sed maius. Nonac-
cendic etiam minus allumi. Si illudmo-
nendu, curhoc omicrendum: Aluncio
e conclulio eriam compendionon raro
Colerenunciari perhaec: Sed hoc, ereoil-
li
Connexus
primus.

## Folio 389 — 1045795771:0393
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000393.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
AVI
Ori alle
Mpelie
impeli
ebut, 1B
aligip
eanei
tE, quii
MaMII
ex ConIII
Atirill. 
plur
sentu
1B.
olopt
dost
alt
lene
Nona
eat
UII
sequ
IN DLALEOT. P. RAML. 389
lud. Sedancecedens, ergo colequens, ac. c
Tlociurlu cricissimum eR. Si declamare
Ramus poruicinucilicer, curnohoc quo-
que lalubriter monere:
In fine secundi connexi aic: Ilx dux Connexas
Syllosilni species lune omnium rlicarisI. secundus.
ma. Siverum est quod dicit (non aucem
minus lunerlicaca Forma simplices pri-
ma dx secunda, et enthrmemata) Calcem
debuerat generaliloco poluisle; quia veri-
quemodohoc est commune. Detenlor
clamabit eiulmodi monitiones ellepra-
ceptoru consectaria: de debere in postu.
miselle. Dicam cgo id ordine invencionis
concedi; sedno ordine dispolicionisme-
chodicae, rbi Ramus docerinter inuenta
id debere pexecedere quod estgeneralius.
FIeaurem hocpraeceptum verique com
mune connexo, quisnon rideat:
Indihuncto secudomoner de affectio- Discunctur
ne quadam aliena, quando disiunctus Ace secundus.
negatacopulaca. Detentorhicluopraece-
prori in faciem dicere porerar, non Aeri
Cyllosismucalem ri dispolicionis propria
sedaccidere, proprer affectionem aliena,
quianimirum negata copulario scconle-
Ctarium disunctionis. Sed hocprobacin
Ramo; NVos(puramusinonendum Cmi-
licer de ri reciprocationis in aliis formis
Gyllogisticis, peccamus. Irapraveamat luu
Bb:
Ia8I.

## Folio 390 — 1045795771:0394
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000394.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
39O NVOTA ANDREAE LIBAVLI
magistrum ve illi omnia condoner vicia,
nobis nulla: Imo cam iniquus eA VE ex
nolris rircutibus taciat vicia e puerilita-
ces; ex Rami riciis virtutes. Ilumanum
tamen es detendere praceptorem: led
VNSEVDTEDTOVES.
In omnipene praecepro logicopraeter
itus cA Arictoreles. Nullius inlcriprio pre
Ferceius nomen. Nonenim docetur Din
lectica secundum Aristorelem; noninué.
tio lecundum Aristocelem, no caula, non
Cllogilmus secundum Aristorelem. S0l2
mechodus lecundum Aristocelem pro-
POnItur. Ouid ergo: Iliene lat idoneus
CA aucor Arictoreles: Tamne incipimus
nolosrcam nad’avru docere, sedrar dei-
SPTEnea. Detenlor tamen excularionem
iuenic: Ced trinolam.
Dacur methodi de lcriprio lac pondero-
la iuxta ac obleura. Rit esse Dianoiam.
Noco icerum vocis insolentiam. Addic
Dianoiam axiomatum. Aciudicii dehini.
cio generalis disponebat argumenta, non
axiomara, nili forre odiolus ille intelle-
ctus in Rami animum non lac introlpe.
XII. Sequitur: axiomatum homogeneo.
cum: Tucelligam quia homogeneum e.
rac olsenciale, quale eA formatum FOr-
mae, species generi; methodum nullum
remucere enunciatum nili quodcale (I.
VtiCs
Arsstoteles
praeteritus.
Methodus.

## Folio 391 — 1045795771:0395
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000395.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
ex
ettn
ett
Mal
M.
Pla
li
net
IN DLALEOT. P. RAML. 392
reitatripler genus recipiatur, ve Ramus
Tupra allegauit. Sed demonstratum eAt
Ramum iplum hoc crebro neglexisse.
Deindehomogeneum mechodinon latis Homoge
est explicacum. Videtur enim accipien- neum.
dum esse de axiomaris inter le rno gene-
re d lubiecto cognatis; non de argumen-
tis Sibi elTentialibuS. FTOC (I CR; CCFECR a-
musnon lac prudenter aut Adelicer pEa-
cepic. Dicuntur illa axiomata praecede-
repronaturx lux claritare: Si hoc non
declarallerin lequentibus, rbirutegene-
ralius de illustrius praemicri, lpecialius de
obscurius lequi, rnumquodque ordinc
uo quo le atringunt proxime, putassem
omnia debere in methodo peacedere, dt
nihil esse secundum. Sed gratias illi agi-
mus propromta d liberali explicarione,
quam veinam adhibuisset etiam in aliis
PFACCPEIS.
Dememoriaaddiditrere quidé: Nam Memoria.
Ordomemoria iuvat: ledrolebat pungere
Therorculos, qui quintam rheroriceParTE
faciunt memoriam, quam illis creptam
Ramus collocauic ad methodum logica.
Incelligenda aute estmemoria arrificiola,
quaiuvarc etia poteratinventio incedens
Memoriose
pergenera d species; imo dimagines e etiam con
alia multa. Phylicicam faculrarem (ibi ac- fusa capine
cribuunt, ee nullo modo cocedune Ramo (o reddunt.
Bb 4 eius

## Folio 392 — 1045795771:0396
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000396.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
392 NVOTA ANDREA LIBAVII
ciuspollessionem, cum invetur quidem
ordine, at peumnosc. Silishecaderibu-
nalreritatis renerie, caula cadet Ramus.
Dicic methodo non ordinemeantum,
Ced a cotusionem indicari. syllogilmoin-
conlequentiam cum consequentia: AFa-
liasnon terunc ictas heterogenias in prae-
cepris Ramaei. Incellisiicta aiunt; quido-
pusestnonere: Velimtamemonerietia
ea qua possim incelligere. Nam noomnia
omnicempore d locoluccurrune.
Copiolushic estinterpres; quia vide-
bacus haerereaqua; adeorceciam in plae-
rilg; cuadac rauronozos. Illud (uspectu eA.
quodait Ariltorelem Colam illum docuil
lemethodum, qua abrniversalibus pro
cedir ad parricularia. Ouid: Nihilneha-
beat de mechodo prudentix: Dicetde-
Fenlor, affectiones ille lunc methodi, non
mechodi peculiares. Ouid cum inquam
postea: Illa affectiotanca cst, ve Faciem
mechodimuret in aliam. Itaque a dviris
prudencislimis methodus raria cAexpo.
lica, ee Ramus ipse methodum pruden-
tix nominae, Forcassis distincturus hanc
contra methodum artium, quae non sIC
prudentiae, Cedremeritatis, quodcamen
on Queodc.
Inarcium mechodo exponenda Ramus
nihil habet nih dehiniciones d distribu-
tiones
Method
udicra.
Copia Ra
Desectos
memodi
Ramea.

## Folio 393 — 1045795771:0397
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000397.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
IN DTALECZ. P. RAML 393
tiones decransiciones. Vbi proprietates;
Vbiregula, e admoniciones, interpreca-
tiones, declamationes, poérici vertus, que
omniainiplolibro logico trequenter po-
Cuic Ramus: Detenlor iuhebie meincel.
ligere. Vahincelligere Curnon _ defini-
tionem iubet incelligere, cum Facile (C
cogitacus dinisi partes quidnam (INE qua-
si cacim?Itaiubet incellirere etiam syllo-
vilmos pertinere ad mechodum, quiaera-
hantur a luis axiomatis, qua vel avronise
lincprincipia, vel principiorum conclu.
siones. Dumiusseritroram incelligere lo-
ricam nominatis salcem titulis.
In declararione methodiper exempla
poccarum historicorum, oratorum mita-
bilis est. Dixerar Aristocelem illam Colam
mechodum docuille. Vbirero: Cur sIlCE
celtimonium. Producatur locus, e clabo-
racio. Credoamplexum elle; ac modonc
Ramaeo. Cur producipollunepoeta; phi-
Lolopho in postremis relicto? Sed quod
probare per illos luos amicos cupie, id
non eHicic. Ricenim: PIanc viam sequi V0- Px volun-
lunt, quamuus non insistant 2 (quequ’aque.
Oargumencum Adele. Credam cgo R a- Sacto. O HX.
num leges scientificas oblerualle: quia
cas lequi roluit, licet non riquequaque
insistac. Duidestremere praecipere, l hoc
zIOn eAs
oeca
tatenon ea

## Folio 394 — 1045795771:0398
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000398.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
394 NOTE ANDREA L TBAYII
Poetx, Oratores, historici poriusme.
thodoprudencia rsilunt, quam rectaai-
eium. Veile hic fuerat admonere de exor-
dio, narratione, cheli, contirmatione,
conturatione ec Ppilogo; quariapene in
omni incedune oratione e epistola. Si
etiam oratores methodum contirmare
Pollune, qui scve libi aliam praesticuane,
luaque dinidane incaularum genera, Ia-
EuS, a Cerra argumenta: POeta item non
raro ordinem obseruat Cyllogilticum, ve
in lrricis, epiocamaris, ac. Ramus lalcem
vium producie modum quo incipitur à
medio, etc. In comicis dicitur methodus
calis elle, re Forruica rideantur omnia, ob-
seruatis actibus dlcenis. Curnon dici.
musnihil polle scribi a Edoctos.
Hlactenuslogica Rami. Dices: Omnia-
neimprobas in illo autore: Noninquam
c90, led quaedam; EE Ca agMa ex PArIC
in hunc tinem re ad mucuam condona-
tionem cenlores Aristoreleoruinuirem,
ex hrpochesiregularum scienciticaru que
in nulla humana arce pollune obseruare
penicus. Placet mihi diligentia Rami;
placet arpiBcia in muleis industrie corre
ctis, qua telicicare effecit, ve in iplampe-
nerericatem introspicere possimus, eam
que fundo cruere. Hlocmerico non ob.
Riterim, quin eius sepulchro imponatue
10gi.
Pocta

## Folio 395 — 1045795771:0399
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000399.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
1ba
Doti
MIe
redee
ImI
iape
illot
onti
aiuu
evelt.
Hem
tieu
Is(I
eliB
i
n0
ine
OME
inuIB
cati
bler
lla
ieCoII
Dla P
15, ed
NONB
D
IN DLALEOT. P. RAMI. 395
losicum monumentum. Ac omnia pon
ceranc heri modeste. Si enim produrillee
illa Cua inventanon aduersus Rristorelem
dreteres, sed proiis, quam bene seris-
set: Emendarune Aristorelica eriam aliis
Led cum laude e approbatione crudito-
rum. Censerivero eriam lua pallus fuissee
necregnare maluitser Tolus. Sed laris est
verborum.
DE OVIBVSDAM P. RA-
MO P A R VMI CONST A NYE R
e recte obiectis.
TOn est contemnendum Rami in-
Legenium. Ieaque monuerim quol-
dam, ne nimio Aristocelisamore intlam-
mati etiam ea in Ramum intorqueants
quae pueriles lusus, aur aniles tabulas re-
lipiunt potius, quam syncere philolo-
phantis, leuereque Racuentis animum.
Ricquidam Ramum eiusq; alleclas (C Or-
nare alienis plumis, rigilias aliorum inter-
cipere, reterum monumenta doctissima
carpere; publicam veilitare non spectare,
echis limilia conniciaremere effutit. Ouid
hacad epos: Noncontumeliis, ledveris
argumeris puonandum, aduersus cum vi-
rum, cuiingenium fuit sublime, de crudi-
tionon rulgaris. Ad sultos sulca.
NCgAE

## Folio 396 — 1045795771:0400
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000400.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
396 QNORVND. P. RAM. OBTEOT.
Resulo de Hesat idem demonstrationum reou.
monsdatio
las polle aue debere accommodari arri
Scienciceque omni, quia isnon fuerit A
riltocelilentus, nec aliis reteribus. Neque
hoc facit aduersus Ramum. Aristoreles
cerce principia sciencifica ica iudicanda
celuir. Eavero lune scienciarum iplarum,
quae luncprimae, pexecepta, ex quibuspe
tuneur demonstrariones, seu scienria le-
cunda, qua rocatur demonstraciua. Nec
quaedamitaiudicat, qua damnon; (edo-
mnia. Fs enim omnium hactenus parra.
cio. Icaq; deariomata illa appellat omnia.
Curergonon accommodenturillaeregu.
Ia Scienriis? Fuoluimus philolophi illa
monumenta lac diligenter. De scientiis
intormandis consticuendisque eum lo-
quiinillis animaduertimus. Cur licalie.
num à Censu ciusadhibere iudicio scien-
TIHCOFUI PERCCPEOTUI NOTaS EmSHOn
nes. FA e Aristoreli quod praeceptaacri
necscientia cum arce cadem. Ita enim ac.
cipit in 2. Flench. Cap. Vlc. I. RhCT. C. F. _ 2.
L. Mecaph. C in VIc. 2. Pos. Ouidni siscien-
ciasita intormars etiam artes. Nonignoio
cum cuncarrem aliquando rocare, cum
adhibicio praecepcorum ad rlum seu0.
pus, hoc eA vexEr Spectatur; scientiam
cum praceptorum cognitio leu cheoria
lncerim aurem e illa sentencia rata est.
Nihi
d
Scienria e
arsidem.

## Folio 397 — 1045795771:0401
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000401.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
1
qudie
aipse
ult
Ciet
tiU
Oi
ISp
loc on
illet
s
elett
euM
velit
ciola
eM
cepti
LCM
L. Cilit
UI
Ccaie, 
omte
scient
U THe
COHEVTATIO AB AND. L XB. 397
Nihilineshuic disceprationi Colidi. Ri-
dendi e illi Cunc qui nelcio qua pexpEO-
pera Capientia Logicam negar scientia aut Logica an
arcem esse, argumento, quia scientiae sine sctentia vel
ars vel neu
ParFICULALIUI ALEIUM ny DECoZCOV rOnCCaTCV trum
non secundorum, quorum estDialectica.
Addune hanc esse modum sciendi, nOn
Scientiam. Vndehxccam putida Nonde-
Ainitur scientia primis vel secundis noe-
maris. Verilqueenim estcommunis, led
principiis sciendi, hoc est praeceptis im-
moris Forma mechiodicaad rlum expol-
tis, quibus cogniris, quia caulam operum
habemus, scire dicimur. Tam autem Dia-
lecticagenerales omnium quae rluratio-
nis laudaro hune caulas continct. Oui er-
cononsicscientias Nec establurdum sci-
entiam ministrare sciencia. Facelant erzo
illae ineprix de oroano. Inculeant d illud
Dialecticam agere de probabilibus can- Dialectica
cum; Demonstrationem de leientiticis; de quibuo
Elenchos de Fallis. Antiquorum ea fuie 25ac.
discretio. Sedrecentum calculo pridem
correcta. Quoc enim logici criam anre
Ramum Dialectica inclulerunt omnias
Iple Socraces in Dialectica commendat cc
detinicionem de distributionem, aicque ca
quihisralene, eos Dialecticos nuncup2- ca
ri. Ac Aristoreles in libris analy scon po- cc
ceriorum detinirionem pro principioc
demon-

## Folio 398 — 1045795771:0402
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000402.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
398 OVYOKVND. P. R AM. OBTECT.
demonstrariuo habet; de distriburioner
ticur in scientiis ad genera e species, quae
caulas e effecta lecundu ellentiam conti-
nent, deducenda. Iudicioitag; cantorulo-
oicorum Dialecticae cseriam demonstra-
Eio. Ramusno contudit materias concin-
reces enecellarias, le d accurate distinxit.
Sinolunc aduexlariiilliinepeiverum dice.
re, abstincant a médaciis. Nugx sunt que
deblacerantur de logica Pheorica, quam
scienciam nominant, de practiea q scientia
eximune. Vna cademq; Dialecticamanet
Sciencia sine cantu doceatur ve possisciri
_ incelligi, sine ad rluim accomodetur, vt
secundum eius praescripcum aliquid tat.
Ita deproprie dicta scientia, de improprie
carriunt. Fiulmodine nusis sintonerande
aures eruditae: FCquisrus estram delira-
rum distinctionum? Aororum Comnium
estlorica mecaphylica, d logica comunis.
Prana defr. Dialecticam detiniuerunt quidamme-
nitio Diale- chodum inveniendi rerum e discernen.
di à Fal(0. Sed ee horum sencentia, quid
Aoamresipie, de qua Cicero dicir quod
neolectapriore parie Dialectica, polle.
riorem cantum exercuerie emendata elt.
CexreRhodolphus, Calarius, Philippus,
Cicero, Boechus de alii topicam includur
Dialectica, quae nec de veronectalloiu
dicando agie, nil cranscendenter easro.
C
Locica
Dheorica
 practica
Scietia pro-
pria impro–
hria
Aa.
opica

## Folio 399 — 1045795771:0403
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000403.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
CONEVTATTIO AB AND. L1B. 399
ces accipias, secus ac Aristoreles, quiveru
e Fallum extra compolicionem seu dispo-
Sitionem non quaeric. Topicam esse eam Fopica a
Dialecticae parrem quae tractat probabi- nalytica.
lia; analyun cam qua necellaria, puerilis
phancalia est. Grauis est autor C icero. 18
clasles argumerorum simplicium scuno-
tionum topica astignat. Ita d Boechus,
Rhodolphus e alii. Inde de sedes argu-
mentorum nominantur Loci: in quibus
cerre non tantum probabilialunt, led d
necellaria, caula scilicet, dehnitiones de
alia. Sed _ Aristoreles analyleos rocem
Syllooistica tractarioni accommodauie, (I
quidem is est distinctionis eins autor. Si
icem illa Cunt parres Dialecticae; nihilha-
bebicpraterenunciata. Ouisereolocus
erit praedicabilibus, ec simplicibusnorio-
nibus, Ceu arsumencis: AHtirmanc inven- Innontio e
tionem diudicium, non elle partes, sed
Ofticialogicatorius. Si elephas poser cu-
raremulcam, hiscelistam ionanisnoue.
retur Ramus. Sunto illa simul ofticia; an
ob id cellabune esse partes? Sed de Fallum
est quodcorius omnino lovica indilere-
tim sinc officia. Prioris enim partis scuto.
picatantum estinuenire; polterioriscair-
cuiudicare. Armatur aute Ramusindicio
Aoicoru, Ciceronis, Philippi, Rodolphi.
Bocthi. Itag; non estve mecuac iltas ranas.
Oux-
endicium.

## Folio 400 — 1045795771:0404
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000404.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
400 OVORVND. P. R AM. OBIECT.
Ouxdam c repreculis Cordidis prore-
pensnicedulaclamat, Rami asseclas nihil
haberenilirmbram Fallacem, noqo5 erron-
uannos qualescunq; descriptiones, repu-
diacis elsencialib. defnirionibus e distri-
bacionibus, ec. IIunc furere dicendu est.
Lognitur enim resipla. Addo quod pin-
guius soleant e copiolius detiniriperipa-
cerici. Kamei concilius. PTullum prohibee
Ramus; re qui a prolixas descripriones
in vluagnolcit. Mauulerame in praecepris
Scienciticis elsentiam rei paucis compre-
hendere qua odiole per omnia argumen-
ta inipla detinicione declamare, ee postea
nouis quaectionibus ea ipla iterum lon-
reodiolius inculcare, qui mos est quo-
Fundam.
ara BaV L exrara warros Aristoreli nota salrem
ee regulaiudicii est. CorrectorRamiad.
modum teltiucaxioma facit. Fademad-
hibetur cantuscientiticis per se spectan-
dis; aliis ex accidenEe, AECOEECCEOT Rami
aic, quod iubeat conquirere propolicio-
nes ejulmodi, in quibus praedicatuenun-
ciecur de omni subiecto. Hluius censura
ea na marros Cric, cum dico:
Omnis leo est asinus.
Omnishomo desipit.
Ve
ACAriltoceles, indicio ciusdem, nullis
nili demonsteatiuis adhibebac. Pudeat
cius
RamaoS
habere om
bram.
105

## Folio 401 — 1045795771:0405
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000405.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
ligue
ReS, II
ua
cenue
quod
iiper
Pul
SCom
dipol
erIm
Cripile
Mgu
e
a
espelt
Ramia
poeR
copoli
aiuem
18ceu
M
LH
COHEVTATIO AB AND. LIB. 4OE
eiulmodinugatores in cospectu lucis ap-
Parere, (pe oppuonandi Rami. Aristorelis
verba lunt: nara arros roro nequo s arn un
Ci Htas d, nVoS i un UnSt BOTE L, XOTEI VH. Hoc aduer-
Negat de omniesse quod contingens eM Carur (5) Ra
e particulare. Aonolcit ergo necellarium mais qui-
eernivertale, id quod lua natura tale est busdam qui
nonenunciandimodo, Ve:
Flomo est animalrationis particeps.
Estidem d asfirmatumm. Hlaec explica- r05.
tio Criam RamO OEATA CK. VerUIM VE in
superioribus dixi, monstrac quidem Axi-
Roreles qualia deberent esse ariomata
Scientiarum; sed nos non pollumus ca a(-
sequi, nec estallecurus iple. Ouaedamita
intormarii dxpropeaccedere in hraenatu-
ra latis eAt. Ouod conqueruntur omnes
artes repletas esle propolitionibus parri
cularibus; contingentibusque; id nil Fa-
citad Ramum, qui hoc accular, necrecté
Aeri ostediporest, nisi quod aliguid con-
cedendum sc humana imbecillitaci, de
ad necellaria aspieandum quancum Reri
pocest. Certe de Placo in Timeo e alibi
mutabilia leu continsentia sciri, et arre
comprehendi debere negac. Fit quis eAt
opiticum, qui doceac discipulum id cuius
ratio crasfucura sic alia: Plurimae aurem
arces edita sunt cum commentariis. HIOc
nonatrendunt Anciramaei. Teaque deci-
CC
PLCD-
aceut etiam
sectalia est
SHaTa NaV

## Folio 402 — 1045795771:0406
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000406.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
402 OVORYND. P. R AM. OBIECE
piuntur singularia eque pro praecepris
habenda aerniverlalia.
Dui legem nad avro cancum pramiltis
Seu ancecedeci syllogilmi actribuugtinon
Solideiudicant. Ariltoreles cerre demon-
Arationis sux conclusionem Facit expro.
priolubiecto a adiuneto. At e haec illi
TuBF xa D avro. Deinde eisencialis est pex-
mils complerio. Inde enim lequiturtan.
quam ex caulis effecta. Si illae lune na d’au-
70. Curnonhas: Consideretur hoc exem-
plum demonstrationis:
Ouodeanquerationis particeps est, id ra-
rione viipotest:
Lomo estrationis particeps:
FTomo ergo vtipotestratione.
Elisautem armistam impediris RamuS
non expuonabitur. Nonputovilibimon-
Aroliora commenta extare, quam quae at-
torc quidam in odium Rami ad declara-
tionem Sra davro. Nam dicit quarti per
se modi essecalia: Ramai quia mali philo-
siperse. Sophi concemnune Aristocelis philolo-
pliam: Ilomoquaanimal, sencir. EF Simi-
lia mutra. Opres ei elleboru. Negatidem
a Ramo dinilam esse legemhomogeneam
inmodos. Certe hocille adum brauitbre-
uirer exemplis, de generalidchnitione ex-
poluie, reluolocovidere est. Inrelligen.
da prius Ramaea philolophia est, quam
TaI
davri
Atulta ex
empla mo-
at quar

## Folio 403 — 1045795771:0407
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000407.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
120
Re
xn
ellpsa.
Turta
red at
demon
ex pre
hacile
F. IdHH.
Rul
IMOI
qed
declata
ei
ilo
Eix (m
ride
enent
ieb1e
neet
CONEYTATIO AB AND. L 1B. 408
eam Furilicer reprehendenda. Hloc Facto;
incerropicas affectiones argumentorum
invenietur quaenam sinena d’avro affecta,
eC QUX HON: GUOVETO AEGIIIEnTOCeTTO
lex na d’avro non perrinebic ad axiomata
logica: Fsprotecto logica e lui infor-
mandae regula; e aliarum areium. Sed
qualis est ille blacerator, cui in regulisictis
explicandis non laristaciune Themictius,
Thomas Aguinas, Folecus, Niphus, alii-
que innominari plures. Tales lunt qui an Ramas
Ramu omnino damnant. Mentitur cum ommino dis-
aic illum eoro genere a slolsis vecerum cesserit a vo
discrepare. Coteratur Ariltorelis licera ex
Sencencia cum Kamirerbis. Pacebit veri-
terrbuo.
tas. Nleminem aurem interprecum assecu
cum esse Aristorelem, grande est postula-
cum. Nec Ramus omnia line dilerimine
damnac. Non eseriribomitaturxireica-
lumniari. Ridiculu cA, quod negaclegem
nam ravros lancire de veritare, quia rerba
illa no signitcet de reritare, led de omni.
Talelne Cunc Anciram aiilli ricioli: leane
Speracis rictoriam: Anvero non peirara
xarros incellisitur de omniverum, necel
Parium, attirmacum: Sinihil licer adderes
cur alii adiiciune rd DFCL3 qua rocehoc
recbumindicatur.
Milerabilem elenehum comierie dum
concludie contra Ramum, si POsCanEUE
CC 2
areiut

## Folio 404 — 1045795771:0408
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000408.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
404 OVORVND. P. RAM. OBIFCTI
artium peaecepta raha varros tollirerum
rincentia p.Concingentiam, Forruica, ratione rectam
praeceptaar artesque cuerti, libertatem roluntatis de
Arui, ecc. Nonincelligic eciam mutabilia
perpetuo, axiomate nara rarros posse c-
nunciari, VE: Ilumana roluntas est muta-
bilis: venei indiscretim impingune; Ele.
menta unt corrupcibilia, ac. Incerim ca-
inen facetur regulas artium debere esse
20 70.  aVToS. FcCe aduerlarium Rami. IU-
dicetur d extali syllogismo:
Omne verum est na to. DaVToS.
ullum necatum est na ta D aVTOS.
Nullum erconeeatum verum.
learulcarouere exthesi P. Rami. Sedil-
lam is ne per lomnium quidem febrici.
cansridit. Omnergra varros verum iudi-
CduIC, SednONCONEId.
Ludic inepre dum de Crammatica ait,
Quodin ea nuIaFEFCSIMENATA XaVTOSVELIF
consequens, etiâ nulla fere inesse omnino
_e necessario vera. IIlud aure ideo ctatuie,
quianulla pene htregulaline exceptione,
ceste Donaro e aliis. Male informara
arcem obiicit. Si informaca sic legitime,
praeualebune praecepta rnivertalia, nec
tor excepciones inserentur. Fc quidem
quod actinet exceptiones; necessitas in-
terdum aliguas admietie, lue quianosno
allequimur ob aliquam circumstantiam
quod
S tollatut
rerum con-
tium sint
na2a  CV.
505
An in Cra
maricanibit
n9. Ta W aV
50
5
Exceptio-
nes.

## Folio 405 — 1045795771:0409
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000409.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
b1t0I
Dl
aalto
a
5 pellet.
est mulI.
Sunei ll
Mlrau
Coll
Rdilite
1715.
erumiI
matieas
21ios III
leostal
rcepto
Oati
amiSel
legit
lalas
et gull
ballao
IUIanOSa
Mailu
CONEVTATIO AB AND. LIB. 405
quod cupimus, siuc quia dispergeda con-
trahere ob doctrinx cuidentiam rolu-
mus, qua quidem causain omnesarres in-
uexic exceptiones. Sed aucoressibinimiu
indullerune. Reprehendune riri Capien-
tes etiam in periparo ex academia illos
qui primum ponuntregulis. deinde ex-
ceptiones, hasqueirerum aliisenmulant;
pastadiiciunt obsernationes, quibussuc-
CeRUHENOTX. ~NOTXnOTarUM. DuxhEC
tam peruerla praecipiendi racio est: Fuc-
niunt ex exceptiones in rlu. Ouiitaque
rlum praeceptisimmiscuerunt, ec histre-
quentes sunt exceptiones. Sed larius fue-
racpraecepta luo ordine tradere, derlum
postea leorlimmonstrare. Non quid Fa-
ctum sic, sed quodiuctum spectaus.
Duod colligit Grammaticam artem
nonelle, Carrium praecepta (IMErara W aV
ros, eiuldem eAtfecis. Admirtitur elechus
SovuBeBnoros, dum perperam factu, prO
legirimo lumit. Acluo scingulat gladio,
dum ante conteltus est debere artiupea
cepeaellenam varros. Odementem Ra-
mioppuonatorem.
Vulc Rami expoltionem S rara Xav
zos sionere in omnibus scientiis multa ab-
Curda: nontrahi debere id ad artes; relin-
quendu philosophis. Ouis non vider mu-
las huic blaceroni non fuisse lat propicias:
C
3
P

## Folio 406 — 1045795771:0410
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000410.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
406 (QVORVND. P. R AM. OBIECT.
Non incelligit illam nocam tantum ad-
hiberi ad vericacem necellariam aftirma-
eam, non ad veritarem simpliciter. Leaque
ineprit dum dicir, quianegata, contingen-
tia, parricularia, ac. Ite linerera, non pol-
lecam lesem reritatis elle.
Negac obseruari eam posseinrllaarte.
dua  uta ue ergo relinquenda philosophis: An
philosophia nullae lunc artes: Nos diri-
nius obleruari debere, quanquam nonvs-
queadeorigide queat: Frinhuctinem ea
Ck ex narura rerum magno iudicio Ari
Rocelis depromta.
Ridiculus estlogicus cum illud perpe.
tuum negac; ad politionem anceceden.
eis lequicus policio consequentis; q qui-
dem de rerum nacura agir perse, non de
Sophisticationibus. Aequi placeris homo
quibuldam doctis. Nimieum quicunque
lc opponic Ramo, etiam Scriphia rana,
adverlariis in admiratione oAt. Woliteira
rir an quid
pugnare, quilapicis.
Rectenegar in astrologorum eomen-
necessita. istihilpene esle necellarii, quod attinet
praedictiones. Vanienim vana raricinan-
TuC. Acincetim vera incorrupcaque actis
pexeceptanon Tunc inania. Non cuenire
aeristempeltaces reluntpraedictae, quan-
quam errare in accommodatione magi
Aer polli, tamen li exarre pronunciauit.
remam
An 19T
X _YF05 12t
obseruatio.
De antece-
dente (9)
conseq.
In astrolo-

## Folio 407 — 1045795771:0411
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000411.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
BIIBI
IIII
alti
c. lla
ri
Ip
l
ISI1
(05 d
nOMI
IMene
aio AI
peist
ecelt
NON
hon
11
Id
One
Ati
ais
Ie di
ett
CDBEVTATIO AB AND. L IB. 407
veniam neretur, non quod ipse aberra-
veric, duc fallum prxeceperiesciencia, sed
quod accidens inceruenerie ee effectum
mutaverir. FA aurem Rriltoreli in phy-
licis etiam hoc arciticiolum quod pla-
runque cuenie ex causis incimis natura-
libus.
Duerile plane est quod collisic, (i pra- si res gene-
smaTa nOn sInE rara varros, nec prima
rales an et
noemata elle; acque ica peccare Ramum ta prima.
divellendo hanclocierarem. Nocum eAt
in praxi non peccari vicio regularum, led
accommodancis vel inscicie de impericia,
vel neslectione. Optime aliquando sci-
musrniverlalia in medicina, ne quod con-
craria concrariis remedia; ac in accom-
modatione ad singularia, non intrequen-
cer intelices lumus, proprerea quod racio-
nesin re lingulari rarix comprehendi o-
mnes nonpossine, qua res maximefacie
medicinam coniecturalem, re de alias er-
ces in quibusrlus spectatur.
Nauiget Ancierras cum hoc paraloet ridiculum
(mo, (i Tolus Deus, inquie, eA ancos orar a Deo.
nacor, in arribus non porest habere locum ce
sencentia S nara vorros Ramaa: quia (0- ce
lum necellarium collicaliorum necesIta- c.
rem. implicem. Credo Deum ablolure a
talem; sedreliqua lunEPeF DeuM, ve qui cc
eA lecundus in secundis, a c. Ita que de vi- c
C.C 4
deaeur
tam noema
bophismae

## Folio 408 — 1045795771:0412
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000412.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
49B OYORVHD. P. RAM. OBABET.
deatur quale sicquodaie; reliqua omnia
elle arncos erstouera. Atroluntare diuina
ita Cuncraca, vr esle alirer no polsint. Non
enim poresthomo aliud quid elle quam
homo. Quicquid es auc ecaurnon est: de
cum cst, aliud essenon porect.
Temere nugatur cum colligir sicole.
rentur Ramai, cunc exoricurashareles,
accu Fore de Scholis cimmerias renebras
nos inualuras. Juishacomnia ante Ra-
mum excicauit: Vnde Ccoriltica religio:
F00Deo gratias a50 pro Ramea perspi-
cuirace, quanquam non omnia iltius riri
amplectenda censeam. Plurimum adiu-
cum ne eiuspraeceptis taceor, idquersu
pollum contectari, e adolelcentiae pro-
fectu. Mencitur negando in Ramaxaphi-
Locophia inveniri Arma Fundamenta pro
recitate. Hlicrhodos, hic (alter.
Carpir detinitiones Ramaeas Frustra;
Divilionesarrodic remere, vbimiriticus
CA logicus cum dichocomias intamat,
tancopere Aristoreli commendatas. Nec
nelciunt Ram zi eriam ex dispararis divi-
dererbi opusest. Improbant Ramaeili-
micationes rocanrque ineprias. Ec qui-
dem merico. Nulla cam atrocesractagi
Cunt ab lurdirates, qua non queant ictis
Cophistorum limitationibus exculari, sICuF
ille ipsenugatorinnumeras peneperple-
XItaTeS
An Ramat
Scholarum
PC1tB.
Desinitiones
Dee5.
d diuisio-
Cimitatio
es

## Folio 409 — 1045795771:0413
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000413.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
de
e e
V.d
duet
CllIo
latu
enedte
metie
reipe
pels
lius M
quer
ap
eest
ens
s
irihe
tam
a5. IB
15 di
maile
Et qu
allae
neil
aiset
perple.
xitale
CONEVTATTO AB AN. L. 1B. 409
ricates invexie, eor modis distinguendo
subiectum, seq; in variamonstraverten-
do. DuidFaciant ad exactam rericarem illi
vercumninonignoramus. Ouiinstruetus
estreris preceptis recté informatis, illino
opusestrilis Arophis. Simplici d apetta
vericati innicitur, nec particularia pro v
niversalibus, contingentia pronecellariis
imperite ponie, dc, rbi compellatur, luam
curpicudinem miriteis commentis exou-
lac. Calumnias e mendacia in RaIm 2O5
porrentose eAula, de dinisione proprio-
rumnulla, de promilcua omnium inter-
pretatione, deneglectis respectibus, eec.
Praetereo.
Videant Medici, Tureconsulti, Theo- Theologi
logi, quos acculatneglecte legisnara rav- (9c. dicun-
ro5, negatquerila apudiplospencerem.
tur neglice
relecem
plainveniei. An illinihil habeanenecella- 1ara Xav-
rioreri, altirmari, de omni.
205.
Dum dicir non omnes propoltiones arriu prae-
in arcibus esse simpliciter veraS PFOPEer Cextaanbe
8. Echocrerisimile est iplius sophista
ra.
Rudio. Namtorum quod in Ramum ef-
fundic, arguit cum artem Falsi didicisle.
lgnorat miser exceptiones esse regularu
Dartes, paulo diverse enunciatas.
Theolorirideant de CuoForo. Hlic an-
ciramaus illorum rericarem tacie Cuspe-
C 5
ctam,

## Folio 410 — 1045795771:0414
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000414.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
ATO OVORVND. P. R AM. OBLECT.
ctam negans extare apudillos regulasin-
Ecce ani Formacas lecundum rarae rarros, de nomi-
natim dicir mulca eAe in Theologiaenun-
nCiaTaNOMNIlI ErEKL IS REEECOS rara rarToS,
n nonaurem rad’annocrar, vehoc: Omnes
credentes leruaneur; dicir rnivertale seu
de omni elle lalcem dictione, non aurem
rericace. Duis iam harcles blasphemas
parcuric, Ram xine an hi qui le Ramotam
Aolide opponunc: Ita delirat de inhis: O.
mnis qui videt Alium habet ritam ater-
nam: Omnepeccacum eollicur in bapei-
 lino. Omnia Ecclehaemembra lune Chri-
i membra: Omnes morrui relurgent.
ecc. quae omnia aic carapantica esse non
aexnBciae lednEEc. Ergo aliud dicitur inla-
crislireris, aliud verum cM: Si congrua sE
eius incerpretatio, cerre dictio ipla eAt
blasphema e periculola. Alium quaerire
Pacionum Anciram xi.
Ramuslegem na d’avro uoinstituro de
iudicionominat legem iusticix, quia le
Cundum Cam Cuiq; AFEIEE AFGUIENEOETI-
uicurluum. L. tructuhonorarium pro.
duxiccitulum. Ille aenascosridicule aduer-
sarur, negans id iultum, quia voxne d’aulo
nonligmihceriuctum. Ohominemcatum
ec lepidum. Fiusmodi est d inhoc, quod
ecoucrario concludic lo rg. ru ov BeCnnosFo-
Feimulticie, (irad aectolicinsticia: EEPuTat
1d ab-
rM.
(d avro

## Folio 411 — 1045795771:0415
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000415.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
BIII
E
Cal
red
ned
6i
61I
CONEVTATTO AB AND. LTB. AII
id absurdum. Acillegicimum est de Cophi-
Ricum accidens opponere, cum dicen-
dum eracnad’àvro. Ipse Aristoreles e0-
mnesalii id iniustum, iniquum, de incer
Cophisticos elenchos, non in arcibus ee
Scientiis ponendum habuerunE. PutaC aU-
remna ra ovubEnnos esse cum dicitur: ui- ng ra ovpehe-
damhomines pieriuunt. Pol Fortalss
ita id exponi; quia forre non homo, sed
piuspieriuie, sicur non homo medetur,
sed medicus, ecc. led tam exilia hic non
nOEaNEUT. Non FerE Aristoreles S in rC
61H95.
physica praecipere relis; rnitas loquieur; a
Rubrum renic: pallium dicie, ac. nec a
in Theologia sanum est, AIbum credit; a
Funica hde lua viuic, ec. Ica nec Turis-a
contulcus ferre poterie; Liber cA aIS X -a
qui de boni; paprrus est virtus; bacu- c
lus cribuie cuique uum, dec. Fa veroo- a
mnia xaera ovubebnnos Cune, cum accidane
rebusperle.
Errac cum dicie nara ovubebnoS esTC
hoc: Homo lognitur, quia non semper
loquatur. Discac ex nacurali aftectione
indicandum esse; non ex lingulari a-
ctu. AHinsic Ramaeis quod iltam regi.
lam accipiane errnares line dictinctione,
acque ita tollane artium cognationem,
aboleane facilicatem docendi, ec. CuII
alias s distinsuntur polse concediinnuat.
Omi-

## Folio 412 — 1045795771:0416
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000416.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
4T2 OVORVND. P. R AM. OBTECT.
Omiserum antasonistam. Nonintellixie
aliud esle praecepta arrium constituere, a
liud ad docendum e rrendum accom-
modare. Incerprecilicet asciscere aliquid
ex aliis arcibus; led non praecepta intor.
manci. Manet lua artibus cognario etiam
cum cuiquerelinquitur luum. P’erperam
iudicat, cum contundic artesnudas, cum
alieniram arcibus declaratis interprerando. Veau
cem Caluer confutiones lubiectorum in
aetibus, d alienitates, quam Frivola con-
miniscicurs Distinouicoenera, subiecta,
distinguie raria propria Cubiecti, distin-
ouic genera accidentium, distinguitmo-
dos considerationum; quia subiecta line
velpropria rel communia; remota pro-
XiIma, _C.
Ouid estinlanire Cihocnon est: Nu-
merus eiusque praecepta na d’aurd est A.
richmerica. Si ingreditur Dialecticam;
exemplariter ingreditur, non quod nu-
merus sc, sed quod in iplo pracepticu
iusdam exemplum. Hloc sciunc de Fatentur
Ramaei. IIlud aurem terre non possunt,
cum peaecepta Arichmerica peaecipiuntur
inDialectica, dec. Ec hociple improbat
Ariltoreles, qui negat alienae artis dogman
probari polleper artem alienam; auerla-
curque contuliones. Cerrum eA Antira,
maeos plaerolq; nunqua incelligere Rami
Men
exeusatio.

## Folio 413 — 1045795771:0417
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000417.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
BIEB
nine
diner
M dee
opeali
e
deo
Deipe
dasi 1
d. II
LOIIII
dolae1
lubieu
g ulte
sul
ectul
1012
ectieu
vodi
cepi
laten
ponu
M. 1
ipi
ppiel
dost
AMII
iel
jallet
M
COHEVTATIO AD AND. L 1B. 413
mencem. P. staurem alia rario operum aF-
tis. Inhismulcarum artium vlus cOnCuI-
ric, veinpoematis, oracionibus, hictoriis,
dispucationibus, etc.
Negac ullam arrem eradi posse perte
cte ablque altera. Delicat. Oudenimnon
Ars Ella ax
possit tradi
absque al
POlIc. Annon queque constat luamare- rera
ria d Forma pertecte: Inseruitaltera alce-
tiininuerione, de ru; reomnibus Gramm-
matica d logica; sedinuenea d constitu-
ta nihil aliud habene praecer suum. Ita A-
richmerica nihil nisi de numeris prace-
Pca, ecc. Sedille mirus philosophusana-
logias proidencitate adducit, de quod pe-
nuria rocum, aut etiam sgniticatioerans-
Scendens efficit, aecium avromn alleribie
perperam. Fsconiunctio in Geammati-
ca; estd inlogica; sed dictio communis
verobique elt; Resnon est. Ica de aliis.
Anile Cophisima est quod in rnaperse
cradicu, in altera poni pollit per accidens.
Peaceptio ipla id plane abhorrec. Incer-
precanci ec rienti permilsa licentia cR.
Duodrhetoribus Calrem socar, no autem Lhetoribus
roaandes cribuit, de rhetores accipit peo
Oratoribus; rideat quomodocorum estu-
lacimpecum.
Puerilem clenchum admietie, cum aic,
legemnad avrono posse eeiusticia, quia n. d’avroan
iusticia sic Echica rirrus, non logica; ve ita rustreta.
viola-
tantum aa
Eur opinio.

## Folio 414 — 1045795771:0418
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000418.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
424 (DYORVHD. P. R AM. OBIECT.
violata sicip la lex na d’avlo. Nonincellivie
Echicam iusticiam in Echica quidemera
dipropriis pracepris: ac vim luam exere.
re in omnia quae lunt iuste dispolica. Ica
de logica praeceptaprimum locum in lua
arce habene, ac porestatem diffunduntin
arces omnes tanquam lubiecta e mare.
rias circa quas inueniendas R indicandas
OCCUPaNEMI.
Inlesena dono, quam Ramus Capientix
consecrauit, ridec iterum inepte, qualiis
volueriererbum verboredderes cum spe-
ctaverir Capienrem digectionem axioma-
cum generaliu e specialiu, qua herrgene:
ralilocoilla, haec specialiponantur, sicut
ipseair plcilolophus: Natura accomoda-
cum ck, primum communia dicere, de
inde quae lunc circa rnumquodque pro-
pria contemplari, eec. Ordinem autem
accingi illa lege indicatron na d’Bnu, de VOK
aspcror: quanquam vna sit coniunetareci.
procatio, d dispolitorumm aequalitas, licut
Arinaxiomatis scienciticis. Notamus au-
tem d ipli, quam difficile sic omniain ar-
cibus reciprocaponere, quanquam piae
ceptipertectio id reguirae. In detinitio-
nibus, divisionibus, d pprietatibus, qua
cela Cola Aristoreli lunc scientitica praece.
pta, id obseruari cerre lat exacte pores, at-
quc eciam debet. Sedridendum neregu-
laru
ad o7
J. KCY. Y

## Folio 415 — 1045795771:0419
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000419.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
Slap
re, q
estu
Maul
IrNIS
NuI, 
ReOm
deue
em ale
Bio se
unetate
alitas, 
ramu
mnial
icap
COHEYTATIO AD AND. LIB. 415
lacum partes procoris arripiantur. LiCuEHE Partscula
cum dirimistoram defnitionem; Vr: FT0- ria ex onis
mo el animal racionale: Hlomo est ani
mal: Hlomo ettrationalis. Ica in dinitioni-
Mersalib
diremta.
bus: Animal est bestia ec homo. Bestia elt
animal: Hlomo est animal, ec. Iracum
peopria generalium repetuntur in specia-
libus illisq; accommodancur, crrplSHI;
reluri: Hlomoloquicur: hoc generale elt;
e secundum legem nab onx, loqui, debet
apponihomini. Sederyplis comieticur, cu
propriu generis allignas speciei, dicisque;
Platoloquitur. Ita recte dictum est ex le-
secacholica; Equus esanimalhinniens:
Aclex dissipatur, cum parces detnitionis
dirimuneur vel speciebus accom odancur;
ve Bucephalus estanimal hinniens: Cquus es
est animal: Bucephalus hinnic: guorum cc
nullum rCCIDEOCAE ex XquO. EC SIC aF -
suiclexna d’onv oparor haec accributa non
esse his propria, sed comperere alicui
Luperioci. Ex his intelligieur quando
imbecillicas nostea obAter, quo minus
obleruare semper illam legem posimus;
nempe cunc cum illud generale inveni euando
re, auc nominare non polsuus, au
parsiculare
bns co
CerrE cirra contusIOneM PEECCPTOTUM mur Es
non exprimere eoinloco, rbiponencum
eA parriculare, cum camen lud narura LIE:
LTCMCUM Ex BCHCTEFCPCTIIHS PFACCPEA
_ PxO.
ba
Nim
pell
d_I
iudie
1

## Folio 416 — 1045795771:0420
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000420.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
+16 OVORVND. D. R AM. OBTECT.
_ proprietates, casq; adhibemus ad spe
Cies. HLec elimilia cum non accendaneae
verlarii Ramaorum; mulca aduertus eos
cemere effundunt.
du
lexis na do Agitur posteade lententia legis nadon
EpcoroV. Vule Antasonista relle Ca, VEpFa
dicacu insic luo primo eimmediaco sub,
ICCEO, CIII QHO COHCFEaTUE. Concedicire
artesregrere re generalia generaliter di-
catur idgs semeltantum: Se d exillareoula
non esle afArIaE. Donat Ramoplusni-
inio. Illam incerprecationem ample ctitur
Ramus, Facecurque non primastarim f
cie lanciriictum ordinem calege; Atinde
exeius potentia deduciagnoscit. Si enim
consequens primum debetinesse antece.
denei, itarenulliinsicprius; velurihomo
oloquitur: FEnon: Petrus loquitur: effici
cur inde hoc axioma in co genere omniu
Cummum e primum esle. Si primum est,
ordinem (ubsecutionis ad alia indicat; que
Pune Cubalcerna; in quibus icem Cancieve
Tuo generi lua propriecas cribuacur pri-
Inum, aC. Acque ita efficitur recum illa
prima in luis generibus; cum inter se co-
mitcunitur, ordine generum e specierum
distene, SeGue seguanEUE _E anFCCCdanE,
nontantum generalia dicantur generali-
ter specialia specialicer, sed e instus ob-
seruetur ordo. Vis ersolegis illius eriam
Ordi
ln
HI
M
q
UI
e
hon
luII
II
1
deta
20v.
t

## Folio 417 — 1045795771:0421
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000421.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
esieia
ed. rp
editol
ralier
cIaI
eoplu
aptedt
attaim
seidii
L. SIe
leae
lutito
cUII. C
TeOM
ImuI
VECUI
nerset
pecien
receda
geneta
ustuse
liudet
COHEYZRETO AB AND. L LB. 4 17
ordinem comprehendic, quem tamen ac
curacius lancit methodus.
Cum autem Facearur aduerlarius Cemet
cancum generalia poni deberein arre, nin
hilominus pucat genus recté in nomine
siverbo aliisq; collocari, ideo quiain ver-
boaliuid honiticer quaminnomine. Sed
dehocnolaborat Ramus: Nomina, pro-
nomina, parcicipia eandem generisrario-
nem habene. Leaque inhis si ligillatimre-
pericur; caucologia tc dere e vocabulo:
Inverbosalcem herocabulo. Icaq: iudicae
Ramussi commodum haberi polsir, aliud
substicuendum esse: Sinon polsic, neceM-
cariinleruie, sicuc Caepô in logicis in afir-
marione, negacione, necessitare, conle-
quecia simplici, copoluco, ppolitione, an-
recedère, colequente, qualicare, proprio,
ac. Acsimo d rocabula ex aliis arribus al-
Cumic. Iea genus in Cramatica, alia rarione
estin Dialectica; lcaproprium, comune,
coniusatas rerbu, coiunetio quadcuplex,
ecc. e loge pluresroces clogicarranslare
Cunc in Grammarica e Rhecoricam. Hlic
in se nihil delinquitur, sed Calcem in vo-
ce. Si hocpuonant aduerlarii, lis perme
compolira esto. Duomodo aurem acci-
Diatur roxhicibi; arguir definicio, venon
sic opuslexico. Vicandae tam C (UNEFUrPES
rgrarenoeis, ee precexrusignauix. Itaenim
de
Tolae-
musi
centu
luert

## Folio 418 — 1045795771:0422
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000422.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
418 OVORVN. P. R AM. OBPECT.
Colacilmi commitcuntur. Videndu qui-
busrocibus marime sincrhartihices, ea-
pud lacinos lacinissimi; in aliis linguis alii.
Vbirorcommoda decst; Hloratianucon-
silium non est inutile, quod iubet par-
ce decorquere rocabula Craco fonte,
id quod Cicero iplefecit; Fecit 6a2a e a-
liimulei.
Fst dehoc cerramen aduerlus Ramum
admodum leue, e inconsultum, in quo
de Grammarica definitione avitur, ec Or-
chographia. Negac lesirime dehinicumel
se, quod Grammarica licars beneloquen-
di; quia liceria scribedi, iuxra dictum: Ra-
eio recte lcribendi cum loguendo juncta
es. Ridiculam smplicirare. Si iuncta est
cum loquendo, non cgebicpraeceptispe-
culiaribus, sed expediecurillis ipsis, ericqi
Cacis id Cemel monuilse. Ingerere auré de-
finitioni arrium consectaria no aeriner. rd
eaperlicet inde Grammarica dicta (IC, no
CRprimum de essentialicer Crammarica,
Ced eius racioni adiunsitur, estque aliquo
modocria Rhetoricae. Seguicur enim p-
nunciarione porius qua locutione, quan-
qua non semper. Mulcienim alicer scribue
ac pronunciane; quada aurem etia scribi
nopollune, renesatio rusticoru Sueuia.
Nec invila Crammarica extant peculiaria
Ceribedi precepra; se d rix detinitio ortho-
5r2
Decram-
matica de-
sodena

## Folio 419 — 1045795771:0423
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000423.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
dour
idendi
Clmto, 
plingu
CatianuI
dres
aeo lo
lmul
um, I9
situ, il
etinium
relbque
ictum. A
endoiun
 Ilmul
acepu
iplis, et
erealle
BatiIIe
lictall.
amMaII
qued
UTetim
One, s
icerle
retiale
eudu
pecull
HIDOI
COHEVTATTO AB AND. L TB. 418
sraphix illustratur exeplo Vallo d Fallo:
quanqua quida mepee illi subiccerit prae-
ceptadeliteris, que lunt iphus rocis, ec sic
ermologia, non scriprure. Sihancinlice
ris exisimus, rectius à Peribis dpictoribus
pecicur, quam Grammaricis. Vlui plaeraq;
comendantur. Non itaq; lat considerare
hic puonane. Juod homminoroluncin
detinitione metionem Facienda scriprio-
nis, curno d prolodia _ CyntaxCOS, dEF-
ermolosia nominatim: Siloquicomple-
eticurrna has, curnoillam: Licet detni
reperparces; (edrbigenericum oficiu de
Forma elt, hac reimur porius in generali
defnicione. Sichocmunus Grammarica
et scriprionem locurioni conciliet; ac id
non erat detinitione exprimendum.
Nonminus haberingenii quod repre. De nomino.
hendune deinicionem nomrinis, ReganLG;
nomen elle rocemnumeri, generis de ca-
tus; quiagenus sit de verbo comune. Non
incellisur lalcem rocabulucommunicaris
remnoirem; neq;camen illud lac caltiga-
ces trehocorgumeneo obiter disputat qui- In definitio
da de differeneia detinicionis, negacq; in netancum
detinirione quicqua comune else debere senus com-
praecer genus. Ac ille nec kriltorelen
nec Ramum incelligic. C errephilolophus
mune.
legirimas detinitiones d has pnunciac, in 2. an. post. 14.
quibus singula Cunc comunia. Cimulvero
dC
2
TUAMES

## Folio 420 — 1045795771:0424
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000424.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
42OOVORVHD. P. RAM. OBLFOT.
Tumta propria; ve: Prinitas est numerus
impar primus:rbiomnes roces dehnicio
nis ligillatim copecunt etiam aliis, atcOn-
iunetim non nilcrinitati, siquidem phi-
losophusrnicarenumeris eximit. Fclune
cerce mulea definitiones, in quibusictud
euenit; re: Cuctus estlensus Caporum: (a-
poralsionatur omni sapido; led quia non
senticur nili d gustu; efcitur, relentire de
Caper, detiniant ductum; quanquam de
lensus sic rox communis. Ilinc dicimus
Formalem differentiam calibus simuloc-
culcari, quae, si dispergas, peric, perinde
ac in parcibus domus, qua disperla do-
inum non faciune, ex pollunt criam ad
alias res rurpari; coniunctae vero rni-
exquelegitime doinus formam compre-
trendunt.
cap Aiunc Ramum cemere cotundercme.
caelosica. captrlicam de losicam, quarum camenil-
la SiEgeneraliOL, CIIM COnTINCaL r pNISa
xadono. Fgorero Rami culpam videonul-
la. Predicamenta porius extollenda erane,
E quidvlera logicaponendum. Sed illael.
se omnium arcium in generalistima capita
redactam exceptionem nemonon videt.
Disperlapassim, ex tamen communitate
convenientia unc excepta, de ligillatim
Propolica. Mechaphysica lubiectu dicune
esse or qua or sine moru materia de acci-
denci-

## Folio 421 — 1045795771:0425
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000425.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
1IBI
num
ett
3ab
Lui
QuIdi
Illa
dein
imulo
peiu
erlel
etmme
eld 1
COM
letem
amet
m p
deoM
dera
dila
onill
TuMIa
ellic
adieu
_aI
demp
 ll
busil
eniise
Aett
GiOHEDTAETO AB AND. LIB. 42C
dentibus cosiderarum. Pales aurem (UInE
logicatorma ee haruymbola, icemma-
ceria. Itaque quid habebit illa praeterfor-
massmaterias, genera, species, e exhista-
etas definitiones Hlec generica conside-
racione lunc logica; speciali, seu particula-
ris luarum artium, ve Theologix, Phylce.
ecc. Itaque de Capiencianominacus cstille
cractatus, e Theologia, de mecaphrlica.
Sapieciaideo, quia generalium e specia-
lium artiu ellentias comprehedic; Theo-
logia quia abstrahir ab omniaccidente, a(-
sequiturq; dininas anudastormas: MC-
caphylica, quia phylicam lequitur, requa
mocu demateria sepolica, Calcem ensin lua
natura considerat. Sirerd consideres qua
Aristoceles cogellerit inictis libris, dilpu-
cationes rariasinuenies de homourmis.
corumque explicatione. P’aucarerodere
ipla. Sed haeclunemanifecta. Illisuneri-
dendi, qui mrsteria in illis libris quarunt.
in quibus unc cabalista quidam e Fal(e
chrmici, dec. Puerilirer lapiunc echiqui
roluntmecaphrsica continereres re lunts
logicam eas accommodare ad rum, de
cransferre ad parricularia argumentan. Ramus di
do,ac.
disse Sale-
Mordet sigaris calcaneum Formiculas cicam cum
dum ille dispucacorai, cotudisse Ramum ei rarionis
nacuralem racionis rim cum Dialectica, naturalis.
D. d.
cum
citur consu–

## Folio 422 — 1045795771:0426
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000426.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
422 OVORVHD. P. R AM. OBIECT.
cum (cripserie, Dialectico nosfungimu-
nece, quories rationercimur. AcPlatodi-
cebatcanerca elle nosco zenaz: nec intelli-
gebartutilem rlum X imperitum, ledar-
ciliciolum. Oui numerat docet, dcc. ra-
tione reitur dupliciter generaliterprimu,
quia Dialectica cAinformatrix e modus
omnium aliarum arrium, imo elui ipsus;
pottea specialiter secundum cuiusque ar-
cismodum. Pamne eroo tenuis cruditio-
nis cingenii pene nulliushomines se op.
ponere Ramo: diclegentem, et scriben-
cemicem rationerei; pocerat dicere devi
denrem, ee scabentem. Fiulmodi anilia
quanti lunc: Dialectica non cArlusra
tionis inarriticiolus. Icaque e rusticus
ipericus ratione reiturnaturali, ledob
id logicus non est. Obiiciendum est illi
blaceroniroraB avro. Nam ratiocinansr-
cicurratione, non seribens. Scribierario-
cinans rara ovSCEnoS, _ COntra. Scriba
aurem quisque eA, vee lectorpeculiari
tacultate, cui coniuncta porest esle vislo-
sica, tanquam generalis. Tales sunenu-
7a de ente, e non ente, quae pudorem
debebane incutere viris grauibus, vi
dencibus eas a sua factionis homunculis
in publico cum magno peripari dedecore
proponi.
Mendacium committie, cum Ciceroni
cribuie
 Alcibu
de

## Folio 423 — 1045795771:0427
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000427.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
BIu
Tumgu
Eltao
deciul
M, bl1
et, dilit
Mer pi
dem
elipt
niuqua
Setuli
inesti
delcbi
iceret
nodia
etti
8
ill,
ib
de
Id.
lat
dip
idle
COHEVTATIO AB AND. L IB. 423
eribuit quod rnam salcem partem logici An Cicero
habicus distinxeric morestoicorum in in- bnam parte
Dialecticae
vencionem aiudicium. Ica inquir CIcC. distinxerito
xo: Cum omnis ratio diligens dillerendi (5c.
duas hrabeac parces, vuam inveniendi, al- Ita aristot.
ceram iudicadi; veriulq; princeps, remitri in antepra-
quideriderur, Aristoreles fuic. Scoiciaure
dicamentis
nomine sim-
in alcera claborarune. Iudicandi enim vias plicium C9
diligenter persecuri sunc, eam scientiam compositoris
quam dialecticam appellane: Inveniendi has duas
autem, quae copice dicitur, quae ad rium partes ex-
Porior erat e Ordine naturx cexte prior, Pressit.
coram religuerunt.
Icain 2. de fin. Dialecticarna continee a
omnem dperspiciendi quid in quaquere a
Sucscienciam, ee indicandi quale quidque a
Cc. Vbiroxrna, non indicac eriam aliam
esse Dialecticam. sed exclusiua eA, _c.
elinc incellise quod cum Cicero Diale-
eticam veri Fallique disceptarricem ap-
pellat, id Aoice de synecdochice dictum
sIC. Aequi cumita conera Ramum dispu-
cacur, rident granes periparerici quidam,
ex probant:
Arrodic d absolure consentaneu, quali consentan
nolicablolutum, quod relacu eA, vecausa neum.
e effectus. Sednania anilis est. Aliaratio
estrelarionis, alia absolura coliderationis.
Aristorelisluncictae roces, qousyonanncos
Od
4
habet.

## Folio 424 — 1045795771:0428
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000428.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
424 OVORYH. P. RAM. OBIFCT
habet, e ossonrn. CicerO interpretatur
consentanca.
Aris. 2. B0st.
3. (3 7, Cap.
 
Licem ac ariomare puerilem, esse et
iam Coclenius ostendic. Nonionocum est
Ariscocelem vace rei specialius: sed rlu
Scoicorum quituerut pouncoralor de Cice-
ronis, in amplum producta est. Sinonpla-
cechec; dicas proca, enunciatum _C. RC-
liqua Furilia PEXTCICO.
Texanc alii Ramum doccrinamodaliu,
qua alinorum CtuX, auc pons Cl. Sed
quantum ego adhuc vidi, nihil Colidiad-
versus ciuslententiâ clcinventum. Reue
ra enim modales enunciationesnihillune
aliud qua axiomata cum indicii velnecel.
Parii, vel contingentis, relimporsibilis vel
Pollibilis addicamero, quo quidé tcario-
ma dilpolicum ex lubiecto ee adiuncto.
non aliis lesibus indicandum, quam his
qua a Ramo Cunt politx. Hloc axioma:
 Deuses omnipocens: iudicatur necelsa
e Fiovecum. Adde eiiudicii huiusnomen,
v X Ac: Deum omnipocente esse clnecel-
3 Cc. lca: Plato eAtris bonus: FRcontingen-
n tisveritaris; cum hroc indicio eAertur icas
 Platone elle rirum bonum cscoringens.
 Rurlus: Canis esthomo: Imposibile est,
 dc nunqua rerum. Cummodoindicii, AE
 modale; ve: canem esse hominem impol.
fibile eAt. Ita est de possibili, cuiuscamen
sion
Axioa
. ca .
O. (62
ast.

## Folio 425 — 1045795771:0429
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000429.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
MC
NOI
dal
Mdlu
Sinons
Me
AMD
sel.
II
um
l
velu
I
et
DC XB
PIIII
15MII
ectui
Ont
Rett
Ilo
i1
MI
iuII
COHEVTATIO AB AND. LID. 425
significatio e contingenti de necellario
congruit. Ilosaurem indiciimodos (I du- Modalium
cas peirnam candemque quaectionem:
oppositio
facit ad ia-
quiaiplincer se opponuneur sibi, Oppo- dicium veri
ltio efficicur modalium, ve: necelle CA (9 falsidi
hominem loqui; impossibile est homi-sneuendit.
nem loquis Contingens esthominem lo-
qui; Possibile esthominem loqui. Hluius
oppolicionis liquis estrus; isnon differe
a contradictionibus aliis, scilicer re illu-
srior Rac reriras. Nam aperre fallum eAt
cum dico: impossibile esthominé loqui.
Veru ergoeric: necellariu eA hominem
loqui. Nam necellarii contrarium estim
possibile. Tcarerum erit echoc. Polibile
esthominem loqui, quatenus idnecesr
cati commune est. Fallum es, contingens
hominem loqui, si de nacuraliaffectione,
redecee, accipiatur. Deactu reroproba-
bile est. Fademres est, s addancurnega-
ciones de attirmacionibus opponantur.
Nulla cerre opus est nona doctrina. Ic-
mereerso laborat quicunque in hocali-
norum ponce aduertus Ramum dilceptat.
Pocerar eadem ratione etiam in vero e
Fallo, aliisque actriburis rariari. Sed quis
e
e
rlus: Perrum currere verum elt, Perrum cc
currere Fallum est. Socrarem mori esna- cc
curale; Aracorem arare estiuctum; Fallere c.
idem ectiniustu; animam Colucam a COF- cc
de
POrC

## Folio 426 — 1045795771:0430
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000430.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
426 OVORVHD. P. R AN. OBIECT.
 poreriverenon estnarurale, dec. Quod
autem de negarionibus puonane linene
modo apponendae, in vinculo vetaciant
contradictionem, anile plane eAt. Si appo-
nisvinculo prius afrmaco; fcaxiomarica
i concradictio, vr: Auemvolare cAnccella-
e tium; Auem volarenon eltnccellarium.
i linmodis; hr contradictio nonariomati-
ncaledeopica, re: Auem rolare estcontin-
ogens, Auem rolare estnon contingens. Fr
cum haec permutentur aliis quibus aqui-
ualeng,re: non necellarium idem estcon-
cingenei; non possibile idem imposibi-
li, Scc. Fuenit aliqua rariacio in iudicio,
(ed quae Facile indicari possu cum ex lin-
pua, cum praeceptislosicis.
Afectio argumentorum mucata, mu-
tat enunciarionem. Fs de alia rario cum
icti modi manene regula indicii logici,
neclune pars axiomatum, alia rario cum
ad ipla axiomata cam que argumenta po.
nuncur. Isis obseruarislis tacile componi
Porest.
Reductio 2. Dereductione imperfectarum Agura-
(93. ficura
rum, secundae ec cerriae ad primam qua
rocacur pertecta, speculationes rradutur
ociola, pertinentes adinuentiomis prima
racionem Armamentumq: porius, quam
ad preceprionem arlum. Saris estl ex h-
rura rlu arciticum ee ratione lunc costan-
TCS

## Folio 427 — 1045795771:0431
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000431.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
D1
etal
Lidtu
CiBnH
eltiu
Aion
Aeomm
psenl
dun
nelli
M
Ca(a, l
calio1
aHDCI
reno
COM
Mlgu
natet
Uan
1s palta
15, 911
Aleul
rcolle
CONEVTA TIO AB AND. L 1B. 427
ces, echocnomine in arrem receptae. Ari-
Roreles in inveniendisiis exingeniiluru-
zia addidic aliquid, quod cum aliis multis
neclexecune lapientiores. Ouodsiomnia
ciulmodi snc arri constirutae ingerenda,
peccarun peririssimi logici, quodmistu-
ras octentiuorum e modalium, praeterie-
rine, quod rmbilicum philolophix, 2(-
norum crucem, adolescentibus non pro-
poluerine, aliaque mulca ciulmodi.
Deinductione, exemplo, Porire, dilem-Induction
mare, detinitione, exc. res plana elt, quod (9c.
nihil aliud sinc quam crrples syllogistica
Peculares, aUE eEjaM AXIOIATA, VEquE
dam dilemmata; vel (yllogilimi, nomen ab
argumento aut prospllosilino adepti.
Ouidpugnant: Pocerat camen de illisin
arre lat commode moneri. Sedhechacte-
nus. Nunc demonstrationem aggredior.
DE DEMONSTRATIO,
NE ARISTOTE LIS CON-
tra sententiam P. Rami.
CarPSIT Philolophus in 6. NiCOI. As an Tan-
de arre, quod (ICEEIS WOINKIIMETNogV;
tum contin
quodqi verseecirea licor, conceplansve sentium.
corualigdhat qua d else d non elle pol-
Cunc quorumq; principiuestineo quita-
cic, non in eo quod efficitur, quandoqui-
de

## Folio 428 — 1045795771:0432
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000432.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
A28 PRODEMONSTRAT. ARIST.
deim aES COTUM nON (IC, qua ex neces-
eace vel lune velhunt, neque eorum quae
Tune le cundum nacuram, ve que in se prin-
cipium habene. LIxc illius verba quidam
icaincerprecantur, quali duplicia consti-
cuerit enunciata secundum proposcio
nis verae dilcributionem in contingen-
cem de necellariam, seu materiam muta-
bilem, e immutabilem, quarumhaec de-
monstraciua aliasrocarur, illa Dialecticas
Ex contingente vero arres contlanerit,
cuius omnia praecepta sine probabilias
cantum que reritatismutabilis; ex necel-
Caria scientias, ad quas etiam accommoda
verit luas demonttrationes quae sintario-
macum necellariorum. Nullaerroinar-
cibus praecepta rolerant quae line catholi-
ea, immotaque, nulla quae linerara var
205, a rad acro; quandoquidem haecnihil
nili demonstrariua maceriae lintiudicia.
Nihil Aagiciolius nihil capicalius porerat
in acres, praelertimautem liberales dici
neque quiequam Aristoreliattinei men-
daciushrociplo. Ais cae rascoraberraeur a
philosophimence. Non enim praecepta
spectauie inista sententia, sed artis scien-
tiaque iam luis praeceptis consticutarum
subiecta, in quibus adhibereneur, seu A-
nesad quoscontenderent. Scientiam vule
esse e adhiberi in his, qua alicernon AuE,
relur
pscrO
ocds Aristo
celsei de ar

## Folio 429 — 1045795771:0433
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000433.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
l
CM
oli
1
NMII
lettie
hecll
lte
abi
WIII.
MuI
Id
OIII
it
M
MII
ueeste
A
MuI
1I
abi
C ONPRA SEHTEAZ. P. IRAML. 429
veluri hominem signi ab homine, scio.
Neque enim id mucatur in natura (yno-
nyma: neque requirit habicum eftecti-
uum, cum principium eius rei sic inter-
num, nec rim Formamquetorispon ac.
cipere. Artem aurem, quia deliberationis
ee consilii est, ex principium non in ipso
quod tc existens, led in arritice, qui pro
aEbicrio operatur, eAque extramareriam
in qua elaborat, adhiberiinhisaic, que lua
natura alicer herent, re: lignum Eluoprin-
cipio moveretur, cuaderet inlignum sui
generis, acque ica alicer ac mens arcihieis
rolebat. Sed cuabarte elaboratur, transie
in Mercurii Cacuam, vellectum, vel simile
artificiolum; aequeicerum alicer ac natu-
ra impecustrahebat. Neque enim exle
ctica detolsa signererurlectica, led aliud.
incerim auremars d scientia conveniune
in hoc; quod reraque constat pracepeis
cacholicis, quorum oriso est ex senlume
moriaque ad experienciam cum ratione
comparatis, rehiereraque hrabeatpexce
pea rationalia, perpecuaque ee immora
quib. legicima ex methodocribuitur For-
ma: id  philolophus in fine secundi po-
Aeriorum his indicauieverbis: EEEprcieias Prencipiun
n’en rarros necunoarlos d nadonser ru aluyn
artis Cd seio
entta.
’eros vace ra voma, o arer axvoir er erx
Envirois r0 avrd, 7EZ VnS 25Zn _, 67SHVnS. Ear
e
b

## Folio 430 — 1045795771:0434
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000434.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
43D PRO DEMONST. ARISI.
 ov c et COIV, TEZ BnS car; acet ro or emsti
uns. Hlaecille. Communia principia veri-
querribuie in vsu e hne dilungit. Scien-
tia e Theoria competie iplo iudice te-
DUS, VETUMC:AES, Ve generatur efficiturque
aliquid secundum praecepta: qua ipsa est
mens philolophigenuina. Videant ergo
illi incerpreres qua attrciant iniuriaillius
autoris philoCophiam;imo quam iplas de-
decoretintamentq; arces: Oimnium recté
sencientium calculo aliquae demonstra
riones in arribus lunc, s non vique adeo
exacte demonstrari oimnia pollunt. De
Demonstra onstrariones autem materiam de axio
maca habent cartiolica, immota, necel
laria. Ture icaque etiam arres ex hiscon-
cinnantur, et in illis ipsis hec luncponen-
da, quam exacte heri humanicus porest.
Ec haec quidem lis facisis est compolicu.
Duanquam enim mirum sic in Acade-
miis quibuldam ea, tanquam vera, cole-
rari, e opponi Ramaeo acumini:tamen q2
indicium istudnimis estcrassae minerua,
e ablurditarem trahic euidencem, iniu-
siamque imanifeste omni arti, de aduer-
sam omnibus mundi seculis Facie, cu qua
praeceptaarrismedica, Dialectica, Arich
Metica, dc, imo de restiariae, lucoriae, _cc.
ance mille ec amplius annos docuerune
masiseri, canec dum mutata sint a poste.
eiOI
81o m arte
321

## Folio 431 — 1045795771:0435
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000435.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
Cd
niII
leno
u
PuIt. I
Md
Ota, 1
et
1
OM
I Aa
Verdi l
Miull
Iital
cett
dinon
ICd, A
corel
DDCIEI
napo
CONPRA SENTENT. P. R AMI. 43F
rioribus semperq; Formetur calceus pro
modopedis ad iniurias in vlu pedumar-
cendas: Cadic lua ipsius imbecillicare, de
velab(que philolophOFUI APGUIIeHEISII
tumum vercitur. Illud laboriolius dispuca-
cur, iudicarurque, quod, cum concellum
sicontelsumq: omnib. peritis demostra-
cionc artium axiomata consticui, quenam
Ca HEsroStiEis. Sune qui omnia demonstra- Ona demb-
ca lumane; lunc quicancum aliqua. Philo-strencurin
Cophusprincipianon demonstrac. Princi- artibus.
piaautem lunc arcium axiomata. IIaC er
erriuprae–
cepta ondes
∞0 constiruir ratione de experientia Tan = (5 qua
cum, re pauloance ex tine lecundiposte-
riorum ostendimus. Experientia autem de
rario complectirur inductionem. Itaque
pro eodcestinductione heri. Iluiusprin-
cipialune, sensus, historia, a omnino co-
onicio lingularium. leaq; sir de lumi qua-
dam leuponi, re est Cubicetum arris Con-
cinue diuitum, de quoinicio quaerebatur
eistr; de inuentione seu instrumentis illis
concludebatur on st; quam quaestionem
sequitur nbEr. Ec haec lunc principiorum
dienissima primaq; in sc. Illorum vim ha-
Dec es proprietates, de quib. LamE PFOPTCE
circum sacias dubicari porest. lrag, e has
c0
e
15
e
e
quide admicrir in aeris praecepta philolo. Propriesosu
phus; sednosine demostrarioneinvesti- Les.
acaS. Lacaut insicuir D illa principia que
thaite

## Folio 432 — 1045795771:0436
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000436.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
A3Z PRO D EMOHSTRAF. ARISF.
plane luncimmora, e in le prima, quia e
Senciam Xx maximme Cormam continene, vt
nocum est omni logico de distriburione
in membra vel species, d definicione.
Duarit ergohicsa n ber: PF l per cau-
Cam forimalem, aur definitionem cacholi-
ee concluditur, iam sciri dicie, patiturque
incer praecepca, reluri cum quaritur: HIo-
molapie, siene hoc scienciticum axioma,
dincer pracepta genuina aetis habendu;
philolophusindagae, num sapereica insie
hominireproprietas convertibilis, idque
percantam formalem de detnitionem: (1-
que id invenie, et lapie, quiarationorti
cur;iam demonstratiuum de scientiticum
ellepronunciat. F.A _ alia demonstratio,
qua indicamus sinoularia exempla, eto
PCTAS VI PERCCDEOLUI aETIS, aEGMeITaNO-
bisquarimus lcienciam alteram qua non
ekprincipiorum, reilla, le d exprincipiis
per demonstrationem deductorum: quae
demonstratio tunc vocatur habirus qui
scienciam sionir; e scientiaha c esthobi-
cus demonstratione acquilicus in natura
rerum existentium qua existant. Ilecad-
colunkriltocelica, quan quam pauloob-
Scurius ab iplo aucore disserantur. Alii de-
monstrariones in iplis arcibus, ec perar-
demonstra ces quideagnoleun; sed non rlquequaqui
distingnere mituiridecur. Nam in arrium
FTa
ademonstra–
tie promc.
lia demo
Aratoo.
Scieniia de
monstrati.
impropria
110.

## Folio 433 — 1045795771:0437
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000437.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
l
1
l
Mel
D1
IIII
U
MI
sub
Cll
IM
Hau
ill
IiB
eP
rect
Ad
M
CONTRA SENTENT. P. R AMI. 433
praecepta coniciunc ea gux inde parricu:
laricer circa operas de indinidua conse-
quuneur reluci: rireus esthonorada, quia
bonum perfectum, ec. Rtilla conclutio
arris praeceptum non cst. Ced inde copara-
ca sciencia particularis; dum generalis e
Scientilica senceria adhiberut alicui salcem
Sngulari. Veruncamen colerabile esthoc
erracum, quianoninre, sed salcem rei di-
sinctione comietitur; de sepercilitatis do-
cendique ratia de eiusmodi consectariis
inter ipsa praecepta monendum est; imo
repecenda illa perspicuitatis, nCCLAEONC-
cellicaris gracia cum cacholica exacte in-
venire non postuimus. PCErUS RaIUS Kamuis A:
nullam Aristorelis demonstrationem a- ristocelis de
onolcie quae propriaipldicta lic, sed vo- monstrario-
nem explo-
cem iplam accommodat ad pracepro. dic.
rum perhistoriam, sensum, e experien-
tiam, seu omnino per inductionem col-
lectionem, indicatque laris demonstra-
cum id esse quod rlus rerum magister Rami de-
comprobauir, quodque postea legibus
cribus scienciticis electum eAt VE sIT AF-
eis primum peaeceptum. Non enim o-
mnia qua Cunc in rlunocarainterpraece
prahabee, quiamulta luneinvsu ex prece-
pris deducta; quae ille neoligit vluique ipsI
commedat pro libitu rlurpanda, Sed illa
cancum quae congruunelegibusgd’avro
C
raro
monstratio.

## Folio 434 — 1045795771:0438
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000438.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
Rotelica
434 PRO DEMONST. ARISE.
HaTA WaVTOS, nadonspcoror, quas iplasleres
divinitus agnouit Aristoreles. Aristotelea
vero demonstrationem, qua de proprio
Cubiecto cnincatur proprium rados per
caulam immoram; omnino iudicat tum
cidiculam, cum impossibilem, idquemul-
eis argumentis enincere annititur: In-
genii eroo luxuriantis opus, aut Ideam;
quam allequinemo polsic, demonstracio-
nem Aristoreleam iudicat porius, quam
rlui relpondens inuencum. Judicaturo
hranclicem necellaria profecto eA caulx
accuraca cognitio; recerrum sic quidnam
Ramus sacuat, quid improbet; quidicem
Rristoceles ponat, ne ei vlla hat iniurias
Tentabimus aliquancum pro modo no-
cero; ec primum dilceprantium senten-
cias lustrabimus; polteavidebimus argu-
menca quae pro le quisque adducit.
Mulrisinlocis (Ver. POlt. 2. T. POlt. 4. d
6.) Arictoreles srectiE nominat (yllogi
Imum, cumqueinnuic talem qualis tirin
z. Agura in modo qué rocant barbara, hoc
eA, vuruertalem aftirmarum. Ita enim in-
Dehonstra. TWIE: Ero SeiEV NEgCO OVNNOVOUd OmSHOrneV
et
qui
si0 ESt (yllo- CMSHUOVNOV ) REzo ne d’or (Wo EXEIV aLTOV OMS
ucda: Vbinontantum syllogilmum vocat,
Led etine eius addic Fructum q;, quodni-
miru sic coparatus ad scienciam, vehaben-
doiplum, scire dicaur. Ita C In L. PriOT. 13
S E
oca Ari-
quibus de-
monstratio
eda
st.

## Folio 435 — 1045795771:0439
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000439.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
11I
dot
ledt
Ideu
il
ba
Leli
15
aise
MIBI
quod
bi
CONTRA SENPEN. P. R ANI. 435
SSStNVCN OVX NOZCCTaI: X L. POCL. FCX. 16. P-
prium demonstrantis cRenecellariis syl-
logilmumFacere. Cum aure scire (IC prin- Ex causa
cipaliter p caulam re cognolcere: necelle immota de
el, demonsteatione habente, habere cau- monstratios
Cam. Eccum hac ille Gyllogilmus ex necel-
Pariis: caula illa erit immutabilis, scuppe-
tuoreraica ve alicer esfeno polt, licucrei
ratione; caulam perpetuahabec mentem
incelligente scuratione constancem, cius-
querim complectentem. Idindicat etiam
in L. FOP. his VerbIS: ESEIEIS DEVSTaVÉE aNN-
DeoV X) DGCOTCOV O OVANOIONIOSn, n est ToircOV à
Sta nVcoV. WBCOTCOVN aAndeoriS EeI ara qeo-
occos ru aezls cinnec. Tocanduauc eAnoo-
mnescienciap caulam prima averavoca
ti demonstrarionem, aur esle p demostra-
cionem; Na esqueda principioriiploru, scientiaini
quae excaulis eftectisque colticuurur ellen demonstra-
eialibus. Flaer est ararostinte. Nihil. n. h2-
Dec prius; sedestiplum axioma, vel aeou-
mentu caux. sed demonstratio ea elt, gn
aliqua quaestio syllosilmo concludie per
principiureru e primu, ant Calce P argU=
mentu, cui cuidecia ab illo principioim-
bilis.
mediace pacet. Cu porro line questionum Demonstra
generararia, non de omni fic demoicter to quastid
tio, sed duncaxar de cain qua quaerieur siâ nis dion:
71 Seu sotr. Ric enimieum scire qui can-
tam cognouie proprer quid est. Verba
RC
2
eiuS

## Folio 436 — 1045795771:0440
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000440.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
436
PRO DEMONST. ARIST.
eius in L. an al. POH. 6. 6 un ÉzoV nozor 8 sta
sons SeiSCcos, ex omsnucor. Item Cap. 7.
rocton omsaa ecta d aino emsadu. Vbi
tunul exprimitur, quidnam quaerac illud
son, nempe caulam, cuius quaeltionis A-
nis estper eandem scientia. Insuper rbi
quaeratur sia nad, demonstrationem, his
indicar. ro on (inquit in 7. primi pott.)
ErÉCgS MMSnUInS. Td Id VRONcIUErOV QuO E7E
por (NToca aliam scientiam qua SIC ad 7d 5n)
203 sion nS ara, ns nad ai ra ra v a du btiv.
Icem: recâ 62iv er rais doctEcOIV: Ev pe 20 Eto-
SEIRVOEVOr ovUIXEeqOUa Poro Si 64 7o irus-
ov quei nri naed avro. Er i ra a Eicoara a
Zicouara) 6tIV EE cor. Jecror1o q∞ Jo VTONSIE
vor Y TA XaDn n, Ta nad avra ovu BEBnNOra S-
aoin SostEs. lis indicat in (yllogilimo de-
monstratiuo esse conclusionem, de ante-
cedens consticutum ex ariomatis; quae
lunemembra llosilimi, Forma eius com-
plectencia legirima vnione. Fc nomina
eim dicic conclutionem iltam non essehe-
cerogeneam arris led per se suae artis, vepo-
te quie de eodem genere lubiecto qua-
rac, de quo e reliqua peaecepta, veluri in
Arichmecica numerum acciner; in doctri-
na dc homine hominem iplum, non var
anno, ledrad avro, qua scil. MAmerUS, qu’a
hromo. Materiâ aure quaectionis rulc elle
Cubiectum sc propriam eius affectionem:
siue
Vbidio
quaratur.

## Folio 437 — 1045795771:0441
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000441.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
A1SI.
Mest
Tem e
adit.
Mardl
al
lnlipit
IMBIII.
MIIm 
11 
Scadi
ti
N. aiB
Biint
AEIEVI.
Vimu
eitum
opila
eml
Nolli
AeIII
onelt
aIS.
elio
in
AB
rei
etion
CONTRA SENTENE. P. R AMF. 437
siue proxima lic, (ive exgenere secundum
analogian repecita (re Perrus loquitur;
quodestrepericum exhoc: Hlomoloqui-
tur) quam cum relic quaeri d Armari per
can; haec aurem quactio caulam conci-
nec, qux cum effecto luo, perperua scili-
cercum perperuo dispolica, tacitaxioma-
ca: necelle eA TerTIUM aEBUMENEUI Cx
Forma vel materia, vel verilque simul de
harum (ymbolis, hoc est, rniversali, detr-
nicione, dec. ClC.
Ita medium rulc esle ouozovor Congeni ouozoror il
cum. Ingeneratur aucem reiforma, quae lud eriam
dat elle: nec simulporestexistere eficies:
aliter acci-
pirur, de quo
Es enim prior: nec fnis: BCt enim polte- infra.
rior rarione lalcem, quanquam re inter-
dum conoruit cum Forma: Tmonec ma-
ceria porestelle, cum haecnon det esse rei
per le, nisi quarenus rnica Formae linsu-
lare cocituir, reicarora dehnicio genus de
Formam continens, possu esle medium.
Constat ersotormam ee ellentiam perle
in demonstratione esse debere. Reliquae
caule lecundum hanc areiBeaer excludun-
cur. Nocandum camenincerdum in dete-
ctu Formae etiam hassumi, E Scilicet sInE
propria, ee Formam comprehendant. Sic
uc enim forma incerdum prospeciebus
Cunc, et l sint externae, modo sint propria,
e Formam internam arguane; ita eA d in
L C
Cau(S.

## Folio 438 — 1045795771:0442
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000442.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
axromatum
438 PRO DEMONST. ARISE.
CausIs. IIaeC aucem omnia si ica se has
benc; circulo reciprocant. Idqueindicat
Philolophus lib. 2. POc. Cap. 13. Fclane
consequens est, quando in demonstratio-
ne omnia postulat necellaria primum, de
immediate. Ita enim loquitur in L. pOl. 7.
PaVEBdV EaV Cdor at WdCGTaDEIS HdoNS éE cdro
ovnnonouds, on arazun nstdovureegoua ai
5H
Stor E1) rus Joravms anostiEcS, C. FF L. POs.
Cap. 4. SNe SeiEIS SWV EE aVaZ NAICOV OVXNO
ouos. FC: EXci s SE ava vnns unapzei vvei
EnaSOV ~O, EO HaD aITa VTCCZEI n n EnaSOV,
Pavepor on acei Tcr nad aira Vxaszcov
si Omsuorinai SoStiSCS, ny en Jcor Torercor ei
or. Sed de leges in axiomatis illis obler-
dem onstra- Vandas ellerriplices, va ra varroS, Y9 d’avro
1O2125.
Demonstra-
120 non est
scientia sed
ny radons recoror, tum aperte dicie, tum
videre est ex allesatis. Pandem non iple
Cyllosismus apodicticus Aristoreli est
ejus instru Leiencis demonstratiua, se d fructus huius,
mentum.
Requiscta
demonstra
tionis pro-
pria.
hoc ek, iplaconclutio cunc sciri dicitur,
cum conclula est demonstratiue. Adiun-
+
itur ergo cali conclutioniscientia, quae
ciam acquilita peristudmedium. Hlac
ergo requiruntur in ea, quam propriam
agnoleir philosoptrus, demonctratione;
ve scilicer sic quaestio seu problema arti
sux eslentiale, pertinens ad idem subie-
etum perle; in quo quaratur propriaatle
etio de luo lubiecto, de demonstreturin-
esse
ddicium

## Folio 439 — 1045795771:0443
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000443.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
Is
s
I
1
6Vid
1VII
Il,
Ae
12,
10
Tali
e
Illadl
CONTRA SENTENT. P. R AML. 439
eslepereaulam, proprer quid insie, dicen-
doideoinesse quia a Forma tc, eiusquein-
divullum adiuctum aut eftectum: ex qui-
bushac Gyllosilmus omnibus parcibusne-
cellariisadeo rerribus legibus scienciticis
exACtECONOTUAME, EELCCIPIOCCNEONES.
Anaucem Aeistoreles eriam aliam habeat De impro.
demonstrationem, que minus licpropria, pria demon-
noes diftacile ridere. Exempla enim ejus stratione.
non allequueur omnia ittas propriecates,
de lunc plaeraque axiomata. Videtur ergo
ec demonstrationem rocare hanc, quan-
doaxioma stacim linc Gllogilino ex elsen-
cialibus tcarsumentis, in quibus propter
Qdquaripocerar; at non invenirialiudar-
sumentu, qaipla affectio sicprimaccim-
mediaca, rerespondendu sicp illa ipla; vel-
uri, epter quidhomo estrationalis; non
invenieurra d’avrd aliud argumentumnec
prius, nisigahomo est; d hoc reie Aristo-
celes inlib. de parrib. animaliu, rbi quaeri-
cur curhomoica sicmanibus, pedibus, ca-
tione, ecc. Ecrespondetur quia id estho-
miniesse, seuhomohabet hanc esentiam.
Duanquam enim relponderi porerat er-
iam per creacoris voluncarem, de naru-
ram parentis, de Peminis mocum; illata-
men relponsio es exocerica; nec est per
Cchuius generis: ha vero continencidem.
Quaritur enim eriam de parence, (1 de
FC 4 homi-

## Folio 440 — 1045795771:0444
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000444.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
440 PRODEMONST ARIST.
homine quaerieur; in seminerero paren-
cisratio eA, nec proprer lementaliahaber
membrahomo. Hlanc demonstrationem
concedic etiam Ramus. Deinde eAt alia
non ita exacta ec prima, quam arcisie in
copieis philolophus, vbi contendic de-
monstrarionem elle perprima, aut per
haec qua a primo sustentaneur. Ec in hac
nonporest ellereciprocatio. Secundac-
nim non reciprocane, quia lumr parricula-
ria, velurihomo loquitur: reciprocum est
deprimuin: sed Perrus loquitur; depen-
dec quidem a primo; verum non est reci-
procum, quia non est primum. Ita InL.
post. 7. aliam videtur Facere a ncos drecti-
Zu, aliam rn seunars n, cum inguit: car
coorv ai TaOEIS na doNS EE CoVOVXNOYOuds, On
3
avaZ Un n, TD OVITECOa aictor E1) n5 Jocau
75 3 SG: OS, n, IHS aX2C5 20SEECaS, EC.
lea dilcrerio demonstrarionis eriam estex
vaciatione medii. Solam caulam conna-
tam aecernam que cumre, apodixin tace-
reante ostentum cst. AFin L. POlL. 7. deh-
iitio dicicur n aepru er StiEecos, n SrectiES de-
oet SapEou, n’ovp. Eego n SeES. Si
detinicio est apodixis dcors difterens; ad-
mitrerur cerre dcaxiomarica demonstra-
tio. Si item per eam Ac; alia crit Der coU-
lam, alia per detinitionem. Si icem con-
cludi pocest; non erir ipla indemonstra-
bilis.
III.

## Folio 441 — 1045795771:0445
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000445.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
A1
e1d
i
12, 911
MIII
ABI
deculli
pibia
it
Mal
anCon
diiali
oll.jdi
ndi.
AGu
erers, i
Cme.
CIPeII
IIeneI
emonle
CONTRA SENTEH. P. R AML. 44F
bilis. EA aurem calis ea quae impertecta
elt dependens a pertecta. Vndetacile co
iicere est ctiam conclutione difterre de-
monstrariones, venon semper proprium
ados de proprio lubiecto, ledinrerdum.. V.
etiam detinirio de dehnico policdemon-
Arari; quanquam conlequenceereeumq;.
Nam in detinitione caula cst, li pertecta
eA. leaque substicuitur in locum caulx. In
imperfecta cA propria affectio. Ltaque
perinde cA ac E prior conclusio Fuiller.
Conciliac porro eriam definitionem de-
monstracioni hoc modo re dicac iplam
nec demonstrarionem elle, nec line de-
monstrarione cognolei polle. Vbi cerre
herinon porest, re demonstrario lempee
Sc(yllogilmus, liquidem genus de Forma
non demonstrantur, led affecta ad specie
deformacum Cumuneur, nisi Forma estaf-
fectio. Pocest e distribui demonstrario a 
secundum artes iplas, re, quod alia GcgC.
neralis, quae est logica; alia parricularis,
rion
quae esarcium parcicularium. Ipse philo-
Cophusaliam tacic ostentiuam, aliam qua
ducacadimpollibile (I. anal. POlL. 22. Cap.)
aliam na Dons; alia naera peegs (L. POlt. Cap.
20. ∞ 21.) na mzoecxlu aliam, aliam sepnnulu,
de quibus quariereramelior. Incerdum
nominst demonstracionem on incerdum
sion (L. Polt. Cap. 23.) rbi ex ellentia distin-
Ec
guitur
demonstr

## Folio 442 — 1045795771:0446
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000446.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
442 PRO DEMONST. ARIST.
onitur eodem modo. Inphysicis ee qua
scientitice expoluit, Caepe alia estex perpe
cuis, alia explarunque eveniencibus. EF
De demon-hac lunt Aristocelica.
eratione. Perri Rami sententia extac in scholis
umo. Logicis, d inpraetatione lib. 9. his explica-
3tur: Legicima arrium (inquic) scientia-
rumque demonstratio de insticurio eritin
n artificiola de scientiticae materiae per se
nmanifesta detinitione, distributione, ab
inlignibus exemplis illustratione; aut A
n oblcura e dubia veritatis fueritin (yIlo-
n diltica alfertione, de coclusione; deniq; in
o methodica parrium omniu contormatio-
ne. Hlaecibi. Patet eum loqui de artium
colticurione, quactiam inmethodologi-
cadelioname, itaverelicprincipiorluex-
perientiaq; coprobatam ciuldé generis de
essentia materia permembra, ex subiecti
species generaq; secundu precepta logica
dictribui; distribuca lingula detiniri secu-
dum caldeleges, dxin axiomararedigi;hec
porroindicaririlegu scientificaru, eillu-
Perari exemplis probatissimoruarriticum.
Ouod si axiomaticu indiciunon Liclatis;
allumit sllogisticu, e in hocnecelsitate
salce consequendi exprioribus de illustri-
Ousaroumeneis spectar. Iudicata omnia in
arcis formam cogitlecundum inechodir-
nivexlalis doctrinam. Iraq; hic principia
cadeim

## Folio 443 — 1045795771:0447
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000447.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
MII
i
dis
Ib
rla
celtam
illutt
MMail
hodlr.
uipi
eadel
CONTRA SENTEN. P. R AML. 443
eadem lune cum his qua lupra recentui.
Nam ab rsu arriticum arris lubiectum de
materiam lumie. Flane explicac inscru-
mentis logicis de probatis exemplis: ex
plicatam ad legesreuocat de mechodum.
Hlaeclune Ramicriteria, de sciecitica prin-
cipia. Non aurem haecvidentur philoso-
phorepuonare. Nam apud cundem item
Raa
tia etia s
LegITUT aHOIS, EVLN CCIO. MNUN, V85, 15DeLa E ristotelica
Ta7C7n, 20zoS: EC GaleNUS CertE Omnem quadamte
aecem extruit experientia de rationc. ArI- nus.
Rocelis lunc d detinitiones, et pergenera
speciesq; dinisiones. Fiusde lunc resulae
necelsitatis sciétitice;ein de est methodus
vniverlalis. Ommnonihilibi pduxieRa-
muscuius non priorautor tuetie philolo-
phus. In artiuicaqi consticutione non pu-
onanc. Ouxire spilogilmoprobanda lunt,
no luncingrata Kamo. Vbicungi. H. Qu X -
Aio dubia incidie, ad certiu argumentum
eotusit. Ouainre ergo puonac: Videe A. Nonnia
ristoreles demostratione nontancuadhi-
bereiplis arcibus, ledomnino oibusscie
ciis; ex quidé gdad artes iplas atrincE, nOn
omnia demostrar. Na quada smidocet.
vesubiectu cinsq; distributione a esen-
ciam. Detiniciones prectas ponit; imper-
fectas demostrar;ita ddemostrat cosecta-
ria, iceg; idariomatu renus, in quo ppria
Passio dicitur de Cubiecto: de hacomnia
atate
iemonstiat
xristoteles.

## Folio 444 — 1045795771:0448
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000448.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
44+ PR OD EMONST. ARESTOT.
ante peaceptorum in arrem congmenta
tione. Sed e Facta artis axiomata denuo
ita pollunt spectari. Itaq; quedâ arris pra-
cepea lun prima principia que lumuneur.
non demonstracione hrmantur; quaedam
exillis, vepore formacontella constanci
bus, per demonstrationem Aune, quae si
poltea aliis adhibeanturirem unc princi-
pig. Fodem auce arrificio demonstratorio
etiam polteriores (cientias quae perarres
Cune, coticic. Philosophus postea duobus
vetur principiis, rno quo adnos, e hoc
occommodat ad coenolcendum praece-
praialtero, quo ad nacuram scientic, quod
adhibet ad sciendum, nec poresteslenis
universale in incellectuiam Factum acol-
lectum inductione, inde cst Aristorelca
anostiZis. Ramashoc demonstrationis
genus convellic, e rocum inutile impol-
sibileque indicar concentus ad invenien-
dum rlu e experientia; ad indicandum
regulis ariomaticis necellariiss Gllogilmo
d methodo. Pugnam aurem circahoc el
se pacet ex eius verbis. Ita enim aic: Aristo-
 celes videcurlibipropoluisse sllogilmum
in quaestione ston Ceuctan; hoc eA, PrO-
pcer quid est, propria affectionis per cau-
in lam primam a immediatam, demonstra-
tiuum, eius cathena velur annulum que-
dam lepius in se replicatum, ex quo scien-
c

## Folio 445 — 1045795771:0449
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000449.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
ab
M
II
NB
Ilat
actia
que
scien
CONTRA SENTEH. P. R AML. 4+5
cia omnis etficiatur. Sic enim Aeistoreles
illum syllogilmum, velue rnicum omnis
arris ac sciencia arriticem, de magistrum
dicereridetur. In hunc Gyllogilmumille
adeo debacchatur remonstrum horren-
durocet, quod nec SEneC CAC POML, _EC.
reliqua cognoleantur exiplius libro. IIaC
hlunciudicanda, rerum quidem est, Ari-
Aocelem calem sibi proponere demon-
Aracionem; (ed Ramus ei Facic iniuriam
dum acrexie, omnis arris de scientix esse Iniuria il-
lata aristo.
cum artificem; Icem, velle iplum omnem reti
inde efficiscienciam. Cercum enim CA A-
ristoceli non omnem scienciam gigni de-
monstracioneicta. Aliam enim (cientiam r. post. 2.
nominac arncos;aliam si anostiEcos. IIla eAt
principiorum; haec perprincipia conclu-
Sonum. Ita _pCrAVOCALararostiNra, qua
eadem eriam lunc principia duplicis sc-
neis, alia quoadnos, relunt acaula; alia
arnos, quae lunc cacholica d remorissima
Nec illa Cunc simplicescacum rermini, sed
ecaxiomata. Rit enim wee uor aucoor esse
apru anostiEccos, quae cerce ex nullis per
Gllosismum heri porest, sed inductione
constar e experiencia. Sic Déorr alerir un deou.
5M qua
51) Scieu: idque declarar exemplo, quod
Acichmericus ponat, rnicarem esse indi
visibilem quanticare: de detinitione per-
fectam chelm irem appellar. Nechypo-
chele

## Folio 446 — 1045795771:0450
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000450.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
Nora de ri-
coretrrum
+46 PRO DEMONST. ARESF.
Fheses Cuncdemon sErabiles. ScIunEUTes
nim: velaci Arichneticus lumiernicacem
elle; nondemonstrat: Imoeiuldem libri
Cap. 9. manifeste luam sententiam his ex-
PTIIE: iIVEIS PQVEV, 37E ~400Y 6Suulu aiio-
5b
SesX EL), CNRa XWI TEV aUEOcOV ava noSti
nlor: quaqua illa aurou colligarinductione;
rt ica ea ratione quae vocatui vees quass
non sint aucoo; ed Laltem annes. Cap. 8.
ictaica deAnie: est sicta uerna a naV CdVE
tat E). DCel 4 n 6IHSHUn DecoOPCr 2a Vn apzoVTa
c
n4d avro. ooruoresus n accdunrini, ecc. Tav-
+a 3d napBarSOI 70 51) na roSt E1), _C. FX qui-
busicerum parec non omnia demonstra-
ei; e Calcem adhiberi demonstrationem
in passionibus; non quidem quid sioni-
fcent: Nam ehoclumitur: Sed ort 63I
SetrOVOI S_ 7E TcV Norrcor n en Icor aros
sezuercor. Vide d reliqua, rbi tria quae
lumantur adducie, genus scilicet iplum
subiectum; deinde axiomata ex quibus
primis demonstrane; a cerrio significa-
tiones affectionum.
Nocandum obiter est quod dum haec
Lecum scien. disputar philolophus; alserat inter de
rsicarum. monstrandum seu in demonstratiuis sci-
ristoreles enris rurpari duplicia principia; quae
etiam com-dam istae Exasns CmsHns; quadam noma
naed’oranozar, veluricum in phylicis de
monstrationis Fundamentum pero exlo.
dicisi
ta Cc p. 8.
225 Neza
1t5 0n 551 pet
evdercara
e ad et  .
munta ad–
100ttis.

## Folio 447 — 1045795771:0451
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000451.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
Recti
ViErI
aller
ciamt
umme
i l
us mraritu
Ueuon
EAh. cas
81 8. 1 au 21
rtrepn
u, BC. I1.
oblicaqu
dembnua
C oet ini
nstraum
aquillo
i delit
exbiani
rbiue
ell
ralim
eipits st
eac inel.
UadiM B.
plpliet
pevet
CONPRA SENTEN. D. R AML. 447
dicis, quibus phylica Cunc Cubalteenaz
Iea cum in speciali arris membro ali-
quid repero ex generali. Leaque videac
Ramus ne contra mencem Aristorelis
et rsum arriticem reculas sciencihicas
nimis rusticereseat. Sedmissishis, ex-
curiamus argumenta quibus Petrus Ra-
mus Aristotelicam demostrationem op-
purnanit.
Primum es ciulmodi. NequC MatC- L. Arg. R~
ria est (inquit) neque Forma eiusfyllogi- mi.
Imi, quem demonstrariuum vocat Ari-
Aoceles. Nam reddinon porestcoulacur
proprium aasos insit lubiecto, re de ei-
su, cur scinhomine, de ita deratione. Si
quis obriciac per organa polle relpon-
deri; negat hoc argumento Catistreri,
quia non possit dari causa cur in homi-
ne hoc porius sic quam in alio animan-
ce, sicur nec cur homo homo sic porius
quam beltia, licet organa dari possine.
Deinde ex iplo Aristorele inACIaEUE AF=
oumencum eius quaestionis inveniripol-
lc. Vulc enim is propriam affectionem
Cubiecto per scinesse: ergonon peraliud,
quod evenirec E inveniretur aroumen-
cum. Insupernegat cudem philolophum
ullam calem afferre poruisle rationemnile
ridiculam, ex ineptam. Requeira materia
demonstrationis oppuonat. Formavero
tre
ad

## Folio 448 — 1045795771:0452
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000452.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
448 PRO DEMONST. ARTSF.
hocmodo. Ech caulae talium propriera-
cum extarene, tamen e quaeltione sion (yl.
losilmus existienullus. Nam quaeAio not
eltaonrorsos. IIli aurem afinis estquae
Aiostan. ErgO _ M_C aoVNi bHSOS. VITaQ;
item tolonoerico indicatur indicio; non
itaque yllogistico. Adhuc primum.
Necat Ramus materiam (Ilogismia-
podictici. Negaceroo polecaulam pro-
priam propriarum aftectionum dari. Fst
illa quidem difticilisinventu explicatuq:
in mulcis. Cum cium aftectionestales a
cemperamento Fortmaque in mareria eri-
stanc; illa autem lateant plurimum, nec
nili generica periphrali possinc octendi:
onolcendanoltra estimbecillitas. Sedno
omninoid estimpossibiletame. Cerrum
est dari posle perfectas detinitiones; dari
polle rniverlalia prima, a formas tum
naturalescum arriticiales, d eas in dini-
lionibus dehnicionibusque nOn FaTOCO-
penlari aliis argumentis, reluri causa hna-
li ve in arcium definitionibus Ramais;
Icem ineimbrorum virione ad FOrmamtO-
tius; aftectionibus irem propriis, de tion
taro etiam comminibus, cectante iploRa-
mo, dictributionem in forinas xequiiale-
te divisioni in species. Ec in Geometria
quis non dec tormam crianguli de simi-
lium: In acchitectonica quisno Formam
xdium
Responsio.
Dari potest
prinespiu
demonstra
oNis.

## Folio 449 — 1045795771:0453
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000453.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
Ioi
ual
ne
hi
all
NIM.
ndu
mesille
Mino
callal
Rama
TamIB
115, dc 11
eiplolla
equiude
eomell
lide lm
XllII
IueiB
nuII, 1
Col1
labdl
e ciu
Mid
Ama II
asM d
CONTRA SENTEN. P. R ANI. 449
aedium: Tra est dde mareria. Si ergo essen-
tiales caulae dari postune: Fcha ip(oRa
moreste inlosicis lunt priores adiunctis,
repore absolure consentancae, de nacu-
ra praecedences; de hinc hune definitio-
nesgeneralissima de prima, quia expli-
cantlostn rei: certe consequens est ma-
teriam syllogilini demonstraciui dari. Ni-
hilenim in eo est praeter quaestionis par-
tes, de argumentum à forma vel mare-
ria vel coca essentia detinitione, gene-
re, speciebus comprehensa, auc etiam a-
liis inclula argumentis. Ita repulla est
prima inficiatio. Exemplum de rilu Ra- Risus caissa
mum quidem fatigec: at non Aristoreli-
cum. Furpe es lua ignorancia aliorum
ineciri Faculcacem. Wdes uorrhane, FIomo
rider, scire rulcphilolophus, Crne inseré-
da Sciencix de hominis natura, ut sIt PEO
principio scieritico perpetuo d proprio:
Ouia affectio ppria quaeritur de luo lub-
jecto, investigat causam sta Win(IE, qua in-
venta secundum leges demonstrationis;
de dispolica cum quaectione syllooistice,
oreegoua necellariuhabec, quod postea
acti inserendum de sciri iudicar. Id arou-
mentum aurem promte ex detinitione
hominis in qua forma est, patet: quiasci-
licechomo estanimal racionale: FlincHE
demonstrario:
Anitat

## Folio 450 — 1045795771:0454
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000454.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
15O PRO DEMONST. ARIST
Animalrationaleridet:
Iomo est animalrationale:
TTomoercoridet.
In hac omnes propoliciones lunccons
vercibiles, et cogruunetribus regulis scié
cificis. Sed noncantum ab hominis def-
nitione peci aroumentum pocest; verum
etiam a rilus genere d caula Formali, quae
eltmorio maceriara anima cognolcentis
excemperie principalium parriu, porissi-
inum cordis cum lono interrupto dc oris
diductione. Si itaq; quaeras curhomoris
dec: Relpondetur ideorider quia moue-
tur animus corde iucude affecto cum (o-
no, _c. Inde het proculdubio demostra-
tio cogruens omnirequilico Aristoreleo:
Nec Ramus obiiciet organa, no polsefor-
maearoumentum exprimere. Nec abhis
vis lumitur licet nominentur;nec Colapo-
nuntur, sed in illis aliquid alrius ex prius
spectatur. Riluscerretorma cstillacom-
mocio animi cum lono singultance (reita
loquar) e ore diducto ri iucundae afte-
ctionis cordis. In qua eth plura nomi-
vanda lunt; tamen concurlutuo formam
repralentant; ec ipse Ramus alioquin
non solet numerare rocabula, led eo-
cum rim contemplari. Si diceres, quia
Oshabec, Fauces, pulmones, ac. Falleres.
Hlaec enim organa inseruiunt formario:
Demonstra-
100.
Oreana
Formari-

## Folio 451 — 1045795771:0455
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000455.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
CONTRA SENTEH. P. RAML. 45F
nisipla Formanon Cunc; e vere dicic, cunc
debere eriam bestias ridere.
Mirabile aurem eA quod negat polle an nequeat
daricaulam cur inhomine porius scrilus, daricausa
quam in alioanimance; ee cur homo po. cur homo sie
tius sichomo quam bestia, cum tameipse
praecipiat, Forma else id quod dac esterei
Sihominem ideo esse homine dicas, quia
humanam obrinet animam, seu princi
pium de Forma racionis orationisqu parri-
cipem, quam illeipseformamagnolcirin
logica explicarione; cerre caulam dedisti.
Necrelpondistiidem. Nam homo dc For-
mahominis differune re forma de Forma-
cum effectum. Estoitaque illaignorantia
Rami. Non ob eam Aristorelica demon-
homo, C3 cu
Arario est repudianda. Ridiculum cAtax- Per se potest
Bumencum quod negachper Cc ineA, per eriam per
aliudarsumencum inesse. Porum que p (e nins inesses
inlunc gradus lune distincti, quodnecesle
eAtaceriiplum Ramum cum mechodum
actiuin scruit. Prgo per aliudinelle, quod
quidem oppolcum (IC ZC na davro, nON
negac per argumencum sublimius digni-
usque d prinsinesse, sed 2d6egquestol-
lic, quali dicas non inesse per accidens.
Incerirri eius quod per se lecundum na-
curam inest; porest elle argumentum
nobilius, ve iam diximus de definitio-
nes Forma, materia, rmivertali, dc. NOn
Conli

## Folio 452 — 1045795771:0456
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000456.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
45Z PRO DEMONST. ARISE.
Considerabat tunc Ramus Aristoceliesse
quatuor per lemodos, quine omnessune
paris dignitaris. Noncosiderabat seipsum
tresconcessisse,  exemplariter expoluis.
ristorelis Ceinlesehomogenea. Aristorelem tan-
causaan n cum ineptas e ridiculas acculisse caulas;
ita videtur Ramo male explicanti, de re-
Spicienti porius ras nEEcs quam sarotar.
Sed cogiter aliquis num hoc sicridiculum
e ineptum, cum quaro; pulmo respi-
rac; proprer quid: Respondeo exmare.
ria Formaque in crali lua; quia Aictulolae
raraque a arreriis instructae est lubstan-
tia crasi luaaeris arcrahendireddendique
potentiam obrinens. LIOC auTemm exeKCEF
actu, si generales caula de adminicula co-
currant cordisnemperica, spiritus, calor;
inceoricas, locus, circumstancium adiu-
mecum, ecc. Firinde (yllosilmus demon-
Aratiuus eiumodi:
Demonstra. Rara arteriosaeq substantia ex crasi conge-
nita sua potentiam aeris attrahedired-
dendique habensmembrum, respirat ob
id ipsum:
Pulmo estmembrum. (5C.
Respirat ereo obidiosum.
Intra aucem videbimus criam de ali-
quibus Aristocelis exemplis. Ilaecad ma-
ceria obiecta.
Duactionemnstinec Aristoreles, nec
Ramus
exta
410

## Folio 453 — 1045795771:0457
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000457.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
l
1
D
D
le
et1
det
iM
i
ssi
ett
CONTRA SENTEN. P. R AMT 453
Ramus iple plane asyllogistonctatuie. Na Formade-
impertectam detinicionem cocludi pol monstratio-
nis.
le carguipertecta, reerqs tatetur. Sed e n’est non g-
ria vessnuas, id est, inductione, de perme-mnino asyl
braporestargui. Duierso plane (caovno-logiston.
sos. Considererurcalis (yllogilmus:
Sihomo estanimal. es rationem obtinet, ita simplici-
est animal rationale:
Sed homo est animal Co rationem obti-
net:
Fomoereo est animalrationale.
rel. nimat
Hic omnes propolitiones lunt reci-sionale, ESC.
proca, ex concluditur detinitio exmem-
bris, in luatorma.
Deinde licet aftine sIcIo Bort 70 716t1;
camen non est consequens, ve hoc cAt a-
Sllosiston, ica e illud esse. Nam Io sion
Pocestarsui per nst iplotatence Aricto-
cele.
Sed dicerpostea Ramus, non concludi
posle insuaforma, quia omnis conclusio
Con S: Inquam cgo elencho acciden-
eispeccari. Nam accidit illiita concludi,
cumtacile ob cognationem eranseac in o-
n, de illi quandoque implicetur. Figovero
in praedictis exemplis incerdum ex iplam
Formam expresi, quanquam non (IC OpuS
quiaipla consequendi forma includic ex-
pedicque iltam quaeltionem cum ob an-
recedens su conlequens. Tam strami-
neud
hadens ra–
tionem est
onmat ram
existens e

## Folio 454 — 1045795771:0458
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000458.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
A54 PRO DEMONST. ARIST.
neus est Forcissimus Rami aduerlus Ari
Rocelemaries. Procedaralius.
Nec in natura (inquic Ramus) nec insci-
entiis ullum exemplum est demonstra-
tionis Aristocelea:
Nullaicitur est.
Ancecedens fua obseruarione frmat.
Dicohic Ramum nale obternalle. F.X-
 emplum in nacura cAo hoc: OuaerituF
 propcer quid corpora detinita in medio
perlpicuo (unt colorata.
Respodetur per formam colorati, quia
colorem habent; vel quia lumen ad ipla
cerminatur. Color d lumenterminatum
Tunt actus ee Forma corporum colorato-
rum, qua colorata: d Ramusnon porest
hocnesare, quia in coniugatis ciusmodi
primum aegumentum ex caula repetit.
lam concludoita:
FTabens colorem est coloratum:
Corpora definita in medio actuperspicno.
habent colorem:
Corpora ergo definita in medio actu per-
spicuo sunt colorata.
Ouidhic deGderet R aImaUS:
Exemplu in scientiis apud poetas, Ora-
cores, hiltoricos, noinvenerit RaIUS; at
in scholis philolophorurbiscientifcedi-
Spucatur, invenire porerat. Ipsc exCice-
Fonc in polteriore explicata hoc recirat:
Omne
TI. Rami
areumentu.
Resp.
Demonstra-

## Folio 455 — 1045795771:0459
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000459.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
1
il
e
etb, l
CONTRASENTEH. P. RAMI. 455
Omne instum esthonestum:
Omne veile est instum:
Omne veile ercohonestum.
Vrilicaci adiusicurhonectas propriele-
cundum sencenciam philosophorum. AF -
dumencum lumitur ex caula honeltatis,
nempeiusticia; quae iplihonestaciinerin-
seca est, de Formalis. Nequetamen idem
plane est quodhonectum, retacile quiuis
incelligie. Hlac estilla Rami obseruatio.
Fercioicarelctit:
Inter triginta exempla Aristotelicae demo-mentum
strationis, nullu est apeu eiusrequisitis: Rami.
Nullaerco est: Ceu; nihil praeter merum
Rementum.
Poceram exhocdicere, quod Aristote-
lipropolica esserilla doctrinaranqua idea
ad quam in scientiis esser dirigendum iu-
dicium, licet eam exprimere omninonon
pollemus. Sed non vearhacrespontione,
licutnec illa, quod roluerie philosophus
expedicorum exemplorum, non viq; qua-
que congruentiu formanos deducere ad
iplam demonstrationem exactam. HIOc
dico, occultatas elle demostrationes bro-
uitare Aristorelea, nec latis explicatas ad
Ramo. Aliassoletis aurorlicerisrei, vege-
necalitate praecepri declaret, de velurira-
cuo edicto omne genus exemploru possu
adapeare; sed faciamus periculum in ext
iF 4
Polr
LLL. areu

## Folio 456 — 1045795771:0460
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000460.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
ASG PRO DEMONST. ARISF.
Poltione. Ouxrit Aristoteles canennci-
xcinocalun; Errespondet, quia deficielu-
meneregione cius auerrenteterra. DC-
 fcere lumine proprialocutione ccluna
cancum. Icaq; eius affectio propria. Nam
Colis lumen auerritur quidem a nobis
e sed non deticit Coli. Itaque de rropica
illa defectio es. Argumentum huius
peritur a defectionistorma, qua est, lu-
men tolis ad eam non peruenire ediame.
tro incerpolua terra; seu auerlio lumi-
nis acerra diamerralirer inceriecta: Syl
Ogilmus:
Imminis auersionem patiens diametrali-
ter inter ipsum (5 solem interiecta ter-
ra, desicit lumine ob idipsum:
Lunapatitur luminis auersionem diame-
traliter inter ipsam  solem interiecta
terra:
Lunaereo obidipsum desicit.
Inhoc exemplo ponic Aristoreles re-
sulam, quod eadem respontione latista-
cerepollimus duabus quaetionibus n
ectari, quia cocurrantin eade caula. LleC
estilla cognacio qua supramaloincerpre-
cabatur Ramus. F. At aure exemplu ppoli-
cum demonstrariuum; sicur et illud quod
deronicru producir. Mulcuretert quo pa.
eto accipias d incerpreceris rnuquodqi.
Incer dispucandum euenic eria rephiloso.
Phus
Concursum
quastionu

## Folio 457 — 1045795771:0461
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000461.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
CONTRA SENTENT. P, R ANL. 457
phus demonstracionem rarie accipiac, e
sic exemplis rearur diuersis. FlOcnOn Ac-
tendens auxperuerrens Ramus, ad rnum
genus demonstrationis accommodarum
putac, quoderat ad aliud. Tale eAt de ain-
bulatione a ccena. Dicit enim philoso-
phuseriam alias caulas (alio modo) de-
monstrare polle; sednonica proprie, ve:
Sta H So SetEVS Set aCeLale N, EVENA ZIVOS
Seii 20 (In CON a CCV Fa orna. EC ad dic: ESC
Su e ano Seirro acerrarcr iraszor roXOIE
Un OmNOna (CIV Ta OIna veiS TC SouarIHS NOI
nias, n loroovaror. Ilic argumentum c A-
nali causa est, qua aliud genus demonstra-
cionis designatur: Syllog.
Ouod facit ne esculenta alluant orificium
ventriculi, id a cibo ideo est faciendu.
Ambulatio quae fit postcibu facitne esen-
lenta alluant orificium ventriculi.
Ambulatio ereo quae sirpost cibum, ob id
acibo est instituenda.
Mulca cerre propria communicer di-
cuncur, qua in eiulmodi praecepris fune
incelligenda proprie. Videtur eriam phi-
lolophus id nocasse hypochesi; dum aic
25W. SCdperso.
Ouartolocoica concluditur.
Syllogismus no est index artium (5 scien-
tiarum omnium.
Apodixis est syllogismus.

## Folio 458 — 1045795771:0462
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000462.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
455 PRO DEMONST. ARIST.
Apodixisitaque non est index artium (s)
scientiarum omnium.
Hloc exFalla Rami perluasione depen-
dec, qua lupra pucauir Aristocelem omni
precepcoadhibere illa demonstrationem,
camq; Colam. Sed Fallicum octenlum est.
Interim aure polle quoduis praeceptum
eriam syllogilmotrmari nocissimum eAt.
Ramus in artibus requirit defnitiones, de
distributiones. Aereraq; porestargui syl-
logistice, concludendo distributionem ex
coro distriburo, de ricissim; detinitionem
vero genere deforma, e dehnico. Idéau-
corsquoties in logicis tertio veitur argu-
mentO: ACquestio e certiuarsumentum
Tunc maceria syllogilmi. Inluper in Cua
demonstratione syllogitricum iudicium
nonomilic. In Gcometriatatee (e GyIlogi-
sinospoluiste, sedcum eleuatione, quai
sinc comparata e oppolica porius, aut
Fuxculinoericiiudicii. uam triuola ergo
est obiectio: Duod s demus criam ad
praecepea nihil valere illam demonstra-
cionem, accamen inde non cAtnulla. Phi-
lotophus enim eam adhibec eriam ad cam
Scientiam que est expraecepris; reluri: FA-
necaula effecto priornatura lua, X pio-
oter quid est. Relpondeo: Fs, de qui-
dem ideo quiaeiusrieffectum est. Syl
OgimuIS:
Cnin
demonst

## Folio 459 — 1045795771:0463
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000463.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
CONTRA SENPENE. P. RAMT. 455)
Cniusvi effectum est, id effecto est prius
natura sua.
Causae viest effectum:
Causa ercoprior est effecto natura sua.
Itad inhoc: ob quid causa e efectum
Ccaronunt mucuo causaliter de effectiue:
Duia luntrelata affectione lua, quae eAtve
hoc sicri illius, ecc. Sic cum praeceptum
exprecepto deducitur: quo pacto RamuS
aic detinitione definiro reciprocari, quia
distriburio e detinitio, verum que nemmDC
est reciproculuo affecto, dc. In Geome-
2
cricis quam laepe dicitur s si scica: Frid
est rlureceptum, Erque per hyporrpoles
e descripriones formales.
Oninco loco producirur teltimonium v. Ramat.
Cardini, qui ita scriplerit: Nelcio quor- Cardanue
Cum illa suam cor conditionibus celebrem indionus
demonstrarionem Aristoreles induxerit,
autor.
cuiusnullum apudhomines exemplu po- cc
celtinueniri. Sed Cardaniodicium in hac cc
caula, re dc aliaspene intotaphilosophria
est parui momenti. Non lac exactae ille
fuir crudicionis, nec menris cinstantis.
Consideretur hoc exemplum:
FX Deognisunt. Dei verbum andint.
Demonstrae
Diminisunt ex Deo (nihilreferi, sive puc, 10.
sive iustos, sive dininos appelles)
Dinini erro andiunt Dei verbi:M.
Audire Dei rerbum eAt proprium di
UIMO-

## Folio 460 — 1045795771:0464
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000464.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
46O PRODEMONSERAT. ARIST,
minorum Ceu lanctorum. Ex Deoelle, cau-
Ca est cur sint divini, ec. Sunt d omnes
propolitiones facta ad legesscientiticas:
ex tuc quaeltio in siaen. Ideo enim audiunt
quia ex Deolune, à quo habent hoc elle,
vesint a dicantur divini, ac.
Falem syllogismum audimusfrequen-
cerinecclesia, Ouaeltio est ob quid tina-
lirer credentes lunt electi; respondetur
perhdem Christiin fine ritxe existentem,
aquatinaliter credentes lune d dicuntur.
incelliguneur aucem electi arnas ad salu-
cem, quales determinatione decreri diui-
m Tune nadens, cui poste accommodan-
cur lingulares personae. Facile Acinde (yl-
Logilmus; ve appaceat C ardanu runc cum
illam culit sencentiam non fuille interho-
mines cogicatione, aur putasse syluam esse
rirgulca, de mundum palmam.
Sexcum Ramxamhoc estilib. 10. Ichol.
ad Cap. 2. pOA. 1C2.
Duod ex Sunec deductum est, nec dedu-
cipot st, commentum inane est
Demnstratio Aristorelis ex 2 su nec de-
ncta est, nec deducipotest.
preo demonstratio Aristotelis est inane
commentum.
APumeum probac, quia neCETazcOZn,
nec isoea nec iurceia exemplaque auto-
rum Cam habent.
HIc
(5 4 23V S

## Folio 461 — 1045795771:0465
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000465.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
et
1
Mill
Fin
Ap)
CIID.
I
CONTRA SENFENT. P. R ANF. 461
Hloc returatum iam es opposicis ex- Resp.
emplis aliquibus. Addacur illis dehocval-
derlcatum: Mortui relurgene, quia cru- 65
mulis ad ricam redibune; icem Christus c
quiestrelurrectio, relurrexie; Icem quia
Christus primusrelurrexie, deinde care.
ri, ec. guae paccim ad Formam pertinent,
partim ad eficientem propriam. Relur-
gere propria affectio es mortuorum; de
hirelurgune ob hoc quia in ritam emor-
ceredeune, qua est caula Formalis; inde
demonstratiohaec:
Redeuntes emorte in vitam resureunt.
Mortuiredibunte morte in vitam:
Mortui ergo resurgent.
SCDEIUIM R aIRUIM.
Nulla quastio scientisica potest syllogismo
concludi.
Apodixis ereo Aristotelis nulla est.
Antecedens pacec, quia es 65 est afyIlo-
distos; est d risi; Item orn _ sori. Ecipse
Aristoreles Facecurrantum sior elle ap0-
dictum. Sed haec non concludicur syl-
logilmo, quia aftinis elt re ri sti. NTulla
IgIEUI.
ce
Dictum est ante anrecedens esse Fal- Reff.
sum, ex probationem eius peccare elen-
choasecundum quid. Ouxestio siorr laci-
eat in Gyllocisini Forma ex conlequencas
icem concluditur Forma orr: nec rultAri-
Aoce
Demonstrae
110.
7. Kami-

## Folio 462 — 1045795771:0466
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000466.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
462 PRO DEMONSF. ARISF.
Rocelesillam iplam in lua Forma conelu.
di debere, iiodo concludatur vicius, e
aegumentum inventum cam explicet. Ita
Sicinhoc: Propeer quid diaphanuhractu
perlpicuum praelence luminolo. Respon-
decurpertorma quae Coluiesion, quia seil.
illiinest lumen; qui actus plpicui qua per
Spicuuphilolopho dicitur. Hic Facto (yl.
losilmoon exprelleenunciatur, sedcose.
quicus ex rision pexplicac quaelcione, VE:
Cui lumen inest, actuperspicuum est:
Diaphanopraesente lumino so lumen inest:
Diaphanum erxopraesence luminoso est a-
Etuperspicuunt.
OELALCLMI RAIMXII.
Si absurdum estionem fricidum, C ela
eiem calidam statuere, etia absurdum
est srostieer Aristoceleam fincere.
Sedantecedens est: Consequens ergo.
Vule ostendere extremorum, quibus
concrarium exerenium cribuitur exem-
plis, longe ablurdissimam esse demon-
strationem Aristocelis. Sed connerumni-
hil habettirusi. Fucile enim de inane eAt.
ITonum Ramaeum.
Ouae sunt indicii noetici, ea nec sunt nec
debent esse indicii syllocistici.
Ouasti sion. C axioma proprii rados de
proprio subiecto est noerici indicii.
Nonitaque debet esse syllogistici, e ex con-
sequen
Demonstra-
410

## Folio 463 — 1045795771:0467
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000467.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
et
e
Ultta
Repu
sedeot
etactum
10 otil
tionen
pieil.
d M
IIL.
111G1.
, guB.
Petet
detior
etuMIM
Mecli
siM
redu
segut
CONTRA SENTEAE. D. RAMZ. 463
sequentiinista est apodixis Aristotelea.
Paretpropolicio, quianoerieu eA prius
ec praestancius dillustrius. Allumtu pro-
batur exemplis. JMX.H. IEa GUEFUNEUE, rE
de detectu luna, ariomate indicane d dis-
ponutur, reluri: propeer quidluna detcit:
Propcerterra diamerralicerinter solem de
iplam incerpolicam. Ouodestariomatan-
TUI: G. d. Luna dehCic proPterterraI, XLC.
Propolitio hic eA parcicularis. Nam Ca R espo
cancu quae cuidentislima necessitare lune
indicara, recte acquielcunt iudicio noc-
tico. De quibus vero dubium esle po-
celt, sintne scientificarere, ee non appa-
rencer leu lophiltice, sicut potes de peo-
priecatibus, canontantum axiomaticiiu-
dicii sune sed de Gllogistici Imosi pocen-
tiam spectes, e primostonres quo adnos,
seulensus nullum axioma cam estcatholi-
cum denecellarium; quin inductione, ex-
perientia d exemplis sut comprobadum.
Exhis aurem cum illo cur non hacsrllovi-
Imus: Duo mentem verrit Ramuscum
iltud scriplc: An non hoc eius cA decre-
cum, quaettionem Aeri cum dubita-
eur de axiomare, sive id sic lua natu-
rd necellarium sive contingens: AP-
probatio propolicionis es inanis. NOn
enim est conlequens, si axiomaricum iu-
dicium prius sic ex illustrius, Gyllogismum
HO

## Folio 464 — 1045795771:0468
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000468.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
464 PRODEMONSERAT. ARISF.
tion requiri. Ita enim nullo opus Foree
Eyllogilmo, quianullum axioma est, quod
tronliemanifectum luo iudicio. Nam de
Continges iudicatmus natura luatale, quia
elle porest, d non elle. Atob circumstan-
tias ex lingularem accomodationemisto
indicionOn (IIImUS COnTeNEI.
Allumeum admicrimus na ru 7I. Potest
enim etia inceori (llogisini vis uno com
prehendiaxiomate; sed obid de cotIlo-
silmum hieri polle non est negandum.
Aecomnia exempla in quibus quaeritur
sa Ii propria affectio inestluo subiecto,
ita simpliciter expediuneur. Si sciremus,
nOn GuaerCRemUS. Ouderencireronon AE
Paris axiomate; Ouaestio pars nacerialis
GyllosilmieH. Necesse est hresponsa cau-
latuit, Gyllogilmo consequentiam necel-
Cariam deimmocam, omniaqueaxiomata
certissima habere, demonstrare ea iplam
esse propier quam hioc quod quarimus
Scimus. lcague de non taro ruxpamus ro-
cem, Ouia: repropter quid loquiturho-
tno: Guiaratione, orationis in luis orga-
is Facultate, instructa praeditus cst. HIic
EKinatetia Gyllooilini. Contexatiis vele-
ea. Sisectitiet Gllogimus. Multa hic concio-
natur Ramus de praestantia SIsi, quod
absurdum sic 2d Gyllogilmum iudicium
canquam minus praestansidselesare. RC-
fere

## Folio 465 — 1045795771:0469
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000469.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
ABI
opu
el
Di l
laidle
ieum
IBIe
l
I
eb
IIai
vor
2l1 1
atim
eed.
quaet
aMIS
uitu
selt. H
Petten
etom
CCONCB
A, uB
udici
ale. 
CONTRA SENTENT. P. R AML. 465
ferc id ad intellectum, quem rocar noeri-
cum. Gllogisimum vero ad sciencia quam
nominat (llogisticam. Ec intellectum an-
cecellere aic.
Rilum inhis inepeiis rix corineas. Oui Entellectui.
hereincellectus iam SEnoericus, cum an-
ce laepe fuerie rniversalis Facultas corius
lovica: Deinde curiam Scientia CA(IIO- Scientiasyl
vistica, cum ance pugnacum sic manibus losistica.
pedibusqe Gyllosilmuminepeum ad scien-
tias consticuedas esse, vnde ee apodixisno
Policesse lex carum: InTuPeFFaLCEUE Ra- Imperfecta
mus ipse impertectam detinitionem esse definstio de-
Gyllogilmo per pertectam, de alia argumé
tademonstrabilem; dc vere sinon cacho-
licum prius habet; habectamen topicum;
monsttuct.
seu senliciuum, d inductorium per quod
lis.
arguiinstrumento Gllogilmipontic. Oui
iam Accancum noerica: Cur eriam syIlogi-Syllosisme
cticum iudiciu minus sit prestans axioma prastantia:
tico: Nonraro lonse estpraectantius, vein
quaectionib. arouedis, in quibusaxiomati
calux p le Solano lacistacie. Pamne purida
intorqueda in Aristoc. erac: Llic rov decouor
31
nOVCTaLI aZW E1) StECCOS, n EreStiE de-
oet Sta DESVOUV, n OVUZECGOUaTI SoStIEECOS.
DCCIMHIM R aMIRUIM.
Fxempla Aristocelis sunt noetica:
Ereo non syllosistica, C ex consequente.
dixis quae sit syllocilmus nulla est.
apom.
NeoC

## Folio 466 — 1045795771:0470
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000470.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
466 PRO DEMOMST. ARISEI
Nego lequi. Echienim noetice (unEprOS
Dolicacamen Gyllogilmum continent; seu
lunc materialicer Gyllogistica, licer non
Formalicer. F pocentia aurem in actumta-
cilerenire pollune addica syIlogiltica dil-
policione. Videndum aurem quanam ad.
ducta linc demonstrarionis propria sra
tia, e qua propreraliud.
Vndecimum.
Si quastio n 6 non est syllosistica, nec
quaestio siorI.
Sedillud. Tloc erco. Connerum
probatur actinieate veriu(que.
Fluic larisfactu sup. estin rir obiecto
Duodecimum.
Omnis demonstratio quinque artium libe-
ralium est axiomatica.
Nulla ergo sylloristica; (o per consequens
in scientiis apodixis locum non habet
quam Aristoteles describit.
Adancecedes dicendu est esse elenchu
sccundu quid _ accidencis. PoAqua in-
venta iam e iudicata lunepeaecepca, For-
ma habenc ariomaricam. Vnde drlicare
conclusiones rocati solet. Sed antequam
indicarentur nonerat omnia. Necelleau
cem estea, in quibus propria affectiones
Tubiectotribuutur, concludiper cautam;
quia perlolam hanc scientia est Aristor eis
principalicer. Phicaulanan - 11.
LaA ALMIDCFETUE.
nOn
Resp.
Resp.
Resp.

## Folio 467 — 1045795771:0471
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000471.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
Resi
ul lu
ilen
ubel1
ractum
elica
pia
renama
istia. 1
BieI
ldDe
Beteu
ola, 
regta
calle
lqe
Rersta
celler
ettioe
illo
Dei
CONTRA SENTEAE. D. R A NI: 467
non possent vere sciri. AtrunC cextiO ar-
rumento enicta est quaestio. Conteltus
veroRamuscu alias est, cu in methodilo-
dicae declaratione quaedam Armari (yllo-
silmo. Siite in quinqi his quas Ramus CO-
tirmanie, nempeinDialectica, Gramati-
ca, Rherorica, Arichmerica, Gcometria,
nosunt syllogismi Formalirer, lunctamen
macerialiter; e Tunt apud alioSaLEOTCS EF
formatua. Sed nec Tolis artibus adhibet
Atistoreles demonstrarionem. VlurpaE
eam etiam ad operaartium, praelerrim ad
dispucatione, rbiagie de vero Falsog:. Hic
negarenon porest Kamus Gyllogilmoasi.
DecimUMTeRtIUI.
Nulla essentia demonstrationis pendet c
syllosismo.
Aristotelea ero o SciEis nulla est.
Hlic paralogilmus salcem verbis dictac d Resso
primo. Ec quomodo id porestnegare Ra-
mus, sicerru eA pollepropriecate lubiecti
aroumento forme vel dehinicionis enincii
Cur necessiras colequerie rribuie (yllogi-
Emo, sinihil necestarii pores demostrare:
Decimum quarrum.
Si quaestio siori transformatur in dri ex-
plicatione argumenti, non potest syllo-
sistica esse, Cs’ ex conseguente nec apo-
dictica, C ita apodixis nulla.
Sedillud est teste Aristotele. 10c er e0.
68
Ad

## Folio 468 — 1045795771:0472
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000472.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
468 PRO DEMONST, ARIST.
Adhocresponsum supra est, quod licee
eranstormerur in ori, tame rim luam in eo
occulter, e in consequéria (yllogistica la-
ceac.nec est mens Aristorelis eam cocludi
in luaforma aperta debere, erc. Nacoclu-
Cum quod est, noamplius quaritur sia ri.
Hloc enim (yllogilmo es expedicu. Oux-
Aioancecedir sy llogilinu. Fodemodo pos
Tem dicere nulla quaectione syllogisticam
elle, quia omnis crasformatur in tormam
conclusionis. Requinocu est quaectionem
ellemacerialé parce (yllosismi, qua d ipla
concludic, licet alia Forma. IFa 20 Stbr Con-
cluditur, (ed Forma non lua. Ramusidem
de quaestionenocauit. Inquic enim Oux-
Aio syllogilmi e conclulio ratione diffe-
runt. Reluncidé. Deniq; quod concludi-
tur id prius querebae. Curhocnon raleat
in or _ siori p acrinet demonstrarionem:
XV. Decimum quincum.
Ouod concluditur idprius quarebatur s
cumeono differt re sed rationerantu.
At concluditur 20on. FreoC quareba
tur orisub voce siori, atque ita rocta
riplane non venit in syllorisimum.
Flocero paulo anteimuerti. Naoctédo
ideo renire insyllogilmuquia forina r’on
Concluditur Jdstor ocuccuillo estreidé.
Fcosnoviderreciprocari ea que suntrei-
de Armaaduersus se promsic Ramus. No
Resp.
Ress

## Folio 469 — 1045795771:0473
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000473.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
laCoB
IIo
il. Db
de
iliu
IoIe
eltiones
tin
uIb
HAIVC
1a2
Prell
VMITe
16. 1
CONTRA SENTENT. P. RAML. 169.
aurem plane estidé on cum sori. Na onLC-
spondetur etia ad quae stione a6tr. R amuS
hiciteru contusit adlicera Aristorelis; de
s eam explices sensu; clamat ce mysteria
inillo quarere, admoduridicule. Non est
Mirus pra–
mysteria querere li quis gravisphiloloptii rertus Ra
dearciticismente inspicit, nec tam Aricte mi.
sequicur liceramr, Eovero prarextuquem
autorenon pollem deprauare: li eoanimo
venit ad Aristor. qua rictoria libi sperauitd
Decimum lextum.
Ramais illis porest d hoc addi, quod
exemplaricertractatur.
Oui concludit rodn, ille docet id quod an-
te erat confessum, 55 sic alienum a quae-
stione, neque potest ro sion concludere.
Itaaucem fit in apodixi.
Freoea est asyllocistos. Exempligratia.
Ouaro propter quidridee color. Hoc
volore concludere. Atnonpocest; quia
rbiad Gllogilmum rencum crit, conclu-
des, quod videatur. Achoc cgoribiFatcOr,
nec delidero explicari. Poneenim, quod
ideo, quia movetrisorium: Ilac enim eAt
caulaFormalis risionis. Syllogilmus:
Ouodmonet visorium, videtur:
Colormonet visorium:
Colorereo videtur.
Idquod ego cibi ante contrrebar, nec
quaerebam. Ac axiomatice Facile porest
1E
qua

## Folio 470 — 1045795771:0474
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000474.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
47O PRODEMONST. ARISE.
quaectionilatisheri; colorridetur proprer
mocum vilorio allatum. Ilic retinecur ipla
quaectionis forma. Noneroo est syllogisti
Caluanatura, sednoerica.
Ilic respondendu est ex sententia Ari-
Rocelis ex legicima informatione, ne de-
berequidererriu argumentu ingredico-
clusionem, neq: eius quarediaut exigen-
dimodu. Incerim tame riseius ectin con-
segueria, e comploctitur eam conclusio,
quamnecesle elnaturam principiorum,
ex quib. CA, redolere. Siitaq; ex quectione
sol per luum argumencum estArma; rim
ciusinesle paret. Nec h primatronte ap-
Paret ro on, neganda eArircus cton. Acci
dic enim concurrere reramque in rna e-
nunciationis axiomarica Forma. Ouod
etiam dicit Ramus se scire id quod con-
cludicur anceargumencum, Falcum est, si
quidem omnis lcientia demonstrariua d
prima per caulam propria est. Sciuitcon-
Fule; Ced non sciuierere de primum, ance-
quam quaestio vi forma concluderetur.
Erilla ipla dispolicio indicac non remere
id esse quod estin conclusione, Ced scien-
Fer esse. d ratione primae caulx. Ouod(
scinillet anre Eyllogilmum; quid atrine-
Bat quaerere sior: Intormat aurem Ra-
inus eandem obiectionem criam hoc
exodo:

## Folio 471 — 1045795771:0475
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000475.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
D
iadi
nede.
edico.
entgu.
CoI
Cllano
or
tione
Mi IIII
Med.
q. dect.
VM C
tua
ed
2I
elii
Petere
ereu
CONTRA SENTEN. P. R AMT. 471
Dui roon concludit in quaestione sic 2l.
is concluditrem priusconfessam, (3 po-
sitam.
Sed qui in quaestione sia  syllosistice con-
cludit is roori concludit.
Frgoremprius confessam, (5 sic actum a-
sit non docens, quod docere debebat.
Relpondetur reante; contellum quidé
raga nociria concludi, sed non scicum an-
cequam per caulam concludererur. Ante
noucracindehnite rohrrtatum; pottcon-
clusione certus est de de siori, de limulno-
uichoc symperalma esse peaecepeu scien-
cificum, Ccu doetrinam immocam.
Ramus aure hoc praeuidic. Itaq; ITaOC- Prolepsis
cupec. Dicat aliquis, inquit: Pucctors COn- Rami.
cludicur, cum argumentum Fuerie detint cc
cio releaula proprer quam res est, Propria ca
enccellaria. Atillud ipsenegac, qa detnt- cc
tionenontantu ctore, led de omne genus a
quaestionupossic explicari. Nonitaq: Ca- cc
rimrbi detinicio velcaula propria cA, rdc.
Pori conclulum existimandu est. SedR a- 1
mus aperre delirar. Si detinitione omne
genus questionu porest concludii poterie
e sorii idg; cum alias, cum in demonstra-
tione rbi quarieur sciencia proprieraris
in subiecto. Aristoreles nunquam alliga-
uic loctor, ad Cola apodictica. POlTunt e a-
lia quaeriper idem. Ita nec quaeAiO a
68 4
nCC
Resp.

## Folio 472 — 1045795771:0476
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000476.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
33
472
PRODEMONST. ARISE,
nec nsinec on sr Tolius est apodirios: led
in hac per iltas peculiari adhibitione que
ritur; ex exmateria spectatur, quado lunt
apodicicae, ex quandonon.
Occurrit aurem ille, dicitqi ethomnes
o quaectiones possine detinitione ee caula
explicari, camen non esse omnes syllogi-
oCicasinec omnes eodem Gllogilmocon-
3 Cludi: quia HSccocum sEnoericum; oru (-
o3 mul e Gilogisticum e noericum: e
quamuis idem lumen argumenti adhibe.
acur in qualtionibus omnibus, negat ca
 men eandem quaectionem esse quae illu-
minacur, e eiusdem rei scientiam conti-
ci; quia immediaci aegumenei cognitio
Aristoceli appellecurros; explicata rero
indereicoonitio scientia deres quae qua-
ricur, ve sic rei quaelica de explicatae co-
nonitio sicdiverla. o aut dici nucscientia
nargumetiapodictici ex principii, led qua-
sionis quae inde Armac: e scientia specié
actimandam elle ex quaestione. Hlacille.
Accendendum eAquidnam libi relit.
Obiectio priorerac, quod intelligendum
sc cunc siori concludi cum definitio vel
caulaprosarsumento eslumca. Negabat
hocRamus, quia detinitio explicer etiam
alias quaestiones, nempe a 6ts, 116  olibI.
Non ergo rbi detinicio est, sacim inte-
rendum est, Jo son esse. Diximus, nonin-
tractum
Ress.

## Folio 473 — 1045795771:0477
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000477.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
dl
lrios
BeD
ide
siOm
eloz
MDeB
de cal
M. alil
UM u
adhibe
egat 1
la talle
Mlme
Dgnit
Ia VeI
uaque
1
lac
bi rel
MI
vendi
leest
exetia
dedtib
1M III
MOHI
a
C ONTRA SENTEN. P. RAML. 473
fractum esse argumentum, nec subuer-
Cum. Si enim non semperidAac, aliquan-
docamenhiee, acque itaper detinicionem
Porerit concludi cae r1. Ramusiterumre-
spondec, quodnon concludis quia eclrex-
plicari pollic detinitione Jocon, tamenno
ob id yllogilmo concludi: quia non sINE
omnes syllogicticae, re quae AiOn 6c1. DC
hocnos anre diximus quodteste Aristo-
tele, de veritare consentiente, etiam def-
nicio possrelle ovurcegoua; acque etiam
ipla quodammodo demonstracio, dprin-
cipium eius. Ieaque a nstrerit quoda-
modosyllogicticum, licet sic denoérieum
aliomodo, rereltatur recté philolophus.
Sed Ramusrrget suam sentenciam, ne-Instantia.
racque etiamhi definicio omni questioni
explicandae adhibeatur, camen indegioni
Scienciam indileretam, hoc CA, sinc IYIIo-
silmohucaxiomate per rnam detinicio-
nemomnes quaectiones possinc explicaris
negaccamen lcientiam quae emersir ex il-
la explicatione proprerea esle siô n dapo-
dicticam, ve lic, ctiam si donet ns ele yI-
logisticum, camen Aristoreles cuincere
nonpossit eillo sllogilmo luamm EroctiEir
in quaeltione sion obtinuisse: quia scien-
cianon accipiat nome ab argumento de-
monstrance, sed a quaeltione explicata,
cuius cA. C um rero omnis ciulmodique
08
C

## Folio 474 — 1045795771:0478
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000478.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
A.
474 PRO D EMONSF. ARIST.
Atiolonecor (Namica concluditur, quod
SIC, VE supra dictum eAt) Itaquenegat con-
cludi polle ciors, licet argumentum adid
Sc Cumtum. Sed haec nihil habenc praeter
CrambenerebrorecOetaIm.
Scimus Aristorelem rocabulum scien-
cia in doctrina apodictica accipere, de ca,
quam quishraurir ex conclusione demon-
Arationis; ec Torvervocare principium leu
arsumencum definicionis aut Formae, per
quod concluditur. Scimus ee hoc gdiltud
ovureeoua secundum liceram congruae
cum omiledncgamus inde sequi quodiple
rule, nemperoctor esle indemonstrabile,
hocmodoremconon ponic heriapodi
ris. Saepedictum eA, concludi id Forma
alia proptera Hfinitatem; laticare in conle-
quentia syllogilmi; de non velle philolo-
plum re aperta enunciatione concluda-
tur, Sed laris esse, Ciaroumentum ad eam
Srsumtum, et ex eo quastio conclulaita,
reiam Cciatur proprer eHentiam, nec am-
plins quaratur. Luctatur ergo cum tar-
uIS RamuS. Donare d nos poltumus ro
sor illomodo rerule, syllogistieum non
etse, led quia non est formademonstra-
cionis, ob id non collitur demonstracio.
Cogiret aurem an nullo modo alio sic(y-
logilticum, cum conclusio complectatur
rimancecedentis, coriusq; conseguentici
in hac

## Folio 475 — 1045795771:0479
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000479.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
CdI
all
I
lEH
leet
MoII.
mtet
E. d
t
ili
ecat
MH
1
ou
et
CONTRA SENTEN. P. R AMI. 475
in hrac aurem eluceac rd Aorr. Siin antece-
dente, ee consequentia est virtus 8 sa II
curnon stin conclutione, quae illa com
plectitur: Duoiure etiam conclulio de-
beac quastionis rim mutare, de non po-
cius aroumentum Cuam porenciam COn-
ElASONI IEA COIIANICARE, VE CIM aFOU-
MEHEUM LUIEUI SIC, ad Sori, non polsIE
diciconclulum esse storr: Anno ca estet-
feacia aroumenei, venoncantum syllogi-
miancecedens ad Cuam nacuratrahacled
e conlequens: Cexre philolophus indu-
ctionem, exemplu, detinitione, aC. VOCaE
Syllogilimun quo medium velprosyllogi-
smus estinductio, exemplus dehinicio; quo
pactopollem d caulalem, effectiuu, aC.
dicere exiildem aroumentis. Si quid iudi-
co, longe estprobabilius, reconclusioa-
Rimerur arrumento, non argumentum
conclutione, e sic scientia derermine-
cur non exquaectione coonita, led ex ar-
sumento per quod est cognita, ee cuius
vires complectiturs contra ac rolebat
RaIMUS.
Sedille contra superiore obiectionem instantia.
(quae crac cune concludiIo AET, CUI aPOU-
mencum est dehnitio rel causa) aliavritur
machina. Terarguit:
Si definitionis argumento in syllogismo ex-
istele, quastio sion arsueretne d’expli-
care-

## Folio 476 — 1045795771:0480
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000480.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
Res
476 PRO DEMONST. ARIST.
caretur explicatio quaestionis ei 6t, qua
item definitione soluitur, esset explica-
tioquaestionum reliquarum, (5 defini-
tioin syllozismum veniret:
Sed hocfalsum indice Aristotele est:
Ergo C illud ex quo sequitur.
Relponsum X ad hoc estante. Ramus
fnxitlibi obiectum, quod Aristorelinon
omnino elcacucum. Itaq; luctatur cum
Fuis laruis. Definitionon ita adhibetur a
philosopho, verbi ea politalic, vel exea
atguarur, ctatim intelligenda sic quaestio
sion. F. C enim generalius instrumentum.
AF cum quaeritur scientia proprietatum
in Cubiectis per sion; caula argumentum
eAprimum; est ec definitio, quia caulam
COnTIMEE. ACCIdILAUTCM LUNC COnCuErerE
simulomnes quaectiones, e solui, quiaa-
lias detniriorna eadem que lacistacie in-
terroganti, EAnc: VE: FAnchomo: EA,
quiaanimalrationale est: Sacistacir d in-
cerroganci, quid esthomo: Respondetur
enim endem. Deinde querenti, guodnam
Clt: quae quaectio de attirmarione substan-
tiae quaerit; a per detinitionem Armatur
quodlt. Detinitione enim existente, de-
finicum CA. Tandem eesta nScilcitanti.
Nam Si Guaeras, propter quid homo lo-
quitur: Relponderepores, quia animal
cacionale elt; ex ri quaectionis post (yIlo-
silimum

## Folio 477 — 1045795771:0481
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000481.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
ectt.
Ro
rtelin
TuTC
IIDetI
veler
ai
jetat
entu
enii
Acoli
TCuIII
1
eb
ela
dia
il
CONTRA SENTEH. P. RL AMT. 47)
ilmum intelligitur, caulam conclutionis
propter quid, quae est Scienritica, co-
prehendi in argumento, de antecedente
Gyllogilini. Cuitaq. quaestiocistrcum sua
respontione ex detinitione, dicitur latis-
facere d aliis quaestionibus, non esthoc
rad avro, led nara ovubEbnnos. Aristocelem
veronegare delinitionem venirc in syIlo-
silmum, quanquam perfectam definitio-
nemadeo cacholicam Ratuac re nihil ha-
beacprius. ex sic medio arguinon pocsi,
nisi quo ad nos: non latis est circumspe-
etc dictum, re ex superioribus apparet.
Instatille aliomodo:
Ouastio sa n (inquit) est cavonorcs bre-
nioris quam syllocismi:
Erronon est sylloeistica.
Ancecedens illustratur exemplo alia-
rum quaectionum, ad quasica velnon, re-
Sponderinonporect.
Negolequi. Sicenim breuior. AFdi- R esp.
lacari porest, licut Similieudines COntra-
cta e syllosilmi contracti. Deindenego
breviorem simplicirer esse. Enunciacio
axiomatica contrahie etiam toros (zllogi-
Imos, quicamen ob id non negantur lyl.
logistici. Es d materialiter breuiOr; ac
nonformalicer: Fs peculiariinformatio-
ne; aenon omni; velutipropeet quidho-
mo raciocinatur? Relpon(io: PFOPTeL
anI
Instantia

## Folio 478 — 1045795771:0482
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000482.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
478 PRO DEMONST, ARISF
animam rationis comporem. Hloc corratii
Porest. Llomo ratiocinatur proprerani-
nam seu incellectum rationis compore.
Sed lrelpondeas per, quias re: quiaincel.
lectum obriner lapientem: manifesta est
yllosiltica suvaurs. Dicat vero Ramus,
annon illa eracincegea quastioz cum di-
cebam; proprer quid homorciturratio-
nC: Imoerac. Responlio, an non habebat
argumentum: Imo habebat. Achaeclunt
mareria (yllogilmi. Sednec Aristorelesta-
le requirit axioma in arre, quale Ramus
vulcinformari. Nam ipse scirerulc, num
homoratiocinetur: hocaure estpereau-
lamprimam cognolcere.
Flaec caula primainvetisacur gueren-
dopropter quid; d concludendo apodi-
ctice, scientia eA certa. Alias rautolo-
namForet Crelles in arte reperere; homo
Propterea quod est animalrationale, La-
tiocinatur: Cum latis CC; hominis pro-
prium eR cacione rei. Fluius sciencificum
argumencum lrequiras, reconstertono
Fallis ex definitione in qua cs causa Forma-
lis, cepecas. Ramusipse definicioni Diale.
cticae adiuuxit cale consectarium: Fodé.
quosensulogica dicta cA. Praeceptum in-
ceorum: Dilectica est eodem sensu logi.
ca dicta, quali quaelivisses; proxter quid
est dictalogica Dialeclica; hiam milceres
det.

## Folio 479 — 1045795771:0483
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000483.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
bl
Ile
TuII
ibe
chachur
Orelesu
eRam
terte
d
iLOUI
LIIMII
lulos
et qu
pilcet
el
CONTRA SENTEN. P. RAML. 479
detinicionem huic praecepto;annonridi-
culus Fores: lca enim cHlet:
Dialectica estarsbene disserendi:
Et Dialectica propterea guia est arsbene
disserendilocica est dicta: vel; Diale-
Etica propter artem bene disserendi lo-
sica est dicta.
Hlactenus actum est de quaestione sa
riline (yllogictica, an nON. SCGUUMELE
plura argumenta Rami.
Decimum seprimum tale cA:
Oui admiran da putant e nona ea quae
aduersus Aristoteleam demonstratio-
nem afferuntur, illi nunguam dispu-
rationum suarum esum (5 fructum
quaesiverunt:
Ex quo consequens putat esse, nos assentiri
sibi debere, suague dictata pro vete-
ri philosophia habere, ut inde sit con-
sequens, abrocatum esse imperium a-
Podixi.
Sedinane estillud ancecedens. Neque Resp.
enim vecus est Ramiconatus, neque qui
cum non credicrerere, nullum fecie Fru-
ctum dispucacionum luarum; sed contra
Airporius, re quiistudnon credic, de Coler-
ter returat obiecta, is mulcum ex Audiis
percipiactrusis.

## Folio 480 — 1045795771:0484
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000484.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
etsi, it t
monstran-
tarstamen
48O PRODEMONST. ARLSTOT.
Decimum octauum:
Dui finem philosophiae reguirent, ii haec
vera indicabunt, C incunde accipient
demonstrationem Aristotelis euersam
esse.
Sacisproimperio. Nesorerum esse
quod dicit Ramus, & tamen apinoooo
non exo. Ton audioiltud aitds eoa.
Decimumnonum:
Omiprincipia Aristotelica audnorv, er asco-
lu isoelar, cuu celarseguentur, i ve-
ram indicabunt avraosciEi Ramaa.
Ex hoc pacet Ramum non incellerisse.
latis philolophiam Aristorelis, denotuis-
se memorem methodi rniverlalis scien-
tiarum. Scit Aristorelesilla esse, sednon
scientia demonstratiua gratia, que exlo-
lorniuerlalicacholico est, verum ad con-
Ricuenda principia. leaque aic principia
demonstrari non posse aliquo rniversa
liore; at habere originem suam exhis que
ad noslune; ita re aliud principium sEnae-
dons, id quod ettrniuersaleinmêre; aliud
oeos nuas, id quod est a senlu, experientia,
historia, ac. Ieaque cum de artibusintor
mandis, e signenda sciencia demonstra-
ciua agitur, non lunc adcunda illa princi
oriuntur a- Pia quae lunc veisnuas prima; le d prima
nto. aesicosn nadons. Lcicainpraxi Ramusiple
ctatuic, nempe prosrediendum esse ad.
Ccien-
XVIFI.
Rest.
aces.
principia
C
scie
RM
colle
oulat
a
se
bpe
R
10
l
quui

## Folio 481 — 1045795771:0485
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000485.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
Aelipu
ettesse
pnia
Rltium
elran
18 C
ledt
Ielb
IuIco.
iue
niel
ehisqu
Mu
eidi
NIeII
ISIIIBI.
ont.
ApIII
ape
nusipt
ellet
CI
vinbo
H s)II
notul.
CONTRA SENTEN. P. R ANL. 481
Scientiam posteriorum a scientia priorum
e maxime riivertalium; quae iam (unE
collectainductione, que pertingit ad (in-
sularia senCilia.
VicelImum:
Oui Grammaticam toram, C Arithme-
ricam tocam sine syllorismis instirmi vi-
debunt, illi indicabunt Rami senten-
tiam veram.
Supra hoc conturanimus. Non dein-Resp:
vencisiam cantum asieur; led de de inve-
medis; imo ex de exemplis e operibus ad
praecepta indicandis. Ramusip le aic (yIlo-
silmoininventione precepeoru quedam
frmari. Cur repudiat iam Gilogismum:
Sed neclipolicus lua forma non ck, et-
iam macerianon est policus: nec poninul
lo pacto debec, re lupra exemplologica
Ramea octendimus. Sed exemplo19. X
hoc20. declaremus. Scio sentu hominem Lachry-
lachermari. Voloid Scicerae dons. LuBet A- mari.
ristoreles quaerere in sa zi, d argIIIMCN
tum lumere ex caula prima aE IIIOTa,
quae inest homini semper ecessentialiter.
Ouia enim per hanc scientia cAt alia, crie
aepraelentis quaestionis. Dicoergo; I10-
no lachrimatur, quia incellectus cogni-
tare dolenda indicia per oculos exprimie
ettulorore. Ouxlica ibi estpropria aHe-
atio de luo lubiecto. Ratio petita exFor
mo

## Folio 482 — 1045795771:0486
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000486.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
Resp.
482 PRO DENONST: ARIST.
mahominiscerto modoad lacheymasdis
Politainmareria: ex quidem cta riquasi.
cum est. Non poteram respondere per
experientiam, inductione historiam, dc.
Ea enim singularia accingune, in quibus
nonraro est aequiuocareritas. P menre
rniversalique petenda erat caula. Hlaec c.
nim Cola scientiam Armam prebet. Singu
lare omne estmurabile, ceste etiam Plato-
ne. Sietiam Factaaxiomata examines, re-
perientur congruere cribusnoris scienei
treis; eric ex aliquis circulus, seu muruare.
ciprocatio argumentorum. Planc erso
iam Cum certus me scire, quia primaim-
motaque tundamenta ruiverlalis scientie
acrigi; de lic in doctrina de hominisnatu-
ra audacterpono hoc praeceptum: (10.
minis propriu eslachermari. Vnde post.
ca pater aequivoce dictum de equo elle,
quodlachermishumecterora, dc. Hlaec
est mens Aristocelis syncera, qua solide
conturarur RaIaS.
XXI. Vicelimum primum:
Fota apodictica syllosistica demonstratio.
nis propriam affectionem ex causa ad
quaestionem sra ri concludentis, est
commenticia C5 tractandis disciplinis
alienissima.
Futite hoc esse, iam Cape est ostenlum.
ln medicinae parce naturali ee affectuola
2X1O-
nibe
von
NOM
sede
est
ell
qut
Cili
pu
qB
best
it
Ie

## Folio 483 — 1045795771:0487
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000487.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
mosi
erepe
am, l
quou
MEM
Hece
LDingr.
aPlao
IResi IE.
leient
UIAII.
 e
lta
laul
Moln
li
1dE po
qbel
cC. H
alb
instra
Alisa 
td, li
isipli
lentul
sectuo
CONTRA SENTEN. P. R A NI. 483
neiomaest; Vencriculi propria affectio est Passio vens
romere Sihoc recinendum suc in scienria, triculi.
non probabitur a lingulari obseruarione;
Led cacholica demonstratione. Ouaeritur
Hic Ramui
diceret,
ergocta ri: R elpOndetUT EXNAEUEA VenETI quiameu
culipropria exprima, quia cral (ua _ Ercp. Gomit, Pan
qcia laedentia orificium rerlus gulam ex- li vomit.
curit. Nec oftendimur; eriams nomine antony vos
proprio illam naturam appellare non po( mits C9C. d
Sctentiam
lumus. Ex de leriptione illa cognolcimus, praectaram,
quod caulam primam immocam que la- C9 à canis
beamus; ex qua poltumus aererO, nOS CaptunOn
Scire illud axiomarniversaliter pro more alienam.
disciplinarum rniverlali mechrodo dedu-
etarum. Sed drencriculi perfectam deA-
nicionem allegare poreramus. Ilie estrtus
demonstracionis Arilcorelex: rnde appa
receam pro disciplinis etle, eancum abeA
velicaliena de noxias
Vicelimum secunduim:
Ouod contrarium C5 aduersum discipli-
nis est, commenticium est:
Talis est apodixis Aristotelea:
Freocommenticias
asicerum commirtieur orade. RC- Resp.
pullum de hocpradictis elt. Sed veride.
ant iudices Fallum; quaero ex RamXO a-
liquo, an non tonieru sic propria aeris af- Zonirrt
fectio, e proprerea in scientia physica a-
xioma inde ponendum: Alleret reique,
AIh
2
nitr

## Folio 484 — 1045795771:0488
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000488.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
A84 PRO DEMOHST. ARISF.
nisi araidulo est. Ouaro num id Sciard
RNirmabie, quia sentiac, e historia com-
probet. Nego inde Sciri: Ouia homini
non est is lensus qui omnis diiudicet, de
accipiat. Mentis es scientia vera e ca-
cholica. In senlu Reri porestre id Racua-
tur apud nos. Verum verd sic rbigue a
catholice seu simpliciret; nullus iudi-
cac sentus. Vnde ergo ejus principium
erit? Ex cacholicis phylicis; nempe ex
caula e detinitione tum aeris cum coni-
tru; ve: quod obhoctonet, quiaspiri-
cus ioneus coactus Frigidicare in medio,
colliditur aëri aduerlanti. ltaque quiato-
nirru es Conus aëris a Feruido spiritu im-
pulsicollilique, constat inde scientitice;
aéretonare, hocq; esse praeceptum phy-
Sicae catholicum, cuius caula magis pro-
pria _ priornon extar. Ica est cum de
tulmine, Fulsure, rentogue inphysicis
quaerirur, qua deipla lunt aeris propria,
de re sciantur cacholice, ex luis formis
 definicionibus quaerendo iin stari, iti-
dem lunc demonstranda. Out etgo ad.
versetur disciplinis apodixis, cum illis Ar-
mandis (cdicata: Senlui pocinsideribui-
curcam ab Academicis, quain peripateri-
cis. leaque connicium luo modoinRa
mumseuercicur.
ricelimum cercium:
XIII.
Ouo
b
M
Ide0t
eo
el

## Folio 485 — 1045795771:0489
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000489.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
A1SI
umill
hilteru
ual
diliu
a verali
Niula
N pbqu
nulli
priip
Mene
B MH
19le
einM
quequ
spium
scienul
di
Mogl
elta
UI5 tot
dla 111
eter
iMill
sidrib.
detipa
abn
CONTRA SENTEN. P. R AML, 485
Duo in scholas introdu ctohomines stupore.
correpti. meliora quarere desierunt, id
extirpandum est:
Ita est Apodixis Aristotelea:
Extirpanda erco.
Convirium hoc porius est quam argu- Resp.
mencum, re de praecedencia quaedam.
Ouid melius in artibus quam pracepta TideturRa-
Scieritica habere: Fiulmodi quedam pre- mus sua 1
snauia pa-
dicacaxiomatica. Ouanex lires Cune de quascuisse
proprietaribus: Quod cuique pene pla-aut reme-
cuit id loco proprii habuit, cumnonra- dium stupo-
rocommune particulareretueric. Aristo-
celes monstrar infallibile fundamentum
eius cognolcendi. Si enim per formam
de detinitionem perfectam ita compro-
bacum est, ve omnes demonstracionis
propriecates habeat; indubitaco Cacuen-
dum nosrere d cacholice scire hanc pro-
priecarem elle. Rami vero arranoctiEis
eam bona non est. Semper enim suspe-
ctatuerun sensilia; Semperhistorix. Nec
inductiomagni est momenti, quiacum
lingularia intinica sine numero de rarieca-
en
cc, non possunt percenseriomnia. Oui
vero cognouit formam rei primam im-
mocamque, e scirinfallibili, seunecella-
ria consequentia per anoscisir inde dedu-
ei axioma propriecatis; is lonse (cit me-
III

## Folio 486 — 1045795771:0490
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000490.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
A86 PRO DEMONSE. RRISEI
lius corriusque. Ad impudentiam ita-
que rique peruenir iltud obliciendoRa-
MIS.
Vicelimum quartum:
Fabula pro seria logica obtrusae sunt obii-
cienidae:
Apodixis Aristotelea fabula est:
Abiicienda er c0.
Simile hoc est praecedentibus quibus
dam; sicur e illa quae in praetarionenoni
libei scholarum logicarum habentur, ubi
Sro SeEir rocac reperioua, inlomnium, lo-
philina, monstrum horrendum, pestem,
ecc. Furor eshic. Ad anticyras, aut CY-
nolarses. Ouaeram ex Ramoannonre-
ricas luc propria axiomaris affectio, ve de
attirmacio: Alleret. Inde enim distinrie
axioma. Guxroicem sic nescientiticum
cum dico; axioma est verum auc fallum.
ARereridem. Nam hoc ipse habet prece
Deum. Caulam postulo onde icaindicer.
Nam sciencia caulam postulat. Non con-
fugier ad leges luas: Nam hae sunc po.
Reriores, e alcem vagam noticiam gi-
onune, seu sune iudicari de demonstra-
ei ciculi proprierarem ex demonstratio
ne ortam delignantes: Sed non demon.
Aranc primum. Nec paciar eum indu-
ctionerei; quia haec lingularia qua per-
curri non postune adducit, de ea qux
TUIIE
AIV.
test
Verum af-
firmatum.
C0
Im et
Cumd
ex pll
ibu
spouti
TaMe
IMd
ctrE
MIIde
Amo
cbmia
bilae
un
Mm
Illa 
MII.
Da
duit
Ait
etom
lut
lone
mide
AI

## Folio 487 — 1045795771:0491
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000491.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
ddu II
accu
QIM Pla
pencunte
a i
horcente
Adui
decRm
Ome
C. ladet
em lI M
C ONTRA SENTEN. P. RLAML. 487
Tunc exera artem consticuram. Cacholi-
cum de primum incellectu volo, adco re
ex prioribus immucabiliter, derniverla
libuscaulam exponat. Ouidhic aliudre-
spondere porerie, quam detinitiones eau-
tam complexas: Propterea axioma ve-
rum aurfalsum est, inquier, quia pronun-
ciatreres elt, aut non est: seu secundum
nacuralem argumentorum aftectionem
Racuic omne, auc secus Catuit. In his cR
essentia axiomatis prima. Si haec luncta-
bulae; paciar lane Ramum iplum fabulose
praecepisse suo indicio. Fgo rero Fabu-
lam rideo nullam. Spllosilino aurem
ilta dilponi apodictico, res ipla loqui-
TuT.
Pronuncians ut res est aut seous, est ve-
rum au falsum:
Axiomapronunciat vtres est aut secus:
Axiomaereo est verum aut falsum.
Ita in Theologia: Propter quid Deus
estomniporens. Argumentum a Forma-
li omnipocentis cauta; quia omniporen-
tiavaler. Inde sciencikcum Acovurtegoua
exapodixi:
Omnipotentia valens est omnipotens.
Dens valet omnipotentia.
Densereo est omnipotens.
Iea in aliis Dei propriecacibus, vecum
dicitur omnileius, _c. Fc quanquam
AIh 4 PoM
d impl
Audon
luI
abtu
den sudum
e
uboruli
opotul
Hiul
rgeB
lieuidia
Sel 11
et puti

## Folio 488 — 1045795771:0492
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000492.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
188 PRO, DEMONST. ARIST.
possicidem argui eriam effectis, de lingu-
laribus induci, ex cestimonio (cripturae
comprobari; tamen haec in scientiana do-
asptima non sunt. Ieaque semperrelin.
quencpostse aliquid dubii; sicur ee gen.
tiles obid errauerunt de Deo, quodlentu
de trictoria non potuerint allequi Deum
omnia polle, IneR autem omnipotentia
in Dei detinicione. Si enim non poretto.
mnia; lcusnonest.
E=XV.  Vicclimum quincum Rami:
Tnicio lib. 20. Schol. Dialecticarum aic
Ramus, Cophisticum quid commicti ab
o Aciltocete, dum inlecundo polteriorum
 degumenea omnium quaectionum, O
n mntum Eyllosilmorum, ee non syllogisti.
carum explicacionum acrribuit uni Cal.
 cemspeciei: ec concludie, cum quiequid
 in lecundo posteriorum est, non siC Pro.
prium demonstracionis, eam elle com
mencum inane. Sencencia horum elt
quod,
Si Apodixis habet propria artem C prae-
ceptionem, arcumenta quoque apodi-
etica debeant esse vninspropria:
Sedcum non sit propria onins: LJam cau-
sae definitionesque notantu sunt quaestio-
nis apodictica, sed s cninsnis alterius:
Itaque propriam artem nohabet, (5 com
mentum inutile est.
C01
Sed
gume
18, C.
MniII
condi
AECBI
VICa
moule
q2C
Cutio
Udule
aadti
nilip
ellet
ripe
ait
lbe
Aou
ig
MaMII
lbine
diito
pui
alio
1
l
ed

## Folio 489 — 1045795771:0493
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000493.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
d
le
el
et
u1d
MIBI
e
alit
DIII
111
1
5
1B
CONTRA SENTENT. P. RAML. 489
Sedconnexio estplane (ophistica. AF-
sumenta losica generalisimae Cunc rieru-
cis, ee in lua generalitare non lunt propria
rniusspeciei. AECUM CerTO MOdOCCTEX
condicionis adhibentur, iam Auncpropeia
accomodatione. Nec Aristoreles omnem
rim caule. ee omnem rim definitionis de-
monstracioni immilcet; sed eam cantum
quae eAerq d’avro, nara r aevtos ny ra. dons, quX
cacholice ee proprie primumq; ex ellen-
cialicer tacir ad concludendum proprium
adosinesle lubiecto, de sic sciri, quinnon
niliper caulam cacholice lcitur, camqque
ellencialem e perperuo comunccasu, ita
repolicaiplares ponatur secundum sii
Canciam, d ricillim. Ita Cchabec ec de 1y1-
losilmo. Non est hic proprius deimon-
Sracionisniliaccommodarione. Cum vlu
sic generalis; demonstratio quoqueeum
sibirendicar; de sic ob scienciticam mace-
riam ipse euadir lciencikicus, largiens apo-
dixi Formam luam; vnde apodixis ec syIlo-
gismus scientiticus luncpro eodem. FlxC
adeo Colida lune; ve nullus Raimi alsecla
Polsi negare onquam constanter vere-
Le.
que. Pacechinc etiam quomodo apodixis propria
habeat praecepta propria, nempe COIO- pracepra
do quo specialis logica pars ex generali apodseos.
deducta, de specialiter in lua materia ec
Forma explicata, quanquam in ea (InEnO-
FIh
minanda

## Folio 490 — 1045795771:0494
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000494.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
est
9O PRO DEMONSF. ARIST.
e
minanda genera. In hac enim est specialis
quectio; Arsumenta specialiai torma quo.
que inmateria peculiaris exgenerepecu
liaricer accommodatas axiomata tribusle-
sibus spectanda, circulus reciprocatio-
nis, concrarium impossibile, adeo vepro
prietate illa sublata Forma e definitio reis
adeoq; res ipla rollatur: in superrsus quo-
que peculiaris, re quiscientiam Armet ca-
cholicam camq; iudicet, ac. Ilissimulta
ingelta lune generica, e disputationes;
more Aristoreleotactum est, quipraece
peorem, inventorem, ee commétatorem
Cimul agIF.
Vicelimum sextu.
Omnium artium decreca profecta sunt ab
obsernatione Cs inductione specialium
exemplorum.
Apodixeos decreta non sunt inde profecta.
Non ergo sunt artic ullius: sed merum fi
Ementum absque 2 su.
Propolicio rera estra re J. Invluenim
indecerminato e vago inveniuntur: Item
aonicio prima inde cst, cagi lingularis. AF
unde lunt scientifica. Vnde cognolcimus
cuius mtsciencia, e quomodo adillare-
digenda: An non hoc relipse Ramus, nOn
ex sngularitare d obseruatione spectari
Ecd exrribus legibus axiomaricis, syllogi-
Emo d methodo: Fresreroilla leses qd
sune
AVL
COH2
(MId
tenis
(D, sII
Aatl
biiall
pli
MI
A1
imnil
Peuio
19
estrit
P0IB.
SiI
id
dete
Mese
u
Hlie
Ienior
M
lmn
Di
Io
etti

## Folio 491 — 1045795771:0495
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000495.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
Ia 
Eper
IOlo
Dlait
IIIBI
e
M
lin
Idu
lait
bi
delle
1H
1e
elte
IB. d
Cim
IAII
15. IBII
elli
plos
COMTRASENTEMT. P. R AMT. 49Y
sune aliud quam nocx quaedam peaineri-
teneis demonstrationis seu axiomare lo-
Co, hiuc eriam syllosilmo factae: Demon-
stracio vero ex Fundamentis existie el
sencialibus seu principiis inincellecture-
policis cacholicis. Apparer erso magna ex
parte proposicione tallam elle, quia de-
crecalcieriarum, quarenus lunc iplarum.
non ex obleruacione lingularium lune, sed
exrniuerlalibusmencis secundum ellen-
tiam. Ec hec s lunc prima in incollectu; (al-
ceariomatice disponuntur; quae resctiam
aliquando AristorelicA demonstrario, ve
detinicio; sin posteriora, veluntaffectio-
nes propria; per illa demonstrantursyt.
Looistica rieture. Ec quidem hic necesse
estrim syllosisticam elle, Si non actu, at
pocentia, quia quae stio de argumentuelt.
Si Itagne dONAFCMTUS AITUIIMELMM; PEODOLI
tione camen Falla, nihil necellario conclu-
deretur. Sed dealtumtio est Cophistica. O-
mnes enim qui propriecaresin arcibusre-
cinene, Equidem sciéciticas cas velint esle,
descienter explicare, necesle est demon-
Sracionorei, quia aliundenon est scienti-
heanocirianisi ex Tubstancia prima. Ouod
Sinon est, non porestelle seiéria immoca.
Deinde Ram Poeras luos, oratores Xhi-
Aoricosrespicir. Vbirero philolophoru
corone: VBilacraru liceraru doctrinE, dilz
Puta.

## Folio 492 — 1045795771:0496
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000496.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
492 PRODEMONSFRAT. ARIST.
putationes, colloquia tamiliaria, mosdo-
cendiin Ccholis; mos incerpretandi, ec.
Ex Ramilogicis adductum supra cA ex-
emplum à Cicerone de veili de honecto
pecitum. F.A e propolica dinisio axio-
matis in affectiones proprias ex eodem
autore. Idem Ramus in coniugatis docet
extorma dispucari cum dico: sta n DeuS
bonus: Arrumentu a boni formaconiu-
ata; quia bonitas, veliniplo estbonitas,
ablolure. Inde hrcerre apodixis: dchaecex
generali accommodata ad particularia
admodum est frequens. Aristidesenim
proptes iusticiam instus pronunciatur;
Cicero propter doctrinam doctus, dec.
Oux cacholice in luo genere plane apo-
dictice concluduntur. In Cacris passim
Tune disperla apodixes, ve: Spiricuslanctus
nice veniee, d virtus alcistimi re obum-
in brabic. Propterhoc (5o) Panctum quod ex
 te nalcetur Alius Dei rocabitur. Ouaras
tic: saen lanctus Mariae nacus rocabitur
filius Dei. Angelus respondet apodictice:
quia Deo parre obumbrance, de spirieu
lancto superuenience concipietur. Sitor
mamsyllogisticam adhibeas, het apodixis
Arictocelea:
Conceptus Deopatre obumbrante, (5 spi-
riiusancto superneniente, filins Voca-
tur Dei.
Sanctus
lOHI
Si
UI
Sura
De
Opote
Meler
UipIo
licendie
etione
RtoII
Catir I
peceat
leripsi
tionet
lelle
nelo1
Opuse
seculs
HIeIII
TIIaI
toiu
deit
AI

## Folio 493 — 1045795771:0497
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000497.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
LRII
olla
l
d elle
ABIP
illom
Led
Aisdot
anDi
AdCOII
tboni
idehart
rieli
lutdeu
LICI
di
M
edd
1quode
Ou
oci
Otticull
sla
Re spit
1. Sil
qpole
e. B
i E
DH
CONTRASENTENT. P. R ANI. 493
Sanctus Mariae natus concipitur Deopa-
treobumbrante, spiritu sancto super-
veniente.
Sanctus ereo Mariae natus vocatur filius
Dei.
Oporret aurem lingula incelligere de
more scriprura. lraidem Angelus dispu-
cac proprer quid lanctus Maria natus (II
dicendus Lelus. Argumentum lumic a vo-
catione ex effectis; quae estrere definicio
e formam Telu comprehendie: Ideodi-
cecur telus quia Caluum faciet popuilum à
peccatis. Hlinc discimus icem non male
scripllse Aristorelem, polle demonstra
tionem quidem ex omnicaularum gene-
reese; quanquam exforma ee deAnitio-
neformali seu perfecta, sic exactior. Non
Opus es re Ramum rlu vreeaImUS. TOF
seculis approbata a in rlu interprecum
dispucanciumq; Fuic So SeE15, illa: FF quX-
riceius rlum. Ouxrunt physici curillu-
minancia perspicuum luceane; causam a
forma pecune, quia actum lucisinseha-
benc. Inde Acapodiris si non verborum
ambitu, at discurlumentis Facta.
Actum lucis in se habens lucet.
Iluminantia perspicuum actum lucis in
se habent.
Ergoilluminantia perspicuum lucent.
Ex hac conclusione poltea scientiam
trau-

## Folio 494 — 1045795771:0498
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000498.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
494 PRO DEMONST. ARISF.
trauriuneimmotam, ex iplam ponuntin:
cer praecepta principiaque phylica (uo lo.
c0. Lix eo postealequuntur parricularia, ve
ssionislucet, altralucent, omnia eandem ob
iscaulam, ex carholicorepeticam. Ita quae
nrenticur equushinnie; respondetur apo.
ondictice, qa animalhinnibile: e sic in aliis
multis, In quibUS OpOPECENOS CONTeNTOS
ese qualicunq; designatione; quianostru
non esterales e Formasreruincus intueri,
venecnominare sisillarim de propriepol
Cumus. In mechanicis eGeometria: ppter
quid quadtata csthgura cerragraMIATOS
recti linea; quia quatuor laceribus rectis
quacuor ansulosincludie; de sic in aliis. Na
inulca Cunc eiulmodi. In appellationib. au
te generulingue deficiunt. Nonincomo
da lunc periphrales ab instrumentis pro-
priis; re sari leo rusit: Duiarictuleoni-
noedicsonum, ecc. Non pollumhicfor-
mam leonis alicer exprimere: Detinicio
Forer, quia animalrugiens est. Sed de hoc
CaCIS:
XXVII. Vicelimum seprimumi: ex cap. 2. lib. 10:
Cchol. lo9. d lib. 9. Cap.7.
Vbi coenoueris an, quid 5 quod est nulla
amplius est causa, qu’a ad propter quid
respondeas.
Deest ergo apodixi areumentum, (5 per
sonsequensnulla est.
601
Et
adita
Gua
GuM
Gei
MII, C
decest
Bone
Pl
Imin
det
letd
11
Hull
ele
ponir
qudi
pe
clipe
pelle
datMI
dedta
didie
bient
monste
1H
e

## Folio 495 — 1045795771:0499
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000499.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
aldi
ns
CONTRA SENTENE. P. R AMT. 495
Elumbe plane Cophisima estanceceden- Respi
cis. Eade caula e detinitio latistacir etiam
quaestioni son. Tamneinops sic istud ar-
sumencum, rernum acq; alcerum rbiar-
suerie, non pollicamplinscertium, quar-
cum, ee quae deincepssunt: Sed Ramum
decepir phacalma luu. Pucauir enim que
Ationem sion ex lencentia Aristorelis pro-
priam, ee ab aliis separatam debere cau-
lam inter praecepta exhibere. Ltaguenon
foret argumencunisicaurolosucutorma
eller polica in definitione. Sednohocro-
luirphilosophus, reiam (ape dictum eAt.
Lriplex genus axiomatu in scietiis polcie; Friplicia
rnu quod lumicur, reest genus subiectu axiomata
distributione explicatum; alcerum quod
ponicur, estqe detinitio perfecta; terrium
quod demonstratur, eAque axioma pro-
priecaris in subiecto. Hoc quia posterius
eltiper prima conticinecesse est, aliasnon
Pollecleiri, cum caulam non comprehen-
dac inle. Demonstratur alcem quaren-
docori, ec conticiendo syllogilmum apo-
dicticum, quiram en iple noninoredirue
scientiam ipsam cuius propricentem de-
monstrar, ledrancum estinArumentum.
quod luum locum habet in Dialectica.
Ramusin methodi deductioned decla
ratione nihil habet praerer definitiones;
et distributiones. Videre debuerat ipse
artt

## Folio 496 — 1045795771:0500
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000500.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
496 PRODEMONSTRAT. ARIST.
nepeccasser defectu, contrario que virio. subiel
cicuius Aristocelem acculauit. Supraad mll
omnes quaestiones accommodabat defi.
nicionem _ caulam. C ux hic ciusliberali-
catis non est memOF: Solet Ramus fre-
quenter generica relumere, de sigillarim
accominodare ad particularia, ve eum
excusat defen(or. Si hocnon estritiolum,
curillud: Sed _ exemplores declareeur.
Ouaeritur principio sirne rspiam aliquid,
quod eltanimal. Secundum principium
vesas sensus, inductio, historia, expe-
rienciaid convincit. Acprincipium anncos
quod est cacholicum scienciae primum
constitutiuum exincellectu, lumic elle2
nimal. Fc Sc emeroic quaestio on, quam
alias caula cuincie, cum genus de subie-
ctum scientix eRectum e caula comple-
etatur. Vel dicatur: quod quaestio à b
quaerat Cirne ripiam Ccientia de animali:
quastio vero on lumac eius lubiectum,
quod postea distributione deducieur vI.
que ad indinidua. Seguitur I 631, d Fe-
spondetur detinitione facta ex genere
Lubiecti a Forria. F Rautem ejus tantate-
licitas ve etiam priores quaestiones com-
prehendat. Si enim posterius est, prius
eenecesse ek, cum hoc illorum vires ha-
beac. Philo(ophus alias etiam Ji onv aire ea-
dem comprehendir. Ouarto quaericur de
l
vnctu
allla
AtBi I
pue
Male
ente
Met
1082
MHo
IaI
Pon
1bp
bod
hou
f
Mll
Ealil
Usi
a
o
Ua
que
plu
bet

## Folio 497 — 1045795771:0501
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000501.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
ARISI
rioquer
II. Sup
Odabut a
ciuslioe
RanIS
delgilla
Id, I1 et
ellriioh
declurer
lamaliqu
principiu
pIum ato
15 d (
(a Comp
de atim
B1, e H
et gett
1S Talall
est, puu
virest
opaueta
taIIII
CONZRASENTENT. P. R aMI. 437
subiecti proprietate; re doctrinxe de ani-
malibus lubiectum estanimal: quod ioes-
eronauBarenis, ve loguitur philolophus:
animal dehnitur, rica senrience; eius pOr-
rd proprium est vade sentire, vel sensu
coenolcere. Aequi hoc inest bectiis de Hic sensum
homini. Dubium existic, an non homini
cosulat Ra-
mans, (5 di-
proprie de cacholice conveniat; an nOn (ceptet vIrH
etiam plancis, quibus aliqui lo adure d ou senriant
onas tribuerunt. Veergo conster, id quoq: plantae an
principiuartis de animalibus elle, dt axio- non. Cosulat
macatholicum, unde peri aliqua possicsci
C3 historiai
es inducat:
entia; adhibet Aristoreles demonstentio- sine rarione
nem, Cuius aEgLMeNCU INUEMIEuEInECE- scientifica
rosando sa Ii, d respondendo per deh- seneralt;
nicionem aut propriam caula. Scd non (9c.
ita re illa ipla questio, d causa seu arguE-
cum Cimul hancartis decreru; sedeantum
reper ea scientia inveniamus. leaque cum
quaeritur proprer quid sencic animal; re-
spondecur quia anima senciendi riinstru-
ctam habet. Dispolitione (lloristica HE
apodixis, cuius conclusio; iam CIEPEXCC
peum genuinum doctrina de animali, ve
SCEriahXC (INEFaTA:
Animal est animatum vita sentiente.
Animalis proprium est sensit cornoscere miur, defi-
sensilia.
Animal est bestia vel homo, CEc.
Duaro iam an axiomati proprietaris stracur.
nimal su–
nItIOFOn
eun proprie-
tasdemon-

## Folio 498 — 1045795771:0502
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000502.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
498, PRO DEMONST: ARIST.
ex quaetioni nulla tuerir caula; nullumre
argumentum: Sed de si detinitio anima-
lisnon placeriaccersatur delinicio d aido-
vEda. Duod enim animalis proprium sc
sensunolle; apparer inde quia lenunol.
Ce, lic anima sentiente per lenloria lenfi-
lia percipere. Ita cum dicis moeum ani-
malemipuproprium esfe; idqi re scire pu-
ces, aliunde non seisrere ee primum, nist
ex causa propriaimmotaque animalis, Vi:
ideo monecur animal mocu animali, quia
animam haber cum senlueciam motus a-
nimalis parricipem, dec. FlxC de 27. Para-
Dgilmo.
Segnicurricesimus octauuS.
Ouod dristoteles ipse necat id in Aristote-
lis disciplina praeceptione habet nullam.
Demonstrationem ipsenegat Aristoteles.
Demostratio ereo praeceptionem in Aristo-
telis disciplina habet nullam.
AlTumcum peobatur, quia eth verbis
altruit, re camen negac. Nam quaestionem
an est, _ q est (yllogisticas esse aHtirmat.
Duaectione quidestnegat. Negatersod
Siorlloilino polle concludi. Neg; dici
Porest o lub ori coprehendatur. Negat. n.
quaestiones differeres polle explicari cadé
ratione simul, cu separatim posint: de dit-
Ferencegionant scientiam. Erlconclude.
reslimulsiteru doceres id ep ia didicillem.
Mira-
COVIB
Hirae
pllore
Dsi
RAMuI
Lret
depit
Mms
Iuem
bl
Mr
MmB
AI1
Mnlel
IB
PIEIB
pibiu
M
lII
U
MaiI
Lu
Vili

## Folio 499 — 1045795771:0503
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000503.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
1 A1I
betnal
tita
pMAI
exst1
Laettion
e altim
GuIeIB
Uegio
. Nest
lIeaHe
Intida
concl
lidie
CONTRA SENTENT. P. R AMT. 499
Mirabilis rerluria. Forne laboribus A-
ristocelesnihilrei docuisset, de meris ver-
bisimplesset duoslibros: Forleculaante
Ramumnon obleruarint lenalo suspedi,
ee rerbis duci. Sedcum ris argumentiin-
de pendeat, re li no luc Cyllogisticum.
etiam sic siori, quanquam nulla necesi-
tas semper comungao; audiamus iplum
philo(ophum. In2. Polter. 7. negac qui-
dam rd nsts polle syllogismo octendi, sed
cum ibi salcem discepcaverit inquirendi
gracia, non detimuerie senrentiam, ta-
cence hoc iplo Ramo libro d capic. 10.
Schol. Dinlect. inde nihiil est cerri. C 2-
pire rero nono ita habet: Syllogilmus
quidem iphius Ji si non hc, neque de-
monstrario. Planum camen eft per (yIlo-
silmum de per demonstrarionem. Ou2-
reneque line demonstrarione eA cogno-
scereiplum quid est, cuius eA causa alia,
neque est demonstracio ipstus. Negac
quidem definicionis propriam Forimain
elle syllogisticam; ac eam Gllorilmi in-
Arumenco argui polle aliquando, cuur
Scilicet impertecta ek, cuius caula cst alia,
adeononnegat, reecia attirmetnon licere
cosnolcereline demostrariuo syllogilmo.
Idcontrmat e haeclenTenEIa: a XX 63, 20-
OS OVXNOouOS B ri Stir, _C. Concludo
iam contra Ramum, quod (1 II stir, eAt
sy
Resp:
R
Mlau
IIIDuit
106B
Opriuir
Poriale
NOtmE
relettes
IMm. 
nimals,
Imal. 1
MMBIIS
deri

## Folio 500 — 1045795771:0504
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000504.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
500
PRO DEMONST. ARIST.
Gllogisticum, etiam siori. Concedic quis
dem alicubi polle syllogilmo conclu-
di; led demonstraciuo negae: nempe adeo
intensus est demonstrarionis AF Rristoce
les id dicebat, cuius autoricareiam pugna-
EuT. Ouodnegat quaectiones possemuruo
comprehendi, Friuolum est. Fchi enimrna
Forma apparet, suv auss cameri eriam alia-
rum(ubest:  ille differentes scientixe ex
difterencibus quaestionibus eodein mo-
p. 9. 2. post. d0. Id e Aristoceles indicauic his verbis:
ErioTE  n auu Sna VVETOI aNN VrI CGTE
eorze Jo sori suvalor quaeloai 8 br1. ouoicos ni
35H.
it
10 1 liv 25) ox aerd Bori SV. Expresle Faretur
67 XSon COnCUEerC, quanquam son pO-
serius sciatur quam on. Hloc enim catim
patet in problemate. REsion ex causain-
vestigandum est, e conlequentia specta-
TUE. Est_ ratione mechodi posterius. Ex
his consequens est Contra Ramu; (1 or1 d
Sorilimulhunemanifesta; et on estsgllo-
risticum; cunc cum est, simul etiam sior
ese. F. s d alias in cRectu subctanciali ipsa
caula Forimalia. or Signac effectum; sio-
2 eius caulam. Jeaque simul elle pos
TUHL.
Vicelimus nonus paraloeimus.
Impossibilis est differentium quaestionum
conjuncta demonstratio.
At nunguam est siorisine on.
Idem
da G
polle
MBII.
1Bes1B
exlentet
AIB
opliea
tell
VSMIII
Ma
AI IH. B
llid
Ple
Ml
lat
l
EXIX
Ii. 8 11
BII
Gu I
lutt
oit

## Folio 501 — 1045795771:0505
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000505.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
a pI
ollent
IeMI
eTIaM
(cienia
Odem
hisue
Ha
71. 11112
elletae
msibn
enim
ex Cal
pialu
nuil
caMIIau
Cui
CONTRA SENTENT. P. R AMF. 5OC
Si ergonon demonstraripotest on, nec sio-
ripotest. Non autem adhibet Aristote-
les demonstrationem ad Ioori.
impossibile ereo est ro sion demonstrare,
C ex consequente Aristotelis demon-
stratio est nulla.
Facetur huc Ramus nunquam elle so-
nC OrI. AC ance nesauerat simul poste
explicari. Nonvideocur si rnum (IC, alce-
cerum non sIC. PEndeE AULCML AEGUIMENEI
vis hinc, quod si on non pollet demon-
Arari, nec sori queac: quia corinon (ICS
neon. Rristoreles dixerar aliquando Cimul
ellc. Siscilicer per media est. Si enim non
permedia; non est limul, cum orshabea-
muscunc, ac non cors. Ramus oppolicum
Cacuit: _ pridem contellus estôn esle (yl-
locisticum. Si de omnisensic, certe de siorr
Gyllogisticum esse necelle eAt. Sed Aristo-
celem non insticuere demonstrarionem
ad quaestionem ornon etticie, heriidnon
polle. Sed concrarium octenditur inver-
sione. Sienim nunquam cAt siori (inCon;
rbi syllogisticum _ demonstrariuum est
exsencencia Aristorelis Josion erierna et-
iam Sors. Ec porest de rna cademque LC
quaeri recumque, de demonstrariverum
que non re differente, led émvoia rei, VF:
Lacratne canis: L atrac: quia animallaera
Bile. EAne animal: F A: quia animarum
21SI.
rcedie
O co
lspra
cAeilto
DUd.
quasi

## Folio 502 — 1045795771:0506
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000506.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
e+ g
if.
5O2 PRO DENONST. ARISE.
Centies est. Ibi Er dem ostrario simul, siuep
Sc dicas, liue ex accidente; haec nimirum:
Animallatrabile latrat.
Canis est animal latrabile.
Canis ergolatrat.
Hlocaroumentum Ramus mirihieistu-
enis ampliticat: Iea enim cocludic. demon.
 srationem Cllooisticanon elle docume
 cum Aeiscorelicum eAt. Syllosilticam else,
33 non eA Acistocelicum. Fchoc argumen-
o tucs quod libro superiore promileram,
o demouttrationem Cyllogilticamnonmo-
o do exrlunon elle deductam; ledne dedu-
o ci quidem posle. Ilxc ille. Aristorelem
Commatum opponit Aristoreliperspicue
ec copiolerem concestanti: ex luum mor-
bummanifectat.
Fricelimus sequitur.
Furoris Aristorelei (omniu inrenibil est.
Demonstratio est somnium furoris Ari-
Stotelet,
Demonstratio ereo inrenihil est.
Allumtum illusteat pluribus acculatio
nibus. Afcribit Aristoreli philosophicum
mencis turorem, attlarumq; quo verhis de
Oratione perturbarie, quodratione dai-
rumentis probare nullomodo poruerit.
Vocar eius dicta eniomatu, de demostia
tionetabulam poerica, imo ne poëticam
quidem, sed chimaricum asitata menis
COMMI.
Malicia
fenint.
b
Comnil
aotel
iat
leno
dect
n sle
_II
qu
1
1t
lue
Abi
Ide
lt
a
o
Inis
qu

## Folio 503 — 1045795771:0507
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000507.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
RISI.
Simuli
enimm
MIIIIIII
dicidem
sedotte
Aicane
CDEGII
comleu
MNOMM
edneter
Vrilloret
iperis
suum
prentie
(Hio1
est
alelle
olopu
CONTRA SENTENT. P. R ANI. 503
omnium. Iplumire Sibi ipsi aduerlatum
docerex diversis locis, reluri.
Si demonstratio est syllogismus, definitio.
quoque syllozism erit, quia vt ait Arist.
2. post. 2. 2na est quaestio I 621 ny S1o rI.
Sed definitio syllosismus non est, vridem
ait 2. post. 7. Frconec demonstratio.
Hlaec Ramus ex sententiis Aristorelis
colligit. Hlis aurem contraria alibi docere
octedicur, re cum rule, quod eriam defini-
ciolic Gllogilmus de demonstrario Déocin
naors differens, re cstin 2. polt. 10. Quodq:
demonstratio continua lic; detinitio (Ic.
Hlac Ramus rocat aenigimata percurbata,
ad quorum incellectum ipse philosophus
exinteris sicreuocandus. Non enim alle-
quitur quid sibi reline haec verba: XoyoS ru
deoet sapEscorrS  Set ZCCOS: IEC, Co5E S avros
ACZ O aRNOr ZPÖTOV NEZC raIN, cest  SScEIS
ouverns, aoct3 secouos. Ouoniam verolo
lucio Cophilmatis verlatur in explicatio-
neistorum, quae percurbata de aenigmata
rocanie Ramus; parumper senceriam phi-
Rest.
lolophi explicabimus. Ec quidem quod concradi-
acrinet contradictionem illam, definitio ctio aristo
non est syllogilmus, detinicio est (yIlogi- telis appa-
smus, Facilis ea est Toluru, _ quidem R2.
moiudice. Nam philolophus 2. Poct. 7.
dubitat, non aurem dubia Coluit. Traque
quod ibi dictum est, definitionemnon el
1
sel
rens.

## Folio 504 — 1045795771:0508
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000508.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
504 PRO DEMONST. ARIST.
Cc Gyllogismum non est accipiendumpro
decerminata senrentia. In sequentibusre.
ro declarar rem philosophusica, re dicat
quodammodoelle, a quodammodonon
else. Suo erso iphus reltimonio Ramus
hic calumniose esir. Deinde illa aenisma-
ca accendenci non sunt plane insolubilia.
Epilogus capiris 10. in quo ista lune, hic
Explicario CA: EsV a e oecouds 5  noq  S rlsVare
ar. . L. noScXY ~; Eis ) ouMonouos d ribEImoet ca
pest
DEpcor Tn5 SoStiES. Peer i rns d rictir eo-
SeiEccos ouuréegoua. Necesse csthaecmillo.
capicerractata ese. Proponicauremini-
rio eius talem sencentiam: Guorun-
dam caula es alia; quorundam non;
qua vult quaedam per medium de-
monstrari posle, quaedam elle ica prima
ve aliam caulam. priorem non habeant,
Cincque indemonstrabilia: d illa nomi-
nancui mediaca: haec immediaca (EupEou
aucou) rnivertali huic sententix conclu-
lionem subdic specialem: Ouare de larn
S detinicionem, alia es aueoos, alia EUC-
oos; ec quidem detinitionis immediatae
condirionem cgenerereperir, aitque esse
ag
agxlui, lud n, Et) n liberrorodeada seinamorreo-
nov exveeav ronouc; hoc est, detinicio im-
midiata cK principium es nonporestde.
moncteaet, led debet sunponi duplicira-
tione, cum quod sic simpliciter, cum in lua
Forma
CC
BIIa
iedd
IEati
bi)I
toluI
buset
isper
nell
M
2lIID1
media
perte
Alta
De
dem
iO
desta
perse
iu
I
Ie
18
pla
IeI
i
bl

## Folio 505 — 1045795771:0509
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000509.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
161
du
II
od
ElB
nnt
AB.
AaCM
uIC
am1
i
Iap
lu
sHd
1Blor
al
(olB
(unt,
ln
s
Led
vell
dlia
nuel
ilg
Dedin
Eiui
pol
1
MI
CONTRA SENTEN. P. R AMI. 505
Forma n 63. Id declarar exemplo arithme.
cico. Sicur enim arichmericus non demo-
Arac, ledponiernirarem, cum quod sic (on
871) cum quid (C; (363I;) ita e definiens ab-
Colure. His dictistransit ad éuucou, de qui-
busersigenerale tacit axioma; camennOS
in specie id ad detinitione accommodatu
incellisimus, quiahaec crar distributxe de-
finitionis pars altera. Dicicergoca, qua
medium habene, e quorum substancix
alcior priorque caula dari porest: ve alias
perfecta detinicione demonstrariimper-
fectam voluit; contici de manifestari per
demonstrarionem, Sednonitave ro nSceV
demonstrerur, hoc eA, ingenere dehni-
cionem elle, quia runc demonstracurnon
detinicio ablolure esse, led detinitioim-
perfecta. Hxcvero reillustrecamplius.
dividir definicionem denuo. Cum def- ca
nicio (inquic) sic racio explicans quid est ae
res: racio aurem haec est duplex; nomina- ca
lisscilicet derealis: Erir de dehinirio du c
plex; alia quidem oroualaocus quae explicat
quid nomen signiticer; veluri sI quaeraS,
quid signiticat leizove quaerisonos: alia
verorealis (hoc aurem membrum dissi-
mulat.) Hlabica aurem detinitione nomi-
nis, alleric haberi roon; postqdguarieur
sion: cum difticile sc scire proprer quid.
no peaecoeniro quod (c, quo lacereisno.
TAIMIS

## Folio 506 — 1045795771:0510
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000510.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
506 PRO DEMONST. ARTSE.
FaIUS SIENC FeS an nON (E, X SC FruIFA
quaerimus proprer quid (Ic. Porest au-
tem dupliciter expediri racio nominis;
cum ec racio ipsa dicacur dupliciter, nem-
peincomplexe seu suoseouo, velucis di-
cas: Ilac Ilias (demonstrariuo pronomi-
ne polico ad nomen; haecres cstIlias) de
complere, leuper propolicionem (quam
definicin L. polt. CexL. 5.) ostendendo scili-
ceernum dernoperle (reluci: Ilias estli-
berHlomeri de bellolliaco: Ibideligna-
mus nomen rei, _ reluri nomine detr-
nimus; ve: quid hoc eR: Manna. Ilicr-
num deruo, id est, definitionem de de-
finito per se exprimimus; quid eA Man-
na5 L.C mel aëreum: vel Manna hgnif-
cacmelaereum.) Ilis dictisaiernam de-
finicionem elle defnitionis; vepore no-
minis detinitio declaratur definitionerei
ex quo poltea consequens crit demon-
Srari e definitionem, e concludi: alte-
ram elle rarionem manifestatem proprer
quid est, hoc est, detinitionem pertectam
heri argumentum medium definicionis
nominalis, in qua tamen ipsum nomen
eAproprietas quaedamreitioniticata, de
qua quaeritur propter quid est, dc respon-
decur per dehinitionem rei qua estprin-
cipium indemonstrabile; vc: quid sioni-
ficac animal: signiticac animatum senlu.
PxO-
601
Propret
pe. 
anIMaG
tecta et
nIS AOMI
per qui
pleatio.
relieph
lateat.
quo 
tildem
oilea
Mi
qulae ba
Boeulta
lope
(I5.
demon
ledemo
sritto
quae 1
demo
terut 
Net
MICI
Sid eun
20
la
IbuI.
lel

## Folio 507 — 1045795771:0511
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000511.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
181.
vic
Ieti 1
el
Ia
neli
H
M
ullee
Ia l
INI
IDI
den
Ilid
p1B
etteli
fnum
IN
eat a 
lspue
etpt
ids
mt
CONTRA SENFEH. P. RAMT. 507
Propter quid est animatum vica sentien-
te: Ouia cATubsancia constans corpore
nimaque sencience. Hlaec detinitio per-
fecta est, e hc argumeneum detinicio-
nis nominalis, in qua quaerebatur pro-
pter quid inest nomen aur nominis ex
plicario. Ita incelligitur facile quid Cibi
velic philolophus. Sed de ampliusrem il-
lustrat. Detinicionem enim nominis (de
qua dixerat quod cBet dees ôcgu) aic ni-
hil demonstrare, sed cantum indicare (-
gnificationem; re: quid est animal no-
mine. scu quid signat: Substantiam
quae habec animam, e quidem sensiIs
Facultare praedicam. Ouidsioniticat Phi-
loponus: cum qui laborandi est sudio-
sus. Dehinitionem vero rei; per quam
demonstratur dehnirionominis, dicices
se demonstrationem rationis quid est (de-
finicionis alicuius, scilicet imperfecta)
Qua Camen non sc ommino d penitus
demonstrario, quia déoes, politione, dit
ferat a demonstracione. Id aurem ica
incelligo. Cum quaero n Set, i sa , c-
nuncio quaesicum interrogacionis Forma.
Sed cum alcilco certium argumEnEuM;
pono aliquod canquam elIEIIn iI nC-
cellariis; problema verd in concinzen
tibus. Jam in ipla forma positionis dif
tere demonstruio, de delinirio perfecta
deinOn.

## Folio 508 — 1045795771:0512
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000512.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
SOB PRODEMONST. ARESTOT.
demonstransimperfectam. Namrrexé.
Plaphilalophi habent; cum quaero pro.
prer quidtonat: Relpondeo, quiaigneus
Spiricus exrinsuirur in nubibus: cum re-
ro, quideltronieru; Relpondeo, murmur
ignis qui exrinsuicurinnubibus. Facile
apparet, licur quaeltiones lunc diverla;
ita responsiones. Sed _ hancrheles de yl
logilini: Tonacproprerionem in nubi
busexrinctu: Fonirru eltmurmurionis
guiinnubibus extinguieur, scu exrinctiin
nubibus. Iudicium expedicum est quod
difterant ilta dux Formae; ibi caula dispo-
nicur cum effecto, de calus aliter enuneia-
cur: Flic detinicio cum definito; quod cer
ec est chesi differre; de veraque chesis ett.
(ve detiniturin r. PO(C. 12.) egraors auioou
18
apZus oVMoSSV n BE SEEI: vel veIML.
COP. 9. Ironn Ls WaCGSE O Tier WelUcrn
ros nara puxoooeiar, quanquam haec detini-
cio sicpaulo exrerior. Non esaurem de-
monstrabile arioma verum que. AC cum
quaericur propeer quid caluconat: Sol.
nicur rhelis, _ PaTSCIUSAEAYGUIMENEUIM.
leaque (llosismushinc, erir:
Sicubi in nubibus ienis extineuitur, ibi
(vel id) conat:
Incaelo in nubibusienis extinenitur:
Calum iragnetonat.
EHt aucem alia mareria aptior ad enun-
Cian-
C0
eiand
pllel. 1
Mall
pelit
MIS
Muu
ude
11
M
MII

## Folio 509 — 1045795771:0513
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000513.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
SrBI
lamne
laiop
iCum
DuII
a. Id
IIdiue
ces_
NIMI
ln el
TMII
pell
dalbit
auladl
TenMIe
quodc
ihell
astS _
vel Mu
paetum
recdel
auteme
AEC
MaI d
IMenluI
ili 1
IIIIM.
il Cu
bo
CONZRA SENTEN. D. R AML. 509
ciandum alia. Verrenuncieturres, senlas
patet. Hlic aurem (yllogilmus est demon-
Aracio, cuinsthelis e modus ponendia-
pertus est. Ab hoc differt alcer Gyllogi-
Imus, in quo imperfecta definitio demo-
Aratur per perfectam, chelin differentem
indicans; vehic:
Ouid Signisicat conieru: murmur in
nubibus. Hloc vedemonstretur; allumi-
cur dehinicio perfecta, quasi quelicum eAt,
cuE (Sa n) Gionificat murmur in nubibus.
(Hicnoca cur dicta sic illa dehinicio no-
205 Suncorcta HStL.)
Relpondetur, quia conieru eA MUE-
mucignis, quiinnubibus exringuicur; ubi
genus apercum est. Forma aurem expri-
micur subiecto proprio de modogenera-
li. Syllosilinus:
Sitonitru est murmurienis qui extingni-
tur in nubibus, vox tonitru sienat mur-
murnubium:
Sed illud est:
Flocicitur: Ceu: vox ercotonitru sienat
murmurnubium.
Vel Simpliciter:
Nurmur ienis innubibus extincti, sieni-
ficat screpitum nubium:
Conitru est murmur ignis extinctiin nu-
bibus:
Tonitru erco sienificat strepitum nubium.
F

## Folio 510 — 1045795771:0514
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000514.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
SIO PRO DEHEONST. ARIST:
Ecnocandum es, quod detinicionomi
nis sic danda pn ne r ouv BcBnoS, veaiebat
philolophus. Apparet certe illum (yIlo-
silmum elleranquam demonstrarionem.
Nam eius parres lunc cacholicae de recit
proca. Irem quaeltiofacta eRin ca H; d
relponum per detinicionem perfectam
indemosrabilem qua compleecitur cau
Cam. Soladisterechesi. Alindenim est,
calum conat; ee aliud: conare signiticat
nubesstrevere: LAque argumentorum
verobiq; citterens cario. Nam in propeia
demonstratione proprium vados de lub-
iecto demonsceatur; in alcera, detinicio
nominis de dehnito. Cchoenon exprimi-
tur axiomace in scienciis; illud autem in-
terpraeceptaes. Ex dictis declarari po-
test dhocanioma: cosc o avlos nozOS aNNOV
7eGTOV AE7C), n, cost uEV aOStiCIS ouVEZS; coct
decoxios. Loquicur de defnitione quae a-
liaratione lic demonstratio continua, ita
Consmentatarc omniainter le cohereant,
Pollincq; reciproce d mutud se conclu-
dere, non alicer ac li rno rracto poltoqi
traheretiir e alcerim, de vicissim re in
cachend, (iCuL apPaTeE ex exempIO PEX
misso: alia sacione vero sic definieio.
qua scilicet in propria Forma explicat,
quid eAreS. DICCTC POTETLINUS, Can
demrationem esse definitionem demon.
AIS
L
Aratior
plicire
suur ila
ab i1
bt
HiS
qu1
it
iddiE
lon
imep
81105
Re
leab9
MOn
lop
10 et
duGius
ROIMI
(IBHI
ilo
Cdi II
iBet
Guam
V1 aB
Pin
ddl
eit
le

## Folio 511 — 1045795771:0515
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000515.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
18
IIal
laien
MI
deni
ip
Bentu
da l1
Indu n
peltiu
eltii
du
Nep
alleul
dlucu
ss
Wi ti
recta
IIII. 2
Oest
ecot
pelli
II Eu
piop
detuitu
15, Cdt
demo
et 
CONTRA SENTEN. P. R AMT. sit
sracionem; ette de definicionem sim-
plicirer; modo tamen discrepance. Hlac
lune illa arCama, Ob qua Pucanit RamUS
ab interis exuscirandum Rristocelem
Ex dictis duo signiticacus definitio-
nis patene; rnus quod dehinitio (ic no-
20 r0V r162 ara roscnr; alter, quod
Gllosilmus, in quo impertecta detini-
eio arguitur perfecta, qui a demonstra-
tione nihil differe, nisi cheli, de calu. FC
lane pertectam philosophus appellat deoir
Sristir araroscintor.
Reltac ex epilOSO TCTTIAPaESS VTaPPa-
reac quod dotinicio eriam lic coclulio de-
monstrarionis. Hloc ica octendic philo-
CophuS. E71 (InquIE) SEir degs Beorris, do-
DO ErrEBCO. ToVrO A 651 7y5 8 71 62V ano-
SeEeas ovprEegoua. Hloc CA: Dehnicio
nominalis conieru eA, quod sic Arepi
cusnubium. Hlaecautem concluditur in
Gllosilmo exrrueto ex dehinitione perte
cta reante patuic. Fsterro aliqua detini:
cioetia conclusio demonstrarionis, quan-
quam non proprie dictae, sed eius qua est
SIor aoSt EIS.
Iea se haber capur decimum: In quo
Ramus incelligendo noluie elaborare.
Haluic aurem conviriari. AHerE aurem
eius declarario lumen cori doctrina de
demonstratione. Icaque de accurarius
_ CO-

## Folio 512 — 1045795771:0516
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000516.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
SIZ PRO DEMONST. ARISF.
c copiosius est declaratum.
Sequicparalogilmustricelum primus:
Non ens non potest esse omnium entium
scientificum (5 artificiosum princi
pium:
Demonstratio Dristotelea est non ens:
Ereo demonstratio Aristorelis non potest
omnium entium principium scientisi.
cum C artificio sum esse: C5 per conse-
quensnullins est in locica 2 sus.
Allumtum Armat; quia sic Comnium (I-
nemaceria d Forma.
Ludibrium hoc scurrile est, parum de-
cens philolophicam grauicatem. Demo-
Aracio Aristorelis est Gyllogilinuspeculia-
rismaterix de vlus ad Scientiam proprie-
tacum in lubiectis per caulam primam
comparandam. Si ciulmodi syllogisimino
Cunc lomnia line mareria e Forina; nec de-
monstratio cric. Iustius ita appelles Rami
perluasionem FalLam.
Tricelimum secundum;
Praeceptiones demonstrationis verae sunt
constantes:
Apodixeos Aristoteleae praeceptiones non
sunt constantes:
Non itaque est vera demonstratio.
Allumtum paret: quia rel in eodem ca-
pice demonstrationis dOCeHEUE CONFTa-
ria, dummodo ex omnicaula demonstra-
 L2o
esp.
tio
ZXXII.
b
llopet
genita
hnall.
bustal
apapis
illocele
abtract
NOca
BII VnI
busRa
optu
nal
Hia
HAM.
Non
torele
rectie
fon
tett
Penilar
lais ne
ui de
liuedio
s
1d
d

## Folio 513 — 1045795771:0517
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000517.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
LISI
 P
AHIIII
Luma
u1
in 
S)uI
I
o
es
III
velat
1t ble
pinun
hulli
medtent
nuuI Con
deno
CONTRA SENFEN. P. R AMI. 513
tioperiiubetur, Iodo dUMEAXAE Cx CON-
renica cum effectu exclusa efficiente de
finali. Imo de materialis non in omni-
bushabeclocum, Sicur inhis quae lunt eE
apapeoras; ee hoc Faceturipse quoque A-
ristoceles, de nihilominus mathemaricis
abstractis demonstrationes assionat.
Nocatur hoc obiecto porissimum ca-
puc rndecimum de 12. lib. 2. post. Inqui-
busRamus salse admodum irridet philo-
Cophum. Dicere quidem Caciim poreram
Fallum altumeum esse ee Armamentum
eius laborare carcinomare mendacij, ho-
monrmix de peciri principii: Sed do-
nabo aliquid explicationi vera senten-
tiae; de pleniorem detentionem insti-
FUa.
Non est dubium quin exactissima Ari-
Aocelis demonstratio lic; cum propria af-
fectio de lubiecto cocluditur per caulam
Formalem, de coniunctamaterialem, aut
detinicione perfectam. Vulcenim demo-
Ararinam Ccientiam esse ex primis, imme- s. post. Fex. 5.
diaris, notioribus, prioribus nacura, inter-
nisq; e caulis conclutionis, quibus nihil
sic credibilius, de quae quaestione sa riin-
Sinuetur, dc. Sed cum humana im becilli-
easnon sempericta possic invenire, alc-
qui, auc etiam nominare; admitrit non
cancum carholica illa perperua ee absolu-
KK
T2
Resp.

## Folio 514 — 1045795771:0518
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000518.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
sI+ PRO DEMONSE. ARIST
post. 13. ca; Ced ec quae plaerunque eueniune; de
non cantum causam formalem definicio.
nemques recum etiam materialem pro.
priam, propriam efficientem, ee Analem;
liue Colas, huerud adhibica Formali, e de-
fnitione; auc eriam inter le alio modo
mulciplicacas, semperhac conditione ob.
Teruata ve line limul. Peu ouoyoros, IEa VE
ad policionem illarum ponacur effectum.
quod erat aftectio propria lubiecti, si-
veres lic in heri, live existat, sve fue-
riE, liue erIE, quas conditionestuncetiam
caula lustinet. Hloc declarat libro 2. pol.
Cap. rndecimo ex duodecimo, in hunc
modum. Juia scire, inquie, estremper
causas de caulas cognolcere, re etiam libro prio-
monstran. re disseruerat: Caula aurem lune qua-
cuor, Forma, materia, efficiens de A-
nis: per omnes porest heri demonstra.
cio: ita tamen re caula quaenis, racio-
nemedii, quam inter duo quaectionis ar-
sumenca lustince, ad minimum duas
propolitiones constiruar, unde necel-
lario poltea exiltir conclulio. Ictam do-
ctrinam explicat exemplis; ex primum
quod piotertur, argumentum LuIE ex
maceria de Forma in huncmodum:
Onicunque ansulus est medietas duorum
rectorum, i est rectus:
Angulus semicireuli est medietas duo-
rum
peromnes
elte
Ded
il

## Folio 515 — 1045795771:0519
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000519.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
et
M
el
IIIII
lu
CONTRA SENTEN. P. R ANT. 5I5
rumrectorum.
Anculus ereo semicircularis est rectus.
Addic philolophus, quod illud arou-
mencumicem Sc Formale, quia elle dimi-
dium duorum rectorum, estipla torma de
elentia 8 op d E); e licet rideaturnomi-
nis signiticarum propolicum: tamen co
continetur Forma dE rario rei CUTHLOTa-
cione ipla designata: e lic rna demon-
Aracio estpertormaim, d materiam.
Inhocaurem syllogismo Ramus exagi- Exagirario
tacphilolophum, quali quaestio non ha- Ramaa.
beac propriam affectionem lubiecto tri-
bUTAM; REC aEGUMenCum LUMEUMLCIE CX
caula prima, ec. Sed philolophus su Nora: 1 de-
pea hoc cauerar dicens, auc propria (u-monstrasio-
mi, aue communia nad avanouar. IEa ne duplex
que etli hic rd op dor videatur elle com- quastio est.
munis affectio, camen exanalogiac com-
muniaccommodata cA propric. ErRa-
mi detensor in erraris Ramais Capissi-
Merritur hac exculatione. CUL NON Va-
leac in demonstrationis magistro: C au-
tam aucem primam non lumcam cAC,
cum sic Cumta mareria Forma, et vel ipla
detinirio pertecta, non poltum vide.
re. Ric ex parce lumtum argumencum.
Ouidcum inquam posteas Friammem-
bra inceori substanciam, parresque ma-
cerialeshrabent. An non lic demonstra
P.H 2
E

## Folio 516 — 1045795771:0520
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000520.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
8I6 PRO DEMOMST. ARESF.
cio Aristocelea cum dico: Hlomo estintel.
ligens; quia constat corporerationi apio
eanimarationali: Duohicmembeano-
MIaNEUT. Ae rnica substanciam consti.
euune, quia materiâ de Formam delignant.
Syllogilmus:
Constans corpore rationi apto C5 anima
rationali, est intellisens:
Tomo constat corporerationi apto 55 ani
marationali:
TComeereo est incellisens.
Nec mihi carriac de communitate in-
onss rellectus. Voxhaec signat nveiosrim hu-
manam. Dei ee angelorum intelligen-
tia lonse est lublimior; atque ica alio ap-
pellanda vocabulo, E heri commodé
Poster.
Persit philolophus, ee aftere de causa
efficiente:
Prius iniuriam inferenti paratur bellum:
Athenienses priores iniuriam intulerunt.
Medis:
atheniensibus itaque a Medis paratum.
est bellum.
Obleruat aurem philolophus questio-
nom siae ri, ve d in praecedence exemplo.
Ramushic nic non esse contormatam de-
monstratione ad regulas scientiticas; quia
nec perperua lintariomata, nec recipro.
C2. Sed illC INEETPFCTaTUE lEGCS CONETA
men-
intellectus
ne
+
let

## Folio 517 — 1045795771:0521
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000521.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
tolit
GONERA SENTEN. P. R AML. 517
mencem philolophi nimisrigide. Ica in- Nota: rà cis
quicin 3. Secundi post. E5, si erra uer urou- ent r0 XONV
t
3
raradonov aerre 2d nai  varlos nurcos exin
etiam sunc
Vverai ra) acciuers, cos om rooxd sE araz
catholica.
Xn3 rai TOuEoOrcS em r0 DONDE), _C. Nihil
icaque admisic philolophus aduerlus uas
hypocheles.
Negat postea efficiens posse demon- Ramusma-
sracionis medium esle, quianon lit Cimul lignus in-
effecto. Sed decipitur Frandulentainter- Terpres.
pretatione e ouozorov. Aristoreli non (I
onat hoc inexictenciam Formalis e ma-
cerialis in effecto substanciali, quaquam
hocesteractissimum; sed attinitarem ca-
lem, repolitohoc ponacurillud, in pla-
runque cuenientibus plarunque, in 2b-
soluce cacholicis ablolure. Hlac relpon.
hone eriam COluICUE apPATCNS CONETA
dictio, quoa sibi hnxic in eodem capi-
ceRamus. Ouandoverdadeo stricte ob-
leruatas regulas ille voluie; considererur
cale exemplum.
Proprer quid opus logicum est bene
dissertum; ec rheroricum bene dictums
Ouia dialecticus pericus illud, hocrhe-
chorbonus concinnauit. Hic cerre ef-
ciens lumitur a arguic arostiannas.
Syllorisinus:
Adialectico perito factum bene est disser-
tHm:
bideitu
erain
CMenDI
MaME
amde
1 
Mmum
vecasIB
miml
peind
si con
Pendeu
ramti
 nua
dipea
se C
MM
1
litadi 
ecteisi
ees Co
He

## Folio 518 — 1045795771:0522
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000522.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
SIB PRO DEMONST. ARISE.
Opus logicum a Dialectico perito est fa-
Etum:
Oonsitaque lozicum bene est dissertum.
Ita d derhecorico. Nec ocganniaemi
hi homonrmias de Dialectico perito a-
ccu exporentia; de opere logiconon ac-
curate Facto, _c. na b avro icta lignant de
primum, qua calia.
Sequitur de Hine apud phitolophum.
Propter quid aedificium est aditicacum.
veleruerur supellex. Cur a cibo convenie
ambulare: re: non innatante orificioven-
criculicibo raleas. In quibus exeplis mo-
nec philolophus OpOPTCre MraNaUCaveir
qus nesos, cum ica quelibet magis appareac.
Convertic enim ronve Erenae in rur 67y seu
62, Cu aIE, TOr 6E1 Td D aIrCIV Zd 37C EZSIV.
lcaque hecsyllosismus:
Facere ne fuctuet esca ad orificium ven-
triculi est (alubre:
Ambulare a caena facit ne fluctuet cibus
adorificium ventriculi:
Ambulare ereo a cana est salubre.
Additur allumto: quia ica distribue-
eur. Sed de alia Forma porest secundum
priora dilponi; ve.
Ouod facitne fuctuet, (5c. est instituen-
dum:
Ambulare a cibo facit, (SC.
Freo acibo est ambulandum.
Rarus
lit
sum
Tatina
netue
catalle
sbs
I
itere
Rat
I1
seut
Is
H
ili

## Folio 519 — 1045795771:0523
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000523.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
181.
i1111
st
II
pu
disuum
lebn
ee
edihe
DocoI
ahevm.
Etepli
ina
111IBI p
ieoqpulit
stimm
ecto
1bIt.
diti
secure
Hestabia
CONZKA SENTEN. P. R ANL. 519
Ramus hic nodum in scirpo quaerie.
Ric enim alicer concludi ac crac respon-
Cum: Scarountentum non sumeum ecau-
Patinali, quia hron ideo retimus esse sani.
nefluctuercibus, sed etticiens sanicaris e-
se, auttanquam defnitionem. Propolue-
rataurem Aristoreles ita: san Dcexaleis
drus euairn. Sed ille non animaduexcie
cranspolicos esse rerminos; alcerum q; ex
alcero lumcum idem inouence philoso.
phoperspicuitatis graria. Siliber specté.
cur res incali exemplo: Hlomo Deilimi a
lis est (hoc estimaso Dei) ve eum agno- a
scat celebrecque racionis vsu.
Syllosimus:
Factum et Deum aenoscat celebretqe ra-
tionis usu Dei est simile.
Thomofactus est ut Doum aenoseat cele-
bretq rationis osu:
FTomo ergo D EL est similis (seu imaco
DET.) ICa.
Ouod est disserendi benegratia, est cum
optimorationis 2 su:
Dialectica est bene disserendi eratia:
Dialectica itaque est cum oprimo ratio-
nis Vsi.
EAaucem Dialecticx proprium, opti-
mo rationis rlu invencum d instructum
esse; quodrno rocabulo Ramus appellac
logicum ese.
Kt 4
LlOCi

## Folio 520 — 1045795771:0524
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000524.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
52O PRO DEMONST. ARIST.
Nocandum in propriis puro, quodea
sncnoncam Aricte accipienda, revolune
catholicareciproca, se d secundum philo-
Lophimentem, re Porphyrius cam expli-
Cauirin Ilagoges cap. 5. _ Arist. in 5. TOp.
cap. I. HOcat. Nam exepla philolophicesta-
cur non esse semper id obseruarum quod
In L. COP. 4. delinitur, elleid, quodnonin-
dicat quid est esse. Toli aurem inest de de
re converum praedicatur, reluri: Pro-
prium eKhominis Crammatices elle lu-
scepriuum. Porest tamen rei genera-
lius lumcum est, addito genere ad spe-
ciem redigi, sicut e Ramusspecies ex-
plicat compenlarque genere de Forma
communi; re compolicus Gllosimus;
vel compolicum in genere syllogilino.
cum; compolicum in propolcionibus;
Icapollumus occurrere eriam his qui in-
cellectum ex rationem nolune proprie
homini accribuere, si dicamus; rario in
genere animalium, propria hominis esti
incer animalia Colus homoloquirur: Ter-
ra Cola incer elementa est immobilis:
loms incer elementa Tolus splender. Ita-
que in his generibus haec eis lunc pro-
pria, quiaastringuntur ad certam speciem
Adnoratogenere.
Cacera qua philolophus habet cap.
rndecimo ex duo decimo, lib. secundo, de
COnCUI-
Propriho-
monymia.
6d
ConeUT
ADUS, C
neren
nia: ho
itadit
ABIB, C
ul
ee
Ipipsa
TDet
alte
cilln
hisde
II II
cull

## Folio 521 — 1045795771:0525
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000525.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
11
11IB
Mji 
apsie
tum
Dli
vel b
i
Ce C
edeI
eed
spite
entet. 
lii p
nssitu
lu
lgu
I po
Vi s
MII
ill. I2
immni
habei 
ClB
Co
CONTRA SENTENT. P. RAML. 521
concurlu caularum in nature _ artis ope-
ribus, de rariatione caula e caulari ratio-
necemporis ex coexistentia scu homoso-
nia: habicudine effecti ad caulam ee con-
craaliisque. Non opus estlaboriole rere.
xere, cum latis si responlum ad propol
cumCophilma. Prosrediorad33.
Cause quae non sunt simul cum effectis, sed
antecedunt, non possunt demonstratiuo
syllosismo sua effecta concludere:
Materia Cs efficiens tempore priores sunt
suis effectis.
Non possunt iritur sua effecta concludere
demonstratione Aristotelea; C ex con-
sequente ea est frivola.
Ludir hic Ramusambisuitare e auary
5u
vesrepor 1). Philolopho in illoloco auany
subzorae lune, concinua quorum vnopcl
co exnecessicare rel plaerunqi. Ponieur d
alcerum: reluri si Alius est, parer est, de vi-
cisim: Relata enim CmullunENatuEA. EX
his demonstrario tr continuaeriam cum
temporum congruentia. Juarero non
ica limul unc, neque homogona; in tis
caulae pollunt elle aliorum eRectuum.
Ieaque expostfacto quidem cunc AcsyIlo-
silmus, (eu effecto demonstratur caulasac
non vicissim: ve estinroluncariis. Ica enim
collisimus: Mundus est: Deum ergo esle a
necelle eA. ACnO COnra: Deus ab xternO ce
K
Fuic.
XXXIL
Respa

## Folio 522 — 1045795771:0526
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000526.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
522
PRO DEHONST. ARISZ.
on fuie; ergo de mundus. Nam voluncaria
caulaporestelle alterius, cum agaC Cx aF-
Bicrio. Ica in his qua ab arte pendene.
Fton enim pollunt concludere domum
esse, li paries, rectum, de fundamentum
AME. Nam in artisicis arbitrio ek, haec do-
MaLeFOrma EU2, velNON dOnAFC. C ONETA
aucem concluditur recte, s domus el,
illa este. Fc haec demonstratio non est
ita propria exactaque seuscientitica, ve il-
la quae hcexhomogonis, cansaque con-
tinua. Ramus vero alio modo priora
ec simul accipie, nempe qua cogitan-
tur praecedere eriamsi sinc homogona;
veluri Forma maceriaque ratione cau-
Ta ancecedune efectum; ac nihilomi-
NUS Vna pOnunEur: FC quidem mirum
est, quod mareriam iungie efficienti,
gux camen non nili poteltate praece-
dic. Actu vero inexistir rei. Hlac enim
eA qua Echoc cum accipie Formam. Sed
dono tempore priorem efficientem de
enaceriam; nihilominus camen natura
quaedam ica copulaca lunt effectui, ve (-
mulea, poni necesse sics imonon eA et-
ciens nili ouorouor d pocentia. Ita Ocu-
Jum seu rilorium movet risile, efficit-
que actu visionem. Mouens vero efi-
ciens vilionis cst. AC simul d indiuul-
lum rerumque. Lcaquehinc hetdemon-
Ara
COn
Raio.
Mo
O
Diet
BdVeI
quod
quid, d
duauI
elle al
ipseh
inden
etipo
I pra
Eiu
quiu
D
Ob
dia
d
et
I
e0
Pa

## Folio 523 — 1045795771:0527
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000527.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
ABIII
am rete
im Hu
alte pre
dere do
fundumm
oclis tai
Mate. C
lidomu
tratiom
enilla,
aligun
melo ju
Qu2 u
Chonp
rdlIIB I
at Il
UIdem 
jl clle
eltae pu
l Hatr
Focm.
Bciena
TaIE ML
ettut, 11
Ononell
III. IuHI
ille, e
HS IIIBII
ld imli
cheid
CONTRA SENTEAE. D. R AMT. 523
Ptracio. Propter quid oculus vider: Ouia
movecur a visili.
Mocum a visili videt.
Oculus monetur a visili.
Oculuserco videt.
Dicendum ergoad proposcionem eAt,
quod peccer clencho a dicto lecundum
quid echomonrmia. Dux enim postune
elle alio modo cempore priora, nempe
suvauer; ea alio lunelimul. ErAristoreles
ipse hoc soluerar. Si enim lunc efficien-
cia de marerialia porentia; Eriam effectum
crieporentia; hactu, dhoc. Irasi praesen-
tia praesens, (. Facta, Factum, ec.
Fiuldem fecis e hoc ett, quod se-
QuITUE.
Nullus syllorismus fit ex materia (3 effi - X X XIZZI.
cieme.
Demonstratio fit ex materia Cs efficiente.
Demonstratio itaque non est syllorismus:
Cs ex conseguente dorma est fictum,
Cs somniatum, nec ex usu parente de-
ductum.
Non sufticiens ectargumentum. Nam Res
duae caulx cantum non pollune collere
demonstracionem, cum ex omnibus do-
ceacurtieri, atque insuper eriam defini-
tione. Ludit aucem in hoc cum allumtum
contrarium eAt conclusioni praecedentis
paralosilmi. Ita omnia arma eriam Furilis-
Cims

## Folio 524 — 1045795771:0528
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000528.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
524 PRODEMONSTRAT, ARISTI
Sima tuerunt coquirenda. An aurem non
hac Gyllogismus ex quaeltione argura per
maceriam e eflicientem, vel pueriiudi-
cent. Si ex philolophoproposicio allumta
fuie, cum no de gencreistarum causarum
Foco, Ced de quibusdam, quibus politis no
necelsc estponi effectum, loquatur, calu-
mniose csadhibica. Si ipse Ramusfinxic,
Falla inanisque eAt. Aliquis enim ex illis
AE, e aliguando. Nouit e rulous non
semper exillis syllog. esse, Sed ellein eon-
nexis necellario, non esse in accidentariis,
roluncarus, non lusticientibus. LE cunc
pociusreaic philoophus sro 8 iscpor ujo-
vor oounnonouos i. Philolophus rem
on declarat exemplis. Non enim simareria
i slapides, ligna, ex c.) eA, domus est: 9ahac
 un aua vorciouvexi zeorco. Ac Adomus CA,
nilla sunc. _ cunc maceria forma estiuncta.
Concrainhis:
Sol elenatus suprahorizontem est.
Intra cum ergo dies est: DuodeA
ex eficiente.
Ouod ex elementis est, elementare est.
Corporamista sunt ex elementis.
Corpora erso mista sunt elementaria.
(Micta vero incellisi pertecte, imper-
Fecte, contule) Ita:
Ex caeli substantia factum caeleste est.
Ather CSstella sunt ex substantia cceli.
Ather
l01
At
Med
AHI
AIII
PaC
M
I

## Folio 525 — 1045795771:0529
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000529.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
AlI
IIB
CMMB
Clle
cellu
B. _1
ruleu
esta
Uuri
act
Hall
1B, 1
1III.
sel.
p. iA1B
CONTRASENTENZ. P. RAML. 525
Ather ergo C5stella sunt caelestia.
Metallum ex sulphure (S hydrarerrono-
bilissim. densissime copactum est gra-
nissimum metallorum.
Aurum est metallum ex sulphure (5 hy-
drarsyro nobilissim. densissime compa-
Etum.
Aurum ereo metalloru est cranissimum.
Pacet ex calibus maceriam non ellein-
eptam ad demonstrarionem, si propria de
homogonos licinon autem li communis
nili exproprio genere sccundum analo-
sianadhibica, Vr:
Exterra factum terreum est.
Tlomo ex terra est factus.
lomo ereoterreus est, (9C.
Nocandum hic est, etiam has FOrIaS
incerdum rocari demonstrariones. Nam
demonstrationes ica lunc, ve res demon-
Arace lecundum nacuram. Sed camennon
Cunt exactae necpropria.
Ramuspergic: lib. 9. Cchol. 105. C2p. 26.
ecad capucis. primi polteriorum.
Si est alia demonstratio Dialectica appa-
rens, non erit illa ficta ex necessariis.
Sedillud est, teste Aristotele. Tloc icitur.
Sedconnexum Fallum est. In veltibulo Resp.
huius diximus alicer vsurpare voceIm ArI-
Rocelem, ee aliam scientikcam demon-
Arationem nominare; aliam octensiuam:
e illa
XX-

## Folio 526 — 1045795771:0530
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000530.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
f26 PRO DEMONST. ARESF.
_ illa quoque distinguieur, quod alia siP
alia cxactior. Ramus aurem hic oppugnat
PFOPEaM.
PPICCHIMUIM (CXEUIM.
Sophisticum est id quod est generale, at-
tribuere speciei.
Sophistice ereo fecit Aristoteles, doctri-
nam omnis quaestionis,  syllozismi, 3
non spllocisticae, hoc est axiomaticae (5
methodica explicationis, uni saltem fi-
Eta syllocismi speciei attribuendo.
xesp. Dihil eAcolequens. Nonenim verum
est quod doctrina demonstratiua exacta,
conveniat vlli rei praerer demonstrario-
nem sciencificam. Colligendae vero lune
proprietates ee actributa omnia;non vna
aeque alcera communis excerpenda. Si
qua icem communia adhibita lunt decla-
rationi demonstracionis re argumentum
caule, syllogilm, ec. cac genere ad specie
func traducta, non captoiure generis, led
accepto precario d accommodato. Non
quidem opus est exemplis: considerentur
camen ad cuidenciam reihaec:
Cnins est visus, ejus est caecitas.
Oenliest visus.
Ocnliereo est cacitas.
Ita Turda auris cur Ac: aroumentum ab
actu scu habieu oppolito; quia eius eAt
audire.
acc
FXXPI
11
A

## Folio 527 — 1045795771:0531
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000531.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
AII
1ol
u
1t
tell, 1
11II
s
HII
eM
i
Iili
I1
CONTRA SENTENE. P. RAML. 527
Loem de aliis senlibus quibus prinatio-
nes competune, quia de accus, VE a FOrmA
pollic demonstrari prinacio. Sic proprer
quid moritur rivens: Juia rica excedie.
lea propter quid homo heri Cultus po-
test. Duia lapIF. Sapiencia aurem priua
eio stulciria eR. Proinde ahocmodo:
Cninihil deficit, ad einsinteeritatem, ni-
hit potest addi.
Perfectonihil deficit, (36.
Ita cur dences patiuncur haemodians
Duia acuminc acidorum lasis neruis ob-
Aupelcune.
Fiulmodi plura lunt rere apodictica: Vrilitas de
emagnum habene rum in problematis monstratio-
explicandis, unde genica sciencia transter. nis.
cur ad prarmmedica, de alaS, HC diCaME
Ramai nullum icta rlum habere. CCxre
quiinre chrmica, ee ommino naturaliin-
auBIaSCOSHOHIEPEOPEICTATES, CaTUMqUO
caulas scirimmotas, in multis rebus pro-
ficic; ex dum agentia pariencibus debico
modo, ee cemporerisorisaccommodat,
miracula praestat. Sedpergendum cst.
Tusus inans es tantolosia non est artis XXX VII
praeceptum sapiens.
Demonstratio Aristotelea est lusus ina-
nis, 5 tantolosia.
Nonitaque est praeceptum sapiens.
Allumcum probaturtali exemplo:
Natum

## Folio 528 — 1045795771:0532
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000532.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
S2B PRODEMONSTRAT, ARISI
Nacum ad volandum est alatum.
Auisnata est ad volandum.
Auis ergo est alata.
Conclusio hic nihil ridetur differre a
propolicione; cumqueidem lint, e equa-
lia; lulus per rocabula laltem estinstiru.
cus, sentencia nihil rariata; quod tamen
necese est heriin syllosilmo.
Allumtufallum est, eiusqi prospllogi-
Sinus Cophisticus. P’orestare quidem idem
signant oppolicaattirmata d necataidef-
nicio d detinicum; inductio d inductum,
33 c. VI: Loquitur a nontacet: Virtus est;
 non esricium: Hlomo cAt, d animal 19-
ontionale est, Zc. AFdifferentes lune infor-
imationes, e discrepantia argumentas IFa
hic esse alarum, lignatquidem, elle natum
ad rolandum: quia cuinacura instrumen-
ta ingenerauit, eidem d facultates, nisi
monstrum cuasIE: AC aroumenta else dis-
crepancia quisnon ridet. Alas habere, in-
Krumencariam caulam nocat; aptum vero
adrolandum, internam rationem rolan-
di, qua exeritur per instrumentum. FA
itaque illa Colida e Arma demonstratio.
Ita si quaeras proprer quid animal habet
Cenciendi organa: R espondemus, quia est
substancia sensupraedita; vel quia natum
est ad senciendum. Propeer quid pilces
haDCHEPIMNAS: Quia nari lune ad nacan.
du
Resp.
C
lun
siule
M
Oradb
s
Vet
dequ
llancia
St
quau
nOnC
1en1oe
1DI
duba
Velur
laM
C de
MI
VeluII. 1
detur
eelot
AOI

## Folio 529 — 1045795771:0533
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000533.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
ARI
IuM.
de d
MIl
10
i
et
ata
labr
11
CONZRA SENTENT. D. RAMI. 529
dum line greltu. PEopter quid nvEriUNEuE
vivencia: Juia Faculearem habentalsimi-
landisibinutrimentum. Propter quid ho-
mo discir Grammaticam? Ouia rationis
orationisque est parriceps. Aliud.
Siguaestio contingens duntaxat est mare- X X XV III.
ria syllorismi; Demonstratio quae est ex
meris necessariis syllogistica esse non
potest.
Sed verum illud.
Verum erco 65 quod ex illo concluditur.
Allumcum negatur. Nam denecessaria Kesp.
de quibus quaectio est ob aliqua circuri-
stanciam, Cyllogistica (unF.
Si sciremus, inquit philolophus, non
quaereremus. Itaque quaeltionem efficie
non esse contingenrem relnon, lednesci-
rehoc est, caulam velnonincelligere, vel
non perspicue  immore habere, ita ve
dubires lineaxioma praesens scientiticu;
reluti: hominem praedicum manibus esse
Facentur omnes: idque estnecellarii iudi-
cii. Sed non SCIUME OMNES, duM nOMO-
mnesprimam immorainq; causam sciur;
reluri: homoideohabetmanus, quia ap-
prehentionem haber, (eu cA ZcieOrEXonS.
Duiiam scir apprehentionem (vniuocam
non aequiuocam) esse formam internam
ex Faculcarem manus, sicur visio est actus
ex forma oculiis scit simul hominem ha-
berC

## Folio 530 — 1045795771:0534
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000534.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
53O PRO DEMONST: ARISF.
Derc manus, nec nonitfortuito, aut
rase. Bene aurem distinguie philoso.
PhusNOt ciam in incetnam _ exTerNam;
Cenlualem, intellectualem,  avoct, ni
r ve5 nuaS: r XAD aVTO, ny TTa oV
BEBnOS  nad EraSa, ni T nadoNB, ro
WoeGS nUaS, H, rW a Ncos, VEec in primOpo-
Reriorum, capitetertio e alibi; eligitque
ad demonstrandum non zrvepireg n-
uir, led groecucorces in ovoci. Iea oresi
lia esse pedibus instructa Censu norum
CA. Ilaec Clnoritia veis nuas ni ouddunun
nad Enasa, _C. AF qui scire cupit nOn
contentus est sentu. Nam ad senlilialem-
per estinscantia. Ouaric ergo scientiam
internam immotamque ex caula catho-
lica, per quam patet liuc hoc lue aliud sIt
orestile, necellario id pedes habere, aut
linonhabet, sresile non eric. Ilabet au-
cemideo, quia progrediendi facultatem
habens animal est. HIoc qui Scit, aper-
cum est, cum ctiam scire, oresilehabere
Pedes.
Aliud.
Ouod definitione, e5 divisione informan-
dum C indicandum est, frustra syllo-
eismotentatur.
Omnes scientiae sunt definitione (5 dinisto
ne informandae C indicandae.
Frustra creotetatur syllosismo; C per cose
ques Aristotelea demostratio est inanis.
MuL.
Noiria au–
plex.
duae ad de
monstandit
faciant.
X X XIX.
e
De
Mbl
1 80
ent
ed
de
6
id
qu
e
Hi
gel
1
se

## Folio 531 — 1045795771:0535
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000535.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
plorui
Aau
nee
CllpI
M,  1
sit, um
ali vil
dlibite
qus
tr. I12
a tert
ipide
Potet
allu
els
ee
1
11l1
CONTRASENTENT. P. RAMI. 531
Mulca peccantur in hoc paralogilmo.
Dixi aliquoties non ad arres cantum de-
monstrariones essereiles, (ed ee opera d
exercitia artium, etc. Ilac delunt allumta
Deinde COdCM AFGUIEHEO NON FaNEIIM
demonstratio collitur, Ced esyllosilmus
in genere. Achunc elle praceptisinveni-
endis exindicadis, relipse Ramus Fatetur,
eog; reitur laepe materialirers Peaeterea A
detinirio ex diuilio latis lunt, quortum ri-
ginci arsumenta inluis logicis haber Ra-
mus: Neclatis estinarre poluisse desini-
tiones e distriburiones, etiam propriare-
quiruntur. Hlaeccum neslexit in metho-
doRamusinon ob id recte fecisle cstexi-
Kimandus. Ec ridetur praererisse, ne co-
reretur demonstrationem recipere, be-
ne incelliges propriam passionem de sub-
lecto, non leire na dons nili per demon-
Crarionem. Fs d in propolicione Fal-
lacia. Nai non s detinitione ec dini-
lioneiudicantur peaecepta; solis indican-
cuT. Porest enim cum illis elle Cyllogi
Imus; recum imperfecta detinitiones Ar-
mancur, ec. Item cum llorilino deten-
deda es deAnitio aduerlus inerres; veluri
cuRamonon conceditur, pDialceticasi
aisbene disseredi. Sin hoccser, colonus
bene disseres platas e semina forerDiale-
cticus. Irapuonant de detinitione Grar-
tat 2
mati-
au

## Folio 532 — 1045795771:0536
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000536.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
532 PRO DEMONST. ARLSF.
matica, quam neganttantum artem bene
lognendi esse, cum sir e Scribendi: Tra
aiunt: homo estanimalrationale. ACda
cuc instantia per iudicum elephantem qui
credirur incelligere, a te loqui posse disci.
plina icem alueheri. Veceres icem sen-
cientia omnia dixeruc rariocinaris nec de-
sunc recentes qui tancum gradu discer-
nanthominé a bectia; e e Platonicis qui-
dam Deum animal incelligens nomina-
rune, itaque mundum dt sellas descripse.
Funt. Ad ciusmodi ergo non sic opussyl.
dosilmo: Ramus ipse dum experientiam
in calibus appellac, invicus rritur demon-
Aratione. Ita enim arguere cogitur:
Oua experientia probanit soli hominiin-
esse primum Cs secundum naturam, ea
sunt ejus propria.
Pidere logui ratione eti, (5C. experientia
probanit. soli homini primum ines-
Se, (9C.
Ridere erco, loqui, ratione vti, sunthomi-
nis propria.
Seguitur quadrase LiuI.
Omnes scientiae quaruntur definitione.
Nullaereo demonstratione; (5 sic cnius fi
nisperit, ipsum perit.
Ancecedens trmatur dicto Aristore.
lis Cx2. POlt. 17. d’aou Omsio si oelous y
vorra. Racio colecurionis est, quia H S CA
inde-
I
el
el
s
t
t

## Folio 533 — 1045795771:0537
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000537.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
T. AM. BI
reumaten
de lerbend
ationae.
delephana
loquipo
eteres i
ciocinaip
M gtal
Celhoni
ligeis I1
CONTRA SENTEN. P. RAMY. 533
indemostrabile re alleric idé philo(ophus.
Negolequi. Nam detiniriotantumr. Lesp.
num rnius praecepri instrumentum est.
Si omnes ellent pertectae, a peaeterca
nullum axioma aliud, vere collectum el-
set. Sed e scientia principiorum quaedam
est, quedam ex principiis. Ancecedens lo-
quitur de aliqua salcem principiorum sci-
entia, detiniciua nempe, non aurem de
caulali, distriburiua, neque etiam de hac
quae excoonita propria affectione exictit.
Itaque generalirer enunciatum lalrem cA
parriculare.
Ouadragelimum primum.
Si medium demonstrationis est incostans.
C inane. demonstratio erit sophisticum
Cd inane commentum.
Sed est inane C inconstansmedium.
Demonstratio ergo est sophisticum, C in-
ane commentum.
Allumeum paret, quia apcoor princi-
Dium loco medii argumenti pridem re-
quiliuic Aristoreles. ACCap. 17. lib. 2. POA.
plures caulae inceriiciuntur inter subie
ctum, ex passionem: de ex illis Racuicur
melior, quae vicinior, cum anre dictum
sic, luperiora d rniverlalia elle airrioze eg.
leaque erir e propoliciomediata, ede-
mostrarionis Formaperibir. Nec estre ri-
diculas exleues distinctiones afterar eius
l
alle-
Aellust
nonlius
IM etpin
ISVIIuIH
elecosi
H
L. SCiti
Aes

## Folio 534 — 1045795771:0538
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000538.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
534 PRODEMONSERAT. ARIST.
alseclae. Nullius enim suntmomenei, nec
audienda.
Crauem hic faciciniuriam Aristocelico
textui Ramus, idqi co insolétius quod an-
teuerrit distinctiones, quali iph liceret
Proarbirrio incerpretari, e inde colligere
quiduis nullo incervellante. Cum philo-
lophus velic demonstratione heri p eau-
lam immediatâ; ca aute non cuiuis agno-
Scic peccariq; in eius sumtione porestno-
eis quibusda, ex quascionibus propoltis,
remita explicat, relic extraomnem erio-
rem. Tuber inspicere habicudinem caulx
cum caulato. Si le arguunt mutuo; de Pol-
ta causa caulacum ponitur, vicisim qi po-
lito caulato caula eade; aroumento eAt ve-
ram ex p(c caulam lumtam esse. Ouod si
no ponaccaula, polico effecto; indicio eAt,
aliud caulam esse. Ft sic innuit veram cau-
lam demonstrantem nondum inven-
cam. Exemplum philolophi cs hoc: O.
mnis vicis amierit Folia: Aroumento: quia
latifolia. Ilac se mutuo arguur: Namideo
amictic folia, quia lacitolia; e ideolarifo-
lia quiaamierie Folia. Hloc exemplo indi-
cac ciulmodi debere esse medium demo-
Strationis. Rursus aliudin quo caula per
Se non eAt: Luna deficit, quia FCTTA INTEF-
ponitur. Llicnonlicet contra arouerc:rer-
ea incerponicur; ergo luna deficir. Noita-
4
1
M
1

## Folio 535 — 1045795771:0539
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000539.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
indiltor
Clusquo
al iph 1
Cindecol
C. Cump
nè leupe
aCuII
di d
CONTRA SENTFAT. P. RAML. 535
que hocmedium per le eAt. Flis explicatis,
quaestionem mouet, an non possinernius
plures elle caula demonstrariua. Cum c-
nimrnaprima e generalis caula polsicel
se plurium specierum, an non vicissim se
habet, vernius speciei plures line caula:
Sed philosophus aic, polica se ciulmodi, Ende. non-
poniquidem caulam aliquam, aE nOn O- strationeno
possunt esse
mnem; quanquam caula existente res (IC. plures cau-
In demonstratione igitur no pollunc este se.
plures caula, licet alias exera demonstra-
tionem pollint. Dicir enim Ei problema
perpecuornivertale est, eriam caulam, et
affectionem, cuius caula datur rniverla-
lem esle debere. Itaque in hocprius ex-
emplum de ricecorrisitur; et indicacuis
ro guaroppoer non elle proprium ritis; led
alicuius amplioris generis, quanquam id
Specieshabeat; reluri plata latifoliaamit-
cirtolia; Fluius argumentum demonstra-
ciuum est, quia conselalcit humor con-
cactu seminalis principii rigentis. Sic
ergo duas expoluir conditiones mediide- Coditiones
monstraciur; prima est reper Ce (IC, ita ve medii de-
vicissim possit arguere; lecunda, ve ca- mostratiuo
cholicum lic ec primum in quoque sc-
nere, ita re exacte reciprocet. Elis quo-
que absoluris aliam insticuit quae stio-
nem, lin omnibus speciebus sic eadem
affectio, an nOn evemac, ve diversae in
L. L 4
dinet
t 
11
duspios
ROmen
cudnen
II
11

## Folio 536 — 1045795771:0540
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000540.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
536
PRODEMONST ARIST.
diverlis speciebus possint dici caulae: vel-
uti, Aucre Foliis, viciinest, d Acui, d plata-
HO, e pomo, ecc. quaeritur an non in lin-
oulis debeant lingula daricausae, cumta-
men sic eadem aftectio, quanquam lingu-
laritate specierum variata, ita ve dicedum
sic in rice Auune Folia propter hanc cau-
lam, in nuce proprerillam, in FasO Propter
Tuam. Respondetur cum medium (IC ex-
tremum in quouis genere, ee demonsera-
tio heri debeat perle, herinon pollerer.
na generalis caula ad propriecatem singu-
lorum demonstrandam adhibeatur. Ali-
quo camenmodo idheri posse octendic,
lednon demostratiue, videlicet cum spe-
cierum ratio similicudine oenerum, nec
aliarum specierum declaratur, auc exacci-
dente accomodatur. Aliassimiliter se ha-
becmedium, Acquehomourmon inho-
monrmis, rniuocum inrniuocis, analo-
sum in analogis. Porromedium demon-
Sratiuum detinie, quod licracio primi ex-
tremi. (Primum aucem intelligienonra-
tione specierum d generum, led inrno-
quoque primum ee aequale ipliitarepio
prium sic e reciprocet) itaque ait, cum
calis sic definitio cuiusque, cuenit inde
reomnessciencia per detinitionem tant,
cumhaec sic propria e prima curulque,
rexore ellenciam eius complectens, qua
Polica
Medium
demonstra
tinum.
a
aici
futti
p
IIE
ete
1

## Folio 537 — 1045795771:0541
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000541.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
RII
callo
e, ella
IBIBI.
P
CdiIl.
olten
11
eM
ide
IBII
edium
rdup
il, C
eritMB
emstom
viulequ
eit, 1
CONTRA SENTEN. P. RAML. 537
policares ipla ponitur soostos. Duomodo Primum 68
verorenandum Ccprimum istud, exeplo indasandi.
docet. Sumit species, e datam caulam illis
accommodat. Si cAspecielatiorinondum
ad primum peruentuincellisit. Sin ae qua-
lis; iam primum concludic; re viris quide
amictietolia, amietit _ fcus; sed reroque
amplius est ro gunnoppocir. Primi autenota,
aquasitormaiudicii est, Romniaica se ha-
beane, quo pacto solemusinductione p.
cedere, rbircimur hac Forma:neq; diver-
Cum exemplureperiri porest. Oua iam o-
mnium aftectionu generalissima de prima
causa eA; CA CONLEFECTUE Cum GeHeTCO-
mnium specierum; de sc inuerum cAme-
dium primum; reinpropolica quaestione
generalis affectio est, Folia Auere; huius
generale cacholicu de aequale mediu, Ceu
ainores cogelacio humoris leminaliprin-
cipio apparere, de rim ad lerrahere. Ica ait
philolophus eriam in fguris esse. Addic d
aliam nocarniverlalis eius, quae estconse-
ctaria prioru. Nam in speciebusidincon-
verribile est, E singulas accipias. Sinoessi-
mul, quarunoraerac, on roiast ararra, iam
convertitur. Elis dictis concludic, quod
eiusde affectionis possint esse plures cau-
Cae sednon in iidem speciebus, hoc cAt, Ve
supra dictum est; generalis caula generi
quidem propria eAeL CUI COCOUCKEITUF;
Et 5
ac cum

## Folio 538 — 1045795771:0542
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000542.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
538 PROD EMONST: ARLSTOT.
dt cum ad species accommodatur, diverla
Acin diverlis; veluti, sentire estgeneralis
affectio animalium omnium; led cum id
varier in linsulis procatione e detinicio-
necuiusque; efficitur re ciusde passionis
plures detur caula ex rnaqualibet specie
Lumce. Incerim came queliber proprie ad-
ducca nihilominus prima est in sua specie.
Exemplu philosophieslongaeuitas. Ilaec
conoeuit quadrupedibus, ae rolueribus;
cumq; ipla in ratione generis generalem
obcincar, camq; prima caulam; in lingulis
tamen speciebus, quibus sigillatim appli-
Catur rariat pronacura lingularum, re, in
alia specie liccicas est, in alia defectus bilis,
ecc. Scdha caulae inassignatione generis.
adrnam omnes reducuntur generalico-
plexuomnes continence, et convercibilé
cumgenere. Hlec estrerissima philolophi
Sentecia, cui ctatim lubiicitur alia quaestio
rem exactius explicans. Pollet aliquis du-
bicarc, cum medium illud in generesitge
nericu d cum eorcciprocu, in speciebus
speciticum, ee sic vnius affectionis caula
rariae generalis scilicet generica, specialis
In propriis. Speciales; quodnam in demonstratione sIE
sima demo
stratione
Cumendum
umendum; d an non permucari posine,
itare caula in genere allegata, transferatur
vicinissi- ad specie, d ricissim: Negatphilolophus
mum. id heriposse; quiamanifectum sicricinis-
TImS
C0

## Folio 539 — 1045795771:0543
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000543.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
102.
Ulsl
btele
Delt
pll
Egenes
berspie
DIOpI
suaspuit
uits. HB
oheul
geet
pal
CONTRA SENTEN. P. R AML. 539
limarnicuiq; afFectioni, cuins Cau (X (UHE
lumenda esse. Peaq; quia quod primum cst
rniversalirer, id ad rniuersale perrinec, qi
primu specialicer, ad speciale; cueniere ad
rnivertale lumendum scmediurniuerla-
lesad lingulare medium, lingulare quod ci
eRtequale d inesprimum. Kamusautem
hic punsic philolophu. quod dixerie, rni-niversalia
versalia elle aincrceg. Sed quiatocum hoc ainareeg.
capur malicio la inEexpECEaTIONC COFEUPIE,
non porestilli dicto parcere. Apparuicau-
temphilolophum constanter pracipere,
neq; (ibi concradixisse. Fallum estcrimen
quod ad demonstrandum admiserit plura
media, quoru alterum alcerorniverlalius.
Duomodo enim aequararione inter sub-
jectum. de eiuspastione inceriecerit plu-
ra, lacis est ostensum, quodnem peillaipla
passio simulfuerit modogeneraliter, ino-
dospecialirer considerata, eernicuiq; suv
idq; Proprium cerniuocu equaleqs argu-
mencum aerriburum, neqs unquaroluerie
philolophus demostrari posse per caulam
excedence, nisi exemplimodo auceracci-
dento, aut accomodatione generis ad spc-
ciem, quae tamen demonstratio cstanalo-
sica. Duod vero scripherniuertale cHC ai-
norceor; id respectu singularium scrip(IF.
Duo enim Cunc principia, alterum ad sen-
Cum, alterum ad natura. Illud singulare est
d in-

## Folio 540 — 1045795771:0544
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000544.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
54O PRO DEMONSF. ARIST.
_ inductione omnium eiuldem generis
colligiernivertale, e neutiquâ scientiam
gignit, nili exaccidente. Hloc aute catholi-
cu d scientificum cA. Icaq; dithoc esse au-
nercer. Idem dictum accipiporesteria de
his quae lune meneis, eo auce le habentor-
dinere alcerum alterorniuersalius. Negat
hic philolophus particulare caulam tam
Folide demonstrare aernivertalé, quae ca-
mengenere d affectionenon eferniuer-
Talior, led aliquo argumero. Exempliora-
tia: propriecate relatorum Ramus air elle,
quod sinclimul natura, re qui alteruper-
Feccenorie norit e reliquum. Hlocesin-
cellectus e cacholicon per le: sedquum
nondum Cciatur per caulam; demonstra-
eione scientia eius paretacit philosophus.
Medium autem Cumi porerar ex speciali
exemplo; veluri:
Parer (5 filius sunt simul.
Tlac autemrelata:
Relata ergosimul.
Sed philolophusnesathac demonstra-
cionem esse, quianon sic dicturniuertale
primum. Ech enim in illo quoque aliquid
caulae cA, tamen quia particulare est, nec
eam caulale, ac vniuerlale; hoc lumiiubet.
Erac aure calis hic ipla relatoru definirio,
qua inhoc genere estcomunissima, _ x-
qualis detinito. Iraqi hoc argumentum ad
demon-
(11
al
qid
d
ut
le
i
1HII
bla
I1
is

## Folio 541 — 1045795771:0545
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000545.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
ADenID
Ii
qe
ie
on
elt. 1
nilbeti
ehnio,
1, d d
tuma
emoI
CONPRA SENTEN. P. R AML. 54Y
demonstradum erat perendu. Necporest
pecialiquod rniverlalius ge excedit hoc
renus: quale esec, quia concraria, vel quia
rnumrni opponitur. Nonenim pocest ex
hocheri demonstratio, cum non sic caula
ppria dc prima quo ad relaca. Sophistam
cgicRamus, dum rniuerlale putauit airico-
egrita esle, relimulrniuerlalius, de n0 X-
quale seu proprium e primum: quodiple
philolophustanqua Culcum reiicic. Op-
poni auce rnivertale Je acadurco appaFCT CX
24. lib. 1. Poc. Vbi quidem aic, en 7cor na D E-
raSa _ RCorcor To ra DoNsrea ShnOV; aEHCGAC
ex illis nos scire aur demonstratione ha-
bere. Tdnadons (inquiE) nuior, on Su Not Zd
ainOV CoSC WEeL TCOY TOIST CODHNG.DoNS MICOTEC
Tcor aduoEcorN X voHOECS BOcOV ETECOr Td anOr
aC. Itaq; rnomodo rong. Donserit ainion
corrornaEras. Capiterero 20. vbiiddi-
etUI exTaE, PEOPONIE acei CmOnE LECOS IS
na don Sro StiEcoS, nsrara ueos; quaruilla
propria est, hxecimpropria. leaq; opponi-
TUI rCraB onorona miucess, quod diplum
renda eis aidnorr ve in Ane addic. PVon CrgO
relpexit philolophus ad nocinatu luccel
sione; led ad cognicionis principia, quori
plura duobus non habemus, re lupra dixi-
mus. Legecirero toruillud caput20 Frau-
dulera Rami allegatio apparer cuidencius.
Duadragelimum secundum:
Onod

## Folio 542 — 1045795771:0546
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000546.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
542 PRO DEMONST. ARESF.
Ouod impossibile est adtotas scientias in-
stituendas. Csomnia cognoscenda om-
Snuorincos, id temere praecipitur:
Demonstratio Aristotelis impossibilis est
ad totas scientias constituendas:
Temere ergopraecipitur.
AlTumcum paret, quia vixrnius axio:
inaris ratio patere porest demonstratio
ne, nempe in quo propria affectio dispo.
nicur cum subiecto. At d detinitiones de
dictriburiones requiruneur. Lmo nec O-
mnium affectionum ea cauldinveniri po
celt.
Propolitio Fallic. Nonenimtemerariu
CAquodcotanon constiruie, cummnCCTO
corurratia Cicinuerum. Satis cs( ra cavS
exequitur. Philolophus definitiones per-
Fectasponidicit reara roctintus. Subiectu
vero, eiusque distributiones lumit exna-
cura cuiusque. Echaec lunc principiainde
monstrabilia. Sola affectio propria quid
exsenon porestsciri, per caulam adipilci
tur sciencia dignicatem. Nec prokiciequi
dicir non polle inueniui proprietatum
caulas, nihi enincat dehnitiones darinon
Polle. Iplaveroproprietates e principia,
quibus modis ee per quae instrumenta in.
noceleane, latis expolicum cC, 1. POlt. 20.
ec 2. POl. vit. Duodaurem incerdum eam
rideatur solam lcienciam nominare, qua
eA ex
Ress.
lod
ei
ut
1
ll

## Folio 543 — 1045795771:0547
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000547.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
ien1
bbsi
1I.
M
ii
1
pollidit
COHTRA SENTEN. P. R AMF. 545
est ex demonstracione; Ac vocis homonr-
mia, licuc  cum inguit: Sensus csiplius
rniversalis, rehominisled non callixho-
minis, cum tamen paulo anre diceret len
ciri singulare, eepassim sensus singularium
esle praedicetur. In vic. Sccundi post ita lo-
QuIEuI: Par apZr SmSHUn Sn sin. Exci s SsEr
aAnDESCCOr ESEZETaI ED) OmSuIanS i vov, V8s ar
Ein TCOVOPXCOV CM D TOTCOVONOT SOI, nad dn dnoSi
EEc5 ae, on So StiZIS, _C. Vulcprincipia v. calites
niversalia sensu e experientla Facta inrel-
ligi, noaurem sciri, quia scire sic perprin-
cipia instrumento demonstrationis con-
ciliacum. Crem principia ait esse notiora;at
Scientiam cum raciocinarione. Itaq; prin-
cipia scirinegat. Atin 3. primi polt. quan-
dam sciencia demonstraciuam Facie, quan-
dam indemonstrabilem: e hec est princi-
piorum, illa eorum qua lunc ex princi-
PIIS. Ita ee integre artes rocaneur scien-
LiX 1. POlt. 23.
Adhuc ea quae de demonstratione Ari-
Rocelea aduertus sencentiam Rami COn-
templanda indicanimus. Acerbe cerre de
indignorractanie philosophu ille in caula
iusta. Sed alseclas vircures magistri, non
vitia imitaturos speramus ee non omnia
VeTETUI TAIM PPRCIPIEANEeF dAIMHATLEOSS
memores sententia honorifica Ciccro-
nisquainnuic, illorum indicia de celtimo-
accipitur
2denan

## Folio 544 — 1045795771:0548
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000548.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 10 lines, status machine
544 PRODEHE. AR. CON. SEN. RAMI.
niavalere debere, quia quo ppiores fue.
runt ortui, e rivaciores, eo maois quae
Cuncrera, ridere pOruCrunt. Veruntamen
dandum etiam est aliquid arrium pro.
ressui eincremento culturxque. Sem-
per enim priora polterioribus lune
rudioras vecectatur philo-
Cophus.
E O GL O R L A.

## Folio  -  — 1045795771:0549
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000549.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 27 lines, status machine
cel lrou
qua
emt
procatr.
CDCEm ael.
ili
alistets Dua
bldiD.
.Ha
uta Thclugiim
LCor. Mingusien.
a erna ousimem
Qmcculinu, spe.
umum istibu.
puniuin
siluiv.
pi.
rIpIIH.
Mquail
astin.
villeo
Clirctp.
equaelio.
WglII.
eres siI
PH
1IB

## Folio  -  — 1045795771:0550
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000550.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 5 lines, status machine
ic
t sls ss s  ss
ani
r: Leiton. Marg. 141, Stiick 1, (550] -
eeeeee eeeeeee

## Folio  -  — 1045795771:0551
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000551.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 5 lines, status machine
   pe pi     u M lu
Loibn. ME
ee
14
e

## Folio  -  — 1045795771:0552
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000552.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 8 lines, status machine
GWIBtantiover 35
050628831
e
jer
11
H 
ERSÄCHSISCHE LAN
Tur: Leibn. Marg. 141, Stiic

## Folio  -  — 1045795771:0553
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000553.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 2 lines, status machine
:Leibn. 1
1.

## Folio  -  — 1045795771:0554
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000554.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 6 lines, status machine
1
1I
1
TIIHIIIIIIIIVII
Ur: Leibn. Mar9. 141, Suick 1, 1
eeee

## Folio  -  — 1045795771:0555
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1045795771/jpgs/default/00000555.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 2 lines, status machine
c
...-