# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Work: https://leibnizlegible.com/work/1677996064
# Title: [Continens Declarationem Dialecticae P. Rami facilem, & expeditam adhibitis una praeceptis & regulis D. Philippi Melanchthonis] Continens Declaratio-||nem Dialecticæ P. Rami facilem, & ex-||peditam adhibitis vnà præceptis & regu-||lis D. Philippi Melanchthonis|| (shelfmarks Leibn. Marg. 141, Stück 3; Leibn. Marg. 141)
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=1677996064
# Lines: 14,556 recognised on 304 of 304 pages, mean confidence 0.83
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio  -  — 1677996064:0001
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 6 lines, status machine
11
MII. HIIIIIII
VIIIIIIHIIIHIHIIIIIIII
(II IIII
acneisee ro
atur: Leior. Mar9. 141, SUICK 3,

## Folio  -  — 1677996064:0002
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 3 lines, status machine
eori. lace.
s
NIETMEETERIETIRIRTTIBE BHEIIBNEEEEIIMEEN

## Folio  -  — 1677996064:0003
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 3 lines, status machine
iovi
la
17

## Folio  -  — 1677996064:0004
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 25 lines, status machine
=A L C
OGICN
SECVNDVS
CONZIZEXS DECLARATIO.
nem Dialecticae P. R a MI facilem, ex ex-
peditam adhibitis una praeceptis ex recu
lis D. PHLLEPPI MEL ANCH.
T HON LS
AD VBF R IO RE MI, FFLICIO.
remque profectum discentium concin-
natus, editusque
ab
ANDRFA LIBAVTO D. P. FZ
Physico Reipub. Rotemb.
B d
ae
d
eie
et
a
L3
Cumprinil. S. C as. Maiest. special. ad decenn.
FR ANCOEVETI
Excudebac loannes Saurius, impen(Is
Petri KopAii.

## Folio  -  — 1677996064:0005
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 4 lines, status machine
lin
VIIIII
atur: Leibn. Marg. 141, Stiiek 3, (5).
eeeeeee eeeeeea

## Folio  -  — 1677996064:0006
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
Ds
e e 
ad 
tmoi vulese Recundi d
ANDRE AS L IBA
VIVS D. ORN A T1SSI.
MO VIRO D. HI. IOH A N N L
Schemelioliterarii apud Rotembureo-
TbCTAnOS L NdI R ECZORF
vicilanti S.
 VoD ce iuienturi lau-
a
hellos
sta
estod e  si
dabilirer informanda
ContecEaCti, SCHI E M F-
 L L3 EOEUM, aEquCIn CO
Res i ali 
AudIOIAIM RTaLCM CON=
TUMSIPEI EUAM, Id NOM CAHEIM INECE
homines, siqui fure non plane bar-
bari, e ab omniingenuitareremoris
existimationem cibi conciliat prae.
clacam; sed _ coram Deolocum di-
snicacis lux inuenie non poenicen.
dum. Incelligune enim borii, eius.
inodi TCholarEi OpCFAS VHIUM CK DFZ-
Cancistimis elle bene constiruenda.
rum cinicarum, e conteruandae (0:
cieraris humanae adminiculis, e non
L 2
moco
Ab

## Folio  -  — 1677996064:0007
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 27 lines, status machine
Modo huie prodesse virae, led ec ad
Fucuram beacicudine omnibus piis
esseadiumenco. Nonestrancibene
rencracum elle, quancipraeclarepié.
quecducacum. Neque hoc estcu
iuluis, cum rix quispiam sic parecum
qui in cuo vim dilciplinae syncera
laudatae que pollic assequi. Fiusest,
quem lingulari donarum e ingenio;
doctrinague de ad recte docendum
dexteritare, ad hocmunuspeculia-
FITCF PrOUEXIE DCUS.
Duanquam itaque inveniantur
malivictucum ee meritorum cltima-
tores, quorum aliquilaborem scho:
lasticum in abiectissimistiaberenon
crubelcunt; lustencet re ramen ho-
nectorum peritorumque iudicium
cam honoriticum; excicecicem invi-
cerque etiam ad in polterum hdeli-
cer docendum spes diuina remune-
rationis, non commictentem; ve,
cum e carceribus alacriter processe-
ris; prope metam riribus defecise
Perhibeare.
Mihi cerre semperperlualum p-
Pol1.

## Folio  -  — 1677996064:0008
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
delle ria, sed vit
vevie omitous p
Nonelunciben
quanupacborepie
lequenoe esteu.
ulpiamlipnerum
dlciplne syueere
u allequ. Eiselt,
omumbingenio.
ad cedle docendum
demnvpeculia.
1
eque invenianiur
veriorum estima.
uilaborem (eho.
lmishaberenot
ecie tamen h0.
nque iudicium
exeicecireminu
potterumhdeli
esemminaremune
immittentem;, 1.
olacricerprocel
n mibus detecit
mper perlvalum 
P
bolicum que cum primum adctudia
Cum adhibicus, Tuic, re quam pluri
mis in re liceraria, meaprodellero-
pera. leaque criamlipoltea a triuio
Scholarum ad alia sim auocatuS, d
sparea medica excolenda ornanda
quepraetectus; non camen pocuicin
mejuvencuris crudiendae delideriu
emarcellere. Leaquerbicunque cius
data Fuic occasio, non in poltremis
esfe studui. Escu quidem huiusinci
erga pueririam animi rectis riuus,
ilque oculacus, quod dici (olcc; sed
praeclarius aroumentum tore iudi-
caui, e emolumencum plenius, lie
ad aliosperuenerie quae dam porrio.
Cum itaque inrarionis ruhaudica
pridem adpraeleriprum P. Kami, et
D. Philippi Melanchthonis, veriulq:
Cummi illius philolophi Aristocelis,
imitaroris perquam telicis, clabora-
rim, vilum que sichoc ralde protcuu
ingeniorum acumini comprobato:
preloquadam commili, quae reperi-
corum iudicio semper Cubiicio; ita
cibi quoque commendo, re, li pla-
CueTIME,

## Folio  -  — 1677996064:0009
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000009.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 15 lines, status machine
uerint, adolelcentia proponas, at
hoc modo rua mecum aliquid in
publicum conterrenon dubices. Si
Quierune, qui sibiminuslacisfactum
pucabuns, eosrosarosrelim, veme-
lioribus edicis non grauenturnose-
rudire: Sin illud decrectene; sciane
mitril facilius esse, quam aliorum la-
bores reprehendere, ligihaimme-
rito, eciam nihiltucilius. Ouare con-
remnendos potius, quam insectan-
aosomictentes, interim noltris
truemur. Lurerorale
de rivc.
V.

## Folio  -  — 1677996064:0010
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
Capopone 
mecum diquie
lenondibies. Si
immulurtoctum
ENlosrelm, reme.
GcaInoSe.
detcellem, siane
quam dum la.
ete, lighuimme.
aliu. Dnrecon.
quamnectan.
mecinnctris
aiecore
ANDR F AS L IB A-
YTVS D.
PTZS, TNOENYIS, BOZS
indolis e maena expectationis ado-
lescentibus
PAVEO MIANLTOHTO NOREM.
BEROTCO,
TOHANNL GEORGTO DREOH
SELTO ZETCOLLLNO,
TOHANNE GEOROTO STRAHS-
SIO EIZGROPOLLTA,
Convictoribus iucundis, e condisci-
pulis in praeclaro Cinitaris Rotem-
bursicx ad Tubarim ormnaliopie.
carem de bonaslireras dilcentibus
Hoc diligentiae literariae monumentum,
e5 ad profectum landatum in-
nitamentum
TYNCDPAT, TRTONIIS
SISTIT
le F

## Folio 8 — 1677996064:0011
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000011.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
ALECTIC A
l
YSQVE CY H EXPB.
ditissima docendira
tione.
Prilologus d Porrmedes
s
COllOCUTOTES.
I. Ouid tu adeo tecum solus.
Polymedes, mussitas? Ecquid est,
 quod tantopere admiraris : POL.
 Tun hiceras, Philoloce E. Non
de praeuideram. Salue. PII. Sal-
uns sis. Sed quid istud est quod tam mirabundum
tedetinuit? POL. Varia veterum philosopho-
rum ingenia contemplabar, es non tam diuersa
Rudia placiraque factionum admirabar, quam in-
Hentos esse etiam absurdissimorum decretorum
approbatores es asseclas. PH. Tustam dixisti asse-
Erionis tuae causam. Et quis non in admiratione in-
ducatur. cum Procasorae. anaxacorae Heractiti,
Democrici. Empedaclis, Zenonis e aliorum sen-
tentias cornoscit? Docuere quidam, omnia esse
vera quaecunque quisquam opinaretur; quidam
veritatem penitus sustulerunt. Alii moveri omnia:
alinihil, contenderunt; Haec autem tam delira ab-
surdaque cum statuerine, nihilominus in philoso-
phorum albo locum nomini inuenerunt suo, visaque
t dignaeorum sententia, qua lireris consignata
obtru
Absurdica
tum auto-
des
itit
11
1
III
ilI
sit

## Folio 9 — 1677996064:0012
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000012.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
docerdir.
1ME
Cllibu
C euma   O
au, digeE Non
rA. SalMt. PH. Sala
gulianncabundum
marimmplibo sopho.
e, bumtamdiuersa
almmabur, quamin.
Emnum decretorum
a. listamdixistiasse.
inmadmirationei.
duague, Heractiii,
Eruni e aliorum se.
ae quidun, miia esse
ariuaun; quilait
mud. dymmiionni:
Re aumia deliraaba
, chtmn m phlosi-
amemum su, visi
de Porgnetes
id uatuiuum sols,
lis mesra eiqulest,
ia, pu binn emseua
TAVENTIONIS DIALECTLCR. 9
obtruderetur posteritati. POL. Rem explicasti.
Est illa philo sophia mundana quam in sacris nosti Philosophia
Sulciriam appellari propterea, quia non a. stulta.
EnIT seCUNdUM FEFLI NaTUFAMI, CX QU2 2-
onolcendus quodammodoDcuserat, sed
deprauata sequitur opinionis acrocantis somnea,
tantunque discedit a substantia es veritate, quan-
sum a sapientia stultiria.
PH. Aequi ne nostris quidem temporibus à
Rulca illa philo(ophia luce veritaris liberaris
videntur deesse illius vesticia, es niverborum diui-
norum euidentia coerceret, plane in verustas ce-
nebras recursuram studiorum rationem arbitra-
rer. POL. Ouiditavero es onde istud metuise
P V. Incidi aliquando in ejusmodi hominem, qui
revocare Prerhoniorum amentiam non disfe Scepticorio
debat, palam asserens non reprehendi iuste posse parroni.
nec (cepticosnec AnaxasOram qui niue dixit
atram, quia HO aPparCaFrarionominu Im-
Politorum. Deinde quo rediit veritatis auto-
ricas. Ouicquidvidetur cuiqe. id defendere quanis Sophista.
ratione anniertur, es ne cedat vreent veritatis
mille inparato habet Cophilmata ex mirabiles
distinctiones, quibus acceptis, non est, quin di-
camus cum PEOtaSOr2, ommavera esse, quaecun-
que cuique videntur. Insuper etiam sicut inveniun-
tur qui omnem commendant in qua quisnatus
est relisionem, omnemque ad salurem deducere as. Prauctas
serunt; it a in vera sapiendi arte logica, affirmant
aliqui, non reterre quo quis reacurrationis
nodo
logica.

## Folio 10 — 1677996064:0013
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000013.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
IO PRECEPTA ET COMMENE.
odo. Duod si est, reniniscet veterum sophistica.
es plane ad dubitationem academicam omnis re-
cider certisudo. POL. Dens aucomeliora. An vero
tu non redareuelas istum hominem. Prrrbonicae
Maladis ara Lias patronum seuered Pes Imo acriter.
Sed consueiunt omnes eiusmodi ad dispurandi
morem, qui in academiis observatur pla: iq voi
Theolosica auidem disceptantur castius. A in re-
liqua phelosopta, quicquid propositum est vbi ver-
bis, es inam distinctionum subcilitate est protectur
prodesenso es publice d. monserato habetur. Re-
eulaenim indici est, ne quis taceat ad obie-
Cca. Imo cloriae datur in omnia se vertisse miracu-
larerum, ne quid periclitetur thesis. POF. Pra-
uum morem narras. An non autem ille anaxaco-
rans intelligebat existo fundamento, quod scilicet
non pareat ratio, cur porius nieer dictus sit color
niuis, quam albus. seipsum in canem es porcum
posse transformari e Non enim patet similiterra-
riocur pareus dictus sit homo quam asins, es Pe-
trusporius, quam stultus. Pe. Debuit istud in-
tellexisse, si saperisset. POL. Imosi sapuisset in-
dicasset nomina a lapientibus imponivia
licuius primi argumenti; Ec consensum
sencium esse susticientissumum argumen-
cum invencionis lingnarum rectae, vido-
cent illae quae non sunt a Babilone exortae, sed nuda
porulorum conspiratione facta. Deus aucem ante-
mere es sine oram consilio instillaverit lineuarum
primordiad Illene in Genesi frustra nominauerit
calum
oclt 3 1tb.
Nequio 5a
ee
Tominar
rum onae.

## Folio 11 — 1677996064:0014
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000014.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
Ceum. u an DIIIHIB
Deus avenlia. Mm
um bonecm spollaniu
. CM IBaIIIII.
ua d essuandi
is elsonmopleiqubi
Maa telu. MIIIIB.
Apepsimuctubirer.
salandpulecti.
naobtII. RB-
ousuestiobie.
umssirul seniraeu.
s Wlisl. POL. PIA.
i imilemaago.
lemmio, quod scilicet
anguditus sit color
M CadeI ( porCUI
patet similiterra.
qonasuus,  P.
eu. Debuitistud in.
L. Mmosi sapuisserin.
neibus imponiria.
ena; Et contentum
UMagumen
ercumrectae, VilI.
adonerxoria, sed null
falla. Deus auVenIAII.
vsilemmis lingnan
rs siusta nominam
IB
TADENTIOHIS DTALEOTTOA. II
colum terram, mare noctem, diemd PE. Bene
tuista. Verum de lecicis malebam ex re cognosce.
re. Cum enim veri falsique arbutra su ralio: FF Be-
jusvsus comprehendatur Dialectica, quae nostrBO.
un est multiplex: quid verum es quie falsum 2-
dicandum sit, parebit, si quanam locica msiientio
sequenda, es quomodo exposueris. lOF. Sireim e
paucis desideras, in promtu est respensio. Veterum
quidam rationem dixerur idem esse cum lentu
atque ita etiam bestias fecerent rationales. Sibine Destiarario.
Dialecticam aestimare velis, nihil sapiemus vira nales.
canem, equum. aut elephancum. Sed nostri sensus
non sunt bruti. Itaque licet ex sensualisnoritia ad
indicandum pertineat, tamen lonse distas à sensit
nudo, quandoquidem respondet in homineratione
ipsi. Deinde quidam rationem ita accipi unE. VE vuI. Rario ul
goeversetur. Itaque cum rsum rationis Dialecti. 8ata.
cam esse audiunt, plehiartem prestirciunt. Sed
Plato cum dicebat stanez ada esse noz ∞ XEn D∞L, 3
non quemnisvsum intellisebat, se d hunc quem Ysus ratio-
experiecia ex consentus artiheum in vni-nuproba
verlo operehumana carionis annocauit .
optimum convenienrisimumq; Capien-
cix. Si itaqe bene iudicare devero es falso velis,
oportet re ea consulere praecepta qua ex sapientis
simorum autorum, es qui optime indicantur ra
tione rsi fuisse exemplis sunt excerpta exiru
chaque, quaeque ab illis sunt cum maxima con-
stantia es probabilitate recepta. PI. Faci-
leruquidemista dicis, sed non tam facile a mein-
tet
Conven
asarinum 
Ratiologi

## Folio 12 — 1677996064:0015
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000015.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
I2 PREOEDTA ET COMMEME
telliguntur. Nam cum diuersa diuersorum sine
ondia, es velint aliqui non exempla spectanda
rationis se-Semvsu, sed rraditiones secundum rationis per-
quendus sit. fectionem es euidentiam; un de maxima parsprae-
ceptoris Reictorelis sequitur doctrinam; exem-
pla vero oratorum, poetarum, historicorum, es
eorum qui ex scientris docuerunt, adnormam rhe-
torum cum Craecorum, tum latinorum accommo-
dat, Dialcelica solummodo in contentionibus
Scholasticis relicta iudicium tuum periclitabitur.
Deinde si tibi concessum fuerit, ex autorum seri-
pris és vsu praestancissimo, non autem ex subtili
contemplatione esse praecepta constiruenda. cum
accommodatio exemplorum sit ambigua, es cam
Aristorelica quam Ramaa possit esse expositio, vn-
de sciam quinam modus sit elgendus? P OL. Non
inuensa  repudio rationuinventa. Sed ea tunc valere
comproban-exilcimo, cum experiencia eorum rlum de
tructum comprobauir. Ouorsum enim oriosa
Seculationessi quiequidstoici, peripaterici, aca-
demici: es interpretes horum tam veteres quam
recentes excocitarunt pro vsurationis, statim lo-
copraecepti logici esset habendum, quonam ars de-
mulsaorose duceretur? Inuenit Rrictoreles multasolerter
in syllogismis es mediorum inventione. Sed cum
nullus apud sapientes eorum sit vsus alius, ni(I VE
polchabicisnecellariis, ociola spinolaeque
dilcantur lubcilicares, nec reterri posine
ad vica publicae emolumeneum; non solent
inculcari in scholis rbi informatur pueritia. Nec
examINa
Diversa
sonteriae que
nam sus
ingeniosa
Aristoteles
aocet.

## Folio 13 — 1677996064:0016
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000016.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
Connus
liunsa cumpln
criulinuima paspt.
quim ldtimaM, exeuI.
aann, bnimum, B
rucrmdumamie.
suenlaimmacomo.
iolo nemminibu
cumium puultabitur.
sucn, e mnum seri.
2, Vi autm ex subeili
sepa cnsurela, eum.
on si ntgu, B51a1
lusseerpostio. VH.
Clgetu POL. NOI
Sedeatune ralere
neoum olum de
Ousumenimotiose
11, peipaterici, a1A.
ntmpeteres quaiI
carainis, staciulo-
lan, qunam asie.
ceretes mullasolerie
umme. Sed CuI
cun sersuatu nilire
e miclaespinola et
es, dec reteripolli
TNYENTIONTS LOOTCA.
examina inde instituuntur, quasiiudicent profes-
sores, nihilista perrinere ad solida veilemque scren-
tiam. Idemvero philosophus plurima vicissim ha-
bec, quae nihil aliud sunt quam sincerus maxi-
meque spectatus rationis vsus. Haec amplectenda
propasandaque censeo. PHI. Si velim ista co-
snoscere, neque valeam iudicio, quo possimprobata
rtiliaque abinurilibus discernere; praeceptores au-
tem non semper assint commodi, quo veur duce:
Annon Philippus GermanOTUI PFRCCpTOI
satis commodus est Rristorelis interpress P OL.
Difficile est es minime tutum, quin es odiosum
hac in parte dicere quodveritas requirit. Nam in
Philippi sententiaita videntur conspirasse ACa= Le
demix illustriores, veeam mordicus teneant;
isque qui contrasentire velit inimicitias, pertina. corum
ces, persecutiones es probranon raro coeatur ex-
periri, quanquam vbivis pene illum autorem da-
mnent, e iam incipiant Aeistocelis nomen o-
misso Philippirocabulo, vsurpare. Verunta-
men saluo illius virihonore, constanter pronuncio.
placere mihi quidem doctrinx Facilitare, rudicium de
e perspicuicarem in libello Philippico;
verum non lat caltigatum esse iplius prae-
cipiendi modum: Aenouit ille veteres orato-
res ad forum e scholis sophisticis proeraxisse non
ramartem sed omnes pene, es ex communivsu
constituisse peculiarem quandam facultatem adeo
amplam vi ipsi fateantur non posse omniaorato-
ria praeceptis contneri: sed cancum animi é alt-
daciae
lorica Mel.
olumeneum, MII
eualn paotio
b
Melan-
Chthon.
Melanch-
thoni addim

## Folio 14 — 1677996064:0017
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000017.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
I4 PRECEDEA ET COMMENT.
daciae non habuit. vt quae agnosceret diuersarum
arcium esse ea referret ad suas. Itaqe inrhetoricis
ostendit quidemlogica praecepta, sed non remitrit
secundum iustitiae legem ad lovicen. Deinde in ipsa
lorica illius multa sunt hererogenea; multa
manca ex perperam exposita, mulcainuciliter
inculcaca, mulca Falla, quae passim sunt annotat a
amulcis. Pton itaque consulcum eicem solummedo
puius viri descriptionem sequi. PH. At si Phi-
lippusroterroribus est obnoxius, quem seguen-
au pUtaSF NUM PCFEIM FLISPAMBMSA+ hiC a
scholis ob vitia exulat. Rhodolptius Casarius
 alii mule ab omnibus, quodsciam, sunt praete-
P. Ramieri rIII. P. Ramus connincitur nouitais obscurissi-
mae, es nomenoru falsiratis quam PhilippuS: FF
aiunt plerique hoc autors corrumpibonainge
iria, d Cophisticacnadere, no auceerudiri
reilicer sclandate. POr. Multa dicurur in bonos
autores ex affectu porius synistro qu’a veritatis lege.
Tancuaure cuique fidei habendum quantum proba-
verit veritati. E00 si quid vitiorum habet R amUS
desensum a menolim. Sed nec si quid vireutum, id
indesen sum. Si quid iudico, nullufuisse autore puto.
qui Rriicocele tam pure explicau, eiusque prae-
ceptalogica tam ter sa polucaque reddidit gis ipse. Si
Aristocelea syncera, completaque peris, huc autorem
versa. PHI. Feone e renebris lurem petaM? POL.
Non sunt renebrae in ipso, sed asferuntur aliunde.
Ramca En. Sec plerolq; interpreres investigarern-
denam _ quo consiliorran seripei LInETeK-
AII
2831b
PrOF. R. d.
Dissculia
teslogica
ac.

## Folio 15 — 1677996064:0018
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000018.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
A Cs
que vuseret liuu
e ad sun boginitum
pacipta. sil monren
ut alum dilleii
hercugunea, IIII
erpesia, mllinurilliee
q
luminm pmmado
segut. In. A siPhii.
chmnu, quii scquen-
Hilonum AhiBa
rodololus Catarius
quodl sum, son prate-
nmuin obscurisit.
quom ChlippuIS. PI
cumgibonainge.
ce, noduceerudiri
Caltaemuin bonBS
poqua verit ati lege.
uiquantum proba.
mi habet RamuI
quidvirmuI Ia
us
10
eqpoiu, licauiorent
ap
dssannur aliml
INVENTIOMIS LOCTCK.
minirerocane. Peder retern dedilcere, et
aliquid praeter rulsaria errata lapere, cum
tamen in alis dominentur nouitates, es non imi-
tatorestancum inveniant. Sed es laudatores pro-
pasatoresque. Si serio suderet logicae, eamque discrpe-
listraderet candide es fideliter, nihil nec difficul-
tatis, nec obscuritatis inesse deprehenderetur. O.10d
sivulsatas artis locutiones amastantopere, iusse-
rim se Philippum Ramocociliare, es viriusque
praecepta in rnum redisere corpus. seruata philip
pia perspicuitate e terminis cosuetis, Ramea ve-
roindustria es veritate. PFI. Conciliare Philippit
Ramo, quid hocmonstri? Oui fieri possit velux inem P
rmatur tenebris? Ouid fiet inde nisi in viramG, Ramo.
parte errandi procliitas: PO L. Enimuero dicotI-
bi nihil esse verorum praeceptorum in Philippica
tractatione, quod non sit in logica Ramaea, quanai
haecilla sit excultior, locupletiorg. Utaque rniripos-
sunt facile. P H. Ramus repudiat praedicabilia es
praedisamenta, Philippus recipit; quae hic vnio:
POL. Non iudicas caste. Ramus praedicabilia
non abjcit, sedinconvenientem tractationem re-
prehendit. Itaqe restituit ea suo loco. Praedicamen
taveroinartem no recipit. Na sunc dispolicio- Pdicameta
nes ex artis merhodo deducta ciica cla-
ses decerni verlcaris FerU. SicuL ereo differt
exemplum vel opus ad artis reculas factum ab ar-
te ipsa, ita praedicamenta a Dialectica. HaC
ergo seponenda sunt, es si omnino inculsanda
Fuerint invenuti, Seorsim docenda. Ita qua
PHi
qd
Melanch-
Conciliare
Pradicabi
lia expraedi-
camenta

## Folio 16 — 1677996064:0019
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000019.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
I6 PRAE CEDTA EF COMMENT.
Philippus habet in primo rhetoriceslibro, e in
amplificationis ficuris, ea restituenda sunt lonicae.
quae in lorica sape praecipit de distributione és aliis,
ea semet sunc apte explicanda, quae pererrit, ea
convertenda, es sic in aliis. P II. Cestit animus
ejusmodi conciliationem videre. POL. Elabo-
ravit ea in re doctissimus logicorum Beurhulius.
Cum securus Sotinleutnerus est, es quidam
Theolorus. Si placet, eos adi: PET. Ouo meire
imbes. Intellexiiam re ejus rei admodum idoneum
esse macistrum. Tu hoc laboris suscipe, e quando
tibi tantae est curae veritatis professio, ase da illi
hancoperam, es meerudire annitere. Repertabis
inde non victoriam tantum praclaram, sed es a
melaudem praemiumque non peenitendum. POL.
Vercorne sis aCcopETenTOS avaedu, cuius
modi genus hominum est ineptum ad sacraria ve-
raeloeica. PF. Oualem me esse dicis, es qualem
requiris? POL. Occupatum animuni iuum
pereorina disciplina iudico, nec dum didicisse ea
quae oporiet scire liberaliter informandum. Si it a
mibi animum auresque praebere posses, et aiunt in-
tellectum ante actualia intelligibilia esse, seutan-
quamvacuam pureq, extersam tabulam, experi-
rerintevires loricas. PI. Eecemetibi pro libi-
tu. Ponam quicquid ante didici, es ad elementa
reuertar prima. Tu modo viere verbis expeditis.
es ratione docendi ea quam maxime putas ac-
commodatam rudiss.mo puero, qui saltem possit
per naturam informari. Et. fac opera compen-
dium.
Primus
rhetoricor
PhslsppI.
Beurhustus
Scislent
Dinc
ut sut
BBC
r
n
Dia
et
nepri ad
105tcam.

## Folio 17 — 1677996064:0020
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000020.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
A Et ConNEHI
imorbuiniilitiu ia
easesinntosmilu
u delsulaime ei
Gliarli. qu perteni; 
abit. PM. bssit anine
 vilut. Po1. Elibo.
lgimm beuhulus.
unerus il, b guilti
ees all. Pu. Buneire
crm re almulmiloneum
latvin sisip equando
ais posisa, qge da illi
eaae. Reporrabis
um palean, sel e d
ex pniI. POL.
G aeda , C11I s.
pmal sierariave-
neesedi,  qualet
Aum animuI LIIM
nec dum didiisse eat
fomandum. Silta
nepsses, Maimme ii
gbiltaesse, sel 1a.
Contalulam, es pet
 Ectenetilipio
cdii, baddlet
Ceriaeratis erpeli
en maie pulai A
2eB, 1u)
E set Buia l
INYENTIONIS DTALEOTZOE. ris
dium. POL. Modoture pares, vi decet, inme
non requires industriam. l II. Age erco dissere:
Ouod Deus selix faustumque esse velit, au sculto.
POL. Concessistimihi superiore sermone, Dia
lecticam seu logicam eam elle aitem vel
scienciam (perinde enim est quo vraris nomine)
qua coprchenduntur praecepca dersu ra-
cionisp summos artitices exeimplaq; ma-
xime laudata, spectata comprobatagi. P H.
Meminiistud. P OL. Non erzo putabis ce vulsa-
rem declamandi consuerudinem discere, sed maxi-
me artificiosa optimeque disserendi scientia infor-
mari. Ita enim ex Ciceronis ore definitur Dialecti-
ca, quod sit ars bene dillerendi. P e. Ouid vero
est bene disserere, es quis fructus eius d POL. Dil-
serere est qui de exmetaphora pecita vox,
sed guae rlu Ciceroniano lcadeoErita, vi
aprilsime expediat officium logicum. Sicut
enim disserens inuenta prius semina secundum na
tura donum ita accipit, es eo serit ordine rt exi
susmaxister ostendie commode fieri, es consensus
sentium docet cum fructu peraci. Ita logicus
rationes primas inuenit aenoscitque. Vt ex-
perientia probanit, es eas postea disponit ad fru-
fctumveritatis veilissimum. P et. Nondumintel. Disserendi
lieosatis. POL. Attende ergo. Semen anatura ratio prima.
sumitur nonne: PH. Consentio.  POL. Et
accipitur it a ve naturae facies arguit, es vipopulo-
rum conspiratio voluit, hoc est, non putaturtriti-
cum esse, quod est avena: Ft haec non confunditur
illi:
Ouid Dia-
lectica C0
qua
Benedisse
Pere.

## Folio 18 — 1677996064:0021
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000021.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
AB PRECEDTA ET COMMENI.
illi: quin ex rniuscuiusque simul proprietates és alia
secundei naturam, diligenter consider atur, discer-
nunturg. PH. Ita est. POL. Seminis instar est
Racio prima, hoc est, notiocuiusque rei é chara-
eter. es imaso, amens accipie a singulari sensibili,
aut etiem ipsa fingit, ve equi notio; canis, arboris
es reliquorum, qua cum generalisimis nominibus
inq solo intellectu harentibus noris, iudicantur,
tuncrationes vocantur. IIas ergo natas in agrona-
tura indeq per sensum abseptus, ex ad generalissi-
maredactas, cognoseit per se. es discernit intelliees
aliud esse caulam, aliud effectum, subiceta,
dinneta, exc. Pt rnaquaque per proprietates suas
es distinctiones describens. Hoc est primum disse-
rendi officium. Dein de disponithasrationes primas
secundum cognationes, es dissidia, facitque idem
quod agricola, qui insit triricum tricico, inc erdum
etiam tririco secalem, disiungir autem lentem es
eriticum, semen arboris, es lecuminis: es quodge
suo serit loco. Ita logicus, causam disponit cum ef-
fectu, es iudibatvi proprietatum quae virique in-
sunt, 8c. Hoene es assecutus. PrI. Incellico dis-
Sererenihilaliud esse quam beneinvenire
e iudicare ex inventorum dispoluione;
invenire aurem elle generaloricaincelli-
gere, agnolcere caulas e harum diseri-
mina proprieraresque. Item bene di-
uidere, bene detinire, benereltari, derc-
liquaindicare rero elle disponereleu co-
ponereinuenta; e exaffectionib. seupro-
pric.
Notiones
seu areu-
Cotata.
Rationes.
secundum
efficium dis-
serendi.
Disserereo
anuenire
quid
Endicate
ec.

## Folio 19 — 1677996064:0022
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000022.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
e Conneni
Qhnoipginaube
scumm (lum, p.
cI. Porhi instai
Iraimqi ectat
acipie asplvi sens
nequnn ini, aiboia
mocrasi suimminibu
renitueru, nlinuu,
Mangura ingona.
aetesia b demalisi.
nscib esaminelioes
dettectum, ibiecta,
neque urpopictales sua
. uci pininm disse-
Pdiluraioes primas
Otsitu, facitque idem
auu iico ierdum
cngilautem lenten e
lgminib: ( quolgue
sun disponicum es.
caum quae rique in.
M. Pn. Intellgo dil.
quombenemuenite
vorum dispoltionei
generalogicaincelli
alis de hocum dileri
que. lem bene di
ire, benereltari, der
velle disponereleuio
crttectionib eu p
TNVENFTONTS LOGTCA.
prieracibus x habicudine mutua iudieare Parses Ddat
devero, Fallo, dreliquis. POL. Bene acce. 
pisti. Judicahinc duas esse partes Dialecticae, in-
ventionem scilicet, qua est pars Dialeci:
ex prima de inveniendis argumentis; Et
indiciu. In Scholis Philippicis Dialectica
detinitur, quod Acaes, via velmechodus.
recte, ordine, e perspicue docendi, quod
Aacdekiniendo, dinidendo, arsumeraveta
connectendo de male coharecia leutalla
dissoluedo. Lcaq; d in quaruorlibros dif-
cribuitur, in quorum primo tractarur de
rocib. simplicibus, vepredicabilibas, pre-
dicametis, quaestionib. limplicibus, deR-
nicione, divitione; In secudo deproposi-
tionibus; Incercio de syllogilmo; In quar-
codeloeis de Cophisticis elenchis, ecc. SCd
detinicio angultior dehinico est, cuDiale-
cticu otticiuno scrarudocere, sed omni-
noinvenire deindicare bene vel cirra do-
ctrina, eec. Sedin sequentibus informaberis rbe-
rius. Nunc discendum est, quod. id quodrationen
prima semplicemque es ndam notionem, genera-
lissimam tamen seu comunissima adeo viomni co-
pecat quicquid est vel fingi in vsu rationis pocests irgume
dixi vocetur invencum vel aegumeneutn.
Pr. Ouomodo id vocatur apud Philixpum.
Tui vetn
uentum.
POL. Vcieur hic autor voce argumenci act in B L
Ciceroms sencencia angusius: DuTAFeHIM lippI CXCS
eslerel syllosisimu, guodcameneropieum ceronc.
enen-

## Folio 20 — 1677996064:0023
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
20 PRECEPTA ET COMMENT.
eAt, rel id quo aliqua quaestio, leu proble-
ima d dubium enunciacum vel re ipselo.
quitur propolicio dubia comprobatur. P.
su Rato. Ramus accipie pro eo, quod locus vocatur logicus.
aut categorema seu praeduabile, quanquam minor
sit numerus praedicabilium iusto. Pe. Eroone quod
Philippo est locus, id est Ramo arsumentuM:
POL. IIL est. Sed attende quod es Ph. lippus duca-
turreiveritate es Cicero. Nam cum omnium lo-
corum sit hic vsus ve arouant quaestiones, seu du-
bias propositiones, seu eas rationes monstrent, qui-
bus arruuntur quaestiones omnes erunt argumen-
ta. Et quiahiersus non eantum est in quastionibus
seu problematis, sed es in argumetis inter se. Nam
cum arcumentum vnum declarat alcerum in dis-
positione, vel adhibitione mucua etiam dicitur ar-
euere: itaque sive rsum ropicum spectes, sive syllozi-
areumen sticum verabique, eadem res est argumentum. In syl-
logismo certe argumentum nulla alia inest ratio-
ne nisi quia arguit, seu probat areumentum ar-
cumento inesse aur non inesse. Haec vis autem pen-
det excopica affectione seu natura simplicium no-
tionum. Itaqe non vsus sellosistici causa argumen-
cum principalicer dicitur. sed quia virturem in se
habet ad aliquid de aliquo docendum. proban.
dumvel PH. Placet expositio. Video enim quod
perperam ex diierso vnius rei vsu, res sint facta
deuersa. Ouomodo vero definitur argumentum?
POL. Rroumecum ek quod ad aliquidar-
ouendum estatteceum. Pu. Pronihil horuas-
sequor.
CiCerO C5
Phelippus
Ramissant.
tum sylloet
Ouid arget
d16.B: 1818.

## Folio 21 — 1677996064:0024
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000024.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
Conmni
Deuducopiovau
quol lam mialu lgu
relicabile pogponmin
n inst. ta bguneque
A R magmeneum
lequid l alpotua.
ae. Donemmumlo-
uon qulm, sud.
aramumaste, qula
e Cmmtam agumen-
certuncuq eslomibu
eagunaima e. NAM
boloaammminds.
raus muandieirur ar.
onsidlis, sie sislosi.
Dogumenum in sit.
rulle ala mestratio.
ha agumenium .
L. Hes r aITEM PIn.
nama smipliciumno.
stuicusmemmen.
sed quominemins
u lientu, pebae
eosu. Vila min q
av 1arsa. 11 sn
eesnum agumeniu
et quodud diqui
m ea sgeniiu
TNVENTIOMIS DIALEOTKOA. 21
seguor. POL. An non simplex notio eaque genera. Explicario
lissima, seu conceptus rnicus es solus comunissimus definiiionis.
inintellectu, quo possumus aliquid explanare, do-
cere arguere, sive in syllogismo, sive in ppositione.
sille etia per se sit certae rem mentenota, diceba-
tur areumencus P H. Dicebatur. P OL. tam vis hu-
ius est arguere, hoc est, aliquid de aliquo vel etiâ de
seindicare, notare sienificare, docere, coprobare.
declarare evincere. N’a haec es sumilia designatur
pervoce arguere. Est ereo argumeneu horu officio-
A subte
rumpratia. PrI. IntelliCO. POL. Non autem potest Argumento
efficium istud vel obtinere vel exe quinisi commo. affectio.
dieate in se habeat quasinatiuam, sitque dispositum
adistud. Er hoc est affectu esse, quasi dicasvim es
virture habitudinemque cerra obtinere. PHL. Fuide-
Affectum
esse quid.
ter dicis. POL. affecto autenon est adnihil, sed omne ar-
2d aliquid. sicut depositiones naturales oescon. cumentum.
tendunt aliquo. Ex hoc ergo incelligis omne argu-relatum.
mentuhabere in se vim quanda ad aliquid sibi co-
venies relatam. Nà non est disposicu quoduis erga
quoduis. sed quoduis erea sibi familiare seu deter-
minatu. PH. Inter argumentu deremargu-
enda elle relarione muruam indicas, ita ve
noncantuillud hanc sed echecillud vicil
simpolscarguere. POL. Bene. Itaq obserues argumenti
es proprietates argumeti, es quomodo debeat eli- electio (5
s1. PH. Duomodo vero d P OL. Aristoteles sorip sic Proprietas.
ignoratione electri esse inter sophisticas falla-
cias. Haec nihil est aliud qua cum id sumitur pro ar- Agnoratio
eumento, quod nulla rim ad hoc arguendu habet,
eceme)

## Folio 22 — 1677996064:0025
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000025.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
Flisto oet-
nemutra
+7012e5.
22 PRECEPTA ET COMMENE.
seu non est affectum ad hoc declarandum aut pra-
bandum. Cum ereo velis argumentum indarare,
ovort et cetalemrem legere, quae effican sit, ex ido-
nea, seu sufficieus ad docendum id quod quaeritur.
P.I. Probe docuistr. Sed estne inter talia perpetuas
similisa seu eadem semper affectio. POL. I1O-
caduim cArnam candemq; rem ad diver-
las diverlimode se habere. Ltaq; uni non
nest ria affectio, re causa consentaneo
attecta astad eRectum, quacenus hoc vi
illius existie: quatenus vero caulanon es
effoctum, dillentiune, sicur de dissencier-
Perperanas ceumque dehnitione. Deinde in aliqui-
eu mucabi- bus eadem habicudo perpetua elt, in ali-
Mmas asse
quibus esmurabilis, reluriincerhominé
dcrationem est perperuus contenlus, cu-
ins vi dico semper, homo esc rationalis.
Atincerhominem d doctus, non estcon-
lenlus perpecuns. Icaquenec exitperpe-
cuorerum hdicas, homo cAdoctus. Hab
nocatio inserviet ribi in iudicio enunciati veri. ne-
cessarii e contincentis. PExterca quaedam
communicer unc affecta, quaedam pro-
prie. Communiter, ve contentaneus.
ex caula. Nam causa est arrumentum consenta-
neum effectui, sed non illi soli convenit consensus.
sieut nix es albedo, conveniunt quidem, sed no so-
la nix est alba. Proprie verilus echomo. Htage
hinc consectarin erit ex vsus in iudicio valdeneces-
Carius, ve posis dienoscero, sieno aliquid carhalice
nessa-
Pne res pOs
sunt inetse
.
proprietas
 oerrtara.

## Folio 23 — 1677996064:0026
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000026.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
 vodaba
la dI AII
LAreintatele pu patu
asit. Po1. 10.
ordemes tendduer.
debece. logminon.
re caulicoemunée
aa, queru loe vi
2os recoculnon est
de, beurde illenier.
2. Deidemdiqui.
pesperuelt, inali-
Crelunimechomine
conscontenlus, el.
homoelrationalis.
coctusnonesteon.
neCCTIPeipe
rocleus. Hat
1e
 mut. isa
 E GIL ptiC I
e dumil pulqaim.
camistiveri. 1B-
Praceres quaedam
 qada PIO.
L, M cenlemme
mm mstila
em B
gelised I
Muiri
TAVENZIONES DTALEOTIOK. 23
necessarium an non. Memineris huius admonitio-
nis: Htatamen ve pro distinctione quadam ex ad-
junctis habeas non pro solenni praeceptione es in
arte constante. Ntam constans arcumentorum
distributio alia est. PH. Memorem aenosces.
Jam audire pervelim vnumne sic tancu areumen-
rum an plura: es si plura quae eoru metbodica de-
scriptio es affectiones. POL. Dicam modo. TU
diligenter aduerre quomodo pergenera summain-
termediaque usque ad virimum procedam, es quibus
Dearnominibus. Ordo enim te multa pocerit mo. Argumen
here. es nomina quibus formae distinctionis enun. toru distri-
ciantur, virturem indicant in arguendo, cuius
postearsus conspicitur iniudicio. Principio ae-
sumentum aliud es artiticiale, aliudinar-
citiciale. P e. Memini in rhetoricis me istud
legere. Ouid sibi vult discretio illas P OL. VI af-
bario:
fectionem intellisas primogenere duplicem. AII crale
quod enim argumetum ex propria virtu-
ce d per se arguere porest, idq; cunc lon-
seesefticacius altero, aliguod veronon
arguicluis riribus, e in se contenta cfica
cia: rerum aliunde accipie seu praesidio
alterius, quod per learguere porelt, valet.
PH. Atverumque est artis. Cur erso alterum in-
artisiciale nominature POL. Generico sensu Cur Enum
verumque est artis Dialectica membrum, sicut dicatur in-
exrsus est artificiosus. Sed hicpeculiaris quaedan
seuspecialis sienificatio arris est.
artisicrales
Pm. Cuxicta: POL. Arcisicialehic datur.
dC
errisiciala
Ed inartisiu
E Dipsim.
nartetra

## Folio 24 — 1677996064:0027
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000027.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
25 PRECEPTA ET COMMEHT.
delignat quod in specie quoque benedis.
serie, de particulariter; inarciticiale vero
quod relacum adillud in genere quidem
bene, acin specienontam benc. Vnacer
a quovis potest adduci, sed non valet rbiuis.
Pr. Ergo arrissciale, id est quod exle
arrisiciale aESIIE. POL. Fst. P H. Ouotuplex est? POL.
quotuplex. Dux in leipsis habene arsuendivirturem.
auc eam principaliiure, es affectione pri-
mapollidene, ita re cum nacura carim (ua
eamacceperine, aut ab aliis qualitranstu-
lam, vel conlpirarione plurium priorum
facta congeltam habene, adeo re inrno
veluci misto auc compolito conneniane
pluca. P_. Nondum assequor. Videris enim
melii innuere idem quod prius in discretione artifi-
ctalis es martificialis. P. OL. Erras. Discrimen
maximum est. Nam inarrisiciale ex se nullam ha-
bet affectionem arguendi, nec noludit aliud. sed
saltem respicit aliud. Quae vero arcisicialia dico ex
alio accexisserobur ea includunt. in se illa, aut vir-
ticem ipsa possident sibl donatam. Exemplorem
intellires melius. Papauerivim inesse refrigeran-
tem agnoscis? PH. NOuS. POL. Sed e nym-
pheaemest, es opiosimulibusque. Calida vero sunt
castorium ambarum es similia. Tam fathorum
comunctio in vnum quoddam seuonguentum seu
electuarium; vt nominans medici. voceturque
forte Meconices. Hoc composirum prima illa pre-
mum, es in se frisida calidaque consinet, es obidin
hac
Artisiciale
quid.
martesicta
e
Areificiale

## Folio 25 — 1677996064:0028
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000028.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
a LDHHEBI
specie quoqueba
phcidlene
M ClG
didee i
sed tou aio
antod ext
n. Dunu MI POL
CMEaequentiumem
ace, deateltione pri.
cummruntuin (ua
abalisgulmmstu.
ne plucumpiorum
Denc, aleorimino
pollio comeniane
esequa. Pilriienim
mntsaime arif.
DL Entus. Disorimen
Euabexsenullamba.
crmeludis aliud, sel
aoaisscialiadoe
lunt in seilla aItVII.
relat. ExmptoII
niriminessetsignm.
e_. POL. SebyM.
Busque. Call. maosi
similla len satum
ustem sugemuu sn
aae muclii, MiMgAt
mposim pinilasu.
alliz ml bnbido
IAVENTTOMTS LOGTCA.
25
bacilla frice faciune moderate; neque tamen inv. Discrimen
su Meconites necaturrefrigerare. Est enim haec vis ortorum ar-
inipso, e ex eo procedit. At inest ideo quia prima sumentoru
(5 inartis
insunt. Nonita est in testimonio quod non com- cralis
prehendit in se arrificialia, sed ostendit duntaxat,
etiam absentia. Num haec accepisti: P E. Pla-
nissime. Videris enim mihi designare terzeminum
quendam sergona, compositum exeribus, quorum
unusquisque propriam habet virtutem, quam per
rionem communicau Toti, et avi omnes non sint
amplius istorum sed huius. Argumentum veroin-
artificiale est tanquam lictor quimagistratus, for-
iretiam absenitis autoritate valet, ipse per se nul-
lins momenti. POL. Recte. Sed tamen infra
audies non omnia ex talibus pariter esse efficacias
e quadam in se euanida inermiaque habere. Collise
ipitur ex dictis, argumerum arrificiale aliud Diuisco ar-
primum esse, quod ee originarium dicas; tisuralis ar-
aliudortum: quod exprimis est eductum sumenti.
tanquam exelementis mista, es ex seminibus res
Sata. PX. Ouid prodest hoc scire ? POL. Pri Viitiras di-
mum ri discas originem es virtutem areumento. uistonis.
rum ortorum, sciasque un de sumenda sint definitio-
nes e divisiones, quarum in artium consticurione
vsus est nobilissimus. Deinde in iudicio conferunt
Plurimum. ve experieris. P H. An Philippus Bo-
rum nihil habet? POL, Non quidem ienorauit Philippica
distributionem arcumentorum in arrificiale, ex distriburso
martificiale; sed non est earsus, securus aliam ora-
soribus accommodam in locosperlonarum de
rerum
locorum.

## Folio 26 — 1677996064:0029
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000029.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
26 PRAECEPTA ET OOMMEMT.
rerum, cum tamen locipersonarum non sint lo-
sicae scientiae, sed alterius particularis, omnia-
que areumenta personarum contineantur cau-
sis, effectis es reliquis. De primis autem es or-
tis non potest negare, quandequidem definitio-
nes es distriburiones ex aliis excruit prioribus.
PE. Ergone, vt video, quaedam Philippica sune
reiicienda in suum locum, quaedam vero quata-
citus aenouir, ee imprudens a re ipsa ductus
posuit, in lucem procrahenda? POL. Ita est.
Nam es divisionem locica in inuentionem es iu-
dicium repetiuit, licet non suo loco, es un definetio-
ne Dialecticaharum parcium ordinem nacuralem
observanit, ve facilis see conciliario ejus cum Ra-
maa informatione, modo ne simus pertinaces.
PH. Expecto iam distributionem argumento-
rum seu locorum primorum. POL. Primum
argumentu diximus id quod est lue orioi-
nis, Ccu qdanullo descenditalio. HOc aut
m Emplicirer aftectu estauc copatare; vnde
8.
rocaturarsumentulimplex, autcopara-
EOI. P XI. Duid sibivult ista divisioe an non sim-
plex opponitur coposito? POL. alias quidem vt
in syllogisino simplici, item simplici axiomate. Hic
vero indicat assectum simpliciter, quod est abs-
que comparatione in suanarura simplici, seuha-
birunudo: vi causa arruere effectum potest ha-
bicudine simplici, citra collationem cum alio.
Cum vero dicis, tantus est Polyphemi oculus,
quancus clypeus Areolicus; comparatum est in
quanto
Fociperso
maruem.
Philippeis
losica s
otister Ra
modirisit.
mm
e.
xen
Simple
grest.

## Folio 27 — 1677996064:0030
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000030.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 72 lines, status machine
l ObaC
lazusmanann
eriu patu a, 
Crarum CntuueII I
a. De pase Bn
er quandrun desnin
ex aiu imis pimribui
2. queden isu
un, quelonia qu H.
iapadm dursilaali
uli Por. Hest.
rremmmmm ee ii
consertrs entsmio.
mertmmuauralei
eet
ut
ta
at Eid b1I A
plare Ptlmobo
1t AII
 LOb. LBI
equod ett lueorie
cendircalio. Hoc
ucopacate;
apter, auc copaId
Aatui sui innon si
Por. Ili gullem VI
smimmae. Hb
Erpueiua, quol A abs.
fecnana smpbii, seubut
ognecsuum pest lI
acolauuem cuI All.
a eet lispattiet votu
 cn unnu 1I
ENVENZIONES LOGICR.
27
quanto pari. nec affectum simplicirer; hocest.
inter illa duo arementia intelligieur aliquid in-
tercedere in quo conveniunt, et maenitudo
communis, cuins respectu se creuunt muruo.
es nonratione simplici, sicut cum disis, DEVS
condidit mundum; vbi intelligitur a D EO ex
ritisse hans. PHTT, OLOO. Jam capio. Ld-
eo enim rocatur comparacum, quiare
spectu alicuius quanciraris vel qualica-
eis internenieneis, in qua conterun-
CUE, AEGUIEUE. POLZMED. Ita se resha.
bet. Nam sic desinitur Cimplex, quod (im- Simplex
plicirer e absolure consideratur, vel cu- 9u1d.
ius norio e affectio cirra comparacio-
nem, d inceruentum qualicaris vel quan-
titatis, nude de ommino pacet. PH1EO-
20C. Ouid vero incerest hoc scire? P OL YM.
Ad vireurem in arcuendo plurimum. Nam sim-
plicia, quia in se considerantur cirra collationem,
inde vires promunt proprias, maxime substan-
c.
tiam acrincentes. Comparata vero quia arguuns Comparala
veluri in uno tertio, id quod vix aligua ratio
est, e in pluribus possunt esse alirer affecta, id-
eo ambigunt plurimum, seu debeliorem docen-
di vim habent. Illorum virtus domestica est, es
intima, horum quodammodo inquilina es ex-
terna: prout tamen substantiae inhaeret firmi-
ter, es ad naturam simplicem accedit propius,
aut abest remotius, fidelius aut non; arguit.
Idque etiam in iudicio eris animadueriendum.
Comparar
car dicrum.
s scmplim
ambiene
aieuione.

## Folio 28 — 1677996064:0031
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000031.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
28 PRACEPTA ET COMMENE.
simplicis di PH. Ouocuplex dicitur simplex: POL.
Duplex, consentancum, quod cum re
quam arouie, consentie; et dissentancum,
quoddittentit. PEr. Videris mihi peneidem
dicere cum Aristotele, qui ou ses i arce ues
Ctc. In 2. d habet. POT. V surparunt quidem vocesillas etia
alii: Reuera tame ex primere mihividentur aristo-
telis sententiam. P H. Ouid vocas consentire:
POL. Metaphora est ex cospiratione plurium (en-
tiencium exvolentium idem, quod comuni calculo
coprobarut. Ita duo arguméta vel lociconsentiut.
qua alterum alteriinest, vel convenit conspira-
tionenaturali, seu cognatum, idemque est. PH. AF
cosperant etiam comparata paria es similia, item
definitio cum definito, testimonium cum retesta-
ta, es reliqua. Num és haec sunt consent aneaS
POL. Est in illis vestisium es vis consensus; ve-
rum ea dependet ex consentaneis per se it a dictis:
veluri definitio consentit definito. non quia defini-
tio est, sed quia subiecti es adiuncti, aut substan-
tialium causarum effectique virtutem obtinet. Ita
est e inparibus, quibus eadem est quantitas ex
consensu subiectorum es adunctorum. PE. In-
dustrius es. Sed quorsum nocandus est consensus
ex dissensus 5 POL. PrinCipiO PFOPTEF AE-
umentaorca, ex reltimonium, quiallaec
vim inde accipiune, tantique lunc quanti
illa, nisehic concurrant plura, a quibus ftant for-
eeora. Pollea omnis altinitas et coonacio in
conlenaneis eA principalirer quaerendai
ecin
tetsio cosento
TAnCumM
dissenta.
NEAM.
O7aFOrC.
Consensire
paria sunt
par
Y(e Cot.
serisco.

## Folio 29 — 1677996064:0032
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000032.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
e er Conurm
Ldiciu Impleri
uneum, quod eum
lenric, de dlserrneur
R. Vilmantipneilm
qui oatslis ginersui
auni gudmmillaeit
mcremuntumuisse.
Ouid mucoeniret
excissnam, pim sM.
tem quodimniciteule
vrearllumntilt.
A, vel conum imsira.
aun idens d. PH. AB
capauo snila item
mmnamietesta.
hec sin cosentanene
abrumsen su; ve.
ariipur seitadidi.
Euia nonquia desni.
alvulti, aut substan.
mimemobiiet. Ha
cadem eA quanita eX
clarctorumI. PH. I.
raandus censense
cncipio propiet a
limonum, qulalla
cemrique lune qual
elaa. aqulu fai
atma Hcogn
TNVENTIOMIS LOCTCA.
d in dilsentaneis omnis alienatio de re
puonancia. Pracereainiudicio, affirma-
tionis e negacionis fundamentum con-
tinenc. Ideo enim affirmatum sit axioma seu
Affirmatio.
nis fuxca
propositio affirmata, quia vinculum affirmatur menta
vireute consensus, qui est in argumentis dispo- Fundamen
siis. Ideo fit necata propositio, quia vinculum ta negario-
seu copulanesatur, propter dissensum argumento- nu.
rum, seu locorum dispositorum. In compositista-
menaliquibus etiam dissentanea enunciantur af
frmate: idque propter coniunctionem, quae habet
rim ad consensum. P H. Oud ereorefersidenti-
tatem innumero, genere es specie, in quibus dri-
soceles dixic esse eam, un a cum diversitale sect a-
dam ? POL. Respondi ante, quod identicas identitas.
talis renocanda sic ad consentanca perle.
Nam quae genere luncidem; caulis ellen- En genere.
tialibus, maceria scilicet e Formarnicis.
quorum symbolum estgenus. Cuncidem;
quae specie d numero; ea effectis cllen. Specio.
rialibus, quanquam speciesambigac, pro. Numera.
urincermedia vel vlrima est. PracerhOS Alicidenti
consensus, sunc etiam alii, in caulis CAI- tates.
ciencibus. finalibus, de reliquis pluribus
aurpaucioribus: sicur e lubiectis de ad-
iunctis. Qud rero plura lunt qua con-
oruune, edarctioridencitas es, licetno-
bilissima sic essencialium caularum. Ita Diversa 5c.
qua genere dissentiunt, ex specie, reldil-nere, C5c.
paraca lune, velconcraria. Qua lubiectis;
perti

## Folio 30 — 1677996064:0033
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000033.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
3O PRACEDTA EE CONMENT.
percinent eodem. Duererdadiunctis lo
lummodo; ea diuerla rocantur proprio.
P_. Amplissimus it aque vsus consentaneorum es
dissentaneorum est, es maxime euidens doctrina.
Centaneor. P OL. At non est vniformis vbique consensus, nec
pariter illustris aut potens. PH. Oui sic = POL.
Duxdam enim consentiumcinluo gene-
reablolure, quaedam quodammodo. PH.
Non assequor quid velis. Ouid est illud ab solure
contentire: POr. Idem quod perfecto.
Aristoteles dixit, ovs Vciar 5) a.  2c05; sicut quo-
dammodo consenranea nominauit, ou s. quea cn,
cognata alicubi. Exemplores patebit. Causa eg ef-
fectam tam arcte consentiunt, vinibil sic firmius.
Nam quia effectum ex causis existit; essentialesque
etiam insint in eo, quid porest arctius esse ? Non au-
temita subjectum es adiunctam. Non enim illius
substantiam hoc est. sed saltem huis suljicieur.
PI. An non fieri possit ve levior causa ad effectum
sic, quam subjectum ad adiunctu; ve homo es risus
affecta sunt valide, at non itahomo es sol, cum di-
cicur sel generare hoinem? OL. Scio istud.
Ideo dixi sibi; In genere caularum de ef.-
ctuum roro, non autem lecundumrnam
caulam, pertectionem ese. Non enim effectu
totum ex vna existit causa. Ouod si non torum ar-
Euere velis per causas omnes; sed aliquatenus, vt
per causam efficientem, fieri potest, vt leuius sit ar-
rumentum.
PH. Expediuistiasure. Dux luncabsolure
Conten
Dinisso con.
absolute
conseneiro

## Folio 31 — 1677996064:0034
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000034.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
et Connem.
Duererdadundi
iMecA rOCIUEPI
eque rsu msmionen
Cmarmemms dtme
Permisum sensi 
cns. Pn. Bisci Pobi
ontenimalogene.
n quoe
moto. PH.
.Du cldblolure
Idemquospetecte.
aer ) entdi si quo-
ainunt, el fta ri.
lorepa ensi  ef
lun, Muti sufirmiue.
aesumsui suialesque
ecausse Honau.
octam Nomeni illiu
satm bie sibicitur.
laircansandesseltun
homoe rist
aabmo e sol, cumdi-
ne dor. Scivistud.
re caluum d ett.
emlecundumrnam
melle diminmessed
Se Dutsmminuma.
ues. sit aliquatenus, 1
Earipuicdu tin sia
TAVENZLOMTS LOETCR.
2
consentanea: POL. Itanominantur caula ab solure
ex effectum. P H. Agnoscoarcumenca arista consenta
nea.
relica es Philippica. Nam e ab his sunt observata, C asosa
quanquam soleat philosophus in accommodatione
eorum adnaturam, aliquoties in natuialibus cau-
asrepetere, quin és in accommodatione ad meta-
physica in metaphy sicis.
POL. Benesentis. C aula et argumentum Caussa quide
artiticiale, primum, cuius rires est. P HI.
Repuera scoprorsus. Dic qua so quis sensus sit verbo-
ru. POL. Cum arcumentunomino, facile intelli-
eis affectu esse ad aliquid areuendum. Illud autem
ALiquid, hec inspecie intelligitur de effectu.
Nam areumentorum combinationes sunt relatae;
Delatorum autem alterum ex alterius mutua
constat affectione. Itaque perinde est ac si dicas,
caula est illud argumentum, quod habec
affectionem simplicem, consentaneam
d absolutam, ad arguendum, seu demon-
Arandum, illustrandum, uuc cuincen-
dum effectum, aut aliquid de eRectus
veluti. Homo generat hominem; illud cau-
saprocreans est, hoc effectum procreatum, ex il
liusvihomo existir. Attende tamen in generali de-
finitione causae, vocabulum, F. S, non Signitica-
re tantum efficiendi rarionem, led. 10-
tam existentiam effecti, quae est ab omni-
bus caulis: Sicur relace etiam estectum
detinitur, quodecausis existic: vi, homoexi
sit aparente homine, per rationalem animam,
ex CBY-
iela

## Folio 32 — 1677996064:0035
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000035.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
32 PR ACEDTA ET COMMENZ
ex corpore. Dei ex humana societatis gratia. PH.
Consectaria lacet interpretatio. POL. Notabis quaedan
consectaria es proprierates huius arcumenti. P.
Ouanam? POL. Cum dicitur causa esse cuius
vores est, facile incellieis, caulam eslecora lua
natura, hoc est, quararione estcaula, effe-
ctopriorem; licetante perfectionem, a-
senscaulamoucat, e in effecto eslentia-
les caula coexistant: Ced non ratione e
habicu caulacum. Jam enim Forma e ma-
Regulachs xeriarnica, unc effectum. PH. Philippum
memini ita enunciare hoc consectarium seu reeu-
lam: caula ordine naturae praecedie efe-
ctum. POL. Parum refert quibus vtaris ver-
bis, modo sententiam teneas, quanquam laus non
exiena sit lequicum artificibus. Recenseri és aliae
solene reculae, ve: Nihil Ec sine caula: quae
sumia est ex correlaro habiru, effecti ad causam.
Omnisenim efectus eC ex causIS. Alia est:
Polico effectunecesse est caulam esse vel
Fuiste. Haec eadem est cum superiore. AlIa: P. X
Iutricientibus caulis lequitur effectus:
quae ex definitione dimanat eamque declarat. Alia
Oualis caula calis effectus. Haec proprietatem
aliquam causae és effectus ostendii; qu’in es com-
munem in arenendo vireutem indicat. Namv-
trumque est argumentum absolutum. Alia; In
caulis est ordo quidam, nec in infini-
cum peocellus. Hloc est enunciatum ex me-
thodo causarum iustaque distributione, quam ne-
cesse
exproprse
TatES arg
etutsa
eppt
alie ressila
de cansis

## Folio 33 — 1677996064:0036
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000036.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
et Counem.
mesrinnigau le
POL. diialii quie
alatestir apmemi. In
cumduim usa eseinis
qu, caulmellerora li
cactonectela, ette
mepestetionem, d.
de meteoclentia.
. led non cione de
umenimtomatema.
Ctum. Pu. Ptilppum.
es colidamnsurepu.
cuca praccie efte.
ai gue viai ver.
U, quqai AiI NOH
alu. Dumseries alie
lhelne caula : qu
na, esei a causaM.
ex caul1S. AlIa est.
cleaulam elleret
sigaiore. Al: EX
legurur ettectus.
eamque ectorat. Alia
tu. Des popieiaten
Aer, qu BCIm.
eutemmlat. DAHI.
M at solumMI. IlIa; I
um, nec in intini
A enun iBII e I
Cstamine, que
INVENZTOMS LOCIOR.
cesse est alicubi exordiri es desinere. Ordo autem
vitus methodi est. Alia: Caula CA Fons O- Scienria
ydis scienie, adeo resciriidcredatur, Cu: fons.
is caula cognolcuneur. Hancsententiam A=
risoteles i praecipuis habet. Requirit auten poris-
sium caiisas proprias es immobiles, qualis est
materia es forma, e propriifines. P1Z. AEqui
est scientia etiam ex aliis arsumentis, vi ex defini-
tione, subrecto, adiuncto. POL. Est quidem;
ledcaula Fons est; de nili caulam compre-
hendac argumencum; proprienesarur el-
se scienciteum. Consideranda est proprietas
vocabuli. PHI. An non plures afferuntur regula
decausis? POL. Noutasserri, sed plara sque he-
terozeneas, aliarum nempe arrium, non aurem lo-
Sibas: vi sunt, quae de naturalicer acenribus es po
licicis inculcantur, discenda ex sua arte. PH.
Ouocuplex estcaula: POL. Binis gene.
sibus soler dictingui; re quod sicethiciens
de materia; Forma ee Anis: quae ideo coniun-
suntur, quia efficiens operatur in materia, ad pro-
ductionem formae, cuicopulatur finis. Itaque es
naturalis ordo obseruatur. P E. Philippussta-
tim diuidit in caulam perle, ex accidenta Diussio casi
ria;icem in caulam veram de line quano; sa Philixpa
imitatus hicPlatonem. POL. Prior divisiono-
minatim est efficientis: altera non est locica. Nam
ars Dialectica falsas causasienorat. Duod si ad ef-
fectum facit causa sine quanon, causa certe est. si
non primaria, salem coniuncta. Remotiapuris in
C..
vuInere
Diisie
catsa

## Folio 34 — 1677996064:0037
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000037.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
S4, PRLCEPZA EF COMMEHF
vulnere non est sanationis causa, sed quoddam ef-
fectum, antecedens vitimum: aut adiunctu. P H
Probabiliteerem explicas. Volo audire quid sit Er-
Quid causa HCienS. POL. FA Caula a quares CA. PH.
Curnon dicis, a qua res efficiur: aut à qua esse
ctup: oditE POL. Vox cAiciendirespicit qui-
dem efficientem causam sono. sed in logica refereur
ad causas oinnes, secut in effectus voce apparet. In-
telligitur aurem saris eius restio, cum dicitur eat
esse à qua opus est. A quacunque re est ali-
quid, ca cstcausa eius esticiensivt abienilu.
men e calor. P YI. Pot estne in diversas secies dis-
tineui? POL. Pon potest. Sed Caltemmo-
dis quibusdam discernieur, quinihilaliud
lunt quam varix efficiendi rationes, vt ef-
ficimus modo procreando e conseruan-
do, qua rationes interdum consurrunt in uno;
Procieans incerdum seiuneuntur: Ilinc efficies eA PFO-
Consernas. Creans e conseruans, veparentes procreant,
nurrices conservant: D EV S es procreat mun-
dum es conseruat: Modo efficimus solica-
tic. aur cum auxiliis: guorum camen sae-
perra caula est principalis, alia adiuuans
eministea. P e. Difficilior paulo est haec dis-
tinctio. an non innuis distributionem efficientis in
Sola effictes. Policariam es adiiuanceS: P OL. Non asse-
queris. Vocatur quae dum efficiens Cola: ve
diei autor, sol est: Oux dam efAciens conii-
cipalis cum. Peradhibicis in auxilium aliis. II2
admnans. Ludencduneur in effciencem principali-
Cei
efficiens.
efficere
vistinctio
efficientis.
essictens so
la e) con
juncta.

## Folio 35 — 1677996064:0038
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000038.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine
 b
u Ca p, s quit
limum: MM aliunII.
uca. Pnbre quil sie
Acaulaagures est. P
resessuni maquac
Pexellicunimssii qu.
Censum sintgrmsoin
ineffectu mspust. M.
au gestie, un diumret
quaenquereet ali.
cus eltciemm dignill.
estrein ensusties dis.
polest. Seblitemmo-
cuvicus, quinihilaliud
Bcicudicaiones, ut es.
eando d conleruan.
Sum cnemm MIt In VBs
Hincelicies est pro.
Apoentes proereant,
EYS C procrent MIII.
do etteimus solica-
quoumramenla
reipallo, dliaadluians
drfelter paact hac s.
astribuimn fimmiin
anes. POL dmose.
cedum etticiens lola: 1
daedum eticienscon
imaurilumalis.
INVENZIOMES LOGTCA.
cer. d efficientem ministrando, neque hoc
semper. Pieri enim potest re aequaliter efficiant au-
toritate pari: e cune Colemus caulas locias Sociai
appellare, vi duo collegae qui aequalipotentia eu-
bernans Rempublicam. Inter reliquas incerdum
ordo quidam est es connexio, vi quaedam prius a
eat, quaedam posterius, seu quaedam prima, quaeda
secunda es media sit, quaedam vlcima. Inter onnes
spectandu est, quaenam sint necessaria es quae non,
S an omnes concurrant ad asendum. Ilinc conse-
daria sunt, quod ex mo sultciencibus cau(Is Regmba
agentibusnon seguatur effectus: Hem, qc
interrupto ordine agecium; interrum p2-
cur operatio, quae de necessario copulatisintelli-
SuNtUr. Pertinet huc elenchus exnon lutt-
ciencibus cau(IS, sicur ad torum causarum se
nusstallacianon cau lx. PH. Sathabeo. An Pallacia
quae praeterea est distinctio efficientis? P OF. Solet
hec recitari, quod quae da per le 25 aFy qu X
dam ex aCCideMEO. IIA VOCaTUr NaTUVa dECO- cidense.
silium, haec Corcuna _necesMIFaS. Sed egoma-
lim Aristocelicaveimente. PH. Ouorsum istudE
POL. Omatorcuna ectirnoratio caularum, Forruna.
aucsymbolum caecarum, quae si paterent, sois
appellarentur nominious. ViolenLIaVerDCON- Violentia
lilium ee nacura lunc aliarut arrium princi-
Pia, no ita generalia ve requirit locica. P E. Ouid
aute aristoteles sensit: POL. C aulam n le dixie
v.
eam, quae propriariarsui, efhcirque: rt Accidenta
medicus medetur, accidemtariam rerd qux rian
C
dICILIE
elliciente
Esiciens ped
Se C9 ex aci
non causa.
Causapea

## Folio 36 — 1677996064:0039
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000039.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
36 PRACEDTA EF COMMENE.
dicitur eticere, cum vere efficiens lic aliai
vt: Medicus aedisicar, cum hoc sic proprium arcbi
tecticui accidic medicum esse. Interdum eriam
exaccidente efticere dicicurea, quae mo-
cu instinctuque alcorius efficie secunda-
rio;vt quinon ipse occidit, sed per alium: Ia sol ei-
enie hominem. PH. At philosophus inter acci-
dentarias ponit fortunam es casum. POL. Id
inphysicis fir. Non habet locum vbiuis, es veante
dixi, fortuir a causa plarunque ex hominis igno-
rantia dependet, aut reducitur ad priorem acci-
dentariam. PH. Cum dicitur febris signeretem-
perantiam, quo pacto accidentarium efficiens se
habet? POL. Plane eo modo vi ex philosopho
dixi. Nam cum aliud sit sausa temperantiae, ani-
mus scilicet es ratio; appetitum coercens; febris,
quam vitare canquam malum suadet ratio, dici-
cur effecisse. Est aurem ea in caulis impulliuis;
slia essicie- hoc est, Analibus. Pe. Memini recitari in
res Phalipp. Philippicis efficientes plures, ve nacuralem de
roluncariam: coralem, partialem: pro-
pinquam, remocam: rnivertalem; parti-
cularem: principalem, instrumentalem.
Praparancem, adiuuantem: ainor, ouvai-
HOV, SAVESZOV: WCGHZOVVIEVOV, WCON TaPKnNOV,
SUVEHTNOV:moventem, es moram: quae omnesvbi
Nacuralis, dcum habent intua distributiones POL. Nacu-
Noluntaria. Lals es voluncaria sunt physice: seu subalternae
locicae. Iaque in doctrina physica explicandae.
otalis, parcialis referuntur ad solitarias e
coniun
Loralis,
eaithalis.

## Folio 37 — 1677996064:0040
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000040.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
e COnnerI
cumverecheiensle
cumtn seppinaii
um estimsudum ein
redieimu, quemo
alcerius chirteuner.
cidu sed p lnnilasilg.
Ae plitispumavi.
nam ( etut. POL. B
aes locuathis, Bnn
lonnque ubmini m.
selucitur al pimremuII.
dium schriimeim.
aecidentaum efrcieus si
eo mots M e plilosopsi
srarsarempuaniie, aII.
nuamuies; febiit.
ulom santerraio, dit.
incaulis impulluIs,
a. Memint recieai in
a, n nacuralem de
a, puitalem: pro.
melalem, pari.
cu, Mlumentalem.
VANEM: anII, GUVI.
auerI, emnII,
bmur. quimueiit
Tubuium Pol. Ila
 pssia suse
Aiina pistet Wl
pesamnn al soliai
INVENTIOMIS LOGTCAE.
coniunctas: propinqua e remora variant ef-
ficientes subordinatas, suntque item conjuncta di-
verso ordine constantes: Eodem es rniuerlalerm
eparticularem poreram redicere, (sunt enim
coniuncta causa) nist illa sola esset logica, haec alia-
rum artium, aus si explicatur theologice, Theolo-
sis commiserim. Principalis, inCcrumencaria; Principala:
ad coniunetas pertinent. Praparans e adiu-
vanSeodem: Vt e aiNOY, SUVaION, SUVEPZOD.
Medicorum distriburio ad causas accommodatur
cum sit etiam aliorum argumentorum. Distinguit
autem ordinem vn a efficientium aut succedecium.
Mocacausa, es movens senimpellens, si sunt Mota. mo-
efficientes tantum, ordinem coniunctarum iudi- nens causa
cant. Sinontantum efficientes, cognationem da-
cent re finis impellit ad acendum, es c. Vides eius-
modispinositates brevi doctrina discuti. P I. Nise
fallor ejusmodi distinctionum in parcicularibus
artibus es commentariis plures possunt inveniri.
Verum an coserendae sint in logica dubito. POL.
Sufficiunt destinctiones illae arti generali quae sunt
generales. alias vitiose coaceruaueris. Ouis niscit
varietate distribuendi? Pr. Ouenam exempla
solent afferri ad efficientis explicationeE P OL. IN Zxempla
omniarsumeto seuloco Dialectico exe. declaran-
pla sunc species rleimae scu indiuidux, in
dorum prae-
quibus dinisio quiescir, nec progreditur
rlera. Fa luncerium generum, secundum
losica partes qualdam. Alialune copica,
hoc es, simplices d nudaecancum notio-
RC8
ceptorum.

## Folio 38 — 1677996064:0041
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000041.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
8B, PR E CEPTA EF COMMENT.
MeS, visidiceres, Archirectus, est exemplum effi-
cientis in adificio: Tranacuranaturalium est cau-
Sa. Alia Cunt dispolta id que rel axiomari-
cerel (yllosictice; hoc est, quaedam exemplain
sencentiis seu propositionibus ponuntur, quae non
habentonum tancum arcumentum seu locum, sed
duo; ve si dicas: Artis ex cienit opus: Hic opus est
argumenti effecti exemplum; artifex est efficien-
sis causa. Syllogistica Cunt illa quae quaestio-
nem leupropolitionem dubiam probâc.
Teu guaestioniadhibeneur. Et hic Tuncar-
sumencaeria; duo in problemate scupro-
Polirione dubia: certium est id quod ex
praesentelocoadilla comprobanda lumi
Cur: vevitia sunt fucienda, quia a Diabolo es ma-
lavoluntate proveniant. Pic aroumentum ter-
rium seu medius terminus sumtus est ex efficien-
rivus coniunetis, quae sunt Diabolus es voluntas
mala. Duo arrumenta sunt in problemate seu
quastione, vitium scilicet quod est subiectum, es
fueiendum, quod est adiunctum, ex quibus recté
dispasitis sieri pocest syllogismus. PH. Suntne
iplae tencentia exempla: P OL. NTon. SCd
rariones logica insentenciis. AliashCrCE
contulioarrium. Nam sententiae Cumex
plarunque sune exartibus aliis, vePhysica
Adhibicio Erhicas Theologia, esc. P e. Ouomodo sumun-
. cur exempla, es an nolicet fincere quaeda? P OL.
Videndum est quodna argumentuaut lo-
cus sir premanibus. Eius generis exeplum
eA
Vera exem.

## Folio 39 — 1677996064:0042
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000042.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
 Corment
bnectu, ed mpun f.
eramanamdum eliu.
Mraidquerdluiomui.
biccst, quilommplit
cunibus pumn, quanor
agumenmsubrum, se
 ggnil sa. Hropi est
plum; alsaMestiet.
luncilla quequeltio.
onem dubimprobât,
Denm. CMelINEAT.
aptoblemuelupro.
crciumellilquod ex
comprobundalumi.
Lesques . Ditlo CMa.
BI geuMIMIIII.
stu et exessicien.
Dutola Cs volunta
Cus in problemate seu
quod e sibiettum, 8
odum, e quibus recte
sum. Pn. Sumne
iola. POr. NOn. Sec
enceni. Alistieret
Jam leneniie lumca
auibus alio, uelysi
Pn. Ommulo sin
  settistamat
Magume
B8CH
INVEDTIONIS LOCTCA.
est investigandum, Sedicarriam actu ar-
ouat, quod inaxiomare scuproposicione
facir consequens, hoc est. praedicatum, in Cyt-
logilmo, argumentum cerrium seutermi-
nus medius. Finsere aut e exempla quidem licet in-
terpreti, ve discences assuefiant ad imirandum, sed
in arte tantu ea ponuntur qua autoritatem ex vsu
habent. PH. Itaque confugiendum est ad scripta Exempla
doctorum es artes particulares? POL. Est it a. Endepetem
Sed praeterea etiam ex consuetudine sapientum e da.
publico aliquid afferre licet. Nam es inhoc est au-
toritas. P Ir. Sac eruditus sum de efficiente. Ouid
demaceria sentiendum? POL. FA Caula ex Materia.
quares CA: Vi ex farina es aqua fit panis. P E.
Hac sunt Philippi. P OL. Recte. Nam concruut in
hacetia verba autoru. Ouoditem Philippus notare
iubet, de abusi vocabuli, id non neslixit interpres significatio
Rameus. Nammaceria in qua est subi ectum materia.
quodinherentia rocant: d materia circa
quam, est subiectum OcCuPanS. P H. At quI
physici omnem materiam corpoream faciunt, e
materiata non patiuntur tam generalia esse, ve
vult Ramea logica. Ouretiam fieri potest vi acci
detia es nudae forma, Deus scolicet angeli, ex c. sint
cummateria. P OL. Nonignoro vocem illam v-
surpari a physicis specialiter. Iditaque notabis. Et
physico vsu sensuqe vere dictum est, illa quae no-
minassi carerematena, seu esse aina, logice au-
remcosirandum est aliquid ex quo sint. P HF
LOI. At quantumeunque cosico, sempertamen ad
corpo-

## Folio 40 — 1677996064:0043
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000043.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
AO PRECEPZA ET COMMENT.
corporeum quid mereuoco. P Or. Id accidit ex
bumiana diquadam affectione. Nam ex consueto es familiari
recta ad ma vudicamus, sicut mens sibi Deum propositura, pin-
eit inera se hominem, vel aliud quid. cum non pos-
sit capere diuinam in se substantiam. Medici mor-
borum materiam vocant humores. Sed de partiou-
larium arrium consuecudine non addo plura. P E.
Nocamate Dux eAproprinmateria nota: POL. VON:
Exqua. leaque in accurare dictis, rbihanc
deprehendis seu expresse policam, Ceuin
affectione inclulam, cogitabis materiam
delignari: ve poculam aureum est, quia auro
constat. Facilehic deprehendis arcumentum ma-
teriae. PE. Ac aristoteles illam notam etiam es-
ficienei ex ordini tribuit: vt ex calumniis fiunt
maledicta, exnocte dies, es 6. POL. Nouistud.
Sedubicausam indicat expresse dicit ex lieno fieri
aliquid vepote ex materia. Reliqua sunt abusus, qui
mulcus est in quotidiano (ermone. P Et. An non
Regula de recula de materiarraduntur ? P OL. Fradum-
tur quaedam, ve: cuiadimitur mareria, ei de
mareria partes dadiuneta. Sed hac recula
no est propriahuius loci. P E. Cuius ereOE P OL.
Repecit affectionem torius es parcium item subie-
eties adiucti, es peculiarirer accommodatur ma-
teriae. Nam hoc alias in omnibus estlocis,
quodcoco lublato collaneur partes eius. ve
si nullum lignum est, ex eo domus fieri non potest.
necerunt afseres. Irem cuiproprium lubiectu
cribuleur, eldem ecadiuerum proprium.
It
Cositatio
teriam.
rra C. X.
maceria.

## Folio 41 — 1677996064:0044
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000044.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
et COuMEMI
at L Ct IB (3 sali
essibi Dempu
imip
rel alindel umnorp
e substaum Melici ma.
Mlumnu sl departicn.
sudimenm aliptua. PH.
enae noni lOL. Vom
ceurue dpbitune
orebe polum, leuin
l, cogiulinveriam
aureum cB, quia AO
cemdiagmmumina.
desilonmneiames.
: M ex ealimis funI
BL. PoB. Doniistu.
reledien lienosieri
Elpus sinc abu sis, qu
MMMM. PH. AMNO
At POL. TraIII.
amemateria, ei ee
ala. Sel has regula
Pa. Cimngui POL.
Gparim im subic.
_e aconmolatMMA.
nomubus chloeis,
Ollamue pares eiusi
xcodomasserium pilli
cupropnum lubiel
Candu BIOPII
TMYENTIONIS DLALEOTTCK. 4Y
Itaque evenit ve non in materiatantum. sed es esse-
cienibus, es aliis aliquidrribuatur effectui es re-
liquis, quiaidem inest causae, vt: mundus est bonus,
quia Dens est bonus: poculum aureum est precio-
sum, quia aurum preciosum.
PH. At ecoputaveram, illa esse insinculis pro-
prie monenda. POL. Potest id expedire arris
interpres, praceptorvero repecitionesinanes sueit.
Alia regula es, quod materiatorum pal-aliaresls
siones, non Cincrribuenda immateriaris;, ma irsa.
ve quae corporis sunc, non asscribenda sunt menti.
Sed haec particularis artis est admonitio, es ex
subiecti adiunctique affectione dependet, conti-
nens praecepri affirmari consectarium. secundum
regulam na d aVrO. Terria regula Pbilippi: RCCI-
deneianon postunt esse line lubiecto; item
est consectarium affectionis murua inter subre.
cum es adiunctum. Euusmodi multa possimus
congerere, si perperam docere vellemus. PI. VI.
deo multa esse concesta sincindicio. Oud de for-
ma pracipis ? POL. Forma eA caula peF
quam res estid quod est, seu: quae dar esse
rei, estque ciuldem pertectio: vi, ficura do-
mus est ejus forma es virima perfectio, quae si est. Regula de
domus est. Hinc consectaria sunt: Per Forim a res formit.
a rebus substantialirer seu formalicer di-
Singuieur. Ideo enim canis distat ab homine for-
maliter e proprissime, quia disparatam habet
formam. Pr. Sitale consectarium hic locum
habet, cur cu supra distinctiones referebas ad dis-
sen
AcuB. POL. Iaih
salia
RORN a

## Folio 42 — 1677996064:0045
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000045.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
AZ PRECEPZA ET CONMENES
Sehtanea POL. Formatundamentum est
primumo; principium, quo poluto ctarim
ponicurlimul sei ellentia, cuiproximead-
haerec ditterencia formalis, g speciticam
nOinAnE. Itaqe de hocmonenduinformaerat.
tanqua consectariu in divul sum. PIX. An non (pC-
citica difterecia estea, quae species disiun-
Bic, d admaceria tormamq; limul prinets
POL. Fst illa quidem etiam specisica, led Forma
inateria praepoller, de vel lolaspecietacie.
PF. ACquie (CO. P O L. Est e alia recula seu pprie-
alia regula tasformae, q scil. Formalimulcure ingene-
Fec. quod ali enunciat: polica Forma lubstan-
ciali, res ip LA DONIEUT. PF. Ouis est sensus illius
regulae. POL. Cupformares sit dg est, f. cile col-
ligis, reno posse esse ante forma. Ca primu aut for-
maest, res simul est. Vox ingeneratur, logice est
accipienda girre sit es existat simul cuipsa for-
ma.P_. CurForma Lubstantialis nominatur
accoderalis. POL. Physici et accidecia es affectionesno-
minarformas, sed accidecales, vi albedo, es6.
Flaeplenon sublistur, sedin subiecto Tunt.
AclubCacialesp se luu hrabent esle. Ramus
veramque copiexus est. Per. An no est e arrificialis
alia, alianacuralis, alia incerna, alia exrerna.
POT. Istae distinctiones verae, quide sunt, sed no sa-
tis logica. Itaq omittuntur. In exeplis notanda est
Forma na-observacio, quod tormarum naturaliu exem-
plainvenirinon pollinetacile. Nanosintro-
spicere essentias nequimus cumque nominanda for-
Ma
Differenti
Recifica.
deforma.
Ingenerari
Lorma sub
sartalae Co
Alia distin.
etiones.
hurales, ra

## Folio 43 — 1677996064:0046
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000046.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
d 1+
oc
Ocmalue, mu
At
cideretumputeneit
aanglsu qpie.
polialemhotan-
.Dn. Boi sensiil
11I
au
1
dimat
Corvemr
amentume
lun, quos
denucupron
ormal, lcime
Maa
nalsum. lulino pE.
MMCli
piutiltorua
ea qua paoauut.
malimuleiringene
est sameo
MI aHI foI.
cue degice est
cuipsasos
laurialis nominaturi
b attectiones no.
ccdles, ut alletb. 8C.
ledinlabiecto sune.
iII
L. d rde Ce
imerudallavale
qiB
II
1l.
TNVENTIOMTS LOOTCA.
ma est, speciem producimes, vbimateria simul est. Forma cir-
Acinarcisiciolis Cune ereplanoriora, etfor. cum seripta.
mapartus, adifi.. es c. Notandu e hoc est, 1O V-
nosemprocabulo ca enuciari, sednoFarO
inceora deleriprione, q virOTEXCOODNOMI ixOrvOS.
nat. P H. Falior an huc perrinet illa regula: D CA
nitio est FOrma. Nâcuformamonstraila est, de- Desiniiso an
finitione appellant. P OL. Ac in definctione plura forma.
cocurrue areumeta. Est. n. locus ortus ex altis. Oui
potest esse loco formae? Couerritur cu desinito non
aut cuforma. Veruntamé qa descriptio, seu altera
parsdesinitionis, saepeforma est, aut ex aliis argut.
metis locu ejus sustinet, novsque adeo absurdu est, si
genere excepto, reliqua pro formahabentur. P H.
Monuisti probe. An gd praecerea est animaduerten. Essentiales
du. POL. Illud notare potes, ap Forma d IaEC- causa.
rianominene caula essentiales, quodq; a
forma porius nominee species a materia matta
genus apud physicos, gnes logicos, lcet inv. (3c
trog sit veruque. e seciesratione generis perrineat
ad effecta. Hinc dictu est in physicis: Cubiectum,
mareria, genus, poretia delignar peneide.
lnlogicis gen coplectitur materia. PI. VI.
deosi qs incidat in interprere bonui multa possev.
tiliter moneri. POL. Ex eade doctrina potes et indi- An numero
care, veruindinidua dister specie an nume-distare sit
ro, hoc est, Cubstantia an accidence Colu- accidente
modo, quorum hoc pessime a quibusdam affir- differre.
matur. Si Forma distingnuntueres, dtor-
macsruum quodque id quod cs, ccrie
substan-
Specs, 5ot
naneenus,

## Folio 44 — 1677996064:0047
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000047.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
A4 PRACEDTA EF COMMENE.
Cubsancia distabunE. Ouando autem dicuntur
vitima speciesnumero differre, non accidensnu-
dum incelligendum est, sed substancia indiuidua in
serna es simplex, ve sit elle numerus substantialis,
PLHIS. non accidentarus. Sed mitto ista. Finis cA
caula cuins gratia LeS CC, vi: logica est gratia
bene disserendi. Aristoceles notavit sine in suis dis-
putationibus per EvEng. HVo5. Iaque hac erit pro-
priaeius causaenota. PII. At idem immateria
eis non cribuit illud. Vulc enim ipsa simpliciter esse.
teriata sene non autem alicums gratia esse. POL. Ille phi-
losophus finem peculiariter ad physica accommo-
danit quorum est generatio: Haec cum non cadat
in immateriata, negauit illis competere rd Evena
vos. At sensu Theologico es logico, Ainis compe-
tic etiam illis, vi angelifacti sunt propter ministe-
rium Dei es hommum. PH. An vero etiam
Deus est alterius gratia? POL. Deusperinde se
habet vivireus perfecta, quae non quidem alcerius
eratia est, sur ipsius tamen causa est, Deusque dici-
tur sibifinis esse, es propter scipsum existere. cum
omnium finium aliorum finis sie vitimus, cuius a-
lius finis esse non potest diuersus ab ipso.
PH. Arcure respondisti. Suntne quaedam de
fine annotandat POL. Philosophus monet H-
nem dformam coincidere laepe, vt: sutor
calcer gratia laborat, cuius esse est per formam qua
acquisira cessat laborare. Ita est in exemplis natu-
ra. Veinde dicuneur rnius rei fines esse
plures posle, Cubordinatos ramen ica ve
rnus
Nocafinis.
on imma
e.
Dens anf
Reoula de
sinae

## Folio 45 — 1677996064:0048
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000048.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
LM Convenr
duc. Dundemendime
essan im pitmm
sed sut seindiitu
e ide vunim sstauid
Sed mui p1. Einis el.
eh ell, n. hiatorait
desatum pensinas.
nis. Vo lunipo.
PH. Alimnana.
siminissipptimesse
Wvest. PoL. Pephr.
Iu al sissia mmmo-
ei. Ra nm nI Cala
silucmmpint id Erer
ab lgua, sni compe.
spomministe.
PR. M vero etiam
POt. Demsperinde se
cenon quidem alieriu
cusacit, Deniquedlii.
sissum eristere, cum
pun sertimus, snina.
aesis alipst.
M. Suutue qualam l1
Chili sptus monec A.
neiderelape, VI. suI
secspi sumanque
L. Hachimermplina.
cuc mus ret hues elt
dedinaios mmeni
TNDEATIOMIS LOCTCA.
rnus sicprincipalis, reliquiminus, veDia-
lectica est principaliter epter bene disserendu, mi-
nusprincipaliter, propter panem lucrandum. Era-
ditur es haec recula, quod rerum condica-
cum omnium sic Anis aliquis. Haes ex supe-
riore depedet, vbi de Deointerrogabas. Summus
tinis Deus est. lnera que lunc omnia. PF.
Recitat Philippus etia hanc reculam: PFOpEeI 
rnumquodqe cale est, illud masis estcale.
Pertineine ea ad finem? POL. Potest quodammo-
doeoreferri. Na cuius finis bonus cA, iplum
bonum creditur, d si quid proprer tinem
laudatur; finem magis laudabilem else
necese CA. Sed cum regula generalior sit, quam
profine, magisque osurpetur in parricularib. artibus;
nectamen omnibus exemplis conveniat, cum non
necesse sit, si filius est bonu propier patrem hunc
essemeliorem, repudiatur. P H. Ouid est, quod di-
cirur, tinalis causa est cogiratio de fine; Anis Finalis car
reroruse POL. Volunticarationem reddere, (a (5 finis.
curfinis sit posterior re, es tameratione causae de-
beat esse prior. Sed frivola est distinctio. Ita enim fi-
nalem causam nihil haberet, nisi de quo cogicatio
institueretur. V sus seu veilitas; in adiunctis est. Fi-
nis semp est caula, cuius gratia res elt. PH. Finis finico
Ouomodo vero potest fnis esse prior, si res praeponis prior.
tur, vipote qua ad eum tendit? POL. Dixi ri Cau-
Exesse priorem, quia FaciE VEreS (IT. Ouod
ancersus e possessio finis sit posterior, id ex alia est
effectione, nempe adiuncti. PH. Ecquid praeceptoru
4.

## Folio 46 — 1677996064:0049
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000049.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
+6 PREOEPTA EF COMMEHES
est de essecto: POL. P. Hectu est qu ecausis exi
Ric. Lius duo lunt modi, nempemorioipla
ad aliquid efficiendum, a physici nominane
actu imperfectu, es in sex species dirimunt, gene.
ratione scilicet, es reliquas: d res leu Op IO-
CUCFEECtu. P H. Cur non species nominas? P OL.
Poteram ex istud. Sed placuit modos, aut sienisica-
tiones appellare. Variacur. M. Id eim OpUS, IMO-
tione sequiere. Vndenonvera hunclpe-
cies, Ccdeademres distinguicurmodis adt-
iunetis. PVr. an non potest distingui omne efsectu
in generatione ex corruptione? POL. Non potest.
sant enim hi motustancum. PH. At generario e
corrupeio perrinet ad physicen: Cur Ramustrastu-
bit ad losica P OT. Dura generalis es losicaporest
earu esse accomodatio. Ita enim vsurpatur és vox
vonivulso: es Nicors fructus quidà logicus est in
methodo. Aristoreles physicae vsurpauit. Satis est si
noueris quo modo autores acceperint. Res ipsae con-
sruunt. P H. Recte dicis. Na philosophus non dubi-
tanit motum es species eius in logisis ponere. Itag
apudeu erit diversus vsus illoru, vnus nempe gene-
ralis seu losicus, alter spectalis seu phy sicus. PO L.
Bene sentis. Non. n. puto otiose disceptandit esse. sit-
nemotus res physica an losica modo diversum v
sum es accummodatione observes. P’orro distin-
Suisoler eRfectu et aliis modis. Pr. Onibus.
Por. Nempe quod ad effecta perrincant
laudes ecricuperia, dicta e scripea, cos-
lia ddeliberationes, quodq; eriam rircu-
effectum
Mosti duo
fectus.
Generatio
es corin
oti
qeoro
Lut
NotuS an
1081048.
Distrnctio
effectorum
ta.

## Folio 47 — 1677996064:0050
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000050.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
t et BM
chediiclgeenti
etertuat, sps HI M
Cn sessumtimu
3 Aeiqua. B
Cummssrimine
lo
hetpluene me pe sustu
arcuc. nitgun.
Indenonmunuue
esdittingum notru.
pdest essimumussi
prapimes Pormpe
arinol. P V dl geinni
bsicer: empanusis
augeneali C lgicapi
Ua enimrsupam br
fuctus quidi legipmis
lcarsirpaliI. Sali c
es atceper I. Pesip sa (I
Naphilo sopbur nonduli.
m lgici ponc. le
ua, msNee gene-
raalu sepostiv. POL.
ainsed spentiese si-
lejica molo diner suiI.
iessaua Porodili
diumodis. Dn. Bib
lad ettecta pertiue
dicta de leripra eot
23, quodq, etaMI MI
TNVENTFOMES LOCTCK.
47
Tin de vicloru CincefeCta. PH. AF laudamur Lat C
etia e vicuperamur a causis, subjectis, adructis ex erimen.
aliis pluribas; quibus Convenit BOSUM. POL. Retb d
dicis, sed ab effectis laus praeclarisma est. Et dixt
modis effecta distingui, quanqi aliis sint comunes,
vel ex adiunctis pendeant. P I. Quae sunt regula de scula de
effecti: POL. ERectum posterius est caula:
est enim hoc desinitionis conseques. Alia est: NIILIS
cectiplures lunt Caula; _EnON FATO exiZ
plureSeCtICIeNECS. Eriam haec est ex definitione.
Nam effectum no existit ex causa rna. sed ex cau-
S5. Cumqe efficientes possint esse comunctae, et ia hae
plures esse possunt. P H. At etiam ex dispunctis cau-
sisprodic effectum idem: ve bilem pureat rhabar-
barum ex scammoniu etiam seor sim. POL. Ouid
tum postea? Ouod solum axit. solitariu est, q vna
asir coiunctum est. Est es alia regula: P FFCCFULL
non est toro genere caula lua dererius:
Ouale efrectu, calis caula: quae sumuntur ex
affectione murua, es adiunctis. Neque tamen ino-
mnibus est perpetuitas. PH. Ouid est quod quidant Effectu, ma
distinguant effectum, in efectu proprie M a- teriacum;
ceriatum, Formatum, ec destinarum Ceu A- formatum,
NIEIM: POL. Respexerunt ad diversarum cau- destinatum.
sarum vireurem, es annotarunt quomodo quaqe
aliquid effectui comunicaret, unde posset denomi-
nari. Sed talis annotatio facile par et ex applicatio-
necausaru sincularit. Illud notare conveet ryroni.
quod in omni argumeneo quidem sic afte. a 69 effecto.
aio relata, re ance monui, in singulis
FaMCI
odpengento
effecti
clatio cam

## Folio 48 — 1677996064:0051
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000051.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
A8 PRAECEPTA EFDECLAR.
tam en accendenda line lingula, erga qua
alticiuntur: vt in effectue, causa, hac duoita
afficiuntur mutuo, itaque sunt relata, ve allerum
desiniat alterum, alterum arsuat alterum, cum
eoqe disponatur in axiomate, it aque vbi effectit
eltibicaulam elsenecesse cA. PH. Neces-
Saria ex veilis est haec admonitio. Ita enim iudiciu
recitur melius firmaturq, cercius. Ouidiam sequi-
el
taneis, de quodam modo consentanei est dicedum.
e
Suncancem duo numero: Subiectum de
adiunctum. PH. Subiectane esse interareu-
menta seulocos Dialecticos? Atnec in praedicabi-
libusponuntur, nec in locorum serie? POL. Ni-
hil refert. Philippus praeteriu hunc locum, quo ta-
men carere non potuit un praedicabilium rsu, vbi
exponit ruomodo argumentum compositum ar-
dumento, consciruat proposirionem. Accidens enim
iungit subiecto, sicut etiam indiuiduo. Item in prae-
dicationibus, regularem nominat eam, in qua ac
cidens praedicatur de subiecto: P F. Forcassis ibi
priorem partem propositionis intellisit? POr.
Fieri quidem potest vi coincidat; veruntamen de
praedicabilibus iungendis agit. It aque subiectum e-
rit praedicabile peculiare. Alias omne praedicabile
disponeretur cum subiecto, quod ille non admise-
rit. PH. Ouidvero es Lubiectum: POL.
Aegumencum arrificiale, primum; con-
sentancum modo quodam, cui aliquid
adiungituX: quae desinitio ve vides generales af-
sectiones
Quodam
modo cosen-c
tanea
Subrecta
Philippas
subrectum
A∞nOHIL.
Subiectum
quid.

## Folio 49 — 1677996064:0052
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000052.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
a
e
1AL, 11
Mbselle
levecellett Du. sie
calmmum un
Cnq curimtum ip
eu Bgumeut dinsp
locenseu annbin
Onumeto: Stratur
a. Sabieltiesinmep
ecticos achecunilli
chcorum series Poud
reteris hne loumi qut
 predicabibimosu 
cumenima composiano.
opsicionem. Acidenien
ommdinidua. ltem inpu.
nommat eaM, in qua aI.
14D. PH. ForasmibI
aei inclgit? POL.
ancilo vamianen le
it. liaque sibidime.
e allas ommepradicabil
do, guad ileum alnist.
Dektlubiettum. Pol
hecle, pinum, con
quodun, cut dique
um ilguuali.
sii
TNVENTTOMTS LOOTCA.
fationes repetit, ex coniuneit cum seciulirelata.
Nam ex relato peritur forma, cum dicitur: cui ali-
quid adiungitur: vt siensicetur propriuassectum.
Seu illudarcumentum quod est correlarum subie-
eto e a quo aronieurmutuo, es cum quo est dis-
ponendum. P e. Ergo eunc aenoscam aliquam
elio
rem subiectum esse, quando adiunsitur ei ali-Subtem.
quid: P OL. Plane. Poteras tamen etiam ex
coniugaso dicere: quod alicui lubiicicurrt sci-
entia adiunsitur animae: e anima subicitur sci-
entiae. PHI. Estne idem quod substantiad POL.
Philosopho videtur idem esse in physicis. Perun-
tamen subiectum longe est amplius, et ia.
congruit non substaciistantu, ledec acci-
densibus, limutetur affectio, ut albedo est
accidens. Flaic coeruit maenitudo, ut possim dicere
albedo est maena. Hic est subiectu magnitudovero
est adunctum. Deinde Substantia congrui areuens
etiam caulis; effectis, speciebus, generi
bus, dispararis e aliis: imo non raro lub-
stancia eA adiunctum, ve aurum est craesi.
Itaque in praedicamentis hanc vocem relinquimus.
In logica vero est exemplum plurium areumen-
torum. PH. F. Ane aliqua subiecti distin-Distinctio
etio. POL. Porest distingui modis qui-subjecti.
buldam, re aliquod subiectum cRcinhae-
rentix, ve sanitas est corporis. Aliquod estad-
herecie verestitus est hominis. Aliquod com-
prehendens nominacur, vilocus: aliquod
occupans, quod est obiectum seumate-
12t
a line logil
sedab
Aa
Dicim
Subjectum
an substan-
Substantia
in quibus

## Folio 50 — 1677996064:0053
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000053.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
5O PRACEDTA EF DECLARAT.
ria circa quam, vevisibile seu color est subiectu
visus: numerus est subiectum arichmericae, seures
quam tractat ars illa. PE. Ouifirvelocum in
subiectis numeres. cum physicis sit accidens, quod
extra subiectum aliud non subsisti ? P OL. Consi-
deratio logica peculiaris est. Ouia enim loco ador-
dinatur, seu aciengiturres locata: Ideo eum opor-
tet in subiectis esse. PI. Curveronon dicis, lo-
cum adiungirei locata, cum physici dicant, locum
attribui, quod est adiungi? POL. V sitatior est lo-
cutro ocorem iungi, quam locum rei: veluti Ada-
muscollocatur in paradiso. non paradisus in ada-
mo. Ouanquam isitur exempla quaedam possint e-
nunciari aliter: es physicis locus sit in accidente:
vsustamen desserendi macister, in logicis fuit po-
tius sequendus. PH. FAnelocus exemplum
subiecti, an speciesd PoF. Modusquidam
CA. Itaqe physicis relinquimus suam consideratio-
nem: es illo vocabulo desienamus lubic eti logi-
cidiscrerionem quadam, quam Aristore-
les in praedicameris enunciauicper rorn.
Seu vbi. PH. Putasne ergotu, huc perrinere PEx-
dicamecum rbid Acintelligebam praedicamen-
tanon esse logica argumenta, cu sint propria quae-
damars, qua rerum existentium genera comple-
ctitur. POL. Non est difficile, assignare categoriis
suas classes in logicis, idque conati sunt aliqui etiam
deo facere, ne putarent peripaterici omissas esse a
torum ar- Ramocategorias. PHI. Ono ergo prinet Cubscaria:
ercenta. POL. Ad subiectum quidem ex officio es ratione
nominis,
Locus an
subject.
Praedicame
ruin obi..
Pradicame.

## Folio 51 — 1677996064:0054
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000054.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 74 lines, status machine
bblanai
rnistale smotnct si
satecdum dunei
a PM. Dusirr sun
ais est. Grimuloco aln
aureslrartmumpi
Pu. Cmresem duii, H.
Be cn cissilisu, Mun
sii Porssaimest lo.
puentimmnti Ila.
alse umpuasoin Ala.
enmplspulm posinte.
utumsinacildente:
maisa, albgis fairp.
Chnelocuserem plum
Pocdlodus quidam
ermu scom consideratio.
sumolubiectilogi
edum, quam Ariltore.
Genunciauiepec rinis
SVIM, M puIMere pIa
inteligebam pralicaum.
netta, Ci si propia .
asteulium gea cos
Aie, assgnorecales
eq conaisit aiquit
en peipanui missu
2OuCgo p Iou
INYENTIONIS LOGTCE.
nominis, sed ramen vtante monui, resipsa sub est
etiam aliis locis. P Er. Ouo quanticas es quali-
taSE POL. Si de simplicibus intellieis, aduncta
sunt side comparatis, coparat a in quali es quan-
t0. P H. Relationem referes ad relata. Sed quid Relatio.
deactione es paltione senriendu E POZ. Sunt
effectorum modi, ve supra andivisti. PH. VBI es Ybs.
quado, licus es habiens, rbi docetur a lainO? Ouando.
POr. Vbi in subiecto exponitur: Ouado in ad-
iunctis. CIcus est adiunctum posieori; habicus ite sicus.
adiunctum est. P H. Ouanrum itage video, Philip. Flabitas.
pus etiam in praedicamentis conspirat cum Rame.
POL. Ia est. Sed observandae sunt discrepales prae-
ceptiones. Non enim perinde docerur apudverum-
que. PH. Dux vis est lubieCtOru: P OL. Si Phsubiecto-
propria lune, Forcirer arguumc: (In COmU-
nia; nihil admodum praeclari: veLuna caele-
se corpus est; quia in caelo est. AC non: Vrbanus est
pius; quia in templo sedet: cum in hoc eriam impius
sedere possit. PH. Possum ergo ita distinguere Distinctio
lubiectuin propriu e commune: POL. FX subjectia-
adunctorum affectione poces: Notamentradirur a.
talis distinctio in subiectis. P H. Ouid estadiun- Adiunct i.
au: P OL. Argumencucui aliquid subiici
cur:vel quod alicui adiungieur: cuius haec ipsa
nota est. veluti laetitia adiunsitur animo. Est erso
huinsadiunctum. PHr. Quoruplex est. POL. Di- D sRinctio
Kinguicur correlare lubrectoire gmadeu- adionets
pliciter: E.A enim inhaerens, pineltreis va
moredo coruo; eA adhXFEHS, VE AFVSO avi
s
a pls si porvircsto, et
i
1BH si
VOL. CMI
s
nancitas
qualitas.
2c510.
eassto
pum.
Noiaad
rincti.
quadru
plex

## Folio 52 — 1677996064:0055
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000055.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
52 PRECEDTA ET DECLARAE.
est comprehensum reres locata conclula
lOco. Ita tempus compr ehenditur a durantibus.
FBc denique occupatum, vevisus est adiun-
ctum coloris, inventio adiungitur argumentis.
PFI. Cum adhaerens dixisti, es tempus es locum,
videris mihi apud Philipeum locum circumstan-
riarum attisisse. PO L. Imo atrigi Sed tamen cir-
cumstantia non estargumentum peculia-
re led plurium corumqi disperlorusum-
Bolu. PE. Oui SiCE POL. Duia continet perlO-
nas quae modo efficientes causa sunt, modoadiun-
Eta. Continet ex remiplam;, quae est essectu. De-
inde locios, qui sunt efficientes: insuper caulas
finales, locum es tempus: quae omniaconiun-
si e vno ritulo logico ab aliis distincto citratau-
colociam tractari non possunt. PrE. Philippus ad-
Euncta aliter explicanis, nempe quod LInEOrna-
mentaquae debencinelle alicuinut exrei-
na rem comitantia relnatura, vel ordine
adiaceria. alio. Dilcernit hec ab adiacentibus perpe-
tuicate, dicicq; adiacentia esC WCGONEIVEVa,
Seu perpecua accidentia, qua ctarim poli-
ta speciePOninEur, ve in Plantaru descriptio-
nibus, esc. Itaque ex proprio affinem locum facit.
sdiunctum POL. Scioista. Sed non opus est peculiarieracta
e commu-
tione. Yno adiunctorum citulo comprehenduntur,
quem sidiscernas proprio es comuni, adeo vi dicas,
quoddam adiunctum propriu esse, quodda comu-
ne nihil est quo d requiras amplius. P H. Duomodo
id fieri possit, cum adiacentium multa sint perpe-
Ta
De circum
stantiis.
adiuncta
ex Philippo
proprium
2C

## Folio 53 — 1677996064:0056
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000056.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
uul clessoenaeot
comp cmimadm
ceupaum, mrisuen
Cni almiun agui
ac corissi, empu e lu
chiliquumma incumsa
JL. laalipeiliaen et
elcargumumpreulia
cocumque abgaloru sim-
Por miminverto
mescasesor mlradiun
aiplum unssecti. D.
sefrimminspur caulas
empuspumuiiconim.
a alitsiulocira uI.
possint E cliippus al.
CquOd (INEOEHA.
mellealeuiaur enter.
relnacura, vel ordine
aliacencibus perpe.
entia elle oesorapera,
nia, que tarim poll.
reim Plamau descripi.
opio assuumtum sui
mopu est prulinitialla
minulocomeruuua.
io Ce commi alsovellum
popiin est, puola un
ras amplus. PA. DIII
esceimnnlia si pu
INVENTTOMIS LOCTCA.
rua, at mihilominus comunias POL. Distingue-
da lune in perpecua seu immota, de FOr-
uica seumobilia: quod vt possit feri comodius.
dixermomne adiunetum auc perpecuum
elleaurmutabile. Erperperuorum estali- perperuum
quod proprium. PH. Benetuista. AF supra autmura
talem distinctionem addideras argumentis in vni- bile, adiun-
versum. POL. Scio. Non addidera, quasi esset pro- ctum.
prietas omnibus coueniens, neque etiam ideo, q non
ad adiuncta percineret. Sed vi iniudiciotibima-
ior luxoriretur, interpretisiure adieci. C Omunc
elle e proprium, Cunt adiuctae Facultates:
qua cum polline, ex potecia generalicatis
adiunctorum, multis couenire: ideohinc
Cumca, muleis accommodaneur. Et sic pro-
priacausa est, proprium subiectum, eg c. Ie in dis-
positione axioma proprium. P H. Diluside expedi-
nisti. Ouid de Signis iudicas: an non es ipsa buc
perrinens. POL. Nonplane. Dux dam enim
Cunc caularum quoque e effectuum. Sed
cameracio sioni, qua lignac, riderur exad-
iunctis esse, e hinc accomodariad caulas
Xalia. P e. Ouid de communiter acciden- Communi.
cibus e connexis: P OL. Sunc adiuctamu- rer acciden-
tabilia, gcomuniter accidere dicutur, no nena
aurem Lemper, ex exa Cc:rt comuniter pluit
circa pleiadas ex hyadas. C OMMCXAVCTO CON-
gruune circumctanciis. P e. Habet Philippus
etiam arcumentu ab ab lurdo, ab imposibilis
anecellario. An non es haec sunt adiunctas POL.
AbTUE.
Signa.
ti Con

## Folio 54 — 1677996064:0057
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000057.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
SA PRECEDTAET DECLARAT.
obsurdum. AbCurdum signac cum in dispositionea-
xiomaticaincongruu, cu in szllogiltica a-
Tyllogistian, e methodo aucdoctar. Imo e
copicam vim habet, quado quisaberrat à
veraapprehentione, e effectu pro caula
concipir. ECergo generalis alogia, scuvi-
cium impingens in omne praeceptulogi-
cu. Impossibile interdui est ariomaricum
iudiciu ex dispositione perpetue Fallicaris;
incerdum argumentu lpeciale. Inpriore po-
test exurvere ex topica alogia, val de incoerua, seu
nunqua astipulante. Faderes es denecella-
eio. Na d hocincerduindiciitorma cA in
axiomatis; incerdu in sylogistica. Aliqua-
dodecaula eficere accipie. Nonrarolpe-
ciale argumentu exadiuncto cA, vr: sumeus
expendere oporret; quia sunt necessari: ltem, pium
credere, est necessarium. Exposui consent anea pau-
cis. Sinibil desideras proceda ad dissentanea. P II.
Nihil. Na dersu alias videro. P OL. Dillentaneu
Csq a ce dislentit. HToc quid sit, putote ex con-
sentanei explisatione facile intelligere. PH. An h0c
vis, q dilsentaneu lc omne alienu, quodq:
reinonines, aut quod diuertum cA. POF.
Volo. Nam cunon ipsa est res, sed alia; vel non hac
rationem habet, sed duversam; idque in cosideratione
praesente ita accipitur; dissentaneum est. P H. Si O-
Correlarum mne areumentum est relatum ad alterum quod
dissentanes. Porestarsuere; quodnam eAt dissentanei cor-
relaci. POL. Aliud dissencaneui. Nam duovel
PluVa
impossioile.
Necessari
Dissentane
um quid.

## Folio 55 — 1677996064:0058
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000058.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
8ogcla
B I Oltet patplilI0e1.
merdii elmomaieum
luone peru tillais;
meciulpeude spire po.
 sstni. L
LL. POL. Dillentanel
Er quid (i, WuIBIeerIOn.
cilemulgae. PH. dMHoB
Ncomnenlenu, quode
uos diuerlmest. Po1
Caestres sed ale vel nonth
Lcsemili miosiralda
CA relae um _ aima
TNVENTTOHES LOGTCA.
plura dissentanea inter se sunt ita affecta, veveru-
que vel omnia, idem habeant nomen; sicut consen-
taneum afficirur alio consentaneo. PEI. Ouomodo
verohoc est relatum ess.: Annon relata sunt cotra
ria: consentanea autem nulla contraria sunt. POL..
Subrno generali affectu cotinetur verumque. C Ta-
men praeter genericum consensum es spectale, et-
iam alique habet dissensuen, vi correlatum. Infra
enim audies, relatorii quoque hancnatura esse. PII.
Cur consentaneum non potest affici à dessentaneo? Consenta
annon sunt contraria; quae se arouere vicisim pos-neum non
sunt? P OL. Amirtunt nomen tunc cum afficiun- afficitur a
tur alterueru sluntqe aur consentanea, aut dissen. dissent anco.
taneatacum. Non enim pollunccoirecon-
traria, nili lub rno communi. Potest tamen
rnares, veramque sustinere rationem: vi cum neca-
requaestiones arruuneur argumentotertio. veluci:
Homonon est leo, quia non rusit. Rueire consenta-
neum est leoni, dissent aneum homini. PH. (D UX Noca dis-
ergo cHdillentaneOFuMOTaPEOPEIA:POL. sentancorio.
Dixi in definitione disentire, non convenire.
noinelle, aliudelle, diverlum esse. Traq; in
iudicio hinchunt axiomata porissimune-
Sata, seu propositiones necatiue, ve supra exposui.
PH. Ouando ergo alterum alteri, aliud
vel dineclum est, ciusrario reddeda cAex
his dillenanCOEUM aFGIIMENEIS: POL. 1-
tares habet; veluti: homonon est leo; dissentiunt
leo e bomo ex vi disparatorum. Virtus es vi-
sium disfentiunt vi acuersorum, ex sic deinoeps.
Noca
ui cum intispelion
vuscuu, iinillogil
mechodo qsihllar u
vec, quidoquisabel
one, d mna pola
1
ia seuM
radtegu valimguua, set
Eaderesel denecella
aecduiuduiloma et ii
Cuin istontier Aliqua
ae aecipilloncaro spe
adundoestiu: sunit
nussaqi ltem, piu
Expshiconsentanea pal.
dsmamucs. PudI
Penranete
CMcaell. dailo

## Folio 56 — 1677996064:0059
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000059.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
S6 PRECEDTA ETDECLARAT.
Nocabis proprietates qualdam distenta.
neorum generales. P H. Ouenam illae = P OL.
Dillentancaincer se aeque luntmanitela.
PH. Ouidistud est? an non semper areumentu est
manisestius re quae arruitur: e inter dissentanea
nu est argumentu alterures areuta. POL. M 2-
nifectum aeque esfe, ele, notu esse squali-
ter, quia debet constare deverogi, p sine
inter le dissentanea. Alioquin aut dubic
arenitur, aur consentanca acciviuturpio
dissencaneis: veluti si dicis leo non est bos, non
ienotus ribi est leo, nec bos, sed scis aeque, q alteru
alteridissentiat. Ouod Pienorares bonem esse dis-
sentaneit non posses necativam propositione fase-
re. PH. la intellico. POL. Alia regula est: Di(-
sencaneoru alteruab altero arouie aequa-
lirer. PH. Expone e hac. P OL. C qualiECFAL-
suere estaequalem rim distentionis, afte-
ctionemq; habere candem. Sicut enim dicis:
Fapis no est vireus, ica vicissim es eodeiure, eadeque
vidissen sus dicis: vireus no est lapis. AddiEUEFeF-
ria. Dissentanea lua dillentione elucelcunt
ClariUS. PE. HaC idetur mihi aduersari priori.
Ouomodo. n. si clariora fiunt, possunt aequalia esse
maffectione arcuendi: P OL. No se euertunt mu-
ruo. Nlam inaccomodatione, cu alceruad-
hibecalteri, e cueo consideratur, maior
lux exorie, licet incerim Laculcas verigs sIC
aequalis, vi terra es caelum dissentiune vi aequa-
Ii. At cum accommodas illa duo, dicisque, caelum
non
Proprieta
res dissenta.
neorum.
E que ma
nifestum.
areui a
qualiiet
Flucescere
clariu

## Folio 57 — 1677996064:0060
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000060.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
cules qu
im dilset
. Pudmmililo
le requelmmaliu
von ser pagmeni
ssentala
presaa Bc.
ell, noi suoll.
pbhatali
1
altat
bis, set si q, pualteru
nora abamessedis.
unon pysine face.
CAa. MI.
Dalecongul aesua
Poc. Equaliterac.
mdllenionis, alte.
adem sicus enimdicis.
En benlemieealeque
Aloju Addicuerer.
lealioneeluceleune
midi alensui privii.
can, pssm apuin ese
DL. DoserurimEMI.
dacione cuaterual.
contideraue, maior
cerim taectus reiq. lil
calun dssmimeri aput.
Ia, ditist ,t
in aloemuclubie
Cnnedmepro
Sidtistimilbu, non
INVENTIONIS LOCTCA.
non est terra fir perspicuitas noticia maior. Tam e-
nim amplius scis, quam ante, cum separatim pone-
rentur. Iaseis ratione dissensus, quod aliud sit spe-
cies, aliud genus. EF hinc dicere potes, eenus non est
seciesclaritate maiore, dum alcerum illustrat al-
terum. Sic aliud est niorum, aliud paries. At nihi-
lominus dicimus interdum parietem vierum. Fr-
eo ex illo nudo dessensu, non sat magna erat noti-
ciaclaritas. Si adhibes es disponis dissentanee. pa-
riesnon est nieer, iam clarius scis dissen sum. PE.
Sat dilucide expediuisti. Nam quid super est. POL.
Distriburio sequitur. Dissentanea Cune Ocomplicia
duplicia: Diverla, vel oppolita. PE. Vn
dissentae-
nea.
desumta est distinctio? POL. Exnatura dissen Dissen su
sus in rebus. Nam dissensus aliquando levior est, it a duplex.
ve subiecta conveniant, sintque idem; at rationes seit
affectiones subiectorum differant. Aliquando es
subiecta differunt ex rariones. Illa vocantur di-
vecla; haec oppolica. PH. Nisi fallor actieiste
Philippicam distinctionem rei de ratiONIS.
Nam ex ille dicis distinctionem racionalem Distinctio
elle cumnonres differunt len dillenciue, ret, ran
sedracionesrerum; ve idem aer superus est, ex tionts.
medius, eximus, ratione sieus parcium diuersaru.
Realerero dilcrimen nominat, cum ipla
subiecta Cunt alia; quo Facto, necelle eA
etiam affectiones dissentire. NaI VE TC- Regula.
gula habee; qua subiectis differunt, re
ipladiscrepane. Trem: realicer distinguun-
tur omnia qua leparari pollune, reaqua

## Folio 58 — 1677996064:0061
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000061.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
Ecclesca di
ctiones qua
e pec
SB, PRECFDTA EFDEOLARAT.
X Frigus. Addic ille etiam distinctionem
elsencialem, quae sicsolius Ecclelix queq
in creacuris sic eadem cumrcali. In Deo
vero non. Nam perlona diltinguuneur
realicer, atnon ellencialicer. Innuiteriam
aiigtd de distinctione Formali. POL. Seio
istarta doceri a Philippo. Sedis diverlainter lo-
cosnon reposuns. cum explicaueri post eos. Deinde
in recula posteriore videndum est ne fallamur.
Nam leparacio hic incellisitur secundum
oppolicionem, non secundum diverlica-
cem; es potins locutus est physice qu’a logice es.
tares, in Esclesiae locutiones pecultares non aerment logi-
quibus non cum. Reliquae distinctiones dependent ex numero
est sutum
axC. 60XO
3010.
oppositorum. PEr. Curnonpossit logiens expli-
care dstinctionem illam in Trintates POL. FC-
clesia loncovsu. peculiarem sermonem in multis.
Nosae diver. qua explicari intellectu humano non possunt, ob-
sorum. servaur. Itaque periculum foret ne aberrares, si
Onariur rationem aduerteres. Malortaque in talibus SxE-
an nodiuer ar, es rationevrimodeste. PH. Ouid si dice-
sa ambicat rem, personas re distingue, essentiâ autem non dis-
interconsen
tanea C5d, tineur, vt vox essentiae hic aliud quiddam designet
Sentarea. Quamrem, es pene accedat ad generis amplitudi-
Nam quae nem, cum tamen verum genus non signistbet.
daenuncia POL. Relinguas illa Theologis. In diuerHs,
tarassirma nocx incerdum rlurpantur exprellae, qua-
AC: Vt, etsi
oeccator
les lune; sinon hoc, ac illud; quanquam;
Cum camen Camen, deC. vt si non fuit formosus Vlysses, alta-
leges amo. men quia facundus, carus fuis Deabus. HiSCaruS.
Distinctia
essenrialio
Fornalis

## Folio 59 — 1677996064:0062
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000062.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
Deotantr.
dleciumeltnusuur
cluloliustecelieques
codem cuncell. In Deo
peclona dmeuunu
encialiiec. hmuretiam
mone tormet or. siio
 Sedincunumalo.
cestranemplmi Diule
aum Mu silinu.
Cuntelliguoteundum
in tecundunduersira.
 bs sicpibjie, 61.
aves non amt lbgi.
I depntm enHmero
ump sulgu expli.
M TmIAII POL. PP.
emsummmimmuliis,
monum posint, ob.
onsucneabeares, st
hasqueintalbusiri-
I2. PB. Quit sidlIE.
senciamemnendis-
alul quillon designet
lotal eemcin anplundi.
un genue un sgussect.
Tldlegi. Induersio
emuerpella, 
C, et illud; quai
sur femia
ZNVENTTOMIS LOOTCK.
ee formosus distinguuntur diuerse, quia in vno
Psse considerantur, es explicanturnotis diver-
sicatis. Pe IL. Semperne illa LUMENOCE:
POL. Non Cemper; ve cunctator est Fabius; Axiona
neplicens non est. Observabis ex diversitais discretum.
argumentis, ad luum lubiectum velrem,
in qua conveniune incer le dispolitis, na-
sei axiomata dilcrera, quorum eadem cA
noca, aduerlatina vulgo dicta: vi, Ouan-
quam abundas praecepeis tamen etiam haec mest
discas. PH. Ouomodo vocatur alterum Correlatume
dileretum, erga quod affectum estprius: anerso.
POLrm. Non habetnom en peculiare;
sedob aequalem rim, ee codemnomine,
e praeceptis explicatur, licur de in dilpa-
ratis, aduersis, contradicencibusque.
PH. Oud sunt OpPOSITR: POLYM. AP. Opposuta.
dumenea dissentanea quae re e ratione
dislencium: Craecis arnuciuera: de quibusiam
satis dictum est. Adduntur eis regulae quaedam
peculiares. PH. OHRVOrOE POLZM. Prima Regulae op
est: Oppolicanon pollunt atcribui eidem, posciorum.
sccundum idem, ad idem, de eodemtem-
POre. PH. Expone mihiistas condiriones. POL..
Lex quaedam datur ex qua debeas agnoscere quae
nam sint opposita vera. Prima conditio cs:
non acrribui eidem. Ouod sipraesentia arsu-
menta eidem attribuantur, non erunt opposi-
ta: rivicium est temeritas, non virtus. Virtus es
vicium hic sunc opposita secundu primam coditio-
nems
E
E

## Folio 60 — 1677996064:0063
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000063.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
SO PRAOEDTA ETDECLARAT
nem. Sin aliter se habeant; vevireus e dolus inho-
Reperinde sunt; hic non sunt opposica: sed saltem
diuersa. Secunda condicio est, quod adide
debeant relpicere; ve pater e filius sim vno
sint es ad diersarespiciant, ve si sit pater huius,
silius autem illius, non sunt contraria. Si vero ad
rnum eundemque e respectu eiusdem veluri Lela-
mon ad Aiacem: non coeunt, sed sunt opposita.
Terria condirio eA, quod oppolicarune
indicentur vere oppolita, lirempore dil-
Sentiane: ve sanitas es morbus, sivere sunt oppo-
sita, non possunt eodem tempore inesse. Si insunt
eodem, iam non vere opponuntur. P e. Nonsa-
in eodem si. tis assequor dicta. Oppolicum rerum illud
dicis esse, quod ab altero oppolicoiradis-
seneie, ve non possicsimul esse in cadem
Parce: vi sanitas és morbus non sunt simul in ea-
demcarne ad punctum: at in diuersis esse possunt.
Traneres habet? POL. Ita. Nam hoc sienifi-
cat secundum idem. P Ir. Sedcur non sint vere
opposica, si sint in diuersis? An non sanitas semper
morboaduersatur, hue invna, siue in diversis po-
nantur partibus? POL. Vi arcuendinon sunt:
licet vide antur notione quodammodo esse. Cadunt
autem ad diuer sa. Nam parces considerantur in v-
nototo. Itaque tunc sanitas es morbus vnum to-
tum distincuunt penes diuersas partes; opposirum
non faciunt. Per. Videntur haec subtilia esse.
POL. Multum tamen conferunt iudicio, es so-
phismatis diluendis, ve infra audies. P H. Secun-
dam
mul noi es.
Objectio.

## Folio 61 — 1677996064:0064
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000064.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
OldRAI.
insuuc oppusi
p.  hi set il1M
onatoel, qodadile
n poler bshusimm
un, Mi sispu niu, 
an contint. sirnoal
ectucistomli telt.
Cenu, set sot mpsin
 quodo
polua, liemporedil.
nubus, stu sei opo.
emgure ms. Simsunt
unM. la. Ven sa.
eolcumrum illud
ceco oppolioira dil.
limulellin endem
vunson smulinea.
indnastessepossint.
ia diam boc senif.
sedcuenon siverere
duronsonica sempe
ac, sueindunsis pe.
Baguntinon suiti:
odemmaluse. CuluII
oies consimmnim inV.
u bmummuniB.
Can sar puat opposin
lnue bac sibilia ess
corsumminlio, b)
Gaauit. P M. SI
ngum SAB (IIIII
ENDENTIOMIS LOCTOK.
61
dam conditionem item non intelligo su fficienter. Restectu E
Veraoppolicaarbitraris eseruc, cum lu- nus non s
muncur respecturnius. Sin diverlorum
respectu considerantur, nezas else oppo-
(ITa. POL. Remacureticisti. PF. A+ cur di-
cuntur non posse tribuirni? POL. Oui2 etlra-
tionerera oppolicionis, sint ad ruucon-
sideranda; camenrui inessenegueuntra-
tione ciuldem: ve idem lienum ad idem, cur-
uumno est ex rectum: ad alia vero est. PIL. MI-
rabilevero est, quod cunc amittant nom en opposi-
ti, cum accipiuntur ad diver sa. P OL. IEa expe-
131.
rientia in areuendo docet. PE. Pertia COn- Fodemtem
dirio detemporeerat. revera linEoppO- pore non in-
lica, debenc considerari adrnum tempus, esse.
cuncque simuline enCqueunE. OVOd AI
Sinc eodetm LCMPOTO _ FrIBUIANEUE; nON
erunc Oppolica. Trane disputas ? POL. Si
consenciant leses reliquae. Iam estharum eriii
condicionum conspiratio. PH. Ouorsum
ista: POL. Ablurdum inde (CqUCTUE, (I
quis oppolita cribuat eidem, secundum
idem, respectuciusdem, e eodemtem-
pore, aucredarguetur quod non actulerie
Oppolca; vi mentiri es verum dicere si opposica
sunc non erunt tribuenda Socrati vni, ratione e-
iusdem, es eodem tempore, inrerna. Ouod si ad
diversa respicis; nihil poteris arguere vi oppositio-
nis. Tunc enim illa sibi non opponuntur; veluri st
mentitus est, astra esse animalia, verum autem
aicE

## Folio 62 — 1677996064:0065
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000065.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
62 PR AOEPTA ET DECLARAT.
dixit Tustum esse Deiamicum; non pot est dici quod
sibiapponaneur. PH. Est tamen mendax es ve-
radi, si non adrnum, at ad duo. P OL. Ouidtum
postea. Non potes areuere quod se euertant mu-
cno. Fst aucem dictis conditionibus addé
dahacregula seu conlectarium, dersuin
enunciando: Oppolicorum alcero attir-
maco, negatur alcerum. Hinc enim vides,
quod, si Socrates verax est, non possit duimen-
dud. P EI. AEquimendax est? P OL. Non in
praesens e ad hoc, sed ad aliud. Iaque mibil iibe
prodest oppositio. PE. Mitto ista. Dimisionem
opposicorum expecto, quandononrnum esse existi-
mo. POL. Duo genera lunt oppoltorum;
rium, Disparaca; alterum, C OnF. aria. PH.
Ouae est ratio huius distriburionis: POL. AuE
incerplura es oppolitio, aurinter duo ca-
cum. Siinter plura eAt, Disparata vocan-
cur, quorumrnum opponitur multis pa-
rITCE: SiInTeT duO, NOMINaNEUE COMETA
ria; quia re Plato eradie, onum eACOnETA-
rium rni. P H. Philippus etiam disparata duo-
rum esse rradidit, es quidem duarum specie-
rum, quae non quidem habent contrariam actio-
nem, acxamen in vnam rem confundi non possunt.
Cerievbinon plura adhibentur quam duo:; conse-
quens est, etiam disparata posse esse duo; vt leo es
asinus. POL. Deciperis vsus discrepantia es ve-
raeracionis. Nam echinrlucantu adhibean-
cur duo; cammemanec affectionis proprie-
Ta5
ResHla est
crationis op
positorum.
OppOsita
duplicia
Disparata.
Phelippica
disparata

## Folio 63 — 1677996064:0066
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000066.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
VECLANAI.
uemeum ompeicstain
a. Chiammmlor BV
a altur. Dor. Duiim
asuere guilsumantm.
cuscondumbusadde.
consectamm, dertuin
ppeliorum doatir.
Alecrum. Mo nim MII,
uect, mmpsilumm.
celxest. Pou. dimin
Ladalud. Upentilidi
a. Hata iIa. Dusionem
nnrmsexistt.
ccalumcopuliorum;
etum, Cont. HIa. PV.
EntaliniuE POL. AuE
Cluo, arimer duo ra.
ell, Dipatata vOcan.
opponiur multis pa.
onmantur Conta.
pnum ettCOnt.
erium cloneaca du.
on dunum specie.
rateulcontratmalti.
reu consanlinm possit.
Clrim quantu; conse
paspsessitu, itleo
uru dsnilie
 atum
otlectionis pe
TNVENTEOHIS LOOTCAB.
65
rastixc, quod disparaca asticiantuE ad AE-
duenda multa pariter: ve leo non tantum asirso
oppenitur, sed es hommi lapiui ex reliquis. P II.
Ouomodo erso discernenda lunt dilva. Discrorio
FaTA CL CONTTaTIAE POL. Respicienda est intor dispa-
nacura e affectionis proprietas. C Ontra-
trae2ta
Fiaita aFFeCta TUNC, VE plUSVRONON AEGUAE
Contrarie: revirtus nulli contraria est. praetervi-
tium. Disparacum rero, exnatura dispara-
tionis, non afficicur ad rnum, le d ad mul-
Ed. PF LL. Atqui virtus etiam afficitur multis.
Nam pot est areui lapide liono, bestia homine, ex 6.
POL. PoteSt. Sed non concrarie. Transmierat e-
nimtunc in disparatum. Sicut cum in vno conside-
ratur vircus e vicium. respectu mucaco, diuersa
sunc, no contraria. PH. Sunt eree consider ada ra-
tiones seunociones descrepances in vsu ip,o, non au-
tersus. POL. Ita est. PH. Philippus dispara-
tanon annumeranis opposiris. POL. Sunt ta
men opposita, quam vocem ille in genere omisit, in
binis salcem speciebus, privantibus nempe. e rela-
tis aenouit. Vnde tamen consequens est. generican
oppositorum rationem esse, quatuor speciebus co
munem. PH. Idem auror aliter quoque accixit
 atpa
PosAa.
contraria, ac tu. Nam qua TU COMEPATIZ NOnE-
nas, ea ille pugnantia. POL. At recula Pla tO.
nis, rnum esle concrariu vnri, indicat non vna
Reciem conrrariorum esse. sed tot, quot illam in se
habent notam. Itaque es di(CCEnUnEuE Quit-
druplici classe, seminis speciebus con-
AL REIIS
rata C3con
Ya sint O
raria
Pholixei.

## Folio 64 — 1677996064:0067
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000067.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
64 PR ECEDTA ET DECLARAT.
iunetis ob affectionem communem. P. H.
Dinisio con. Ouae est illa distributio? POL. COntrario-
rum quaedam lunc aftirmantia, verelata d
aduerta; quaedam negantia, recontradi-
ctoria de priuiantia. PH. Ouid indicas per
affirmantia es necantia. An non necare es affir-
viare est ex dispositione, seu, ve loquitur aristore-
les, ex compositione, at que ita pertinet ad secunda
partem Dialecticaes POL. AHirmans X nCg25
hic copicam habentrirturé; que estveluri
policio quaedam e Forma. Vndeincelli-
ris, astirmantia contrariaita se habere, ve.
verum que aliquid esse ponartanquam af-
frmaretur elle; vi pater, flius; virtus. vitium.
Nerantiarero dicta lune, non quod veru-
quenon (Ic, led quod alcerutrum cancum:
repriuatio nihil est aliud, quam vacuitas
quaedam de absentiahabitus. Contradi-
etiorero estnegatio cius, quod dicebatur
esfe. Itaque illud negat lalte in certo lub-
iecto, hoc negat elle vel exictere, praelup-
ponens, simpliciter ee rbique non cMlc.
PH. Ouae vocas relata? POL. Contraria
attiemantia quorum alteru constat emu-
ciia alterius affectione. Pr. Ouid hoc est:
POL. Relacainidenomen habent, quia ad
le reteruntur mutuo, cumq; in argumen-
tisnon spectentur res iplae, quaenam sint,
sed quam aftectionem habeat, id est, quam
habitudinem es disposisionem ad arsuendu conti-
neant.
trariorum.
ssrmans
Ed negan
contrarie
Priuatio.
Contradi
e10.
Relata

## Folio 65 — 1677996064:0068
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000068.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
d et DECLARAI
Monemcommunem.
aie PoL. Comuni
ne athiemuma prela
imnegamunconni
Pn. Bolindicas p
u. Anrmue b assi.
ine sed, Mlipia distore.
aeque ila prim  sunue
Poc. dtimm tiregie
enerucuepeclreturi
llorma Inleinrelli.
onrcanaimlehibere, VE.
elle ponumqum al.
puer filur, imu, nitium.
caluncmonquodveru.
Odallecutrumcantum.
diue, qum racuiras
Chabitus. Conradi.
detus, quod dicebatur
achlleincerto sub.
creleriltere, pralip.
de reique non elle.
a. POL. Contrania
valecuconteo emu.
one. PH. Bihuc
nomentabene, qu’an
uo, cum eginargumen.
resiple, quaenam luli
nem habeit, il est, qu
Siumnalagunidut
TAYENTIONES LOOTOK.
neanE: HXC FCLAEAVOCANEUF, qua ira (unE
dispolica vernius affectio sic affectio alce-
rius. PH. Nisi fallor hoc ipsum est quod diciso-
let, Relata elle, quae hociplo quod Tunc, a- Desinieso
liorum lunc. seu quorum esse, est aliorum,
nempecorrelatorum, elle. POL. Tasolet
Philippus ex Aristorele exponere, e it afere locutt
sunt etiam alii: ve. silius hoc ipso est filius, quiara-
tonem essentiae sua es definitionis ex patre habet.
quo non existente, essentia non habet. PH. Multa
solent eradi de relatis, nisi grave est, quaso expedi
illa paucis. POL. Notabis hic prumum, RClaca
incerdum diverlis nominibus exponi, et uersa re-
alterum, quo afticitur, rocaricorrelatum.
PHEL. Meminihoc invsu esse. P OL. Deinde
sciendum est, relationem rocariillam iplaim
aftectionem e habicudinem mutuam, Relacio
quae incerceditincer relata, quae in aliqui. quid.
busporestnomine exprimi, in aliquibus
nomen non habet: vtinter parrem es silium,
paternitas es filiario, veloquuntur, est: Inter affi-
nes affinitas, inter fratres fraternitas. P I. Phi
lippus dicit omnes relationes esse aut appli-
cationes rerum, aur ordinariones, aur
distincito
collaciones. POL. Genera possunt ita quoda Chsppica
modo desienari. Sed species rectius artenduntur.
Incausis es effectis, porest dici causalicas: in sub-
jectis es adiunctis, fortasis subiectio, adiunctio. In
diversis diversiras, in oppositis oppositio; in dispa-
ratis disparatio; in contrariis contrarietas; in re-
latis
hilop poCa
Or etMBO-
103612A.
Relationu

## Folio 66 — 1677996064:0069
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000069.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
66 PRAECEPTA EF DECLARAT.
latis relatio: in aduersis aduersicas: in contradi-
centibus, coeradictio. n privantibus priuatio: in co-
paratis coparatio, vel potius proportio, quanquam
peculiariter de similibus accipiatur. In maioribus
ex minoribus nomina desunt: in paribus paritas:
in imparibus imparitas. In similibus similitudo:
disimilibus disemilirudo: in noca e nomine, no-
tatio est quo nomine ipsum vocatur argumecum:
in coniugatis coniugatio: in distributione es defi-
nitione, isdem nominibus assectio es argumen
tum desirnatur, ni dicendum sic, nomen affectionis
relatae deesse. In restimonio est restatio. Videsitaque
quod omnibus affectis sua in sit relatio. P F. 7106
ante non atrendi. Ouid praet erea de relatis monest
POL. Relaca limul Cunc natura. Duia cum
ellentia lic ex mutua relatione leu affecti-
oneirno existente, necelle est d alterum
existere. PH. An inde dictum cA, quod
relaca le ponanemutuo ec perimanrsrem
Pohcorelato, necesse cM correlatinupo-
ni: quia caca estcoonatiohorum. realceru
line altero non possirincellisi, nec esse.
POL. Recte putas. Sed ee hoc inde est consequés.
quod quirnum nour pertecte, is ex alte-
EUM ROTIE. PH. Oui sic? POL. Quia v.
nius ellencia eA cllentia alcerius. ltaque
ex detiniune le muruo, repater est quifilium
habet: filius qui patrem.
PE. HIoc est quod ru supra monebas in cau-
se e effecti, subiecti es adiuncti definitionibus.
POL.
Recula de
relatis.

## Folio 67 — 1677996064:0070
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000070.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
11A e
versi alnesio.i 
priiis prnnins
Eu
et estrmiu
meresimmen agmicum
agair. mesitm b dest-
olu B agumen.
biendomsermmasectionie
uua ccluineleu aftecti.
ce, necelleestdealterum
a indedicum el, quoc
puvo d perimaneilten
elleelt correlatiuupo
miohocum, valcerie
ollrimrellei, necelle.
eed bhrcintectconseques
cur pertette, is de alte.
Ou si E POL Duiar.
elleniallerus. lae
muruo, i pulu quis
1I
ed 1u supta UCuM IIm
E almondi desti
 el primpe
CspuuI. MuMin
desuntinpaibus pais
ndo  semidta sIH
 la  lib
cimnioctistun vilesilaque
Eusecm sr i. PH. HBB
aBammmura cionu
allumenaum. Duia cur
TNVENTIOMIS LOCICR.
POL. Intellexisti. Notandum es hoc est, quod
in relatis sic vis caulx e effecti. leaque
contrarietas corum non est cam infesta, Contrat
nec adeo perperua, ve in reliquis. PH
Duomodo si contraria sunt dissentaneaque; ac-
cedere ad consentanea possunt? An non hic spe-
canda ratio dissensionis tantum est? POL. Est
illa quidem. Et hoc nomine etiam sibi opponun.
tur tantum duo. Sed cum alterum ab alce-
ro accipiac essentiam; ita ve illud, sIL ef-
fectum huius; alia consideratione con-
sensum includune, quod non AC in COn-
crariis aliis. ve pater facit ve sit filuus: maxistra-
ItM.
tus non est, nisi vbi subduti, es c. PE. A8noscOVe. An relata
ritatem. Sed cur dixisti, relata tancum duo Cl plura.
se cum nonraro sinc plura. Nam frater op-
ponitur fratri ex forori, vi fic in desparatis: an haec
tunc frunt disparata? POL. L ccucenda ad
duo lunc, quorum alcerius noinen latet:
veluri relatum onum est fracer. Alterum relacum,
quod sororem ex fratrem complecticur. communi
caret nomine. PI. Apud alios distinctio Relaca dico
relarorum es in relata secundum dici, de C esse.
relaca secundum elle. Fstne haec fruei: POL.
Logicus sequitur rationesrerum, non dictiones seu
dicendi consuecudine, nisi ratione notationis. OHa
ereovere relata non sunt, omitrit. PHI. Duid vo-
luerunenomine relatorum sccundu dici: Relara dici.
PoL Incellexerur abloluta, quib. adhXreF
quida respectus, vicapus, substantia est quide
37
tas relate

## Folio 68 — 1677996064:0071
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000071.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
68 PRAECEDTAET DECLARAT.
at ejus est, cuiper naturam capuc erat, ve trunct.
PF. DOFUMAAIENEOSEFERINO, FOEII-
li ex materiali, quibus veuntur in relatorum de-
clararione quid sentiendum E POL. Funda-
mencum appellanerem a qua oritur rela-
tio; vt paternitatis fundamentum est pater, silia-
tionis silius: vbivero ad patrem resertur filius, hie
est terminus ad quem ordinata est relatio. Sed
hocnon competit relatorum naturae: cum porius
sit causarum es effectorum, vel subiectorum es
adiunetorum habitudo: velimes m arro sienificat
distinctionem aerorum. HIEC limes vocatur funda-
mentum, id quod sienat, vel cuius significandigra-
tia adhibetur, nominatur terminus. Potest tamen
hocinuerri, propterrelatorum conversionem mu-
ruam. Sicut enim ratio filioritur à patre, itara-
riopatris vicisim a filio. P e. AC Philippus di-
ciclimitis tundamentum esse lapidé, quali
incellisat rem in quatraret relatirario, ve
persona, patris est fundamentum; in ordine patris
ad filium. PO L. Videturille loqui suo quodam
modo, es subiectum per metonmian acciperepro
adiuncto, id quod a relatorum explicatione est a-
lienum. P Hr. Sed quid de maceriali es Forma-
li3 POL. Reuera Veraq; relaca lune materia
relationis ex qua conttac ipla; Pormarela-
toru, estipsa affectio murua, qua alcerum
alceriessentia contertricistun; qua voca-
Matetale Cuxrelario. PE. At Philippus Fundamentum
Chslexpi. nominatmateriale. P OL. Tominas quidem
ille
ecindame.
cum rela-
tionis
Macereale
 formale

## Folio 69 — 1677996064:0072
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000072.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
auuamcaM nA, MIII
mencodeumino sd
pubus mmmrelatmm
caciendumt VoL. FII
line remaguoricurr
sundaum maltpuar sili
alpaltenitam filur, l
m erdinaa cilam. Sed
dummunsine mpniu
cnum, ulfinimumes
rinlomnogesgissent
v. Hiclimmam ful.
u valcim spsraligr.
um teruim lesraiuen
Lemumcmm snem MII.
io flimimapalte, ilard.
P_. AeThilippusdi.
numellelapide, quall
checec relatiratio, M
catum, m ordine patH
ud hqui suo quolai
estomuim aciperepa
enumeameesta
limuendibtorma
deqs celvalmnaer
conturiptes tomarela
cuomutas quadien
atererieillu, quae roc
vedibgntndamenu
. POln
TNVENTIOAIS LOOTCAE.
. 3
ille, sed puto verumque voluisse coprehendere. Nam
virumque potest esse fundamentu. PH. Imo videtur
ad subrecturespexisse. ve non pater sed persona quae
sustinet ratione patris, sit maceriale. Nam mate-
riale limiris vocat lapidem. P I. Non contendo
scrupulose. Vellem tamen eius mentem ita exponi.
Ouod dicit Fundametu manere exrinctis
relacionibus, Ceumateriale; phylicu est, e
inlogicisrefertur ad adiuncta mutabilia.
Vecumq: relarurollitur interdu, Caluis his
in quibus exar: ve dominus es servus extinguet-
tur voluntate ipsis personis manetibus. PII. Ouid
sibivult cum dicie, peccatimateriale esse infirmi-
tate inhomine, formale verd esse reatu seu ordina-
tum esse ad damnationem. Curno peccari subiectu
dixit personam peccantem vel animum vitio sum
POL. Fiusmodi explicationes sunt potius arbi-
trariae es obscuraemultumque pariune contentionis
es prauitatum. Ieaque fuciendas putarim. PecCa-
rum est adjunctum peccantis, vel effectus eiu sdem.
Firursus adiuneicur poena. Si ergo est affectiorela-
ta; distinguenda est subiecti es adiunctimore: Its
vipersona peccans vel sustinens peccatum manere
possit, peccato es paena ablatis. Aliascelatorum
rno destructo destruitur alterum. Non de-
sunt Theoloeia voces salubres alia. Spinosas illas
itaque purarim non muleum curandas: vi sat ex-
presse dieunt remisti quidem peccarum in hac vi-
ta, sed manere proclivitatem; seu rolli peccatum
non vt non sit. sed venon impuretur ad damna-
tionem.
Neccatiman
terrale.

## Folio 70 — 1677996064:0073
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000073.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
7O DRECEDTA ET DECLARAE
Regula Phi-nhem. P E. Ilab et Philippus d aliam re-
lixp, de ab sulam de rlu relatiuorum pro iplis fun-
damentis, re cum medici nominanerem-
perametum incelligentes qualitates cOn-
temperatas. Ouid de hoc sentis ? POL. FA
artisthetorica, pertinetque ad metony-
mian adiuncti. Cum enim dicimus: seruus au-
fugit: intelligimus personam cui hoc adiunetum
est ve sic servus, cum certu sit servirationem au-
fucere non posse. Ita subduus percusrt magistra-
tum, frater incersecit fratrem, es in alismetony-
mia admicticur.
Relariorea PH. Octaua regula Philippica est di-
lis es rario-llinctio relationis in realem, ecrationis,
aucoritate Ammoniiinuecta. Estne haecle-
sitima? POL. Inane somnium est. Omnise-
nim relatio estratio inter duo relata, seu
mutua affectio. Omnis ergo es rationis,
Cuc a natura oriatur, huc a voluntare. PH.
Videtur tamen admitri debere discretio ex causis
Orcus relaefficientibus. POL. Dicas ergo aperte, quan-
dam relationem oriri a natura, quandam
a consilio; illam ve parens es soboles, hanc: vt
seruus dominus, cum iure inter homines naturali
non sit nec dominus nec seruus. PH. Satisfecisti
de relatis. Ouid sequiture POL. Aduersa: qua
Cunc contraria affirmantia qua incer se
relure resione perperuo aduerlantur, vi
virtus es vitium. P. II. Ouid est eregione es per-
llo adversari: POL. Perpecuam ee lem-
Picer-
etsurelato-
rum
Bt
siOnI
aduersa
Eregione
aversari.

## Folio 71 — 1677996064:0074
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000074.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
eblntat
dec Phlippuo ledla
LOo ipt
Pertinelestuman
u hareu inonz
Emmediemnimmeim
seuis eMtes pmmesco
 (M. TOL. L
Ca ti. putato. M.
casonam cub luilu
aiu si sumimmuI.
segula ppea ete di.
Si reaen, a laliOIII,
oninuella estrehec le.
0 imes duo relata, leu
mniseteo est rationis,
cluearoluntate. PH.
tne disretio en alist
B DdIUa, Guactit
BeS( sobu Fun
eime lllu anitu
a fanu. PM. Sans c
L POLindde
Temania sla un
Det dlton
2. Oud etl
P0L. Vetpetati
. Omnise.
a ugo opuite, quan
TNDENFEONTS LOOTCK.
picernam Fouere inimicitiam ita VE nun
quam polline coire inrnum licur relatas
quibus inest concordix Cym bolum. PH.
Extremum itaque illis est odium, es sunt ea quae a
lias nomInAnCUY CONELALIA CXETCIIA. POL. IIa exteM
est. Nam vuleo norinanTUr ConTrarIa. P ZI. AI
hac duplicia faciune mediara e immediata.
Ouorsum perrinent mediata: POL. Dilparata Mediata.
lunc, sicum mediis veniunt in considera-
tionem, ve nigredo, albedo, viror, stanedo, exc.
Sivero adhibentur extrema exeremis, (I-
de mediata Cine, sive immediaca, aduerla
lunc, vr.niorum album: pax bellum. PHr. philip-
pus dicit contraria elle duas qualieates in-
cer le oppolicas, quarurna pellic alteram; Contraria
aucquarum vna polita in gradibus excel- Philipp..
lenribus alcera in eodem Lubiecto timul
non ponicur, vicalores frieus. POL. Aneu-
stior est definitio, orta ex physicorum placitis. At
logica est rniver salior. Huic es substantiae es qua. Substanca
titates, e alia genera contrarias habent seu ad contraria.
versas secies, vrhomo aduer satur bestiae. P H. AF
necat aristoteles contrarietate esse in substatia, cu
eamponat tantu in quali quanto. e vbisecundum
secies motus. POL. Fribuit ide etiam substatiae. Si
enim species speciei estcorraria; e species
Signitcat CubRantiam; substantia lubstan-
cia COrraria CTIE. Et sune mutationes in hac ipsa
generatio es corruptio. At omnis mutario est de
cotrario in contrariu. Idem ex elementa contraria
habet.
Contraria

## Folio 72 — 1677996064:0075
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000075.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
72 PRAECEPTA ET DECLARAT.
habet, quanquam non qua elementa, sed qu’a qua-
lia, e c. P H. An nullae sunt aduersorum proprie-
tates es regula? POL. Definitione comprehen-
duncur. Nam siconcraria linc, e aAirmatia
veraque, perpecuoque e extremeaduer-
Lancia: indicantur aduersa. Dilparatairem
dissenriut perpetuo. Nunqua enim leo fit ho-
mo, lednec extremalunt, nec corraria ad-
verlancia. PH. Alii veronon sunt sine reculis.
POT. Sed es. coaceruata plarunque ex artibus aliis.
Pociores sunthae: Aduerla erh extreme di-
enc pollunt tame in rebussibisuccede
LC. Vt ex bono feri malus. ACrariones nunqua
concilianeur. Nam fierinequir ve bonu sit ma-
lis. P_. Istudcibi libenter credo. Nanec asinus vn-
qua sit leo, necens, nonens, ee sic in aliis. Irag, b0c
non soluinest aduersis. P OL. Patertamen ee fi-
lius cosentiunt alicubi: ex eaderes quae homo est. no
potest seribestia, nec vireus vitium, at virture ex-
actavitium fouere potest. Alia regula est: C On-
craria leuaduerla non eranseuncinse, nisi
Permedium, vr ex die non fitnox nisiper cre-
pusculum; ex calido non fu fricidum nisi perrepo
rem. PHTLOL. Ouid de hac Philippica sentis,
Concraria qualicares oraduum excellen-
cium non lunc simul in eodem lubiecto.
ac gradibusremissis esse pollunt. POLV.
MF D. Si de actuintelligitur es operatione extra
esa sin seu contemperationem, non possunt illo gra-
du simulinesse nisi diversis momentis ex parcibus.
Noie aduer
Or313
Regulae ad
versorum
Contraria
qualitates
an in nost
mul.
A

## Folio 73 — 1677996064:0076
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000076.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
ata  II
Balesammpo
OL. Dsmmomgull
conceamalim fectheni
leque decumeaduer
pe
advecta. Ogunaitem
uD. Vmquimnm s M.
nalunr, ncirmnud.
egradu sae spunguli
Peptomyuothu dii.
aduerla cilememe di-
de in rebmliluccede.
e Accamnunqua
Bainequintun sema.
Der cucta Nom atuIB.
cut C scindli. Iaqe lB6
Poceuntumen esf.
Fealeresquetumo est, 10
umnu, a virMIeeX.
luurgula est: Con-
uuleninle, nill
cun fumm nisiper ent.
Eehridmnispaiepo.
lehus chiluira seni
csouduumercellen
meodem libiecto.
vellepollt. POLI.
sm Gguannemm
mm psmilhgt.
sommmu bpu
IEI
INPENZIOMIS LOCTCFFE.
AI Suveucr es conceperatione seu in crasipossunt.
Est autem physicis rsit atior illa regula quam aliis
scientiis, quanquam etiam ad erhicen accommo-
detur. PH. Alia recula Philippi est: Omnia pu- Regula de
onantia opponuntur iuxta difterentias opposirione
quibus diIdEGnOn IUIXTa genUS aUECOm- pugnarium.
munes disterentias. Vndesoluneur sophismata:
Pater est bomo,
Ereofilius non est homo, exc.
POL. Alias dicisolet contraria conveniue
genere, difterunt specieiltem contrario
rum est eadem maceria. Est autem generalis
admonirio de coto dissencaneorum genere, es faci
leintelligitur ex desinitione, quod dissent anea ac-
cipi debeans, non consentanee, sed qua ratione dis-
sentiune, nempe diuer sa vel oppositar es c. Itag. suo
loco debebat posita esse. PH. Terria regula est, Ambiguirar
quodin oppolicione ritanda sicambisui- oxposuoru.
tas, cumrera oppolica sineilla quae intel
livuntur de eodem tempore, eodem lub-
iecto, de respectu ciuldem. Tlanc regulam
memini pluribus esse declaratam in oppositorum
generali doctrina. POL. Rectemeministi. I1ag
in aduersis non ponitur iusto loco. P H. Duarta Regula de
est: politarna qualicate in gradibus excel qualirassb.
lentibus, removetur contraria: LC, remo-
corno concrario non oporcet poni ale
cum praelercim inmediaris. Num synceruns
hocpraecepcum est? POL. Primonon est posicum
suo loco. Cum enum consectarium sit praecedentis.
debe-

## Folio 74 — 1677996064:0077
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000077.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
disparatis
74 PRAECEPTA EFDECLARAE
debebat cum eodem generalilocoponi, nempesta-
eim a definitione opposicorum. Deinde parricula-
dicer seu exemplariter enunciatur, cum sit recula
cacholica. Nam omnium oppositorum haec est na
tura, verno assirmato tollatur alterum. Tertioin
peculiari accommodatione ad contraria, verum
item est quod vno remocoponatur alierum, si qui-
dem cerrum est alcerutrum inesse oportere, rt:
Pater nones: Ergo folius.
Malus non es: Freobonus.
Tux non est in aeres tenebraeicirur.
Nonnon sedes: Sedes ergo.
Nonnon dicis: Dicis ergo.
P H. At hocnon valet in disparatis. P Or.
Neque Philippus lequirur de disparatis. Notan.
dum tamen est Pamum aliquando etiam de his
illud vsurpasse, sed tunc etiam disparata in duo
diremit. Nam si non est bos, erit aliorum dispara-
torum quoddam, quanquam non determinate
asinus, vel lapis. Verum cum alis logicis placue-
rit correctio, non dissenserim. P H. Cocedis ergo il-
lam reculam non esse applucandam omnibus oppo-
sitis, sedtantum contrariise POL. Non pueno.
ono negata
Cerrum enim est in dilparatis quidem rno
attirmato collireliqua,, vr:
Bontnt a
Tomo sum: Ereononstella, e reliqua
Ae noncontralicerdicere:
Non est rosa: Freoviola.
H. A+ in multis exemplis licet. Namita in sa-
eorum. eris dicitur:
o
mus C
in duose-
6405.
disparata
in quibusda

## Folio 75 — 1677996064:0078
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000078.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
bla
 atit pul, W1)
Cstorum. DI
pniiu1.
an cumcium, unsirgi
Iposimmbus clua.
ertidaem alium. Terioin
lone ad comull. IIM
msponaMaum spi.
uum ineserpuus, H.
Gx flu.
Giberi.
aterahraisi
E1 t1 191.
i ag0.
Camassest PO2.
n le dssaan. Veta.
dipodoniun de bi
ni epasta in duo
ta, aiamandispara.
cam non determinale
aploici plau.
m. Dn. Cuuliergoit.
ondemomtibu oppo.
 LBi lioli pusio
rcllo suiabt
L, 1I.
dKeIC.
vill
e 1et l1
ENVENTIONES LOGTCE.
Non estis sub lece: Ereo sub gratia. Lex es
gratia seu Fuanselium sunt disparata.
ItaVirgils:
Non eshomo: FreoDea. Item dicere possum.
Consulnones: Ergoleratus consulis.
POL. Beneruista: Sed meminisse oportce
illa runc ex lrpotheli cractata esle COErA-
rie, h scilicer certis arpumeris constat al-
cerutrum esse debere, veluri: si aut aurû aut
arcencum, es nihil aliud praeterea dandufuit, da-
tum aute quid est, idque non aurum, argentum erso
fuit. Hoc notauit Ramus in disiuncto axiomate.
PH. Ergone interdu ad natura respiciendu est, in-
terdum ad hrpochesin seu consiliu: P OL. Potest id
fieri. Na volutati ea vis est, vi quae natura existen-
tia suae non sunt coeraria: ea consilio vel tractatio-
nepro contrariis se gerant. P H. Oua facile aliquis
inconditae disciplina hinc extrueret distinctionem.
quod contraria qua da essent vera, quae da apparen-
ria, seu quaeda naturalia, quaeda voluntaria. P OL.
At non admittieur praeceptio; quia non est na r
arTOS. PH. Progrediamur ergO. POL. COMEFa-
ria aiencia audiuisti, nunc percipe negancia.
PH. Ouid Cuntnegantia? P OL. Contraria Contraria
quorum alterum attirmat, alterum negac negantia.
idem. Suntque duplicia; corradicentia d
priuancia. Pet. Consentis hic cum Philippo.
Nam es hic habet oppolita cotradictoria e
Oppolicaprivatine. Sed quomodo differunts
POL. Id ostendunt definitiones. C oneradi-
etoria

## Folio 76 — 1677996064:0079
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000079.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
76 PRRCEDTA ET DECLARAT.
ctoria enim lune conerarianesantia quo-
rum alterum negat rbique. Privantia ve-
ro, quorum alterum negat in certolubie-
eto, conempein quo altirmatum lua in-
ClENatUTA.
bique nega PH. Ouidestrbique negares POL. Simpli-
citer deablolurenesare in lubiecto omnis
ve non sedet, negat vbique, quasi dicas, neque insca-
mno, neque terra, neque alibisedet. PHI. Putasne
eufedere ee non sedere, esse arguméta seulocorum
ropicorum exempla? POL. Puto veroegO, ex
Chilexpi co (e10. PFT. AF Philippus dicit, nos contradi-
tradictio a Ctionereiin propolitionibus caregoriCIs,
non autem de rocabulis simplicibus.
POL. Mirum iscud. Cur aurem posuit inter lo-
cos. Cur non tancum in doctrina propesitionum
de contradictoriis praecepit ? PH. Nescio. An
verotun: hil habes contradictionis in axiomatum
doctrina POL. Imoverohabeo. Nam enun-
ciaca altirmata e negata contradictionem
Discrimen habent. PH. Ouid differt illa ab Bac. POL.
Hlaec copica est, derantum continecsm-
crca con- plices notiones seurariones, vi cum dicis:
tradictionis.
lex non lexi scriptanon scripta: leco, non lego: iustus
non instus. In axiomaris rero leu propoli
cionibus concurrie disposicio argumento-
rum affectorum, vt: Lex naturae est lexnoseri
Pra: consuet udo est lex no scripta. Florum Con-
eradictio limilirer estaxiomaticailex natu-
ranon est lex non scripta: consuerudo non est lex
non
Contrads
coria.
Xiomatica
lancum
Topreae C6)

## Folio 77 — 1677996064:0080
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000080.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine
SEdbARAI.
cumnega
SuB
MaA CIDI
quo altimom
uI.
gue
Zugatet l0L. s
dli.
Gueinlubulvomni
q. quasidia m insit.
alti selll. Id. Pessi
essemgunnn sulumm.
POL EutImB. B
diu, moscmendi.
sionibus curgmei,
abalis Empnbus.
Cm antem psuime lo.
dncdius pepsiomum
_E PH VesiB. AM
elchominarimmum
pobiter. Hamenun.
qua contralictionem
or ila ab III. POL.
num coninersim.
miones, et cun Mi:
abgumm tgriustu
as recoleupropoli.
Spollionginemo.
lanamacMtrnosni
scripia. toum con
RariomnicalernaI
asi censuulum clt
TNDENTIONIS LOCIOK.
77
non scripta. Tta Tohannes lecit, lohannes non legit.
PH. Intellico ista. Video aurem mihi inde pe-
l’arricssla
necantio
culiaremvsum parciculanesantis intelligere. NaM jus pecutha-
revideo, copicanegatio non tacit contradi: ris
ctionem propolicionum, sed duntaxacea
qua ponieur rel dirisitur ad copulam.
POL. Solers es. Sed noracriam hoc, quod per
hanc dister contradictio copica eriam 1b
exiomatica. Nam cum propolitionum
seu enunciatorum hccontradictio, lem
perad copulam seu rinculu pertinee ne-
sacio lirero estrantum copica, ad cacego
remata seu aroumenta, sive ancecedens
hoc est subiectum, liue consequens hoc est pra-
dicatum percinet. Exempli locosit:
Tustus est bonus: Tustus non est bonus.
relomnis iustus bonus est: Nullus iustus bo-
nus est. Ouidam iustus non est bonus.
Hac contradicunt axiomatice seu propositioni-
bus. Nam parricula Non, velnullus, referrur ad
Est, quod est vinculum. At cum ita dicis:
Noniustus estbonus: Justus est bonus. vel.
Tustus est non bonus: Tustus est bonus.
In his non est contradictio proposirionum, quia
omnes sunt affirmatae: sed tantum est contraductio
ropica seu localis. Si haec bene intellexeris, facile as-
sequeris ea quae in secundo de interprecatione Ari-
Ptocoles habet de nominibus intinieis, quae ab Nomina
aliis cum supercilio magna subcilitatis solent ado. insirsia -
lescentibus temere inculcari. PH. Ouid TUNE
Horelis
1

## Folio 78 — 1677996064:0081
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000081.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
7B PRAECEDZAET DECLARAT.
illinomina in Anita: POL. Ouxnonde.
terminant cercum quid, sed neganerbiqi
line certa alleueratione quid lIE, DI: Nonho-
mo: vbinon apparet. scene lapis an aliud quid. Ita
cum dico non iustus. puiant nomen infnutum esse.
Alia camen elt rario contrariorum, alia
disparacorum. Nam in concrariisrnone-
eaco incelligitur alterum: _ lccerra qu-
Reculacon-daMreS. Sed satis de his. PE. Philippus Re-
pradictionis. Tulam de concradictionibus habet: quod impol-
sibile sic duas concradictorias limul veras
auc Faltas elle, vnde sic conlequens, vna
concradictionis parte recepra, alceram
abiiei: quia quodliber elt, aut non cA.
POL. Hac considerationon est topica. Cum ad
axiomata seu propesiriones perveniemus, de illa
audies. Intellse et aurem ille contradctiones parti-
culares. PXE. Expectabo locum illum. Adiicit
admonuionem detorma per concrapolicio-
nem, qua ex vminerlali attirmatiua duci-
mus per convertionem conlequens ne-
gaciuum a genere ad speciem. Probene mo-
net: POL. Imo aliene. Nam hacres pertinet
ad sillogismos imperfectos seu enthymemata, e
quidem non itave sit generalis praeceptio, sed spe-
cialis vel exemplaris medii termiminventio. Nam
cum quaestio est: Ouod non est anim al non est ho-
moitertium arcumentum sumitur acenerali af-
fectione hominis ad animal es contradicente aien-
B0. Vnde perfectus foret Syllogismus:
Formaper
contrapost.
sionem.

## Folio 79 — 1677996064:0082
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000082.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
DEolhkkI.
e
Gu, M dlII
mionequ
Duaenoni
icib
a sinelipuerent quil. 12
pulani nonaominmesi
no conenuum, alia
in conenismone.
aiecumillunaqu:
de lu. Dn. Holppuls.
Umta bale. pulmpol.
Creedctornstmul veras
de lic conteaueus, ma
inte recepu, dteram
occett, au non elt.
onnedt iopia Cumad
us pamninu, de illa
ileconnaluinespari.
eotrm 1lmI. Adiit
pes concapolirio
Mettrmatiur due
en conleguens n
loeciem. ProbeneMe
e. Nam hacres pertiu
de ser emtumala. B
nali pratepi, si
lgtermimimunio. D
een ch aimal ion et H
um summagmerali
nalB comralienteM
10)
IADENTIONIS LOBIOA.
79
Si omnis homo est animal: Non animalnon est
homo. Sedillud. Ergoboc.
Dicimus autem etiam alias quod contraria sine
contrariorum consequentia, quodqe contrariorum
vnoposito negetur alterum. Ex his fundamentio
illud indicium exoritur. P HI. Cur nominant pee
contrapositionem: POL. Juia termini
transponuntur: d duplex estcorradictio;
copica daxiomatica. P HX. At Philippus negae
syllosismum esse? POr. Duidtum posteadenthy-
memacerie est, quod est syllosismus imperfectus.
idque etiam exemplum prolarum a Christo ostedit:
Oui ex Ded est. verba Dei audit:
Non audiens: Ereo ex Deonon est.
Haec quaestio est negata, quae arguitur per affir-
matum contradictorium. Unde feret Syllo
ismus:
Si omnis audies est ex Deo, non audiens ex Deo
non est:
at antecedens est: Consequens ergo. vel
Ouiex Deo est, audiens est:
Non audiens, non est audiens:
Non audiens ergo, non est ex Deo.
PH. Placent ista: Erudi meeriam de con-
crario sensu. Nam es de hoc disserit Philip-
Dus in ContrarioTOPICO. POL. Recita eius senten
tiam. PH. A contrario sensu rocatur forma De sensu
argumentorum, cum subiecto d prae di-contrario
caco adduntur negationes in altera pro-
posirione, etiam sinon lu couerlio, de ra-

## Folio 80 — 1677996064:0083
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000083.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
80. PR EOPDTA EZ DECLARAT.
ler consequentia, cum subiectum de prae-
dicacum luneparia,, vt.
deens peenicentiam recipitur a Deo.
Freenonacens peenitentiam non recipitur.
POF. Idem est dehociudicium. Namperci-
ner ad indicium syllosisticum: continetque exem-
plarem selloeismum, ubi quaestioneeata arguitur
per contradictorium affermarum, quorum conse-
quentia sunt contraria: perinde ac si dicas: Non
bonus non est honestus: argumento a contradicto-
riononboni, quod est bonus, cui consequens est con-
trarium ejus quod est in quaestionis praedicato, ve:
quia omnisbonus est honestus. Inde fieret Syllo-
esmus:
Omnisbonus est honestus.
Non bonus non est bonus.
Non bonus ergo non est honestus.
Ouunquam haec forma sit asplloxistos. Sed con-
versione propositionis, aut rectius per connexione,
forma fiet legirima, vt:
Si bonus est honestus, non bonus honestus non
est: (quia contrariorum corraria sunt con-
sequentia.)
Sedillud: Ergohoc.
PFI. Dicas aliquid eriam de privariue opposi-
PritanEM. IIS. POL. PEUantIA TUNE quXe neganE in
eo lubiecto, in quo habitus cratnatura: vt
tenebrae es lux sunc contraria privantia, qua le-
nebrae privanc non rbiq nempenon in scamno. le-
eto, carne, 8xc. sed in perspicuo in quo lumen in-
spia
BA
I1I
tsir
MIIA
s
1215 1
at 11B
outio
i111)
s

## Folio 81 — 1677996064:0084
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000084.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
bieccume
m ucipia du
ientimunipi
celaindium Vampe
Cteim iriulG eM.
t qussim ua nguiu
Smalm pumncse.
ea. puini aplim. don
pgumarimunlo.
aue smme spnsse.
pestuo palia, 11.
uti guast.
capmui
anin a.
contipi
ad
ees
U
possict
INYENTIOMTS LOGTCA.
essepoterat per naturam PH. Beneista. Nam ita Ouada pri-
cacus est privans videntis. Videre autem firper o. uantiu ex-
culum tantum. Sed ea ratio videtur esse eriam in empla etia
multis contradicentibus, vi iustus iniustus; item in
aduer sis ap-
ponutur Cd
aduersis ve vireus vitium; es Aristoteles frigusno. contra.
minat prislationem caloris, quia consideraturnon
incaelo, nec in immateriatis, sed in elementis, ex
elementaribus. POL. Non nego diversas asse-
ctiones accidere plaerisqu. Sed considerare praesen-
tem iubeo: veluri cum dico: iustus non iustus; vbique
necatur simpliciter iusticia. Item est, non est; vbi
intelligo aliquid non hic esse, ibiveronon esse, sed
simpliciter non esse. Duod si diversitas ea admitte-
retur, non forent contraria. Cum vero dicis calor,
frigus; non est contradictio nec privatio, qu’aquam
Aristoteles ita soleat suo quodam modoitanomi-
vare quemadmodum etiam in niero éx albofacit.
PH. Erobuius praeceptimeimor. Sed an nen sunt
reculae privancium? POL. Admonirio est denocis Notae pri.
discrepansibus. Nam hic attirmans nomina- vantium.
tur habicus, seu politiuum; negans vero Flabitus
appellatur priuatiuum seu priuacio. FEni- PrinatiO.
hil est priuacio aliud quam simplexracui-
tas, velablencia habitus. Vnde peccatumori-
sinale non pocest esse prinatio, cum ei asseribatur
regnum in nostro corpore, 8c. P HI. Ouaso te,
quid est Nihil priuarinum, es quid nihil vihit pri.
negatiuum. P. OT. Omnepriuatiuum (- narinum C5
muleltnesaciuum; led non omne nega- necatiuum.
riuum est prinaciuum. Incellisis itaque
distare

## Folio 82 — 1677996064:0085
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000085.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
BE PRECEPTA ET DECLARAES
diltarehacincer se ve genericum d spe:
ciale. PFT. At non ita vsurpantur. Philippus
dicit: nihil nesatine. SieniAcareralem in-
cericum, rbinec lubiectum reliquu eAt; vI:
Bucephalus nihil est necatiue. Aenihuil priuati-
ne, efdekructio rei in subiecto adhuere-
Rante, Vt caecitas. POL. Nonrepuona. Satis
expedita res est ex contradicentium es privan-
tium definisionibus. esihil necative pro contra-
dicente accipitur a Philippo;vi cum dicis: Alexan-
der non est: quod distat a privante, vi: Alexander
non videt, 85c. PH. dit idem priuationem
nonesserem, sed rei amissionem vel de-
structionem in subiecto quod estreliquus
vt peccatum non est negatio sed pritatio. POL.
At is quidem, sed non puto peccatum esse privans,
(licet quidam Theolosi eriam nudam absentiam
institiae vocent peccatum) sicut nec vitium. Est e-
nim aduersum, scu contrarium affirmans.
PII. Vulgo dicunc quod a priuatione 2d
trabicum impolsibilis Cicreorelus. Estneia
verum: POL. Logicum salcem non est. Nam ar
sui porest concrarim contrario. In physicis subti-
liter disputant quodid fieri non posit, quia formae
non redeant numero eadem, sed specie. Co sideran-
dum tamen exemplum diei ex noctis est. Nam vi-
detur hic eadem lux solis in aerem redire, quae pri-
diefuerat. In Fdrarerro humiditas redit plane
eadem numero. post quam in puluere fuit redactus.
Redis es idem splendor, ea de asilitas, es reliqua.
PI.
POCCatm
non est pri
eatio.
Regula de
prmaribus.

## Folio 83 — 1677996064:0086
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000086.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
111
11
celemgenericun teb
Ma rsupuru. Mi
elule. Sigutiuere
MI
clubiectunniqua el
Aurgaine. dinbilpium
ocerin lubiedonluere.
 POL. Vmpygu1. Sali
cntralicum b pinu.
Euhil uegum puimua.
MlppemambiilluM.
haca priaesiltuae
R. A ilm puonionem
cciamillorem vel de.
biecto quodclreligui
gio silpilei. POL.
uopuu seprinais,
rei nutm absentian
an) smniium. Cle-
nm assuIaIS.
od a priuntior
laregrellus. BB
dicurmel. lan
LM23iM. I
chaimmphi, qu
aaa si
n Cmi
Lamennlie qu i
b
npai
ANVENFIOMES LOOTCK.
PI. Philippus de priventibus reculatradis, quod
in remillis exadibus simulosse possintha
bieus de peiuario; ve in crepusculo: es in mente
exisua Dernociria ex aliqua calieo. In geadibus
excellencibons veronon polIIE. POL. ESF
e illa dispurario aliena. Si priuatio est necatio
habitus in certo subiecto, tuipse considera verum
possit steri quod dicitur. Cerre tunc non videntur
esse contraria, sed saltem diversa: aut non privan-
tis sed habitus eradu diminutus. Non enim priua
tus est visu qui debiliter videt. Theologiveronon
tribuunt nobis paucam caliginem, sed horribilem.
Mallem dicere in crepusculo diversas partes illu-
minaas esse diversas tenebris captas. PH. Ari-
stoceles dicis prinatione esse phylicum prir-
cipium. Idnerecte: POL. Ingeneratione es
reliquis mocibus naturalibus affectionem talem
etenirea. sed rectius ea opinio repudiatur. Ni-
hilenim hc exprinatione. Si eria discordiam
e concordiam empedocleum pro principiis non
habet, quorsum privatione ponit : Ouidhaec aliud
est quam discordia habirui contraria? est au
tem principium seu argumentum logicum.
PII. Asseclae ejus philosophimultis eum excu-
sant: POL. Sana interpretationes quae frunt ci-
traveritatis iniuriam a me non repudiantur. Ha-
etenus percurrimus omnia simplicia arcumen-
ta. Proxime acemus de compararis. PE. AB
non oportet praecerire quod Philippus monet ac et rd Biaio
EB1aiV. POL. Ouid illud tandems
Aliarea
Philippa

## Folio 84 — 1677996064:0087
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000087.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
8+ PRECEPTAETDECLARAT.
P e. Inversionem ait, accommodare sc
ad locum pnonancium. Ellereroformam
argumentandi, cum caulam quam aduer-
Carius peolecitat, maxime contrariu con-
Armare octendimus; vt sepelit Vtysses Aiacem.
Ergo occidit. Inuertitur: imo non occidit. Si enim
occidisset non sepelisset. P OL. Ouorsum vere per-
venient Dialectica praecepta. si exemplares syllogi-
smi sins coaceruandi, id que alieno loco in topicas
Cur non annumerauit id exemplu elenchis sophi-
Ricis. Ostenditur terciu argumentu male sumtum
esse, es ita male, vt ad contradictorin debuerit su-
mi, quandoqui de eo arguarur quastionis contradi-
ct1o. PH. Referetur erso ad elenehum vel
non lequentis relionorationis: POL. VIl-
bet. Perinde enim est ac si quis dicat: Non est red-
dendum furrum, quia per vim est ablatum. Nam
hoc arrumento arguitur contradictoriu, quod ideo
sit reddendum, qu’a iniuste surr eptu. Sed progre-
Comparata. diamur. PH. De coparatis in genere nihil habet
Phelippus, neque species satis sunt accurate exposita.
Ouid tu ex Ramo afferse POL. C ompaeata
Tunc arsumenea quae inter le comparan-
EUT. PH. Oud facilius est dictu: Tunclaudas
eiusmodi definctiones orouarcostis? POL. Cum
Defnire per definitio sit ex genere es forma: Hac aucem in
conm al. multistam sit ob scura vi non queat nisi coniusa-
to explicari: non est ahsurdum it a definire. V sus est
ex Aristoreles nonr. ro eius modi definitionibus: vt
in qualsum descripitone ait, quod qualia sint ea
qua
Seu inuer-

## Folio 85 — 1677996064:0088
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000088.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
s caiicon
ms.  septs i se iaM
au. ioumniuI. Sieni
(a. POL. Brmmopu
upta simian sogi-
. ilquealm miiiouia
et id enem suti sopsi.
in argunm unus simiim
eliontraldm bnerit (I.
suuimr quisuonrall.
cergoadetmchum vel
Guoratioms: loL. VIII.
siqui u. Hmestred.
 rineslalumMI. NaH
contra lmiu, quod ideo
 sinepi. Sed pore.
meimgeperenidilbabet
sint acmae mpost.
Por Compacaia
Eincec le comparan.
est dllu: TmmelauuI
uerudts  PoL. CAm
C formai l altem in
rumquans cmnitet.
Cndumita dnire. i su
au m beisninibi
M Ab, qud qu la (i .
TNDENTEONTS LOGTCK.
3
quae secundum qualicaris denominatiue dicun-
tur: Item Oualicatem nomino secundum quam
quales quidam dicuntur, exc. P I. Satisfecisti.
Sed quid elt comparare: Scio Crammaruis comparare,
suas esse comparationes, sed vocum, non aurem ra-
tionum. P OL. Intellige ergo Comparare
esle cum rationes inter se conterunturin
parirelimpari, maioriminore, Cimili dis
simili, ve: Ouancus pestanius calceus; filia simi-
lismatris. Dissimilis est debitio pecuniae es gratiae.
Miles obtemperat centurioni, magis morbi Deo:
Deusremitrit noxam, magis id incumbit homi-
Mt. PH. CUECOmparatAVOCanEuElOci eX- Compara
cerni, _ qua vires un COrUM ? POF. Torum Ei
Non exrenascutur. Ced aliunderationem
acquirune cuiuscamen rnam parcem in se
habene. Icaq; etiam ambiguneinter con-
sencanea e dissentanea, nec tantum ha-
bene ririum. PF. Forrassis hac pertinent ducta
proverbialia: Omne simile claudicat: Cimile
non estidem: Simile non Currit quatuOF
Pedibus. POr. Sunt quide illa de specialicopara-
1o in qualitate ea dem enunciata; possunt tamen
accommodari eriam ad alia. Sed operae precium
est considerare regulas qualdam generales
de comparatis. PI. Aueo illas audire. POL.
Comparata x que nota lunc nacura com- Regula de
PaTATIONIS. PH. Ouis sensushuius est d POL. comparatie.
Omnis comparatio inter duas verlacur
rationes quae conteruncur vicissum. Ra-
BeCLARMI
dem at, decommdes
irium EllererdioIm.
cum ealuM adi

## Folio 86 — 1677996064:0089
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000089.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
86 PR ECEDTA ET DECFAKAT.
tiones reroluntiniplisrebuscollaris, Fa-
ciuntque ve sirnius racio lic nota, alcera
ionoca clenon polc, verum non ablo-
luce e simplicite: led vi compararienis,
dum racio rationi accommodarur: veluIt
siscis vinam esse loncirudinem duodecim digito-
rum: quicquid ad eam ensuraveris in loneu:
siconoruat item tam loneum erit. Iae duae ratio-
nes ereo aequalis sunt noeicia. PE. Intellieo. Pu-
10 autem cenon respitere wes a Mo sed 20 a.V70.
POL. Recte. Nam comparacio non olendie
omnia qua lunc inre, led laltem quan-
cum vel quale quod in praelens quaeritur.
Comparatu Sedhuic recula additur alia: COIpREAEOruM
alcerum altero nocius de illustrius alicui
ese porelt. PH. Duo hic scrupulum mouent.
Ita enim logueris quasi comparata non sint plura
duobus; at non raro tria es quatuor conferuntur.
Deinae si aeque sunt noca, quomodo alterum altero
notius. POL. Ex praedictis liberari scrupulopo-
teras, si actendisses. Dixi enim comparationem
non elle incer res iplas, sed rerum ratio-
nes: Lcaquecchressintmille, tamen dua
tancum rationes in compararionem ve-
niunt. Nam simile simili conferrur, dissimile dis-
simili; par pari, maius minori: minus maiori. Nec
vero impedit aeque noia fieri comparationis vir-
ture sirnum alicui sit notins. Neceste eAar-
dumentum semper credibilius ac norius
eMlerC Qua argUIEUT, QuanquaM inTCFaI-
uCn.
 qualit
nototta.
nocim ali
Rationes
rerum cont
parantur.

## Folio 87 — 1677996064:0090
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000090.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine
a
aiplstedmee
mus ranoli
olta, ieum non ad
led vieomue
10
aecommadum:
em tetim guo.
casmur mbnonui
suum aturratio.
inter Dn. BlligB. II.
dC = atiptriavio.
lenoraroltettar
Mpralem quaectu.
L. Compuntorum
 euat Guat.
cus de luius alieus
ee sarulm movent.
+
jonemn siu pluca
oi serumiuI
compatationen
ed terum ratio.
co
rOnem vC
, siile s.
e m numML. De
ut cmjonima ii
 Necesseetta
cedio.
nouminetu.
Balterum altere
dubtrai scrmpulo po.
l
TNVENTIONTS LOGICR.
67
vendum ex affectionis cuidentiaHE, Ve
aequeinnoic Ccant, ve de dissentancis dice-
bacur. Dicitur erso alicuinorius elle, velu-
tistinterroses quantus sit Ransifer sextertriona-
ls; egoribires pondeam, tantus quantus cervus ad
ultus. Hisnocior tibi est quaritas cerui quan Ran
giferi. ac comparatio facit in pari, ve agualem, il
liusquantitater concipias. PH. Crudise2me. Num
quid aliud est actendendum E P OL. Citant es
hanc regulam: comparaca Saepe indicantu Convet
breuius pernocas qualdam; lepe parcibus tarum au-
distinguuneur vlenis, qua partes rocan-
cur propolicio leu procalis, de reddicio seu
apodolIS. LIICCPdLIM LAME CCIAIM OMTIEEUIM-
CUIENOEX. PE. Fateor tenuitarem captus mei.
Itage rogo vt declares. PO L. Agnoscisne compara. Be for-
tionem inter haec: est similis maiorum suum: Ttem
lacniveum: linea bipedalis: vercumno mutabilior
faemina: Birhus vebachius, ex c. PF. Obscura est
admodum. POL. Ac sienatur lac tam album q est
nix: Cliriphoram bene moratus qu’a bene maiores;
linea tam longa quam duo pedes; maior inconstan-
eia faemina quam verrumni; Bithus tam vanus
Ma.
quam Bachius. P H. Video hanc esse interpretatio-
ne. Por. Videsergo simulillosmodos esse
cocilos;hosplenos e haberes partes luas,
quaru precedes qua continecarsumentu
seu ratio argues dicieprotalis; leques vo- Prorasis.
cacapodolis estg; queltio, quanqnolemp apodosia
idem scordocollocarionis, q est rationis.
ple inuicam
510.

## Folio 88 — 1677996064:0091
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000091.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
88 PRACEDTA EF DECLARAE:
PH. Ouas verdnoeas dicebas? POL. Oui - 
busindicatur comparatio, vr: Similisma. bl
Nota com-iorum Clicipho. hic comparatio est inter C litiphio-
parationu. nem ex maiores in moribus similibus. Nota er-
socomparationis est, Similis, vot; qua ipsa eriam
indicat comparationis speciem es affectionem.
Sunt enim cuique speciei propriae nota nisi catachire-
sisvel axveonona commuttatur, vi cum par acci-
pitur pro simili. PH. Oux exempla Cunt(-
sinenoris. ne nOtis: POL. Epicheca plarunque, ve
lananivea, Item: Peo non curotuum, nec tume-
um. Soles possunt occidere es redire, at non ho-
mines. In primo exemplo similirudo est, quasi dicas
lana albedite similis niui: in secundo paritas, qua-
saequale sit officium cura. In tertio est dissimilitu-
do, 19c. Sed tavita: quianota non exprimitur. P le:
Parationis na Coparationes, vtinfra audies, compo-
enunciatio. Polco axiomace enunciantur: concila seu
contractae simplici, aut cciam Cyncarego
remacice, instar exichetorum ponuneur.
PE. Satis videor haec intellicere. Arbitror quam-
cunque comparationem breuem posse
dilacari e plene exponi, licetnon omnis
Mena possit contrahi. POL. Sapis. Est ex
alia regula de vi comparatorum in facienda f-
de: COmparaca Acta quoque arguunt e h-
dem Faciunt. Pir. Ouid mirum ea arguere si
sunt areumenta: POL. At hoc peculiare his
est. Aingi; de nihilominus comprobare: id
quddnulli irsumentornm senericonuenit. Nam
fictum
tinu
sat
datia
II
alatrat
lins
ula.
BIiI
nresse
nei
1
lII
bin
sIIXe
Comparata
Plenae com
Vis compa
ratorum in
st.

## Folio 89 — 1677996064:0092
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000092.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
sempraniun et
umnibu si
V. HB1A
(1. dimilsi M pusit
curis spacien p
aelta
iMalIe.
commutala tumpu alI.
u. Ouxempulul.
L. Epaneu pamque,nt
InincMnI MIIIe.
aciler buut. umho-
smiliat pposidicas
ain scrtipaiu, qu-
chiaiissmiliu.
manmmum. Ple.
 Masiali, compo-
orcumucconeilae seu
Laiccim spueatego.
aeterum ponumur.
eat meidiblior quam-
onem breuem pot
com, lcernon
bil. POL.B
oaerum in sumli st
aequoquengum bel
Ondnimmuanguus
POL. de huc peuline l
lominus comprobuei
e sunimmilidl
TAVENZTOMTS LOCTCK.
fitum areumentum pro vano in aliis habetur.
PI. Cur ereo dissimilis aliorum conditio non est
suo loco indicata? POL. Non oportuit. Nam
satis est de omnibus praecipere quod secundum veri-
tatem existentia suae arguant. HHoc ipse sublatum
est contrarium quod scilicet falsa si sint ee fictas
nihil habeant ad arguendum virruris; exceptis
solis comparatis. Et hoc monendum non erat ante
comparata: quia horum est proprietas. P H. Ve-
lim exemplum exteaudire. P OL. Si ex cere-
bromeoesses natus, non ferrem peculatiam tuam,
nedum cum aliunde sis exortus. Senteria est a ma-
iore, quasi divat: minus feram petulancia cuam,
natialiunde: quia non ferrem sinatus esses ex ce-
rebromeo. Hic fingitur argumentum. Non enim
nasci ex cerebrohomo potest. Atqui in arguendo
fidem facit. Non autem vales in simplicibus: vi fe-
renda est perulantia filii, quia ex cerebro est natus.
Pti. Fgoveroputo in hypothesi tantum esse viriu.
Ponitur enim id falsum provero. alias ex veronon
nisiverum. POL. Est ea alicuius momenti. Nam
e alias dicimus, si leo esset homo bipes esset. Sed
persamus ad species comparatorum. PH.
Ouot sunt illae? POL. Alicid comparatum
elt in quancitare; aliud in qualitate. PH.
an non ex in substantia comparantur; es reliquis
praedicamentis ? POL. Potest quidem res ipsas
cuiadharet ratio comparationis esse substantia vel
aliud quid: Nulla tame fit comparationisi secun-
dum hasduas formas. PH. Si bene memini cum
Comparata
duplreta

## Folio 90 — 1677996064:0093
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000093.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
GO PRAECEDTA EF DECILARAT.
Substancix accommodaneur ad le uruo
ciera quanciratem et qualicarem, dicun-
cur cadem relalia veldinerla. POL. RC-
ete meministi. Et hic sicut in simili dicebas, pot est
eodem modo dici: comparatum non estidem
necaliud, led velpar velimpar, maiusini-
nus, simile dissimile; laepe cuiam in dispu-
cationibusrelpodecurnon limile cMlc. led
alterum alceri idem secundum modosi-
denticatis. Vsus tamen linguarum nonvbique re-
Pondet.
PH. Ouid eA comparatum in quantita-
tC3 POL. DUO TCS COmpATAEX diCHNEuE
quanca: hoc est, quando duorum vel plurium ra-
tiones inter se collatae quancitatem altineunt. ve
inde res quantae dicantur, es ratione quantita-
tis arguantur. PIL. Possumus tamen és quan-
istate simpliceter arguere, vi non possum calum
contingere manibus, quia distat procul; vel non
possum purno comprehendere, quia vestam habet
quantitarem. POL. Sed tunc adiunctum est.
Hic ratio comparatae quantitatis spectatur, quae
tamentacite etiam illis includitur. Nam indicas
teideo caelum contincere non posse, quia altius est
cuocontactu, ec. PH. Juanta comparata
quoruplicia lunes POL. Duplicia: P’aria
velimparia. Paria sunc quorum quanticas
CArna. PI. Ouanam hic arguuntur; aut affi-
ciuntur mutuo; pariane es imparia; an paria tan-
m es imparia quoque tantum: POL. Gene-
6d
Duid com
paratum
Quanto
Duantam
adinc
Paria
1
1
1
AHI
IIati
mel
a
nirique
AeiB G
BlMo1
lio es
billiane
hunih
n1AIB
mpliee
AIXII
ibi2

## Folio 91 — 1677996064:0094
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000094.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
e DecpABM
modumuad le mu
en de qui
Ireldine Dull.
dtpt cn selspil.
adecurnon tmtiele led
idem lecuntum nodos.
serolnguam mntigu.
compreaumnonnir.
cescompuna diemur
eo duoreursiumra.
oiuen algiIL, 1I
a vranm qpuniita.
Bs M B quMI.
(une. Hnm posum culum
qua issa pocul; vel non
locpus restam halet
Ed im alntum elt.
daspricabu Gestim
TADENTIOMIS LOOIOR.
raipsa non alticiuneur mucuo; sed gene-
rum aftecta: hoc est, par arguicurpari, im-
pac, impari. Laco enim dicieur par quia al-
ceri a quo arguicur est aguales Ecideoi-
pas, quid eorum quae conterunturnon est
quanciras eadem. est ergo relatio affectionis
inCer synOnyMa: EF PaTIS ALGIMEHEIIM VOCL-
cur cupar explicatur a pari. P Et. Sumene l. C
quaedam nocae singulares? POL. Sunt: videli-
cet, pac, aequalE, ae quare, idem quod, TaWL
QUAMI, LAMEO GUANEO, EOEGUIOEnON MaGIS,
non minus: Sic, rr: nonamplius, aque,
tantopere; non impar seu negatio im pa-
Nota parius
TIS. P H. Audio telatina vocabula promentem. linoua qua
naliis linguis quid fet E P OT. Oportet te cosita- mentis sant.
reremipsam in mente, quae in latina lingua istis
explicatur notis, in alia lingua aliis. Et eadem ra-
tio est cotius Dialectica. Linsux enim inser-
uium eius preceptis exponendis, no COn-
Airuune ea. Itaqe non possum laudare eam sim-
plicitatem quae ad verba seu vocabula respexit ad
olescentesque ad latinas voces assuefecit, cu debuisset
dereb. monere. P H. Viderur es mihi mirabilis do. Losica ma-
cediratio esse; ee nisi fallorhins extitit lis q arces le ad verba
doceditantum occupentur circaverba e Diale-
alli.
cticanihilhabeatreale. POL. Mittamus ista. rata duplin
Annotare debes quod nocarum quae dam (int ces.
Simplices, vr: par, aequalis, 8c. Qua dam sc-
minae ica ve alcera altera respiciat, inde ec
rClaTE VOCANEUI, DE: TOt quot, tantus quan-
tu
Cl,utu
(HHI II uommioM., uBII
pacalumnu cuiden
ulveli
atm. DaM IIIA
e
la Compalala
 PE dt I bit
un eou cupamet dlta
mmin
Bgu, MB
Nota nOnTa
gali  puHIB
Nuni P01.
Nota copa

## Folio 92 — 1677996064:0095
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000095.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
92 PRECEPTA EF DEOLARAT.
cus, quae _apiid Crammaticos rocantui
relatiua accidentis; e in logicis astiia co-
Dularis pariune axiomaca. PP. Intellieo
noris relacis disponi fere plenas compa-
tariones, quae parces luas hrabent, vr: tanto
pessimus omnium poera (qua est apodosis in vi ar-
guendi seu quaestio) quanto ru oprimus omnium
patronus (quae est protasis es arcumenium)
POL. Remtenes. Nocanda inter exempla pa-
arra pari. Lum lune concrariorum consequencias
ser explica. Quae pari iure ex contrariis deduicuncur;
vt si pater est Dominus; filius est seruus. Patri con-
trarius est silius: Domino seruus: Par ergo est ratio
in consecueione. Ita sivireus laudatur, vitium vi-
tuperabitur. PEr. Admones me regulae cuius-
dam de contrariis vuleatae, quam volebam in con-
n de con-traris proponere. PRne rere dictuin quoi de
contrariis sic idem indicium: POL. Alii
aliter incellig ut: quida putant indicari, COntra
rioriu esse iudiciu contrarium, sicur d’citur
contrarioru esse contraria consequetia: ve
ud
contrariu indiciu est: si noces plectitur: innocens est
absoluendus. Alii aiunt incelligi indiciu simile
seu idé, aut xe quale, vi sivirtus est habitus, vi-
tium quoque habitus erit: si vircus non est corpus,
neque vitium. Pr. Non autem opinor mala est
explicatio veriusque. POL. Non. Ouiidem di-
cunt, ad genus commune respiciunt. Oui
concrarium, ad propria specierum conle-
Caria. Ouid Philippus de paribus?
lu
e
Contrario-
rum conse-
trarimidem
indicium.

## Folio 93 — 1677996064:0096
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000096.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
eA II
IloSVOE
aut, de inlori
atomala lin M
pares suastam p. IanI
pada (quaectipifinria.
1) Guatio 1m epnurmin
puasis C opman
ocaneaineimuptam
caniocum cortqueni
coneacis dedicintue
lis serten t aIIB
bracus laneaM, MIMII.
amones m. Igat cniu(-
ac, guomalbai CoH.
vereiedidunquod de
Diudicium. POL. MI
Pen imliaI, ConIr.
dutacium, sicut  ciu
rma conleguetia. V
eoccspleltimtimurensest
inelligindicismil
CMsirmuse lhabiut, 1
u. priuim mm 1
Se artem opmnnaa1
PoL. tion. Duiidem d.
emmunerepicinl.
propeia spelltu
palipaitu
adGrum
Poni tereptum com
slilis s pri calio.
INVENTTOMIS LOCTCF.
93
PH. Parum admodum. Similibus vici. Deparibus
num locum elle dicie, nominat que paria s holippica
duo facta specierum ric naru sub eodem
genere, quorueadem estracio, nec mul-
cum ancecellit alterum alteri, ve Dauidiin
necessitate licuit vesci panibus sacerdoralibus: Freo
Maccabaeus ex necessitate in Sabbatho recte pu
onauit. P OL. Valde ista vitiose. Definitio ex ex-
emplum congruit similibus. Nec solum effecta
reteruntur ad paria, sed quauis quorum
FATIONES QUAHEX PATITET COnFETUNEUT. Sed
quomodo corrigenda sint Philippica. satis pa-
tet ex veris praeceptis. PH. Fgonegem exem-
plum istud ex comparatis esse. Nam specialia ex-
empla ad se arguendum mucuo adhibentur, citra
coparationem, sicut cum dicimus: Pompeia licuit
Icaliam deserere adventante Caesare, quia idem
recte fecit Themistocles. POL. Est tamen ibinon
idem, sed simile factum. Imparia dicutur quo- Imparia.
rum quanciras non eArna, eaque relma
iorvelminor, unde imparia lune dupliciam
maiora d MinOTdo
PI. Rectene dctum est a maiore, a minore,
cum videam te maius ex minus nominare : POL.
Nih. l refert verum enuncies. Est tamen quodam-
modo euidetius, cu dicimus a maiore, d iMOLC.
Designatur enim argumentum actu arsuens. cun
alias in eodem exemplo si maius e: minus, sed no
in eodem arguatur à maiore es minore. PH.
Duid est comparatum a maiores POL. a maiore
Cuius

## Folio 94 — 1677996064:0097
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000097.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
94 PRAECEDTA EF DECLARAFS
amaiore. Cuius quantitas exs edic. Itaque omne ar
sumentum amaiore esleincellisiene, cui
in collatione quancitais, eius guancitas
quod arouie in praesens excedic: alcerum
Anmaius verOexCedIEUE QLANEO. PH. Puiabam illud
quod mag esse maius, quod masis inest. P OL. Palleris. NVain
inagis vel minus inesse non distingcune
rationem comparationis muruxe fed (aI
reur affectionem indieant subiecti et ad-
iuneti Idque inde poteris coniicere, quia
istae roces rariant enunciarioire, Cum LOn
varier noz leu ratio comparationis, e
contra exdem adhibentur in diuexls, vt:
facrapas non ferret sumtum; multo minus pauper
cinis. Hic minus apponitur aroumento minori.
Sedeidem ex magis: satrapas ad pauperiem redi-
cereturisto modo: multo maris pauper. Hicron
mutatur comparatio. At muiantur parciculae. Vi-
cisim: Diues laboriosus est: mulio maris delebat
esse pasper. Hic ad minus ponitur maris. E1: Pau-
per non est rapax: mulcominus debebat esse diues
Huc minus adiungitur maiori. PEI. D. lucida vt
video est haec ratio. Ali nescio quas signunt sinas.
Noea maio. POL. Maius quoquenolcieur suis quibur-
dam characteribus, quales Cunt limplices
quidem coparationes Grammatiea, hoc
estcoparatiui, vramplior, maior;ecc. RC-
laca vero, non Tolum sed eciem, ialohoc
quam, plus quam, CEC. EE norabis vocibus, nOn
lolum, distincui etiam cradationem quandam
bogicam
inest.
1
ljt
Ui

## Folio 95 — 1677996064:0098
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000098.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 78 lines, status machine
deccedic tr
orcelleimetreie
i
MB, AB quat
Laelens er
alte
Guamo. Patiahuuille
vinct. P Oltolai. Va
elle moultinonur
rationiS mE aMI
Mdeau hmecal
mula
enuvet
dibetine
oni papu. Hieron
nanm particulae. NI.
. mllo magu delebit
pniiM MagH. CE pAI.
ommus debibut eselilus.
enI. PM. D suidaNE
essioquar sgum finet.
encleruehis quibul.
quales luuc huplices
ones Grammaliea, lo
erplior, maecille. l.
A Sed eltal, Ilalvlo
L a StiB qun
Exorerseoiue, ou
MmuOn
cario compinions, dt
eil5, 11.
ntiv;, Mulinnu pospe
aliu aguia IMBII.
apu AB  IMIedl.
BC Crsiubu mili
ZNVENTIOMIS LOCTCA.
Loeicam. P L. Vnde est illa POL. Ouia sapeeue- Gradatis
meve plures res gradu distent, sicque una maena, logiea.
alteramaior, tertia maxima, et graduum distin-
ctiones se habent. PF. Ac eradatiorhetoricis eri-
baitu, sicnt e adEnorS. POF. Disserentia est. N a
hic simplex est amplisicatio es ascensus; ibi freu-
ratus. In aliquibusnoca eA nulla, venostri Maius fino
riui debent pacere amicis, quia tui fonces parent
inimicis. Incerdum reddirio OcculEaEUE; V
finoses incercederee no audirem: quod suppletur,
nedum audiam istis pessimis solicitantibus.
PH. Phili poustradis reculam: a IndiOreran
cum negacine raler consequentia; iuxta
regulam: E id non incs quod magis inesse
vicetur, nec illad ineric quod minusvi
13onC.
decurinesse. Est nehocita: POL. Dixi anté
quod estae regulae Aristorelicae non sint carholicae
epocius indient habitudinis modum inter sub-
iectum e adiunctum, quam naturam compara-
tionis. An ausem tantum necari frant sylloei-
sinia maiore, irdicat hoc exemplum: militessti-
pendsars debont strenve puonare: quia soci non
suncignaui. Pic arcumentum a maiore est, es
complexio affirmara. Item Deus benefacit; mul-
10 maeis nos id faciamus: vel Deus amat ini-
micos. Multo maxis nos oportet diligere ami-
605, 856.
PH. Fuidens cerre est Borum veritas. Sed
alii exponent fortasse aliter, dicentes diligere ini-
micosminus in esse Deo, quam nobis favere amicis.
O
noa item
Sine reddi
t
m
Ree
forum.
8a5
a maiore
AN
Cylloeismi

## Folio 96 — 1677996064:0099
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000099.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
96 PRACEPTAETDECLARAFO
POL. Sedstolide: sicut absurditas exempli indi-
cat. Deum aliqui d facere maius est. Trominemve-
vosminus. Oportet considerare terminos inter se.
ve se habeant, non quam magis vel minus reliqua
terminis insint. Inde enim comparata aestimantur.
Inde etiam exureit ratio eorum. et Deusinimicus.
Homoamicus: Inter hosquis non videt Deum esse
mains: Sed adminora. PII. Quidestminus?
POL. Ante dixi quodid, cuius quancitas ex-
ceditur. Nocashabet aliquas, veluri Gra-
Deminori maticum comparatiuum quendam vrest
minor, cenuior, exilior ecc. Ttem, non (o-
lum ledne quidem; porius hoc quam il-
ludiicem nesacio parium. Verumenim-
neco respicienda potiusipla comparacio
ek quam nocae, que laepe diuerlmode ad-
hibeneur. Exempla sunt: Saviores Busyride ne
comparandus quidem ad illum es: si terrena non
creditis, minus caelestia, es c. rbinota interdum
omitritur vel occultatur incerrosatione.
Incerdum elliplis csreddicionis, vein Fu-
angelio: Feohomosum; es sub me habeomilites,
cumque dico huic veni es venit, exc. Vbi abrumpi-
tur sermo, qui completur: ac tu Deus maiore pote-
state praeditus. Arguit autem aminore. LIt C
orddatio a minore, a quo paularim alcen-
dimus admaius, sicut in gradarione supe-
riore a maiore procedebamus ad minus.
Et hic locum habet a Enors, vt: facinus est vincire
cinem Romanum, scelus verberare, prope parrici-
dium
bus.
cradario a
MIMOrE.
EnorE

## Folio 97 — 1677996064:0100
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000100.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
Parcleam eit ui
ea consitamutmmnoiine
quominu pumi
Dicumcompuerciman
Natu eorumpemmmien
a tusqunmm ud ess
CIA PR. Dutelminus.
Qedids cumumver.
habecalquap bii.
alaiuum quumnest
culioedeumnonlo.
mipotumrgunil.
oparium. lermenim.
perinsipheemparatio
velavedimlmodeal.
lesor: damubospile ne
Del ilm ae sciurena non
eribimraincerdum
Leus imercoeatione.
cedationis, nin EI.
a. B sib mebatroniliet.
Orail. BL. Philimii.
au umdumne puII.
 aemdnmm. E d
ve equopulimdet
 ineradnionel
occdebamusod M
aeras, M. fiuii
Caluratna, u a
TNVENTIONTS LOCIC~.
dium necare, quid dicam in crucem tolleres PE.
Pbilipous pauca praecipit deminoribus. ReculaM Regula mo
nim saliem ponis, quae est: AmIMOCetanEum norum.
valer conlequentia aftirmatiue, iuxta re-
culam: Siidinest quod minusinelleride-
tur, multo masis idinest, quod magis in-
esse videtur; ve si furtum est capitale, multo
maxis adulterium. POT. Mirum est quodnon
alium aenoscat locoru rsum quam syllosisticum.
cum tamen axiomaticus ee methodicus valde sit
illustris. Sed de illa regula superius inducium inspi-
ciatur. Exemplanecata sunt: indacta mulcitudo
non est intemperans, multominus debet ita esse
virturibus innueritus. Inter latrones non est ini-
quitas, muleominus inter cives. Oui autem dubi-
tat doctos vireutem esse maius, rudes minus: Ttem
latrones minus cives maius: is parum est logicus.
Etitaetiam recula est. Si enim no CAmInUS,
contentaneum estnec mainsinesle, vicae-
lestia non credetis: quia non creditis terrena. Non
potest dare centu, quiane quinquacinta quidem.
PH. Duando riciole rrimurhis locis.
POL. Duum proparimaiore, minore lu- vitain co-
micur id quodtantum non eA: ve sabbarho paratis qu’a
licet benefacere proximo es vulnus periculosum
obligare: Prgo es sementem facere. e argre. Hic
imparia sumuntur pro paribus: sicut es in hoc:
Sabbatholicet spicas vellere: Freo e metere. Ita
cum quodammodo par cA, nON TOTUM:
velicet spicas rellere, ergo torum aerum vellenda
nudare.
is.
.Mut ad sdila e u

## Folio 98 — 1677996064:0101
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000101.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
98 PRCCPPTA ET DECLARAES
vudare. Ilud quidem licet, sed non hoc: sicut vuans
carpere licet: erro toram vineam spoliare. Ix par-
te pars est, non totum. Tem: Fame coactus surri-
puit partem panis impune; ergo licet impunepa-
nesrapere. Aliaratio est necessitatis; alia maliciae
incoacta. PH. Nisi falor ins talibus dici solet.
Caeteris paribus:Vi si quis dicat: non potest re-
sitare regulas Crammaticas, multo minus ergo
bene loqui. Item: Ne obulus quidem est ad ma-
num, multominus aureus, cum tamen fieri possit
vi bene loquatur is qui jam oblitus est regularum.
es anreum habeat nummum; qui cupreo obulo
caret: ita responderim dicenti, ne lieneum qui-
de vas habet Craesus, nec cupream monetam Xer
xes, multominus ergoille aureum, hic argent eam.
POL. Solet ita dici, quanquam es in alis adhe-
beatur. Maius accipitur, quodcamen cAt
minus, Dr: Sol non quiescis a cursu; muliominus
homo a labore debebat feriari. P, H. Ouid re-
Bondendum ad hoc est: Milites gregari scortan-
cur; muliomagis id est imperacoriss POL. Per-
peram annectitur consequens. Patio enim compa-
rationis ostendit contradictorium, cum disimile
debuisset inferri, vel minus: vel dic perperam sum-
tum esse argumentum. Nam hoc maius illomino-
re non argeitur. Non enim si milites id faci-
une imperatori fas est. Factenus de comparatis
quantis.
PH. Ouid est comparatio in qualitate:
POL. DuareS COIMPATATAdICMHTUI qua
CS
Comparata
qualta.

## Folio 99 — 1677996064:0102
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000102.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
TAM DICL
lonbret sibnabr sie
Iam viness
Malibt
1M. Iem. Eommidu
pue; ng umpnu
avca retesu er iosni
B saler iniem in sil
D siquilrampuclie.
crmaliu, meimmuagu
Rectulu quladt dna.
cuems, inniem ipsit
qu cun dltindlum,
nmmun, quiquctul
u sili, ubum qu.
s cuprememun li.
uide anem h aputennt.
quarquon b inai alhi.
cipicus, quolumen el
sa acm se, musonina
Ea saivi. Pn. Dudu.
. Mll ggai sinta
amaanis Pol.I
gum. Raiummmop.
elrim, i e
mirel pp s
Nmbrnentini
Ia mnsinui
(ec. Bame himu
Com patt u Gualta
cempauali
TAVENTIONES LOBTCK.
les: seu comparatum in quali eAt arou-
mencum quo res in qualicare compa-
FANEAE.
PH. Ouid est istud? POL. Prasto sunt res
diver, a. Parum incuemur formas quales, dispicie-
resnum conveniant inratione vel proportione an
non ita ve qualitates non transcendamus. SunE
aucem ea comparata vel similia rel di similia.
miliasillacune, cum qualicas deprehendi-
cur eadem relanalogasheccune cum qua-
licas collaca est alia, leu diverla.
PHLL. Putoampsimum argumentum esse
similiu. Itaque accurate id explices velim. P OL.
Faciam provirili. audiuisti supra omnia areume-
ta assecta esse relata, quodque relatio m aliquib. ex
primatur cerronomine. Id nome hic est lumilieu-
do, quae alto nOINEvOCAErPEOPOEEIO. P H. Ptoporsi
An non proporcio estrelatio comparatorum in ge-
nereE POL. Porest eo loco haberi, sed vsiratius ac-
commodatuer similibus. P E. AC Philippu prOpOT. Philixxi
tionem a similibus seor sim eractaHIF. P OL. PerDe- proporiso-
ram id est factum. Pihil enim aliud eCEqua
Similishabieudo divertaru rerum, DE PFX
sercim numerorum. tliue ec similia voca-
tur proportionalia. PH. As non simile corre. affectuo
lacum est dissimilis? POT. Genere contrariera. simslium.
ruest. Ar in specie Cmile atticieur a limili.
Nam si a dissimili non posset esse simile. P H IL.
Sumine quaedam observationes sim lium E PO-
LXMLD. Sunt, Vs: Similia duplici FOr-
Mma
Similia dis

## Folio 100 — 1677996064:0103
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000103.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
TOO PRAECEPTAET DECLARAT
Dua forma ra vlurpantur, contracta ee explicata.
PF. Cur non dicis similia esse duplicia? POL.
Ideonon: quia vierque modus comperit vel uni ex-
emplo. PEI. Quam rocascontractam For-
mam: POL. Guarnoverbo expedieuri
e notas habet: Cimilis, effigies, more, rieu,
instas, canquam, relut licur, ceu; lremne-
racionem dissimilium, re non disimilis,
non aliter, non secus, dEC. VI: oshumerosque
Deosimilis. Hlic nota comparati similis est vox s-
milis. Res comparatae sunt spectrum, es Deus. P H.
Dua ect limilicudo explicata: POL. OUX
parcibus leparatim dilpolicis proponitur
e explicatur huc ante contractatuerie, (I-
uc ctacim luisterminis indicaca. Nam qua
prius erat contracta dilatari poteA, viprae-
rereunt annimore fluentis aquae. Contracta simi-
litudo est, quae ita explicatur: sicut aquae fluunt.
it a anni: vel quam cito aqua praeterit decurritque
tam cito aetas nostra. VBINOERLCOPOTTeE Qua-
licaris speciem in qua sic comparario, vesi-
milis patrifilius, de corporis habitudine est, expli-
caturque; Ouomodo se habet membris pater. ita fo-
lius. Sed similis patris, notat animum, es declara-
curita: Oualis moribus pater est, talis filius. PII.
Referr illud indagare. Nam ve videovis sententia
in hoc est. an semper ejufmodi est similitudo ex-
plicata POL, Non. Nam quaedam disiun-
ctc explicatur, quadam coinnete seu con-
cinue, vel ve alii enunciant: quaedam conti-
nua
similium.
Conrracta
Explicata-
Explicata
similitudo
duplex.

## Folio 101 — 1677996064:0104
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000104.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
emroeusconnctamto
Uerno reiompedicu
dmils, ellgcenarericu
avelur. beusiertemne.
alium, neundlsmils.
alecus, dc. nutumaque
vacumpaaisuictrox si.
eferi sptim bDm. PH.
dd explicua. Pot. Du_
 aispolis proponitur
ame connallatuerie, i-
miisindieua Nam quae
a siamporest, n pra-
sprarit decunitque
MnONEOpOrTet quA.
l compmratio, rist.
prihatinun ct, expli.
aate mentinpar, ia f.
rstat anim, Bdela1.
pate c, ab B. PH.
DE Nom perilori smenie
e ensmoli nilinturm.
con. Namquaetum dilium
TNVENTTOMTS LOCTCR.
1OL
nua est, quaedam diliuncta. PYI. Ouam
vocas Concinuam: POL. Quando tres
luncrermini re distincti, quorum tamen
extremi in medio conveniunt, ita veme
dius bis sumcus incelligatur, seu, quando
reprimus se haberad secudum, ita secun-
dusadtercium, velati in numeris, quae propor-
tio est ternarii ad senarium, ea est senarii ad duo-
denarium.
2
Continu.
Nempe verobique dupla. Ita in rebus: sicut leges
praesunt magistratui, ita populo macistratus. Sunt
itaque in omni similitudine quatuor termini, sed
incontinua porentiales: Nam mediusrnusre est,
at ratione geminus.
PH. Oux CAdiliuncta similiendo: POL. Discuncta.
Ouando termini quacuor reipla dictin-
suuneur, ve sicuc sopor sessis pratus est, it a car-
menmihi innumeris, sicut se habent eria ad sex
ita quatuor ad octo.
8.
PH. An non es quanta comparata possunt
ita distinoui? Videor enim similiter dicere posse:
Ouantus est pes ad calopodium, tantus est calceus.
POL. Inepte. Nam es hic qualitas est, quamtu
enuncias vocabulis quantitatis perperam. Analo-
eia qualis est seu habitudo quasi dicat. ve se habet
calcens ad calopodium. ita ad pedem. Habitudines
enim quan itatum respiciuntur, non ipsa quanti-
tates. PH. An non noris luis peculiari-
bu
utt
coneacta b erpsia
En sinia silptia. P
inge modu cmpirrl mi
muapue cnractasimi.
am: sunt quae fnuni,
redem coindeleucon
evicla II. GuanII CDII

## Folio 102 — 1677996064:0105
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000105.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
EO2 DRSECEDTA ET DECLARAT.
busdistinouueur illae similicudines expli-
cata simili. CaCa: POL. VLICatE nOEX lunErelacae; l alis
qualis; licucica; quemadmoduad eumo-
dum; cuinsmodiciulmodi, quomodoica,
_CC. P HI. Memini aliquando audire de similirudi-
ne nuerla. Oue haec est ? POr. Ouidam luxuria
mentis potius quam vsus constantia similitudini
disuncta terminos permucant transponuntq, es
altornam vocant quando subiectae seu suppositaeres
coniueuntur. vi cum dicis. Fides ad aurum adver-
sicas adionem similiter se habent.
Aurum
Fides
ienis.
aduersitas.
Sivero: sicut ienis probat aurum. it a aduersi-
tas fidem; dicunt esse similicudinem inuersam.
quam avcxaxer vocant. Illa ratio Craecis dicis
TUT EraM aZ. PI. Ouid confert ista permuta-
tiD? POL. Facit ad coenationem spectandam, es
IXdicula si. virum rationes coneruant an non. Nisi enim fides
milotudines. es aurum, periculum es ignis aliquatenus conve-
niant, non erit probabilis sed ridicula similicudos
vr: sicut fores austro pereunt, ita ferrum commi-
nuit lapides. Tric in comparatione evaenn aEstores
ee lapides, ferrum es auster inepre conciliantur.
PH. Ouid si sic enunciem: Tam constans est
quam ventus. Estne similitudod POL. Notas ad-
exposicionis, Bibuisti parium, sed revera est similitudo. Nan
quanta (ex Troreo talti constantia inesse dicitur qualis vento,
Pot est tamen es similicudinis seu quattaris quan-
tias considerari, vr am breuis vel parua constan-
tido
Nota expls
tndimis.
Tuorsa
prexortioes
elterna
Exempla
licet e
qualio.
ambian

## Folio 103 — 1677996064:0106
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000106.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
mliculines
venoca sunule
quemadi
serulmodu
il
10d
 aiquarta auates su
uccM E POL. Bulm 
1F.1a 1I IIa. py
endo jultule
Aet se vastid.
e
Chasiat.
all
BB nta mitaaai 
ata um taiit bilbn litui
ta rg uc ipta pimnin
est
t pioemntio
Iaela bit sretarand. D
oplis sriui
n tlmaa  AIHBI.
e sciliunmmnu san.
nmum disienim fies
a IH orn
ua miltuaB
uu, iasmmmcnni.
qonione masd E sore
sim. Tan emaisel
ilsadoi PoL dumal
ccin sedim qulureo
aelinis sinquitiaiquot
ea teue r pamII
TNDENTTOMTS LOCTCK. 105
sia quam parua est vento: ex sic reueraerit com-
paratio in pari. Est aurem in talibus tronia. Nam
contrarium intellisieur, nempe quod nulla insit.
Pe. An non sun regulx de similibus: POL. Rogula seu
Exposuitibivim similium, quid petis regulas: P Er. milium
Sentio illis inesse vim quandam ad indicium. Et A-
ey logici aliquas proferunt. POL. Ouasnam 5
PH. Ouas supra dixi, vr: DeCimilibusidem iu-
diciumm. POL. Ai hec recula accommodari solet
tam ad paria quam ad similia, quines de contra-
riisenunciarur idem. Tucellicitur aurem veliudi- De somiti
cium idem genere, vel simile secundum seciem. bus idem
PH. Curita disunt, cum tamen similia sene ar- indicims.
dumentatopicae, in quihus nihii tractatur de iu-
dicio: POT. Est illa regula parius critica, de-
betque referri ad axiomata. Nam indisatur axio-
matum, quae in similitudine coveniant deberees-
seiudicium simile, ve sirnum affirmetur, es alte-
rum; sernum approbetur tanquam verum, es al-
cerum, exc. Vnde postea ad consequentiam adhi-
betur in connexo exiomate seu hypothetico, 
syllosismo. Nam si viola perit ab austro: est que illi
teneritate par vel similis flos aquilegie, hic quo-
que peribit. Vbividesrationem connexionis peri-
tam esse ex affectione similium. PH. Ouomo-
de illa resula esset enuncianda topice? POL. Si-
milium eadem est affectio. Nam estin il.
lis consensus quidam, licet languidus, vt:
de comparatis talibus monui. PH. Ouomode simile nom
dicitur: Similenon estidem.
idem

## Folio 104 — 1677996064:0107
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000107.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
POA PRECEDTA ET DECLARAT.
POL. aliqui vim similium nimis vreent, es
penitus in consentaneorum loco collocare volunt.
His opposica talis sententia est, quod non pro-
cedachrmum indicium ex limilibus, quia
nonidenticas in illis lic, led lalcem habitu-
dosimilis, quae cum Fallanon raro(IC, 12-
menpollic le gerereprovera. Unde orta est
Scepricorum aro. ra Nn.L. 15, seu incerritudo. P H.
Recte dicis. Nam si barbae similitudo faceret philo-
Sophum, capri non forent in postremis. Ita si toga
lacerdotem doctum ex pium. hypocritae forent pri-
mi in caeli subselliis. POL. Duid Philippus
praecipie de similibus. Pr. A Armatiuc
laepius ralere consequentiam aic à Cumili-
bus, cumticcollatio partium congruen-
cium; reluri cum collatio specierum re-
Fercur ad genus rel communes qualitates:
non aurem ad diclerentias speciticas, vt in
pictura Dlaces proportionis observatio: Freo ex in
eloquentia. Flic intuemur senus inquit, quia vera-
que arsestimicatrix. POL. Hloclolenne cA
in similibus, incueri qualicatis convenien-
tiam hue generica uc, luenon. Fenccesle
est aliquid commune elle, cuiusgratiai-
dem de comparatis PronuncIaTUI. PH.
addir ille similibus peculiarem locum a pFOPOF-
tionC. Tu vero nominasti eam similitudinem.
POL. Ecquid vero praeceptorum habet ? P H.
Nihil pene dicit sibi placere hoc argumentum,
quia supeuratio sumtuum sit res maenirsus.
POL.
Philippas de
similibus.
provor
tione.

## Folio 105 — 1677996064:0108
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000108.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
Sut IIII
FCII
luo estuiner
atentiaest, quodnon
aemm es M
dist seat
ccumtallanonmoli, 1a
eceprore iumait
radis, seu inntet. PV.
Labe scutinlosumupie
summm postimi tesins
Cpan hypmissmpit.
legubale
a
d Dacctu ot illen.
colluio spenum re.
communesgualitates.
crennis spectteas, uin
ni screu. Ergoe in
(II, AGuI, GHIA VIIA-
oL. Hoelolenne es
qulcaiisconvenien.
aelvenom linee
ae elle, cusgute
1
 pronumeutuL. PH.
divem lumapie
ncti cae
recptorum bani3 PN
plucmrebui nomminu.
pe
ad  Aille
s  i
TNVENTIONES LOGTOK.
105
POL. Laudat ergo arithmericam pocius quam
logicam. PHI. Fam commendat ibidem. Postea
admonet de vocabulis no2 ~: , aeva NOZa. P OL. 26g95, ava-
athoe linguarum interpretis est, aur ejus artis in doyic.
qua vsurpantur. 2oz rationem, es orarionem
desienat. In Arithmelica convenientiam numero-
ruM. Iaqe. secialiter ex generali sienificatus ad-
hibetur. avanorae plarisque est concruentia es ha-
bitudo similis; Arihmeticis reudcatio rationum
qualis est insimilicudine explicata. an nihil se-
quitur praeseptionis. P Er. Nihil. dic enim in logica
non posse explicari varietatem propertionis. EX-
emplotantum declarat vsum: ve sex hydriae Ebrao-
rum sunt sex amphora Cermanorum, arsumento.
quiarna hydria capiebat duas metrecas, vnavero
metreca, habet mediam amphoram. P OL. EsF
quidem supputatio Arrchmetica: sed argumentum
sumtum est a capacitate pari. Sex hydriae sunt sex
amphorae, quia par verobique capacitas. Fruius pro-
syllosismus sumrur ex speciali capacitate, quia
hydria habet duas metretas, quae constiruunt can-
tharos sexasinta quatuor: quot habet etiam am-
phora. PHI. Proporrio ergo Arithmetica etiam
quantitates tractat ? POL. Est illa similitudo
duarum vel plurium quantitarum, quaquam sal-
tem pluribus accommodent. At in exemplo areu-
mentum non dico esse ex proportione, sed ex pari.
PII. An non potest tractari etiam proportionali-
ter? POL. Potest: ve sex hydria capiunt sex am-
phoras. Nam sicut hyaria continet duas metretas,
i

## Folio 106 — 1677996064:0109
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000109.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
XOS PRAOEDTA ET DECLARAT
ita ex amphora. Pe. Miram est cur non pro-
portionum doctrinam ex arichmeticis repetiuerit.
salcem secundum vulcata reculam aureaM. POL.
Facileid potuisset. Nam li quatuor numeri
velres luncproportionales: qua ratio est
secunda ad rerciam: Ca eAprimae ad quar-
cam. Peaque Rquarca lacees porestinveniri
ex habicudine secunda Xcerria: veluri in
numeris, primus es quartus quem numeru edunt
multiplicatione, eum terrius es secundus. Itaque
si quareus latet, porest ex mulriplicarione secun-
di escertii inveniri, ita ve productum diuida-
tur perprimum. Nam diuisio reducit mulciplica-
rionis productum ad numerum priorem. Sed haec
mitto. PI. Accommodat arichmericam propor-
rionem etiam ad res, ee personas, ut sicut Naucle-
rus se habet ad nauim in tempestate, ita episcopus
adecclesiam in periculo, esc. POL. Hac est ra-
eio logica dispunctae similieudinis, de qua supra-
PE. Cum dicitur: Vsses est Truo, quia talis est
qualis Trus: Estne argumerum ex similibus E P OL.
Explicatur simili: sed tamen valor ex adiunctis est.
si quis est. Ipse autem intelliois nihil inde argui. PF
contradictorium concludirur eodem. Si enim simi-
lisnonidem. Similis VGBI V lysses non est. Per le
rero similicudines apeae non Cunc ad argu-
endum dispositione syllogistica. PH. IFa-
que ratio limilis comparari, cacum porest
prosllosilmiloco adhiberi, instar princi
piirade indicium contirmatur rel dirigi
TUES
Recula an
rea propor
EsO
6. 9. (28
t (a
iliua
dsylloet
nes inepta
e

## Folio 107 — 1677996064:0110
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000110.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
12111B
R. Vnna A WI
en oxdiubunigu
egulareanameo
i l quememmm
pormonales painio et
led etipuei quoe.
a lace qoanuen
acundae denmepti
tn gumndelu
enim e suula. lIgu
ie ermaligtuem sium.
P, Ha 1t pa1 a.
e
Bt loli Habbiti
U C b, quia nB et
CaM t tamlm. LDL.
 ast enmnamtestr
arimhil intingma
iNts sesimn LB.
Dla tinue
sn
aeniso rln migla.
un sel Hat
Ae aihuma popor.
insmansmvele.
iemestat, a pi scoptt
tubirinde piti
al
a l
TAYENTTOMES LOCTCR. 107
EUEEPOL. Fit istad: Sed tame _ declaFa US
peridem, de docemus, reinapologis. Omne
pexceptulogicum ad iudicium quodam-
modoperciner linepropeiue longinque.
Sacis delimilibus. Pe. LAnc etiam argu
meneum distimilium: POL. Est quanquam Dissimilia
Phulippus id omiserit. PH. AC viderur a diiier sae
pertinere? POL. Diserimen est. Dinerlaenim
suncline coparatione. Dissimiliacucom-
paracione. Et si diversa essent dissimilia, frustra
ageremus de similib. Possent. n. inter acruncta esse.
VI. . in disimilib. vestroiu dissensus est, et a in simi-
lib. consensus. It ag ad simplicia veruque posset reuo-
carI. PH. Ouomodo ergo detiniurur dissimilias
POL. Argumenca comparata in qualicare
dissimili, rel diverla. P H. Intellig a ergo dissi-
mile areumentu adhiberi, quado in collatione
reru respicicur qualicaris diversiras, indi-
cacurq: non ita le haberernuac alterum:
POL. Probe. Sed _ noca adduntur, quales  aisse
Cunc, dissimile, differes, aliud, lecus, incer- li
dum ec dispar, de negatio similicudinis, ve
non ica no limilis, non idé alicer, quanqu’à
in muleis noca SicnuIla. P Et. Declararem ex-
emplis. POL. Distant aera luxinis, hoc est, no est si-
milisratioeris es lupinorum. Tie Non, vereges do-
minatur, it a Apostoli. vel no est tale dominiu ApO
stoloru, qua le regu, quanq es apostoli dominetur.
PH. Num ec dissimilialunc explicata paxti-
bus: PoL. Sunt ad modum Cimilium. Nam
Dissimilia

## Folio 108 — 1677996064:0111
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000111.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
XOS PRACERTA EF DECLARATS
in praecedente exemplo: Reges, Dominium, Aposto-
li continua ratione habentur. Et certe necario si
militudnis in omni exemplo locum habet. P H.
ollumusne etiam in Crllogilmo vurpa-
redissimilias POL. Videntur posle. Nam
ille arruit: Nos non resursimus à morte: quia dissi-
miles sumus solibus.: vel non ve soles occidunt ex re-
verruntur, ita e nos. Inde sylloeismus fieri potest:
Si non vesoles occidunt ex redeunt, it a nos oc
cidimus es revertimur, non resuroimus.
Sedillud. EreoBoc.
Verum si quid hic virium est id ex diversis est.
PF. Ouid dehociudicas. Maxistratus non saviat
in subdiros, quia est dissimilis trranno, seunon vt
trrannus imperare debet. POL. est explicatio
a dissimili, sed areumenti valor est ex adjunctis vel
diversis. PH. Exempla dillimilia Cincno-
caunde agnoscenda lunt:, POL. FxFOr-
macomparationis, scu habitudine mutua.
vefabritractant fabrilia; Carmina scribit vel qui-
uis, quasi dicat, disimilis est condirio fabricae e
poeseos. Illam nemotractat nisi qui didicit. poema-
ea meditantur etiam rudes. Esic intelliois ex com-
parationis habitu dissimilieudinem. Nam innui-
cur ipsa sententia in altero secus fieri. Adhuc de ar-
rumentis primis. P H. Videmur praeterisse quae-
dam. POL. Ouanam: PF. Philippus habet
oet perso. locosperlonarum, patriam, parentes, se-
ZIIM, CdUCALIONCM, MOLES, VIER GEMUS,TeS
DectAS, CUCHEUM, ETALEM, IOLTCM. Enume
Dissimilium
osus syllogi
sc.
et
Dissimilia
sinenota
varam.

## Folio 109 — 1677996064:0112
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000112.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
get, Srt,
detmim amngu
encpis amuaII.
cum in bplostuor
Por. Videmupole. Vo
aesagum runnpinisi.
amuri sclionm bre.
uus hade sislgiuo api
velam e ri inr.
urimint muttojum.
Cramnctidu cmsicct.
su. Daisrauunsanat
imili pam. suNMB
Etit. POc. _mplicatio
ciraor cmatdi vet
aple cllimitilmeno-
deluni. Po1. Entor
Cotobimimemun
Canim sctibicrelque
octemliio fabiiiae
ranisiquidilnii quenta
lu. Demdligierin
bndina. Uminui.
eerescem si duden-
a. Vilerm paaiseque
eini Pn. Mispu HI
2, patriam, prentesil
mores, iun gentsi
acalem, morem luM
TNVENTIOMIS LOCICR. 109
eat e in rerum locis antecedentia de Con-
sequencia, eaque distinsuit in necella-
ria seu perpetua, e non necellaria; po-
nic eriam regulas, quod ab ancecedente
ad consequens raleac argumerum seune-
cellario, leu probabiliter; Irem, CUI a COn-
sequente aroumentamur ad antecedens
quaerimus necellario ancecedétia. Ouarc
polico consequenre, valet argumentum
cum oltendimus precessisseid quod lem-
persolet precedere. Monectameniplelo-
cum ancecedentium ex conlequentium
loco caularum effectuum que esse vici-
num, ec incerdum non caulas, sed prapa-
rationes vel subiecta, vel signa, velnatura-
licer consequentia else, re dies sequitur
diem. Ouaeso te explica de histuam sententiam.
POL. Ex superioribus colligere potuistilocosper-
sonarum esse specialia argumenta, seu locorum ex- Patrias
empla, non locoscgenerales. Patria subiectum
CA. Jam solet in omnibus argumentis id tribuia-
licui, quod est arcumenti adiunctum vel conse-
quens. Ttag bona parria areuere aliquid de boni- Parentes.
tate ciuis porest. Parenres (unt caulx PrO- Sexus, (3C.
CreanCCS. SexUS, MOreS; educatio, genUS
vica, aetaS, mOes, in adiunctis plarunque sunt. C’ esta
ReS gectas inter essecta recensui. PVCHEUS
potest inter adiuncta, vel finales causas esse, prout
tractatur. PI. Recteruista. Itaque non est ve
conguerantur alii de omissis personarum locis, cum
tonoc

## Folio 110 — 1677996064:0113
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000113.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
HYO PRA CRPFAET DECLRKAT.
longe euidentius sint eractati in generalibus areu-
mentis. Sed quid de antecedencibus, es consequen-
ribus Por. Antecedere de lequs est disposi
sequenia. Lu PociuS. Itag, es in axiomale syllusismo, es
merhodo vser pancur hae voces, quae denotant vel
ipsorum argumentorum habitu nem, vel prae-
missas es conclusionem, vel partes methodi.
FSttamen eriam quaedam rario nacuralis
ee copica qua indicarur ab aliis per parti-
culas, prius ee posterius, quanquam ancu.
Aius. PEr. Ouam vellem audire particularem ex.
Positionem. POL. Recurre ad superiora. R es
arsuta eAt prior argumento, tacione vir-
curis arsuendi. Iraq argumentum in axiomate
etiam obiinet locum praedicati, nisi quod in syllo
eismis tertium argumetum ratione parrium qua
stionis. seu conclusionis locum mutat incerdums
Deinde caula prior effecto eA nacuraliter,
subiectum priusadiuncto, de siccriam l0-
cuspriorlocaro; Juaedam eciam tempo-
repriora lunt, quaedam polteriora, qu’ae
camen rario accommodatur etiam ad a-
liasarces. Quadam tempore necpriora
nec polteriora lunt, led prasencia; hiene
relata, nec priora, nec polteriora lunevi
relacionis led Siul. Lia dereliguis. In OF-
eis arpumentis eriam es copicaancecel
(10. Nam eorum est priusparribus, se-
nusspeciebus; detinitum detinitione, dil
criburum distributione, res dequa eate-
stimo-
ameceden
SiaC5 con
eoBerim.
la
1
1
1
e

## Folio 111 — 1677996064:0114
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000114.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
lMalalingun
micclai
BuII
cedere delequ ulpo
nc
Smanimast
LErBIIS, Gulp
L LAHIII
Bl
quaedam cuomuri
ecaur ades
rellens, quaepa st.
N audrepaionM.
Pecure ad sipant. la
Ngumenco, iimen.
QNsumeniumumia
peluali, usiqul tusB.
AE IBIIEPAINIGII
a lecum Wuat iMaduI
clecto ek nocuralier
ancto, deleerum bo.
edimenam tempo
 pollerier, qua
odane cium ad 2
tempete
 led pralemmri 
nec pestenoralur
L. Vatereltet  B
1M pe
u, vel patntul
 vlla
a pii
um de
e tesdequell
TAVEHTIOHES LOOICF.
II
kimonium prior est restimonio, sednOn
omnecorum prius estparcibus, nec omni
consideratione. Nam riinductionis par.
res luncpriores. Vnde dicir Philosopbus vni-
verlale aurnihil est aurposterius eAt. Ia rniversala
membra priora dicuntur esse inteoro, quia ex illis
inceorum constat, sicut elementa ex principia
sunt priora his qua exillis fiunt. P E. Onore- Prius dieni
fers prius dignitate, e ordine luccelo- tater exco
niS: POL. Possunt variis accommodari argu-
mentis. Dies die prior est efficiente. Nox prior
fuit die, cenebra lumine, ordine es voluntate
creatoris. Ita dicitur in generatione privario
priorhabitu, ratione remporis, es succesionis. P. IB
deroluntare prius, vicum in methodo proce
dimus concra ac nacura volebat. Prius dignita-
tC ex comparatione exureit. Prior enim qui di-
enior seu aOr. PF. Atqui omne prius es pa
sterius comparatum est. POL. Fst. Sed distin-
suitur hes quibus comparatio accedit. Ouod au-
tem acrinet necessariam es non necessariam seu
contingentem anrecessionem, id pendet affectio
nismodo, de quo in ipsis arcumentorum relatis.
PH. Acqueseo explicationi. Ad Orta acceda- Orea are
damus. Quid vocas Orta3
POL. Oux non sune sux orioinis, (ed a
primis descendunt, de exillis quaedam et-
iam consantur, aut in se illa ConrinenE,
sieut supra prolixe declarani. Iraque ex regu. Recula de
la de vi orcerum tradim, quod perinde oriis.
EIME
d CHEC

## Folio 112 — 1677996064:0115
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000115.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
IL2 PRSECEPTAET DECLARAT.
Lincad id quodarguune, licut prima rnde
OFIMMEME. PEI. Ergonon tancum ortorum es
sentia ex primis est, se d ee vim arguentem illis de-
bent: POL. Interest aliquid. Nam quae non
prosuni singula, multa iuvant; si respondet firmi-
tas prima. Crenus, species, inteorum, nem-
bra, detinitio, distriburio, ralida lunt, non
cancum quiamulta concurrunt prima, led
ee quiarobucta. Descriptio saepe est frivola et si
multis constet primis quorum vis est exigua. Ita
e notatio sape inepta est, quia non armatur va-
lido argumento. PII. Satis id percipi. Ouod
TUINEOTTA: POL. OuatnOr numeTOqUa
tamen binis coniunguntur ob cognatio-
nem speciebus. Sunt aurem coniugata d
nocacio; distribucio et dehnitio. P, FI.
Ouare coniurata es notatio copulantur ? POL.
Ouia nomina seu voces attincuni, quanquam sen-
sus semper sis locicus. Ilinc etiam coniusata
rocantur a quibuldam nomina, e Gram-
macicisrlicaca roce dicuntur, calus, Con-
InGaCa. PH. Ouid sunt coniugata? POL.
Aroumenta ortaab eodem principiora-
rie deducta, ve: institia iustus, iuste. PH. V Ocas
areumenta orta, ex quibus ereo oriunturs POL.
Ex consentancis. Ieaque de srmbolum,
Ccu characterem de vim consentaneorum
habene. Sunt aurem illa causa effectum, vt li-
bertas ee liber; terra terrenus: Item subiectum es
adiunctum, VI: Homohumanus.
P te
Orta quot
Coninata
Conineata
ex quobus.

## Folio 113 — 1677996064:0116
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000116.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
obbta
aun. beurpule
Ino Iant
 si ermagmenil
racs aliqil dinguen
Laian, sip
Elpeciesinrummen.
ribuuo,ratlunon
u concumngimu sed
Descripin seplsuit ust
guammiucliu. II
is cA, quinm anaum.
Pn. Sait ilpis. Duod
J2 Ouniuocmo quae
ungunus oberenaio.
Cur aum conmgata d
uo de teluio. PH.
Gunan MAMEPOL.
uain porquan ser.
Hinc cum conueura
lennomna de Bram-
edlemmu, calus, Con-
us coninguai POL.
deodem puncipiora.
uciussur iust. In. VIIM
tumgoniuI POL
 laque d spmbolum,
d rim conemneonm
acmillucassi udum, uII.
ratareru. Im plicdimB
ab
TNVENTIONIS LOGTCK.
Pr. Ouantum video. Coniugarum affe-
ctum est ad aliud coniugatum quodeum
cornocohaereciuso: POL. Ita est. EImO
in alcero alcerius racio icainest, veeriam is coniuei
essentiam complectatur, _, lic in de Bni- Zoru.
tionibus Forman sepeaelencet cerre. PI.
Necidimmerito. Si enim talis est cosensus, ve alte-
rum alterius naturam concineat, es ex ea Ita prO-
Auat tanquam ex cansis essencralibus effectum es
subiecto existit adiunctum; recte sane in definitio-
nibus formale quiddam habere putantur, es loco
forme finisque ponuneur.
POL. Recteindicas. Non auremeantum
in detinitionibus magnum rlum praebet.
sed e alias arguendo vim habenepracla-
ram; ve foreis est, quia fortiter cessit; vel forritu-
dnepraecellit. P e. Pucohine conspicuum ilem Coningara
esse cur coniusat a non sint ex dissentaneis. POL.
non ex dis-
rexipsa id arguir. Ideo enim coniurata vo- Sentanets.
cancur quia in rno consentiunt in5o. P H.
ehilippus vocauit nominu deriuationes; Philixpieai
casq; diuisic in concrecu d abstractu. POL.
Ferriid posset si nomina lozica intelligeret, ee non
Crammatica; es si concretum es abstractum es-
sent tancum exempla quaedam. Ia coniugata (e
extendunc eria ad verba, aduerbin; partici
Pia, ecC. P r. Videtur itaque praeceptio Philippi an-
sustior esse. POL. Ia puconisi adhibeatur de
claratio. Nocum autem est ab sractu in Gram sbstractu.
maciea rocari substantiuum nomen; con. Concrermmi
Cte

## Folio 114 — 1677996064:0117
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000117.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
2T4 PRAECEDTA ET DECLARAF
eretum vero adiectiuum, quorum illud
quidam per essentiam seu formâ dictum
nominant, hoc per affectionem, quiares
seu subiectum a forma affectum simul
comprehenditur. P Ei. At non semper con-
cretum est adiectiuum. Nam Theologis haevoces:
Dens Christus, ec. sunt concreta. POL. Theo-
logis alius horum rocabulorum vlus est.
Eccerte eriam nomina officiorum habene
concretionem logicam, vr: Custas, pater, esC.
Etsi in Crammatica sint substantiua. It aque velim,
si quidem concrecum es abstractum sint in logicis
recinenda, vt non Crammatice explicentur, sed
locice. PH. Mones oprime. Philippus iudicat
rlum coniugatorum admodum necelta
rium, cumque reciprocum a concretis ad
abAracta, d Contra: quia inquit concreta
monstrant exempla Formaruin subiectis:
es reculam addit: cuitribuieur concretum,
ineonccesse eserem esse, que eACFEULVO-
ceabstracti. POL. Suntistaita in specialibus
quibusdam exemplis. Vides autem eciam Philippi
indicio posse bene definiri per hoc arcumentum. Si
enim in definitionibus formas spectamus; ex con-
ineara formam exhibent, non sunt eludenda inde
peritae definitiones. PH. Estne hoc perpetuum:
POL. Est. PH. Dui fic ergovr Philippus dicat
non valere consequentiam, si arruere velim:
Trrannice egit; Ergorprannus est:
POL. Philippus putat inesse aequiuobationem
quia
sus cont
catoru ehi
tdodod

## Folio 115 — 1677996064:0118
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000118.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
a  Batih
 uta
Torma Aelum lI
 Ms IBBI IBI
 hohumes
Shasconerea let Theo
en rocabulommlvell
renim oltieimnntibeni
lortem M ecsapo e1
easur subsonuibqulu
b alssiam sumliin
Commliennm, set
 eme. Msu indical.
eum admomnecella.
Ceoprocumdunerets ad
aca: qu mi ConCret
pltominlubiedis.
criburus conererum
velle, que ctterturro
emistanam specialibu
Pduaumatmebil
orpabuc guumuIl. S
fermas spedanr; B1M
hat, uon sant dltundeina
DR. Estre lu ppan
exsimuneispul
anion, sagmenim.
u Egorpa i
am sapui
TAVENTIOMTS LOCTCK.
quia coningata signent incerduactionem,
incerdum habicum. Abrnavero actione
errannica, tabiEL EFaNMINO PUTaECON
cludiposle. Sed istud est inverog. Si enimty-
rannice senificar modo actionem, modo habitum.
curnon es trrannus? Itaque firma ex solida est af-
fectio. Hoc monco, sitgrannice accipitur de actio-
nerna: tyrannum non pesse de habiruintelligi. St
ergo aliquis vellet Judere nominum ambicuitates
e cum crrannum habitu ex una actione conclu-
dere, qui non nisi actione illa yrannus foret, is so-
phistam aceret, es per elenchum aequivoci refelle-
retur. PH. Ouaeso te expone es reliquas voces
in desnitione tua. POL: Cum dicoaprin- A principso
cipiorno deductas oporcerre incelligere,
elleratione affectionis in coniugatis duo,
deductum
principium Ccilicet quod in Grammarica
rocatur primiciuum, e ca quae a princi
pionon quonis modo, lediuso continuo
dependent; rnde de pene eodem eHerun-
tur Cono. Sed cum addo; varie: accipiendum
est, principium quidem ruum esse secun-
dum naturam; at quae inde deducuneur.
Polle cse mulciplicia per rariationes plu-
res Facta, sicur coniugationes, declinationes es
alia in Crammaricis ostendunt. PH TL. Est-
ne illud principium in omni comuratorum v-
su, itari non possum arguere conivurte sest ad-
hibito illo principio cum omnibus inas dependen
VHS6
Cuuum
atum len teinal

## Folio 116 — 1677996064:0119
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000119.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
AIB PRACEDTA EE DECLARAT.
POL. Respiciquidem eiusrirtus in o
mnibusporest; led eius accommodatioim
vlunon estnecellaria semper. Nam e in-
terreliqua coniugara pollum arguerelo-
sicc; veluri iaste fecit; ergoiustus est: quanquam
de iustiria tanquam de fundamento taceam. PH.
Suntne concreca loco principui, an ab-
Aracta: POL. NacuEa COrum variaL. In-
cerdum principium est concrecuim, vtho-
mo. unde diciturhumanus. Incerdum estab-
Aractum, vriustitia, vndeiustus. Et ab humanus
deducitur humanitas. PFT. Cur non contrahu-
manicas est principium, humanus deductum ab
illo; es iustus similirer, unde institia: POL. Ouia
forma inexistunt prius. Et licet possit disi quod
abhumanirare sit humanus, es sic illa principii
locohaberi: tamen nunc dissentio; quia aliud est
prius, nempe homo, a quo postea dicitur verumque
Nontamen in erusmodi multu contenderim. Nam
Crammaticae voces non rarovidentur arbitrariae
derivationis esse. Logicus respicit principium es
causam in arcuendi virtute potius. vi homo anima
ratiocinante es corpore constat. Ex verisque existit
humanitas es humanus. Est ergo homo principiu.
De reliquis non laboro anxie. PH. Satisfecisti
de conineatis. Duid Nocatio cA: POL. N0-
minis incerpretatio. Nam hoc nocare cA.
nocam scilicet rei exponere. Nocaaurem
illa rocatur alozicis nomen. PH. Multa
possunt esse rerum nota, reluri litera, characteres
hien
principia
conieat
rum
De Nota
tione.
NOTa

## Folio 117 — 1677996064:0120
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000120.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
deius reconnonau
cellomn lemper lum BM
e
de
geinsm i paqu
desuruBaalI. PH.
eu loco prii
auca eornnur M.
mell concumm, nh.
Lramm. Intudimet ab.
pierntinsme liternis
ea. PR. CmBa arI.
2, bamam bbuum ab
e, mde inssi eot. Duia
 Tella psi luiquod
nu, e scili pincipi
 agtite ,a al  b3b
en psutuite rtiunque
hralrmmderim dam
uerilntur abilraiu
isii pinipime
aeqummibminnina
ccosat luninus cissit
CA agubomi pmipia
 ome. Pu. Sissecist
Norvio ell PoL. M
ae Namsdeno
IaespOnEC Soan
uebl
 loitam M. I
pill, 
IRVENTIONTS LOOTCK.
bieroslyphica, certae manuum digutorumque dispo-
sitiones, nutus corporum, sont es alia. Num ex ho-
rum interpretatio huc pertinet: POL. RevOLarE
possunt ad nominum interprecationem. Princi-
palicer aurem intelligitur a menceinuen-
caoracio ad restarionis honihicandas. (leC
enim quod ad vlum externum ee com-
munionem actinee in locum rerumve
nic, adeo rr exhac illae intelliganeur, non
alicer ac hinfinuarae Forentillae. Hurus voces
cum interpretamur. solemus instrumento locico
vei quod notationem vocamuS. P E. Ouod est
fundamentum huius interpretationis : POL.
Aucoritas sapierum, consuetudo publica Nominum
econlentus sentium. In logicis à peu-inventiones.
dencibus soler nocainveniri exaliquo ar-
oumento primo; de inde quoque ratio
reddi. Vbirero noca lunt ex aliquo calu
enatae, dx per consuecudinem in vlum cra-
etae, nihiladmodum Colidi CubeA: In sacris
Deus hominem vocauit Adam, quod interpretan-
tur quidam materialiter quasi ex rubea terras
aut sanguine existat. Nec in Deum cadit temeri-
tas. Ttaque ex hac nominis interpretatione ar-
suere possumus. Ita Tsrael nominatus est, it a le-
sus, Johannes, Cabriel; es alii. P E. Fodiecum Fortuita
quis Philippus aut Vrbanus nominatur, num pos-nomina
sum per notationem inde collivere talem esse equi-
sonem, aut moratum hominem: POL. DICIEUE
quidem convenire nomina plaerunque
rebus

## Folio 118 — 1677996064:0121
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000121.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
AB PR EOEPTA FF DECLARAT.
rebusluis: sed qaea couenientia Forcuita
esnihi graui côsilio e deliberatione im-
posicunome licinihiladmodu ralet in aF-
suedo, estque vrbanus saepe valde inurbanus. PH.
arguirnenota reipsam: POr. Noniplamrem
nih consequenter, sednomen. Itag. dicitur
nocatio non rei expositio sed notae sen nomnis. PI.
Annon es phrasesinterra bucpernet, es senten-
tiaruinterpretationess POL. Noreterc, rnum-
nenome an multa exponas. Nocatioverobique
est. Sententiaru expositio buc no porest referrini-
Aquatenus earum noca declarantur. PH. AF nO-
men non est verbum: POL. Ouidtume FliCNOn
incelligimus nomen Grammaticum led
losicum, leu quamuis orationis partem.
PF. Cur non rectius dicitur eeymologia, vi Phi-
lippus habet? POL. Vocem illam relinquimus
Crammaticis. Logicus vi dixi metalem rationem
nominis, accipit, sive enuncietur sivenon. Cicero
in copicis: Multa etiam ex nocarione sumuntur. La
est aurem cum ex vi nominis argumentum elici-
tur, quam Craeci Eiymolozian vocant, id est ver-
bum ex verboveriloquium. Nos autem nouitarem
verbi non satis aptifusientes, notationem voca-
mus, quia sunt verbarerum notae, 8 c. PH. Nist
fallor aristotelici elechri eguinocarionis, aim-
phibologix, Aigurae dictionis, aCcenEUS,
compolitionis, at divisionishruc pollune
reuocari. PO L. Si Aristotelica concinnitate de-
lecaris, no prehibeo;icatamene dibas esse praecepta
homo-
Duidar
suatnota.
Chrases.
Etymolo.

## Folio 119 — 1677996064:0122
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000122.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
Mercoverien
colilio de delleirionen
cathiladmo
idlet md
seperatinatm. P.
. POL. Soiplmren
dec, lednomen i dim
Eis scenao smi n
pabus prinabsiul.
Poc. Montmicll.
aciponss namiuq
nEHH
e pr oslhl.
OL. Guimi monou
nen bmmmium sed
SOTIBVAITEM.
el a
guobea Meli.
L. Prmilon icingumM
ubu ualmrationem
vin suenm. Ciu
asimmIHI. Et
mmno elici.
parm. Ictr
u minora
B. WIdniB Hont
mnama sl. n. His
Desbiost
ae ections, neeum
r pollim
HHM
TNVENTIOMIS LOCIOF.
Bomocenea, quianascutur ex vsu hecerogeneoru,
seu on vitiis, de quib. non peculiaria facimus praece-
pea, sed ea ex vireutib. iudicamus. Oui d apud Phi-
lippu extat de nocationed P E. NihiL. Puro enim illi
notationem esse quidd a aliud, sicur es auroriRhe-
toricoru ad Terenniu qui it a vocat descriptionem
naturae alicuius per siena seu notas. P OL. Lepidu
caput. Deetrmologiae logicae praeceptis quaro, no de
hypoeyposi illa rhetorica. PH. Nomenrei, ety-
molosia periphralin, rocat ricinos locos
detinicioni. Ferbi de dehnitione eractar, philippiea
specie quanda leu modu dehiniedi appel- de notatio-
lac detinitione nominis, dicitqi p CIcnOn ne.
Fallanomini, linsua, houre, phralisincer-
precacio no intellisespuerilé eermologia
qualis sit Colstirii, quali Colis ctacione dicas,
sed erudica enacratione phralis in iislin-
ouis e maceriis de quib. dicendu est;ve qd
Csesse (ub lesc. POr. Videndu est ne a natura
nocationis ad amplificarione discedatur. Oua aute
etymolozian vocat, notationicoeruere iudico. PC=
gdrecularu habet. Pe. Duasponir; rna eA de
pprietare Termonis, ex qua dicit argumeta
peci obleruada ve: cufili Deivocatur De.  Regulae de
priecas sienisic adi ostedienatur a Dei seu divina illi etymologiae.
copetere: qua si voxDe,no sit aquocaneC axvSonO
 aut modificata, sed ppria. POL. Nohaecnego.
Veruntamé oporcet te pspicue interprecari nomé si
qdé debet esse notatio, ve De significat eu q suana
tura duinitate, seu substatia divina habet: aut in-
terduI

## Folio 120 — 1677996064:0123
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000123.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
Y2O PR BCEDPA ETDECLARAT.
terdum etiam eum qui divinum sustinet officium.
In phrasi vero toannis priorvalet interprecatio.
PH. An non hucreferri vilium ouvsononas po-
test, es modi seu rropifcuraque rhetoricae ? POL.
Consentio, si non obtrudere progenuinis praeceptis
velis. Duairem rhetores habent de scri-
PEO, ni enrco eodem perrinent. PH. Alte-
ra Philippiregula est, quod, vbi verbagignane
absurdicace incellecta line Rgura, decur-
rendum sic ad Aguras, ex quaerenda con-
cinna incerprecacio. Ablurdicas aurem
duplex est philolophica, quae eR sensus
de racionis euersio; e Theologica quae
mandato Dei expresso vel Adei articulo
vim aAerE. POL. Verum est quodnotationes
quaedam exursant ex argumentis comparatis, dis-
sentaneisq. Ia facile parior huc referritroporum
Pheroricorum expositiones, quanquam aucor ille
motaphoram, allegorian, 3 c. etiam ad similia ap-
plicet. Monen di sunt mniores ne putent rem arbi-
trariam esse illam expositionem in scriptura sa
era. Multi enim absurdas sententias pronunciarut
eas quae expressum Deimandatum babet, es mul-
ti repurnans dicto scripturae, nec ullum euertunt
articulum. Omnia transformare in allecorias es
alios troposnon est interpretis, sed peruersoris.
PH. Ouomodo sunt declaranda tropica? P OL.
Declaratio Duiarropi exargumentorum logicorum
permutatione, aut dictionibus exurgunt;
ipla agumenca, (cucropi fundamenta lta-
ci
absurditas.
Interpretas
810 scriptio
ra
Troxorum.
H
p1
CMM

## Folio 121 — 1677996064:0124
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000124.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
e dimm ssone
pucru uupu
Ianim
Mempilspasi
Esuagitumal Po
l hulas pogumpais
hecores labur de leri.
lemperinem Ia. MC
quadl, ibi reb geral
ecta lnehou. Ae.
Mas, de quarna 
caio. Aoludiamude
ploplica, queet bulus
ad; de Thecbogus quae
piello vel houimiculo
Paum cgulivaiones
iim punu, dis.
issitrpornin
 AHIBT I
ten  smilia ap.
epun reinaibi.
uminsuipima sa
lesarmipormiaiu
odambi, bu
ime, uci mun
vasummendgnm
opeia, sidpumsult.
Cucloantampuil lO
mentormmlocon
dictionibus cuureur
ropiturdmental
TNVENTIONISLOGTCA.
12+
rim indicabune expolicionem; vetronia ex
dissentaneis est. Cum isitur aliquis impurus voca
turegresius, notatio sumetur ex dissentaneo, quod
sit is qui nihil in se habet propter quod sit praereli-
quis seligendus. Tramet aphorae sunc cum a simili
transtata vox est. Cumitaque crrannus lupus voca. Furiosus
tur, explicabimus lupum per similitudinem quasi Daracelsus
sit is qui animo repraesentat lupum. PH. FYCO esse rocirat
cum Cererem poetaenominant, intelligentes fru- luxi sub for-
mentum, notatio erit interpretatio talis ex meto- ma homi-
nmiacausa? POL. Prit. Dices enim Cererem, l
quia frueum autor fuerit poni profrueibus. P H.
Estnehie rsus notationis solus ? POL. Non est.
Nam noca arguimus nomen, e vicisum rsus reci-
etiam cerrio argumento. Pthic obseruabis in procus nota
Philippi praeceptionibus, quod argumentorum seu C notatio-
locorum rsus non tantum in argument ando sit, sed
e in explicando declarando, amplificando es si.
milibus. PH. Est istud hercle verum es philippus
imprudens in reiveritatem inductus est.
POL. Copiosius ac inscirueram de locis su-
perioribus tecum sum collocutus, quae restant in
2t6.
pauca conferamus. PH. OuaenaM E POL. DII- Desinirio et
cributionem ee detinitionem dico. P et distribusie
at hi soli pene loci Socrati Dialectica dignisuns
vist, es est certaillorum doctrinartilissima, am-
plissimague. RogOitaqe vt es inhiste virum prastes.
POL. Petere ex aliis copiam potes, ex praesertim
ex Philippo qui sac frequenter illorum praecepta
InCHICAUII. PH. Respondebis saltem qua teroSO.
Ouid
dicit in eo
tumanoo

## Folio 122 — 1677996064:0125
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000125.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
I22 PRAECEDTA ET DECLARAK.
Recula de Ouid praecepit de distributione RamUSE POL. Ante
dest. 55 desi. definitione generale axioma posuit, explicans pro-
prietace comunem distributioni es definitioni: 
est hoc: in veroq; arouméro illo est affectio
reciprocationis. P H. Ouid istis verbis indicat?
POL. Nostivim relationis tractari quidem certis
praeceptis suo loco es ordine pasitis, sed extendi in
omnia relare affecta. Iaque no tantu causa vicisim
arguitur effecto, subiectu adructo, es c. Sed e defi-
nirio desinito, distriburio distributo. P E. Cur hoc
noin generali loco omniuareumentorués affecto-
rumpositu est. POL. est istud definitione arcumeri
expressum; At hic desienatur aliquid peculiare.
PH. OuodnamE POL. Non esse simplicem
relacioneI dE RCUCFLIONCM UEuaM Fan-
cum sed d reciprocationem adeorealte-
rum alcerius ricem suppleacinrationisr.
Cu,  notcin exreris locis. Nam causanun-
quam potest ponipro effectu, nec subiectu pro ad-
iuncto, nisi modisicate. P HI. Ouid si dicere etia boc
rropicum esse cum definituponitur pro definitio-
ne e contra. Videntur certe periphrasi, es hypo-
eypose istud desienasse. POL. Non est istud Rherori-
cum nec modisicatu, vinec autoru consensu com
probatu, sed affectio logica. Frustra itaque confugis
ad eroposrhetoru. PII. Onomodo definitur distri-
burio a Ramo? Nam a Phulippo descriptio e subie-
etisponitur quadrupliciter diuisis, cu inquit: Di-
nilio est cum rocem in lualigniticata, vel
genusin species, rel torum in parces luas
Ceu
AI
i
1
1
d
est
Au
ast
at
eit
Distribuiio
quid

## Folio 123 — 1677996064:0126
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000126.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
(1I
uinimdom
e erim.
sit, nstin
peistubmimibthurim
iméto
atteli
M. Duid sembintis
aleimianaaptm
LUaque uotanius nism
uadin bil et.
oumnib ssili
 Eistu moneti
esenam du u pllaiB.
oL. Honcheluplicem
caeclionemmmum ran-
cocaionemaleorealte.
aluppleuneionisv.
ccslocis. oncassanun.
Ecta, us siliedi pro nu
DaBit sidmematus
mapnum po depuulo-
nepishiast, elyspo.
Poc Vinctistulatum
nvec auniuenspasina
siea coustaanu m
eu ommalobn
CabIs pou
Patterd usse, 
trater in seall.L. CM 1B
inlua liguli
terumi
TAVENTIONIS LOCICL.
123
seumembra partimur, velaccidentia sub-
iecti eNUICFAIUS. POL. Non assequitur haec
descripeio amplitudinem ex dignitatem arsumg
ri. Per duisione vocis in sienificata indicatur qud Divisio vo-
dem exemplum diuidendorum adiunctoru in sub.
jecta sedvt ipse intelligere potes, lonse ansustius
quam par erat, cum non haectantum adiuncta sint
dividenda sed e alia. Ouidam vocarunt distribu-
tionem accidentium penes subiecta. Deinde omitri-
tur distributio inteera causarum in effecta, es ef-
fectorum in causas, ex pro singulis singula saltem
ponuntur ex épla interri nempe in membra es se-
neris inspecies. Pbivero reliquae causa. Bene tame
factuputoqe Rameae sententiae restisia apud Phi-
lippum invenianeur. Vnde facile apparet cocilian-
diratio. P H. Intellico ista. Sed quae est candemtua
Cis.
desnirioe POL. Distributio cCargumetum Ramea de
orcu, cum cocuin parces distribuieur. P e. finitio des-
Anno es boevitio sumE N a distribuere totuinpar. tribucioni.
testantu est unius distributionis. Partitio no est o-
mnis distributio. Deinde no est exculta saris defini-
1io, qa fit P aeque obscuru, nec corinet argumeta il
lustris scieria. Ouis nescie distriburione esse cu dis-
tribuimus: Sed gdviruq POL. Desinirio lesirima
est. Tocu ex parres no ligniticat id p Tu vISs
incegru d membru, led qd generalius. PH.
Ouid ergo cAtroruiP OL. Argumentum q Zorum
CoFInEEPIaFTCS: sicut vicissim, Pars CA G COTI- Pars
neCaTOTO. Narelate se balet, es desiniu mutuo,
 indicatur veriusque proprietas formalis p suasvo-
6

## Folio 124 — 1677996064:0127
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000127.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
T24 PRECEDTA ET DECLAKAT.
ces. Nam Torius est continere, cohiherequ
luoamplexuparres; parcium vero cRin-
ellerori, e ab eo cohiberitaquam a pro-
prio affecto. PH. Nondum mihisatisfecisti.
Nam adhuc videris nihil aliud dixisse, quam quod
alj interri in membra sectionem appellant. POL.
Pox Fotum comprehendie omne quod
Pocest diuidi, line genus sic, Civeincesru,
hiuc quicquid aliud. Vox, Parssigniticat
non membrum cantum, sed quicquid di-
nisione factum est, et ex toro distributo
exlit. PII. Non iea lace accipitur vox ab aliis.
POL. Ouidrum postea: an non es genus totum
nominamus, es tocam virturem; es sic in aliis .
Ouod porro reprehendis definitionem per coniu-
earum, inique facis. Nam ex superioribus paruie
id legirimum esse. Et Phil ippus ab eodem modonon
abborruit cum dixit; divisio est cum partimur:
quanquam in hoc distet a Pamo quod sigillatim
enumerare voluerit species diuidendi, pro genere.
Coniunce vero omnia qua ad desinitionem sunt
adhibita, nec erit quod conqueraris. Cenus distri-
butionis est, argumentum orrum; unde intel-
ligisillies vim arguendi distributum esse, es sim-
venienda sit, unde debeat peti, nempe ex primis
e quidem consentaneis. Forma ex finisco-
incidunt in voce D LS ZR LBVLMV S. Hoc enim
est esse distributionis, es huius gratia adhibetur.
Locum est subiectum circa quod occu-
DaTUF. Parres sunt distributionis in EOTO
eHe-
Porum
Explicatio
desinisionis.

## Folio 125 — 1677996064:0128
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000128.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
1
Commnete, cosi
Deoniber
P. Dondimu
tra sctionen p at
comprehendi me qu
lue genus li hrinin
Labud. Von, lugulia
on cumrum, sed quiqul
melt, dex raobtibu
Dicalacemcipiomdiui
Vec. Munom bguu Imun
q’on imment, bsin abi
Candis defnicia p ni.
Nan en spprintupatui
Chisppus ab eolmnlonon.
i uisso est cum pulimm
laa dano quad spilit
midniton, pogcueie
ou al Hniun sint
epua. bum issit
mumonum ninel
tsibino
 ltim
etIB. Cue
venibilabud bol, qun
DiSTRII
1
THVENZTOMIS LOGICE.
efecta. Vides ergo quam immeriio ramum ta-
raveris, Pt qui necessaria omnia ad intellicendum
quid sit distributio, congessit. P EI. Dilucidere ex-
pediisti. Sed quaeso reestne idem, Distribuere, diui-
dere, parciri, es si qua sunt similia? POL. No-
tum est aliquando vsurpari discrepater ista verba.
veluti partiri est integrum in membra secare: it a
secare frequens est anaromicis, es opificibus, unde Da idore
secare corpora, marmora, esc. Distribuere es di-
uidere autor ad Ferennium item videtur accipera
aliter. Sed cum omnium eadem generalis sit for-
ma, proindiscretisiam habemus. Philippus quoqe
aenouit istam genoralitatem, cum in desinitione
generali posuit vocem divisionis es partitionis:
PH. Vere dicis. Itag, fit veinde rebi assentiar ma-
sis cum partem es torum generaliter explicasti. Si
enim parritio est pro divisione, quic quid diuiden-
doefficitur, pars erit; es si pars est ista, eotum non
minus erit commune. POL. Bene sentis. PH.
in non sunt quaedam recula de 101O ? POL. PC- Repula de
trus Pamus seor sim nullas collegit, quod facile pa-
teant ex doctrina propria. apud Philippum procul
dubio extabunt quaedam. P It. Discreuit ille ar-
sumenta ex duplicirsum inventione, es syllogismi
constitutione. Inde puto ad generalia praceptare-
nocanda esse quae de his habet: POL. Recense il-
la. PH. Atnon hocloco; Nam totum es pars il-
liest pro incegro e membro. POL. Fortassit
generaliora praecepta habet quamipse putanit. Lartum
H. Tuiudica. Ita praecipit: Parrium alix lune destribuiie.
min
Farieiri.
decaire.
Distribuere:
Ld1dC Par
Ab15.

## Folio 126 — 1677996064:0129
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000129.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
I26 PRACEDTA EF DECLAEAES
minus principales, line quibus incolume
porestellerorum: Alia principales; sine
quibus esse Caluurocum nequit. POL: AC
nullurocu eACaluu ablq; parcibus. Adeo
enim hrimiter connectuncurhaec duo. Ve,
Sicut Philo sophus quoque scripsit: rocu d partes
omnes coniunexe nacuralicer sintide: de
Conlertantur reciproce. Porest auté illa dis
tributio non in intezro tancum es membro esses
sed es in aliis quibusdam. GCnCtis OmneS PaF-
ces lunc principales. Inteori quaedam (unE
Quaedano: Ita de reliquis. PHI. Est es alia distri-
burio parcii. POL. Ouaistas P E. Nominarim
principalium, quarum quaedam rocantur
elsenciales, quadam inceorales. Ille conti-
neccaulas essentiales materia _ FOTIAI,
haemembra corporea d numeros. POL.
essenciales causae in plurib. locum habent; imo in o-
mnibus effectis essentialibus. EF inceoruinon cA
corpuscantum phrlicum, sed quicquidin
membradiuidieur, vtoratio; poemas esc. RC-
sicitur tamen ad quantitaré sive corinua sit. sive
discreca. P H. Regulas inde pmic duas: POliTOtO-
conccelle ekt, poni omnes partes princi
pales: e destructa una principali parte,
corum destruitur. POL. Vis barum recularum
est generalis. Nam per omnes species diuisionis, to-
tum est quod ex partibus constat, seueas comple-
Cuur. Si ersotoruhabes, parcibus carere no potes.
intellisis autem eas partes qua à toto continentur
secum.
Partes prin-
ripales.
Regula

## Folio 127 — 1677996064:0130
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000130.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
12
h. CG
l. AlIa
CoM
DIBiII
dilor
lait abses pr
IB. A0
connectumutrtuo
aucdliuui
OCC. Pdta euill
 iaium bentusi
im Genensonnes se
ales. lucegriquaela
Lrt
qis P . B mnnsi
usm L B. Poniu
um quadmnemur
Bcaen con.
maettilitomutat
Eporeadenunetos. PO1
ib rambibent imoino.
Elimercunonen
luum led quicquidin
Naai, pieL, BClB.
aestuciviuua si st
uit liaipemo
n omnes panespinet
elle rna principli pute
Por. Ibbamigula
ommsspecuidnsi
ser
1, pattibu laltibi
NIqua AIBIIIB
THVENTIONIS LOGTCAS
secundum naturam, quaeque afficiuntur ab eodem.
Nam quod aliquade adiuncta pro partibus ponun-
tur, id viciosum est. Ita vicisum cum ratio rotius Ciriose
sit correlata partibus, quacunque parsponitur, ea
quodammodo respiciet Totum; Si ponuntur con-
iunctim omnes, totum aequaliter respicitur; si dis-
unctim, neutiquam. Imo torum tunc poninon po-
test, quia ex definitione liquet, id esse, quod partes
continet, seu naturali vnione coniunctas in seha-
bet. PHI. Preo de genere es specie, inteero membris
e reliquis omnibus regulas istas interpretaris.
POL. Ia est. P E. At non necesse est parces minus
principales corradere, ee non necessarias. POL.
Cum deroro e parcibusloquor, incelligo
connexanacuraliter, aut qua prxlenstra-
ctatio requirit ommia. Ouid mihi cum illa piy-
sica sapientia in logicise PH. Pulgo circumferutur alio regula
e aliae regulae; vr: Locum maius CAt Parte; de 10t0 C)
PATS MINOF EOTO. Suntne e halogica E POL. Partibus.
sensu logisae sunt. Cum enim eocum non parcem
ram contineat, sed parces, id amplius esse parti-
bus necesse est: sed nonvsquequaque amplitudine
eadem. Alia enim ratio generis, alia integri, esc.
PH. Cur ergo dimidium plus toto nominatur Dimidiu
proverbio? POL. Virtutis nomine, es difficul- Plus toto.
tatis. Principium enim mole minimum est, at po-
testate maximum: Et qui bene cepit. faciles habet
progressus. Non autem verum est axioma si natu.
ram corius es partium ipsam spectes, e non cir-
cumstantias, es virtutem:
Lajuncta
propartibu

## Folio 128 — 1677996064:0131
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000131.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
T28 PRAECEDTA EE DECLARAES
Pri. Ouid differunt Totum, omne, vniver:
sum; persectume POL. Deroto audiuisti. O
imnC, seneralitatis est noca cotinens affirmationis
vim. Itaqe vbi ponitur, pronueratio est na ra X ar-
205, quod sic cum conseques seu praedicatum omne.
omnitribuitur anrecedenti: Recté ereo dixeris esse
Penum attributionis generalis cum affirmatione:
Dissert a toto, quod omne tunc adhibeamus cum
de divisis sermo est: at Pocum, cum de indiuisis:
Pr. Nempe omnempartem dico cum discretas
intellico ac totam parrem cuminam. P OL. Pla-
runque ita est, quanquam locutiones varient.
perfectum. Perfectum autem id est quod vel forma finege
Eniversum: vel adiunctis absolutum est. Vniuersum vero
nota est inductionis qua ex omnibus parcibus vni-
versale collisitur. PH. At hoc videtur etiamo-
mne esse. Nam vniuersa es omnes partes collicun-
tur. POL. Imoporius torum est. Namronad
ones rara ueeos sibi opponuntur plurimum. ro
nara Warros non raro etiam est na d oxs, at non
omne. Cacholicum enim seurniuersale reci-
procum est; at non rorars. caerros quodlibet:
PH. Intelliso ereo vniuersum rd dxor esse am-
plius quam ro rar, quia hovilincluditurE P OL:
Erras. Non, vecocum és partes, se habent. Sed in
psu distinguuntur ita, ve quaedam sine cathelicas
quae tamen non va ra narros enunciantur. vi Ho-
merus est scriptor iliadis: quaedam vicissim dara
iarros, quaetame non catholica, ve: Omnis asinus
est quadrupes. Moneo camen philoloptio
etle
1
1
Catholicu.

## Folio 129 — 1677996064:0132
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000132.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
21
Cu Tuin, MII, I
Ou. Deim i
auchmacoimm ffine
prenudin2
oltiontiai
Ia l rnr n
Led. a Lot un, imlint
mpatem lomuasun
poremcaminum DOL. MH
rerpuen bumimnaint
n ulet quol il sraisuus
un cI. Tnuelm rno
rera exomiu palibu ri.
Ex. de tuc mlMNImo.
s pritet. 10
elenest rd odB, At IBI
e senvimisu elta
em variis quilbel.
mansum it dns seaM.
pisbocilimllinieou
C patis sibuu. Sldit
ac, Mt quedon s abibisi
ranids nm B NIII.
Lulu. quednu visli e
eratmtibit
loneo camen puldus
TNDENFIOMIS LOGICK. 129
esse duplicem vsum 5 na. dor V. P E. Fg0de
latinis voculis quaero. PO L. Loeicus principaliter
non voces sed res considerat. Si tamen voces inspi-
cis, nocum est confundi aliquando sienisicata. L80
tocum e vniuersum proidem haberem. Nam es
Craci communieant notam ro oxov. Vocem omnis
progeneralis attributionis sione relinquerem, e-
iusque afsirmatae sicut ro Nullies. necarae. P H. A6-
qulesco. quadoquidem non ienorum est, etiam si-
enum Nullus, vocarivniuersale. Suntne quaedam
distributionis generales doctrinae? POL. Sunt; Rex de dis-
ex quidem prima est: licur corius in partes
tribitione:
distinctio appellatur distributio: ita colle-
aio parrium ad constiruedum eorum di-
cirur inductio. Pr. dudini ante esse quod. inductio:
dam iter reciprocum inter torum es parces omnes
coniunctas, tune hanc affectionem muruam vocas
inductionem e POL. Neuriquam. Distri-
buenci propoliex lunc parres: Nam has
dividendo pecic. Iplaactio ad parceS. Vo-
eacus distriburio. Conera cum ex parcib.
conpresatis consticuimus eorum, actioni
propolicum eA cocui, sedipsa vocaturin-
ductio, Ccu collectio, cioazcogn. PH. Cur
itanominatur, cum tamen aliis logicis sit argu-
mentationis species: POL. Ideo vocatur indu-
ctio quia ad unum eorum inducuntur convehun
durque paries; seu ad vniversale menis consticuon-
dum inducimus singularia. Non autent est silloei-
smus peculiaris forma. sed cum terrium arsumen-
tun
gceali im nrun
ose b omu poi coligun.
am innel. Vaniored

## Folio 130 — 1677996064:0133
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000133.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
Y3O PRECENTA ET DECLAEAE
rum auc prosyllosismus est collectio parcium (eu
inductio: runc sylloxismus inde accipienomen, sicut
es exemplum vocatur cum prospllocismus est ex-
emplum, es definirio cum cerrium arcumentum
est definitio. PH. A1 peculiaris forma sylloxismi est.
Nam enumeratis singularibus omnibus infertur
conclusio. P OL. Falleris cryD si. Nam illa singula
rium coaceruatio est assumtiprosylloeismus, vel as-
sumtum: vi bestia sentit, sentit es homo. Omne
ereo antmal senrit. Syllogismus perfectus foret:
Si bestia es homosentir, omne animal sentit:
Sed illud: Ereohoc.
PH. Dicisvniuer saleica colligi. Putas ercor-
niuersalis consticuendigraria esse inductionem. AP
eadem est es tocius: Torumitaque es vniuersale e-
runt idem. Ouod mirabile est: cum vniuersale sit a-
xioma; tocum vero arsumentinomen. POL. Du-
plicier accipicurrnivertale, veante expo-
lui, exirice proaxiomate catholico, d 10-
piceprotoro quodam. Lclaneveriquein
leruit inductio illi, recerrium argumetum
scu medius terminus; huic, peargumen-
cum limplicicer affectuim, vE CxeOexUI
sac incelligaturq; scu consticuacur vnum
vnivertale, veluti. Homo ee bestia animalindu-
cunt ropice: ac hominem es bestiam sentire, con-
cludunt animal sentire.
PH. Agnosco vsum inductionis eriam ad inue-
musconsti- menda genera ex speciebus notis. PO L. Remtenes.
endum. Itacolligitur exlpeciebus omnibuscom-
munis
Eemplm
Vniuersale
duple
Inductionis
sus adse-

## Folio 131 — 1677996064:0134
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000134.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
SMImI
Ai
camcumpusst
leii egu
Heai snnsse
Sulaitus ulat
oliucpsidia
mtipusis
lati, sentu blum n
Gogisum prsiu sua
pula, Mie ainal sui
ob.
asdeitacolgt angur.
paline sentestm. le
Tummuau bimnsolee
lectmmum le sit A.
atu Li
lta, (alIE Cx pO.
loebiat
aE
C, IIde
tum, Meret
M
1B bestur
n cbestun snne
diininimdi
CarBII. POLDMIM
cclebusomnuse
INVEATIONIS LOCICE.
13E
munis maceria de Form2; itaque genus ex-
OrieuE, Ve: bestia corpore constat potentia viuo
sentienceque. Constai ex anima tanquam actu
viua sentienteque. Daec communicer insunt et
iamhomini. Coit ereocum bestia in vrum cenus,
quocatur animal. Ita est eg in membiis ad vnunst
interrum. P H. Duid obseruandum in bona Rcoula bene
distributione: POL. Duplex argumenco distribuedi.
rum genus inpiciendum; contentaneum
scilicet d dissentaneu. Nam parces omnes
i debec consentireton relurcollectio
neillud constituant; inrer se vero debene
dillencire. Ieaq, de consequens inde est, que Oxtimndis
quomaior tuerie parriu de cocius consen-
lus, partium veroincer se dissentuss eome-
lior su dictribucio: Irem viciolam distribu- viriosa dis-
tionem esse, A pars el parres dissenciune rriburio.
cori, auc incer le contenriant; in Cuper (IpEo
coroponitur pars, velcorra, quod ee phi-
lolophus pronunciauit perperam heri A
SpeCIESIM GCHCTEPONAEUT. Dealiisritysco-
noscespostea. PHI. Cum distribuere volo oportet
me proponere mihitotum, quod ve audio, necesse otum de-
est esse in aliquo arrumento consentaneo, nempe
causa, vel effecto, vel subiecto, vel adiuncto. Tcane.
POL. IIa. P E. Cum etiam in partes secandum sit;
e pars correlate se habeat adtotum, necesse est
partes etiam ex consentaneis argumentis esse, es
quidem ex eo quod opponitur toti correlate illiusque
natura mest; Num e hoc probase
e
ber consenu
lire parie
bus.

## Folio 132 — 1677996064:0135
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000135.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
132 PRRCFPTA EF DECZARAF
POT. Probo. Sienim torum est causa. parres
erunt effecta: si effectum, parteserunt causae, e sic
in subjectoes aduncto. PE. Nihime refert eie
quo loco progrediar POL. Potes quidem con-
siderationem instituere variam, at mox audies
praecellere aliquas distributiones quas maximépe-
tere solent erudiri. Fe indicarum iam id est, cum
dixi paries eori maxime consentientes diuisiones
facere optimas si responderit alierum requisitum.
hoc est, si causae essenciales es effecta essentialia
comprehendineur. unde dependent distributiones
intreri nmembra, ee generis inspecies vel for-
mas: PH. Pacitaque est sencentia praecepei inter
tocum ex partes Sed cum partes ineueor, vis
illas dissencire. Num pronumero dissen-
(US: POL. FRica, nisi ordo methedicus aliud
suadeat. Alioquin patces inter le poltune
diverlae elles sedramen haecnon esdictri.
burio laudacistima; cum dinerla consen-
ciancincer se subiecto. Ex oppostis Aune
meliores. Ilic partespolluntesse vel dil-
paracae, quomodo helalicabilis distribu.
tios lednon optima: velcontraria. Ilinc
Oriuntur stzoroplas tantopere ab omnibus
SCientiIS AIMLEX. P Er. Possumme partes qua
uis concraria esse ? POL. Possunt quidem, le d
relaca minus commendantur quia con-
pribuant. Tensus symbolum habene, de diversitatis.
Concradicentia d privantia repudianeur,
quia distriburi PaFTeS OIMHCS LUINEAHI-
Matidos
Electio dis-
tributiont.
parcema
sentire de
bet inters
Dichoro-
eottd.
Ouae dissen
taneapar.
res benedis
a
AIE
t
l
11I
(IIAI
tut
a
1I
MII
u
lut
pul
III
e

## Folio 133 — 1677996064:0136
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000136.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
dut
MIHI MI
MIIE1I
AB. PN. 1
is
1IIa
PiuIqu
A1
de raria, LuIL. M
srbirinumendin
Eirdenioniun
, 1B
aere censenims tisa
inteit alemuu
uciu  filti su
dedipenden distitnu
gmmnin m ilso.
ad sencersis pansinn
cum putesiest, 18
moconmrodssen.
Pndinatlimalud
lesinter lepollune
Pecnonekdistri.
un diverlaconten.
eeoppollishune
clumcellerel dis.
itibu
Me. Hine
ledoun
e essumpuntqu.
ou Hisaquln, l
Cuu qua Co
alabene, aedtellu
Cprmnuerepbi
et venluor caniu
TAVENTTOMTS LOCICF.
mando, non aucem nesando; conrinen-
Euc enim omnes a TOTO. Hinc Aristoteles di-
cebat vitiosum esse diuidere pernegationes, vel pri-
nationes differentiarum. Relin GUITUE CFSOVE
aduerta oprimas dinisiones pariane. PH.
Dicuns ali Speciticas differetias de propria, Differentia
aur communia accumulata ee 2d speciti-
cam redacta constiruere diftererias opti-
M2S. POL. Est es istud. Nam Specitica dif- Specifica.
ferecia reltormaaduersa est, vel eiuspro-
priecas, quam explemus interdum adiun-
ctorum mulcicudine. PH. Pulereereo cum
veterum doctrina conspirat Rami praeceptio. POL. Kami oueniolia
Non fuis in animoillius viri, noui quicquam pro-
ducerenisi force explicationis modo, quemetiam
cum alis
aliasvariare nosI. P. HI. Age ergo sit nobis pro. Lemplum
positus bomo. Considerabohunc essentialiter. Ouae
nam sunt ejus causae essentiales? P OL. Corpus
rationis sen susque potentia instructum, es anima
rationalis. PH. Ita ergo diuidam: Homo est
corpus rationale vel animarationalis. P OL. RI
dicule. ACcendendum est quodillae sint partesinte-
grantes, es aliter obidenunciandae hominenem-
de constare ex illis. P H. Proposueram mihi v
tramque parcem in eodem. POL. Tam recidis ad
genus es speciem, de quibus mox videbimus. PHI.
1B.
Ouid si druidam in marem e faeminam? POF.
Vbi Hermaphroditus? Nam divisio debet fieri in
parces omnes, it avenullaomittatur. Nam vt re-
sula habet, insufficiens parrium enumeratio ad
ar3IICH-
33
distributio

## Folio 134 — 1677996064:0137
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000137.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
I34 PRACEDZA ET DECLARAT
arguendum corum totaliter, adrem non facii.
PH. Fingeme addidisse, unde esset? POL. Subie-
ei foret madiuncta. P Er. In adiuneta: Debebane
tamen partes dissentiro POL. Debent: sed denomi-
natio est ex consensu ex quo distriburio orirur.
PH. Sed qua dissent anea sunt mas, faemina. Her-
Modi distri mes? POL. Disparata. PH. Quoc modis
distrioucio
omnino polsum distribuere: POL. TOC
quoclune consentanea; nempe quacuor.
Est enim distribucio ex causis cum partes
sunc causae; ex effectis cum parces (unt et-
Fectas ex lubiectis cum lubiecta, ex adiun-
etis cum adiuncta. P et. Sumne haespecies dis-
tributionis an moditantum POL. Nominari
species Tolene: de distingui binis clasibus,
prodiscretione consentaneoru, itarepri-
madistribucio sce consentaneis ablolure
causa (cil. _ effecto; secunda exconsenta-
neismodoquoda scilicer (ubiecto et ad-
iunctO. P E. Cur non nominancux vocetotius ex
partis, cum ad varietarem borum variet distri-
butic? POL. Ouomodo ais: P r. Cur non prodistri-
butione e causis dicis, Forum ecauses, vel parces e
causis? P OL. Subincellicitur semper tocum, vt sit
dictailla quasi distriburio tocius ex causistanqua
partibus; vel parcibus causis: vt sic discrerio huine
simul coniuncta sit. Nomen aurem distribusionis
retinetur propter formam arcumenti
nes es ca PH. Guodistributiones ex causIS O-
sis
rEIIHEUES POL. FOC quoc caulae, acque
itsu
brtionum
quatuor.

## Folio 135 — 1677996064:0138
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000138.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
Malier, Mn cl
elaes
det n. M auta. DI
MECPOL. H
luI
 eX quo eptit uli
unt  AuI H.
distribueri lor
ercaned, dEmpe qur
bvio ercauls eumpne
cecte ctis cum pucossune
Orscum lubieteraliu
. Pm. Summufuis.
IIMI POL Honina
de ditinguibimdaslbous
econtencaneor imrepri.
CoralalleSdDIOLHIC
B, IECHIMAET CONIENIA.
BalA. PB. BX
do a ae
a IDI
  lstita
ain eumpodiste
 ban stesiet put
LAVENTIONIS LOCTCR.
insuper eriam rna essencialium rnicarum.
FH. LTICeIOO rnacum EOTu dimdOpec
elficientes, lile ex sine primi, sive lecun Zu effictem
dinecerrii modi, vr: tomovel à Deooreus est cibue.
vel ab homine. POL. Nocabis haec convenien-
ter enumianda esse. Nam si dixeris: Honco vel Dei
est vel hominis, mucaveris affectionem causae in
subiect. es adiunet. Id vero quod prius dicebas est
causaliter enunciare. Deinde vides in exemplis
Distribucum cum distriburione dilponi
copolico ariomace, copulato vet dilium-
Ao. Nam haeformae sunc vsiracae. In disiuncto
tamen arcendendu est aliam vim esse dis-
junctionis, aliam distriburionis. PH. Ali2
dinisIO CFIECU PAFEES SUMEMACTIX, DE POCU- Ex macerii
lum vel ex auro est vel argeto velare. Ex aduer sis:
vt cometa vel ex aethereamateria est vel elemen-
tari: seu ex caelo vel elemetis. POL. LFa hIC enun-
ciatio mutari potest, ve ceelestis est vel elementaris,
aureus, argenteus, es 6. P H. Alia CTIC CXFOEMA, Ex forma.
vemesa alta rocunda. alia quadrata, alia trianeu-
la, es. Alia ex FnC, VE. TLomohominis aut Dei Exsine.
gratia est. POL. Haec facile muraveris in effecta in
aliquibus: ve Dialectica inveniendi aut iudicandi
gratia est: Dialectica inventiones docet autiudi-
ciu. P H. Oux eAguinta C CaulIS: P OL. Tn-
cecriinmembra. PH. Estne ea quam Dhilippus integri in
nominat divisioné seu parcitione eorius in membra
parces ellenciales: POL. Est. Naillas ipse omisit.
Estalie peipuaincer distribucioese cauHs.

## Folio 136 — 1677996064:0139
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000139.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
236 PRECFDTAETDECLARAT
PH. Curnominatur e causis distributio E AV
membra sunt causa integrie POL. Hastaruunt.
Nam inceorum dehinitur quod sic torum
Membrum. Cur parces lune essentiales: membrutm,
quod scparsinteori. Pr. Ouid estenen-
ciale toriele: P OL. Partes interrantes, quae
meribra vocantur, dicuncur inteero esse essentia-
les, quia esseniam ei largiuneur, seu causa sunt
reillud esse sui habeat. Nlam omnium mem-
brorum nacuralis existentia de vnio eA
exictencia INTCOTI. Nota autem membra
vel singulas causas essentiales seorsim continere,
velvirasque simul, quanto tamen sectas: vt corpus
es anima senriens constiruunt animali caput, ma-
nus, pedes, truncus naturaliceronita faciunt cor-
pus hominis. Pr. Cur dicis naturalicer vnita.
an non es composita per artem corpus hominis
forent? POL. Retineo vniuocam coniunctio
nem qua in naturalib. a natura est, in arrisiciali-
bus ab arte. Alias non erit cerpus hominis, quod
dissectum est, ee per arrem compositum denuo,
nisi aequivoce. Itanon erit domus sicoacerues ma-
teriam, sed siita componas vi formam ab arte ha-
sus distri. beat. P_. Vbi reimur porissimum ince-
gri inmembra distributione: POL. Pri-
muminscientiissolerca praecodere distri-
buciones alias, ve Dialectica diniditur pri-
mumininmentionem a judicium; dein-
delubiectum cuiusque speciebus distin-
BuiuI. Potteamagnum rum eahaberim
OTAEIO=
P
Inteerum
quid.
essentiale
501.
tccbia
guomedo
ebant.
causasha-
hacionis in-
resi
M
suI

## Folio 137 — 1677996064:0140
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000140.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
bla
linig
le
1
ASIII
Cenriales. ne
e 
OL. Partu vg M
. ict m  i
maleginnn, sunssur
Lea. Nemomimum
dn cristentia de mocl
eBM. dibta aim nt1
Geniales sersmmimi
Paiorumen ainimu
caumt aimi quina.
Famalia ni seit cMI.
Cm di namelm uB.
Ja  n mpu hominis
ane muno sminctio.
Leessuach morissiali.
d (apus (ini, qu1d
am cmposium dento,
au dium simnnsma.
unsmmndmel.
emmrpoilimmie.
abuione. Ipt. Pii.
elecea prasbrediti.
Diuectieslniliue pi.
em dejulcuu; ante
 lla 
mplumennabie
M.
TNDENTIOMIS LOOICR.
orationibus, poemaris, historis, dec. Ouan-
quamenim methodus ex praecepta verobique sunt,
quia tamen non sunt uniusmodi, in membra parti-
muropera. Tercioralecad inducendum in-
teorum: Quarco ad arguendum quae Aio-
nem; relaliquid de inceoro permembra,
veldemembrisperinceoru, relinceorum
permembra e contra, ellc. PH. Huc opi-
per respexit Philippus, cu regulas de 1oto e par-
tibus de quibus ante egimus praescripsit. Namita
e Catullus arguit a defectu principalis membri
adrotius necationem; es contra a praesentia ejus
cum aliis ad cociuspositionem, veluII:
Ouintia, candida, lonsa, recta est.
At non venusta: Ergonec formosa.
Contra: Lesbia est formosa:
Ereo es venusta es candida, ec.
POL. Non aberras. Sed pereamus. Scqui- Distriburius
cur dedistriburione ex effectis, quam au- ex effectis.
divisti heri cum torum est caula, parres
vero effecta. PH. Admittirne haec distinctio-
nes quasdam? POL. F. loco efectorum po-
ces repetere modos, et dicere dictribura
eRecta essereloperationes, vel opera; i
cem seripta, dicta, deliberata, dec. lrem et.
fecta (unt relessentialia, vel essentiam se-
quencia, de Prelpicias caularum proprie-
cares: porescas distinguere in eftecta, cu
caulaleurorum eResticiens; velmareria
ca cum macerdatormaca, cum tormatini.

## Folio 138 — 1677996064:0141
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000141.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
138 PRECEDTA ET DECLARAE.
ea leu dectinata, cum fnis. PH. Praeclaremo-
nes. Video hiersum quendam distinctionis locorum
primorum. Sed quanam distributio ex et-
Fectismelior eltiP oL. Cum genusin spe-
cies dictribuieur, leu disparatas seu aduer-
las, quarum haecanrecellic. PH. Ouid est
genuS: POL. Focum parribus essencia-
Lc. P H. Ouidhoct PoL. F quo partesnascun-
cur, seu quod suam essentiam quam habee
communiter, speciebus largitur, ica rein
his ex ipsum subsistat. Nam genus exrra
Speciesnihil eAnilirario in mence. Alias
dicimus genus ex species elle trmbola, seu
nocas caularum e efectorum secundum
maceriam de formam simul. Nam inviro-
que viraque haec causa inest. Pr. Ouid est
species: POL. FA pars generis. seu id
quodagenere comunicata ellenrin con-
Airuirur, vecamen per se luam formam
habeat. Nam species a genere non dittere
niliforma lua (unde ex formavocatur) et ar-
aiore significatu. PH. Acdicicurin (pe-
cieplus esse quam in genere.
POT. Est id quidem, sed non amplicudine seu
communitate. Species enim generis nacu-
tam quidem habet, Ledparriculariter ac-
commodatam: qua ratione hc ve aspecie
quidem polica senus policum incellisa-
mus, sed non colligicur rorum. Species
IEAGUE CUI GEHETIS INFESEAIM NaEUTaM
Obti
de genere
deceb
Species.
En specio
les.

## Folio 139 — 1677996064:0142
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000142.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 69 lines, status machine
pndunai
ouenum
alOL. Cum
leudilpu
lII
MiDe
slu
VeduII.
alieli. le
ltaae qualu
lrectebus caleuur, an
diaa
et
acucebutalI
em li uMMIo.
 pallibter
ol. Equopnn
Wangnemn
In Menle Aa
lectes elle gubel, seu
Ms. P. Ba eit
El pass gereus, leu ic
ed
lum torm
pcuerenon diert
) _ A.
  
ese
 pumamiliuse
Dum geminn.
Cledoumater de
LOREMEMAIDEIII
polimimeli
cue com. Speti
integca VuuI
i
TNVENTIOMIS LOGICD.
139
obtineat parriculariter, Cuam etiam FOr-
mamperle habet qua differcabillo. PH.
Relace camen Cunc affectahaec duo, icave
rbicunque genus sic, ibi speciesincelliga-
tur vel alsIC; dCONITR. POL. Recte. Iaque
e hincvides quam perperam quidam à specie se-
cluserine indiuiduum, quod nihel est aliud quam indiuidum.
vltima species, qua porro in secies alias diuidi
neguit.
PEIL. Philippus ait: Genus est nom en C es L
commune muleis speciebus; de quibus
praedicacur in quaestione quid est. Spc-
epps.
ciesestnomen commune prorimum in-Species.
dividuis, de quibus praedicatur in quid
est. lndiuiduum est nomen proprium indiniduu.
quodnon significat mulca. Ouid de his sen-
tiendum: POL. Cenus mutandum est. es pro.
Nomen dicendum arcumentum, vel veRamus ba-
bet, Tocum. Indiuiduum non est nisi species porro
indiuisibilis in species. Praedicari in quid est, con-eraedicare
eruit pocius definirioni. Est itaque Philippica do- in quid est.
Erima hactenus sana: Genus est argumentum
commune speciebus multis: sed rectius feceris si
communitatem explices per essentiam, ne forte
intelligas adunctum commune: species est pars
generis. Nam Philippica definitio plane est inu-
tilis, cum vix unispeciei competat, nempe ei quae
est penulrima in subalternis. Vbi vero inter-
media species? Duin generis vlrimi illa est, non
Pectet.

## Folio 140 — 1677996064:0143
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000143.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
E+O PRECEPTAETDECLARAFC
PH. Duomodo differtinceorum e se-
nus; membrum e species: POL. Defini-
Sc. Fiones hoc ostendunt. Incesrum eA torum et-
fectum; Genusesttorum caulale. Mem-
brum eApars constiruens causalicerine(-
sentiaspecies est parségenereefectale-
cundum eslenciam.
PI. An non sunt es aliae differentia F POF
Plures solent afferri potissimum cririca; ve quod
enuspraedicetur de lpecie, rt: virtus est ha-
bitus; ac non inceorum de membro, vinon
dico: anima rationalis est homo. Tem, Cenus eA
priusspeciebus, quia caulas comprehen-
dic.inceorum est membris posteriusilrem
POlTa LPCCICPOMIEUTgenUS, ac nOn POlI
TOmeMDEOINCCOEUI. PHI. Dui sit autem
vt dicatur genus posterius esse: POL. Inductio-
nisratione: es quia species non existune in
genere essentialirer, se d ambicu signifi-
candiab eo comprehendunrur. Est autem
in rebus posterius sumbolum seu nota sienificansre
sienificata. PH. Ouas tradunt regulas de his s
POL. Mulcae solent cumulari, vt: L. Dc quibus
species praedicatur, de iildem e genIIs. 2.
De pluribus sempergenus dicitur quam
species. 3. Omne genus luperius praedica-
cur despecic. 4. Duodinesspeciei, id et
generisledno quod generi idem de cuiuis
specici nihgeneralirer insic. 5. Duodspe-
eleinoninest, idnonecesse est generinon
inelle.
Disserentia
inteerice-
veris mem
et et.
ert
Cur eenc
posteta
Regula de
Bct.
renere e
id

## Folio 141 — 1677996064:0144
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000144.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
eIercinte
despecte
lio
pelliorum eonm dln
Mluer CaIIne
alde
Ba lu.
ou potismnm cnea
acdeloecie mmuMe
ccecum de membio, nu
evcabemolien, beuuse
eun eaulas compreter.
menbris poltunem
Dgenus, ammposi.
suI. PH. Dn st autem
esei POL. Mio-
pecles noneriltune in
u, led mbicu hgnit.
alendenu. EsaITM
asumta sguiscare
eu tratam regula delis
aalaiipti L. Deguous
deildem biguusi L
reegenus diciu qual
eenusliverinipta
Quodi
er vlii. s. Duvel
aububbt
ENDENTIONTS LOCTCK.
iqu
inesle. 6. Ouod generinoninest. id nec
specier. 7. Dequibus predicatur genus, de
iis de species aliqua; de quacunque genus
habenerel ab eo denominantur; ca d spc-
ciem habent aliquam vel ab ea denomi-
nAnEUF. Alias omitto. PE. Philippus habet
etiam admonitionem de vsu speciei, quod Aat De Esuspe
cuhrpochelis scuspecialis quae Aio Eran(. cier in hypo-
fertur ad Thelin seu generalem Iem repu-
lam cradis: A luperioricum lignorniuer.
salilemper raler consequentia ad interius
1b est ad the-
(in
attrmace denegatC. Pem: A genere Line (I. Resula Phi
enorniverlali ad speciem cantum nepari- lppici.
ve ralenc argumenta. Ttem: a specie ad se-
nus cantum aftirmate ducutur argumen-
Ea. POL. Fiusmodi monitiones iudiciales pen-
dens ex natura generum es specierum de qua su-
prase plaraeque sunt de omnitoto ex parribus. PH.
Curnominant species de genera lubstantias substantis
secundas: POL. Ouia sunt simbola rerum secinda.
quas physicivocant substantias, quanquam es in
accidentibus sint. PE. Ac quidam dixerunt et
iam separatim eas existere, ve substantiae natura-
les. POL. Perperam statuerunt. Sunt enim ni-
bil aliud quam arrumenta logica, quae extra ra-
sionem nihil sunt. PH. Cuom odo dinidun-
cur species _ genera: POL. Cenus aliud Dinssio βo-
lummum est, aliud Cub alcernum; & genus cerum C
quidem summum; vel ab solure incelligi senerum.
tux quod transcendie omnesattes; vel in
aETC
Smmum

## Folio 142 — 1677996064:0145
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000145.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
Y42 PRACEDFA EF DECLARAT
aere quanis, reinlosicainuentione argi-
mecum est summum seu generalissimum
senus. Subalcernu genus est quod huius
species, e inferioris genus esse potest. P.
Aristoteles tamen summa decemgenera aliter ex-
posuit quam Ramus in logicis. POL. Aliternem-
Dequia ad existentia solarespexit. Sed tamen in
rationis campo aliter eadem tractanda fuisse, su-
pra est expositum: P X. Videor mihi eriam aliam
eneris duisionem audivisse, ratione propriae s
enificationis es modisicatae. POL. apud Aristo-
omonyma celem ex alios extat genushomourmum seu
aequiuocum de lynourmum seu rniuo-
cum, quorumillud mecaphoricum est. A-
lii addune analogum, quod non est a
quinocum, nequetamen etiam vererni-
iooum quia inaequalis est specieruratios
veluri cum Deus es creaturae nominantur essen-
ria, quae vex Deoprimum comperie: cum omnium
reliquorum esse sit porius per Deum esse, quam esse
simpliciter. Pe. Ouid CA (PHONYMIUI:
POL. Id verum genus est, cuius de nomen
dratio scu deAnirio comperit speciebus,
Vr: animal respecta hominis es bestiae. PE. Ouo
cuplex species est. Por. Dupler: Alterna de
specialisma, quere est indinidua e sin-
gularis. Prt. Alcernam opinor eam dicis
que estsubalterna, porectq; genus elsere-
spectu inferioris, species vero, respectu
Cuperioris. At specialisim a Philipens vocat eam
qua
Scchalcernu.
Decem ee
verm
Ecuus.
Synonymu
mnalogum.
Synonymi
tenvamocu
plev.
Specas du.
Alterna
spectalis
13c.
1
ii
d

## Folio 143 — 1677996064:0146
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000146.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
meene
s
HOnCHg
AlliII
duset uod huim
Zene
potest. e
dum pcalterer.
. POLIaMM.
esterit. Eeliumer iM
ntallolisisse st.
lm mhnimali
e taim posia st.
E PoL sultisse.
shomonmumteu
mumlaa mino-
ephoneunett. A:
quodumest a
e
mreerni.
espeiraio,
2
pn esseit
n BIMIHIII
aeserpom esse
c Gnommums
iani camu
 ipel
dsputuam
TNVEATTOMIS LOOICE.
quae est indiniduis proxima, ut homine, quem dicit
esse virimani speciem animalium; es Aristoreles
expresse necat hominem esse genus reliquorum ho-
minum. lOLYMED. Non est ocese conten-
dendum. Specialissima Philippispecies est
renus rleimum; et indiniduum eA species
intima. Id areuit definitio. Si enim Plato po-
test definiri per hominem; es quod in desinirione
primum est, genus est, necesse est hominem esse ce-
nus. Reliqua praecereo. Ramus addit memorabilem rniversala
senteciam: Quodrnivertale ex (ym bolo sC. prastaboleo
neris insigne sic, de praestabile, quia con-
tineat caulam communicer actinentem
ad species. Supravero dictum est ex causis
Forimalibus ec marerialibus esse scienciam
primam. Froorniuer (alia Cunc scientitica
d demonstratiua, scque rerissima arrium
de SCientIALUM PFRCCPEa.
PHLLOL. Vberrima est doctrina in generis
ex specierum recta explicatione, quam alii per-
functorie Dialecticam docences non attineunt.
Cratulor erso mibi me incidisse in merhodum
Dameam. Duxlo ce quisrlus est gene-
rum d specierum: POr. Rudinisti iam
ad Scienciam Facere: quia caulas essentia-
les cum speciticis differentiis rradunt. IFa-
que erune simul principia, de in demon-
srationibus locumhabebune. Deindein-
seruiue opcimis dinisionibus, ex detinicio-
nibus; certio distinctione rerum, bonum
sion
Secder
suceneru

## Folio 144 — 1677996064:0147
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000147.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
344 PRECEDTA ET DECLARAE:
vignunt doctore; insuper in amplikcan
do quaquam eximiam praester reilicarem
omnis distributio: camen haec pulcerrima
est, e abundantissimain prabet accura-
tissimamq; copiose dilserendi sylua, lve
accomodationem hrpotheleos ad The-
In spectes; sive deductionem orationis
per divisionem in species. Praecerea imar-
eium informatione a lummo genere est
incipiendum d per intermediaviq; ad vi-
cima species per exempla progredien-
dum. Leaque in oenel de analvli arcium
inechodique eximium quid peastaF. NOn
dico quancum roboris habeanc in axio-
inacum rnivertalitace d generalitareindi-
canda. Syllogilticus quoquersus celeber-
rimus estrum generis ad speciem d vicil
lim, cum specierum exeniplorumque spe
cialium ad speciesiplas. PE. Vsus cerream:
plissimus est. Itaq, non immerito in coenoscendis
his fuerim dilicencissimus. Duomodo quaeso genera
summa, media es insimas species dedutere potero:
es num semper in eadem divisione est persisten-
dum: POT. Non quaris facilia: Maeniingeni:
exercitatissemique est omnia accuratevidere, es
in naturalem cogere ordinem. Consueniimus ha-
etenus omnes spectes sigillatim muestrgare: inue-
sticatas conferre, es habicudines dilicenter nota:
re, quomodo scilicer affectae sint erea summas ex
imas. Eempla ponimus loco virimo; inde sequun-
Deductio
generum (d
Recierum.
tud

## Folio 145 — 1677996064:0148
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000148.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
DrerhaAI
et in ampi
Maella rultm
extrac pulceri
 pradet decura
aslerenalilua, liue
porheleor ad The-
educuonemraio
DCIS. Faal.
atm al H.
lummo genere 
pla posseci.
vel de auphaniim
pcellat. Hore
a Ci.
quE iDC.
 PH. Isus certeana
ee habem M avio-
degenerreiudi
croguerlsceleber-
m eoguo ceu
a va Aestati en
lequeso generd
Cisledutme potero:
M 1d passai
 
Capulto 
u gal.: HII.
men
sor eg sina
s it sip
TNVENFEONIS LOCICE.
243
tur pronimae species es genera donec ad unum
summum pervenerimus. Ordinem autem mostrat
amplitudinis es affinitatis consideratio. Oua spe-
cies forma consentiunt eas coniuneimus, ex ob-
servatis generalibus praeceptis duudendi elabora-
mus. PH. Ouid fierbi deficiunt species ante ex- Defectus
emplavitima: P OL. Nisi ex praerupco velis in nominum
praeceps delabi, ex Miatum relinquere, Op OFFCF Specierum:
te formas pro speciebus ponere; led ta-
mennon sola formae species supplet, ve-
rumrnainrellecto generC. PE. An hoc est Disserenria
quod vulso dicunt difterentiam cum genere cum genere
consticuere speciem: POL. Volunt hocs- pro specte.
enare. Vbi deteiune Formae commoda;
adiun Cta aNTUMUHEUE, dE SIC EFAMLIEUE ad
aliam dinisionis speciem. PII. Philippus iu-Emicario de-
bet praedicamenta inspicere. POL. Fcoiusductionis
serim non illa tantu, sed es quaenisopera lau-specierum:
dabilia, siue Cinrarces, Cue arrium effecta;
item Cententiam peritorum contemplari.
Pr. Philippusair: Necesse CA species dilcer-
nivelper differentias, vel propria, relac-
cidentia, vel lubiecta, obiecta, caulas, ette-
eta. POL. Confuse repraesentat doctrinam su-
periorem de generis es speciei proprietate. Verissi-
mae prima differentia est in formis essentiaque
ipsa. PH. Dicit item, vbi delune differen-
tiaru nomina ibipolle lumi qualuis, quod
tu fortassis dixisti, defectum formarum supplere
distriburionem ex adunctis, subjectis aut causis

## Folio 146 — 1677996064:0149
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000149.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
e6 PRRCPDTAETDECLARATI
effectisque quibusdam. POL. Ita est. PH. Memine
Ri exemplo in specie. Nem huc omnia perrinent
exempla? POL. Exempla Cunc vlcitma lpe-
cies in arcibus de quodcunque vlrimum
in divisione. AE NONETACtANCUEVHOMO:
d0. Hlnc percinent cum ad genus 2d
hibeneur. Alias etiam in similibus e aliis
locum habenc. PH. Quopertinet argumen-
tatio Exemplum ? P OL. Non est specus syllo-
sisini; sed ita nominarum dilemma vel syllogismus
vel Enchrmema quia prosyllogismus aut terriu ar-
cumentum est exemplum. Sed satus de secunda di-
stributione.
PFI. Mihi vero ad exercendum nondum satiss
Distriburio Meditabor assiduo quae docuisti. Nisi fallor duae di-
ix subjecta. stributiones ex argumentis quodammodo cosenta-
er subtecta
neis restant. Ita enim re discernentem audiui.
POL. Nonfalleris. Vienim supra indicaui, di-
striburio etiam e sabiectis fit, es alia ex adunctis,
quando totainhas partes diuiduntur. P ET. Phi-
lippus non. inatim de priore torius in sabiecta rihil
habet. P O. L. At retrabitur. Cum dixit in
secunda forma divisionum species discerni per sub-
iect a, quanquam eex orcos loquitur seu in loguis oco-
Aon Certamen notat diltributionem adiun-
etiper subiecta, idque etiam exemplo probat,
cum dicit, habuuum differentiae alias a subiectis,
alias ab obiectis, alias ab effectibus sumuntur, VIS
habituum alii sant Intellectus, alii voluntats. FO-
dem reterunnomins polysemi in ligni-
AICaLL
Exempla
Thilixpas
distribuit

## Folio 147 — 1677996064:0150
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000150.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
 perin1I
odeurque ranum
rccalema tomo.
ina H2.
2 gut 2d.
nII
sdcalie
 fatus eguer.
L din c suu sl.
lmm astosum
Eisummalua.
Cul sandisint lI.
acaedem valm sal.
st disfenduali.
q odemurtiosenta.
Ae Cemm apdlii.
a sepa micami, di.
baba e adundii.
eLMuI. PH. PhiI.
ciniue insubieltanibit
Lus. Cum unit in
e ca , II
TIAVENTTONIS LOOTCA. 147
ticata distinctionem. Nomenenim adjun-
ctum recum est, quanquam dubirent sirne di-
uisio potius an Grammarica nominis declaratio.
PH. Distributionem ex adiunctis manifestius ex–
primic, dum quartam diuidendi formam facie
dinisionem subiecti in accidentia propria, ex
Distriburio
exadiunctim
monet. vsum ejus esse cum rei vel persona condi-
tiones proprias enumeramus. P O L. Sed ta-
men non propria tancum hic locum habent sed e
communia, modo non communicentur partibus,
guorum est dissentire; riponorum quoddam ro-
rundum est; quoddam obloncum, quoddam presa
sum: quae non sunt propria sed communia adiun-
eta, cum non solis ponis conveniant. Debent ta-
men esse homogenea. Nam male dividis si dicas:
Homo vel diuces est, vel erudirus, vel loncus: HOc
est adiuncta oporcet genere consentire, inter se
dissentire; genere nempe ve veraque sint aduersa
prague relata, et c. adhuc de Distributione.
DE DEFINITIONE.
DE. Saris ardua fuit divisionis doctrina. In
definitione spero non tantum me sudatirum.
Eequid ergo de illa habes = P OL. Reipsa ex-
periere, Bene detinire esse artis Opus nO-
bilissimum a laboriolissimum. Vnde in
disputando plarunque circa definitiones perri-
nax est purna, primum aurem sciro detinitio.
nemminuentione eAe diAribuTiONCDO
RCrIOTEm.
Curposterior
distributio
Desinirio

## Folio 148 — 1677996064:0151
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000151.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
148 PRECEDTA ET DECFARAT.
PE. At propter dienitatem necessitatemqe
braemitti solet non in artibus reliquis tancum, sed
 in Dialectica. POL. Aliud pexescribicar-
eium methodus; aliud ordo inventionis
naruralis. Nonpores detinire quicquam
nihinuentum ex iplum sic ee Partes eius:
Ec nalcitur quodamodo dehnitio ex dil-
criburione. Nam cum in definitione genuses
secies nota esse debeant, quia definitur species per
genus: nota quoque differentia; qui a hac constirui-
tur altera pars definitionis: illa autem exponun-
tur distriburione: vides cur hanc praecedere sit ne-
cesse. Omnino qui bene dinitic, cifacilimuim.
est dehnire, qa genera rera d species pa-
tenecum suisformis. PH. Cur vero in ar-
tibus antecedu definitio? POL. Ouia non am
plius instrumenta definiendi consideramus, sed i-
psam definitionem quae disposica cum definito est
axioma primuvniuer salitate sua in carera omnia
se extendens. PIr. Ouid esdchnitio.POL.
Aroumerum ortum quo explicatur quid
reS LIE. PP. Apud Ciceronem meminimefere
oratore eandem lecere. Ita enim dicir: Dehinitio elc ea-
sui reruni, que luint eius rei proprix qua
detinire volumus breuis de circum (cripta
quaedam explicatio. Vel: Fsorario qua id
quod dehnitur explicat quid (IL. POL. Recté
sentis. Duntaxat. n. genus mularu est, cuvideatur
logius pecitarox orationis. Deinde quod Cucerovo-
eat id quod definitur, rei nomine a Ramo com-
pre
Definitio
curpolterior
distributio
36.
Dinisio desi
nitionerea
dit facilem.
Definirio
quid
in Topiem.

## Folio 149 — 1677996064:0152
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000152.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
l
am mcsiau
i
Mo tantum.
aliud paeleribie
ocdonuenrione
dehuime quie quan
n lu depures etus.
ado deluno exdil.
in desngmue
qua disuim paies pu
cu qus eu nsii.
e
leLaeespoIIa
 punlnestne.
alicsibelinum
arera delpecies va.
Pa Cumo iMAI-
POL B noH AM.
s, sedi-
n desiuitoes
caleaoi
1
TNVENZIOMIS LOGTOE.
149
prehenditur, quae tamen desinuum potest voca-
1i. Notandum est vocabulum explicationis, Explicare.
quod et si met aphoricum sit. non tamen dubitaurt
autor latiniatis praestancissimus definationi ac-
commodare. FC cerre manifestat rei clen-
tiam, itaque oculis subicit ve quasi intus latentia
appareant. Est es notanda vox. Duid ect. Hanc Ouid est.
etiam dristoreles defonitioni tanquam forma aut
propriam nocam adiungit: PII. At e generi ex
seciei adhibecur. POL. Sed fiduria definicio-
nis. Voluir enim induare definitioné genus éx spe-
ciem atcincere, cum omnem constituat ex genere,
es differentia. P H. Phelippus ait: Detinirio philippi de
ettorario qua ellentiam, aue cautas, auE scriptio.
partes, auc accidencia rei exponit. P OL.
Est descriptio ex rribus argumentis e quibus ori
tur definitio. Sed ego erusmodi definitiones non
laudo. Non enum possunt sicillatim speciebus ac-
commodari tota, quod ramen generibus es specie-
bus proprium est. PI. Estne aliqua proprietas proprietas
generalis desinitionis? POL. Hac scilicet: DC- desinitionis.
finicio ricissim porectargui detinico. Vnde
intelligis correlatum seu affectum detini-
cionis elle dehnitum, de hec duo le argue-
reitarereciprocum habeanerlum.
PH. Philippus recitat eres conditiones bona
definitionis, quarum prima sit: Ne detinitio (C
ansustior detinico; secunda: ne latius ra-
recur; terria: re sic Termo proprius e Per-
SpICVUS. POL. Fiusmodi lesuntur etiam apud 4. ausc. 4.
Aristo-

## Folio 150 — 1677996064:0153
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000153.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
ASO PRKOEDTA EZ DEETARAE.
aristotelem, quivult vt L. definitio expliceric
quodres est signiticata per definitum: ve
_ ea dequibus est dubieario, (OlUanEUE
e ea inlinc qua pollunt comperere rei.
2. Veper dehinitiones possinttoluiobie.
cta e quaestiones circa defnitum InOca.
3. Vecognolcantur proprietares detiniti.
4. Vcostendat causias dificulcatum acci-
dentium circadckinicum. Haecille. Sed non
satis casticata; aut saltem non synsere intellecta-
Hinc enim voluerunt quidam omnia debere con-
deri in definitionem secundum capica, quaesunquo
de desinico possant dici. Iaque etiam post desine
riones ponunt prolixas explicationes. PH. OUa
vero altendenda sunt bene definienri secundum
Ramum 2 P OL. Generalirer quidem
CUM LIE AFGUIIENEIM OEEUM, MONCECO-
picandum else de primis. Deinde ca pri-
maicale debent habere, reexplicene quid
ressIC; quod vel genere ec forma Ac, vel
Forma cancum. Sunt enim quaedam qui-
busgenus decst. Locum formae obrinene
etiam alia arsumenta, sedcunopeculiari-
ternominatur descriptio. PH. Nonitaque est
perpetuum quoddicuur. DcAnicio constaege-
nere e differentia 5 POL. Non esse manifesti
est. Nam summis generibus definiendis deest genus,
nisi forre ex transcendensibus velis petere impro-
prium. Ouae vero inspecie sint consideranda in qua-
uis defenssione explicatur. Ne loguar sine autorita-
teDet
reisicium
defixiendi
Ceneris ae
fectes.

## Folio 151 — 1677996064:0154
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000154.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
cenmnioe
decdehnimmm. 
cnio, soluamo
corpllere re
aa
e
recet
I
esposte
ulobie
IMOca.
e
ditheuumucet.
. Duit. Selnon
aminictI.
cmmalibeim.
a Cepit penqua
um po iesii
11. IB. DH
scundum
quidem
NOneT CO
aed PII
et
clo plue mpi
saalan
ct pro smmuIH
o
TMVEMTIOMIS LOGTCA.
est
de, poteris videre, quae Cicero pracipiat in particio-
nibus oratoriis voi dicit: Non dubium est qu’in de-
Ciceronio
sententiae
finitio cenere declaretur es proprietate quadam, de defiaisen
aut etiam communium frequentia, ex quibus prO. do.
prium quod sic, eluceat. Sed quoniam de propriis et
oritur plarunque mazna dissensio definiendum sa- cc
cdi
peest ex contrariis; sape etiam ex dissimilibus, saepe cc
ex partibus. Ouamobrem descriptiones quoque ce
sunt in hocgenere saepeaptae, S enumeratio con- cc
sequentium inprimisque commouet explicatioc
vocabuli aut nominis. Hlac Cuero. Sed Ramus CC
distinctius de illis praecepit. P H. Ouomodo:
PO L. Dimisir detinirionem in perte-
Daplea da
ctam e impertectam, qua nOIIaEII finitco.
rocatur deleriprio. PH. Quid eM per- Perfecta.
fecta? POL. Detinicio constans e tolis
caullis ellenciam consticuensibus. PFL. Illas
ex superioribus didici esse materiam es formaen.
Nam ergo vult ve in perfecta definitione, nihil
amplius quaramus praecerillas duas: POL. VuII.
Sedtamen maceria continerur genere; si
itaque de essentia, quid sit, quaestio est, ve nonre-
sponderi debet aliud qui d quod non est essentiale;
manifestum est in perfecta definitioneeum
nihil aliud ponidebere ab csencia, tum
ellentiales caullas dici. Vnde ex consectarium
hos illustre est; quod perfecta de Anicio nihil Definiria
aliud sic quam Ermbolum Ceu nocarniuer- Eniuersale
Calis caullarum essentiam rei de naturam Simbolum
contiruencium; quales lune in arcibus.
et
cansan

## Folio 152 — 1677996064:0155
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000155.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
252 PRAECEDTA ET DECTARATS
PFI. At apponuntur non raro etiam alia ar-
cumecapraesertum causae finales. Antuncnon ma-
net desinitio perfectas POL. Cumforma A-
nisque incidune nec leparari postune, ni-
hilretert. Pbi vero separatim exprimuntur, de–
finitiomierat in descriptionem. Et hoc eo fit cre-
brius quia pleniores placent maeis. Nota quod in
quibus membra ponuntur, omissio principalis sit
viriosa, DE: Flomo est animal constans animaratio-
nalo. PF. Phelippus definitionem longe parti-
tur alirer. Nam diuidit in de fnicionemno-
defintiones. minis de rei. POr. At ea Ramo es Cicerone
auduusti definitionem explicare id quod res est.
Nisiitaque nomen rem notat, non est definitiovni-
voca. sed aquinoca. revera autem notatio quaedam.
PI. Detinitiono rei quadruplicem con-
Ricuic, Vnam rocar ellencialem, aliam cau-
Calem, aliam collectam ex coaceruatione
partium, aliam ex accidencibus. POL. Si
ita lceret distinguere ex Cicerone eriam plures
m: ponere formas possemus. P. Pentialis es Ramo
perfecta, porectq; eriam caulalis dici, quia
elsentiales caulas continer. PH. SedPhi-
lippus dicit eam esse qua constat ex genere
e difterentia specitica, cuinstamenloco.
cum formae multarum substanciarum no-
minib. propruscarcane, reamur aliis pro-
prictatibus. Addit deinde admonitionem, nOn
Tolas lubstantias habere definitiones et
sentiales, led ee accidentia, rbicunque di-
(cxre
Chilippi
Definitio
Definirio
nOmIXI.
ret
l
M
e

## Folio 153 — 1677996064:0156
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000156.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 68 lines, status machine
MIaBelIu
at. Mntminam
111
M
untormal
plunc, 1
emmmiu, l.
Ulscosiure
lespodi
piipai s
cerstaramaraii.
urm lngi pull.
mechnmonenno-
Uc Dab emno
eudgudis ctt.
a. n Atoi.
e
miadai.
lpuem con.
dem dium cau.
de cesceruatione
e
ab15. POL. Si
pe elieim plies
malisel Ramo
caulalis dier, quia
Lvec. PB. Suebi.
oultu ergenere
anscumentoeo,
olaninumno.
medlis po
Le ahritimnet, M0I
dere dehmtiones el.
in, tocunque
2
TDVENTIONIS LOCTCK.
Cerre genus e differentia specihca vel ali-
qua PEOPTIETAS aCCOIMIIOdaTA HOIIMaFI
potest; quia essentiae nomen hic licgene
rale, indicansrem perle consideratam, (i-
ue substancia sic, sive accidens. POL. Ous
ex superioribus didicit losicas causas ita commu-
nes esse vi competant substantis es accidentibus,
quique seit genera e secies non solis substantiis es-
se, non opus habet lonsis admonitionibus. Ouod
autem loco specificarum formarum ponantur pro-
prietates, id quidemit a se habet, es tunc descriptio
nominatur, seu definirio ex adiunctis, non autem
perfecta es essentialis. P I. Duid estimpei-
fecta desinicio: POr. Deleriprio eA de. Dedescrir
tinicio ex aliis etiam argumentisrem de-ptione.
Aniens. PH. Cum dicis ex aliis etiam, videris
mili signisicare, aliquam essentialem causam con-
iunsi debere. POL. Rectecolligis. Nam cum
aliqua causa ellenciam designance porisi-
mum genere quo materia comprehen-
ditur, ruiuneur argumenta alia. Ouomodus
alias satisfacias interrosanti, quid est. si mihil re-
spondeas de essentia  IIlaverO argUMeNCa d-
lia Cune relcaulx alix velaliae circum Can-
cixline propria lint, uc communes, que
tam en coiru suo locum propria LuCiment.
Indehaectormain tu velbreuis est, vel Descriptro-
prolixa, ve in hypoerpolibus poctarum nis duplex
eC OFaTOTUM.
PH. Intellisoisitur huc pertinere definicio-
nem
form.

## Folio 154 — 1677996064:0157
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000157.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
IsA PRACEPTA AF DECLARAF.
nem Philippitriplisem, causalem scilicet, par-
cialem, e accidencalem, quarum prima
constituirur ex causis omnibusrel aliqui-
bus; secunda ex distriburione elticerria ex
adiunctis. et sex nocarione quoque est definitio
nominis definitio eodem reuocabitur. POL. Cam-
modeid fieri pocest. Sed camen in parriali, vide ne
distribuas cum sit definiendum. Nam non est defi-
nicio cum disis, peenisentia continet duas partes,
dumper  concritionem es sidem, nisi aliter enuncies. PH.
Ouomodo P P O L. Peenitentia est doctrina quae
constat concritione es fide: seu quo allo commode
vtaris genere. P E. Cum itaque dico Dialectica
constat exinventione es iudicio, non est definitio;
sed cum dico, Dialectica est ars quae constat ex illis?
POL. Bene. In generibus paulo diverla
esrario. Nam hicnon licet diuidere, quia
generis dehinitio scortim tora deber lin-
gulis apra esse speciebus. Itaqe non recte de-
finis anemal, quod sic corpus animatum constans
bestia es homine. Nam haec definitio non est tota
vera de speciebus seorsim. P H. Mones egregie. Si
Ramum sequar, possumne ex omni priore argu
mento definitiones extruere; etiam si unicum so-
Jam consulam? POL. Potes, sed oportet runc areu-
menta propria esse. Moneo quod ex causss
Ainalibus, ex nocatione, exeffectis, (ub-
iectis, adiunetis; incepro de membris,
ex ex coniusaris, probabilissima ducan-
rUE.
 Cotot
Corssali
desimotio.
e definitio
eC HO est
asito
58C5.
desinitiones
faeciles ex
oecibsce.
1

## Folio 155 — 1677996064:0158
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000158.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
CiI
eliamnmjondinilene
olum. Danuc.
mu eim lupates
nstala mIII. PH.
Paniemuch tdiunqua
l. siuquimmmuno
Coriaqueda duenica
Cutea, un ltntio;
eet asquecassotexillis
ecibus puulo diverla
oulccremidere, quia
cortu coa deber lin-
cad. lq uon vedledt.
u mau constans
a bhriinm est tota
Leu. Hmu gge. Si
a  pmngu.
c nim smumst.
rahlema ast.
lereo quoderculls
emI
 TAVENTIOHES LOGICK.
13t
PH. Curnon ex erelatis: POL. IMO _ECFC-
laris. Sed tunc habent symbolum con sencaneorum,
causarum sciliset es effectorum. PF. E similibus, es
aduersis putarim non inconeruas sumi. Ita enim
Horatius: vireus est fucere vitium: Sapientia
est privatio staltitiae: Et Aristoceles. Nigrum
est privacio alhi. P O L. Zenves manesque
sunt descripciunculae. Non enim incenditur quid
res, sed potius quid non sie. Certe qui putat sa-
perenihil esse aliud quam non desipere, is ex va-
cuitate delirii sapienciam facit; es ex absentia
albi nicredinem, nec considerat illas res non esse
nudas privationes, sed esse positiuum quid,
quod suam formam es actum habet.
PH. Pidicule forre interrocem de vsu do-
crinae hujus definitiva, sed tamen audire per-
uelim. POL. Doctrinaipla debene detini.
endo, luum ip hushnem indicae, quodsci-
licet per eum bonas de arrificiolas de (-
nitiones pollinus de constiruere e 2-
snolcere, pranasque redarguere. Et hit
psus est ropicus. alii sunc cririci. Nam cum
detinirio componitur cum defnico ALA-
xoma scientiticum sou propolicio de:
monstraciua, cuius fundamenea teuatte-
ctiones arsumentorum muruae indicane
modum iudicii in aftirmarione, verita-
ceque. Deinde arguimus definitione et-
iam questiones insyllosistica dispositione
collisimusqi detinicu esse, quia detnicio
IT, 82
pta
platati
ll1
, quocunp
lommennuaio
abuiionent
quie  desini1
penocata DOL. CMM.
c, edellectio, lb
ddn
 sus desit
tionim

## Folio 156 — 1677996064:0159
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000159.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
easierale.
I56 PRECEDTA EF DECLARATO
Sr. de Contra: velalicubi competere def-
nicum, quia detinitio competat, vel alit
quid adesse definiro, quia idem altc de
finicioni.
DE AR GVMENTC
IN ARTIFTCIALF.
DII. Sat habeo: Agotibi gratias pro fideli infor-
L matione. Puto aurem mehactenus omnia ar-
uid inar risicialia ex te coenouisse. Ouid iam porro cst
inarrificiale argumentum? POL. Ouod
non luanatura, sed allumta arrificialis ali-
cuius argumenciriarguit. PH. Tanede-
finit RamuSE POL. Ita prorsus. Et videturimi-
tatus Ciceronem qui isdem pene verbisrtiturcum
in 2. de Orat. inquit: Foris assumuneur ea quae non
sua vi. sed extranea subleuantur. P H. Acqui
dixeras dissent anea non bene definire: P OL. Ne-
que est ea definitie perfecta. sed habet illustratio-
nem a contrario. Propria vero forma est in parte
posteriore. Intellicere autetibilicet, quod cum
per se licinarriticiale, camen in arrem alsu-
matuF Propter argumentum arcificiale,
cuius rinititur. Leaque hocnomine eriam
axtificiosum habetvium. 
PH. Si ereoper se solum fuerit adhibitum pa-
rum valebits POL. Ita res est. Hinc Ramusre-
sulam posuit, quod, cum exquisitaterure-
ritas subrilius exquiratur, per exiguam per
Cerim probarionis habeat. PV. Oue suns
illa
u
M
l
l
Hiu
nen
1102
rede
IueMI
s
non
Md
Ium
idie
tn
ll
bli
alt
est
Cur dictum
martisieia
Recula in-
artoficialis
a1

## Folio 157 — 1677996064:0160
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000160.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
2
ld compera
0. 9
elis o1-
melulunum.
Ouidimpondet
ocum: PoL Duod
dclumamente ali.
aguIE. Pn. Mmelea
exporsa uritimimi.
aperciaturirureum
Eodssermm eaquenon
D eM. PH. AIguI
luiil olite.
e set baber illiustraio.
 sma est ispatet
tabiu, quod eult
imaremale
emum anheule
Chocnommeia
eni
 
eguliatet
THYENTIOMIS LOCIOR.
157
iilaquibus pocissimum inniciturs POL. Indiui- arrificiales
nis quae ad solum Deum spectant, est voluntas, o- quibus mu-
mniporentia, sapientia. scientia omnium, esc: restitale,
quae certe efficiunt; ve dictis a Deolonge Ar
missime licassentiendum: isque eomaois
dubiter qui masis indagat alia argumen-
ta. In humanis es quidem poliricis praecipuam fi-
dem ex moribus argueneis efficit, si sei licet pruden-
tia virtus es beneuolentia assine. In arribus credi-
tur experientiae, solerria es vieilaniae artificum.
PH. An nullu est nomen peculiare illi argumento:
POT. Pestimonium vocari Colec. PTI. Id r estimonins
est Philippo autorit aS: de qua praecipit, quod in auroritas.
philolophia prima Ades sic in demonstra-
tione rbieahaberi porel; in Careriscro
dendum Ccreructari d artiAicibus: non au-
remiuuenibus qui sunt imperiti ee temerarii. Vn-
de fabricat regulam: valet aftirmarive argu- Regula de
mencum ductum ab aucoritate, quia pe- testimonio.
rito artitiei perspicue aliquid alfeueranti
credendu eAt, cum epsi demonstrationem non
tenemus, qui a artis ex vidir aut demonstrationem
aut probabilem rationem cur it a iudicaret.
POL. Illaregula est de restimonio humano:
Pamus distingut boc argumentum ita: Lecti- Distinctia
monium vel divinum est vel humanum, Testimonei.
In diuinis nunerantur non solum Deo-
tum oracula, led de responlaratum de ta-
cidicorum. Pr. Cur id cum idolum in mun-
domhilsit, es loguanullas falsirates pracipiai
POT.
a lia
minum

## Folio 158 — 1677996064:0161
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000161.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
158 PRACFPTA ET DECLAKAY.
FOL. Ouiarsu humano cshRCAES CONI
icuta: comprehendit diuina sine rere
line, sive pronshrabeantur. Pcaffectior
trobiqueproracione divinorum vailat, ve
nacura ipla declarat. Maiorenim Adesin-
eAt veroVeo propter argumenta primas
quam Diabolo le pro Deogerenci, quia
plarunq; aueméritur, auc obscura de am-
bigua pronunciac. PH. Philippus de auto-
ritate diuina reculam hanc habet: In doctrina
ecclolie autbricas dinina primus e Remi(
Timuslocus est, dc raleraffirmatilie erne-
ratiue quianecelle cA Dcum lcagnolce
re dcinvocare heur le patefecie, nec aliud
de cllentia Dei, de roluntate dcarerisar-
ticulis hdeiaseueradum est, quam quod
Deus tradidit in Scripris Prophericis, A
postolicis, de symbolis. POL. Vere dicit. Wag;
facile vides qdvaleat coru sentetia, qui crededum
putant pontistei sive ex scripeura pronuncier; sive
tio scripru aliunde. Sed moneo etia de incerpretatione dicto-
ru Dei, ne sit ea priuata, sed exspiricu sancto sum-
ta, hoc est, non aliunde petita quans ex verbo Dei.
Alioquin mulium contincit hallucnari. PFI. PU-
to id esse quod Philippus tertia regula dicit: Mul.
cum valencarrumenta etiam a veracccle
Cr. e duroricare ducta, ledramen norma (IE
vor divina. POL. Non mulium distant, quia
interpretes sunt ecclesia membra. Sed camen Phi-
lippi resula latior est, continens eliam aliaphoro-
8UMB
Regula de
auctoritate
dmina.
Enterpicta

## Folio 159 — 1677996064:0162
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000162.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 66 lines, status machine
LD ellMaCuSC
ina luer
Deanu. Ecaltuloi
umomivarta
seabium hdesin
a
10 Deopiui, qui
oc aucoduadeam
. PM. Adju te aIo-
ecbata ldoctina
umprmustetumil.
decattmmetine.
et. Dcumbernosce.
lepueteer vedliud
d mucuetlenterisar.
melt, qum quoe
s PoL Pordcit. IIaq
 ai geumionit iet B.
 falea pilaa an sl
ariaqua exitre
n Bacalim t. LH.
ta
des led camimus
 plts, A.
aluau, quicrededun
aaponnies, sue
cona regulitit.
1
INVENTIONIS LOCIOA
25D
rum aucoritatem. P _. Onid de humano cestimo. 
nio praecipis? POr. Distinguirur a Ramo in
commune, quale cA lexlcripra de nolcri-
Dta, icem illustris sencentia vulgo appro.
bata, reprouerbiu, d dicta lapientu, quae
t
apophcheomata nommantur: e in pro- Praprimm.
priu: quod es rniusphilosophi, vel poe.
exrelalcerius peculiares idquecum viuo. Fixorum.
rum, cum detunetorum, ve: Plaronis, Euripi. Morsuanu
dis. ec. Viuorum celtimonia lunE nON
tancum celtium qui adhibentur de Fun-
do, de caedetacta d similibus, sed ee cum
quis sele obligat, _ conticetur. Itaquo
huc percinent iuramenta, confeltiones.
obligaciones expignora: et contellia vel
libera es vel cormentis exprella, qua
quaeltio rocari solet. Reterri huc Colet
etiam prouocacio seu appellatio propriX
experiencia. Pe. Consentir his es Philippus. Philipxiea
Nam in hrmanis testimoniis ponit qucduas, quas
vocat illustres sencentias es praecepea philosopho-
rum demoribus communia dicta es reculas; i-
tem recias, quas nominat propria dicta certorum
artistoum, de quibus monet quod sint in orarioni
bus apie adhibendae. Sed possumne experien-
tiam communem huc reuocare : lOLr.
MED. Imo commune cestimonium clt,
licuc propria proprium. PH. Ouo perti-
net rolun as mea, de qua dicieur quod plus valeat  alunta
am legest
t
ommune
ain
Exp
commanis

## Folio 160 — 1677996064:0163
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000163.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
16O PR EOEPTA ET DECLARAT.
POL. Propricestimoniivim habet: Sicur im-
ona  Peratorisvoluntas est proleze. PH. In collatio-
stimonioru. netestimoniorum cum aliud Dous, aliud parentes
es macistratus inbent, quid faciendum  P OL.
Dixi veri. Dei auroritarem munitisimam esse.
ac ereo sequenda relictis illis. Si non pugnent, res
Saluta est.
PE. At Deus noh iussit prangulare furem
quem maxistratus straneulat. an non hic tollit
mandatum Dei? POL. Non. Nam Deus poenam
approbat in cenere in populo iudaico propesita pae-
Fures eriam naspecialimitiore, quiaminus eravestunc erant
leves puni-
untur, era causae: Atnostris temporibus poena specialior ex
una adulre asperata est proxier delicti atrocitatem es fre-
ria C5 scor- quentiam. PF. Mirabile tamen cur adulte-
tationes to-ri es homicidae etiam notoriiimpune ferant de-
lerantur.
Ita maledi-
centissimis
Cix lingua
licta fures non ferant, cum him opes illiin cor-
puspeccent. Tantum nempe visum quid est fueax
bonum. Sed missis bis, de rsu testimoni audire ve-
rumpicur; Um. POL. Ipsa doctrinavalet ad invenienda 
furi leui
francitur
cernix ma-
connoscenda testimonia es vim eorum. In iudica-
trice parte disponitur testimonium cum re testa-
enus hono. stata, non cum testante; es sic eriam in syllogismo
ratur.
loco medi adhibetur. Inesi etiam quaedam reci-
sus resti- procatio, sed obscurior. Testimonium verum pu-
moniorum. tamus quia testisverax: seu res ita se habet quia
testimonium verum. Est tamen in hocnegatio ex
affirmatio cum autoritate à restante quoque pro-
fecta e adrem testatam accommodata
PH. Possumne e Uterae, tabula, monument as
sieillai

## Folio 161 — 1677996064:0164
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000164.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
sembatet sini
PoleE. DM. Mela
IDim. aliupun
id sanmlum E De
atem rcr smaM 
duiu. Siu
GIe1t, 115
suc stractur suo;
Mla. M um lIs rollit
De Sen Vondupenant
 linpepstape.
emn ganmnant
ocda punastriber.
M alimiam e fre.
ee tone i adilte.
cmimpui suane de-
ce timeus illincot.
pensingud est fugar
rsatesmori audirere.
recta unenteuae
meoru. Miudica:
muncumutesta.
esmmnstrismo
vud euum qula rect.
Testmstum mum pu.
. sca resus pbstet quit
acomulunguub
ac aiesentompo.
aeammids
estacalt, ult
TAVENTEOMES LOGTCR. 16I
sigilla, item bruta restari ? POL. Per se non antestetur
possunt, sed mediate, quia sunt testantium instru. enam irra-
menta. PE. At veteribus cornices testabantur
e pulli. POL. Imocreditus perillos Dens quis-
piam. Tandem ne restimonis humanis etiam ar-
risirum decipiaris; addo Caleni testimonium. It a
ille inquit: XARETOV ar DpCoNOV ovru Un ca
UASTAVEIV eV DOMOIS, T  ONCoS ayvonoaVT
70. ) naNCOS XPIVOVTA, Ta d aILENESEPOVZSC
arra. Satis de inuentio-
ne logiCa.
tionalia.
TtONE L, OCICA.
FINIS LIB. I. DE INVEN.
CTBEF

## Folio 162 — 1677996064:0165
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000165.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
(62 PRAECEPTA EF DBCLARATS
le
C
AMIDMLLIPPICA
q
s
=LLF
EXPLTCAFIO.
Piilologus.
pon
i
ut
e
Porrmedes.
TOTCORVm invento Diale
eticam inverricem ex iudicatri-
cemdiuisam esse, quas alivocant
topicam es analreicen; dudum
coenoui. Humaniter autem abste
facium est, Polymedes, quo d meinformatione tua
indisasti dignam. Rogone quid ab illa beneuolen-
eia remittas, sed vi superiore colloquio inventio-
nem declarasti iahos iudicium exponas. POL.
Siquidem tibi gratum hoc est. praebebo me tibis
Semper enim delectatus sum illo vetusto: LIOmo
quierranti comirer monstraeriam, qualt
lume de luo accedae, Facie, venihilominus
ipltuceat, aliis cu accenderie. P rr. PIberali-
Duidiua ter promittis. Ase itaque quid estindiciulogi-
CuM: POL. Altera pars lopica de dilpo-
nendis argumentis ad bene iudicandum.
PII. Ouosdam audiui dubitare de hac parte. Pu-
tant enimtum physicam facultate esse tum gene-
ralem, vt quae etiam sit inventionis. POL. Noue
istud. Sedridicale desipiunt. Fst equidem naturalis
facul
2
ettorbot
1
11
11
lld
b
BN
ille
lS. A
MuII
1a
1

## Folio 163 — 1677996064:0166
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000166.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
DRVM Mm MIB.
macerum bmluai.
mess, quu dima
C anai uB, lIlm
Romminam abste
cmsansionerua
laidibereuolen-
minenio
apua. POL.
elebo me tibi
reinsto: HC
IVDEOII LOOTOI.
facultatis iudicare. sicut es omnino ratiocinario
At hocnon impedis quo minus arte explicetur. Iu-
dicium rero non habet locum ininuen-
tione, nih quacenus axiomatis estconsti-
cuta, quorum estiudicium. Sed de hoc alibe.
PH. Ouomodo quaeso consentit hacrua senren-
tia cum facultatibus naturalibus ve cas explica-
eit aristoteles+
POT. Nosti apud Aristotelem esse conceptus n copien
simiplices, quas notiones Cicero vocat, ex
egna ets n Errotas. PH. NOvI. POL. Las
sirsu sint excultae nosvocaunmus argumenta, ex
plicanimusque libro inventionis. Deinde exnorioni-
bus fiunt noemata, qua nobis sunt axiomata seu Woemata.
enunciationes; es Dianoemaca, quaaliis disour-
sus appellatur. Dehis sentit philosophus quod com
ponendo aiant negent, verumque e falsum doce
ta
ant. Tocum est orss, intellectus, seu IMCnS, Mens.
seu nogos ratio, quanquam hac porius sit summa
mentis facultas nominata, in qua omnis composi-
tio fir ad iudicandum. Ei addirur faculcas circa
effirmationem es necationem; vocaturque volum. roluntas.
taS: Aliaindicat sine resita, annon; e4 si.St, e- Veritas.
riras appellarur; sinon, Fallicas. Illa nec essaria. M- F alsitac.
bilest aliud quam (cientia, a i saltem hanc gi- Screnta.
emt. Si est mutabilis, opinio vocatur. Peuden. OpinrO.
tia est in vsu circumspecto, es criburur praxi, erudets
quasi sit ab exercitio contracta quaedam habitudo.
Sapientia vero arrium generaliit es specratum sapientiA.
cognitio es accommodatio est. Vilesuaque in men.
o
tEtOTR
Dianoemau

## Folio 164 — 1677996064:0167
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000167.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
264 PR AECEDTA ET DECLARAT.
te tota intellectu seuratione quicquid est, id siv sit
opcimo comprobacum fuerit ad inventionem es
iudicium Dialecticae revocari, aut adborum esum
accomodationemg. Si extrarsum saltem natura-
liter considerantur. physicae sunt contemplationis.
PF. Mutto illa. Mirabiliter videris mihi defini-
uisse rudicium. Porestre idem definirum sui finis
esse. Cur non similiter nomines rationem faculta-
tem de rebus cornoscendis ad bene rationandums
POL. Nibil est absurdi. Hac secunda parsvoca-
turiudicium, vocatur es dilpolitio rara ou
rencoalu. Nam alias simul lume, e dilposi-
cum quid est diudicatum: d lunt praece
pradilpolicionis, lunc a indicii. Est tamen
plurimum dispositio indicii gratia. P i. Ouid dis-
poniturs POL. Arsumenta quae libro supe-
riore invenimus. PI. Vndesciam quo modo sint
disponenda seu collocanda? POL: Fx aHectio-
nemucua. Ideo cam diligenter cstetadica
Felario e affectio mutua argumentorum
inter le, Tcevittus ee habicudo, ve cogno-
scere possis de dilponendo. PH. Ereoaf-
fectiones topicae sunt fundamentum dispositionis;
dispositio est regula indici: POL. Ita est. PH.
Ouoruplex est dispolitio scu indicium,
quandortrum que coniungis: POL. Du-
plex: axiomaricum ex dianoeticum. PH.
Tacnon intellico. POT. Dixi tibi ante aristo-
telem in mente ponere conceptus complexos es
discursus. Ille conceptus est noema; Discursus est
aidu
Ratie
Dispositio
Ouid dispo
natur.
Ratio dispo-
mendi.
Duple os
Bositio.
Conceptus
mentis.
b
a
dette
3
lea1
1
Eila
ie
MeIII
1
ub
11
pla

## Folio 165 — 1677996064:0168
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000168.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
e
1
E
a al vemimene
at, au alha umrs
MnaIIIH.
ar tmmplaion.
rim m desiii.
dem lesuim si (tB
 ramn suuta.
6 dlpobioBn a-
emullum, bidposi.
um delmiprace
deimdieit. eliamen
IL. P. BiI dis.
relibro sipe
ou exaftectio
Mai
i aili
 pald lobi
pmodo sit
agentere
10
 di
IVDTCTT LOETOI
cianoema. Et noema invsurationis idem est quod
axioma; dianoema idem quod dispositio syllocisti-
ca e methodica. P _. Fortasis indicas disposi. L diciu axi-
tione ferivel propoliriones, quae ex enuncia-
tiones dicuntur, es interdum etiam axiomata
problemata. Fheses, enunciata Theoremata, ec.
vel syllosilmos emethodum. IIlud vocas
indicium axiomaricum, qual propolicio-
num relenunciarorium diceres, hoc dia-
noeticum, quali discurlorium, vel syI-
logicticum de mechodicum. POL. Rem
acuretisisti. P e. Quid estarioma, Ceu Phi-
lippo dictapropolicior POL. FAdispo-
sitio arsumenti cum argumento, qua esse
aliquid aue non esse iudicatUF. PH. AF NOta: R a-
Philippus facilius: F Seoratio indicariua, rntca
mus definie
divisione:
cinteora verum autfallum linc ambigui Nec porest
catererborum ligniticans. Nam necesse est tota desini-
indicatiuas esse vi sint asseverationes perspicuae ex tio rribui a-
frma. POL. Videntur tibi haec perspicua, qui a xiomaris si
noca es trita. Si Pamea pari diligentia voluisses sillaum.
Definitio
intellexissesque lonce essent euidentiora. Multum philippi in
autem erroru in est definitioni Philippicae, et quod dicatur.
pererrinum genus orationis ponit. cum axioma
suam substantiam habeat, etiam si cogitetur: De-
inde Crammaticam altexit, es solam indicati-
uam facit proposicionem, cum omnium modorum
possit esse. Vnicam cum vuli, videtur reicere com-
positam. Nec devero e falso duntaxal est, sed es
de affirmato es necato, cuque diidat, foeri non po-
test
maticu E5)
diaroeriom
AdtoMa
quid

## Folio 166 — 1677996064:0169
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000169.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
Philipem
I66 PRECEDTA ET DECLARAT.
test, ve toca definitio de vero axiomare sit vera
quodtam en vitium obrepsit etiam P. Pamo. Ambi
suitas verborum non est legua, sed lineuae es
Crammaticae vel rhetoricae. P E. Tune tantum
viciorum in vnabreur sencentia agnoscis  P O L.
Resipsa loquitur.
P H. Consentis eamen cum Philippo cum ais
dispone arrumeutum cum argumento. Nam
es ille diit, Cacegoremata leu praedicabi-
lia octendere quae quibus iunsi poninei
Ei sic de indicatrice ait, quod iudicee quae
reCCAUESCCIS IUNgANEUF. PO L. Intelligo
ereo Caereoremata illanihil aliud esse quumar-
dumenta. Et dum Philippus ex illis facit praedica-
propositio- tiones, consequens est peadicationem con-
nes facit ex venire cum propolicione leu axiomate.
argumentis. P H. Sedeur dicis esse aliquid aut non esse ? P OL.
Pradicatio
 axioma
ve indicetur varietas axiomatum cenerali que-
dâ modo ex fine coharere. FNe enim et nO eAC
nocantum sionatpropoltionum existen-
tiam logicam, sed d esle attirmatum ne-
sacum, esle rerum Fallum, esle Cimplex
compolitum, de li quae lune alia disse-
rentiae. Mallem tamen Ramus omisisset illud:
Non esse.
PII. Vnde sumta est vox axiomaris E POL. Graca
origine esse facile patet. CicerointerpretaturEnun-
siatum. Ouia ergo apta valde est ad docendum: a
P. Pamo est ad artis explicationem assumta. VO-
Lacur aurem axioma ideo quia lua luce
manito
Axioma
i

## Folio 167 — 1677996064:0170
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000170.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 60 lines, status machine
alat
nnstm
elcum e. Bana du
qa, si lugue b
U. IIIL IAHIIH
nt  utPO
cum losppeum ait
AsL. DM
le plaurat
DuS WS pori
Quo  qa
. PDl. tust
t od se quuIAB
exita sa pallia.
LACMIDDEM CON-
 leumonate.
assi POL.
suali qua-
ecumeen
L, elle
em c
re lomr diae elte
ex ex emsil lor. bit
CunonimpamEuu
ord minumi
simmosanit. Ie
vuIII
deb em nile
IVDTOIL AXIOMATICL 167
manifeltum est, seu dignicarem luiiudicii
in se ex vi dispolicionis aroumentorum
cerromodo aftectorum habec. Aristoreliin
demonstraciuis specialius est enunciatum. C um
de eius rerirace quaeritur, appellatur que Quastio
Aio, ad quam trmandam aur expedien-
dam accerlimus cerrium argumeneum,
quem rulso rocant medium cerminum.
PH. Antancum duo sunt areumenta in proposi- Quot areit-
tione? POL. Ad duo reuocatur axiomatis mensa exio-
inceoricas, quia conscar e duabus parti mats.
businter le correlaris. In axiomate com-
polico sentencia pro aliquo argumento
eAt, quae, si exillo legregetur, perleporeA
axioma es(C. PH. At non raro mulca coharent
aduerbia adiectiua es similia a Grammaricis vo-
cata. POL. Eriam Aristoteles duo tancum requirit
adaxioma nom en scilicet de verbum. Reliqua
vocantur CyncatesOremata. Nobis arrumenta Syncateso
sunt caceooremata; quae argumentis adhc. remata.
renc, imo devinculum, dicuntur syncare-
SOremaTa. P H. Ouomodo distribuitur axiomas Distriburio
POL. Siintegri es membroruratione spectes, di-aviomatis
Aribuitur in ancecedes d conseques. Ne. in membra-
celse. n. ec in dispolirione aroumencurnu
incecedere, alteru consequi. Veruntame
d antecedes _ consequens, nolola habee antecedens
argumenta, se ddispolica, ita verna intelli-consequens.
satur vinculum. Alias per se argumenta vo-
cantur interdum materiae; interdum subjecta-
PH.

## Folio 168 — 1677996064:0171
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000171.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
168 PREOEDTA ET DECLARAT.
Subiectum PH. anidem dicis quod vsirato subiectum ex
praedicacum: POL. Sensus est idem. Verba
veromutata sunt ideo, quia virumque areumen-
tum vocari praedicabile e praedicatum 20 14 H-
rosuevor, potest: estq subiecti appellatio argu-
meniisopici quodam modo consencanei. P II. NOn
tamen forcassis prohibes usum vocum istarum. si
incellectus sit bonus. POL. Non puenauerim.
alia distri- Nocandum tam en est, limateriam de For-
nam respicias, aliam ratione distributio-
niselle. Nam ita dividetur axioma in ar-
Materia a Zumenta, de vinculum. Regumenta duo
xiomatis.
FOrn.
lunc, tanquam materia axiomaris. Vin-
culum esttorma, Seuanima eius, quiata-
ciercaxioma licaxioma, dum dispotirio-
nis rationem constienit.
oulum PH. Estne vinculum idem quod copula ? POL.
gcopula. Sensus videtur esse idem, quanguam an-
sullius explicet copulam verbo substan-
eiuo, cum guoduis esse posit. Aliascopula
sionat potius coniunctionem copulantem, vel si-
et secundi milia. P er. Ouidnominant est secundi, ec eAt
tercii adiecti, apud Ram 2OS: POL. Non
vsurpant istas veces. Aequipollet tamen illis axie-
matis parsposterior, qua cum vinculum es cate-
coremarnicavoceenuciat: est, vel verbum secun-
di adiecti dicitur ab ordine: cum vero separatim,
seuvocibus diuersis, est vel verbum adiecti terrii.
Peater illas aurem distributiones lune a-
lixlonse cuidentiores. PH. Ouaveroilla:
POL
pradicatio.
Cttio.
eG territ
ltelit.
1
1
1
il

## Folio 169 — 1677996064:0172
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000172.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
1
a
DelI
Cesuectitm. IAB
A_EgIII.
C HaAHI IBBN.
a opiluo m.
consaem n. don.
rum mona si
D. Dpomim.
amndemmdtor-
aabutio.
lus we Mal-
n demnaduo
umomi. Vin.
rmacur, quia to-
demospoliio.
pbi POL.
QGu2M aN-
Carcibo subltan.
epelli. Mlascopula
eulten, vet si.
velllecundi, dt est
 POL. HON
 e abu u .
eI TIIIMC (iI
e. est nlratum soun.
cicem ien seputaiu,
elratum alici ta1p.
ed. PH. Sm s
tribuvones lam 2.
IYDZOLE AXIOMATTOL 169
Por. Vnack ex affectionibus adiunctis. Distriburio
altera ex effectis speciebus. PHI. Ouoru ex assectio-
plex est ex adunctis: P OL. Porest esse multiplex,
velogicum. physicum. Graminaricum, obscurum,
aperrum vsitarum, inusitatum. fieurarum, modi-
ficati, simplex causale effectiuum, subiectiuum.
adiunctiuum. definitiuum discributiuum, es o-
mnino provaris argumentis varium. Sed in aE-
terancum duae diuitiones ex aftectionib.
sunt recepta; prima est: arioma aliud cAt
nibus
aftirmatum, aliudnegaEu. P E. Pholippus assirmatu
nominat propositionem affirmatiuam ex necari- e necatu.
uam. Curtualiter? POL. Aforma seu vinculo
affirmato aut necato rectius enunciatur passive
virumque, quam actiue. PH. Ouid estaFAr-
MaTUM : P OL. Cujus vinculum aAII- afsirmatu
matur; hoc est, consequens antecedenti competere quid.
vel inesse dicitur. PH. Ouando altiPatUE
rinculum deCur: POL. Vinculum eunc Vinculum
attirmatum intelligicur, cum nulla appo. quando af-
lica vel ed directa negacione, caregoriu sirmandu.
consequens, sey praedicatum, anteceden-
tisen subiectoiungieur. Id aurem indeAE,
quiain arsumentis dispoluis cosentus cA,
vel simplex vel comparatus, vel Gmboli-
CuS. Vtenim tibi dixiin primolibro, fundamen-
tum affirmationis est consensus. PF. Ouid sivi-
teriorem causam requirerem; es interrocarem
cur consentirent, és unde iudicandus esset consen-
sus? POL. Ineptus fores. Relabereris enim ad
topicam

## Folio 170 — 1677996064:0173
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000173.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 32 lines, status machine
17O PRARCRDTA ET DECLARAT.
topicam in qua ratio illa diligenter est exposita
De si nondum fores contentus, ad aliquam artem,
unde exemplum esset sumtum redeundum foret,
sed pariter inepte. Nam omnis logice inve-
niendi es iudicandi ratio comprehendi-
cur primum Dialectica AC non est cau-
Sa pecenda ex perescina arre, (ed Aan-
dum acquielcendum que in priuripiiso
PH. Noneramid nescius. Sed expiscari senten-
efirmario eam cuam libuit. Nisi fallor actirmatiophiloso-
entecorca. Pho aliquando nominatur cacesoria. Vnde po-
stea pradicarum dictum quasi id tantum esset
logicum quod affirmaretur: Et philippus ex eo
fundamento nesauit disparatum de dilpaca-
todicipolle, quasiomne caresorema ideo
sic, vein dilpolicione alterum alceriiun-
racur affirmate, sicur in libro ejus videre est.
vbi de velitate praedicabitium disserit. P O. Li
Est ita V. lequeris. puto aurem respexisse autores
adhomarenian praeceptorum arrium. Omniac-
nim debenc csc aftirmata. Necarum nibil
est, nisi quod exheterogeneo existit, e facileu-
dicatur ex affirmati oppasico. P H. Philippus vti-
turvoce RReuerare. Ita enim defenit affirma-
effirmati liuam suam: AHirmariua cs quae alse-
na p. Verde aliquid adesse, rel inelle lubie-
et0.
POL. Est istud idem quodvelle annuere. ap-
probare. Tiaque es voluntas eodem pertinet.
lun:oresmonendi sunt, YENON LanEum CO-
POMAME

## Folio 171 — 1677996064:0174
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000174.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 61 lines, status machine
atA1.
lcun upsi
id dipmaim
ian relemlum sol
omnis topeeinu.
cuuo comprelend.
Dea demnet eal.
ne are, led ston.
Eed eusscor sm.
immosibsi
calegom Iiip.
pessiliomesit
pispu H1I
num dedspua.
eoregoimmideo
eierumdenium.
mntereett,
Lit. P OI
inse aiviIS
Poium. Omniae.
GAuMI HI
relt  A
alem puliut
preco i
1
dan
TYDTCLL AXIOMATTCI
17L
ponant argumenta lecundum affectiones axiomara
mucuas, sed ex enuncient recte ordinent. Et constu
enda C5
que. Argumentum actu in consequente est, res nuncian
arguta mantecedente, es ve affectio est, ita con-
iunguneur; ve Deus es mundus causalicer e ef-
fectiue affecta, reciprece enuncianturita: Dcusfe-
cimundum: mundus a Deofactus est. NOn au-
tem: mundus fecit Deum. Tlinc cum non obserua-
tur lex haec nascitur anuconoua, ee multa am-
biguitas in phrasi; vi sic es huc pertineat elen-
chusille quem ficurae dictionis, accentus, es reli-
quos in phrasi nominant. Ita non est scientia
dicenda. vbi sciens. Non enim permutanda sunt
nomina susceptiui es habicus inquit aristoteles.
PH. Vtilis est haec admonitio. Ita enim exer.
cetur es acuitur iudicium, nec parum referi sci-
re quomodo recte dicatur. Christus est omnipo-
tens es omniporientia: Petrus est doctus es do-
2. PrIOY. C. 58
ctrina. Poterunt huc reuocari x quipollenclae;  quipol-
velutisciens est, es scientia praeditus, discit, es est lentia:
discens. POL. Interpretum hoc est officium
ostendere quomodo permutanda sint nomina affe-
cta nominibus per essentiam dictis, seu quomodo
concreta exponenda vi subiectum es resinharens
distinctim nominentur. Per. Onid estnega- Necarum
cum axioma: POL. EK, cuinsrinculum axioma
negATUT.
PH. Ouandonecatur vinculum ex cur: POL. Ouandone
Cum in aroumentis dissensus est, hiciplc sandum
eA Fun daeMEu negatiOnIS. Nega- vinculum
CIC

## Folio 172 — 1677996064:0175
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000175.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
17Z PRACEDTA ET DECLARAT.
rio aucem vinculo apponitur, aut lalcem
principalicer ed reterenda cAt. Nam cum
additur praedicaco aur lubiecto, copicam
talcem nesationem, non autem axioma
ricam sionie. PH. Negatum erro axioma id
est quod Philippus ita describit: Neentiu2 pEO-
policio est quae aliqd alseuerat abesse (ub-
iecto per parciculam negatiuam conve-
niente loco policam, ubi vere remonce
praedicatum a Cubiecto, vt: Nix non est ni-
era: vel nulla nix est niera. An autem non aequi-
poller his, cum diconix est nonniera? Intelligitur
Necalio - enim alba E POL. Non italicet dicere: neq. ae-
pica no con- quipollentia est. Cum enim dicis: nixnon est nigra:
fundenda
cum adso-
mathla.
necarum axioma est, determinaturque aliquid cer-
tr. Cum: Nix est non niera, est assrmata ex inde-
terminata enunciatio. Multa possunt ex Cram-
marica huc accommodari, quae praetereo. Nocan-
dum est axiomaris, ratione aftirmario-
nis denegationis, adiunctam ehle quadam
affectione, quam rocamus contradictio-
neM. PHI. Estno illa superior topiCa E POL.
Non sedcritica. Pic enim cumidem axioma
affirmatur de nesatur, vr: nix est alba, nix non
est alba. PH. Incelliso esse Philippi oppolitio-
nem, de quaita pracipis: Accidit proposcio-
nioppolicio, qua csdissonancia duarum
propolitionum, quarum alcera est aftir-
matiua, alceranegaciua corundem extie-
morum line rllaambiguitare incellecto-
FUm
Necatina
PholyppE.
Decontra
onC.
Otposcrio
etst
p1.
1

## Folio 173 — 1677996064:0176
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000176.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
Donie
cendrel. Dame
labintios icopies
L, NON A
egulum o nin 
itui degaltapto.
i
egmn conul.
(ab-
DITECTEmOeT
 Hl bt IHa
umn aqui.
 eautum. W giI
nalsciImmu e
.  giH
e dpidcer-
ee inde-
 N 61411.
1ed. NOTaH
eotirmaio.
melle quadum
neadie
il l0
iidemmo
recaei
Eriopolio
1
einteli
IN DTCEE AXIOMAETOF. 175
TUII. POL. Putoeius senentiam esse eandem.
PH. Habetne ee haec fundamenta in topicis ?
POL. Habet. Nam eopica concradictio Fons corra-
vinculorum pariciudiciariam. PII. An non dictioni.
omnia dissentanea eienunt contradictiones 5
POL. Neuriquam. Cum enim concradictio Ex solis con-
alterum axioma negatum requirat, non trariis con-
erir corradictio exrelatis d aduexsis, qua tradicents-
veraque Cune aftirmaca, ve caelum mouetur
triusctbo
Occelum quiescir: non contradicunt, sed caelum
movetur. es non monetur. Nec porestcon-
tradictio esle exomni contradicetetopi-
co:quia Cola corradictio est ad vinculum.
Itaque cum dicis: Lex est scriptas e: lex est non seri-
pia, non est axiomarica concradictio. NCC VerO
etiam dilparaca, ex dinerla contradictio-
nespariune, quia in omni criticacontra-
dictione est concrariecas attirmaci rinculi
aenegati. PHI. estne contradictio ex priuan-
tibus, vevidet: Caecus est: POL. Non solet voca-
ricontradictio, sed priuatio. FF ru ipse intellieis, vi-
dere es non videre contradicere sibi, esseque senten-
tiam lonce aliam. Potest tamen, cacum esse, unc lu-
direinon videre. Nam non videre est generalius
quia negatrbig. Cacum vero esse est specialius,
quia incertorantum subjectonegat. PH. DiF- Dinisto can-
tinguicurne concradictio: POL. Dictin-tradictionis.
ruitur distinctione axiomatica. Sicuce-
nim axioma aliud simplex est, aliud com-
licum; ita porest de concradictio diuidi.
Ad
bus est con-

## Folio 174 — 1677996064:0177
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000177.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
174 PR RCEPZA EF DECLARAF
Nontamen hoc in vsu est. Sed respicieur potius au
simplicis distributionem: unde quxe dams con-
tradictio cs genetalis: quaedam specialisi
vt: Omnis homo doct_: Ouidam non doctus: Con-
Tradicrio specialis est. AF. Omnis homo doctus: Nul-
lus homo doctus, concradicunt generaliter. P Ft.
Philsppus generalem non rocat contradi
ctionem, sed oppolitionem contrariam
POL. Scivistud. Sed differenda haec tractatio est
adsuum locum. PHI. Consentio. Oua ergo est se-
cunda dinisio axiomatise
POL. Axioma es verum auc Fallum.
PH. Idem Philipous de propositione habet. Sed
quid cstrerum: POF. Ouod pronunciae
veres Cs. PH. Pronunciat. A1 putabam non in
enunciando verseri logicame POL. Meconrmia
aduncti est: quasi dixerim, disponit. Maluita-
men voce illa vriquia respicit simul disposicionem
eiudicium, veincellicas non linguae pronuncia-
tum sedmentis. PH. Duid elt; veres est.
POB. Est persnde ac R dicas, lecundum afFC-
etionem aroumentorum. Resenim in a-
xiomate es porillimum argumeneorum
aftectio, qua est origo de ratio dispolicio-
nis e coniuoiiperrinculura.
PFI. Oportet ergo me enunciare consentanea
itav eluceat consensus per affirmationem; dissen-
tanea itave appareat dissensus per negationem?
POT. Non idtancu: sed de hocannocandum
ett, quod effectine de caulaliter aftectano
CIME
deneralo
Ec.
De hero
False
reres est.
Kons beri
eatis.

## Folio 175 — 1677996064:0178
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000178.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
espitnl p
 Sumnt l
specta
Daleunndiuio.
 GeaH. PH
non rocucontradi.
Jonemcoumiam.
uenda tunctainet
Cacum cumpast.
Doau. dII.
ecutatai
vanta
nexsum blll. del
_. dipastinnonir
EBl. Iliongid
G.a. MlaliIa.
II
samplotimtoct
IVDTCEL ARIOMAETCI.
875
int enucianda subiectiue velaliter, sicut
Pauloante monuisita definirio est enuncianda
definisine, ve: FTomo est animal rationale, non
autem: Tomo facit animal rationale, vel est in
animali racionati. Committitur enim es sis
falsitas.
PF. Fieriitaque non potest, ve quis bene iudicet
e pronunciet de proposicionibus, quinon accura-
tisime percepit vires ropicase POL. Bene dicis. Ap-
paret inde quam depravace doceant illi qui prius Depraat
inculcant indiciariam partem, quam ropicam, es doctrina
quam moleste es temere pracipiant in logicis de quorudame
vero es falso, dum non monstrane lozica funda-
menta ex copicis, sed confusiunt ad aliena quae
dam necmeca, aut artes alias ex quibus sit peten-
daratio veri es falsi, quasi tam inops e imperse-
cta sit Dialectica, ve non possit ex se reddere rario-
nem veries falsi. PFI. Renocas mihi in memoriant
disciplinam meam. Vicinti annosiam hastin Dia-
lectica discenda ex Pbilippi praeceprionibus. AF
tantam dextericaremindicandi. tantaque funda.
mentanes praecepeores meimihimonstrare porve-
rant, nec exo intellexi. Ad criteria me ablerarunt.
Pocum ventum est, plane ena si stupiuus. Ouid e-
nm eso indicarem de experientia imperitus?
In vulgaribus non frebam rustico doctior. Aeque
enim ignem calidum noram ac ipse, amplius
nihil. In difficilibus experientia erat dubta es con-
traris sententiis obrura. Hic quoque haerebam.
Feone scirem quidnam ex hac illa arte verum

## Folio 176 — 1677996064:0179
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000179.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
176 PRACEDTA EF DECLARATS
sit, qui eas ne audiveram quidem ? Ouam sapepu-
tan per experientiam dici, quic quid a quovis pro-
nunciatum audirem? POL. Satis est querela-
rum. Redeamus ad institurum. Sicutverum cA
quod secundum argumentorum genui-
nam ex nacuralem affectionem pronun-
ciac; ita Faltum iudicatur, quicquid pro-
nunciat conera, id cs, ea dilponit qua na-
curaliter non eratica affecta, re dispolitio
requirit; vicum dissentanea enunciatur consen-
tanee seu nexanda affirmantur, e contra: Ttem
cum assectiones permurantur es distributiue pro-
fertur, quo d erat esferendum definitive vel aliter.
Pei. Pbilippus dicit, reram propolicionem
esse alseuerationem cum re consencien-
tem; P’allam vero esse orationem dre dis-
sentientem. POL. Incommodius paulo haec
sunt enunciata. Nonstatim falsum est quod are
dissentit: Ced cum enunciatur dissentanee,
quoderar affectum consentanee. Ouid est
Cumre con-Philippocum re consentires PH. Puto, ita esse
sicut res in natura sua se habet: ve nix est alba, a-
qua est humida, ideo sunt vera quia ita est in niue,
itaque in aqua. POE. Sed hoc est in Dialectica
minus docere dialectice, es posteriora praeteritis
prioribus inculcare. P IT. Idem eodem modose-
re diuidit praedicationes. Vocat praedicatio
nem, in propoluione praedicacum atcri
buisubiecto; d repropoltiones, ita peae
dicationes diuidir in veram de fallam. VC-
ram
Falsum.
Vera ehi-
lixpo
eorsin
sentire.
Praedicatio
niodinisio.
11
1
il
t
i
II
i
1
e
III
lIi
LM
I
si
p
i
U
lu
dio

## Folio 177 — 1677996064:0180
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000180.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 67 lines, status machine
Quan sap
Elaquoui
lancstquerd
n. Seniverum et
umennum genui
dectionm ponum.
C, quequd pro
er oipons que na
Rectrinaspolrio
musmdm msi.
m, Bcuiaillet
nm C b subaie po-
desmiuerdaliler.
oeopolionem
cum reconlentien.
BM H
us pallo hac
sincqudare
auus diltenranee
culanec. Diil
a PR. PH1B, 1IA
l. HIIICI A
Sedbucctnd
eC posama pat
De Umcdmniose
oa qusnacsinuiI
a Vocu pralicatio
dne praecieun
D
IVDLCIL AXIOMATIOL. 177
ram appellat; qua cum re, de qua aliquid
atirmat aurnegac, congruit: Fallam; qua
aredissentie. PO r. Ouid attinet eadem de
rebis sub diversis roculis praecipere. P H. axononn
est rus regnorns, quanquam aliqui subtiliter
nouerint erratum defendere. Sed quoinodo
Ramus dividicaxIOMLAVCFUI? POL. Axio- Verum quo
ma verum es contingens, aut nececta-
Euplex.
Philipe
rium. Pr. Itafere es philippus ait: PFOPO(I. Geritas dis
tionum alix luntneceslaria, alia contin, creta:
sences, aliae impossibiles. Praedicationes
veco distinguir in cedularem, Aguracam de
inalicacam: icem in essencialem; causa-
lem, de accidentalem: Tcemti in necesa-
riam de contingentem. POL. Dixitibi supra
innumeras posse excoeitari distinctiones: sed no-
bisinartevsitatas sequendas esse Figueataprae–
dicatiooritur ex arcumento notationis; vel com-
paratorum; sicut essentialis ex effectis es caussis
Figuraia
essentialio
Causalis.
essentialibus; C auctalis ex dispositione caussae cum accidenta
effectis; accidentalis ex subrectis es adiunctis, a- lis.
lisque quibusdam. Et ad essentialem potest reuo-
caridefinitiua distributiua, generica, integralis;
Item adiunctorum propriorum. Sed si ita proce-
dendum esset, non forent omittende coniucationes
argumentorum reliquorum. Tnulicata vero nec inusitata
logica est nec Theologica; sedita appellata ex asfe-
ctione quadam, quod non itatrita sit vsu. Alias
cur Theologica praedicatio in Dialecticaforet, non
autem Aritmerica, Musica. Pethorica. Cramma-
Mt
FICa

## Folio 178 — 1677996064:0181
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000181.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
Y78 PRAECEPTAET DECLARLFS
lica? Curvero omieritur impossibilis praedicatio ?
Sed aduer sus eiusmodi non opus est multis verbis.
Dontes diui PE. Duinam lune Fonces divisionis veri
sionis beri aZIOIaLIS: POL. Dixitibi in explicatione topica
axiomaris. Quod affectio argumeneorum lic in qui-
Mutatio C5
perperuitas
buldam exemplis perpecua in quibuldam
mucabilis, quanquam ipla genera sempet
lintmucuo affecta, ee caulanuquam cor-
celara fiac adiuneto. Ouoniam ereo idita est.
affectionum nascitur hinc verorum es falsorum iudicium di-
eienunt stinctum. Dux enim perpecuo consentiues
contingen. Ca in dispolitione habenciudiciumneces-
riam (5ne- Carioreri, de limiliter quae dissentiut per-
bessoccob
Decuo, veluti: Tomoratiocinatur: Hlomonon est
bestia. Hec perpetua sunt es immota, qui’ a argu-
mentanun quam se habent aliter. Duxe vero ali-
quandosic affectalune, aliquando contras
ve qua iam consentiun, iam dissentiunt,
ea indicantur vera Fallaque contingentei.
Fac enim hodie esse vera, craserune falsa, vel inv-
no aut alicubi, aliquoties vera, in altero alicubi, a-
liquoties aliter, vi: homo doctus est. Ouod (I per-
pecuoeodem modo affecta, dilponantue
alicer, caimpossibilia indicantue, vt: homo
est bos, cum ejus contradictorium sit necessario ve-
rum: Tiomo non est bos. PHI. Diserterem expe-
dinisti. Jam desinitiones audiam. POL. Dixieas.
Contingens dam contingens elt, quadosicrerum es.
realiquando Falsum esse polI. PH. Du.
aliquando. nuellisis illud aliquando:
impossibi
did
quid.
i lac

## Folio 179 — 1677996064:0182
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000182.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
utulli
restii pati
quct multi m
lences Muitionisi
maihim entaetopit
vencoum se in qul.
pecurinqubula
pleguentempet
er eungun CDI.
an omnimgpulitact
 sosummdiinnll.
pespero conleniits
debencimdicmmnecel.
cecquae elttemisper.
mamr. monon est
il, u  SH.
aa erero ali.
mndo Contras
indilenriune
que concingente
enauum salsa, iel inr
uraainateoaicue
ilecue
lo etlecta, dilpon
Leralleamus, N: h02
Aerima sinressmioI
La PR. BIeIMeIE
lm POL. DHiB
lo quam
velle poll. En. C
TVDTOEE AXEOMAETOL- 279
POT. Non tantum temporis respectu, sed es
ratione parcium. Ttem diuersorum respectuum.
resionum, es qu’aecunque dissentaneis. distribu
rioneque explicantur.
PE. Si dixerobomoridet: Estne contincens an
necessarium
P OL. Judicatur necessarium, sed intel- Sophismaa
rectum de pocencia naturalo. Nam de actuasse- tus ex po
prum, erii contincens. PHr. Philippus contin-
tentiu
senselle aic, in quoaccidentia commu Philipos.
nia de subiectis praedicantur, quarum
proposicionum materia sic contingens, er-
iam( de praecericis dicatur. P OL. Nimis
tenuiter definicum est: quasi accidentia dunta-
xat essent mutabilia. Consideret autem hoc an
sit contingens an non: Fomo est bipes: TTomo cor
habet es animam: velienis est lucidus; aqua pura
est perspicua exc. Ouod addit de praeteritis, id facilis Prateriia
est iudici. PEr. Volebam de hociaminterroeare, vt ex fuiura
es defuturis contingentibus. Immutabile iam est, concingen-
Parisrapitis Helenam. Erit ereonecessarium d POZ. E1a.
Don. Respicienda. n. semper estaroumen-
torum aftectio incerna e in le cirra cii-
cuinstanciam cemporis. Cumitaque Paris, es
rapere suanatura sine mutabilia; non fiet indene-
cessarium, quo d disposicione emereii axioma. Ia in.
futiris. PeI. Actamen necessarium est si dixero, er a5
aut viuam aut non viuam. POL. Dispunctio quidem
necessaria est, sed alterueram partem necessariam
esse non est consequens. Dehocautem infra melius.
M
PF
Comneen

## Folio 180 — 1677996064:0183
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000183.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
28O PR ECEPTA ETDECLARAEO
PF. Ouid est necessarium ? P OL. Audi prius de
contingentis fructu, es quid Pamus staruat de
fucuris contingentibus. PIX. Ouidillet POZ. V C-
ritaris contingentis iudicium Opinio dici-
tur; que praerericorum e presencium ho-
minicerca ese porest; Fucurorum perna-
curam non admodum porele, quamuis
Deorempora omnia peaelentia (nc. PH.
Ouifir erso ve opinio dicatur facultas quaedam na-
turalis, verifaliique vacam es incercam nocitiam
habens. Vnde es anarann Lias. sophismatum, ex
omnis incertitudinis es falsicaris dicitur funda-
mencum EPOL. Esse naturalem vim; ex logicum
fructum contincentie, non se eversunt mutuo. Na-
turalis dicitur eadem, qua per nacuram in est: logi-
cus fructus, quarsurerum exculta. Itaque si quis
aestimare illam rudem velit: verum est, quod sit
falsiverique indeterminata facultas. Sin vero ex-
perientia elaboratam, jam certum verumque ha-
bec indicium. Ouicquid enimita verum est, ve
aliquando possit falsum esse, id comcingens vocaturs
Ficum iudicatur contingens, aut etiam il A COnCI-
pitur, appellatur opinio, vel conceptum opinione.
Ttasi quaras: vencurusne inforum Dion est. sicut
dixits respondes, Opinorventurum; Et non: scio
venturum nisi aburi vocabulo velis. P IT. Sat
Necessarii habeo. Dic iam quid necellarium axiom a,
PoL. Ouandolemperverum est, nectal-
Cum porelt cle. P H. Cur addirur explicatio
per dissent aneum?
po
Ouo
quodo

## Folio 181 — 1677996064:0184
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000184.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
LAAAI
la AHIpIII
PAIS
ai
L. ButIi POL. I
licium Dpniodius
depreenium ho.
li tucuconmperna-
diel, gumuis
Pralennulu. PH.
em sauliegulmm.
Onicumuaitiam
da, sipisnum, 
C sesrain denm (iI.
u, Ohgini
alum MuIM. IA.
mnsilogi.
esiqua
mnest, quoa si
Sualla. SM Vto ex-
a
reunque la.
Genirucatu
ICt
IVDECEE AXLOMATTOL.
181
POL. VF etiam conspiciatur interna vis seu
Dotentia ex affectione intima arcumentorum ena-
ta,ne dicat quis, paris rapuit Helenam, esse semper
verum, at non necessarium. P E. An non prauisio pranisie
divina facit ve sempere immutabiliververum sit. Dei anres
adeoque necosariam quia visio Deinon fallitur, nec factat ne-
mutatur? POL. Aliud est suanatura quidverum cessarias.
esse, aliud ratione praenisionis Dei. Hlacnon afferr
necessitatem euentibus ve dicitur, seu non est causa
ei eveniat quid, sed est tantum diina faculias,
qua Deus omnia intuetur ve sant futura, quorum
caussa efficiens non semper a Deo est, es C. P ET. Me-
minialios dicere necellarium id esle, cuins Necessarii
contradietorium estimposibile. Philippus Philixpr.
ia. ecellariae propoleriones sunt in qui
bus de specie aur genus, aur differentia,
surproprium, auccora detinicio predica-
tur. Flarum propolicionum maceria vo-
Cacurnacuralis. POL. Ancustiora quidem sune
illa, nec enunciata definitiue: attamen non in-
congrua alias, nisi genus aequivocum intell eas, cu
satispateat de vnivoco seu synonrmo dictum esse.
Ramus necessario Cubiicirnotas qualdam ad
artium axiomata iudicada admodum ne-
cellarias. PH. Ouanam illae  P OL. Aristoteles Regula scie
in analyticis posterioribus scientisica principia, quae tificae ex A-
sunt arrium es scientiarum axiomata, voluit esse ristotele.
r_Ta TarTOS, HO.D avro, na Hg donS cparOV. HaC
admonitionem beckamus annotauit. C um enim
alia omnia inc necessaria quod aftirma
TuIm

## Folio 182 — 1677996064:0185
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000185.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
I82 PRAECEPTAEF DECLARAFO
Ta Bav- Tum CA, id raTA ArTOS NOMINaEUF. P H. AB
ros de omni. accipiunt istud de his propositionibus qua sunt vni-
Distaria
nerale
N9. 2a XaV
705.
_aD avro
versales, cum signo Omnis: cui opponunt alias de
Nullo dictas cum signo Nullus. POL. Sed idnon
satiscastisate. F. aregula rult ve consequens
de antecedente (ic omnino rerum, 1OI
re principalicer si axioma generale. I1a-
quecum dico. Christus est Deus, axioma est ne-
cessarium na ra rarros de omni quia omnino con-
sequens ad antecedens est immurabile, seu areu-
mentorum affectio semper est consentanea. 106
autem ita esse indicauit Ramus etiam illo, quod
Penerale axioma seiunxit a necessario na Ta X av-
705. Sed dehis alibirectius. PFT. OUX VOCANEUE
g avro: P, OL. Duxper lelunerera, nOn
ex accidemte aut alio. Talia debenc esear-
Cd Lomoce Lium axiomata, renon eantum ip (a aisu
nea.
menta ex quibustrunt, perle alrerum al-
ceriinsu, seddrincoraarre inter le con-
sentiane subiecto aetis, nec admitLaTUE
quiequam alieni, veluri fit cum in Dialectica
praecipitur particulariter de arithmetica, velrhe-
toricaant aldis. PHI. Secundum priorem ersore-
In arcenul. Sulam nihil debet in arte esse quod (ECOn-
lum contm- LInSenS: Ouia hocnon est omnino es sempenve-
rum, conera ac aliivolunt artium praeceptaomnia
esse contingentia, secundum posteriorem exclu-
duntur aliena. At quam frequenshicerror est, ve
pene quaelibet vbilibet praecipiantur E P O L. Si
id in praeceptis fit, iltaudabile est. Interprerita-
ABB
ens

## Folio 183 — 1677996064:0186
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000186.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
oltaati
monualas. PH. L
on sa sinen
nt Alidill
Oli det idin
arulercnlequens
emminoreum, no1
mona senede. IIA.
a Deus, ame plne.
Lemnigus mmc.
an mali, su Ag1
u cd crsa. HI
 ut sa
 IB IBM XH.
 II
Eelelumere, 10
edeme
pel
mremelecon
ENDTOTE AZEOMATTCF.
103
men licet exempla aliunde petere. Sed attendo
definitionem bomogenei axiomatis. Axioma Lombgene
homogeneum est, quando partes lunc axom
eslencialesinter le, vetormatormato, ub-
lectum proprio adiuncto, genus speciei.
PH. Videris mihi praedicationem essentialem Phi-
lippi designare. Pam eodem es ille modo praecipit.
Ouid tu nominas partes, es essentiale esse:
POL. Partes hie dicuntur axiomaris an-Partos.
recedens de consequens; quibus inlune
aroumenta. Cum eroo hac consentiunt
essentialicer, hoc estmaceria, Formaque d Essentiale.
effectis (ubstantialibus, line seortum seu
prime seusymbolice, retirinconiugatis,
renere, Specie, detinitione, definito, di-
Ariburione, dictributo inceoro, membris
_c. alcerum alceri dicitur elsentiale esle,
quodest communem candemqueessen-
Ela arrinCTC. PH. An non ide fit in relatise POL.
Fit cerre, sed qua simbolum consensus habet. NTan
Inomnihomogenia spectatur Identicas,
ri etiam rox ipsa signat. P I. Nullum ereopraece. En arte non
prum arsis debet esse necatum. POL. Nullum vevo sunt negata
lunt Pamaei. Secundus huius lesis vsus in consen- Pracepta.
suaxiomatum omnium honorarium ei tribuit no-
men, vi lex vocetur instirix, quia viin insticia Lexiusto
etbica, ita in logica, cuique asscribitur suum. Com- cia.
perit tamen idem etiam priorirsui. PH. Cum dico
bosnon est homo; estne hociniustum? an non tri-
buitur boni es hominisuums
L

## Folio 184 — 1677996064:0187
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000187.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
184 PR ECEDTA RT DECF ARAF.
POL. Non sit artributio sui, sed alieni adem-
tio. Et in arterale axioma ex sententia Rami est
heterocenum. Itaq si in arte ponatur no fit secun-
Cex verisa dum institiam. PH. Annon ex lex nara nar-
Led sp..
41a.
505 habet riculum honorarium? POT. Habet.
Nam vocatur lexveritaris. PH. Ergo falsum
est quod non est nara aVTOS  POL. NON.
Nam es necasa quaedam vera sunt, ex corincen-
tia affirmata. Verum eo nomine affucitur ex veri-
catis praecellentia euidentiaque: vt in arte verum
habeatur. quod omnino est tale, ex necessarium,
assirmarumgue. Pr. Ouid est lex na d onu
recoror POL. Duxrequirie inartis axio-
ate, derniverlalitatem, dt reciprocatio-
nem, quae duosilunt; etiam priora duo cl-
le necese elt. PH. Aliqui vniversaliter vne-
versaliaita describunt eane desienast
POr. illaipsa. Plamaxioma cacholicum
eA quando conlequens semperrerum eA
de ancecedente, non Colum omni de per
Se, Sed e reciproce. Vnde lex Capienrix
VOCaCUT.. P FI. Differunt ergohactria, quan-
lexuistart. Tum audio, itart lex nara arros velit axioma
esse omnino verum ex affirmatum; lex na d’avro
requirat perpecuum es immutabilem, es sic es-
sentialem consensum argumentorum axiomatis.
es ipsorum axiomatum in eadem arre simul; lex
vero catholicaimbeat axioma esse (rniuer sale ex
reciprocum: POL. Rem assecuruses. PHI. Oui
sit ergo ve in artibus multa sins particularia, est
exte-
xad one
_ECOTOV
Differentia

## Folio 185 — 1677996064:0188
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000188.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
asiu, sit ali A a
a ex senteRI
mereranuse set
n M BMu Bm. Aei
AIAII
MmE Pou. Habeli
a sut BMHBeH.
nemmechmrei.
115. Cn up sasun
Det5 ou. HoII.
Q. HMaII LMIII
nill b in gutt
 i a st Ma
BuMMaIIIIO.
 derciprocatio.
 nomprioraduo el-
porsiliarne
I
rii
eem  I. LH. B.
set paiib
Emaum serudaire
Oamalm bsices
Centm iiaIB
caem o smulile
amessesmmusiue
IVDTOTE AXIOMATTCL
185
exceptiones? POL. Exmalatractatione seuin-
formatione fit, dum praecepta diimuntur, quae e-
rantinvnum compincenda, nec obseritatur insea
methodus es reliqua, de quibus alius. PE. Mihi
non videtur fieri posse, vi ella ars exacte observet
lecesillas, cum nec Dialectica Rameaica sic omni-
no facta. Et an non sit ejusdem oxeris modus diver-
sib? POL. Respiciendum semper ad illasleset
est es adartis requisitum iuxtarsum. MulEa qui-
dem possunt fieri modis aliis, sed non sunt artes o-
mnes, nec fine artis optimo fiunt. Situnon potet
expositione exacta regulas assequi, at ob id non
necandum est omnino posse. Sed es de his alibi.
PH. Ouid praeterea de necessario habes= POF.
Ariomacum ica catholicorum indicium
ettrerissima es prima scientia, vel lapien-
tia, Vealia exemplaria habenE. PE. An non
scire principaliter est rem per causas coenoscere 
demonstratione? POL. Oritur ex causis essen-
rialibus seu essentiali asfectione hoc indicium axi-
omaticum. Itaque ibi est originaliter: hicaxiomati-
Ce. PH. Annonenteerae artes vocantur scientia  Scientia.
POL. Vocantur, sed propier axiomata scien-
rifica. P HI. Cur dicis verissima es prima. An est
aliquaminus vera, e secunda? POL. Sola sed
entia per se nominatur quam dixi. Ex aliis argu- Verissima
mentis etiam cognoscimus, sed non tamvere, es scienti
primum; quia essentiam ipsam qua cornita, res co-
noscitur, non ita acrincunt. PH. Aristoteles
(cietiam neminas habirum intellectus, quo sciun-
BH

## Folio 186 — 1677996064:0189
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000189.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
786 PRACEDTA EZ DECFARAFO
tur Theoremata: es aliis virtus est. POL. MuIIE
multa de his disserunt, sed plaraque oriose. Aristote-
lis sententia recte intellecta non puenat cum Ra
Aiomatis. Vo. PF. Acquiesco. Duomodo dimidieura-
xiomatallum? POF. Incelligitur Cx vero.
Cum enim continsens rerum nomina-
cur quodalicer le habere porest, manite-
stu eR, ica se habere e Fallum. Sicucenim
illud esticarerum, re aliquado sit vel pol-
Sucesletalsum; Icahoc ica estFalsum, ve ali-
quando possiellererum. Necellario re-
1o fallo peculiarenomen elt. Vocature-
nim impossibile, quod ica Fassum eAve
nunquam polherirerum. Pr. Philippus
ait: impolsibiles ppositiones lunc, in qui-
bus pugnanctaunsuntur autspecies dil-
DATACX, VECaCita est visus. P OL. Nonsatis pra-
uide. Nam cum dico. virtus non est vitium. iun-
suntur puonantia. At non est impossibile axio
Ma. PI. Voxiinguntur illi est, non dispositionis.
sed affirmationis. Ouan do enim opposita dispo-
nuntur affirmate, id ille iudicat impossibile. P OL.
Loquendum erat prouide. Tractenus explicata est
dinisioaxiomatum per affectiones senerales. Se-
quitur diuisio inspecies. Axioma est simplex.
aut compoltii, PEI. Ouomodo porest haec divisio
inspecies esse. An simplex, es coposirum sunt species
losica POL. Per formas desienantur, quib. siiun-
pas genus, vera species es interrae fent. P II. For-
casis eade est divisio quam Philippus habet: PFO
Poli
Discisio falso
Eexpossibile
DEaXiOn
TC seroplset
Et FBOs

## Folio 187 — 1677996064:0190
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000190.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
altati
1
1u 1R. PDL. MI
 uis dise
pugua cun 
omedo enidirun
Llacelleiuer reto
As recum nomina
deceperell, mnite.
detillum severin
dealiquidolerespol.
Seltalum, ral
. Hecellariore.
D elt. Voeutie.
e tolliume
A. PH. Pp
esluminqui
uspectese
PoL. dinsaciipe
WiM, I
psibile A
1(B0s1B 0I
opposiai d
pstali le
IVDLCLE AZIOMATIOL 187
policionum alix lunt categorica: alixe hy-Categoricon
Pothericae. POL. Multa possent dici contra hypothetica
banc. Sediamen si caregorica nominanda sit quae
alias simplex est, e hypothetica nar cEoru, seu
symecdochen seciet, quae alias composita est, non
multum puonem. P H. Modeste loqueris. Sed quid
estlimplex :POL. Duodrerbirinculo co- simplex
cinecur. Lcaqi aftrmato relnesato rerbo quid.
attirmatur, velnegatur, vt: ignis vrit. ignis
est calidus, ignis non est aqua: vbi ignis est antece-
densrrit, consequens, ex c. PH. Cur addis de af-
frmationes POT. Ouod supra dictum in genere
est de affirmato es negato, id hic accommodatur
in specie. Ibi de vinculo disseruimus. Fric de vinculo.
Reciali, q est verbum. P HI. Cur tantum a vinculo
definis3 P OT. Ouia hoc est anima e forma axio
matis. Itaqe variato eo variatur axioma secundu
Recie. PTI. At videtur Philixp illustrius dicere: C2- Catecorica
regorica eArna limplex indicatiua oratio, Philippi.
quae plpicua alleuerationernu quiddam
aHirmat auFnegAT. POL. Fadé fere est definicio
cupropositionis definitione in genere, nisi q ibi loco
effirmationis es negationis sit posita veritas es
falsitas. Iudica aute banc ex illa. P H. C u dicis con. Conrinere
tinetur, notas opinor vinculi proprietaté es indi-
casid form a esse quada cui es Aristoteles cotinen-
di officiû asseribie. Sed quid continet POL. AXio
malimplex constitui rinculurerbicon-
timendo argumenta, ex gualsinceoranda
eum parcibus scumembeis contunctis.

## Folio 188 — 1677996064:0191
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000191.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
288 PRACEDTA ET DECLARAT.
PL. Cum ais: affirmatur vel negatur, Contra
dictionem peculiariter accommodas ad axioma
simplex. POL. Tra est. Sed es parrium quaedam
indicatio est, seu inteeriin membra sectio duaxio-
Cua sompi. maienis rrit, in antecedens e consequens diduci-
sacer dispo- FUr. PH. animaduerriistud. P OL. IIla POr-
ro simplicitas nominatur primainventa-
rumrerum disposicio, quomodo quodli-
Becargumencum enunciari potest erce
peis plenis coparationibus, distributioni-
bus ediuerlis, in quib. diverserationes ad
Ee inqua conneniutaccomodaneconsen-
canea affirmado, dissentancanesado. PH.
Videris mihi multa ex superioribus repetere, quae
explicabas in affirmati es negaticausis. POL. F50
quide ibiinter prete egi: sed hic praeceptuvides, es
fundamentum affirmati necarique. PHI. An ergO
tantu simplex axioma asfermatu est es necatumt
POL. Non, sed peculiariter illa affectiohic ad-
bibetur cum fundamento suo. PH. An illa qua
dixisti, possunt etiam composite enunciari: IP OL.
Recta affectio docet simpliciter affecta, it ave vnum
omninorni adhibeatur, non disponialiter. Tria
vero quae excepi; non possunt ita disponi. PH. C Ur
non? POL. Ouis mulcitudo terminorum est
quanquam non sint plures rationes quam dua. Ita
distributiones vel copulare vel disjuncte solent e-
nunciari; plenae comparationes copulate vel con-
nexe, diversa illa discrete. P E. An non species
 genus disponuntur simpliciter? POL. Sirnam
saltem
Mamvr.
Cur que
nequeant
simpliciter
desponi.

## Folio 189 — 1677996064:0192
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000192.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
rolagum n
a eecemmolls ad ari
eel le poinuqula
mimhasclte anit
s bcertqu dilui.
sctu
Pocllaepo
l prmemvela
e, quomolo qotu.
cuunciipoellerce.
Dus, ditabulolI.
diverleraiones id
ccomolmiconten.
eucinennegiloln.
turepiue, qua
gaIIOL.bBB
xpuspariles, e
. H. dit 8
Aongainu
asselironibum
. PH. Millaqu
emmini O
Aectaitanm
onalia.
labissint.
ne
le Iumn
t peB
IVDLCIE AXIOMATTCL 189
saltem partem adhibeas tori, disponuntur simpli-
citer, ac non somnes. PIr. Quocuplex esta. Dinisio s
xioma limplex: POL. DuplexRamO: CC- plicio.
nerale e speciale: quanquam rectius dici pos-
set, vniversale es particulare, cuins aliqua exem-
plavocantur propria. P HI. AF e in ropicismen-
iio facta est vniversalis. POL. Ouidtum? Etiam
senusibi est es species. Aliud est rniversale rniversale
copicum; aliud indiciariu. PH. Memi. duptex.
nisti vniuer salis etiam in carholica lece. Si illa at-
tinet communiter simplicia es compesita axio-
mara, cur non praemissa est haec divisios POL. Ra-
mus in composicis non aenoscierniuersale. es par- Nota ambs
ticulare: Et si quae ratio horum illis inest, ea pro
per simplicia ve ipse iudicat inest. PI. Expe-
cabo ereo an dicturus sis, compositum constaie ex
simplicibus. Sed si vniver salitas non est in compo-
sitis, quomode artes es sciecia possunt ex mere ca-
tholicis costitmi? Anno opus est divisionibus. POL.
Dicipotest, q Ramus in coposiris aenoscat quidev-
nillersalitate, at non generalitare. PH. Sed tuc gd
fiet de legena ra varros. Cerre generalitas sem-
per coniuncta est vniuersalitati: it a vt omne ca-
tholicum sit simul generale, licet non omne sene-
rale carholicum, quando it a vis verniuersale si-
met tantum vniver saliter vniversale. quod tamen
invsunon est. POL. Mitcamus ista. Generale Generalo
Ramus definie, quando commune conse: quido
quens aecribuitur generaliter anteceden
eio P H. Commune in ropicis de adiuncto quo-
dams
sttlotemi
Ramo

## Folio 190 — 1677996064:0193
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000193.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
T9O DRSECEDTA ET DEOTARAF.
dam dictum est, an ereo generale fit ex subiecte
es adjuncto tantum? POL. NTon. Sed est hicvo
cabulihuius vsus alius. Signat enem commune ii
quod assectione sualatius est, seu amplius, vel et-
iam generalius. Sediunon acrendis veramratio-
nem generalis iudicii. P E. Dic ergo, quaenam si:
POL. FC in accributionis modo, iplaque
Forma Ciriplicis axioinatis. Cum enim
vinculum rerbi gencraliter consequens
aerribuit antecedenti, tunc propric esta-
xioma generale: cuius tamen consequens
Peu praedicacum non semper eserniusmo-
di. Leaque communitare d angustia quo
damodo distinguitur. PET. Cur non retine-
tur Philippica facilitase POL. Ouid illa praecipirs
ilipia Prt. Propolitionum alix lunerniuertales,
rriburio. alix parciculares, alia indefinitae, alia Cn-
vniversalis. Sulares: Ferniuerlalis ek, in qua signum
rnivertale addicur lubiecto, re coplecta
tur omnia de quibus subiectum dici po-
tes, DE: omnesstella lucent. Signa viiverlalia
Cunc ominis, Duilibee. Nullus, nemo; I-
cem exclusiua, lolus, cancuIm, _c. Hacille.
Endefinita. P OL. Indefenita in vsi rationis nulla est. Non
enim comprehendi nec enunciari potest. Si vacam
particularem tamen libet indefinitam appellare;
nonmoror. sed non noua fiet secies. Ouod au
iem de signis praecipitur, id Grammaticum pa-
eius est quam losicum, ideo que adhibetur vima-
nisestius pateat etiam in sermone vuiuersalitas
aut
Commune.
Generale
indiciumin
1
viena
I
I1
M
B

## Folio 191 — 1677996064:0194
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000194.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
al
sunde si ust
DL Dm sedechtim
N emcnmmus
pest, seu mntu, Mt.
maltentiram mul.
onsmdoiplague
omatis. Cum enum
ater conlequens
Liunemopiectta.
us camenconlequers
emveceteruumo.
auete demguliquo-
= PH. CuIretine.
CoL Billiparipii
suatil siti
duemiuer
Eludeturae, aliae sin.
D. NEC
iilli
C tli
La M
fui sun. Budi
ta saatin
TVDTCEE AXTOMALTCL.
29h
ui simentis notae sunt, nihil aliud sunt quaris
symbola affirmationum vel necationum implica
tarum expressa iudici de vniversali aut particit
larinocae. Nam omnis homo loquitur, indicat tum
generalem actributionem, tum assirmationem.
PH. Putarim excusandum Philippum qui vul-
earem praceptionem secutus est, es ad orationent
adhibuit locicam. Interim tamen tyro vel sine o-
ratione ex sieno indicabit vnitersale es particu-
lare ex atrriburionis modo, cuius tamen funda
mentum est habitudo consequentis arcumenti ad
antecedens sicut ex re pridem intellexi. POL
Proberemtenes. Itaque cum dicitur: bestia est a-
nimal: iudicabitur hoc axioma generale, licet non
exprimas iudici nocam lineua. Sed tamen euiden.
tius es distinctius fic iudicium, si exprimas. P Ht.
Annon semperinrsu adduntur illa sena. POL.
Si id fieret, in praecepto observasset Ramus. Sed
mulca generalia inveniuneur sine siono:
Et: Qui perseueraverit ad finem bentus erit. Tam
deest auaro quod habet, quam quod non habet.
Nec indeAnica eslocurio, sed decermina-
Ea, CerrCq; expressa. P I. P Ane corradictio contradi
infenerali: POL. FR, d quidem duplex, etso senera-
Nam e generalirer HC, d Specialicer, vr. lium.
omne visum verum est: Nullum visum est verum.
Ouoddam visum non est verum. Ouoddam est ve-
rum, vtin e. denat. Deorum enunctat Cilero.
Pr. Cum dicis omnevisum veru, quoddam vi sum
verum: icem nullum verum, aliquod non verum,
suntne contradictioness
POF.

## Folio 192 — 1677996064:0195
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000195.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
192 PRSECEDTA ETDECLARAP
POL. Nequaquam. Necesse enim est in altero
contradietorio vinculum necari. Ae illa particula-
resenunciationes sunt generalium sub alternae, es
druisionis pocius partes. PE. Ouis estrlus co-
cradictionis: PoL. Verum defallum dil-
cernunt; ica re in iudiciali parce tres sine
modi iudicandi reri; vnus est pet dispoli-
tioneaxiomaticam, rbi ex affectione dis
polcorum pronunciamus devero, de Fal-
(0: secundus est ex certio argumento syl.
logistice dispolito cum partibus quaestio-
niS; Tertius estexcontradictione. Cum
enim in specialibus contradictionibus de
generalibus aliquibus, herinon polsere
veraqi pars sic rera cogmta veritas ruius,
alteram argiit Falh: ve lirerum est quod
omne animal sentiac, Fallum crit, quod
dam animal non sentire. PH. Curomittis
necmeca: POL. Ouenam dicisE PET. Expe-
perienciam ruiuerlalem, principiaspecu-
labilia e practica seu nocicias nobilcum
halcenres, intellectum ordinis in conse-
quentia; e patetactione divinamt POL.
Non opus est de illis praecipere. Experientia es pa-
ctoamna refactio diuina sunt arcumenta topica ad testimo.
Principia num pertinentia. Principia sunt potentia natura-
nseque. L. les, es fundamentum totius loricae. Consequentia
nominatim in syllorismo explicatur. Itacum Ciale-
nussenlum ee rationem omnis scientiae fontes
nominat: sensum pronaturalivirtute accipimuss
unde
Subalterna
non contia
dicunt.
Fres modt
indicanat
det
Criteria
Eaperieniia
ES patesa-

## Folio 193 — 1677996064:0196
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000196.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
Aatr
asemincttina
Sut. diltapniule
ceadum scitana, 
ta. Duschuluseo.
ccumletilum el.
dicculi pueres sine
 nusellpabispoli.
abi ex abelione dil.
mus dere, detal.
cecuo reumeno (yl.
campimbusquaelio.
consradictione. Cum
comeicionbue
Ds, lennonpollere
EMId s uo5
Lrehremm elt quod
tallument, quod
CauE. Pu. CmoniHi
 PH. Espe.
Dicipiau
e. Expuimnii6 p.
esencuairicalisint
praesart puminuma
eslojica ensepuent
Per, heatmlaMm
rolinas nobileus
rordinis in conle
done divinam. PDb.
a plibs
anem
TVDTOTE ARTOMATTCE
unde ad mentem perueniunt notiones locica: Ra-
tionem verorsu excultam prologicaarte habemus.
PH. Ouanam sunt veracriteriaE POL. Mirum est reracrite-
teinterroeare cumiam verseris in medio peneiu-
dicio. Omne praeceptum logieaiudiciariae
eltvelrnecor VerUM. PF. Inseruit erxo contradi-
ria
etiovero iudicando? POL. Icavi dixi. Tam ech Eriam ge-
generalis corradictioneurram portem in-neralis con-
terdum veram habeaeseamen indieat par- tradictio
ticulare axioma Tubalternurerum CNIC: V. semperar-
exit verum
Omne animal est rationale: Nullum animal estra. (3 falsum,
rionale. Hac concradictionon distinsuit verum a sed differen-
falso starim: sed tamen consequenter. Indicat enim cer.
viriusque falsiras, subalterna esse vera; VE quoddam
animalrationale: quoddam non rationale. P EF.
Ouidest distinguere, seu diuidete rerum
atal(O: POL. F. A, arguerelirnum verum sIC
alterum tallum esse, live ctacim veinspe-
ciali corradictione; siue consequerer. vrin
aliquibus generalibus. Prt. an non sunt sene-
ralia in quibus id statim fit. POL. Sunt: VE: Omnis
homoridet: Nullus homoridet: Omnis homo est a-
nimal: Nullus homo est animal. PV hoc fir in reci-
procis, es ubi conseques est comunius, veluri cenus,
au sempiternum adiun ctu. Vi: Homo bipes est, exc.
PH. Cur non meministi conuersionis proposicionu. Conuersio.
POL. Oua uivis ? Pe. Philippus ea desinit. p Cic in-
ferre equivalenté propolicione velrire se
quence proxima permuraris extremis: F.F
cres hoberspecies, i. Simplice, cu maneri- simplex.
d

## Folio 194 — 1677996064:0197
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000197.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
29+ PR ACEDTA EZ DEOLARAE.
busiildesignis ee qualitateedé expredi
cato subiectu. _ ex subieeto Aicpraedico-
cu qualis permutatio rantu Raciurniner-
Calinegata e. particulari attrmata. vt: Nub
Jus hrmo est equus: Nullus equus est homo. Ouaeda
considentia est virtus: O. virtus est considentia. 2.
Convertione p accidens, quando expra-
dicato Arsubiectu de contra, manente ca-
de qualicate, sednoiilde signis, veimvniuer:
sali asfirmatiua. O. homo est animal: O. anim al est
homo: es haecratio in specie genereg, dispositis il.
lustris est. 3. Conuerhonep cocraposiiones
cu expredicato Arlubiectu, de vicisim, ita
vi remotione praedicatiin couerla, remo-
nea Ur Cubiectu, vrinvniuersali affirmata: O.
homse. Tarimal: Duod animal no est, homono est.
Ex Deoex se audit verba Dei; Non audièces non
(unt ex Deo. Vium autereceserrriplice: 1. in
Geometricis, v’e: bistria sunt sex; e sex sunt bis
eria. Pndereeniu: Posica aliqua ppoliones
videre quae ae quina lecessine, aut proxime
sequane permuratis extremis. 2. veliono-
runacura consplciac; Maior. n. vis CCC Par-
ricula Nullus,q parcicula omnis, quado-
quidein rniverlalinegacinaita lparsieris
incota propolicione reinpnurarione idé
Tignuretineac; Nullastella cosumitur. Nullum
consumtu est stella. Talis prmurationon Acin
vniversali aftirmata. (nisi sit vniuer salicervni-
versalis) 3. F. Arsus couerlonis er in doctri-
ver accides
Per vomra
positionem.
sus conet
Fonts.
Nullus.
120

## Folio 195 — 1677996064:0198
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000198.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
DIEDIIDE
den
LMInIIB
nialmun m. 
equas ctm. Ouale
Prutus en meniiL
ens, guntoerpra-
leconced muneca.
ude semamiamiu.
eame danndest
use camg issosinit.
ereocimpolmore
ecti, dericillimira
aicoverlacemo.
osimala. D
oc dmeno est
Oi. Dnaullèlesnon
celeccripliee: 1. In
si b sexsime bis
qu ppoluione
lnc, auepronii
TVDTCTE AXIOMATICL. F95
natyllogiltica, cum secunda deterria figu-
Exe contrmantur de illustrantur per pri-
mam (quin es formae asystata alias, it a reducun-
tur in reciprocis conversis) Haec de conversione
Philippus. P O L. Non necem aliquem conver- Vnde couor-
sionis rsum esse. At non opus est peculiaribus prae. Sio oriatur.
ceptis, quia ex affectione argumentorum
dependet ad axioma consticuendum aue
etiam in Gyllogilno Enchrmema AE Pee
quaeltionem _ Tercium arGUIENEUI. Ita-
queres commiitatur interpreti, aui commentas
tori. P H. Consectaria esse vis ex natura argumen
torum in transpositione aequalirer aut inaequaliter
affectorum. POL. Non illud cantum. ITamin-
terdum etiam contraria contrariis inte
runtur, iuxta reculam topicam, es lezem oppo-
sitorum. P H. Cum ergohomo es animal sunt dis-
ponenda affectio ostendit omnem hominem esse
animal: Sed si contra disponere velim, non pos-
simita, quia non omne; sed quoddam animal est
homo, iuxta reculam: Polica specie ponieue
senus, Sedpolirogenere non poniturspe-
Cies, veluri HTomo est. animal ereo est: at non: uni-
mal est, ereohomo. Inde dico. O. homo animal: HinE
O. anim alhomo. Fateorhaec ex Fopicis dependere.
POL. Ouidergo opus est peculiari tractaru: Ita eria
fir in consectariis oppositorum: O. homoloquitur:
Non loques non est homo. PrI. Coniunoit Philippus
conversioni doctrin a modoru. Debuer à quidem De mocals-
supra meminisse modaliu. Sed tuncno succurrerut. bos.
Si placet, paucis eas videamHs.
N
B, POLd

## Folio 196 — 1677996064:0199
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000199.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
196 PRACEDTA EF DECLARAF.
POL. Si quidem libet incedere per asinorum pon-
rem. P H. Propolicio modalis est, inquir, in
quacopula annectitur aliquis horumo.
dorum, Necesse, impossibile, continges,
possibile. Ec differune modi abo aliisadic.
etiuis, quia alia lune subiceti auc praedicati
delcripciones, nec percinent ad copulam.
nec limilia Cunerniverlalibus, nec mucae
genera oppolcionum. Ouarenon dicun-
turmodi, nec proposiciones exillismo-
dales. Veilitas est, quia octendicur diseri-
men internecellatia d nonecellaria, quo
suddorum neglecto hchorribilis contulio. P O L. AI
verum in
e
moditales nihil sunt aliud quam adiuncta ex affe-
ctione argumentorum nata; ve cum dicis: FIomo
est animal. Hoc axioma iudicatur necessarium. Si
hoc indicium adiungas illi, fir modalis: Nominem
esse animal est necesse. Ita, Plato docet est verita-
eis contingentis. Sihunc iudicii modum illis ap-
ponas fit modalis. Platoné docere est continges, vel
possibile. Iterum cu dicis: Sol est bestia, iudico axio-
maimpossibile. Adde indicum axiomati, fiet mo-
dalis: impossibile est solem esse bestiam. PH. Tamne
facile baec discuri: An ponsasinorum a P. Ramota
leui opera est dissipatus ? At quantis cum sudoribus
corutur inhocinericato stadio decurrere pueris Sed
audi quaeso quid praesipiatur porro. POr. Audio. lo-
quere. PH. Necellarium est quod alicer se
haberenoporest; Ec lune quatuor gradus
necessicaris r. Simpliciter relabsolurene-
cellaria
propositi
modalio.
Modi.
ecessariis
phaet.
Otadus 4.
absolurum.

## Folio 197 — 1677996064:0200
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000200.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
auepu ssumon pr.
mocdischinguni
se digus horume
pollibue coningis
uemodiballoaute.
aaa
a adICa
etuat
enaopma
Uaenu
olciones cullsmo.
mollendiur eseri.
ae de noncellaria, quo
uscontalio. POL. M1.
umalundaasse.
u cmmuir. HomiB
cssittinit. d
ul. Hominet
luc cstverita.
aulum ilis as
mect continges, ve
liaiudart
mmai fait
TVDTOTE AXIOMATTCL 197
cellaria Cunc, quorum oppolicasimplicicer spodictic
Cuncimpossi bilia, ve Dcus est. IF. Necella-
sia neceslitare definitionum ex demon-
Strationum Lunc, vbi A Angatus opposicu
sicimplicatio contradictionis; vesirrigonus
non habet tres angulosnon est trigonus. Flic or2-
dusprorimus est primo; quia est reoula
menris dinina immoca. TII. necellariane-
cellitate phylica, quia naturaita ordinata physicum
ettrceodem modoschabeat, led ramen a
Deopocekmucari. LFLI. Guartus gradus
eAmurabiliu que LAICH VOCANEUEneceL.
larianecelsirare consequentiae, id est, quX consequen
lune quidem re ipsa mutabilia sedno mu- Na.
cancur, vel quialic a Deo decreca lune, vel
quia sequitur ex caussIS qua nO MUTaTUI,
cutamen murari pocuillene, vel quia cum
huncconcradictoria simul vera ellenon
PolTunE. POL. Ilae omnes necessitates ex topica
argumentorum affectione parent; Et longe ponen-
de essent plures, si ita praecipiendum foret. In Tu-
dicidria logicarnanecessitas cRaxiomati- Duplex ne
ca; altera conlequenix rllogictica. PHI. cessitas e-
Impossibile estcontrarium necellario, ac ra.
Significat repugnas ei quod porest elle aux imposibile
Aeri. POr. Imo quod necessarium est esse; si neces
sario contrarium est. Sed quid sic. supra dictum est.
gnic
P H. Pollibile est oppolicum imposibili, Possibile.
e honiticat id quod porestheri, siue cau-
lam habeat neceslario agentem, Ciuenon.
Vulgo

## Folio 198 — 1677996064:0201
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000201.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
198 PRAECEPTA ET DECLARAF.
Difs. contin. vulgo contingens pro possibili vlurpatur
rentis
scortis.
(xvC. Sed dittere à polsibili. Nam contin-
sens opponitur impossibili a necellario:
FAq; Quod cutc, habet caustam quxe po-
terac exnacura lua aliter agere: Vel vi arist.
contingens est, quod cu non sit necessarium; sitame
ponatur, seufrat, nihil sequnur impossibile. P OL.
Contingens Noui ab aristot. continces dupliciter vsurpari, pri-
aristorelis. mumpro eoque modo desinitum est, postea pro eoqu
feri porest, nec tame determinate verum est. Itaqe
bisilla Philippica paucis tollitur. Prr. Necessariu di-
cunt etiam possibile esse. POL. Sed mirifice dicunt.
Debebat retinere vocem propriam. Veriine gram-
maticis bellum inferam: sit (ane possibile ee neces-
sariu es coringens. PH. FA _ oppolicio moda
liu, a contradictio. P OL. Népe quomodo alia
axiomata opponuneur ad contradictionem vniuer-
saliter vel specialiter, quibus suberdinantur subal-
ternae. vertanihil sit noua praeceptionis. Sed recita.
PH. Necesse opponitur contraricimpossi-
bili, licuromnis e nullus. Eccontradicto.
rie opponiturnecelse est: Pollibile eltno:
Scut impossibile est, possibile cst. Itaque
dux subcorrarixe (unc possibile eAt, ec po
Cibile estnon. Ipse autem incelliconon opus esse
ad veritarem ex falsitarem horum noua doctrina.
Duareiam percaslicet.
axiomaspe- POr. Arioma speciale eA quando con-
sequens non omni ancecedentirribuitur.
PH. Videris perinde divere ac: quando consequens
quocli-
Oppositio
medalium
Oppositio
necossarii
6daB
1

## Folio 199 — 1677996064:0202
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000202.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
atali
pelibie rlupe
ollioia. Numconn.
polliolitenecellini
habercaltumquae po
sec ageu; Vuln dist
asuncusam stu
soum mpfull. Po1
e dopliun soquimi.
pun cd puponque
aemmaerost llu
lum saducsaiuH.
(E. PoL. Selmitpietum.
epiam. VnurestAII.
sorpsibibnes.
eoppoliiomoda.
D2. De qenudo aliA
radume iuer.
manur sibal-
imi. Sedrerita
meimpe
imctgimnu
n bemmntiiia.
ccculechgundocon
recedemiibuim
TVDECTI AXIOMAZTOI.
193)
quodlibet sive commune siue non communespecia-
licertancum tribuitur antecedenti. Philippus aits
particularis propolicio eA in qua lignum Parriculari
parriculare lubiecto 2dditur, vecomple- Pholippo.
ctaturnoomnia, sed aliqua scumulta, seu
pauca, de quibus subiectum dicieur. POL.
Sicut ante ita es hec sienum admiscet perperar.
Si in mence poneret, seu notam mentalem in-
telligeret, etiam si non exprimeretur sermone,
ferri posset. Sedcunc actum esset de indefinita. PH.
Duando parricularis contradietorie op- Contradi
ponicur rnivertali vocac contradictio. io Pholippe.
RCM. POL. Eadem es Ramo dicitur. sed non
nisispecialis: Et contradutio semper diuidit ve-
rum afalso, id est, ostendit si unum verum sit, al-
terum esse falsum. PH. Quales sunc concradicto-
riailla es quancae? P O L. Parriculari COn- Contradi-
tradicicur re sentie Ramus vniverlalicer cio parricu-
LANEUI. PEI. Cur non particulariter: POL. Dux larn.
parciculares diuidune, non contradicunes
Ve: Ouidam homo doctus est. Ouidam no est doctus.
PH. ac in essentialibus corradutio videtur esse, qua-
quam sine discretione veri es falsi: VE Ouidahomo
est animal rationale, quidam non. POL. C um BOC
non in omni exemplo locum habeat, repudiaru est.
Artis. n. praecepta sunt perpetua. In quibustame
elleporest, corradictiolinostatim actame ris contra-
conlequenter arouir vericatem. Cu. n. isto. dictionis.
rum verumque licfallum, necesse est aliq
oppoluorum rniverlalium verum elser
a
nempe

## Folio 200 — 1677996064:0203
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000203.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 71 lines, status machine
200 PRABCEPTA ETD, ECFAR AT.
nempeacerurrum horum; Omnisvelnullus
homoanimal rationale, quorum hoc cum sitfal
sum, illud erit verum. Nam Rerinon porest
Dinisio Bc. C omnia sine Falla. PFI. Satis aperta sunt
haec. Ouidpraeterea sequiturE P OT. RamuS
dividir speciale in parriculare ee propriu,
rocacq; particulare, cum consequens co-
mune ancecederi parcicularirer acrribui-
tur; addens, huic contradici generalicer.
Proprium definit; quod sic quando con-
lequens antecedentiproprio attribuieur.
VE. Fabulla est bella; cuius est contradictio, Fabulla
non est bella. Sed ve supra dixi; videcur mihi (a-
cius elle, catim diuidere axioma simplex
in generale, speciale (vniversale parriculare)
ee proprium, re d in syllogilini simplicis
modis: aur (placet dichocomia, dicatur
cancum rnivertale es parciculare, cuins
exempla in quibus ancecedens proprium
eA, dicantur propria: veica parriculareice
rum licindehinitum autproprium.
PE. Anvero nullam causam habuit Pamue
itadividendi POL. Studiosus fuit dichotomia.
es quia videtur discrepare contradictio proprii es
concradictio particularis: ideo duas species ex his
fecit. Pe. Philippus Proprium axioma (in-
gulare vocac definitque, quod sirpropolicio
in qua lubiectum est nomen proprium
senindinidium. POr. Singulare Cramma-
ficis ex physicis in rsu potius est: quanquam veline
etiam
cialis.
Parricula
Proprium.
Correctio
divisco
a
Proprium
Pholippi.
dingulare
AIIi
MI
M
Habia
diqu
dp
DimulIIIB
s
red
29u
Il. sed C0
10
NOraHO.
reglex
eum HIB
BIB, Pet
ditenden
orbinet
HaLIOI
nnIq P
sedibus e
lectum
PaetICU
claris
empla1
Pariicu
cabulu
MIit
definie
slD De

## Folio 201 — 1677996064:0204
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000204.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
urum, emiinitui
sedimemi cmnsi
1
mheinon pores
Su quita sin
Ou. Ramu
mculareti popriis
Cum contoreisco.
rancalaricimbui.
ouicadiei genadliet.
odbiquno con.
opnoniduur.
e contrali, Pitilla
relui riderumitil.
ese uiomalimolex
asile paiiulare)
logimilmplicis
Comi, dieatur
pcilce, cuius
ispropell
puiculoreite
A2.
ex
al nomenpropii
De Singulorbia.
_cA. ququAMNI
IVDTCTE RXIOMAETCL. 2O1
etiam proprii appellationem ex logica in Cram-
maricam venisse, nisi contrarium verum est. Nec Prorriorun
multum referr, quo modo appelles. Addendum analoei ci
videtur quod propria axiomata habeant onsuersali-
aliquam cognationem cum rniversalibus bus (o par-
e parricularibus. Dicunc enim debere in socularibus.
llogilmo expolicorio aliquam congrue-
read regulam dici de omni seurniuertali
quipollere. Pamustamen non vritur recula
illa: sed contentus est dispositione singulari. . P H.
Diuidirne contradictio propriorum verum a falso? Contradi-
POL. Nonin omnibus. Peaque hanc aM-ctionis bis iit
nocationem reminus cacholicam Ramus propriis.
neglexit. PM. Vbidiuidit, e rbinons POL.
Cum dicis Fabulla est bella; Fabulia non est bellas
verumque potest esse verum diuersis partibus, vel re-
sectibus es temporibus. At cum dicis: Peerus est
homo, Petrus non est homo, alterurrum est falsum.
actendendum itaque est vbi dispositio sit continges,
evbi necessaria. Facit ad hociudic um etiam ob-
servatio recularum oppositionis copicae. PII. In-
definitam Philippus nominac, in qua (ub. Indefinita.
jectum est vocabulum commune hine li-
enopolicum, ligniticans aliasidean, alias
parciculariter. POL. Dixi ante nisi parti
cularis vaga est indefinita; nullam esse. Nam ex-
empla Philippica velrniuer sales sententiae sunt, vel
particulares. Cum etiam dicit subiectum esse vo-
cabulum commune, videat num concruat intali-
bus: Hemo est animal. Virtus est habitus, e c. Re-
Bexit

## Folio 202 — 1677996064:0205
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000205.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 64 lines, status machine
2O2 PRACEDTA EF DECLARAT.
Senu forcassis non ad argumentorum habirudi-
nem, sed ad proprium in alio axiomate. P IL. Ad-
monet etiam de regula: indefinita ae quipolloc
vniverlali, dicieque de Idea verum esse.
POL. Nihil aliud nocatur quam axioma generale
sine signo. PH. Exercentur adolescentes in scholis
etiam interrocationibus: UX, Gualis, quanca.
Ecincelligitur per quae, species ppolicio-
nis, per qualis, affectio veri e Fall, p qua
ca generalitas ex lpecialicas. Suntne hareti-
nenda: POL. Aliud est praecipere: aliud praecepta
exercere, es interpretari. Macister adolescetia pro
sua prudentia videbit quidvsus feret. Istae interro-
cationes nascutur ex praecepeis. Non itaque impedio
quominus in exercedorsurpentur. Adhuc de axio-
Deaxioma mate simplici. Pr. Duidvocat Ram Axioma Co-
teC0011O.
Destnitio-
nes nculo.
Vum.
Politu: P OL. Duod vinculo coniunctio
nis continetur. Vinculu logicu omnino
duplex est; rerbu e coniunetio, illo con-
Riruitur Simplex, hoc compolicum axio.
Ma. PII. Miscerne Ramus Crammaticam Diale-
EicaS P OL. Non. Sed per verbû es conjunctionem
intelligit logicasres, nominib. a Grammaticis ac-
ceptis designatas propter concruentiam, quanqua
ve de proprio dixi, velint Crammaricam auctam e
Dialectica. PH. Fg0 quide non multum pugnem.
Constat enim Dialecticam, Grammatic à es Rhe-
toricam in multis analosian quandam habere, sic
ut Dialectica similitudo es rhecorica metaphora
sunt cognata: IIa dictio phrasisque rhetoricae Cra-
matiba
Dualis
uanta
Vera ed
consunctio.
Bes 10stca.
rres sibi
da nONt
a comm
pcant.
K: _tHOqua
A
B
IuI
s
IIIII
I
AaC
l
Pat
Iiat
et
A
1H
da
des
I e
i
1

## Folio 203 — 1677996064:0206
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000206.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
1gnetal.
eun sclult
appliio
i DG1B
lu bari.
Ca parpia
disiiopae
soa. eMnII.
au aptio
pleario.
Lemaco.
neti
IVDZCML AXIOMATTOL.
205
matica locutio, ec. Sed estne omnis con-
iunctio vinculum logicu: POL. VIustan-
cum quatuor nocauir, copula, connexio-
nem, dilcretionem e diliunetionem; quas
Pamus in Crammatica vocat enunciatiias. A-
liavero sunt ratiocinatiua, quarum vsus est in ar-
dumento tertio ad quaestione ponendo, velex ante-
cedente eandem concludendo: Illa vocantur causa-
les haerationales. PFI. Cur non es aduersatiua di-
eta es ordinatiuae rsurpantur. An non est axioma De coniunn
composiu cudico: Non est doctus. sed rudis? PO L. ctione
Particula, S E D, notapotius topica est, qua iudi- SED.
ciaria. Solec. n. adhiberi in comparacis es dissenta-
neis, in quibus consectarium infertur. Cum it aque
autores axiomatis nullum genus in ea costituerint.
non fincendum est aliquod. Habet tamen suum le-
cum etia im iudiciaris contradictionibus explican-
disdissent aneo aliquo, vt: Fabulla non est bella sed
deformis: MeZentius non est pius, sed impius. Item
in exemplis quibu sda discretorum. Illas enim con-
iuctiones Ramus vocat discretiuas. P H. Dua CA
racio negarionis, altirmationis e contra-
dictionis in compolicis: POL. Ceneraleprae-
ceptum accommodatur ad speciale. Ilam aHir-
mata coniuctiones a Airmatur axioma co-
Policum, negatanesacur. Eichtitin eodem Conrradi
axiomate verumq;, contradictio est, cuins ctoin com
vi diuiditur verum à Falso, Ceu s vna pars Positu.
eArera, alcera eric Fal(a, Vr: si diueses, beatus
es. oM si diueses, bBaF HB Bs.

## Folio 204 — 1677996064:0207
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000207.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
2O+ PRACEPTA ET DECLAKAT.
PH. Philippus de hociudicio nihil vidit. FIy DO-
cherica Calcem definie, quod licorario in
Qua dUX CATESOTICX CONLEXINEuE PEE
Grammaricam parciculam coniunctio-
nem, nec estrniusreialseneratio. POL.
Deoratione sepradixi. Coniungi duas catoeoricas,
non est perpetuum in composicis. Non item fieri
assevierationem in illis ipsis exonon dixerim, cum
affirmatio, negatio es contradictio insint. PII.
Curquaesovocas compolicum arioma, linon
constat ex duobus relpluribus simplici
bus: POH. Ideo quiaaroumenta sune aucta
numero, e compolica incerueru coniun-
Ctionis. Non autem ideo quod duae propositiones
sint contexta, quanquam fieripessit ve sententiae
compositum etiam plures copuientur. PFI. at qui dissolui com-
in smp. Posicum in simplicia potest. Insunt er 80. POP. Si
dissoluas oportet te argumentum solitarium mul-
ciplicare. At logicanil praecipit de ejusmodi lusu:
veluti: si emisti, debes precium. Tlic simplex est: Tu
emisti, huic per connexiuam coniunctionem addi-
tur argumetum consequenspriori, debesprecium.
quod non est axiemaper se, sed tantu aroumen-
tum apposirum prioris partis consequenti. Ita: Ab-
Rinere iniuria es moderari irae est virtus: prior
pars ancetur non axiomate. Sed argumento. PHI.
Jam incelligo propter composirionem argumenie
alterutrius vel vleriusque nominari axioma compo-
sirum, non quod plura axiomata coniuneantur.
Ht: quanquam non formosus erat Vlysses, tamen
aMOrE
Nyporhe
Cbilixpi
Compositit
aoma cur
dictum.
 soln

## Folio 205 — 1677996064:0208
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000208.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
li
orcmmue pu
comunctio.
Catcd. PO1.
enui
incm fet
eabrum cuM
2aL duvsa. PHI.
umsuon
sdebu implei.
alantta
ecraLiACOnII.
epepsioes
censrientia
otElicom.
est. POL. SI
suniummul.
e csuodilusi
n fpircsti I
meu alli.
mdlaspecium
IYDECTE AXIOMAELEE
205
amore corsit Deas: hic augerur non propositio pro-
positione, sed diuerso auzetur consequens prius. F-
ta: Aur bestia est leo aut homo: hc discunctiua con-
iunsit consequenti argumentum aduer sum. POL.
Traseres habet. PH. Oux Csdinisiocom-
polirid POL. Sirespereris incerrimem- Dinisto
bra, dividirur in comiunetionem, de aegu- composittn
menca:aut in antecetenté partem e con-
lequentom. quae dinilio conoruie cum su-
Periore. PF. Philippus tantum in hyporheti-
cismentionem facit ancecedentis ex consequentis.
Iem in enthymemate. POL. Nouiistud. Sed.
be dixi generalis est ea partitio. Sin species co- Spocieseon
polici relisiica dividic Ramus: Fnuciatum Posito.
compolicu est, prolim comunctione con-
regaciuum, aur legregatiuum. PH. Dua-
re addit proconiunctione: POL. Ouia hacfor-
malis pars est. Ieaque sicut semplex dividebatur ex
vinculoverbi, ita compositum ex vinculo coniun-
ctionis. PFI. Duid eA axioma COnGTCSA. CongrO
TIHUIM: POT. Cuiusconiunetio estcon. sinum.
pregaciua. Illud enunciar omnia consen-
canca aftiemado, omnia criam dissentanca
negando. PH. Philippus de his generibus ni-
hil. Seacim enim dictribuie hy pochericam ebilipxica
in condicionalem, copulariua e disiun- asstrobussa
Cciuam. Ouidnam est Ramocongroxare? lOL.
Idipsum quod exponitur speciebus ceminis nemps
copulare es connectere. Fit enim hic per conurs. Cexsreq
ctionem sententiaru aut argumentorum in vnum quid
coali-

## Folio 206 — 1677996064:0209
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000209.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
2O6 PR ECEDZA ETDECLARAE.
eoalitio, seu ad unum congrezatio: cumque non can
tum congrecentur cosentanea, sed es dissentanea:
obseruandum tamen est illu d perperuum quod su-
pradixi, nempe in dispolicione omne dil-
Tentaneum nerandum eHe, SICUE CONCIA
consencaneu aftirmandu, vr: Homo est Socra-
res, es nobestia: Rex est Vysses, es miles: si aurum
metallum est. planta non est, si sentiut sponciae, a-
nimalia sunt. Sihomo est es animal, ratione habet
es sensus. Si animal est es nohomobestia est. PH.
Plana sunt ista. Muocuplex estconoregati
nuaxioma: POL. Duplexcopulatu a con-
RExILI. PET. Ouid copulatu: POL. C uIuS
coniunctio est copulatiua. PH. Fam dicis q
Philippus copulatiua es non aliam: POL. Respon-
debo vbr recitaueris definitioné. P A. C opulatiua
(inguit) est in qua dux propolitionesiun-
gucur ver particula copulariuam. POL. DC
proposicionibus tibi supra dixi que in compositis non
resticiantur, quanquâ retex possint in plures. Et
vsus enunciandi ebrinuit. ve sermo quoque argumé
tacopulet, non aute inteera axiomata nisitauto-
lociae vitiu, aut batiolozian incurrere velis, vt: vna
eurus, notusque es affricus prorvunt; ee non vna
eurus ruit, es affricusruit, es nocus ruit. PHI. Pide-
turtamen quaeda exéplainteera habere, ve: Apollo
serit, es Paulusrigat, e Deus dat incrementum.
POT. Mihividetur tuc cacachresis copulatiuae co
micti, eaque ponipro, ante vero, esc. quasi dicat A-
pollo quide serit, sed Panlus rigat, Dens autem dat
BBSrB
DnssiocOn
re
atius
Copulatum
jutd.
Vbiinteora
axiomata
ropulantur
ilI I
lbli
Hno
lata
u. 
MAIE
MB
laCI

## Folio 207 — 1677996064:0210
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000210.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
quni
lbesnim
uamquol si
eoecomne dilo
le, lnt Cona
Nille n(Su.
LBB sanuII
pa pesta A.
resenrebabet
afucteA.
ellempegui.
copamidecon.
IPOL CiI
Pn. cendi
ceOlsdon-
en Cgtariua
DaesIUIN.
dt
cumpues. E
gHII
AI VDEOTE AZZOMAETOI
incrementu, veruntamen cum ab veraque parte au-
ementu fieri possit inteera ponuntur quide axio-
mata, at copulatiua nihilominus respicit arsume
ta. PH. Ouib. nocis agnolcitur copulacum Nota copo
axioma: POI. Plarunq; Gramaticis copu-
laciuis in Cermone, in mêce verosimilib. (I-
gnis. Non sempeamen exprimurur. Vnde
naleitur,  alyndecon rocane, licurpolr-
Cyndecon, rbiabudar copulaciua, vt: care-
rosacerem, rapere cundere, es prosternerem, exc.
PH. Firne contradictio in copulatiseP OL.
Fic. Sedatcendendum est vrnegans parci
ato.
Contradi-
aio coputa
cula vel lignuad coniuctionem reteratur. i
Nam in copulata propolicionenonnega-
mus aliqd simpliciter esse, Cednegam co-
pulatu ele: velut: Doctus est Clinias es mode-
stus: coeradicitur: Dodoct est Clinias ex modestus.
seu: Non es doctus es modestus est. P H. Non ergo
erit negatio si duam: Doctus est es non modestus
POL. Noerit. Removerur. n. hic a Clinia modestia,
ibino remoueturita sed salie ostenditur no esse co-
Pulata. P II. At vim habet eandem. P OL. Neuri
qua. Nam tunegasti ei inesse modestiam determi. Wegationis
nate. Copulatum vero non necat determina- copulasibis.
te sed indeterminate. Incercu. n. ad huc est, verum
modestia an doctrina illi sir adimenda. PH. AI-
dimi cam en aliquos qui copulacum nega-
cuper dilcrerionem enuciarent, vr: 1O et
Facundus est ec Formolus: Duanquam ta-
cundus sic, non camen est formolus. Ceu
tacun
207

## Folio 208 — 1677996064:0211
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000211.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
veri (3) fal 
in copulato.
2O8, PRACEDTA ET DECLARAZ.
Facundus est, aEnOn FormOsuS. POF. Sed
non est aequipollens. Nam nihil expresse necaturin
copulato, praecer copulationem. Vera vero parsnon
assit, alia ostenditratio. Forcassis perperam illos
incellexisti. Na ica mutari potest illud copulatum,
in quovea pars affirmateponitur, altera negate,
Vr: Dives est es non beatus: quod idem est ac sidi-
cas: Est quidem diues, at non beatus. P ET. Fieri
potest vinon intellexerim. Tubene fecist. quod me
informaueris. Ouid de veritare de Fallitate
Copulati praecipis: Satisne est generaleiudi-
cium quod supra exposuistit POL. FA quidem
_ copulacum verum eunc cum enunciae
veres est, scunatura corum fert quae co-
pulantur; sed eamen peculiaris traditur regula,
copulatum verum est, omnibus partibus
veris. Ad Falsicarem laris est, Civna (cFalla,
licer d omnes Fallae esse possint. PH. Id
es Philippus annotauit dicens: Ad rexitaLeI
copulariux requiricurre veraque pars sIE
vera: Ouod eeo incellico: copulatum tunc indica-
tarverum, cum areumenta ea copulantur, quae
naturaliter cum resunt affecta, sive consentiant.
sive dissentiant, vel, cum dissentanea necando e-
nunciantur, consentanea afsermando, (I COnETa
AE, Bueinvia, Cue in alcera aue omnibus
parcibus, Fallacricipla copulario, recuius
nacura es, cancum vera copulare, vt. verum
est: Alba est nix ex frieida: Falsum est: frigida est
nix es aIrA. POL. Rem teneS. LTaI OPOTTCE
PTa
Tudicium

## Folio 209 — 1677996064:0212
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000212.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
atali
I P
se sergan
uemopasn
sppamili
ulatu
Iu eoanegater
vol ind asill.
teau. Du Fieri
este oi
erinle bitalleate
Le) HectaleI.
ou
cum enunen
enter queco
onmigular
spetibe
lrmlitalla.
pollot. PH. I6
IVDTCTT RXEOMATTCE.
239
praescire rericarem de Falsitarem actribu-
torum in parcibus. Exhac enimiudicatur
decopulato, veroaucFal (O. Pri. Philippus ad-
dit admonitionem de copulae diversitate. Putat e
nim eam aliquando verevim copula habere, scili Copulantis
cet cum plures es diuersas resiungit; vi: puenau
ervici: aliquando poni EEnz unucos, seu interpre tas
tationis officium sustinere, ve cum generale dictum
explicatur per copulatum speciale; veluti; cura di-
scipalum es erudi: ebi eradirio explicat speciem
cura. Ouid de hac sentiendum E POL. Ad linguam
au Crammaricam pertinet. Non est logica. Oua-
quam enim posterius est declaratio prioris; nihilo-
minus copulatiua iuneuntur vere copulante. Illa
admonitio potior est quam Ramus de coenataha-
betformula. P I. Ouenam illa: POL. Iluic sC-
neciastine eAt, inqc, enunciaturelate qua-Enunciario
licaris; cuius coniunccio ectipla relatio; VI: relaca qua
Faleruum carmennobis divine poeta
Ouale sopor fessis in gramine.
ltatis.
Nam in relatisinest vis copulatiuae; (I. Kelata ha-
cur d Grammariei dicur, relatainueta e(-b et vim co-
se in remediu coniuctionis, ee cautologi e. pulandi.
Est. n. perinde ac si dicas: Carmentuum est gracum
nobis, Et soporiré eratus fessis. PH. Memini de his
admoneri. Sed est necalium idem iudiciu cum prio-
ribus
POL. Est. Nam contradictio Rr. Nontale
tuum carmen es c. Teag; de aftirmatio e nC-
atio, relarione negata relaHurmata. Ia de
vet
comunctio-
nis diversio
Contradi-
cdo relatio

## Folio 210 — 1677996064:0213
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000213.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
LIO PR ARCEPZA EF DECF ARA Fs
rero ex falso indicamus similiter. Nam Falsum
autironicum erie, si dixeris de bono carmine,
tam eratum est, quam Elephanti ermnnitus, aut
leoni callicantus. PET. L inidine contradi-
etiohic quoque verum de Fal(uIm: POL.
Imo. Sienim contradictionis pars altera
Falla cs, altera eric vera. Nam res agitur de
copularis e non copulatis, vt: si falsum est:
Trus ex Creesus sunt opulenti verum erit: Non et
Trus es Craesus sunt opulenti. PH. Quid CA
Connexam. aXIOIA CONNEXUMS POL. AxiomaCOm-
politum congresariuum, cuius coniun-
ecio ekconnexiua. PII. Dux eltillacon
nexiua: An non e copulariua connectit.
POL. In Vsit lingua vulsaris permutantur inter-
dum voces: se d arristces oporrei loqui perité ex ar
ris praescripto es consuerudine. Ltaque conne-
sivam rocamus, qua connectitancece
denti consequens, quam que alias appel-
lane condicionalem, cuius noca TunT: lIs
quias cum, quoniam, quandoquidemm, (1-
quidem, de limiles: ltem ablaciui conse-
quentia dicti. Prr. Philippus ita: C ondi-
cionalis propolicio cR cui praeponicue
Pasricula si, que signisicar propolicionem
coram nihilalseuerare, nisi politacaulavel
modo quem particula, SI, delignat.
POL. Est quidem conditio. Si, in hoc genere
valde euidens. sed non omittendae sunt, et aliae, quin
eo ratio incuenda. Ilam incerdum omieti
Coler
Connexia
ehilippi co
disionalis.
Si conditio.

## Folio 211 — 1677996064:0214
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000214.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
ta
BLLIDCAIM
SuI
areconm
a 1II.
du
dl
demnguurde
 nssibmedti
a 2i. AIO
 la Dudter
LMMICII
 con
A LCO.
a conectit.
MHi IMIB.
ralirepmuecnat.
le conne.
dicanece
TYDZOTE AXFOMAFECE.
222
Tolet, renon opus est exercirio in granio-
ribus, nec in lenioribus. IndicatuFiteI
consequentia relatione veluti cum dico: Relaiio com
cum ce protirearis losieums Oporcet re sequentsa.
benedilserere polle.
PH. Ouid vocas relationé consequentia  POL.
Cum posteriusira respicit prius vepolico
hoc, illud sponee sequatur, tanquam es
Sencialicer connerum, lieut propria, de-
tinitiones, species, ecc. Tloc autem Cum
in connexo quoque hat; cognatum iudi-
CacuI vecumque.
PE. Ouae est racio contradictionis in conne- Contradi-
NoE POL. NegatuE conneriua coniun-
ctio; se lirnum contradictorium rerum
el, alcerum exic Fallum, quanquam exemm-
pla invenias, in quibus verumque cAtal
Lum. Vnde es Ramus de hoc nihil praecepit, ve
in hoc:
Si foliahabet lata, viola est:
Non sifolta habet lata, viola est.
Si nares habet, otfaciet:
Non sinares habet; otfaciet.
Si pennas habet, volat:
Non si pennas habet, volat.
Sunt hac contingentis iudicii. Attende tamen
quod negatum conexum proprie velie, antecedens
non esse causam consequene etiam si alias accede-
tio connexis
reposit, evna esse: quasi dicat nares habere non
est statim causa Olfactus, quanquam olfaciens
Bares

## Folio 212 — 1677996064:0215
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000215.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
212 PRRCEPTA ET DECLARAT
nares habeat. PH LL. Non ergo est contradictio
Bab.
Tauem si habet, nauieat.
Sinauem non habet, non nauicat. POL. Non est
contradictio, sed rancum alterum alteri est conse-
quens, e verunque affirmatur. Dico autem con-
tradictionem axiomaticam. Topicam non neso.
Talia enim quae concer sa per contrapositionem re-
praesentant, ex ropica concradictione oriuntur, ve
est hic: Hlabet. non habet. Comiunctiovero. sa. viro-
Aperrion bique affirmatur. Nocandum est, quod con-
necasio con anctiointerdum apertius negerur, nega-
oconsequentiam, Vi: Non si pauper sum.
onsequens inde est me esse improbum: quae necatio
est aperrior, ac si dixisses: non si pauper sumim-
probus sum. Indicatur enim insuper prater quam
Consequor quod non sic, etiam inde non sequi. Pr. Ouid tu hie
de consequentia? An non ea est syllogismi tantum E
POL. Est quidem proprie es principaliter syllogis-
mis sedcum in connexoris syllogilticain-
Sic: cum connexum nihiil aliud suc quam in
axioma contractus syllogiimus, de Lacile
erdleat in Enthrmema, Raddas conseque-
ei particulam illatiuam ergo, isitur dc.
consequentiae quoque ratio n est. P H. Bene dicis. Na,
nisi fallor, omnis syllogismus cmnexe enunciaripo-
test, quanquam non inteere. POL. Fincoportet le
etiam vim affirmationis es necationis astimare.
Nam attirmario rule, lilicantecedens, in-
conveni. emitero aur duci conseguens: negatio
reto
eiont.
tia asomd
Vinecatio-
nis (9) asse
utionis

## Folio 213 — 1677996064:0216
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000216.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
sadocum
eam enstcse
au. Duwreco.
gnamnngo.
UumMIB.
documuI, 1
o sipB
mc quodcon-
ls egeu, tesi.
1. V spasu sin
pengalie
a sumim-
paetquaim
en duidruhie
sut lamIm
aegalter silbi
INDIOTL AXIOMATTCL 213
veronegar conseques esse SICFantecedeS,
hocest nonnegatre consequentis exicte-
re, ledcantunegat ex antecedenre deducis
VI sibomo est bestia, quadrupes est: Non si homo est
bestia, quadrupes est. Hic nonnezo hominé esse qua-
drupede, sed duntaxat hoc ex praecedere sequi neco.
SiM. dixeris si homo est leo, quadrupes est, veru est
connexu, quanquahemonec leo sir, nec quadrupes.
PH. Quomodoindicatur vericas de Fal-rouse
lIEaS COnMEXOTUM : POL. In enCrCicem
li pronunciacur reres est, rerum iudica-
cur, hoc est, lvere a naturaliter pars po
Aerior conlequitur ex priore, iudicacue
vecum, linminus, Falsum, Vifalsum est: Si
falsicas con-
nexeo
sol est stella, animal est: qu’a posterior pars non
potest poni posica priore, nec necessario nec contin-
center. Ita in necato: Non si homosum, ra-
tionis sum compos: Falsum eudicatur, quias
secus pronunciat veres est. Nam policoante-
cedence, attirmare ponitur conlequens
pernacuram. Dum ersonon vonitur, led
negatur, Fal(IEAS COMMIELIEUF. P IT. VI-
deris mihi discretas reculas tradere de affermatis
ex negatis, quod scilicet aftirmatum can-
nexum tunc verum (E, cum PolItOantC.
cedenteponitur consequens naturali af-
fectione consentiens. Negacum reio,
tuncrerum, quando politaantecedente
docerur consequens non poni propter
dillensumnacuralem. P OL. Respiciendum
cer-

## Folio 214 — 1677996064:0217
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000217.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 65 lines, status machine
2I4 PREOEDTA ETDECLARAF.
certe est ad generale fundamentum quod RamuE
posuit nempe congresatiua enunciare COn-
Centanca consentance, dissentanca dissen-
EanCC. SeCUS (IFaCELI FIICPIE COIMIIECIEUE.
Fallum, tam in afirmato quam in negato
COnnexO. PH. Philippus de hispauca habet. IFa. n.
deveritate conditionalium praecipit: C Onditio-
nalis nihil stacuienisi politacaulla velmo-
domancccedente. Irem: ralet conleque
tia aftirmatine, a poltione ancecedentis,
adpolicionem consequentis: Ft raler ne-
satiue, a destructione conlequentis ad de-
Structionemantecedentis. Monet tamen lo-
cosinspiciendos esse, num eorum regulae concruant.
POL. Certius Ramus generale iudicium axiomati-
cummonstrat, es inde divertit ad speciale. P HI.
Ouando connexum eA necellariu, ce
quando contingens: POL. Cum abloluce
verum ek, necellarium est, Fcincelliges
hancnecessitatee necellaria parcium co-
nexione oriri, que iplaporest elerelin his
quae lepararim forene talla;ut siasinus est leo.
ruxire potest. Leoes rugitus affecta sunt proprie ex
ratione subi: e adi. proprii. Lacuitribuitur subjecti
propriu, et necesse est e adiunctum peopriurribui.
Est erco necessaria consequentia in dicto axiomate-
Sin dissoluas partes; VF: Asinus est Leo. Asinus rugi-
repocest: neutra est vera. PHI. L’undamentum
29; veritatis hic est copica affectio arou-
RCHFOru, vivideo. Et hoc cofirmatruam senten-
BaM
philippus
de veritate
conditiona
lon
Necesitas
cOnnCXS.
Fonsverita
sis connexi.
s
M11)
Mlla
Fol
IuI
MI
I
le
I1. S
121
ete
seit
AtBII
ss1
Iulba
Hopt
Pl. 1
I1A 1
Ist
NaII
AbC
11
est
elta
si

## Folio 215 — 1677996064:0218
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000218.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
Ae
qu
MeCM
meadille
tuccucomnini
amnegule
sJe abubrt. LILi
recp. londiio.
cliocularelmo.
duculeque
nccedenio.
meriterterne.
conegunisudde.
 Ventanm.
emgut.
ceiatI.
dsuill. PH.
M, d
IVDIOIL AXTOMALTOI
215
tiam, qua dicebas, in composiris non spectari axio-
mata simplicia quanquam interra inessent, sed
tantum argumenea per coniunctionemt contexta.
POL. Sapis. C Ontingens aurem connexum Contingens
eune iudicabis, quando connexio par- connexum.
tium est concingens, ita re modo consen-
tiane, seque lequantur, modo dissenciane.
leque non lequantur mucuo. ItaRamus di-
cit: Siconnexio sic contingens, ec pro lua
cancum probabilicate ponatur, iudicium
eius cancum opinio fueric. PII. Ita opinor
sentis, si argumenta quae disponuntur connexiuo
axiomate, e comunguntur per connexiuam nec
dissentiunt, nec consentiunt. perpetuo es vbiuis.
indicandum esse connexum probabiliterverum, it a
veopinemur esse, quod tamen feripotest, venon
Sit: velut: Sepugnauero, vincam. Pugna ex victo-
rianon perpetuo consentiunt. Itague nihil inde sir-
mistatuipotest. Sic; Non sibomo est. Capiens est.
Nam homo es sapientia non perpetuo consentiut.
Itaq continsentis est veritatis. P OL. Recterem
accepisti. PH. Cur ante dicebas quaedam coenata
esse connexioni veluti, cum Tullius sit orator, est
etiam peritus dicendi. An non hoc plenarioiure est
leara
connexO.
connexum? PO L. Videntur ejusmodiformae qua De discrete.
si ambigere inter connexum es copulatum. It aque
Pamus affines nominauit.
PH. Concreratiuo opponebas legresariuum.
Ouid hoc est. POL. F. C axioma compolicum,
cuius coninnetio est legresatiua.

## Folio 216 — 1677996064:0219
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000219.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
216 P RAECPPTA PF DECLARAT.
PH. Ouaevero illa est? POL. OUaPALTES
Conjunctio Lesregantur, quales in Grammarica Lunt:
nes segreca. em, alt, aC, interea, incerim, veru, MUINC,
camen, etlis cameth, quanquam, quamuis.
exECaGUAM, Praterquam; quae nomina-
tim vocatur dilcrecina: Trem, auc, an, vel,
ves liuc. secus, exc. que nominacim diliun-
etiux; ideo rocacae quod ibi sic racionis
dilcrimen, e aftectio diuerlorum, hic dif-
crimenrei, ex affectio oppolitorum.
PH. Firgoin legresariuo non cRafe-
etioconsentanea ledrancum dilsentanca:
Sesrecatio POL. Indicat id ipsum nomen. Non enim pari-
in dissenta tur natura disoreeari consentanea, quanqua pos-
sint es consentanea e dissentanea congregari.
Inde est regula: legregatiuum enunciac aE-
sumenta dislentanca. PH. Num etiam negat
tantum? POL. Diversitas est. Nam in dis-
llenconeis rarione tantum, in aliquibus
eminciatur negat, in aliquibus aftirmar, vt quanquam
af. ma: e. Pauper est est tamen honestus; nisi quis velit hanc
esse impropriam locutionem. sicut es hanc: quan-
quam est carnifex, fidem tamen servat. In aliqui-
bus, e quide maxis proprienesat. vt: licet sit pau-
per, non tameninhonestus: PH. Fgo puraverim
ratione consecutionis contrariorum es permuta-
tionis evenire affermationem, non discretionis, et:
et si sur est, doctus tamen est, pro: non tamen inuo-
etus est. PoL. In dihiunctoipla quidem dis-
junccio lolummodo disiunsir, sed partes
modo
tinan
neis.
Onadam
dssentane
1

## Folio 217 — 1677996064:0220
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000220.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
ueru. m
qenomine
licuinan, vel
pblun.
a tionis
caluum siedio
Lomm.
enetalle.
alllemnen
a Vammpui.
cc, paqui pos
ou mgugui.
enunetae aI.
Sencum negat
TVDTCIL AXLOMATTCL
217
modoastirmate, modonegare enuncian-
EUE, VE, aus bestia est aut ammal: Aut non est Ba-
mo, aut loqui pocest. Veraque necari non potest.
PII. Semper tamen discernenda est ipsius axio-
matis affirmatio, es negatio, a necatione es af-
firmatione partium? POL. Est. Namreter.
cur non ad partes primum; sed adconini:-
ctionem. PH. Duocuplex est legregati. S gregatinr
uum POL. Jam audivisti duplex esle, duplex.
discrecum e disiunctum. Cur duplextan-
tum? An non tocuplex, quotuplicia sunt arrumen-
tadissentanea? POL. Possunt quidem ex sineu-
lis exempla adduci, sedipsa genera habent ean-
dem doctrinam, iudiciumque idem, it aque tantum
duplex est segrecatiuum, quia relratione dun-
carat legreoaneur aroumenta, velratione
ee re Cinul. PF. Actamen disparata habent
partes plures. Pgitur salrem borum gracia debebat
tertium addi. POL. Sed es copulatum potust
plurimas habere, at non necesse est plura axtoma-
tafingere. In omnibus est afficiens es affectum.
arevens ex argutum. Itaqe in omnibushomose
neis praecepta sunt eadem. Et si vinculum hic po-
rissimu respicitur, quidopus sit multuudme. cum
id duorum dunt axat sic generum: P H. Acquie
(c0. Ouiddisererum est: POL. Axioma Discretum.
segregatiuum cuius coinnetio est dilcre-
tiua. Ouavero sent discretiuae, ante dixi. Recula
addicur: uodporissimum seu praecipuee
dislentaneis enunciet diverla. PII. An non
omni-

## Folio 218 — 1677996064:0221
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000221.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
2IB PR ACEDTA ET DECLARAT.
omnino diuer sa disponuntur discretiue? Cur addis
praecipHe: POL. Ideo quia quaedam oppolica
dicuntur eodem m Odo, ve: quanguam virtus
non est, non tamen est vicium edere es bibere. Et s
bestia non est sapiens, neque tamen delira est; vel: et-
Si non est caecus, camen non vides acurum; aut: et st
filius sum, tamen ob id non necandus sum pater es-
Se. In his vedes contraria enunciari discrete. PH.
Putabam te coniunctionem, verum, est. autem,
Sed. esc. quasidem annumerabas discretiuis ad-
ducturum. Nam non est diversitas cum dico:
Non est virtus scortari se a vitium: Lilius est Clyti-
Pho, at non pater. Cunctator est Fabius, non autem
neclivens, sc. Verumenimuero, cur non disendu
sic illa oppo sira quide esse alias, at hec diverse tra-
tractata dictari. Cum enim dico: Ouanquà infans sapies non
est, non tamen stuleus est dicedus: Daec videntur di-
verse tractaca, quasi sint duaerationes ad vnu sub-
rectum in quo esse possunt, relatae Et audrui opposi-
tanon esse opposita cum cribuunturrni, vel consi-
derantur ad vnu, velratione temporibusq insuns
diversis. POL. Non video cur puone recu. Kamus il-
larus aliter cosiderat, es si licet corectari, diverim
illuistis verbis indicare, quod. licet etia coriaria e
disparata discreto axiomate disponipossint, tamen
praesipue valeat consideratio diversitatis etiam in
illis ipsis. PH. Dux Porillimum hic habecur
nOTR: POL. Duaguam, ccli, ee limiles, qui-
busreluricorrelara intertur Pame, cuius
vismaxima es in disereris. Ec hoc nocabis
idc0.
Contraria
Merse
Nota disere.
riOnI.
1
O
a
l
1
1

## Folio 219 — 1677996064:0222
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000222.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
Mb tbmre. B
adlivel .
uem auliessi
aspuas
MOI EgII. PH.
1au 4. Mteiti
L ouiuo il.
11
esteti.
 cmondrendi
a asetra.
aisor spes nor
Darilnuri.
atrnu sub.
. M AHILI
IVDTOTE AXIOMATTOL
279
ideo, quia ad hanc in contradictione (olet
relpici, es poninesatios nonraro. PH. AH
non illa formae sunt prolepses seu accupationes, aut Protex ses
anchypophorae, quas referunt inter figuras Dialo-
sismirhetoricie POL. Vocari solent ita ob similem
habitum. Sed attendenda fcuratio est. Cum enim
fingitur ad verum in Dialosismo, figura est Occu-
patio. Cum in losico contentu simplicem es pla-
num habet vultum, est axioma discretum. P H.
Benemones. Sed semperne respondent (ibi
expresse particula er(I, LamenS POL. V CuS
Oltedic altera incerdum dissimulari, nem
pepracederem. Cum enim noca Pamen
sic praecipua, non facile oblireratur, auc
DEateTIEUF, Vt: Naeuus in articulo pueri delectat
Alcaeum. At est corporis macula nauus. Ili tamen
hoclumen videbatur: pro quanquam macula est.
ec. Pr. Flne contradietio in dilerero: Corradicsie
POL. E.C, directarelappositanegatione discreti
praecipue ad Pamen, ve: et si non sum ciuis, ta-
men oxpidi communitate fruor. Duic contradici-
tur: Non et sinon es ciuis tamen oppidi communi-
tate fiueris; vel: quanquam leo bosnon est, tamen
animal est: non quanquam leo bosnon est, tamen
animal est. Apponitur negatio etiam ad tamen, vt
Ptsi leobosnon est, non tamen animal est. PH. Di-
vidirne contradictio rerum à Falso hie
quoque: POL. AutFalla Ac quandoque
autridicula contradictio. Itaque exhac al-
rera parsiudicabitur rera. rerum idno est in
Oront

## Folio 220 — 1677996064:0223
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000223.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
22O PR AOEPTA ET DECLARAT.
omnibus exemplis. Nam rbi contingenter
Schabent parces, veraque enunciatio per-
inde esmeutra exquilice vera, ve: Et si diues
est. iustus tamen est: Non et si dives est ustus est, vel
et si diues est, non tamen esse justum necesse est.
Rectius procedie res in parte priore negata, vel
posteriore, vt: et si leno est, non tamen iniurius, cu-
ius contradictio est rdicula; et si leno est, iniurius
Discrerum tamen est. Pr. Ouid rocas ridiculum dis-
diculu. CrCEUI: POL. In quo consentancapee
nacuram, ica ve necellario alterum alteri
insic, enuncianeur discrete vr: et sihomo est.
animal tamen est. PE. Quomodo autem
debebane eferri: POL. C opulace, vel
COnMCXC, VI: TIomo est animal; Sihomo est, ani-
malest. PE. Duandoverum auc Fallum eAt
discrecu: POr. Verum eA, Si partes sune
falsiras dis. vera d dilereta simuI. P er. Ouando dis-
rreti.
creta lunc: PoL. Quado dispolita denu-
ciace lunc dilcrere, pr: licet iustus sit tamé paux
est: lces iustus sic, non tamen est pauper. In his est
veritas contingens. Euenire enim vtrumque potest.
si ita vase es indeterminate enuncietur. P H.
Cum dico: Etsi iustus est Deus, tame misericors est:
estneverum necessario? POL. Itaiudico. Perpe-
tuo enim se ita habet. PII. Ouando estFal-
TuM: POL. Cum partes lunc Falla, vt:
quanquam aurum non est metallum, tamen potest
loqui. Veraque parshic falsa est. Iea Fallum in For-
madiscrecum est, quod no enuciatur dis-
Cxete
reritas (3
li
M
et
11

## Folio 221 — 1677996064:0224
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000224.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
1Dp
esit
est
Aldi
Ion vis III.
sludumiu
cunumdl.
ae ltumpe
acmmaleri
nshmii
Lodo autent
Copulue, vel
iBerrcstani.
ratlum ett
cabpuressune
Pundodil.
collae denii-
Pasitame pa
1 per, 1. Iutie
IVDTOIE ARIOMATTCI.
221
Crete, vE: vitiosus Acamemnon dux fuit Grae co-
rum: pro et sivitiosus fuit, tamen Craecorum exer-
cirui praesuit, ec. Nocandum est dilcrere Disctett
aliquando contradici copulato ee conne
20. Nam lequitur ex contradictionibus constexg
horum, ve: si rex est tgrannus est: Non sirex est
trrannus est; et sirex est tyrannus tamen non est.
Trem: Facundus est es amator. Non ex facundus
est e amator: quanqua facundus est amatorta-
men non est.
Pr. Alcerum segresaciuum nomina- De disiucto.
bas disiunetum. Duidid CA. POL. AXio-
malegresariuum, cuius colunctio est dis-
iunetiua. PrI. Ouae sint disjunctiua ante in. Discunctio
tellexi. Hocscire velim verum disunctio semper
exnatura argumentorum pendeat, an verointer-
dum etiam ex arbitrio. P OL. Naturae eatio
quidéprior est: Na diliunetio non alirer
ac distriburio lufticientem enumeracio-
nem partium requiric: veruntamen rlus
incerdum contencus estarbitrio, sive quod
disputando peruentum sit ad pauca, sivte ex hypo-
thesi disjunctio instrtuatur, veluri cum expacto;
aut bos dandus est aut ouis. P E. Ouomodo dif-
Ondo.
fert disjunctio a distributione ? P OL. Attiei Discrimen
istud in topica divisione. Distributio hr in par- discunctio-
res non seoresando cas, auc dihunsendo,
sedeantum lecando, itave in mediorelin-
nis ex diua
quatur ambaene an alterurra sic lumenda.
Duimparres omnes ponuntur. Acdiliun-
et
sionis.
COMat
copulato e9

## Folio 222 — 1677996064:0225
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000225.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
Z22 DRAECEPTA EF DECLARA FS
aionon lumit diuila, led segregac, ita ve (I-
oniticere diliunctisrnicum elle, etsinter-
aum in re neuerum (it. Deinde distribucae
Partes enunciatur copulare primum. Dil-
iuncta nunquam. Veluri; Cometasi stella est;
aut sixa est auc erratica. Tic adhibita quidem di-
insiostella est, sed coniunetio, aut sienificat ex pro
posiris parcibus non ambas esse. sed alterurram,
F discunctis cum veraque simul esse per hypothesin es dippunctio-
nicum Ec nem non possit. PII. Bene discreuisti. Sed cur dicis
significari discuncto, unicum verum esse? an non
possunt esse plures partes; veluti:
Aut virtus facit beatos, aut voluptas, aut indo-
lentia, aut scientia.
Sed non voluptas;
Ercoreliquorum aliquod. POL. O UANGIIAIM
ex rno negaco indeterminare possintin-
Ferrireliqua; ristamen disiunctionis indi
cacnonnitirnam parcem else pollc. PH.
annon ad disuncta refers, cum interroeo, perv
trum, es similia; item cum copulationem neco: ve-
luri: insanusne est, an sanus. Non potest simul sa
nus esse e insanus. POL. Flaec Formaconse
quicur disiunctum, estq; relur eius inter
pretatio. Illavero rariaram habet disiun-
ctionem particula interrosante. PH. estne
Necatio es dipunctionis nesatioes contradictio: P OL.
ERequidé, sedrinaliis coposiris, itahic
regatione directa rel appolica distuctiua.
Vr: aut doctus est, aut indoctus. N’onaut doctus est;
aus indoctus.
PH
co
Enterroga
81BBeS.
contiaio
dscuncti.

## Folio 223 — 1677996064:0226
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000226.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
de
ellensime
leditribu.
MI. DII.
aesslim
GuiH M.
YTAEEpO.
CmuIIaI
bunti.
 lmdi
acacsii hunet
ritinso
IVDTEII AXIOMATICL 223
PII. Estne contradictio dispunctionis cum ai-
eo: omne axioma aut verum aut falsum est: NTOn
omne axiomaverum est aut sal suE POL. D ON
est corradicsio dispuncti qma necatio ad particula
AVT, non pertinet. Aequipollet aure concradictio.
ni simplici speciali, quasi dicat. Ouoadam axioma
non est verum aut falsum. Nam disiunctio h.C syn
cateroremarisa est; non autem principale mem
brum axiomatis. Contradicitur verora: non ast
verum aut falsum est omne axioma. PEt. Ouid
sioniticar contradictio diliuncti: POL. In
Signisctio
contiaat
dicacincer propolitas partesnonneccC ciones di
esle vernalierera, velinlit. Namid vole- iunets.
bac disinnerio. Finseroo corradictionon
vule idem, vt: aus bibendumaut abcundu. PTon
aut bebendum aui abeundum, quasciudicet cotra-
dicens sciveresse aliquid aliud praeter duta q fieri
possit. P e. Dinidiene verum d Fal(O: POL. FX -
empla sunt varia. In aduer ses es contradicentibus
illustriora sunt. Vt: aut corporeum est aut incor
poreum. Hoc verum esse areuit, contradictio falsas
Non auc corvoreum est, aut incorporeum. Sec in
privantibus non evenit tam exacte, ut: aut tacen-
dum aui loquendum: Non aut racendum aut lo-
quendum. Illud enim in homine verum est, in aliis
b0c. Itaque astrinrenda sunt ad senus certum. In
contingentibus obscura est distinctio, vt: aut
pluet, aur ninget: Non aut pluet. aut ninget. Pot est
enim verumque esse, 85 c. P H. Duando disiun-
ctioeAnecellario reras
d da

## Folio 224 — 1677996064:0227
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000227.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
224 PR EOEDFA EF DECLARAT.
POr. Siablolure vera est: _L FUINC PAF
ces diliuetxe sunt oppolice sinemedio, seu
ita venihilpenitus licomillum, ve: Leo aut
bestia est aut homo. Socrates aut viuit aut moi-
iun est. Nam intalibus pertecta est distri-
bucio nullaoinilla parte. lcaquenecella-
rium olane est alterutrum else. Relpiei-
cus plaerunique natura cotius ex quo par
ceslunc distribuca, vi: ignis aut caeleste corpus
est aut elementare: vbi quasi ex concesso genere,
corpus, dipiunctio procedit. P Et. SIIHENCEnnC
disunctibe etiam partes verae necellario: POL. NTon.
Vnde recula Rami: Duanquam ablolucere-
ia diliunetio necellaria quoque (IE, FaMCM
hihilnecesse est, partes separacim necel-
lariaselle, viin praecedente exemplo; potest dici,
quodienis sit neurrum. Ita Fomo aut bonus est abce
nonbonus. Necessaria disunctio est; quiaimme-
diatorum est. AF separatim hominem bonum esse;
e hominem non bonum necesse non est. P E. At-
tamen alterum esse oportet : POL. OPOTtCE
quidem ac verum sic, disiunctiono deter-
minac. Nam necellitas disuinctionis peii-
dec exnecellaria parrium oppositione et
diliunctione, non excarum necellaria re-
ritare; hoc est, duae conditiones requiruri-
tur ad necesstarem dihuncti, I. VE PaTTCS
Cuc opposiexnecellario, nullaomilla, vel
percormainserta; 2. ve sint dihuncta. H0C
duidistum sequendum est. PH. Guandocon-
Fin-
Disunctio.
nis necessa
ria veritur.
Pariium
ita.
Necessiras
discuncti
conde.
l
i1
e
M
IIII
11I

## Folio 225 — 1677996064:0228
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000228.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
redetenmepa
ua, I. lBn
AU aTNI AILMH.
vectelctact.
ac. limnecella
cum elle. Reliei:
Letius aouopA.
en c setmpu
ecehgntte
a. Seutrerune
celro Jor. Ho.
qumobloturere
quoque li iane
lepdncimnece
ap, patestaict.
utn est ale
, quainuI
em bonunise
nst. PH. HI.
TOL. Opou
di
2. Dendo
1
IVDTCTE AXIOMATTOI.
225
tingenter verum est diliuvetu: POL. Jua- Discuctionis
donon eHablolutaimmediacag; distribu- contingen-
tio, led Forenica; reluri qua ex hypothesicia.
incerta, aut pacte mucabiliprofcilcitur.
Yr: aut dies est aut nox est. Contingens est, quia po-
test aliter habere, nêpe crepusculu esse. Ita; aut vin-
dicabo iniuriam, auc moriar. Htic neutrum esse po-
test, sed verumque omitsi. Prs. Philippus pauca prae-Philipxi dis-
cipit de distucto. De diseretovero plane nihil. POr. junctio.
Ouomodo desinit disiunctinam ? P E. Diliuncti-
unpropolcio est in qua dux propolicio-
nes iunsuntur per parriculam diliuncti-
Uam. POr. Ouomodoiudicat? PIr. Ad verita- Regula.
tem disiunctiua latis est alteram parcem
ellereram. Puto voluisse dicere, disunctionem
induarernum tantum esse. Sed quid eu de impli-
cacisiudicas. Iam compolica conveniune composito-
incerdum, ve si animal est, aui honeo est, aut be-
ru axioma
tum nostut
stia. Siiudai es gentes fide saluantur, omnes ho- ra.
mines saluantur fide: si sive reus sis, siue innocens
condemnaberis, non effucies. POL. Non opus est no-
uis praeceptis. Vnaqualibet rario iudicanda
estlegibus lui generis: hoc estratio disu-
etalese disiucti, connexa conexi copula-
ta copulati aCC. Fractenus de iudicio axiomatico.
DE SPLLOGISMO.
DFI. artium principia. praeceptaque tantum esse
Laxiomata, quae luce suiindicii sint manifesta.
suprainnuebas. Frir it aque logicus trroiam suffi-
cienter instructus, postguam axiomatum omnium
gene-

## Folio 226 — 1677996064:0229
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000229.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
qnaestioes
326 PRACFDTA EF DECLARKE.
generale iudicium cognouit. Cur opus est de syllo
gismo pracipere? P OL. Materia arcium in
praecepris consistit, vedicis. Tiorum itaque in-
dicium, si non cancum cognitum; sed es frequente
vsu es adhibitione ad exempla, fuerit exculcum,
per se satis est. Non enim heri poccs, veplu-
raLincaxiomata enumeracis. Ac quomodo il-
la sint iudicanda dictum expositumque sufficienter
est. Perum enimuero occurrunt sapenumero cir-
ex quae ne- cumstantia, quae efficiunt vi consentanea vide an-
cessieus syllo- cur dissentire necessaria opinabilia, vera falsa, af-
vestrt.
firmanda necanda es vicever (a. Praesereim autem
in contingentibus aquaharet. Cum. n. iudicium ho-
rum sit. posse esse vel non esse, nos aurem sine. iam
vel ih hoc, ec. exquirimus anxie: cerre non sussi-
cit axiomaticum instrumetum, sed requirirur sil-
locisticum, quo sides praesenti axiomati fiat praesens
quod tunc evenit, si aliquo certo euidenteq, arsu-
mento collicimus ex ejus certitudine es euidentia
quid in praesens sit statuendum. P H. At si axioma-
rica praecepta non semper iudicant cerrum, cur di-
citur axioma per se manifestum esse d si multa sunt
obscura, dubiaqe; qui pessunt ex se lucem habere:
an non eorum lux petenda aliunde est d POL. O-
Auroma o mne axioma legibus iudicii lui Armanite-
Aum. Nam es dubium contingensque inde agno-
scitur dubium, quia certa habet praecepta aenitio-
nis sui. Verum. ve audinisti, circumstantie Fa-
ciunt, re line, cum possicelle, velnonss
cum polseno elseirelhne iam e inhoc,
et hOC
V
Uet
1
Piato
AII
eset
1
18.
113
10V
fulte
on
Ie
IHIiI
q
Hca
1
1
s
Vndefiant
mne ex se
manifesta.
det
t

## Folio 227 — 1677996064:0230
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000230.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
Anumia
cem deumalil
IIII
ieiB III
aeanle.
si si. a.
erase menimaneM
mamdiiumuI-
res eutem sine, tam
meuon suff.
 selrepuiur it.
amaisia praescins
couimtoniqu agu-
 eullentia
IVDTOEE STLLOOESTEOI. 227
sehocloco cum necellarium per (e (iE, syl-
logilinoinuestigeus. P e. Si exemplorem
declaraueris intellexero rectius. POL. Axioma est:
Platonem constiruere ladimoderatorem. Ouaritur
cum ex indicio axiomatis contingentis pateat, illud
esse continsens, cum possit aliter esse ex argumen-
torum affectione mutabili; sine constituendus an,
no. Tinc axioma illu d vocatur quaestio. Vides axio- euastit.
maticum iudicium huc deficere, quianulla sune in
eopraecepta, quibus solis cerri eua tamus quid sit
faciendum. Sed oportet nosrecurrere denuo ad to-
picam, indeque quarere arcumencum tertium seu
medium terminum, quo areuamns, consequens
quaestionis cerrum esse de antecedente. HIOC aurem
cum peracatur vicertae dispositionis, quae includit
quidem axiomaticam, at tota sua forma ixioma
ticanon est, quando qui dem hic consequentiae ne-
cesiitas valet, peculiarem oporiet ponere, a discur-
surationis collectioneque vocatam syllosisticam. PII.
Jam necessitatem syllozismi video. Siitaque certive-
limus esse sitne Plato praeceptor constreuendus, ex
ropicis praestoerunt ea de quibus certum est quod
sint praeceptoris, quae si courvant Placoni, iam Pla-
ta erir praeceptor faciendus; qualia sunt, quia
pius, doctus, bene moratus, accommodus es
deater ad iuventarem informandam, grauita-
te es constantia conspicuns, qui és amari a
pueris possit, es reverentia assici. qui sit cu
ripcosurO non plagosus, tumultuosus, non tar-
dus, non neclisens, ebriosus, execrator laborum;

## Folio 228 — 1677996064:0231
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000231.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
228 PRECEDTA ET DECLARAT.
es sape etiam puerorum, non taediosus, qui multa
frequenter hic ibi cum indienatione queratures
Similia: Non autem ideo, quia pauper, quia longus,
vastusque, quia lonsam gestat ioeam; quia sapien-
rem pascit barbam, quia vocevalet, quia robustus
est. ec. quanquam quaedam externa adeo sint ne-
cessaria ve sine illis interna parum valeant, neque
tamen sola possint arguere, quale est integra esse
valetudine, expedise es perspicue loqui, honesta
secie auroritatem sibi conciliare ex6. Hisita con-
currencibus iam lubenstibi faceor non tantum fir-
mari illius axiomatis exprimique certitudinem.
Sed es pene necessariam euadere. PO L. Addendum
it aque sylloxisticum indicium esse simul vides. PH.
Duid iudicamus proprie syllogilmo: an
non axiomata: POL. Non: Sedinillisle-
dicima Forma dispolicis consequentiam,
Lc ex amulle recti, eriam obliquum, id
est, alyllogistian, seu inconsequentiam.
Teaque eriam in mente non ad neericam vim; sed
Dianoeticam refertur. P II. Duid est Dia-
noca? Por. Iudicium leu dilposicio cA,
qua aliud axioma ex alio deducieur. P Hr.
Spectatur ereoin eo indicio deductio, es quasi ge
neratio seu processus enunciationum. Ouot id fit
modis d POL. Deductioni coniunctus est
Ordo quidam: Non enim quoduis exquo-
iis deduci potest, sedafectum ex aftecto,
hoc exhoc, quod deincepsnaturaliter sc-
quicur: Ectrmodis duobus, Gyllogilmo
neMPC
Ouid syllo
eismoindi
cetur.
Dianoeae

## Folio 229 — 1677996064:0232
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000232.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 49 lines, status machine
tess
dat
I
iA
it1 a, pisiclis
menoo sntM
ouuM, nequl
 queca megaest
Quee biu, bunesta
BtBI BiIACOI.
seuenimu fI.
reminuneut
Ln POLddtm
pralriI PM.
de Gllopino: an
n. Sedinilsisle.
conlequenriam.
IYDTCTT STLLOOTSTTOF 229
nempe, et Mechodo, unde duplex satui- Duplex Dia
tur Dianoia, (llosilmus, de Mechodus: nocticum
quorum verumq, occupatur in axiomatis suo modo indicium.
Sehabentibus. P et. Ouid Syllogi(muS: POL. Syllogismus.
Dianoea (vel dispoltio) qua quaestio cum
argumento ica dilponieur vepolico ante-
cedentenecellario concludatur. P F. Non
satis assequor qua dicis. Philippum intellieo melius Philippi de-
quiais: Syllogilmus es orario in quo PO(I- finstio.
tis e concellis duabus propolcionibus,
quae ex duobusrerminis ita iunetae lunc,
rehnccaulla conclutionis, neceste ele-
qui eam conclusionem. PO L. Familiaritas
facieribi faciliora Chilippica, s ita eriuisses vsu Ra-
mi praeceptiones, nihil conquerereris, sed deluceri-
bigratulareris. Explicabo autem cibi definicionem
apertis. Ante dixi ende fiat quaestio, es curitavo. Explicario
cecuraxioma in dubium vocatum. Ramus de hac desinirionis
ita: Cum avioma seu enunciarum fit dubium, Ramea.
efficitur quastio (non illa qua tormentis expri-
micurveritas, sed qua certitudo inquiritur ratio-
ne, quae antequam enuncietur forma axiomatis,
interrocatio est, veramuis parcem complexa, vi:
Estne sol calidus an non d interroeatio haec rhe-
toricae similis. seu cum habieu rhetorico enun-
ciata, transmierat in quastionem logicam, quae
est thesis, seu problema, de cuius cerricudine
quaeritur per argumentum aliud) et ad eius fi-
dem terrio arrumento opus est cum quaestione
collocato: E quibus verbis patet non sufficere
adber-

## Folio 230 — 1677996064:0233
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000233.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
23O PRACEDTA ET DECLARAT.
ad certam assensionem duo argument a in quastio-
Medius ter- ne disposita. sed requini medium terminum,
GuI VOCAEIIE TCTEIMM aESHIIENEUI, auo-
oumeum. busante in quastione positis, quorum vnum est
antccedens sculubiectum, alterum, conse-
quens, seu praedicatum, es illudvocatur et
tam minor, hoc maiOr TeEINUS. HTCmC-
dius terminus disponendus est cum quastione.
sivetorave in composito, sive parcibus vt in sim-
plici, hoc est: quaestro ipsa in simplici esi divellenda
insua areumenta: ex cum quolibet sigillatim est
disponendus terminus medius, ve requiris natu-
ra affectionis argumentorum es lex dispositio-
nis axiomaticae, quia ex illa cellocarione prove-
munc axiomata. Hac axiomata (sunt autemt
duo numero, quia vnus terminus disponitur bis
cum duobus) certa forma coniuncta, syllogisti-
cam es formam habent, es consequentiam sicut
ipsa ratio e vsus euincit. est aurem illa disposi-
tiotam valida, vi necessario inferat quaestionem
ipsam. es concludat; unde e conclusio nomina-
ri solet.
PE. Diserte explicasti. Videor mihiiam etiam
Philippica recti intelligere. Caulas mareriales
Syllosilminominastres terminos, seu tria
argumenta: caula Formalis est dispolicia
terminorum talis, ve inde e sequatur
conclusio, d lequatur necellario, ec ex il-
lorum fde, Ades conclutionis vel qua-
Aionis conclulae appareat, ve ita criplex
AiC
minus seu
tertium ar-
Collocatio
medicum
quaestione.
Conclasio.
Materia
Cylloeismi
FOsMA.
M
t
s
1
II
1
b
1
1
n
c

## Folio 231 — 1677996064:0234
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000234.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
Aa2
aqusi
deetermmun
Muenuum, 1
 U VuHI II
 CoM.
m 
lemnr Heme.
In languastiortos
a AB )11
en lI
C les dssosi
 linite
Cadaim piutI.
_a (sai Mlle
Mtu
0
TVDTCTE SELLOOTSTIOL 231
hiofinis seu fructus, consequencia, necel-
lcas lyllosistica, ex Ades conclutionis, Aa-
fnis Sia
ctus.
tim coniungacur formae. Subiectum Cyl. Subiectum.
losilmiestaxioma, cuius Ades sbona cA,
bona erir de conclusionis. Ouaso te num
semper fides comiuncta est necessitatiés consequens
.
 P OL. Si disposicie terminorum qua siunt an semper
axiomata instituta est secundum naturam areu- cum bon+
mentorum, ita veres est; sempercomitatur, sin torma bona
minus, quanquam consequentiae necessitas ex col.
materia.
locatione lesiima syllosismi, appareat. fides ta-
men non est necessario. P II. Ereo pocest forma
sylloeismi bona es legitima esse, etiamsi fides sit
mala : P OL. Voce apparenter bonam. Nam Sophistica
Situndamenta dispositionisrelvicias, b0- bonntas.
nacsenonporest. Nec putes dispolicio-
sitionis me-
nem Gllogisticam ex arbitraria, ec extei di cumqua
nacollocationeelle, ve limodo polueris sione non
certis locis rerminos Catim credas (yIlo- est fortus-
gilinum esse. Sedracio dilpolitionis exur- Lus.
SIt altIUS Cx IPLA NaTUTA AEGMIMENEOEUM.
PH. Scr istud. At ego puto etiam bonum
Gyllogismum non semper facere sidem quastioni:
veluti:
Ouae nocent, non sunt bibenda;
Nimium vinum nocet;
Non erxo bibendum nimium vinum. Tuis
quam raio obtemperamus?
POL. Loquor de rebus per se suanatura affectis.
Duid fat in vsu es executione externa, no curo. Se-
PonS utsBo-

## Folio 232 — 1677996064:0235
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000235.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
232 PRAECEDPA EFDECLARAY
per dictat ratio recta oprima, sed nosvitio quodam
Prdes an so. ne semper assentimur. P HI. Firne fides tantum per
lius syllogi.
smi fructus.
illosismum? P OL. Ciceroita definiuit argumen-
tum, quasi eius finis proprius sit in syllogismo fidem
facere. Intellexit autem arcumentum tertium seu
medium terminum. Putauerim non inconoruum
Fides et est cum illo autore loqui. Duod si puenes, etiam dispo-
axiomarum sitione axiomatica fieri sidem, non sim difficilis,
arrOXISCV. modo quaestionis sidem syllosismo relinquas. P H.
At illa est ex fide axiomatum. Nam vericas cui
primum allentimur, axiomatum cAt. FF
propcer hac ipla syllogisinus per se qui-
demnihil aliud spectat nisi consequendi
necessitarem, at ex adiuncto scu acciden-
ceconsectario, adhibetur ad iudicandam
rericarem, tanquam subiectum appeta-
mus, nonperle, ledpropteradiunctum.
sicut qui perit lapidem in ponderandonon quia la-
pis est, sed quia grauitati es leuitati indicandae est
commodum instrumentum propier pondus. Idem
arsuit es duplex sophismatum solutio; quarum
potissima est, quarespondetur ad materiam vivo-
Fdns fider Lanc, seu axiomata. POL. FR quidem istius
a quid syl Edei fundamentum in affectionecermi-
losismus ad norum qua per dispositionem axiomati-
en saCtat.
eam huncaxiomata, sedeius risqualire-
nouatur dirigirurque syllogistica lege (-
nequacam inhrma est, reeriam Adesnon
GIE. Pc ru ipse iudica an sine consequentia legirima
possit quaestioni fides fieris
8

## Folio 233 — 1677996064:0236
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000236.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
1I
Elnnrinqu
eftestanun
cuit mguu
mo fill
rimintium si
J.M BL MMgrIII
hdindispo.
disscili
A. PH.
desrentascui
melr. Et
di
M.
am
Perd.
M.
e
IVDTOEESTEEOGTSTTOL. 235
PH. Mitto illa. Hoc quoque puto definicionis an ex falso
consectarium esse quod, i conclusio vera C(E, verum.
expraemissis dependeat caula, lin Falla, Cx
iildem quidem, sed distererer. Putoenim
exreconilniliverum lequi, at ex falsonon-
nunqua posse concludiverum. Itaque si vera est con-
clusio non semper causa erit in praemissis. sin falsa
erit, sedica, ve modo forma peccet, medomaterlas
modo virumque. Itane seres habet? POL. P_
falso sequi verum posse disputant peripatetici, vt:
Nullus homo est animal.
Omnis lapis est homo:
Nullus ereo lapis est animal.
Sequitur es ex veris falsum, Vt.
Si Petrus est leoosentii;
Sedleonon est. Non ergosentit.
Sedeco apparentias sophisticas nolim proratis apparens
legitimisque habere. Prenim causa e fundamecum despositio
dispositionis docet illam collocatione plane ab sur-
dam esse, necita fieri debuisse, es nihil sequi posse, veri,
si recte frat. Si enim quaras cur nullus lapis sit ani-
mal, respodendum ex illa sententia foret, quia bo-
mo. Tomo consentit cum animali, vi species gene-
re dissentit disparate à lapide. Inde fint axiomatau
Omnis homo est animal:
Nullus lapis est homo:
Nullus lapis ereo animal.
Duae disposisiorum dissentis a priore tum est asyl
Jogistos. Velsimutes:
Homo est animal:
absqe fum-
damentis
Tome

## Folio 234 — 1677996064:0237
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000237.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
23+ PRAECEDTA EFDBCLARAT.
Homonon est lapis:
Lapis ereonon est animal.
Ouod est de a-
lequonon non autem de nullo, contra ac require-
bat quaestio. P H. Cogis meribiassentiri. Cum
itaque soluenda lunt viciola argumenta ad
conleguencia necellicarem erit respici-
endum, hoc est, ad Formam (yllogisticam.
vel ad vericarem axiomaturm, hoc cA, ad
materiam. Incelliso enim non possene-
sari conlequensniliin anrecedente indi-
catoricio: _ hancecedens liclegitimum
verumqi. Frustranegari conlequens, quia
covimur necesitate illud amplecti. Dic
Do tandem distributionem syllogismi. POL.
ipseintellixis ex definitione duplicem distributio.
nem hictradendam esse, unam quae est inteeri in
membra, alteram quae est in formas. PI. Oua
est ill. + POL. Srllosilmi inembra lunt
duo, anrecedens, et consequens. PH. Phi-
lippus enunsiat aliter. Syllogilini parres lunt
dux propositiones ante conclusionem, in
quibus tunc cermini Cimplices cantum
cres, eanquam principia. Vocat eriam illas
propositiones praemillas. POL. Res sunt ea-
dem, quanquam mallem nomnibus vii diligen-
Antecedes. tus. P H. An non antecedens es consequens est in
Onsequens. veroq axiomate, imo an non antecedere es conse-
qui affectionum sunt in argumentis. Ita enim cau-
saantecedu; effectum consequitur. POL. Non ne-
eem in illis esse fundament a ex origenes. At cursus
1
Solurio
5C. AM.
Distriburio
(yllogismt.
Nembrae
Cylloeismo
pramissa.

## Folio 235 — 1677996064:0238
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000238.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
ALE.
l MAurequIE
Cami. Cum
mentade
cu respici.
al
e
In
c11.
IVDTCLE STLLOCTSTLCF.
235
se extendat ad indicium, putorranscendentes af-
fectiones esse. seu ita communes vi in topicanon
tantum se d es in axiomate, syllooismo ee metho-
delocum habeant. Vbicunqe, itaque racio illa est ibi
licet per antecedens ex consequens discernere.
Pr. Duomodo dinidieur anrecedens partes an
Gllogilmi: POL. Syllosilmianrecedeus recedentis,
partes duas haber, propolitionem, d a( seu pramss
a
lumtione. Propolicio eApriorparsante- proposirio
cedetis syllogiltici, qua queltionis Caltem seu maior.
consequens cu argumeto disponieur. AC- assumtio
Tumtio est secunda pars antecedetis, quae seu minor.
allumitur e propolitione. PrI. Vndetotnoua
nomina es definiciones: Philippus es peripatetici proposiriae
propositionem in genere vocant quamuis enuncia aliorum.
tionem, quam verocu propositionem, tam illi im a. Maior.
iorem propositionem, qu’a tuassumtionem.
eamilliminorem, es causaredditur, quia Im a- Minor.
ior propolicio hc, cum medius terminus
cummaiore termino qui est conclusionis maior ter-
praedicatum, dilponicur; minor vero AE, minus.
cum dilponitur cum minore exrremo seu Minor ter
subiecto terminus idem medius. Por. minus.
Pon terminus, exc. Ceometris relinquitur, unde
Aristoteles mutuo accepit. Nobis libet cum Cice-
rone és Boethio alisque loqui in latina arte la-
tine. Vocat aurem hic proposirionem etiam lum-
cum; es assumtionem, alTUMEU. PFL. PX -
ponevero es reliqua. Nam vix intelliso. POL. Consequexq
Duestionis conleques est, quod alias dici quastionis.
TUE

## Folio 236 — 1677996064:0239
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000239.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
236 PR AEOEDTA EF DECLARAL.
rurmaius exeremum, maior terminus de
praedicatum. Hloc in propolitione cum
aroumeto, hoc estermino medio laltem
disponiEur.. Nam quanquam in compositis syl
losismis tota quastio ponatur in propositione, vis
tamen consequentis seu praedicari porius valet. Ideo
addirur, Calcem. Et propolicio est tunda-
mentum rariocinacionis Gyllogistica, e
sencencia principalis. Ex hac assumitur pars
alterutra, es disponitur cum quastionis antece-
dente, seu subiecto: ex sic assumtio constiruieur.
 propos PH. Intelligo in propositione tantum esse virru-
ne.
tis, ut ipsa sylloeisni constantiam desendut, es
proconsessa certaque sententia habeatur, quae non
prose tantum sit raca, sed es alia inde assumta fir-
met, es prima conclusionis sit causa. POF. Ita
est. Itaqe in interrocationibus sophisticis potissimu
quaritur, vehaecstabiliatur, ad quam receptam
postea insidiose assumunt sophistae. PH. CUrRa-
mus non definit terminos: Ei curtantum vnum
nommat artumentum: POL. Duaestio ce-
iam es compolica ex aroumentis: led
haeciam aliud habent nomen dicuntur-
que partes, reincelligas hic in quaectione
ecGyllogilmoFormando non relpiciarou-
menta quaectionis qua lunc argumenta,
Sed qua lunepartes. Nam hic copulaseu
vinculum rna incelligicur, in argumentis
VerOnOn. Itaque es consectarium inde sumes,
quod cercium aroumentum ita debeac
dispo.
assumtio.
Orastionis
nOn areu
menta sea
partesrespi
siuntur.

## Folio 237 — 1677996064:0240
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000240.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
A2.
d0
iis
hie,
paedi.
 piI
MIIB.
1 JaIII
lalaassermI.
esada, 
EBA EAW, quLVOn
uioe osna sr.
cass. PDL. 1I1A.
sui prissmis
ron rccesta
et
ei
IVDTCEE SYLLOGTSTTEI.
237
disponi cum argumenris quactionis, ve
vinculi simul habeatur rario. Nam varias rixculi ra
habent affectiones arcumenta. ac vinculi natura rio somul
unam designat certam, vrigitur siras quid sit in. habenda.
ferendum oporcet re vinculum simul observare.
PP. Nimirum id vitium nocas, quo sape alia af-
fectio concluditur ac erat in quaestione. Cum ergo
questio toca sit concludenda, non in materiatan. Conclalse
tum sed es in forma, iudico admodu necessariam
esse ruam admonitionem.
PO L. Terminosiam desinire nibil attinet. Na
quid sit ant ecedens, quid consequens, e argumen-
rum, supra est expositum. PHI. Confundis pene
totam scholam peripateticam, quae tam solicire di-
stinxit terminos. Philippus iminorem vocal prinor ter-
cum de quo qualtio est de quain conclu- minus.
lione prominciatur, maiorem eum, qui naior,
tantum in primapropolitione ponieur de
cribuitur postea lubiecto conclutionis:
medium aurem qui bis ponieur ante con- Medins.
clulionem, quia eArinculum duarupeo-
polirionum ee caula quare subiectum ac
praedicacum in conclulione veliungantur
attirmando vel distrahanturnegando, etc.
In compolicis syllogismis non habet ter-
minos, sed anrecedens de conlequens.
POF. Non dubico Rami doctrinam ex funda-
mentis extructam longe esse solidiorem erudirio-
remge. Si tamenrerum consensus est, non puenem
devosibus. Itaque soleo cum peripaterisis non raro
lequa
acterac
quarebaint
ariosum.

## Folio 238 — 1677996064:0241
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000241.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
238 PKECEPTA ET DECLARAES
loquive assuouerunt, nisi rerum natura ex eui-
dentia discedere cogat. PF. Cuid est conse-
Consequens quenssyllosilinis POL. FAca pars(YIlO-
Vllogismi.
silmi quae complectirur partes quaelio
nis, eamque concludic. Vnde e comple-
Xio, e conclulio dicieur. P Er. An no est idem;
ouastio eg quastio es conclusio: PO L. Non plane. Ouanquam
conclusso
differunt.
Cryprica
(ylloxisini.
Fnthyme.
Ma:
Ouidam
enim consonant, tamen ratio mutatur: de qua
Rio est, cuadhuc dubia, necdum conclu-
Caest: conclulio vero cum conclula, iam 93
certa peraroumerum cercium cnalic. Non
ratotamen alcerum pro altero v surpatur. PII. VI
detur mihi perinde esse ac sentecia proposita in se-
natu, quae antequam comprobetur sinculorum cal
culis, propositio vel quaestro vocatur; cuvero com
probata est, lex; decrerum, senatus consultu, quan-
quam in substancia nihil acceperit noui. POT. Be-
ne sentis. Sed accendendum est non semper obser-
narim vsu syllogismiinteeritatem, fo: mamq, di-
rectam. Incerdum enim pars aliqua omitti-
tur; incerdum aliquid additur; incerdum
cranlponuntur parres. Neguchocligilla-
tim eancum HC, Ced X (aPC CONCUTEIIEeX-
cellus dc detectus, d cranspolicio. Nomi-
eriam ince-nanc novalas seu occulcationes syllogisti
Erut (yllog. Ca5. P FI. Ouod est iudicinistorum E P OL. OVaH
rhecericuin
si ervedes est,
enibrmema
do pars deelt; enthrmema vocatur; quod
ectlyllogilmus imperfectus, sen parie a-
nommant liqua deticiens. PHI. Alii vero peculiarem esse
perperam. argumentationent dicunt. Philippus dicir: F.MS
chyme.

## Folio 239 — 1677996064:0242
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000242.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
1
eubm
etet con
e
cpussis
qu
al ecemple
a. tedi
in plerhape
mam. Kor.
recdumcont.
uconchliimu
cercumenalc. d
aoropum PHII
psta i t.
duiu fugamumiat.
CEmIIIII.
s II.
IPDL. BB.
 en somrolso.
au simunq 1.
OIIEII.
ErDTCIT SFLLOOTSTTCL 239
eliymema est imperfectus syllocitinus;
quia Ccrecicaca rua syllogismi propolicio-
ne _ addica conclusione. Omicrieut au-
cemrel breuicatis causa altera propolicio;
quia cum noca c insrata eA repeticio;vel
quia nonsaris Aema CR. RCaliaSMaIOI, a-
lias minor deest. PriOr PAES VOCAtUEOnLC-
cedens; posterior consequens. Ec Cum
consequens rerum non est,necelle cstri
tium in ancecedenre else, vel parre qua
deelt, qua estrinculum connexionis. A-
ristoreles definivie (yllogilmu imperte CtUI
ex rerilimilibus, qua plarunq; leucon-
tinsenter signiticane, e lionis quae necel-
Cariam habent affoctionem Vsus est in
exordiis orationum. CicerBNOMIMaL 2F-
dumenta ex contrariis ducta, quorunr
nopolcorollitur alcerum: Ec senlus com-
munis docet ingradibus excellennibus in
viarelimut cBenon posse. Ideo brenioe
eAraciocinario. Haec est summo eorum qua Phi-
lippus de entH EMATe praCOPIE POL YMED.
Obseruare ex dictis potuisti etiam illorum uiccio enthyme.
non esse pecullarem sylloorsini speorem, cum sit (yI. ma non est
peculiaris
logismus quidem, sed defectum passis. At defe. (5) alia a
etus is vel affectio nos muiar srcum, sed dun. syllogismo
taxat variat passionem. Aristateles, sylloesmum arsumenta
rhetoruu abosi seu peculiari accomodatione no -210.
minat, dicita ideo adhaberi arbetorib ga sit elen-
etions, seu brenis collecto corrariore qua cu incer se
conso.

## Folio 240 — 1677996064:0243
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000243.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
240 PR EOEPTA ET DECLARAT.
conferuntur sunt lucidiora: e auditores eaudent
acetis, ee his quaestatim percipiunt: unde es en-
Thymema dictum est, quasi promta mentis ins-
nuato) es inforen sib. vsurpatus. Ouisiam afformet
peculiarem syllagismum esse? P HI. Estne etiam
tunc enthymema cum conclusioomittitur: POF.
Ouidam e tunc vocant enthymema, nec desunt
exempla in vsu. Sed artisices malunt conclusionent
praesentem. Et conclusio saepe dissimulatur propier
metum tautolocia, aut altericolligenda commit-
rnaenun- titur. PH. Ouid sirna saltem praemissarum po-
natur; Estne tunc enthymiemas P OL. Simplici-
ter non est, sed axioma. Veruntamen enthymema-
tis vim continet axioma connexum es disiun-
Aum, Vt:
Si leo animadest, sentit:
Si leo animal est aut bestia aut homo est.
Leosentit: Ergo animal.
Leo est bestiai ergo animal.
PH. FAnc enchrnemacommune sim-
ex compo Pcibus _ composicis: POL. Est. PH.
ti syiloeismi. Duomodo agnoscitur simplicis syllosismi enchyme
mad POL. Ex dilpolutione limplicis. P II.
Ouomodo: POL. Inspeciebus id mox audies, es
quide etiam ex Philippi doctrina scis, quod par-
ces coclusionis in limplicis syllosilmi an-
cecedenre diuisum dilponaneur Itaverna
parslic in propositione, alcera in allum-
tione: compolici vero sllogilmi conclu-
hococa limul disponacur. Si ergo in ante-
cedei.
An sine co-
clusione en-
Thymema.
noit petest
mema.
ciaiio sola
esse enthy
Frthyme-
ma sriteoten

## Folio 241 — 1677996064:0244
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000244.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
1
1
iIB
AI III.
peasomp.
AIGMIeII.
m b hisn.
TVDTOIE SPLLOCTSEECI 24F
cedence Enchymematis est rna pars
conclutionis cantum; erie Fnchrnema
Smplicis Cyllogilmi. Sin nihil conclusio-
nis estinancecedente; erit compolici. Nam
in composiro solet omictitantum propositio: adeo.
vevideatur mihi Aristoteles, non ienorasse velomi-
Aristoteles
compositos
sisse syllosismos compositos, sed enchymematis ti- (yll. enstry-
culotractasse; qua aequitace inserprecationis mul- memate
taipsi errata adimuntur. qua aliastanio philoso. comprehen;
pho essent assienanda, sed valde inepte; cum non dic.
sit verisimile eum ienorasse doctrinam composi-
torum quorumrsustam est euidens, es ipse exem-
plaquoqe non habet pauca. P EI. Faud inique fa-
eis. Apud Philippum monent praecepiores de inue-
nienda parte omissa. Num id es Ramus docet?
P OL. Nihil habet praecepti peculiaris. Ex do-
ctrinaincerri facile iudicantur defectus. Tam di-
ni in compositis omitii propositionem. Erit eree
Enthimema illud constitutum ex arcumento es
conclusione. In simplicibiis, si in antecedente de
est consequens seu praedicatum conclusionis, pro-
positio deest; sin antecedens seu subiectum; deficit
assumtio. Conclusio desideratur cum partes quae-
stionis non comprehenduntur uno axiomate ex
pramissis sequente. Pu. Satis de crypsi defectus. Au-
diamnunc de pleonasMo. POE. SynCaECSOreMa Plconasmiis
nominatur cum vinculum cum quicquid sillosisti
cacesorematis ampliandi caulla in axio-
mateaddicur. Acin (yIlosilo appellatui
prolyIlogisinus: Oportet autem intellicerenon
C_.
quod
Oua pars
deficiat.

## Folio 242 — 1677996064:0245
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000245.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
Sorites.
Philipet
Porites.
242 PRRCPPTA EF DECTARATI
quoduis additamentum; sed quod comprobandis
vel illustrandis parcibus, tanquam propuenaculumo
ex munimentum adicitur. Estq interdum inte-
ser spliosismuo interdum vnicum argumentum.
aut axioma. P FI. Agnoscit hanc doctrinam etiam
Philixpus cum aliis. POL. Notandum est quod
interdum plures syllogismi, argumenta, aut axio-
mata adhibeantur in prosyllacismis incerdum
pauciora: quodque modo expresse es scersim propo-
nantur. modo implicentur quali geadatio-
ne quadam, qua ressorites nominatur, de
in aliquibus exemplis Dilemma. EA enim
Torices nihil aliud quam syllogilmi cupro-
Gllogilmis axiomaricis connexio, in hanc
FOrman:
Plato est homo; Tromo est animal:.
Animalsentir; Sentiens viuit:
Plato erro viuit.
Ouinque arrumenta contexuntur. Fria syllo
sisini, ex duo prosyllogisini. Plato enim viuu, quia
homo: rnde fit proposicio: Fomo viuis: hoc compro-
batur, quia sentit: vnde: senties rivit; quod iterum
coprobatur quia animal. Tres ereo syllogismi sunt
compacti in vnum. P II. Philippas ait: SOrites
CA conceruatio rocum necellario cohre-
rentium, in qua aliam ex alia raLIOMAMUE,
eerandem addimus conclulionem repe-
ricoinicio. Differt à Climace quia hoc non repe-
ricur inicium. In sorite revocatur: ex tantum hunt
affirmatiui sorite, es vitiosi sunt voi vocesno cohae
reB
11II
pute
SI. II.
Et

## Folio 243 — 1677996064:0246
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000246.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
i
cengeudinne
Ia sill.
Dercmriui, quia
TVDTCTE SYLLOCTSTTCL 245
 THdtet
rent necessario. POL. De vitio es necatiuis iudicit
sorita.
petendum est ex doctrina syllogistica e axiomatu.
Si.n. lis oritur ob ejusmodi crypses, ad principia re-
denidum est. ee retexendae partes in syllogi smosin-
tegros. Dilemmairem estimplicario (yIlo. Dilemmt
silmi cum proszllogilmis, orta exdissen-
taneis seu distriburis, ita re allumtio vel
lumciolic duplex, quan quam eccrilemma-
ca ec cerralemmara pronumero partiu di-
Aributionis esse Posine: VI: si sine formosam
sive deformem duxeris, non est ducendu rxor, nulla
est ducenda. vel. non est ducendarxor quia deformis
erit incrata formosa vero communis. Redisitur ad
sylloeismumita:
Aut formosa aut deformis erit vxor.
Neutra est ducenda:
Non est ereo ducenda VXOr.
assumei prosylloxismi ab adiuncto duplici, quid
illa communis eric, haec ingrata. Incerdum lola
propolicio dilemmarocatur, veinprioree
nunciato: Fr hoc si animal est leo, aut homo est aut
bestia. Nam ex hic duplex est pars posterior. PA eC
Enchymemarieatorma: seu protepronuncia-
verit iudex ex pacto debebis, seu contrare ex sente-
tia. Omnino erso debebis. Redir in sylloei mum:
Si seu pro, seu contra te pronunciarum fuerit
debebis, omnino debebis.
Sedillud: areumeto ex pro syllosismis: Ergo B06.
PH. Cur dehisiam loqueris. cum nondum do-
eueris formas syllogismorums
PVL

## Folio 244 — 1677996064:0247
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000247.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 47 lines, status machine
supprobario
Cape venit
in locu par-
244 PRA CPDTA EF DECLARA F
POL. Occasione generalis doctrina; quam et
jam specialiter non vt praecepter tancum, sed es vi
interpres simul es semel proponere volui, ne opus
sic revocatione in singulis formis. Si non assequeris.
differas hanc doctrinam donec formas percurrerus.
Porro etiam hoc in prosyllogisinis notandum est.
quodnonraro permutenturcum genui-
tisproban- nissyllosilmi partibus, (cu approbatiore
da..
niac in locum ejus quod probandum crat:
Ita Cic. in 2. VI. Duo contradictoria non possint esse simul vera:
de Orat aut ersoPlatonon sedet. Vel: ex nihilo fit nihil. Planta
senarui pa
redum suit,
aut aliud
ereo fic ex aliquo:
Pro: Duicqui dgienitur id fit ex aliquo: prosyllo
consirum sismus: quianihulfit ex nihilo:
instrimen
dum, aut
sua sponte
faciendum.
Planta rienitur.
Freosit ex aliquo.
Incerdum plenus syllosilinus precedics
aliud con d artexirur ei consectarium quodprinci
silium s Palicer volebamusconcludere. Hluiusre-
perbum: sun spectuille dicitur prosy Ilogilus: VI:
arrosans
lpro: sed no
aliud nec
Malicorui malum ouum;
ergo ex malo parence non nascitur bonus filius;
suum seque. Et per consequens Herodes signit Herodem. malus
dum quia malum. Sedeiu smodivariationes docebit vsus: PHLS
C9c.) Eren- Benersum appellas, cum. n. adhibitiones praecepto-
dum isitur rum ad singularia sint innumerae; comprehendino
suit consilio
senatus. possunt omnes verbis. POL. Decrypheranspo-
Crypsis tras lcionisres expedica cAt. Pracedicinterdu
positionis. allumeum, lequirur propolicio. Incerdum
conclulio primum obrinetlocum, quae de
la

## Folio 245 — 1677996064:0248
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000248.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
tis
Teotdi
esi
vl1I1
et
Elerq obuore
aperlimera
suessuctrni
aaatiatt l
ul  celgi pist
lausprecedie
dusumquodprinet
ccheete Huiusre
IYDTEMA SPLLOCISTTOL 245
iplain exemplis suntannoranda. Omnino
in crypl, si dubitatio proprer eam ene-
nexis, explenda lunc, quae delunc: Ampu-
canda gua superlune; ex pars qualiberin
locum luum reponenda. PH. Philippus an
acma de
tequam perveniat ad syllogisticas formas praemie. Illos.
tit quasdam regulas, quales sunt. I. F. X puris ne-
saciuisnonnecelle eAt lequi veram con-
clusionem: 2. In Gyllogilmonon (ncplu-
restermini quam eres, quiacurbarerur co
nexio: 3. Canendum est, ne licambisuitas
interminis, quia ambiguitas tacie quatuoi
cerminos: 4. Nonraler consequentiamu-
caro genere praedicationis vlicato in pere
orinum exinulicarum, quia ficam biouicas:
S. Ex purisnegatiuisnon necesle est lequi
reram conclulionem: velnon raletcon-
sequentia anon dictributo ad dictributum
(distributa sunt vniversalicer posica, ve distri. Distributa
buivis eorum in reliqua possit) 6. Non sic plus
in conclusione, quam fuit in peaemissis.
7. Mediusterminus nunquam Ac mem-
brumconclusionis quia caussa csin pea
missis ob quam reliqui duorerminicohe.
renc: 8. C Oclusio lemperimitatur partem
debiliore, ectq; Particularis (Ivna CX PEE
missiscalis Fuic; negatiua Cirnanegatiua:9.
Decerminario lubiecti autpraedicari, que
nonesprincipalemembrum, nomilcea-
cur conclusioni: 10. In prima d sccunda
tigura

## Folio 246 — 1677996064:0249
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000249.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
246 PRACEDTA EF DECFAKAES
Fouramaior semper Cerniuersalis: TY. II
prima figura cum minor estneoatiua, ni-
hil sequitur: 12. In sccunda tiguratancum
hiunenegatiui syllogilmi: 13. Intertia Aigu-
ranonhcconclusio rniversalis. Has recu-
las Philippus vocat generales, cum multas esse
Peciales, nemo non videat. Recensui autem eas si-
mul; quia aliquibus placet in synopsivna philip-
pica percurrere. P OL. Interpreti artium re-
spiciendum nonnunquam ad ingenia est. Si judi-
cium istarum recularum requiris, Beurbusium ex
alios consule. Fgo quaedam infra monebo suolo-
co: Ouadam etiam ex ante dictis patent. Tem-
pestiuum nunc est ad species syllogismorum tran-
sire.
pans  PH. Ouomodo diuidic Ramus (yIlo-
locismorum. Silmu? POr. In simplicem, de compoli-
cum. Illum icerum duplicem tacie, con-
tractui e explicatum ex quibus hic duab.
constattormis, ille vna. Composiri distinctio
dicetur infra. PLI. Fiusmodi divisio noua est. Non. N.
apud alium ullum extare credo. POZ. F naturarei
ipsius extructam asserit ide aucor. Pr. Ouid (Im-
Plexsyllogilmus es: POL. Vbiquaectionis
parsconleques disponitur cu argUMIENEO
inpropoltione; parsanrecedens cueodé
in a(TUEO. PH. Nisi fallor, Philippus huncnomi-
naret caresoricum. Et similiter definiret, e
eset syllogilmus in quo maior rerminus
conclusionis cum medio ponitur in pro-
policio
Simples
yllogisinum
Catesoriu
E9

## Folio 247 — 1677996064:0250
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000250.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 56 lines, status machine
2
lITaMI
mutgs
UangI.
asse
durehamin
B eluII IB.
ses. SiuII.
intusime
fia enibo sull.
l Aa pam. TII
Bs sammnut.
eu d compoli-
cemtacie, Con.
acubus tieduab
empsiissinio
IYDLCIL STLLOOTSTICI 247
olicione maiore, minor seu subiectumi-
celu cum medio in propositione minore.
POL. Res consentiunt. Nocabis aucem inde dit u asus
ctum simplicem, quia quaestionis parces simple.
seoruim cum medio argumento in diuer-
sis dilponincur axiomatis. P er. Curnonin-
de quia ejus partes sant simplices sicut putaba Ca-
tegoricu dicendu Philippo, quia proposiriones unt
catezor cae: DOL. Non ideo. Possunc. n. omnes enun. Ita: si iustue
crationes simplicis etiam compositae esse; velutis
Ouod aut homo aut bestia est, id ommal est.
Leo aut homo est aut bestia.
Levereoanimal. Vel:
est donus
A Deo desertus, quanquam in mundo oxibus af- ergo est Ari-
Auit, tamen est miser.
Phacao est a Deo desertus.
Pharao ergo quanquam in mundo opibus abun-
dat, tamen est miser.
Irem: Oui Deumtimet es proximum amat, is
si constans est, in hac vita est bonus; in altera
etiam beatus. Assume iam es conclude de Paulo, A-
brahamo es c. P H. Cur aurem ex dispositione pe-
tiscaussam e P Or. Quia Formatyllogistica Formasello-
d ellentia pendet ex medii cermini loi sistica vn-
arsumericollocatione cum parcibus que
ac.
Sionis. PH. Suntne aliquae generales observatio. Distinctio
nes simplicis? P OL. Pamus ex affectione partium, simplicis syl-
seu axiomatum conditionibus aliquas annotauit luersmi in
distinctiones: veluri: (yllogilmus lumplex a fiF.
AAE CA, aUFMesaTuS. AHirmacus CA ex PaF
Eib1S
ass. XM. C
n5
Sihic est A-
ristides, n-
stus est; schie
stides, bonuo

## Folio 248 — 1677996064:0251
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000251.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 39 lines, status machine
248 PRECEPTA ETDECLARAF,
tibus omnibus aftirmatis. Negatusene-
sata ancecedentis alteruera cum conelu-
HOnenegata. PH. Cur simplicem tantum
vocar affirmatume an non es compositus alius af-
firmarus est alius necatus? Si affirmari e neza-
risunt communes affectiones axiomatis simplicis
es compositi; es in composito quoque obseruatur
illa varietas cur non sit comunis distinctio: POL.
Pamus in compositis peculiarivritur loquendifor-
maexrsu sumta. Aurores enim ibi poni ex tolli di-
cunt quod affirmatur e necatur, autspecialiter
corradici. Tanciudico causam fuisse. Alias inficia-
rinon possumrem communem esse, quanquam af-
feratur aliquid argumenti inde quod propositio
semper sit affirmata, quod non sat fermum arbi-
tror. Itaqe non concenderim cum quoquam. P HI.
Philippus in simplicibus monet idem de affirmati-
uo sed definit, a conclusione, quodaftirma-
ciuus sit, cuius conclusio cs aAfirmatiua.
POL. Est alterum alteri consequens. Certum e-
nim est cum quastio affirmatur, debere inveniri
argumentum consent aneum verique parci. Tlins
autem necessario omnes parces syllogismifiunt af-
frmatae, cum supra praeceptum sit, consentanea de-
bere affirmate enunciari. Ita causa necati syllosi-
sni est argumentum medium; quod necesse est
cum altera quaestionis parce consentire, cum al-
era dissentire. Nam quod abveraque dissentit ar-
Euere non potest forma syllogistica. PH. HOC,
exinor fundamentum est cur ex puris necatiuis
nih
affirmati
uuo ebilip
ex puris ne
a
is nihol.
1
1B

## Folio 249 — 1677996064:0252
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000252.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
Ulias
e uarquainos
le qu pa
sosmmali.
(1  ll. PH.
aualissumaiia
ons quodatrma.
2
(pML. CtuMB.
TYDTCLL SPLZOOTSTTCL 248
nihil sequatur: es cur conclusio sit necata, alteru-
Tra antecedentis negata. Verum an non euercitur
illa regula tali syllogismo:
Ouodnec caecu est nec videt, id oculus nohabet
Tignum nec cacum est nec videt:
Tienum ergo oculos non habet.
Hicomnes partes sunt necata: e tamen for-
malexirima. P OT. Sunt quaedam exempla eius. Quada ex
modi rerum cum non perpetua sic praeceptio, prae- empla sunt
terita est in arte, ex vsui commissa. Alias in recta
esus at non
arris sen su
dispositione debebat affirmatum contradictorium Rami-
positum esse. Vireciprocae permutationis es quia
contraria sunt contraris consectaria illud euenit.
Tienum enim ideo non habet oculos, quia sihabe-
ret, dicereturridere vel cacum esse. Vnde proposi-
tioaffermata
Oculos habens aut videt aut cacum est.
Tirnum necvidet, nec cacum est.
Lignum ergo oculosnon habet.
PH. Dicebas oporcere in necata quaestione An possit
argumentum consentire alteriparti, alteri dissen- medrus t0r
rire, id mihi non videtur catholicum. POL rm. minus ab -
Dui sic? P HLL. Ouia in contrariis, quorum
traque par-
requaestio
consequentia sunt contraria, dissentit ab viraque nis dissen-
parte, ve: virtus est amplectenda: quavitium fu- rire.
siendum. P. OL. Non dissentis a measententia.
Ouastiotua negata non est. Deinde in ipsa conse-
curione consensus est. Spectatur enim hic non sepa-
ratim quaelibet pars quaestionis, sed toca quaestio es
eotum arsumentum quod est dispositum. Itaque

## Folio 250 — 1677996064:0253
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000253.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
25O PRACEPTAEE DECLARAE
et si parces sicillarim dissentiant. eotum tamen
cosent. Porro syllogilnus simplex discer-
nicur etiam quancicate. Vocacurenim a-
lius generalis scurnivertalis, alius specia-
lis, alius peoprius. PH. Ouid olt uni-
spusus vertalis: POL. Cuius propolicio de al-
Exuersalis Cuineio lunc rrivertales. P et. Philippus
seu senora-
lis.
effectum
Gllogismi.
tuncraisetalem nominat cum conclusio
esrniversalis. POL. Id non potest ita esse
in firura cerria: in qua conclusionem vniversalem
esse ipse necat. PH. Ergo nec rniversalis syllo-
sismus ibi fret: POL. At placet reiveritari ex an-
tecedentis habsrudine meciriquantitatem, quae o-
ritur ex dispositione es affectione medi cum par-
ribus quaestionis. Et in illa est forma syllogistica.
Conclusio porius effectum syllogismi est, quam ve-
raes essentialis parseius. P I. Nolotecum pu-
gnare. Ouid est specialis? POL. F.st qui
constat ex alterutra antecedentis genera-
li a alterurra speciali. PF. Erit ergo con-
clusio specialis, ve sic vera sit regula conclasionem
sequi parcem debiliorem. POL. Sednon econctu-
sione aestimandum est antecedens propter terriam
fsurans. Vodes item quod ex puris particu-
parcumara laribus nihil sequac ingenerali despeciali.
buonibul.
P E. Annoilla lex est catholica de omni simplicis
POL. Deproprio non potest esse, nisi altenam ex
proprius in ancecedente fincas vniversaliter se Ba-
bere, vt consueuerunt vulco. PE. Philippus in
explicatione expositorii regulam habet: OpOLFCE
AlLCTAI
Conclusio
dpcemns
Gllez.
Ex paris
Eposeto
Eud

## Folio 251 — 1677996064:0254
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000254.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
LMTaTaUMM
oniiac, quuI.
Als niB.
sums shgila.
2FAI, uAMI.
Pa Dibticump.
eccdeais genera-
TVDTOIE SELEOCTSTTCF
251
alceram in syllosilmo expolitorio quadea-
read regulam dici de omni. POL. Potest
aliqua accommodatio fieri. Sed quia non aperte
lucisiudicique est, Pamus eam neslexit. P E. Quid
proprius yllogilmuss POL. OuiAE exV. Proprius
riaque antecedentis parte propria. Px. Syllosismus
An non in conveniente locoponitur ejus expositio,
cum Philippus expositorium qui idem est cum pro.
prio es sinculari, tertiae figura coneruere dicat:
POL. Nimis est anousta censura. Dilpoltio rprius in
proprii Gyllogilmicam raria est, quam va-
ria simplicis secundum Formas. Inuemtur
enim in tribus ficuris, quanquam no toridem mo-
dis, vi iudicat Famus distinctus, ve in prima.
Messias est sacerdos aeternus.
Christus est Messras:
Christus ergo sacerdos aeternus.
insecunda: Agesilaus non est pictus ab Apellet
Alexander est pictus ab apelle:
Alexander ergo non est Agesilaus.
Intertia: Socrates est sapiens:
Socrares est immerito interfectus:
Ouidam ergo sapietes immerito interficiutur.
PH. An est etiam necatus proprius ? P OL. Est.
Unde saltem negato ex affirmato distinguitur.
PH. Philippus de exposicorio ita praecipit: FX- F eposcsores
policorius nominatur quia propolicio ehl. ppE.
communis qua hr conclulio, exponicur
perlingulares (Caesarius: quod peripsum qua-
si exposirio desienatioque fiat propositionum ac
demon-
trib. 

## Folio 252 — 1677996064:0255
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000255.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
252 PRECTPTA ET DECLARAT
demonstrarione sumtarum) Et CA(yllogismS
inquo medium est lingulare cuius ordo
dcerriam hguram congruic. Ftratio con-
lequentiae non obscura est, quia in afr-
maciuis quod couenit dehnito, idem de-
finicioni, vel quod lubiecto singulari eri-
buicur, idem cribui eius speciei rel difte-
rentiae relproprio pocest: In negariuis ca
qua removetur abrno singulari à le mu-
cuoremoveneur. Aliquirationem conse-
quencix sumlerunt exprincipio Geome-
trico: Jua luncxequaliarnicerrio interle
Tunc aequalia. EF oporret in expolitorio
alteram congruere ad regulam dicideo-
mni. POL. Ramus eiusmodi reculas praete-
rit, quia de argumentorum affectione satis prae-
ceptum est in inventione. Ea aurem fundamentum
est dispositionis axiomaricae, quae e ipsa suo iudi-
cio patet. In syllogismo nihil era ditur nisi quod iu-
dicium es dispositionem de necesitate consequen
Forma sih tiaarrinet. PI. Ouomodo candem diui-
plicis syllo-
eismi.
Contractus
dicur sellogilinus limplex Formis: POL.
Ramoaut contractus est aur explicatus,
Sill. Rami vt supradixi. Concractus eA, quando arou-
seu cerria fi- mencum pro exemplo ita Cubiicitur par-
CHYa.
ciculari quaetioni, veveramq; parrem an-
cecedens ex alsumtione afturmatum incel-
ligatur. PI. Non intelliga quid loquaris. POL.
Pamus negauit inveniri exemplum explicatum
in tertia ficura, vi peripaterici numerant: sed pu-
Tanie

## Folio 253 — 1677996064:0256
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000256.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
cuconle
Egobeome.
crelimamerse
 nepoliono
serolimdcideo.
 ola pat.
Saduu siu pa.
1
sudmentum.
qu opsi smini.
vemnssiguodir.
hraecm eguA.
EYDLCIE SVLLOCISTTOI
253
raviit omnem syllosismum hac forma poni: Oui-
dam diurtes sunt beati, ve Abrahamus. Hinc appela
lavit formam contractam. Itaq, quae dicta sunt;
intellige de terria figura aristotelica, vt ea invsut
plarunque inuenitur. Areumentum est medius cer-
minus, qui est canquam exemplum. Nam perinde
est ac si dicas; Ouidam homines sunt iusci, exem-
pligratia, vt Elias, e5c. Quastio vero ipsa semper
est particularis, vi indicat conclusio interria fieu-
ra. Et si vero non puser inceorum syllogismuminv. Contracti
su inveniri; intellectu tamen euis disposicionem rarione est
plenam esse rradit. Vnde ait: intelligendum e(- Plenuo.
se, illam quaeltionem cum inedioica dis-
ponireiri proposicione d allumtione an-
cecedat seu subiecti locu obtineat; _ nO-
minatim in allumtione semper attirme
CUF. PH. An cuigiur illi subscribis? POL. Non Contract
per omnia. Ouod enim nexai inveniri, id fortasse invenitur
in oratorum, poetarum, historicorum, es c. scriptis intesei.
ita sic, at nec in omnibus modis. nec in praeceptis ar-
rificum. Duan quam enim aliqui mulcum laborent
vt hoc Kami iudicium defendant, tamen meoiu-
dicio temere. Nam in 2. de Oratore integer est:
Festrmonia non sunt explicanda arte oratoria:
Testimonia oratori saepe sunt disenda.
Ton omma ereo quae oratori divenda sunt, sunE
narie exponenda.
In Miloniana:
Toratio vita est concessa:
Roratius fassus est cadem sororis:
Aliguibus

## Folio 254 — 1677996064:0257
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000257.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
Feamus per-
veram acci-
E54 PRECEDTA ET DECLARAt.
Aliquibus ergo fatentib. caede vita est concessas
PII. Recte rn ista. Si mihi liberet enoluere dis-
putatienes sapientum, non dubitarim qu’in ex in-
tegra es enchrmematica forma inventurus sim
pit Esu Plura exepla. An Ramonullus est vsus qui inscholit
tantum de inter dispucandum fur: An omnia debentur orato-
poeticis, ora- ribus, poeris, historisis ? PO L. Non etiam video cur
tioriis, histo. illi assentiar in transpositione ordinis. Si discer-
ricis, (9 ar- nendas formas purauit contractione ex interri
ribus suis.
tate cur non pramisit explicatum? An non inte-
erumprius est contracto? Terminorum inquiunt.
disposirio prior est. Cum enim potissimavis sic in
medio, hic autem in tercia ficura bis praecedit, seu
praecedit tantum: praecedere veropriorem vendicat.
ic ratis Locum: tertia ficura fuit habenda proprima. Non
ultenditur
contemno argumentum. Sed leuius esse iudico
quam vi consuerum mutet ordinem. Nam non
est inteoravis dispositionis in praecedendo aut se
quendo: imo hoc secundarium est: Ce d principa-
lis cacio pender exnacuralierium inter le
aftectione. Is syllogilmus iure secundum
Formam priorerie, cuius splendidior, illu-
striorq; d ad hdem cficacior connexio,
seu in quo argumenta Colidissime aftecta
dispolcionem signunt cuidencissimam.
At hoc non fit in tertia, vbi debiliter admodum
concludiur, es affectio est parricularis, sed in pri-
ma e secunda vbi affectio generalis es catholica
maxime est. Prima itaque e secunda ficura suum
locum adhuc defendunt, es tertiam, quae est Rami
COn-
omisso Osu
eit altas siat
contra prO
lobitu.

## Folio 255 — 1677996064:0258
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000258.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
laB
aectum
Mmnn
p1 6
1H
oMII.
Perauibum
plu blsm.
uu brii
HuII.
iI
isi
Loctapal, sit
ospadeamuli
ale popma. dit
siio
M. IM HOH
pacnt ait sed
IVDTOTE SPELOOTSFTCT
23+
contracta sibi submitrunt. PFI. Caudeo non omnia
me perperam didicisse. es libertate uampro asse-
rendaveritate laudo. Philippus tertiam freura ita
definit: Tertia Agura eA, quando medius Ferria fo
terminus est subiectu in maiore de mino- ra Pholixps
re, rnde conclusio particularis neceltario
sequitur. Veenim prima Rgura a generead
speciemprocedie, ita haec a specie ad gc-
nus, sed itare conclulio scparticularis. PF
racio consequecia manifesta ck, quia po-
lica specie vonicur genus, sed parriculari
TeT. Inde modos enumerat sex, vsitato distrcbo
comprehensos.
Tertia grande Conans edit Darapri, FC-
lapion,
Crilon.
Adiunses Dilamis, Dari(I, BOcardo, FC-
Tandem audet de expositorio.
POF. Ramus omirtit modos: Apud Graecosle
gEntUr: aTaC, SEVaBOS, iounIS, adrist. duo. 3
DeecSo5. Vides autem omnib. esse conclusione affir-
matavel negata. sed particulare. in omnib. assum-
tum est affirmatu vel generale vel speciale. Propo-
sitio reneralis est vel specialis, affirmata vel nega-
tu. PH. Iudicas de vocalibus secun duvuleare sen-
tentiam, q A indicet vnivertale aBITIaFaS
E. vnivertalem negaram: l. parcicularem
aFFIrIata: O. parTICULATEI REGATAML. POF. CHT prOpOsi
Ouidopus est dissentire? Pr. Om fu ve in hac sola
tiotertta si
Psra parIS
Reura propositiomcerdum sit particularis. POL. emlaris in-
Mediu seu areumeiu duplicirer asfectu est ad cose- 1. rdum.
oslecto

## Folio 256 — 1677996064:0259
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000259.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
256 PRACEDTA EF DECLARAF.
quens seu pradicacum quaestionis. Aut enim tocune
continetur sub ambitu praedicati; unde necessario
proposirio sit vniversalis, veluti: Ouadam facta
sunt curpia, ve adulterium. Hinc dicis: Omne adul-
terium est turpe. Aut non totum continetur, sed
ex parre tantum. Tinc fir proposicio particularis.
vt: Ouidam bonis est dives. vt. sapiens aliquis. Non
omnis sapiens diues est. Itaque parciculariter tan-
rum cum divite disponitur sapiens.
PH. Recte explicasti. an non autem assumtio
sit necata, cum dico:
Paulus est raptus in terrium caelum:
Pauluis non est Marcus:
Marcus ergo non est rapius in terrium caelum:
POL: Debebat concludi in secunda figura:
Couersionis facilitate efficitur ve interria, sedim-
proprie frat. Eiusmodi observationes invsunotan-
dae sunt; es qui a non sunt perpetua, non sienunt
praeceptu. Ita poteras disposirione tertia observata
etiam vniuersaliter arcumentarii
Nullus homo est quadrupes:
Omnis homoridet:
Eroonullum ridens est quadrupes.
Conuertendum assumtum est. vt concludatiir
ficura prima. P e. De reducendis tertiae fieu-
ramodis multum praecipiunt peripatetici. Duidtu
Senris: POL. Reductioralis locum porcs
habere in iudicandis couerribilibus, qua-
les iam recenlui. Sed non multum oreenda. est
enim potius insenii lusus quam fructuosum praebe-
prumto
Exemplum
3
assumii ne-
utdages
vninetsale
eta.
Reductio
torttae:

## Folio 257 — 1677996064:0260
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000260.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
Lu enimu
M iudenetisa
:Onclun se
lir omneall
unemineti, se
cmpuliculaii
pssin espi. dA
Boneaiatur
I
TrDICIT SPCEOOTSTTCL 257
prum. Dui regulasiudisii axiomatici es syllogisti-
citenet, non opus habet ereductione petere auto-
ritatem. Illa vsu es experientia constant. His va-
lent artes. PHI. Exspecto quid de explicatis tradi-
derit Ramus. P O L. Explicatum vOCaL CU Explicats
iulmodi omnes in vluluis partibus plene cami quid.
explicacis inveniuneur. Dehoc regula est: In
syltogilmo partibus explicaro propolcio Recula ex
est generalis, aucpropria, d conclulio (I- plicati.
milis ancecedenti, auc parti debiliori. P H.
Nullusiam vsus erit huius distributionis, aut men-
tionis explicati, quando cerro constat etiam frou
ram tertiam inventri explicatam. Qug genere
commode possent duae illae ficura coprehendi. POL.
Non sum solicitus de genere vbi pernaturam, aut
non, aut difsiculter haberi pot est. Sequor doctrinam
Aristocelis qui starim iubet in tot dividere partes;
quot sunt per naturam.
PH. Restituenda itaque philosopho sua distribu-
tio est ve formae simplicis syllosismi tres dicantur.
Ouomodo definicur Roura prima: POL. Vbi Figura pri
aegumencum ancecedie in propositione.
sequitur aftirmarum in allumtione. PI.
Obscurior est definitio quam procaptuiuniorum.
ma aristo-
POL. Ramoilla freura terria est ex dispositione me-
aiitermini qui ex praecedit es sequitur: praecedit
seu antecedentis aut subiecti locum obrinet in pro-
celis.
positione seu maiore, sequiturvero seu consequen
tis es praedicari sedem habet in assumtione: In qua
semper asfirmatur, seu assumcio vel minor primae
frgura

## Folio 258 — 1677996064:0261
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000261.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
258 PRACEFTA ET DECLARATI
fgura semper affirmata est. P H. Philippus itad
peimatisura e Atalis ordo propolicionum
Gyllooilini, re medius cerminus lic subie-
etum inmaiore, de pradiracum inmino
EC. Probrietas illa de assumto a irmato, facile in-
telligur ex modis, quanquam es regulamiradi
derit, quod ex minore nesaiua prima fi
sura nihil sequatur. Addic aurem illam
dispolicionem esse meliorem caereris, de
magis obuiam humane menti, quia proi
cedat a genere ad speciem. P O L. AddituV
consectarium quod ex definitione Ramea satis in-
telligatur esse in sicura prima modos affirmatos,
nesatos generales, speciales, proprios. Peo veroli-
ces dincositauerim, invenire id non vorui. Est qui-
demita in primafigura, potestque medius termi-
nus in illis modis ita disponi, seu disposicio talis est
in modis illis, sed quomodo ex definitione intelli-
eatur, non liquet. Puto Ramum voluisse dicere:
qualis d. spositro est in affirmaris es c. vel qua dispo-
sicione siut modi afformati, necati es reliquI. PH0
Comuniter quatuor modos ponit hoc versu copre-
hensos: Basbora. Cclarec, prima Darii. Fc-
ElO9:. Ouibusinsant duormiuersales alter affirms
tus, alternesarus. Et duo parriculares alterie affir
matus, alternecarus. In viiverlali aftirmaro
hic norandum clt. quod Demonsrarinus
nominetur, s rerrium argumecum cpio-
pria causla auc cius symbolo de lubiecto
concludirproprium adiunetum seuatte.
ctionem
PPilippi ao-
Periprto.
craa de
assutopri
Consectarin
Lcoit.
odi. pri
nan

## Folio 259 — 1677996064:0262
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000262.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
A AI
1 facei
birulmull.
apsinae A
auenilam
nculetis, eb
M, qua pso.
2. POL. Adr1B
 vores soi M.
enita fruiate
uuI. Fgo veroll.
dempuu. istqui.
BIHIHIAHI.
de simnialue
hanone intell.
relisse dliere.
Cbr. selqua disso
TVDTCIE SPLLOEESETET.
259
ationem, cuius exempla invlu quidé qu
TOru, Poerarum, e historicOEUNON (UDE
crebra, at pernaturainq; dispucitionibus
_ arcib. esse possunetrequenciora. Haherne
plures RamuSe POL. Non habet. Propriu omissum
ab aliis ipse reposu. Fic enim pprius Ceu (u-
sularis in ea Agura duplex, atarmarus, ee
neraCUIS. P H. Consentiunt itaque in illis autores.
ls
eriista
Sed cur non siant in prima fietsra negationes as Neceta as
Sumciscum dico:
Omnis homosapit:
Canis non est homt
Canis erco non sapit.
Fit inficura prima assumto nesato. Nes est absar-
da ratuocinatio.
POL. Vtiam aliquories dixi, cum singularia
exempla sint ista, losica verorequirat vniuer saliae
praecepta eaque perperua in omnibus. notanda sune
invsu prorecula autem non habenda. A Vllogrstiar
autem observare potes in tali exemploi
Solcalefacit.
Tenis non est sol:
Tenis ergonona lefacit.
Pr. Incommunibus asyllogistia est, at non in
propris. POL. Pucaerso ob aftectionem Fieura B
quandam peculiarem verum lequi, nOn cunda sett
propree dispolitionem (yllogistiCam. P E. explCari
Ouid est explicacus Ramiprimus, seu fizura secie primo s
da POL. Explicacus primus elt, vbiarou
mecum lemper lequicurnes icum inalce
2
X2
a
proves
SteMEto pro
3st 

## Folio 260 — 1677996064:0263
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000263.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
26O PRACEPTA RT DECLARAT.
raparre. Exhoc consequens estrantune
sacos heriin lecunda houra, duosrniuer
lales pertmucatanesacione in parcibus an
cecedentis. ec duos speciales, cum toridé
propriis. Non enim polluntmerenesati
heri. Pr. Philippus ait: Le cunda Egura est ta-
lis ordopeoposicionum (yllosilmi, reme
dius terminus sic praedicatum in maiore
eeminore; unde conclulio negatiua ne-
cellario lequitur. Faurem tancu aduer-
laciuaru argumentarionu, qa ectantichesis
duaru specieru, quas distrahienOminatO
genere alterius relaliqua pprietate, unde
per contrapolitione lequitur coclutione
Faciua. Mod. hui feura quatuor sunt; ve in versib
Calare, Cameleres, Festino, Barocolc-
cunda.
Duo sunt rniuersales. Duo particulares, ve ru de
Rami sententia dicebas. Craeci has habent voces:
57aDC, HCTEZE, UE TeIOV, aZONOV. Sicut in prima
fieura tales habent: I8aHIH a 2a, C38aC, 38 a 815t,
POL. Potest es inhac fiecura fieri affirma-
MS; VI:
Homo est capax disciplina:
Aristoteles est capax disciplina:
Aristoreles ereo homo est. Sed debebat in prima
ficura concludi ex propositione: capax disciplina
est homo.
PH. Absoluta hactenus sunt tres figura. Oua-
sio est
Pbilixpi do-
Arina.
affirmatuo 2E XVIXOS.
(ecunda.

## Folio 261 — 1677996064:0264
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000264.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
Merenepe
B elt1.
Ier.
ichesi
minaie
ale, inde
oumrcoctutiones
aansut,nimnasse
selno Brocole
Duspertnlas, VIIHB
Cmrba babene voces
1. Simtin prima
 esii ato
TNDTCTE STLLOOISTIOL. 261
sio est an non sint plures, cum possit esse disposirio
quarta. POr. Pot est quidem illa esse, sed non habet du
autoritatem ex vse. Si quae etiam exempla conclu-
duntur modo illo quarto, ea ex affectione quadam
procedunt, veluri in soritae forma:
Bonus est honestus.
Tonestus est laudabilis.
Taudabilis ergo est bonus.
PH. Transposita sunt parces ancecedentis, cum
revera in prima figura disponatur. Ouid iudicas de coctanentest
indirecte concludentibus, quales dictionibus desi.
snanturhis: Fapesino Baralipion. Frisesomorum,
ec. quibus indirecte infertur minor terminus de
maiore: POL. Nugae sunt. Si paulo honestius ha-
bendi sunt, subtilitates incenii luxuriantis censeo.
quales multae possunt excoricari: vbi macister vsus.
PH. Duid de schemate aristotelis, quem vnbili- pholosoxhia.
cum philolophix nominant pronuncias. POL. Crs as
Tabyrinthus est. Irague vix vilus putauit eum propo. rum.
nendum iuventuri. P YT. Verumne est quod Aristo. An omnis
teles scripsit omnem materiam es sylloeismum co- syls pdu
sludi posserribus figur:c E POL. Ramus verum ne-
eat. Sed ego, ut supra audiuisti, excusandu, explica- curis.
dumque philosophum arbitror. Ouem. n. ille syllogis-
mum vocat, is omnis concludiur trium figurarum
aliqua. Reliqua cdiecit in Enthymemata. Ouod pro-
priosattinet, illi facile possunt reduci ad modos fi-
rurarum aliquo s. Satis de syllogismo simplici.
P _. Ouid est Syllosilmus compolicus: Syllogisimus
Or. Fslllogilmus, in quotora quaestio
R
3
CA PaIS
compositus.
Ouaria dis-
posirio mea
Tnatrecte
umbilicuo
concluda
turrribuo fi-

## Folio 262 — 1677996064:0265
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000265.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
262 PRAECEDTA ET DECLARAT.
est pars alcera proposicionis compolio
e aftirmatae; argumentum cA pars reli-
qua. P e. Philippus trpochericum videtur
axpellare. sed non definit. Iaque non satu assequor
quaedicu, praesertim cum nec apud Aristotelem de
eo quid separatim praecipiatur. P OL. Pota quae-
Pio vocatur thema dubium seu problema, quod
postea est concluderdum. Hoc in simplici syllogis-
modundebatur. es parum maiori, partem minori
inserebatur. Nic non duiditur, sed totum cum
veraque parte propesic oni apponitur ita vi eius
parssu rna, argumentum vero terrium quod ad
Consectaria eam arcuendam est inuentum; parsalcera. YHmC
composir consectaria sunt. Quod compolici syIlogilmi
secres. Propolicio sir compolita, quanquam ca-
dempossicese a in simplici, resupra osten-
di. Alterum consectarium est quod propolicio
omnis in spllosilmo compoliro lic afIr-
mata. Nam, quanquam negatio es contradctio
sic etiam compositi axiomatis: tamen ad negatum
non fit syllogismus. Ramus addidit annotationem
peculiaris forma es proprietatis in compositis.
Lollere inquie, in compolito syIlogilmo
eA ponere specialem contradctionem.
PHI. Follere aliis est destruere es negare. Idemne
Ramo 5 POL. Specialis contradictio supra
tuic, cumniuerlaliaxiomacicontradicitme
perspeciale, hoc est parriculare vel pro-
Prium: PE: omnis homo doctus: Ouidam homonon
est doctus. Ita in composito generalis contradictio
est
Specialis
contradi
1710.

## Folio 263 — 1677996064:0266
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000266.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
e sumassip
ul doissotelent
OL. Tolaqu.
pellma, qud
umsapti sitguis.
ent, pati mori
 se inum cum
Gam II VI eI
rartmuum quol A
B. Zusaina. HI
polili logit
pdeli M
1
1.
IVDTCTE SZLLOBISTIOL 263
est: Non aut dies est aut nox est. Specialis vero; Dies. Dcies et-
non est. Incellisis eigo cum pers axiomaris
compolici alcerurra negatur, id appellari
collere, vel desruere. P’I2. Ouory plex est com-
posieur syllogismus: POL. Duplex CONMEXIIS dE
diliumCuS. PH. Cur no toruplex quotuplex asiio-
ma combosrum E POZ. Oua discretum es copulatu
smbo
inepta sunt ad dispositionem syllogistiam. PL. Phi Philippi by-
lippus tres ponit. Condicionalem, copulatinu vocherser.
de dihunctiuum; derradie regula de copu-
lacino: p acota copulariua ad quam sib et c.
iusparre sicbona colequétia, ve liheCTOLA
veraelt, necesse licpartes veras ellé. Non
aucralereait a parte copulatine adFOca, VI.
Et politia servatur a Deo, es accedunt vitia a-
liunde:
Sed haectotavera est:
Verum est ieirur a Deonooriri vitia. POL. Oua
miror cehas neprias sine risu pocuisse pronunciare.
Necesse est Fautologian feriin copulatotalt, aut a-
tiam formam insticui. An non anmaduercis Phie-
lippumrsum connexo? quasi dicat:
Sitotum verum est Deum esse aueorem politiae
servatoreq es vitia aliunde orore, partes sunt vera:
Sed torum verum est:
Vera ereo partes, es per con equensvitia a Deo
non oriurur. aloquin quanta ineptiae sunt, si dicase
Paulus est apostolus es vidit Christum castris:
Sed est Apostoius:
Ergovidit Christum in castris.
posori sylloi
sumtie

## Folio 264 — 1677996064:0267
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000267.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
264 PRACEPTA ET DECLARAT.
Assumtio es conclusio non procedunt ex propo-
sitione copulata, sed e connexa. P H. Manise-
stum idest. Sed tu dic quid est connexus syl
logilmus: POL. Fstsyllogismus compo-
Licus propolitionis Connexa. PHI. At miror
te formam petere à propositione, cum necaveris à
proposicione formam sumi, cum ex simplicis pro-
positio possit esse composita. POL. Declaratio
est ex genere: quasi dicas connexum esse in quo
tertium argumentum cum tota quaestione propo
philippi co sitionem constituit connexam. PHI. HHoC macis
disienalis. Perspicue. Philippus ita describit: condicionalis
Accum initio poniturcora condicionalis.
deinde locominoris altera pars sumitur.
ende rariocinamur in conclutione alte-
rum. Addir reculas r. raler consequenciaat-
Armatiue a policione antccedencis ad po-
sitionem consequecis: 2. ralet consequen.
tia negariue a destructione consequentis
ad destructionem ancecedentis. Ratiocon-
sequentiaru ex locis sumi potest, vbi videmus quo-
modo a specie ad genus es contra ducantur arsu-
menta. POT. Istis duabus regulis designantur
seciesconnexiduae. Connexus enim cA duo-
rum modorum: primus, qui allumicante
cedens, ex consequens concludit. PIHI. Pu-
corevelle propositionis parcem priorem proassum-
roponi, posteriorem veropro conclusione. An non
senerale est in omni composito argumentum as-
sumi, es concludi quaestionem? Ita enim mea sen-
tentia
Connexus
quiot
Resula
Connexe
primus.
IIII
AII
hie
Ma
ten
ter
Ase
eit
s0
et
IaB
vet
tet
80
HC
id
Ia

## Folio 265 — 1677996064:0268
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000268.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
11
prclem empe
1ut
6
1. Dlai
et
Ncompo
a. D. d mi
Ectm ugMBIIA
li po
OL. Dularaiio
mn ese in quo
 gresime popt.
PM. Hue magii
Eocta condrionais
cer condicionalib,
Lerca passumuur,
cenclatone alle.
conequenian.
cedenisadpo.
erei conleguen.
ere conlequenis
edenis. DatioCBH.
 Mnqu.
Leuconm
1
INDTOTE SZLLOCISTTCL 265
tentia facilior esset praeceptio. POL. Nibilomi-
nustamen foret distinguendum. Obseruario
hicinvu es, quod Frequenter non altu-on tacne
maturidem, ledmaius, ve: Si patrem oF. sase sed ma-
fendillet, noterrerimpunc. AtDcum of-
endic. Mulcominus ergoferre debet. Vi-
des enim emaiori concludi minus. N a assumtum
est argumentum. Vndenecesse est conclusionem
comparatum minus esse. PYI. AnnOn POrCRE
deminus allumi, veluri: site lapidibus petiuisset assumrum
taceres. At vix offendit pede. Macis ersotacendi; minus.
vel: si principi male dixisses ignosceret: At sacelli-
tem gregarium verbulo la sisti. Masisignoscere ex-
50 debebat. POL. Porest id quidem, (ed
nonica est Frequens. Concludendimodus
idem est quado propolitio estrelatacem- Proposisit
DOriS. PH. OnidhoCE POL. Quandore velata ceme
latistemporum noris indicamustempo. Poris.
radiuerla ad se mutuo relata, vi: cumtere-
liquero Xanthusrecurret. assumi potest, sed reli-
quisti; Kanthe erporetro propera. PH. Meminite
ejusmodi supra cognata connexioni dixisse: vt eo
hoc: Cum te oratorem professus fueris, peritum de-
cendi esse oportet, exc. POL. Non in omnibus af.
finibus procedit syllogismus. Solemus modis nozoreo-
quibuldam compendiolis hicrei, reluri: Xo1.
Ledestantecedens; ergo conseqguens: ve-
rum illud: ergo hoc, dc. PHI. Ouid est
connexus secundus: POL. Oui collir connexur
conlequens, reTollatanteccdens, Vt.
ius assume.
Scennau.

## Folio 266 — 1677996064:0269
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000269.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
266 PR RCEPTA ET DECLARAM
Si saperem. abstinerem poematis:
Sed non abstineo:
Noncreosapio.
PI. Curnon plures facis species vel modos con-
nex  Anno antecedente posiro porest deserur con-
sequons; es vicif in consequente posito destrui an-
recedens? PO L. Ramaorum de his haec sententia
est: Non sunt frequentia in vsu exempla; nec for-
Maev. lone ra d ons: Itaqe omutuntur. Plaraque et
jam ob reciprocationem ralent. VI:
Si rides, homo es:
Sed nonrides:
Freonon es homo.
Tem.
Si deliraret, non vterecurratione:
Sed delirat: trgo non vriturratione. Items
Si virium est, non est virrus:
Sed virtus est: Ergo non virium.
Tiac sunt asyllogista, es plaraque alia vi. vt dis-
juncta, esc. conclusduneur. Possunt es plura fingi:
quae praetereo. Fro de: Ais breue hoc praeceptum
posuerim; quod in quibus propole: 10 eltca-
cholica, inillis eriam cocludatur a destru-
Ao ancecedenre ad destructu conlequess
e ab allumto consequere ad concluden-
dum ancccedens; quodgueeriam contra
rium rnius assumatur e coeludaturcon-
erarium alcerus. PH. Ouid respondendum
censes ita areutanti:
Si canis est animal, homo est:
Sed est animali Homo erzo.
Connext
plucres.

## Folio 267 — 1677996064:0270
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000270.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
111
urulmaloscon
sucd desteu con
ep siede ru MI.
busmentia
cuumpll. nelfor.
Mvam. Plaague at.
_i. IIEIII
11
(q ala n, M Hs
m 6 pma sipi
Men. hoc preceptuM
polcio ettet
concluen.
InCOnIId
cel u
IVDTCITSTEEOOISTTOL 267
POL. Dic asyllogistian esse. Deinde provositionis
consequens mancum est: es ipsa falsa. Nam virage
pars destribucionis animalis ad animal sequitur no
vnatantum. Itague dict debebat:
Si est animal, aur homo est ant bestia:
Sed bestianon est: Fomo ereo. Vbi assumrum
est falsum. In Act. 18. extat COr:NeXu ex negaIOan. A destracta
recedente, ad necalum consequers, ve:
Sefacinus veliniuria esset, vos sustinerem:
Sedncutrum est. Nonereo sustineo. Sib:
Sihomo esset vel bestra animal foret:
Sedillorum neutrum:
Erso animal non est.
Pr. Ouid essyllogilmus dipunctus: Dediscu
POL. FClyIlosilmus compolirus propo. 0.
Ticionis diliuncta: quod ita accipies, quod iune
sit dipunctus. cum terrium aroumentum cam to-
saquastionein propositione disiunetm disponnur.
PHI. Philippus ait: F se in quo inicio canquam
locomniorisponatur tota diliuctiur. DC.
inde minor riius partis remotio (IF: le-
quatur conclulio alleueratio reliquX. V a-
lere consequentiam dicit a remorioner.
nius partis auc plurium ad allenerationem
reliquae. Et duas reeulasinculcat: L. In diuilio-
De lufticientem enumeratione specierum
aucpartium heri oporrer: Ica de in disiun-
ctivis hrincegra enumeratio. 2. Tantum
hocicerrraditur in hacforma, vea remo-
tionermius parris procedatur ad a Revera-
FiOneI
antecedent
ad destru-
pum conse
GHers.

## Folio 268 — 1677996064:0271
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000271.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
26B PR ECEPTA ET DECLARAT.
tionem alcerius. In alceroirinerenon es
concinna connexio. Et sapefallit, veluri:
Velnatura crudelis est, vel assuefactione:
Sedassuefactione: Frgononnatura.
POL. Non est vt accuset disposirionem. Dis-
junctio enim necessario ita alterum tantum seu
unum statuic. Itaque vitium erit alibi nempeinma-
teria. Non enim bene duiisum fuit in discun zendo,
seu disiunctionon est lexitima, quam iuduabis ex
praecepris superioribus. P H. OuidRamus prae-
Primus aiscipit: POF. DuomodiCuncdiliuncti. Pri-
mus collie ruum, de reliquum concludit.
Nam oportet te incelligere vim disiunctionis tan-
cumrnumspectare. et supra dixi. Itaqe si plura
sint membra, videbis quaenam ex quoc sint rollen-
da Ita Ramus praecipit: Si Parres disiun et X
propolicionis lintplures duabus, conclu-
dendiars cric cadem, PH. Tranempe putass
Aur vitium est ebrietas aut virtus:
Sednonvirtus: Vitium ergo.
Iem: Auriuris naturae est, aut consuetudinis
aut legis scriptae aut meriimperi:
Sedneciuris naturae, nec consuetudinis, necte-
sis scripia.
Meriereoimperii.
POL. Rem intellicgis. Nonnunquam accedii
interrogatiorhetorica. Sedin lozica analysi erit
essunctu. Seponenda. P er. Juis secundus modus dis-
iuneti est: POL. Dilunctus secunduse
propolicione parcibus omnibus aHirma-
ca
anc.
secundus

## Folio 269 — 1677996064:0272
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000272.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 50 lines, status machine
AA
dut
M
Zndo
rm ulcabiiex
Au pIa.
ri.
Udir.
bsmcleni TaI.
ela. Uaque siptura
qui sime iolleita
la
acubus, conclu
Ca Vanmpe puta.
eu consuetudin
e
sst
mutetit
ErDtCtE STLLOOTSTLEL 269
ea allumiernum ee reliquum collic. In hoe
iploeriâ duo aut plura poltunr estemem
bra, ec racio concludendi est expedica.
PH. Itanempe:
aut ex lese est iustiria, aut ex fide:
Sed ex fide: Non ergoexlese.
Item: Johannes, aut Christus est, aut Elias, aut
Propheta ille Moisis, aut vox clamantis ils
deserto:
Sednec Christus, nec Elias, nec Prophesa pro-
missus:
Vou erso clamantis in diserto.
Duo pertinet hac format
Si praedicamentares losica essent, aut inventio
nisforent, aut iudicii.
Sedneuerius sunt:
Don ergorestogica.
POL. ad connexum secundum. Non enimre-
feri et si secunda pars sit disjuncta. Obsernario est
epudRamum de taliforma:
Non és dies est ( nON:
At dies est:
Noxigitur non est.
Ramus inquir: Fiulmodi syIlogilmus CM- Negan ca
citur epropolitione copulata nesaca, que plexio sex
negaca complexio dicitur, quaeqsdiliun- copulatia
etionis affirmacae vim obtiner. P E. Me-
mini re supra dicere, tale necarum esse consequens
difiunctionis. Itaque perinde habuerim ac siipsa
disjunctio esset positas An non veroralet idem in
50r-

## Folio 270 — 1677996064:0273
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000273.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
27O PRACEPTAET DEOLARAT
connexo Z Vt:
Non si pauper sum, mendax sum:
Alparper sum: Non ergo mendan.
POL. Plane asyllegistos es inconsequens forina
est, quaquam forte reperias quaedam exempla non
abjurda. Dixi ex propolitione compolita
negacanon herisyllogismum. leaque de in
illanesata complexione, non sequicurpet
Se coclulio, ledremore ex alio, nempe dil-
ioneto aftirm ato. P e. Videor mihiiam omnem
sillesismorum rationem intellexisse. Nam quod
ai de inductione, sorite dilemmate exemplo, de-
monstratione, esc. sigillatim praecipiunt, suis in
locts a re est explicatum. Ouidiudicas de Syllogismo
Dialectico, demonsraciuo de Cophiltico.
Estne talis discretio in artem recipienda: POL.
Oritur ex qualitate materiae porius quam ex for-
Demostrats mailla distinctio. Demonstratiuus enim di-
cussyll.
cictir rllosilmus Faciens scire, hoc est, in quo
propria passio de proprio subiecto per causam im-
mocam primamque concluditur, qualem negat Ra-
mus existere posse, aut exemplu habere. P FI. ItanC?
An arres nullas habeant demonstrationes? POL.
Ouo pacto Aristoteles proprie dict â definiuits Ra-
nusnecat habere. Necessaria vere axiomataes
syllonsmos necessario concludentes ex argumen-
ei sirmistribuis omni, vocatque demonstrationem
omne quod secundueres rerulas es artis axioma-
ta est comparatum. Verum exoilli non assentior
Aera  arSoS. Causam alias aperuI. P H. Qui d de
Dialo.
Byllos. Dia-
decnus, so-
ph teno
e

## Folio 271 — 1677996064:0274
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000274.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
Ai
queni fori
cremipla non
compolita
leaque dein
ealeguiurpet
uonempedil.
mdiimomnem
a s. Nan quot.
ae cample, e
ergioi, si in
Melea de ilogisno
ad delophuttico
rlsi POr
Muan Ex sII.
enim
chrecstin
a pa carsamim
domnegul
detoe.Dn HI
IDDLCEE STLEOOTSTIOL
271
Dialectico sibividetur: POL. Ouicunq: (yllo- Dialesj eots
silmus exrarione preceptorum informa. sillos.
rus est, logicus d Dialecticus est. Nomen
aurem hoc peculiacirerrribuuneillis cuis
exiomata Cunc probabilia, ec in quo qua-
stioper argumeneu concingenter altectu
concludirur, proxierea quia Dialecticae veceri
subiecerunt tantum probabile indicium, quasi esset
ars probabilirer di soucands. Demonstrationes vero
scientiaru infermatorib. es docteribus assienarut,
es sicue topicam doctrmam illi reliquerunt. it a bis
principia propria es. regulas scietificas affinseruts
quib. feri es indicari demonstrationes possent. Sed
perperam omnia. P EX. Oui sic: POL. 11) dem prae-
reprises disputatur, es artes consturuntur. Nes
si vsus in duversis materis diversus est, a:s divelle-
da est. Recenciores repudiasse illam lacerationem.
es invna locicam, seu Dialeeticam coegisse demo-
strationes es probabilitatem docendi, nocum est
PH. Atqui non desunt qui aristocelicam distinctio-
nem etiamnum hodie rrsent, ex lopica pracepta
non nisi probabitibus, demonstratissa vero ne-
cessariis accommodant. PO L. Fatui sune. In omri
(yllosismo recte informato concluditur necessarios
in nullo contingenter. Vanu itaque id est discrimen.
Ex arsumétis vero es axiomalis veritas es falsuas
manifestatur. Iraqe arguniera es axiemata poriu
id discrime sibi veduas g. yllogisimu. PH. Soplusti. Sexhistisao
cus qui placet? POL. Si congrent emsratis au leges (yiloz.
logicus erit, si no, alogos. Veteres inserro, ado astute
6It 6_1B.

## Folio 272 — 1677996064:0275
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000275.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
27Z PRAECEPTA ET DECLARAF.
circum ducebant incautos imperitosque; ex postea
ex concessis absurda contrainterrocatum conclu
debant ista arte mirifice sibi placentes, es sapien-
tiam praeclaram arrocantes, quae quia non vera e-
rat, sed comparara ad similitudinem verae, soptii-
stica est appellata. Frinc nobiles illi syllocismi so-
phistarum, reis, clectra, crocodilus, ceratis,
Corites, rationes obleurx, _c. aristoteles op-
posuit illis postea elenchos, quandoquidem obser-
natum est, sophistas vel in verbis fallere vel in sen-
tentia. Itaqe duplex remedii peculiare genus reli-
etis aut salcem sepositis praeceptis veris, ex quorum
ratione facile iudicari poterant aliena, inventum
est, Fallacia nempein dictione, de extra di-
ctionem. Sed nosista in vsu suoita probamus, si
ad fontes reuocenturveros. Ouod si quis repudia-
eis veris fundameneis inniti tancum nominibus
elenchorum velit; ejus non possumus laudare stu-
dium. PFI. Proculdubio itaque partitio locicae in
Dialecticam seu ropicam, analyticam ex sophisti-
camnon satissaciet tibi. Ouomodovero apud Ra
maossoluunturvitiosas POL. LesibusverO.
Soluoi rum Colidorumique praeceptorum iudi-
cantur, ex linon conorunne, repudianturs
veluri si arrumentum tanquam ex causa sumtum
est, quod tamen causa non est; negant causam esse;
Ita sivna efficiens, vbi requiruntur plures, si falsa
materia, si subiectum commune proproprio, sille
sirima divisio. mala definitio, esc. omnia redar-
suent per praecepta vera. In axiomatis iudicant
Dinisie
Dialectica
prana.
siojorum a
Dud Ra-
maos.
I
exe
na

## Folio 273 — 1677996064:0276
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000276.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
1
8i0)
Mregaui BIII.
Paentes, B sapien.
cmera, sep .
MVeIAI.
ui
ualalto
dsulabit. BBsel-
aca saucte Mampelt.
 sb
Liretoquoral
ec dissrieles m.
one, d extradi.
ipsunapohanu, 
D spuo sepuilia.
eeum nominibu
orus laudaeste
poim logica
Da
 e aenaiIMenIuII
EVDTCET SVLLOBISETCL 273
ex praeceptis axiomaticis; quod non enunciat
ve res est. falsi accusant; quod parciculariter,
cum deberet generaliter, id ex suis reculis confu-
tant. Ita syllogismum syllasismi pracepeis, metho-
dum indicant amusse methodi. Exercitium alibi
tractarum est. P H. Philippus consequentix Regula con-
regulastradidis, quarum ductu adolescensfaci. Sequeara
lius dissuere sophismata possit, quanquam ad ma-
teriam ex Formamirem relpiciac; cunqué
ricium estinforma colequentiani repre-
hendir; sin macerias vel negatmon srato
ritio exlocis: rel distinguit anibigua; vel
Soluic per instanciam, prolato exemplo
concrario. Ouinipse insuper aristorelicos L.len-
chos explicat, es valde Ramae praecipit; quod
qui cenec probam rationem inveniendi
veraarsumenta, de recte disponendi, ci de
iudicandisricialis non sc opus novis pre-
cepris, cumcantum ridendum (IE, que co-
seuant ad peacepta superiora. Necessariam
Jamen exercitationem esse monet. PO L. Nulla est
artificiosior es compendiosior via quam ad praece-
ptarecurrere, quorum etiam hicvsus est amplissi-
Colutiones.
mus. Elenchisophistici si non referantur adfontes, Elenchi so-
inerciae potius sunt quam artis, nec possunt ingenia phistici.
iuniorum formare. Videmus irem in eorum accom-
modatione plurimum esse incertitudinis; adeo ve
exercitari quoque sape hallucinentur ad quem-
nam Clenchum perrineat praesens vitiuim. Pe. Bene- Pristotelis
mones, credo etiam aristotelem ipsum no satis con-solutiones.
fisum
PhCippi C)

## Folio 274 — 1677996064:0277
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000277.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
274 PRAECEDTA ETDECLARAE
fisum fuisse sua doctrina. Parissime. n. ad viria resso
det per Elenchos. Ouin es in 2. Elen. C. 3. hac habet:
Duonia recta Colurio cAmanifectario (y
nlogilinifalE, ob quacunq; incerrogationé
3 accidac Fallum (falsus auc syllogismus diciur du-
 pliciter. Waaur sicollectu est falsum, aut si cunon
o est syllosismus videtur esse spllogismus) exit ee que
nunc dicta est lolutio, e apparencis syllo-
silni correctio Xc. quibus verbis és quo inlo-
coririum vel in materia aenoscit; vel in forma;
Et heformamnegat, ibi duudit; aut conclusio-
nem considerat, quae si falsa est, vel antecedentis
axiomata redarsuit, vel male inferri docet 856.
Hac concruunt cum Philippicis. Capite quarto
n tamen addit non omnem olrentionem vitii
elle lolutionem, cum oltendere quis pol-
 licmale quidem conclulum fuisse, atisi-
deo non loluit. In analycicis tradit praecepta
materiam atementia, et ita ipse aucorElencho-
rum fundamenta sequatur potius quam Llen chos.
POL. Sirecentiores mallent Aristotelica seligere
ee recte iudicare iudicataque legibus approbare;
quam indiscretem omnia quae illi autori inter in-
veniendum occurrerunt pronscessariis habere, no
essent jam furiles ex inanes in Dralecticis blatero-
nes Ramus tam intellexit aristotelem, quam illi.
ac non omnia retinenda sibi putavit. P II. Pergaâ
velim vi quid de reculis consequentiarum sentires
Bona con- audire. POL. Paucis eas propone. PH. BON aIM CO-
sequentiam dicir esse connexioné propo
Tiriom
Cgla Co
sequentiari
pholaopt.
se

## Folio 275 — 1677996064:0278
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000278.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
dat
ut
2ducq. bect
cmnitetatio
cettogaion
mmdleur
M, aut sicM
snnseutdique
ervenis sylo.
mralie quomb.
M, vln forma
i auconclusio.
lecd, ilmeredeni
ainsan due 
i. Capie quall
Dottentonem ril
londerequis pol.
intuille, deis1
eiu nalie praetes
vap eauorlenchio
nquam blencho
 visoielica selget
legbu
ei auteriin
vePorubabue, M
Dcairablau
TVDTOTI SZLLOGISTICF.
275
sicionum convenientem cum regulis que
eraduneur de syllogilinis ex locis. POL. Con-
Sequentia per sernice iudicatur syllogismireculis.
Duius autem fontes sunt in affectionibus argumen-
torum es axiomatis. Non itaque absurde coniuneit
illa. Oportet te tamen cuique tribuere suum. P H.
Viciolam conlequenciam dicit connexio. risiosa
nem propolirionum qux non convenie
cum resulis Gyllosilinorum aurlocoru.
Unde apparet quam constanter defendat dupli-
cempraecepiorum vsum. Ouin es nominatim ait
tocam Dialeccicam ellelumen, quoiudi-
cemus quae argumenta ee propoliciones
recteiungacur. Vnde Cingulas Partes Dia-
leccica nominat conlequentiarum reou
las, quanqua praecipuae sint paecepea de formis syl-
Ingisinorum. POL. Tolerabiluter ista dicuntur. es a
recte intellisente facile acceptantur. Sed quii opus
est nouas rerulaseradere, aut aliasrepetere, si ista
sunt vera: PIr. Scholasticoru cratia id fierimonet,
curtile sit istas tanqua roiras erroias seu Theori-
cas semen cospectuhabere. Asit aut non merupre
ceptore, sed interprece simul. Itage facile venia eius
diligentia merebitur, opinor. POL. Siid aenosceret
asseclae ejus, ee paulo circumspectius tractarent suu
praeceptore, cum maiore docerent lauds. PHI. Regula Ref. 1.
prima est: Exrriverlali recte sequuntur ue
parciculares, d lingulares, Cedno contra.
POL. In topicis audruisti de asfectione totius es par-
tii. In axiomatis pceptut est de seneralt es speciali.

## Folio 276 — 1677996064:0279
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000279.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 40 lines, status machine
n
R0
5. RCs
276 PRECEDTA BF DECLARAE.
In methode docebitur axiomarum ex vniuersale
maxime deduct1o. Fd percinet auc saltem respicit i-
stareeula quanquam in darii ferio. festimo, Baro-
co, disposicio syllogistuta ide repraesentet. Ouod au-
rem d.cut, non contra; id accipiendum est ita quasi
necet ex particulari concludirniuer sale totum. Na
inductro omnia particularia collieii, attamen po-
sita specie genusponitur, licet specialicer: VI: Perrus
animal, quia omnis homo est animal. AI nen ideoo-
mnishomo est animal quia Petrus est animal. PH.
an no in homoreneis speciebus ex natura vnius col-
licicurnatura omnium. Exvnoceruo omnem cer-
uum licet intelligere. POL. Evenit istud aliunde
non ex viarnius speciei ad geniis. It a. n. non valet:
Musicam scit. Freo omnem artem. Pxt. decundare-
cula est: Non estinutandum genus peadi
cationis in (llogilmis: veverbum est caro, er-
Cocreatura. POL. Nihulhoc actinet loeicum; sed
pocius est Phetoricae; vel Crammatica vel lineua
rum interpretis. In loxica areumentorum assectio-
nes ostendunt quae quibus bene arguantur: P H. RC-
cula tertia: Quic quid lequitur ad conse-
quens bona consequentia, sequitur de
ad anrecedens. P OL. Aristoieles in 1. anal:
cap. 28. detalibus praecepit. Sed logica affectio ar-
cumentorum ostendit, quae quibus sint cognata. Ita
Quod degenere generalirer dicirur, idem
et de Specie; ita contraria contrariorum
Tunc consectaria; Tra cuieribuitur propriu
Cubiectum eidem proprium adiunctu dc.
PHo
alb
Aa
I
III
a

## Folio 277 — 1677996064:0280
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000280.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
AII
san
depectull. Buila
e1 ii qua
rosectuum a
lallomp.
me Vu
derdulumileor
cuuit nimal. PH.
aumarniu eol.
De Cacris iflulaliunu
CrescamEIHeMCA.
cem. Man. Monvale.
olem P. dIIaAI
omgenis praedi.
catum est cmrb, e1
Germaicarellineu
ViAatele M I. MI
biiasselum.
TrDTCET SPETOOISTTCL 277
P H. Cognour ista in copicis. Ouarta regula est.
Ab eoquodinesper se ad aliud quod per
accidens accedit no cstbonacoenleque
TIa, nCCCCONETA. POL. Vocant Elenchum acci-
dentis es caussa accidentariae. Sed es hocnotandu
est quedam aequaliter assecta esse, e reciprocé ar-
ui, quaedam non, es non reciprocari, viomniaco-
munia cum minus communibus. Videtur es adius
Ctum comune porissimu notari. NVon. n. dicere potes.
Niger est athiops.
Ergo Coruus est. Aristot. discreuit it a res quod
videret quaedam per se es proprie competere, quae-
dam nolamo, forruito, accidentaliter. Id in quibus
fat, topica consulatur. PH. R ecicatur hic qua-
cuor per le modi, quorum primus hr: cum Modiper se.
detinicio rel porres detinicionis, velidem
de seiplo praedicatur. Sccundus: cum pro-
pria passio de lubiecto dicitur. Tertius:
cum iplum sublctere de relingulari, qua
iam existic, dicitur, ve Cicero (Avineret,
eAt. Duarcus; cum proprii effectus de pro-
priiscausis relconera enuncianturrepi
Aorpin(iEdC. P O L. Longe sunt plures modi
siene ininmentione audiuisti. Inde haec doctrina est
repecenda. Vbicunq, proprietas es aequalitas affe-
clionis est, nihulque accidentarium, ibi per se mo-
dus est.
PH. Ouinta regula est: Pugnantia HOI
cribuuncurrni d cidem simul ex respectu
Siu ldem. Hoc axioma memini proprietatem op-
posito-

## Folio 278 — 1677996064:0281
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000281.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
278 PRACEPTA ET DECLARAF.
positorum explicare, es incopicis positum esse. Ha-
que sextam recito. Cum vuum contrarium
tribuitur lubiecto, alterum detrahieur; ac
noncontra, praelertim inmediatis. Hanc
quoque regulam expositam supra in oppositis recor-
dor. POL. Ditum ibi simul est. Ramum es contra-
rium afferuisse; sed alio sen su. in veris contrariis re-
ciprocatio est. attero enim posito tolliur alterum.
e contra. PH. Accommodat huc Philippusre-
rolatur pe. Bulam: Generi derrahirur per speciem seu
01v.
nominatarna specie reliquae incellisun-
tur exclusae. POL. Dictum intopicis est corum
continere partes ita ve sirna principalis desit, t0-
tum non sit. Itaque es genus rotale non erit, sivna
absit species. Posita tamenspecie, eenus ponitur.
Autor tuus accommodat ad oppositionem de qua
ante. PHI. VTI. Recula. In contrariis discer
nende lunc proprie differentie à commu-
nibusaccidentibus. Feraler consequentia
cum concraria opponuneur lecundum
proprias differencias, non aurem cumle-
CUINdUM COIMUNCS, VF: asimus est animal.
Leoereonon est animal. PO L. Id de omnibus op-
positis est: pendetque ex ratione communium es
propriorum. generalium ex specialium. Intetlexi-
sti communibus convenireres; propriis vel minus
communibus discerni. Siitaque dissent aneum pona-
cur. quod tamen consentaneum est, falsum com-
mittitur. PH. Tranimirum soluitur es Boc: Duod e-
osum, tu non es esc. ostana Recula: C Ontrarix
qua
s. Res
Generide
. Fe
712.

## Folio 279 — 1677996064:0282
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000282.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 55 lines, status machine
1
121
pest
in conteaiu
um dercabicur; a
inmediaris. HAII
L AosinrecA.
MOcIA.
aauemmIe.
Artalum alterum.
ahue Philippiore.
peciem seu
neligon.
piruincstioruu
I1, 10.
IadenmaiL simA
eu, sen pim.
hmm de q1
catsdle
acomm
alequenti
secundi
IVDTOTT SPLLOCTSTTCI.
279
qualitates pollunt in eodé lubiecto ette,
oradibusremifIS. POL. Id ad physicam prinet.
logive explicatur in proprietaribus oppositorum.
PEI. Nemini istud. Nona. F. x caulIS non (uH-
cientibusnon valec argumeneit. POL. Con-
sectarin est ex affectione ex definitione causarum
es effectuum. Vbicausa coinnctae necessario sunt,
nohcet ex vnaarguere. Ttem effectus ex sausis est,
nOn Ex CaUSaVna, eSC. P H. DeCIMA. P FOPTCF ∞
rnuquodq; cale estillud magiscale. Recula
hac plaritq, valet: ve in efficientibus propinquis ex
totalib. no in remotis, parcialib. formalibus. POL.
Non potest logicu praeceptu esse si non est catholivit.
Extat id in post. anal. C. 2. Indicat aute affectionem
quanda causae finalis ex effecti, quanq exempla ef-
ficiente indicent. P FI. Philippus negat itévalere in
privatiuis. Pndecima est: Cx no lufticiecienu-
meratione parciuno ralec aroumeeu. POL.
Supponendu est, rbi requiritur sufficies, VE ad totu
totalicer instiruendu; lie in distriburionib. 8 dis-
iunctronibus. Alias especie arcuitur genus; es ex
partib. aliqd de inteoro. PII. Duodecima. A dini-
sis ad coniueta valet cosequéria, sinatura
Pacicur coniungivocabula. POL. Supradictu est
cosentanea enucrari asfermate es copulate, dissen-
taneanecate es disiuetum aut discretim. Est es as-
fectio inter subi. es adi. Si haec observaveris. facile
a
videbis q sins coniunceda. ali eradur es cotrafieri arist. 2. de
si affectio sinat. si in praedicatis no sit corrarietas ex raer. Cap. 2.
eode sen sursurpentur termint, citra eqnocatione.

## Folio 280 — 1677996064:0283
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000283.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
289 PRACEPTA ETDECLARAT.
PH. Inter elenchos sophisticos poniturhoc. Itag
cum non sit perpetuum, non eric praecepium sineu-
lare logicum, sed exempla reuocanda erunt ad sua
fundamenta in copicis. Decima terria recula: Ab
estcertii adiecti ad est secundi adiectira-
lec conlequentia, cum accides policiuum
de substantia praedicatur: Carolus victor est:
Carolus ergo est. POL. Deillo est, monet aristo-
teles in 2. de interp. Cap. 1. Facile intelligis asse-
ctionem subiecti es adiuncti considerari. Si cribui-
tur adiunctum, subiectum esse necesse est. Sed illi
ansustius interprecantur de existentia physica. I-
tag. es addere coruntur, in prinatiuis ex ideis non
valere, cum genus aut differentia de specie dicun-
tur. PEI. alia sequitur: Dici de aliquo requirie
nelle: quod ralerin accideribus policinis
e durabilibus. POL. Indicatur convenientia
sermonis cum reinatura. In losicis praecipitur de
subiecto es adiuncto inhaerentiae: Item de consenta-
neis inter se, es coniueatis. Ouado erro argumen-
Tu accommodatur rei argutae inconsentaneis: in-
existentia declaratur, hoc est consensio, quanquam
adjunctorum id esse dicatur. Addunc huic regula
Solutio per etiam has: a porentia ad habicum non ralet
consequentia: Nonlirmendum quodrei
porelt inese proeo pinest. PH. Decima
quinta est: Talia Cunc lubiecta qualia d PrE
dicaris proprie accepris esse pmircuntur.
POL. Tpronib. accomoda esi admonicio de omniut
argumentorum affectione, inservienses aenitiont
10p1
XIII.
potencan
actum
V

## Folio 281 — 1677996064:0284
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000284.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 58 lines, status machine
nponim toci
on pacpiun si
ceraleami alse
netmiuresulai AB
lecunsladiectira.
u
tno
Ceduchmina disso-
 MEgn assen
ilsitt. Dedilt
costeriiaphsmt
peai Gileisnen
vus lesseute de.
Sade dliquo requirie
vedenbuspolrius
lum convenienlia
bripapimde
nelmuconsenta.
Melagengumen.
cnsentuneit. in.
acsasa quanqu
m bnn
eR. PM. DuI
io
IYDTCME SYLLOGTSTTOT. 28Y
topicae, es enuciationi. Ita enim sunt affecta enun-
ceanda sicut indicat affectio; veluri causalia cau-
saliter effectiua effectiue; definirio desmirive, dis-
tributiones distributiue, es c. P H. Imo eriam rbe-
torica est caucio, ne cum consequens sit propicum.
vemetaphoricum, ironicum, es c. antecedens pla-
ne es proprie intelligamus: vt: egregia vocaturco
inna Deiphobi, fuit ergo praectara. Sedibi est iro-
nia. Pot est huc reuocarr ae quivocatio. Decima sextB
traditur: In incerprerarione ricanda est ab-
Curdicas, quae pusnatcum communi ex-
periencia, principiis, aurlege Del. POL.
interpretem instruit revides, eiq pracipitvi con-
sentanea rebus dicat. Est lex dispositionis veri fal-
fig. item notationis, definitionis, es omnino omnis
legitima affectionis. Excludic enim omnia aliena.
 4e
PH. Exvero nilnilirerum se qui monet. dIlo
POL. In tertii argumeri cum questione disposicio.
ne, es habisudine antecedentis ad consequens syl-
logismi de hac regula dictum est. Alioquin eriam
affectionem es cognacionem verorum arguit. vn-
de disposicio veri axiomatis, ex vere affectis argu-
montis. PH. Dicunc etiam verum vero consonare.
eodem opinor sensu. ZVIIT. DaEO VnOINE XVTIE.
conveniente sequunturinfinica.
POT. Opposiuum consectarium est praeceden. 
eis. Sicut enim ex vero verum est, it a ex falso fal-
sum, quanquam Aristoteles tradiderit ex falso ve-
rum colligere, de quo supra. PH. X IX. A POM-
biliadinellenonraler consequentia. Hans
apoten
XIX

## Folio 282 — 1677996064:0285
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000285.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 33 lines, status machine
282 PRECEPTAETDECLARAT.
apotentia ad actum ante nominati. POL. Est
haec recula val de rsicata sophistis, qui ejus praesidio
omnia suaviria saluare conantur. Ita enim ela-
buntur. PE. Atveilisnibilominus est. Prohibet
enimne contincens es possibile enunciatum, aut
assectionem murabilem procerto, rato es necessa-
rio, aut etiam futurum cotingenter pro praesente
es demonstrarohaheamus. Vicesima est, a Con-
verla ad converrencem de contra, valce
conlequentia. POL. Est consectarium arsu-
mentorum reciprocantium, quorum natura supra
est exposita. Facit ea axiomata se muruo sequen-
tia, ve dictum est in conversionibus. Fcotalesre-
gulas commiserim diligentiae interpretis ex eius
qui exercet ingeniarerum vsu. Cum ex artium
praeceptis suasponte prostuant. necantur sine tau-
tologia reperiposse. PH. Atquiidonum est quod
Ramilogicam facit difficilem. Si praeceptor auti-
ces Ramai. Mauus est, aut non perspicax frustra laborat ado-
lescens. Nisi enim praemonstrata non porest quiuis
invenire. POL. Dent ergo oper apueroru curatores
ve adolescentes cradatur praeceptoribus industrii.
alacribus, fidelibus; e laboriosis. PH. Imovix
speres istud perperuum. Nam scholasticis officiis
plarique praeficiunt eos quibus favent propier com-
moda aucparentes, aut aliud quid. At non atten-
dune bene istud fieri si finis studii simul contisit.
Ouod si muleis sumtibus non eua sit doctior auc a-
prior ad docendum cliens, debebat esse asinus, quem
asinum sors aspera fecit, nec in locum viri soler-
Preceptores
es interore.

## Folio 283 — 1677996064:0286
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000286.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
t
IB. quiup
UIaemm et
ect. ProbibiI
 t:
nsar oncesse.
na po pasmm
ussmacht, a Co.
decontra, ralet
 em cminmarg.
uunama suprA
aasemun sequer.
nt
iaes a.
en alili
om suetat.
a nli  eti
S petepio auII.
 sum _t. Alib
TVDZCEE METHODTCL 283
lis attolli. Dum autem alium fructum respiciunt.
non attendunt se multo maximu neolicere com
modum nempe liberorum bonam educationeim.
Sed remere conguerimur. Ouid jam restat de ar
relogica: POL. Methodus. PHI. Duid cAme- De methon
chodus: POL. FA DianOja, (vel dispOsi
eio) rariorum axiomatum, homogenco-
rum, pronacurx lux claritate pexpolito-
rum, unde omnium inter se convenientia
iudicatur, memoriaque comprehendieur.
PH. Philippus ait, nomen Methodi senifcarere-
ctam es compendiariam viam, es transtatum
esse ad ordinem explicarionis rectissimum. Vude
desinit, quod si recta ria leu ordo investiea-
cionis e explicationis sive simplicium
quaeltionum, siue propolitionum: seu Ora-
do.
Ce: v. L.doSo5 BEW EE15 osD OINHHN VETa a67 B. Methodt
POL. Non neco vocem ipsam incerdum secialius vox aiuerso-
vsurpari, interdum generalius. Pea racio inue- mode C sur-
niendi arsumeta rocarur merhodus, quia para.
constat certa ratione es ordine praeceptorum. Ita
mechodus dinidendi, definiendi, enun-
ciandi, Cyllosilmo concludendi, nomina-
tur cum incelligimus istas arsis parres. Inter-
dum cum methodus formam omnibus lareiatur
arribus, ad peculiarem artiu materiam accommo-
datur, dicirurque mechodus arichmerica, Cc-
omerrica, Pheologica, dec interdueriâ ad e-
laboratione operu spectat rnde mechrodus co-
cionandi, pocrica, historica, et carera.
Set
Methoduo
Philixeo

## Folio 284 — 1677996064:0287
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000287.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
2B4 PR ECFPTA ET DFCLARAT.
Sed omnes hae particulares sienificationes conue-
niunt in illa generali locica quam definitione Ra-
maea expressi. P HI. Topica ergo methodus est inuen-
tionis: analytiba propositionum es syllosismorum.
apodictica necessariorum axtomatum es syllogi
smorum? PO L. Itanominant peripati sectatores.
xupicariO P H. Expone quaeso istam definiionem RamI. POL.
Cum Dianoiam vocat, discursum ab axiomate in
axioma intelligis. Remotiore genere dispositionem
nominans. Mechodo enim disponuntura-
xiomaca, ve inde conster naruralis ordo
cuique. PL. Cum itaque dicit, axiomatum, intel-
lirit methodi subiectum tantum esse axiomat a 8
Atqui etiam syllorismi suam habent methodum.
omorhodo.  copica argumenta? P OL. Merhodus assumit
silloeismum propter conclusionem. Ouo haecperri-
net eo sillorisinus. Itaqe ex accidente, non per se
intrat methodi amplexum. In topicis vero argu-
menca etiam exponuntur axiomatice. Itaque ipsa
per se sola, methodo inferunturideo, quia axioma-
te continentur. P H. Curvariorum est? POL. Si
unum axioma non nisi verbis mutatum repetere
velis, tautologia erit, non methedus. Cum enim
inrnoquarnum non sicordo, nonporelt
mechodus esse nisi plurium rarietare in-
TEFMaUTatOruM. Declarantur itaque axioma
ta ista adiuncta condirione recté. PH. Cur homo-
geneorum: An non hecerogenea es dissentanea li-
cetrnainculcare? POI. Interpretiid licet. sed obi-
ter sicut eorsum artis monstranst. Id aurem ideo
quia
Rab.
desinstionis
Syllozismo
raria
TcmigC-
RCB

## Folio 285 — 1677996064:0288
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000288.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 59 lines, status machine
phraime 1n
con desinime
hudisestin
18 (MnMIM
auam b siplagi
quipai sectalores.
urmdanilor.
sun ab ariomatem
snc ispostimem
ponunura.
la mindlis ordo
et
mmaum, intel.
num es mimata 
a ealm mabolum,
POc Hutntue asmie
m Dubupuii
aculme nonpuse
mirpiiIBNgH
moie. Uaque ipse
ille piaanoma.
MatmI
sauq aiunI
IVDICIL METHODICL.
285
quia heterogeneum cosequitur homozeneum, vel-
uti qui scir Dialecticam esse arrem disserendi modo
sciat disserere non esse canere, scit simul non effe
arrem canendi. Ita qui sylloeismum bonum nouit
consicere, es indicare; nouic simul non bene conse-
ctum aonoscere. SicuI etiam sutor in arre suanon
praecipis de male sutis calceis, sed vitia ex regula
vireutis ostendit, praecipisque de bono facienda, quo
facto euitatur vitro viriosus: ita est in artibus aliis
methodice explicaris. PE. Tu ereo reprehendis v. Consas
iversum mundum ex praeseriim famosiBimos Falsorm an
philosophos qui semper craditioni verorum adiun-
verunt confucationem falsorum. (icut Ethica prae-
methone
cipit non de vircuribus tantum, se d es de viciisEIta
es Theologia, non mandat duntaxat, sed ex in-
terdicit. POL. Non reprehendo nist ale de illis
iudicantes. Illi autores artes nobis dederunt cum
inventionis consilio, cum interpretameniis, es ex-
ercitio. Tu ergo cum in eorum scripeis verlaberis;
cogitabis aliud esse artis praeceptum, aliud eiuo in-
terpretationem, es exercirium in vsu qui coniun-
ctionem artium plurium desiderat. P H. C audeo
retam diserre cierainiuriam praestantisimorum
autorum istum nodum solvere. Porro vox homo-
genea videtur mihi alludere ad regula na d auro; Disstrentis
de qua supra. Ergone es methodus exciudit con-m thodi (s
tingentid, es parcicularia, atque it a mhil distat ab
illis regulis? POL. Non quidem paritur ista me-
thodus. sed tame differt a reculis illis, quod haetan-
cum iniudiandis axiomatis per se; quo pacto dis-
posita
recularune
artrum.

## Folio 286 — 1677996064:0289
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000289.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
286 PRECEDTA ETDECLARAT.
Posica sunt ex argumentis occupentur; methodus
veronon illam disposiionem persequitur. sed plu-
rium axiomacu ordne sancis. Ordo. n. vireus me-
thodi est. Pr. Ac est ordo eriam in sillori(mo:
POL. Vimethodi est. PI. Annon es arcumen-
torum est, cum supra dixeris genera generalissima
subalterna es secies iunei ordine? POL. Fun-
damenta ista sunt ordinis. Dicotamen quod ali-
quando orde transcendens quid es communis vir-
tus esse videatur: hic autem peculiariter adhibe-
tur ad methodum, qua ordo de contuliopol-
lic diindicari. P H. Cur non exprimitur illa vir-
tus definitione: PO L. Includitur verbis bis: pro suae
naturae claritate praepositorum. His enim verbis es
Forma me. Forma methodi exprimitur, es ordo qui eamsta-
tim comitatur. PII. Oua vero est ista forma E POL.
Dilpolcio methodicaciulmodi, veaxio-
macasam iudicaca incegre (non quastio-
nes) incer le collocenturita, quo, q cla-
rius per naturae luae lucem est, ancecedati
succedat autem minus clarum. Et haec obser-
uatio procedit per toram seriem cathenatim inne-
xis rationibus.
PEr. Intellico talem collocationem, in quasta-
tuitur aliquod supremum axioma quod suae natu-
saluce sic clarissimum. Huic subjcitur proxime
quod lucem habet proximam, es sic cognatum est
illimaxime, vel etiam ex illo enascicur. Dicitur
ergo udante hoc postposicum. Ouemadmodun ve-
ro in subalernis sieri solet rt diuersas rationes su-
stine
Ordo.
ehodi.

## Folio 287 — 1677996064:0290
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000290.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 63 lines, status machine
Angentu, III
P. sid
CLMI. VINHI
uenin siboist
PA GUIeH.
aa generalisi
atras POL. EM.
ocommnirir.
et
la GM.
pater mutiIbe.
Dueconuno por.
AEMIIaVII.
ralutir po sua
nommmili e
valiqu enusta.
dsumleoL.
ae laeli, N2mD.
se onquaetio.
1, 910, 9 clo.
ell, necedat
eluum ebu obse.
acanaimI
m inquista
quot stcnai
seumr porim
blicogumnme
emm. DIa
Denatrati
EVDECLT METHODLCI
287
sineant in medio propter affectionem anteceden.
tium es sequentium diversamit a puto es inme-
thodica dispositione fieri, donec es virimum quod
obscurisimum in ea serie est, perventum fuerito
POL. Recterem accepisti. PH. AF haec est natura
generum es specierum: Frgone methodus genera
es species ordine distinguit ? POL. Est id qui-
dem distributionis quatenus genera és species
sanc arrumenta topica. Sed cum ex illis ipsis eriam
dispositione fant axiomata; meihodi negotium
est perinceoram artem aut opus eundem ordinem
instituere. P E LL. Mirum vero est speciali si. Visimit ob
mum axioma dici obscurissimum, cum omnibus scurissimus
notum sit. in generalibus propier varum latum qe
conceptum decerminatam certicudinem non esse.
adeovi eriam particulare enunciatum ob id dica-
tur indefinitum es varum, necnisi exemplis spe-
cialissimis recte illustrentur generalia. Noncre-
diderim sibi, hominem esse animal rationale,
nisi id demonstraueris per species inductione.
inductio ve nacuralior ita illustrior est. POL.
Mechodus non verlatur circa iniudicatas
sediam Ade lua constancia ee comproba-
ca. Cum ieaque rnivertalia pridem sine
confecta Armacaque, ex obrincanenonr.
nius atque alcerius indiuidui naturam, ne-
cesse estea dmanifestiora elle e credibis
liora singulis, sicut restibus omnib. plus fideiha-
betur quam vni. Infirmum admod. m est ex dicit
de exemplis, nisi omnia intellisas. Vnum alque alto-
81
Anspecia

## Folio 288 — 1677996064:0291
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000291.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
285 PRAECEPTA ETDECLARAE.
rum exemplum non euertis corum vniversale; at
vbiboc sublatu est nulla sides restat exemplo. Ne-
cesse itag, est, quo plurarniuersale continet id eo
dienius, manifestius ex credibilius esse. Deinde
aliud est senlunorius esse, quod estrationi
obscurius, aliudrationi, quod a senlu ab-
est longius: Methodus estracionis, non
Ten(uSs
PH. Persuasisti. Sedcur additum est in defi-
Connenien. nitione; unde omnium inter se conveniontia iudi-
sia axioma catur, memoriaque comprehendicure POL. Finem
hac methodi duplicem ex rsum indicant. Ideo
enim reimus methodo re ordine quem
rerum comitarur perspicuitas, uo con-
Aencarres d artium opera: Deinde veiu-
dicemus colensum axiomatum a cogna-
tiones, hocque iudicio sciamus aliena d
inconorua exterminare. P’andem Facie ca-
dem ad menoriam Armam expedicam q35
Sicur _ ab Aristorele estariniotatum, quod
eamaxime contincamus reddamusq; inc-
moria qua ordine ee cognatione cola-
TenEMUENa. Vno enim vniuersali succurrente;
necesse est simul succurrere ejus particularia; es
contra: Particularibus memoraris exit rniuer (ale.
Itaque es suadere soleo adolescentibus, vt quacunque
memoriter dicere velint, tali connectant ordine.
Fieri enim vix potest quin toca oratio sit in prom-
tu. PH. Anveronon est resrhetorica, aut physiba
memorias POL. Pota logica suis constat praeceptis.
ut
tdo
Memoria.

## Folio 289 — 1677996064:0292
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000292.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 44 lines, status machine
1
(1Ae
psicconine
vest. D
eppodestraion
qodalenuab.
clumens, non
lanmeciudes
casemmminiudi
LinteDLEnen
Croninum. Idec
Lore ordine quen
IVDTCIt METHODTCL 289
et obid non est sine facultate nacurali. Itamemo-
ria, quanquam facultas seu potencianaturalis sit,
artistamen praecepto excolitur, ee firmaturv su-
Pracepcum ergo in logica habet suum. Oratores
quorum studium non est unius arris. sed plurima-
rum, etiam hanc sibi vendicarunt. Verum perpe-
ram immista attributaque rheroricae est. Longe aliud
est oratoria, aliud rhetorica. P H. Fiusmodivero
confusiones tantum multa ab inepris ingeniis fa
cta sunt, sed es mordicus etiamnum hodie defen-
duntur. Feo iam rectius Dei beneficio informatus,
abiiciam in posterum illas depravationes. POL. De-
finitionem methodi sequuntur reculae quaedam. PET. Regula me-
Ouonamd POL. Inmechodo considcratur re rhodi.
perse clarius praecedat, obscurius lequa-
tur, e omnium ordo, contulioque iudi-
CaEUP. PH. Hac in definitione tu similiter dixisti.
POL. Puta ereo hanc reculam esse illustrationem
Pecialiorem es consectarium. Ordo non nomina-
tus est in desinitione, at inde sequitur. Confusio est confasio
vitium inmethodo, euertens ordinem. EX analo-
sia vireuris astimatur virium. addit Ramus: Sic
disponetur exhomogeneis axiomatis pri-Ordo avio.
molocoablolucanorione primum, secu- matum.
do secundum, certio tertium, es sic demceps. PH.
Hac sunt illis clariora, ex specialiora. Cur erconon
aliquando specialis notiria non sic illustrior gene-
rali ? P OL. Pamus addit distinctionem. ab soluta
notione primum vult praecedere, non quod tibi vel
illi videtur primum aut aliqua circumstantia fie
cta

## Folio 290 — 1677996064:0293
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000293.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
AGO PR ECEDTA EF DECLAKAE.
 clarius. P H. Est ergo aliud illustrius per se, aliue
secundum quid, vi mihi, vel ex aliqua circumstan-
tia? POL. Ita est. Methodus naturae proprieta
tem perfectionemqe sequitur. Ideoque (ait Ra-
mus.) ab rniucclalibus ad lingularia per-
ab niver. pecuo prosreditur. Plac enim lola dernica
ria proceditur ab ancecedentibus omni
no d absolure notioribus ad conlequen-
eia ienora declarandum, camque lolairt
Crypses memechodum Aristoreles docuit. PH. Miror
cur dicat perpetuo. An non invereitur aliquando.
es a sincularibus versus vniuersalia procedimus
an non subsistimus vbi libet; an non interrumpi
muscontinuitatem? P OL. Nouit istud feri Ra-
mus, sed methodipaltiones, seu occultario.
nes nominame, quemadmodum suora audiui-
sietiam in syllosismo Beri. P EI. Froone per se ac-
cipit methodum? At putabam Ramum ita dissere-
redelosicis, ve invsu inveniuntur optima: Cun
ereor susvarias ostendat methodos, vt analpticam
Synthetica diaretica horistica sylloristica, Theo-
tagica oratoriam, e c. cur non tot formas methode
AatuisE POT. Imo es reipsam es usum reirespexie
diligenter. In omni sciencia pride ab vniuer-
Tatibus ad specialia procedi docuit Aris. CE
vere docuic. Itag. Ramunon puduit huius iudicio
rem declarare. Flanc aurè inse e per sC per-
pecuam mechodum rariant circumstantie
plures. Omnes camen ad criplicem cla-
DE rCTETUNEUT. Llam in vlu prudentO
(VB
Calibus ad
singularia.
vot.

## Folio 291 — 1677996064:0294
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000294.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 53 lines, status machine
dimp
ed
percnmste
nana popist
leoque (sit de
hogulana per.
camlolaternica
cederribus omni.
ed consequeno
eumque solai
decu. PM. IITO
naium alquando.
rasibo pucdinu.
, anmiimmpi.
de. dmisutsnida
erseu occulraios
tutum supnaltio
DeE
III
eedammiia essee
INDECEE MIETHODTOL. 29Y
unde illa variata methodus vocatur prudentiae
methodus in praxielucens es exercitio) InCeF-
dum apolceriore inchoamus, velamedio.
Vicum arcium interpretes ad caprum iuventutis
se accommodant, nec recto procedunt, ordine; taec
estcerphsinvertionis, quam methodum vo-Inuersce.
eant es Syntheticam qualis sic inducendo; dum Syntherica
ex parcibus collisimus torum. F.Ct dC in hrac ip (a methoduo.
peruersio quaedam, vi cum poera a medioin. Peruersio.
cipiunt es properando ad finem in principiarela-
buntur. Deinde herinonraro lolerveque
dam membra praecercamus in rlu. Non
enim temper omnia percurri pollune.
Hec aftectio mechodi rocari loler crypsis
Omissio.
defectus. Sed eenon raro ad aliena diore- Digressio
dimur, ex sepolica homogenia hereroge- nes.
nian admIEtimuS. ELaC est cerplis abun-
dantix. Verum enimuerorbig, rectarecula est in
methodo inceora, ad quam semper est respicien-
dum. Oui enim lonce discedit, is tanto propior Con-
fusioni est, quo id facit maris. P H. Video ergo
prioribus praeceptoribus nihil posse maculae inure,
quod artes non tradiderint ad ingenium Rami,
cum prudentis sit, a methodo discedere posse.
P OL. In artibus informandis rna ea merhodus arrium in-
est perpetua. Itaque ne latum quidem unguem formanda-
rum metho-
ab ea est discedendum. At in arrium declara dusnon per-
tione ad discentes; Item in orationibus es hi- vertenda.
soriis es poematis, ubi potius valent circum-
Tantia. licet aliquid committere, sed pruden-

## Folio 292 — 1677996064:0295
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000295.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
292 PRECEDTA ET DECLARAE
ter, es ne deseratur methodus, sed saltem accom
modetur praesenti necessitati. Itaque P. Ramus sem-
per quidem inculcat methodi interritatem. ve-
runtam en etia ostendii, quam varie rsus in singu-
laribus eam adhibuerit. Nrocabis membra ee
parces methodi cransicionibus connecti
prolixiores sinc, quarum Forma estdu-
plex; pertecta qua constat Epilogo ance-
cedentium ee propolcionelequentium:
impertecta qua alcerutram parrem dun-
caxat habet. Factenus exposui ribi Rameam lo-
sicam. Seprofecistibene gratulortibi; sin minus.
scias non inspicienda audiendave tantumodo prae-
cepta esse, sed es crebroruminanda, exercendaque.
Namrsu emicant. placenique magis. Omne princi-
pium erale est. Sederede mihirbi diligenter co-
noueris, nibil dices esse facilius, felicius es erudi-
tius logica Kamea. Nunquid me vis amplius ? P FI.
Non intellexi quomodo artes sinc informanda es
Artium in- quibus peculiariter instrumentis. POL. DIXI
methodum ordinare rnivertalia ex Par-
ticularia axiomaca. Haec quanam sint, supra di-
ctum est. Sed cuca simul affectionem argu-
mentoruhabeane, ad generu d specieru
leu omnino corius d partiu dictributione
legirima oporcerre respicere. Itaq; vblais
intormanda crit, debencinuera clleaxio-
mataomnia lecundum manuductionem
discributionis. Initio ponitur arris defini-
e10. Hlanc lequicur proprietas generalis.
Deinde
formanda-
rum ratio.

## Folio 293 — 1677996064:0296
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000296.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 57 lines, status machine
les sit iliuna
11qP. Aen 1
vigiam. 1.
pae psu in M1
mclis membrade
embus connecti
aloma etdu.
Eplogone.
onelequemium:
mpendun.
or sa Mhi danconle-
renniti, suminu,
lacimamlipa.
Il eminnque
2nu Dmr pinI.
eteterti dgmn1a.
lam selimonuli.
ecianpm PH
ouus fucinsamanta B
I POL. DIB
e raverlala d pat
rocon sint sipi
1
velet
EYDECTE METNODRCI.
293
Deinde succedit dinisio inceori inmem-
bra, Gadest, Seu fertnatura; Cuenon fert.
omirritur. Proximum locum obcinet dil-
tribucio lubiecti arris secudum genera de
speciesrelFormas, licut in logica Ramca
obleruare poruisti. Singula Parres deh-
niuncur d diuiduntur ricissim, deAinicio-
nibus adduntur proprietates, reica siCuE
praecepir in polterioribus analycicis phu-
lolophus, omnis scientia constet detini-
tione, distributione e demonstratione,
hoc est, explicatione propriae affectionis de proprio
subiecto per causam propria: donec ad vlrimas spe-
cies seu exempla indiuidua fuerit divisio deducta.
PI. Ouid veroreliqua argumenta? POL. PlaraG
in subsidium adhibentur axiomatis minus illustre-
bus, aur etiam alias in vsu oratorio, historico, poe-
rico, valent. Sola illa sunt per se scientisica, de qui-
bus dixi. Nam rei essentiam cerinent. Sunt autem
rt repetam denuo, de finitio, distribucio, de in scientisica
hac inteorum membru, genus, species. Ire areumenta
subiectum proprium ex adiunctum pro-
prium cum caula Formali, cuiadhaeret, vel
cuius ricem supplecincerdum Analis. M2-
cerialis generi veltori coniuneta cA. Itain
orationibus praesentem propositionem partimur in
mebra sua: in dispurationibus, es aliis quoque The-
sin generalem arguimus argumentis extopica ex
ceptis, quocunque ordine, ita tamenvi eaclasses po-
rine consulantur, e quibus sunt euidentiora. Nam
nOt

## Folio 294 — 1677996064:0297
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000297.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
294 PRAECEP. EFDECL. IVD. MIETH
non quavis quastio quolibet argumento arguitur
comodé. Sed de his alibi. P II. Philippus methodum
methodus. longe explicat alirer. Dividic quaestionem in
simplicem de coniunctam. Illam vocaer
nurocabulum idq; explicat decem argit-
mentis. T. Ouid rocabulusioniACeL: 2. AM
SIEreS. 3. Ouid sIT. 4. Oux parresrei. 5. Oux
species. 6. Dux caulx. 7. Qui effectus. 8.
Oux adiacentia. 9. Ouxe Cognata. 10. O) uX
Puonantia. Et hoc modo procedunt Theologiin
omnipene Theolosiae parte. POL. Attingit scien-
rificoslocos quidem, sed miscet aliena. Ouastionem
an sit es quid sienet vocabulum, vna eademqe ope-
ra desinitio explicat. Partes rei indicant distribu-
tione interri in mebra: species diuisione generis in
specie. Causa cotinetur desinitione es distributio-
re. Effectus cosectaria definitionu sunt vel proprie-
eates quaedam. Adiacentia sunt adiuncta propria.
Cognata item proprietates attinsunt quanquam
vulzo aliene exponantur. Puenatia non sunt scien-
rifica, sed exulant. P H. Consentiunt itaque vi video
pene duo autoresilli: es quia methodus non tantit
totius est artis sedes partiu, ideo eadé lex est par-
tium. P OF. Est ita. P IF. C oniuctas quaestio-
nes Philippus pertopica argumera arguit.
POL. Id sit in inueniendo. Sed vbi inventeres sunt
es iudicatae, illa non amplius habent locum. PII.
Cratias tibi ago pro fideliinformatione. Fro huius
cui beneficii memor quoad vixero. POL. Deogra-
tias ase; e vale. P. HI. ValetU quoque es viue.
INI 5.
Philippi
Coniuncta
quaestiones

## Folio  -  — 1677996064:0298
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000298.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 28 lines, status machine
cec lroH
qu
1
CMti
NOcatP.
ecemateu.
lici.
aleces. Due
a a
bdiD.
ula Tudgiim
LCoL. Wngisim.
n erndusinem
ascutnqu pe-
umum istibu.
(1i 1
iti
pi.
rIpIIH.
Mquail
I sier.
vileo
Este cpa.
equaelio.
WglII.
eres siI
PH
i

## Folio  -  — 1677996064:0299
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000299.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 2 lines, status machine
si
n.

## Folio  -  — 1677996064:0300
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000300.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 5 lines, status machine
GHEHHBIGBBEEZENHIBBEBETIEEIE ICIII
 u 
e 
Ur. Leibn. Marg. 141, Stiick 3
eeeeeeea

## Folio  -  — 1677996064:0301
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000301.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 4 lines, status machine
GWLB Hannover
d3682883]
35
lMaltuu.

## Folio  -  — 1677996064:0302
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000302.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 2 lines, status machine
Ur: Leion. Marg. 1
5)

## Folio  -  — 1677996064:0303
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000303.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 4 lines, status machine
III
atur: Leibn. Marg. 141, Stick 3, (303
ea
eeeeeea

## Folio  -  — 1677996064:0304
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/1677996064/jpgs/default/00000304.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 3 lines, status machine
.--
e
2