# Leibniz Legible — https://leibnizlegible.com
# Work: https://leibnizlegible.com/work/799264644
# Title: [Dissertatio Philosophica De Syllogismis Kata Metalepsin, Nec Non Kata Poioteta] Dissertatio Philosophica De Syllogismis Kata Metalēpsin, Nec Non Kata Poiotēta (shelfmarks Leibn. Marg. 42, Stück 4; ZEN Leibn. Marg. 42)
# Original at the GWLB: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/resolve?id=799264644
# Lines: 1,931 recognised on 56 of 57 pages, mean confidence 0.87
# Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German.
# Licence: CC BY 4.0, Leibniz Legible. Machine output: do not ingest it as verified text; keep this provenance with the text.
# Wording rule: say "the machine reads it as …", never "Leibniz wrote".
# After the first blank line, page by page: a "## Folio <label> — <page id>" line ("## Canvas <n>" where no folio label is recorded), "# " lines naming its source image and model, then its recognised lines in reading order, one per line.

## Folio  -  — 799264644:0001
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000001.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 16 lines, status machine
s
∞
C
9
u
e
F
(D
u
II
C
0
D
Rlolim.Syslem Vertriet
n 
CHSISC

## Folio  -  — 799264644:0002
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000002.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 1 line, status machine
iv R.

## Folio  -  — 799264644:0003
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000003.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 1 line, status machine
ACHSISCHE LANDESBIBLIOTH

## Folio  -  — 799264644:0004
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000004.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 5 lines, status machine
e
erra aherbrira et
tt
M
na

## Folio  -  — 799264644:0005
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000005.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 31 lines, status machine
e
C5.
mine
arcll.
DISSERTATIO PEITLOSOPHICA
m
DF
d
a R L
(ATA METAAIIEIM.
NKC NON
ATA TTDIOTEITA
d 2 A MI
D. O. MI. A.
IN TLEVSTRI ACWDEMIA TPLIa
P R A SFDF
DAAHI. BAITTOLI
NTTEMETERO
55. Theolooix D. Ejusdemque, nec non Prima
Philolophia ac Logices Protessore Publico Ordi-
nario, Faculeatis Philolophica
Seniore,
AD D. XXXI. MAETE Clo IsCC.
IN TVLEO M AIORI
publico Fruditorum examini submittet
q
DOLET GEOROIUS SPCinemaMII
BrunsricenIS.
16 (0) de
HELMESTADII.
CrPISGEORO.WOErOANOI HlAmm, ACad. LYPOET.

## Folio  -  — 799264644:0006
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000006.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 29 lines, status machine
DER. ILLVSTRI ATOZF LXCE, L
L.FNTISSIMO
D O N I N O.
DH. PTTILIPPO LADOVICC
PROBST dC SendBaUen
Txredirario Domino in SBendhausen) Siddag8
Bausen, Cchoningen 2C. 2C. 2C.
Serenicsimorum Ducum Brunfrico. Luncburoico.
Corum Primo Stacus Ministro acCancellaria,
nec nOn
COnliltorii Ducalis Directori
Cplendidissimo,
Domino suo eratio ssimo.
VF FY
TEEVSTRI ET GENEROSISSIMO
I O M I N C
POTTANHII ADOLPTLE
de
dd. DF
Rudlemberu
Taeredicario Domino in Westerburg Dodenburg)
Dornhausen IC. 2C.
Domino (5 Patrono suo submise colendo,
Exercitationem hanc, Audiorum Cuorum primitias,
submisse
D. D. D.
ADOLPHI GEORO Bememann
PhiloC. et ThCoIOB. Scudiolus,
DI.

## Folio  -  — 799264644:0007
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000007.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 30 lines, status machine
=VV IC OEW.
ATIO ACADEMTCA
DE
O
C IS M I
EATA METAAAITIA.
NEC NON
EATA HOIOTATA.
5. 1.
Piamsi optimum in hactonus ignorae, me-
dium tamen ac cognoscendi principium non re.
ovencis, quaestionis nociciam deveniendi in-
em Crumencum sic Syllogilmus, hujus camen in omnis
bus quactionibus evolvendis non una cademque ratio est fu-
cura. Ic enim de eo non dicamus, iplos Syllogisnos
ratione fipurarum ac modorum ita variore, ut nonnulli eorum
Rne altirmances, nonnussi negantes, alii item univertales,
alii particulares, I. Prior. XZIII. 5. 2. II. Prior. I. 5. 2. imo et
alii perfecti, alii imperteeti; I. Prior. I. 5. 9, 10. discrimen e-
tiam racione principiorum admirtune, dum nonnulli ou Joor
ara vraicor, alii ex Jar ersozor, alii aurem en Por emstar proce-
dune, aequehacratione vel demonstraciri lunt, vel dialecti.
ci, vel oratorii. Imo etiam nonnulli eorum Punt Santinoi
conclusionem quaelicum directe inferentes, nonnulli autem
es voodeoras procedentes nc conclusionem, de qua principali.
cer quaestio est, iplam immediate e proxime non inferentes,
sed hypochcum quandam astumentes, qua mediance de.
A 2
mum
DISSHR

## Folio  -  — 799264644:0008
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000008.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
mum, atque adeo indirecte d ria nonnihil obliqua principa.
lisquaectio contirmetur. L. Prior. XXIII. 5. 2. Cap. XZIX. 9. 6.7.
II. PrIOT. XIV. 5. 1.
II. Sgilogismi ejus, qui fit ex hypochest, pars est rd
sa Io asoraro, ille, qui fit per impossibile. I. PriOF. ZXIII. 5. 2.
Duo accedic Syllosilmus nala pctannr, sive o s virclat 805
Io HCaNaLBaroUEror, EVe, qui fit de eo, quod transsumtum est,
Ita UE Jo EE aexus, id quod ab inicio positum fuit. Cive, quaeltio
principalis probetur si ouonorias, n Iros atAHS ExOdESECS, per
confessionem, aut per aliquam aliam hyporhesin. I. PriOr. ZXIII.
5. 12. Ouo accedie (yllogismus naia roictua. Considerare c.
nim oportet, ac divisione explicare; quot modis fiant Syllogismi ex
hypothest. I. PriOT. ZXIX. 5. 7.
III. Noctri inctituri häc vice erie, ex hac varietate,
eam Syllogilmorum EE ixodioeus speciem Celigere, quae r9)a 
lannitr eAt, I. PrIOr. XXIX. 5. 6. aC pos Io ACTANAMBaVOVEVOV. I.
Prior. ZXIII. 5. 12. Cui conliderationi pauca quadam de Syl.
lodilmis, qui nala voronsa Aristoteli L. PFIOF. ZXIZ, 5. 12. COn.
eludere dicuntur. Tubjungemus. Sgllosimum autem meta-
septicum live nalae uc) aantor Joh. Bapcicta Monlorius Paraphral.
in l. C. P. 176. Vocac ex transsumtione, Ccu translatione: idqu
ideo, quod per hunc Syllosimum non quastro proposita pro
ximo de immediace probetur. led probatio ejus in aliam trans-
feracur quaeltionem, quae vel quaeltioni principali similis lc.
rel eidem cognata, probatu tamen nonnihil facilior.
IV. Cum ergo Syllositmus nala actaaner, concluso.
nem principali quaeltioni vel cognacam, vel similem re-
spiciat, Facile parebie, considerationem similicudinis, (Ive
verae, sive apparentis ee secundum hominum opinionem.
calis; quae alias inter instrumenca inventionis Dialecticae
retertur, non parum conducere ad nonnullos è vvodioras
concludentes Crilogilmos; nequo solum ad (yIlogilinos nalae
roomla concludentes exsruendos plurimum conducere, ve.
rum etiam Arueturam Spllogismorum nala ucta antir non pa-
rum jurare. Id quod post alios CEleberrimUS DM. AndreaS
Hledio

## Folio  -  — 799264644:0009
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000009.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
Hledio in Fopic. libr. P. Cap. IV. P. 147. 248. Observavie, neque
On. Joh. Schiltorus Disertat. de Syllosimis hrpocheticis
monero neplexit, s. IV. inquiens+ Ende ad hunc mecalepei-
cum Syllecismum consiciendum conferre dicitur quartum inventionis
Dialectica instrumentum, n ro opois onedu, consideratio similitu-
dinis, 1. Top. XIIX. 5. 9. u. tam in iis rebus, quae generibus diffe-
runt, quam quae sub eodem genere specie differunt. Sed videtur
etiam primum inventionis Dialectica instrumentum huc condu-
cere, rd las cdestares naBe, sumtio propositionum, quippe qu’à non
tancum probabiles, sed etiam his similes cum probabilibus coniuncun-
tur, ut patet ex I. Top. XIV. 5. 2.
V. Sed audiamus iplum Arictocelem I. TOD. XII X. 5.
9,II. ita inquientem: Similiendinis contemplatio utilis est ....- ad
syllogismos hypothecicos: quia probabile (eSEoV) est, ut in uno eorum.
quae smilia sunt, res habet, sic eriam in reliquis habere. Ouo cirea de
quovis eorum disserendi copia nobis suppetat, prius ex confesso accipiemus
CWegSIOHONO nOOVEda,) ut in illis se res habet, sic es in eo, quod
proposicum est, (Exi ro enErer) habere: cum autem illud proba-
verimus, etiam proposicum Cro coconcior) ex hypothesi probaverimus:
cum enim supposuerimus, ut in illis res sese habet. ita etiam in eon
quod propositum est, habere: demonstrationem confecerimus. Oux
verba praecipue de Syllosimo nata actaam loqui existimat
Joh. Noldelius Instiet. de CTu Organi Arist. Dart. III. Cap. II.
S. 37. inquions: De hac Syllogismi ex hypothesi specie (qua elt
nala actaantr) lognitur Aristoceles T. Topic. cap. ult. in quo recen-
sentur erium posteriorum futuri Dialectici egrourascor seu rov
aezarcor inventionis utilitates; C inter alias n 2V ouoiv SME. LI n Devecar
id est, similitudinis consideratio dicitur conferre ves res EE orode
orcos ouad onovs, id est, ad Syllocismos ex hypothesi. Non enim qui
libet Syllogismus eE irodiorus probans generatim ibi innuitur. Sed
syllogismus tancum, ut alias vocatur, uctanno mos; ut sequentia
verba satis confirmant. in quibus exponitur ucilitatis hujus ratio:
81oH evdozor ESIV, aos Mo) ED EvoE rov ouoicoV Éxet, 3205 n9)
ini rar noIZr, id est, probabile est, ut res habet in une simi-
lium, sio etiam in reliquis se habere: it a si de uno aliquo disserere
poserimus, illud ante ex conventione accipiamus. 76. Ouam expoli.
tionem

## Folio  -  — 799264644:0010
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000010.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
Elonem etiam; quae ee Alexandri Aphrodisensis est, sequuni.
cur Dd. Academiae Venecae in I. TDD. CaD. ZIV. P. 27. b. ita
quidem, uc de iis pocissimum Syllosilmis nala verannt lor
nonem esse judicene, qui se ouonozius, aut ex conceltiono vel
conventione aliquid concludune; sa ourSinns copNNOZ IVEVOH. L
PeiOT. XLIV. 5. 1.
VI. EM autem SplloeimuS nalae pclaantur, quando
non quidem principalis quaeltio, utpoce vel minus noca, vel
probatu difticilior, per Syllogilmum infertur, Ced alia quae-
dam magis noca et probacu tacilior, d qua camen pendee
principalis quaestionis contirmacio, ita, uc (i illa Fuerit pFC.
baca, altera haecociam, nempe principalis quaeltio, probata este
cenleatur. Bene Planerus Ovaeltc. in I. Prior. P. 197. 198. Syl.
logismum nala ustannm Aristoteles ita definit, quod sit, qui non
concludat a principio proposicum, sed aliud assumat, e inde pro-
Bet, quod ab initio est proposirum. In hac ergo specie Syllocismo-
rum id, quod probatur, est extra complexum Syllorismi, sed pro
probato e demonstrato habetur; quia alud quiddam, quod cum
proposito principali connexionem habet, probatum est scilicet e de
monstratum. Ouedam enim sunt natura duriora  improbabilion
ra; illa transferuntur ad propositiones nociores es probabiliores per
aclanneer, quibus probaris spllocismo, etiam id, quod durins est,
ex hypothesi probarum esse censerur. Flanc per uctaxnacs transicion
nem ab improbabilioribus ad probabilicra, Graeci tabICaS oV Vo-
eant; cujus meminit Aristoceles libr. L. Ethicorum ad Fudemum.
Ende adeo Spllogimus nala urrann. tr duo comploctitur: 1.
rd urlanauBareeror. Cire quaectionem minusprincipalem, SyIlo
Bilmo sandinco incerendam. 2. rd és axus, quaeltionem prin.
cipalem, aeque id, quod ab inicio probandum erat proposuum.
quodI. FODic. XIIL, 5. 1I, ro coeonciperor appellacur. Vid. I. PriOr.
ANal. XL III. 6, 12.
VII. Ouandoquidem aurem 20 actanauBarEror ScntINCS
eA probandum, oparcet probationem ejus secundum aliquam
erium fgurarum Cyllogisticarum ialticuio Id quod ex I. Prior.
ExXIII. docet Lachariss Vrinus in h. l. P. 69, docens, ideo
Sploe.

## Folio  -  — 799264644:0011
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000011.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 43 lines, status machine
1.
Oc.
105
aM
Dr.
ideo
0s1.
Syllorismos, qui frunt aderanssumtam conclusionem veram, revocart
ad aliquam erium fieurarum, quia in illis eriam conclusio trans(um:
ia Spllogismo ostensive monstratur, qui necessario est in aliqua
erium ficurarum: e ex hujus syllogismi conciusione sive per ad
versarii concessionem es cum illo conventionem, sive per hypothesin
alioqui certam es evidentem conclusio demum principalis evincitur esse
vera. Vnde ratione rrionos Syllosilmi ro uclana Baroueror
inferentes non alicer Cele habent, quam os Santirod, licuri nec
ratione aranvorus aliter, quam o semlinoi sune tractandi. De
eorum Analysi vid. HopAnerus Comm. in I, PriOr. XL. IV.
D. 34.1. (C99.
IIX. Non quidem negandum, in reliquis quoque
Tyllogimis EE voodiocos esse aliquod pclanauBaroueror, 2dco qui-
dem, ue Alexander Aphrodiliensis in l. Prior. ZXIII. 9. 12.
Monlorid relte, omnem Syllosismum E vrodeove dixerit esse quo-
que nara pctaandu, etiam eum; qui ducit ad incommodum, quod
in eo pro quaestione proposica sumatur examinanda ejus contradicens.
Sicuri ee Hleur. HliipHnerus ejus veltigia legens Comm. in l.
Prior. P. 190. ica Teriplc: Fst hac significatio non specialis tancum,
 huic primo syllorismorum hypothetisorum generi competit, ut
vult Monlorims, sed eriam ceneralis, ita ut omnibus, quos sic Aristo-
teles vocat, syllosismis hypochericis tribuatur ro vclae a BaruEvO
ut ex modo allerati cap. XXIIL. 5, 12. Alexander ostendit: er araor
ges o poV ovaospos zirclas eis Id NClana BarouErOV, in omnibus, qui
ex hypothesi arguunt, syllocismns quidem fit ex eo, quod trans-
sumium est. Incerim eamen cum evidencistime Jo uctanapBa
roperor in his Cyllogimis dE erodeoros, de quibus nunc agi
mus, non solum allumatur. Sed de probetur, atque uti ja
cobus Schoxkius Comm. in I. Prior. ZLIII. aic, in reliquis ro
ectana Baroe praeCiDUC sit una ex numero praemissarum. in tis
aucem illud (it conclusio ipsa, qua probata conceditur etiam, prin-
cipale proposicum esse probaum: tine licuci alias non infrequens
e, nomen generis ad delignandam speciem eraduci, ita Fa.
ctum etiam elt, ut nomen generis indirum si huic primae syllogi-
smorum hypocherieorum seciei: in qua aliquis quastionem macis
proba

## Folio  -  — 799264644:0012
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000012.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
probabilem, ad quam a principali quaectione transit. vel ipse suppe.
nit verba lune Henrici HopAneri l. C.
1Z. Oramris autem Io uctaenam Barouero probatio scintinn
Propter Id eE aerus sulcipiatur, non tamen eddem ratione hoc
ad illud sequicur aut cum eo coharet. Etenim uE rd iz exne
Drobetur, si uclana BaroEror Santincos probatum astumieur
nunc ut nuda quaedam vosdeos, sve ut HIopHnerUS L. C.
aic: quando aliquis quastionem macis probabilem; ad quam à
principali quaestione transit, ipse supponit. Unde Syllosismo e.
eiam lua est denominatio, quod vocetur ES imdioras, et qui
dem nal Ecoxur. Nunc vero altumitur conclusio minis prin-
cipalis (Iro ro uerana Baroueror per pactum aliquod sive con-
ventionem camque sive cacicam, sire expressam, initam.
cum co, quocum nobis res est, ita quidem, uE (I ∞3 uclaaM-
BArSUEVr AIC probatum, etiam ro es apzus lubens relie admie-
cere. Sire, ut HopAneruS aic, quando quis quaestionem magis
probabilem, ad quam a principali transit, sibi concedi postulat ab
adversario, acque inde ex conventione arrumentatur. Unde
Syllogimus apvellatur si ouonorias, l. POst. ZZIII. 5. 12. icem
SUN oONOS Sa orrsnns ouonoz sueros. l. PriOr. XLIV. S. L. AEquo is
est, qui aliis Cracis, cen Planerus indicat, NctaEIBaOoS
VOCaEUT.
Z. Pertinont huc verba Aristotelis L. PriOr. XXIII.
5. 12. Ubi Doltquam monvisset, in argumentationibus es ino-
deonos yllosimum freri de co, quod cranssumtum est, (veos
2d ctanaBarOUErOr,) Cubjicic: 20 s’eE apZus nesarclat si oponozia,
 nros amns irodioeus, quod ab iniio proposium fuit, probatur per
confessionem, auc aliquam aliam hypothesin. In quae verba taec
annocat Anconius ScarnUS P. 366. Sit. Syllocismos alios ex
supposicione constantes hunc in modum perfici, ut, quod assumitur,
probetur syllocismo ostensivo. Veluri si accipiatur, quod si anima à
se ipsa movetur, est immortalis; istud erit cranssumtum, quod a
nima a se ipsa movearur: id autem syllogismo ostensivo erit demon-
Strandum. Ouod aurem anima, si a se ipsa moveatur. sit immor-
ralis, id ut manitestum constiruitur ex mutua disceptantium con-
Fessioneo

## Folio  -  — 799264644:0013
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000013.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
fessione. Cum autem aie Aristoteles: aut ex alia supposicione3
Scarnus Tubjicit: nempe ex aliquo principio, de quo non fuerit in-
ter ipsos sermo, sed ex communibus locis probabilibus dependet. Ve-
luri, quod illud, quod inest uni secierum, insit omnibus Aecie-
bus; unde probabat Aristoceles in lib. II. de Caelo cap. XI. omnia
corpora esse spharica, si luna esset spharica.
XI. Clarius ob oculostraec omnia poni possune, s exem-
pla quaedam accedant. Ouandoquidem vero Stoici hoc argu.
mentorum genere prae religuis lunc delectati, iplorum quoque
doctrina unt adcundae. Ommrisaucem HTeraclides Scoicus
nequepeccata, neque recte lacta paria esse dixerit, de Chrr.
sippuS ras aporas aucurcaa fuerie larsitus, alii tamen stoico-
rum, quos Tullius Paradoxo III. Sequitur, peccata paria esse
Cacuerunt; quorum sencentiam amplexus quoque est se.
neca Epist. C. XV. _LXVI. deque caceltimonium perhibere
Potest Plucarchus de Contrar. Scoicor. Vid. Liplius Manu-
duction. ad Stoicam Philor. libr. III. Dissert. VI. In hujuSVerO
quaectionis contirmatione Cicero occupatus, inter alia proba-
cionem reteur in hianc quaeltionem: Pirtutes esse pares. Lloc
vero velanap Bareuavor incex alia inde probat, quia virrus, ceu
Geneca Epist. LXV. loquitur, in modo est posita, acque ita si-
cuti vero verius inrenies nihil, ita nec recto rectim, nec bono
melius.
XII. Id quod Pane l. c. volunt verba Tullii: Una virrus
est, consentiens cum ratione, e perperuâ constantia: nihil huis
addi potest, quo macis sic virtus; nihil demi, ut virrutis nomen
relinguatur. Ouibuscum consencit Seneca Epist. L. XV. Nihil
invenies rectius recto: non macis, quam vero verius, temperato
temperatins. Omnis in modo est virrus: modus certa mensura este
constantia non habet, quo precedat: non magis, quam fiducia, aut
veritas, autfides. Ouid accedere perfecto potest? nibil. Syllo.
Bimus icaque sentnos hoc pstana Baruevor inferens talis eAet
Futurus:
duxcunque in modo (medioericate contri instar ha
DenCC) Cunc polica, illa sune aequalia.
Vireu.

## Folio  -  — 799264644:0014
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000014.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
Virtutes carumque actiones, ee in univertam bona e
recte Facta in modo (medioeritare ceneri instar
taDente) Punc polica.
F. Vircuces, carumque actiones, _e in univeriam bona
ee recto facta lune aequalia.
Porro idem actanauBaroueror inductione praecipuarum virtu-
cum cardinalium, quas Seoici consticuebant, probat, inqui-
enS: Nec temperante temperantior, nec forti fortior. nec sapiente
sapientior poc est fieri. Idcirco nec bono melior: atque ila pares
sunt virinces. Ex hoc uclana barouera, eanquam ex hypochesi.
requitur Id eE apxns, Picia e peccata esse aequalia. Ouandoqui-
dem ( una concrariarum qualicacum non eAt CapaX rS curt oV-
Jos ni nstoros, neque etiam alcera illud recipiet. Hinc Cicero: l. C.
Ouoniam pares vireutes sunt: recte eriam facta, quando a virtuti-
bus proficiscuntur, paria osse debent: Iemque peccata, quoniam ex
vitiis manant; sine aequalia necesse est. Vircuris autem de rects
Factorum nomino non eam ra nadnxorta, quam ra nalop Jcala
Stoici incelligune, uc Hieron. W olctius ad illum locum an-
Rotavit.
ZXIII. Aliud exemplum Sytlogilmi nan uclanmer Jacobi
Scheslii rerbis exhibebimus. Ita aucem ille Commentar. in
P. PriOT. XX X. p. 253. Si capasoEoor  durius videaeur esse de
Etum: Lex condemnat; interprecatione scilicet commodâ mellescit.
es per Mecalexsin fit propositum demonstrabilius, ut si quis sensum
hujus proposiri sic interpretatur: recta es perfecta ratio bene e ho-
neste vivendi eos, qui secus vivunt injustos pronnciat, es dignos
paena indicat. Fam si quis pro eodem habeat, quod positum à prin-
cipio est, es quod posterius ejus interpretatione exprimitur, (i per
Syllocismum probetur id, quod posterius est exposium, nempe ro 
TanauCarbuvor, ex hypothesi quoque probatum erit; quod a principio
ponebatur, licet extra Syllocismum sic. lisdem verbis rem pro-
Donit AndreasPlanerus OuaHtF. in Analyc. PriOr. D, 198, 199.
ZIV. Paricer si de animae rationalis sedo quaestio in-
cidat: an Cc in corde an in Canguinc: an in capite d cere.
bro: ec in specio in plandula pincali: ue roluie Carresius; an
rero

## Folio  -  — 799264644:0015
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000015.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
vero in tOTO COrPOrO SiE EOt2? Se ponamiis; aliguem acce.
dere velle sententiae, quae Aristoceli cribuitur, quod anima
rationalis secundum substantiam suam sic in corde. libr. de
mot. animal. cap. T~. 85 libr. III. de part. animal. cap. IV. _ verO ea
quaeltio Force difficilior ipsi rideatur probatu, pacisei pocerie
cum ad verlario, ue quaectionem illam probocam habeae, si
oltensum fuerie, animam non esse tocam in qualibet corporis
Parto. Ideoque si alter conditionem acceptarerie, rô sE à erns
ex conventione transteree in uclanaBarouevor. idque santincis
ita probandum:
In quo anima coca est secundum substanciam, in eo
quoque est secundum omnes luas pocentias.
acqui anima non est in qualibet corporis parte secun-
dum luas pocencias.
F. anima non est in qualibee corporis parce secundum
luam Cubstanciam.
Duo pacto ex hrpothesi ee conventione principalis quaestio
huic adverlario ost probaca, praesertim hisnihil habent, quod
in Syllogitmo hoc danlinc jure desiderer. Fcenim hypochesis
probata est haec: Anima non est in qualibet parre corvoris;
hac probati admittet, eam ene in corde, tanquam corporis
parce decerminata.
=V. ExArictocele quoque, de quidem l. Prior. XLIV.
S. I. hoc licet addere exemplum. Si probandum (IE, omnem
scienriam esse contrariorum; n. C. Scientiam ica res altinpere et
conlideracioni suxe subjicere, ue quae invicem concraria (UnE,
respiciat; Et vero hoc difficilius videatur, transferat quae-
stionem in aliam, v. 8. Medicinam esse lalubris e inlalu.
bris; sive: Panicatis e morbi; haec aurem esse contraria,
idcirco Medicinam esse contrariorum. Oud ipso vero hoc
uctanaBarourvor est probatum, vel hypochesi facta, quod on
mnium scientiarum eadem sic ratio, vel ex convencione ini-
ta limul ro EE apzis erie probatum. Poterune e elia singularia
conterri; V. 8. Phylica est motus e quietis, Echica rirtutis de
vicii,

## Folio  -  — 799264644:0016
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000016.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
vicii, Politica Reipublica rectae de aberrantis, Analyciea Syl.
logimi demonstraciri de apacetici. Pt ita de reliquis. Pari.
cer ex in probanda hac quaestione: an contrariorum eadem sit
faculcas: Quae icidem accingitur L. PriOr. ZL IV. S. 1. aUC: an
omnis potentia vcla nozo sit contrariorum, caque poltit efficere ?
quam accinsit IX. Met. II. X V. Jo cE apxis pocerit in haec ucta.
aapBarouora transferri: Medicina eAt contrariorum; RhetO.
rica ee Dialectica Cune contrariorum; L. IChec. l. 5. 30. UF his
probacis ee omnis Faculcas, e omnis pocentia ucla nozu con-
crariorum esse ei cenlcatur contirmatum, qui vel hyDo.
chelin admilie, vel conrentionem iniit. De his vero aller.
cionibus Ariltotelis: Contrariorum eadem est scientia; Contrario-
rum eadem est facultas; ac diverso carum Censu legendus Cl
HTopHnerus Commenc. in I. Prior. Cap. XI. IV. P. 396. Ccg9.
XVI. Eodem modo si quis in icta Sroicorum senten.
cia retutanda sic occupatus, qua vircutes scienciis annumerant.
quamque Aristoceles subinde reprehendit, et vero directa
 es apzus probatio difficilior videatur, ea cranSFeraEuE vel
eE vaodioeas, vel si oponorias in trane chesin: Virtus non potest
doceri. Pro hac contirmanda A ilta ulus Fuerir ratione: quod
virtus non versetur circa verum e falsum; aut quod eanon
aliter, quam moribus ac consrecudine paretur; directe qui.
dem ro uctanaeusaroueror contirmarerit, indirecte aurem d ie
vrodinos id, de quo principalicer erat quaeltio, nempo: virtu-
ces non esse scientias; planum fecerit.
=VII. Extat etiam probacionis nalae uctannm exem.
plum lib. II. de Ccelo cap. ZI. c. 59. quod ee Antonius Scay.
nus I. C. aecigie, ubi Phitosophus probat: omnes sellas ha-
bere sphaericam fsuram; Facta cranslatione ad Lunam, id-
que propcer similicudinem, quod omnes sella similis SinC A.
BuCK. OBendic aucem scilincos, lunam habere sphaericam A-
uram, quandoquidem lumen ejus uti in orbem crescit, ita
e in orbem minuitur. Frit itaque haec probandi racio:
duxcunque Cella non simul de semel coca illuminatur,
sed in orbem lumine crescit de minuitur, ea sphae-
ricam are rocundam habettiguram.
acqui

## Folio  -  — 799264644:0017
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000017.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
Atqui Luna est sella, quae non imul e lemel tota illumi.
natur. sed in orbem lumine crescie de minuitur.
P. Luna Cphaericam live rocundam haber figuram.
Hic Sgllosilmus ratione minus principalis et per vsla an LW 2C.
cepea qualtionis elt sanlnds, ac vero racione principalis quae
Rionisinicio propoliea hrpochericus est. Hypothelin aurem
indicat Ariltoceles l. C. is étBES ESV EV TOIrOY, dunor, on ny rana
ar En sPpocidn. Ouare si stella una est talis, paret e ceteras o-
mnes rocundas esse. Vid. Conimbricen (. ad l. C. Add. Neldelius
l. C. P. 47. FIOPAnerUS l. C, P, 192. Dn. FTcdio l. C. D, 221. X in
Dialect. lib. l. D, 248.
XIIX. Eodem modo Ei probandum sic: Corpus narurale
posse inpluribus locis simul esse, Paltem per omnipocentiam divinam;
et vero haec probatio rideatur nonnihil difficilior, licebit
eam in aliam quaectionem eanquam in acanaMBANOUEVON CTANS.
Forre, hanc nimirum: corpus Christi, quod ucique nacurale
elt, esse inpluribus locis, eciam lonsiltime à le distancibus, in qui-
bus videlicet eodem rempore Caera administratur Cona,
realiter esse praesens. Qudd si itaque is quocum agimmus, huC
delcendat. se principalem quaeltionem probatum esse agnitu.
rum, Gi alcera minus principalis tuerie contirmata, Syllogi
Imus nae ra uemamt erit contectus, qui ro uclanax Baroueror semn-
nas quidem hoc modo probet:
Duodcunque secundum insticutionem ac promissionem
Domini indivertislocis. (in quibus S. Ccena co.
dem cempore peragitur,) ore corporis accipitur
ec comeditur, id in diverts illis locis simul rea-
liter elt praelens.
Lequi naturale corpus Chricti secundum incticutionem
ee promictionem Domini in direrlis locis orecor
Poris accipitur ee comeditur; ccu conHtat ex ver,
bis Institucionis: Aecipite, comedite: Hoc est cor-
pus meum; ee exverbis Paulinis, quibus Panem.
quem frangimus, non siplum corpus Domini. Ced
nooriar corporis Domini rocat L. COr. L. 16.
E, BaCV.

## Folio  -  — 799264644:0018
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000018.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
P. naturale corpus Christi in diveris locis simulrealitor
eAt praelenS.
Oud ipso vero haec quaestio minus principalis scnnnos est pro-
baca, cd ipso etiam rel nuda hypochesi, vel si ouonorius nai our-
duans principalis quaestio erit contirmata. ConF. Scheibler.
Oper. L08. Part. IV. Tractat. de SyIl08. cap. ZIII. Tic. VII.
D. 53.
XIX. Nec minus orthodoxam Ecclesiae de infantum
bapcilmo conera adverlarios tueri licebit, non solum directa ar-
rumontacione quaestionem principalem scnnnas probante, sed
e indirocto dnaiuerannt. Scilicetnocum elt, veteres Pelagia-
nos peceatum originis negaNo. Parvulos neeant secundum A
dam carnaliter natos contarium mortis antiqua primâ nativitate
contrabere. Sic enim eos sine ullo peccati oricinalis vinculo asserunt
nasci, ut prorsus non su, quod eis oportent secundâ nativitate di-
minti; ut docet S. Augultinus libro de Eaerel. ad Ouod vule
Deum cap. ZXC.IIZ. Cumque rimam quarerent, qu’a pornerie
intrare pecearum. Augultinus libr. III. conera sulianum c05
ad verba Apoctoli Rom. V. 12. remitcie, dicens, Apostolum
ipsis non rimam, sed apercissimam jannam ostendere his verbis: Per
unum hommem peccarum intravit in mundum, es per peccatum.
mors, es ita mors in omnes homines pereransit.
=X. Neque vero Colum Scripcura dictis contra Pela-
gianos puonavie Ecclesia, verum etiam aliis argumentis AX
relin illam expugnare Pacesit. Remilit enim Pelagianos ad
experienciam. Octendens, eciam infanres morei teri obnoxios
cum autem MOrS SE oucorca ins apaptas, stipendia e pona
peccati, Kom. VL. 23. utique in infantibus quoque esse cau.
sam mortis, cum omnem panam culpa praecedat: culpam
autem illam non esse actualem, ideoque originalem; de per
consequens infantes, imo omnes homines, peceaci originalis
labe esse infectos. Porro Ecclesia ut hunc quoque errorem
Delagianorum retunderet, sicuti ance exorcam iltam haeresim,
ita ex deinceps in confectionem arriculi Aidoi de remistione
peceatorum, infances bapticaric, Cum isicur Bapcilmus 
AM re.

## Folio  -  — 799264644:0019
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000019.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
in remiltionem peccacorum, uei patet ex ACtOr. II, 38. ZXII,
16. Ecelelia inde indicium capi roluit, infancibus adhaerere
labem peccati, et quidem originalis, cujus remistione in
digeanE.
2CXI. Eline Trenaus libr. I. Cap. X XZIX. Per Christum
renascuntur enam infantes. Origenes in cap. II. Epist. ad Rom.
Feclesia ab Apostolis traditionem accepit, etiam parvulis baprismum
dare. S. Cyprianus lib. III. Fpist. IIX. ad Icedum Presbyte.
rum, infantem intra secundum tertiumve, a quonatus est, diem bapii-
eandum duxic. S. Rugultinus contra Donacistas libr. IV. Cap.
XEXIII. Universitas Feclesiae tenet, parvulos infantes baptixandos
esse. Et libr. de Gener. ad lic. Cap. ZXIII. Consverudo mairis
Eeclestae in baptiz andis parvulis nequaquam spernenda est, - nec
omnino credendam nisi Apostolica tradiiio esset. Unde Pelagianis
incorquondum est ejusdem Rugultini dictum ex Epilt. ad sa
nuarium: Disputare contra id, quod tota frequentat Ecclesia; in
solentissima est insania.
2XII. Elidere nibilominus ilta argumenta annilus elb
Pelagius cum luis asseclis. Ec quidem quod dictum Rom
V. 12. actinet, dixie. peccatum incrasse in mundum non
ercori ac propacatione, verum vunsa, imitatione. AC quam
Falsum hoc lic, vel ex V. legr. 14. Patet, ubi dicitur, mortem
in eos quoque rernare, qui non pecearint ad similitudinem transgres
sionis Adam. Id quod de intancibus omnino cst accipien.
dum. Et porro recte S. Ausultinus libr. l. de Peccatorum.
meritis cap, IX. Si Apostolus peccarum illud commemorare volu
isset, quod in hunc mundum non propagatione; sed imitatione intra
verie, ejus principium non. Adam, sed Diabolum diceret; de quo
scriprum est: AB inicio Diabolus peccat. I. Joh. III. S.
XXIII. Alcerum ut elidere possene Pelrgiani, Ainge.
bane, morcem temporalem esse ex neceltitace natura, nec
propter peccatum Procoplastorum in genus hunanum redun
dae imo Adamciipsum, etiam (i non peccassec, nihilominusna.
cura necessitate fuise moriturum. Tectatur id Autor FIy POgnO.
Aincr in ProloB Adam, inquiant Pelasiani, sive peceasset, sive
non

## Folio  -  — 799264644:0020
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000020.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
non peccasset, moriturum fuisse. EE AugutinuS de FTarOL. I. C.
ipsum Adam dicunt; si non peccasset, fuisse corpore moriturum, ne-
que morinum meriro culpae. sed conditione naturae. PE rurTUS
lib. I. de Deccat. mer. _ remiss. cap. II. Adam dicunt Pela-
eiani sic creacum, ut eriam sine peccati merito moreretur, non paena
culpae, sed necessitate natura. Et iterum contra sulian. PpiAtol.
LXVI. Mortem non vis ex peccaro in omnes oricinaliter transio
tam, ne cocaris fateri; simul etiam oricinaliter transisse pecearum.
Sentis quippe, quam iniquum sit sine merito transiisse peccatum. Sen
tis quippe, quam iniquum sit sine merico transsisse supplicium. Io
ulterius ex orthodoxorum doctrina absurdum secuturum esse
concendebane, caulaci, Deum hoc pacto injuctum heri, dum
hominibus remittat propria peccata, aliena autem. Adami
nempe Deccata, imputer; quas ipsius Pelasii voces ex Lxpolt.
Epist. ad Roman. cicat Augultinus lib. III. de PeccacOr. meri.
eis e remiss. Cap. III.
XZIV. Sed cacum imaginis divinae homini, qui se.
cundum nacuram mortaliserat, eam conditionem acrulisse, ut
poruerit non- mori, ex Genel. II. 17. _ III. 22. Colligieur. Unde
adcd Pacres Concilii Mileritani cap. I. anarhema dixerunt eis
quicunque dixerit. Adam primum hominem mortalem factum ulai
ut sive pecearet, sive non peccaret, moreretur in corpore, hec est,
de corpore exiret non peccarimerito, sed necessitare natura. In can-
dem rem quoque Augustinuslibr. I. depeccacor. mer. C remilt,
Cap. II. Onamvis Adam secundum corpus torra esset, e corpus,
in quo creatus est, animale cestaret, tamen si non peccasset, in corpus
siritnale fuerat mucandus, es in illam incorrupiionem; quae fide-
libus sanctis promintitur (l. COr. XV. 42. 44. 52.) sine moriis peri-
culo transicurus. Ec intra cap. ZI. Proinde P. non pecéasset A.
dam, non erat exspoliandus corpore, sed supervestiendus immoria-
licate e incorruptione, ut absorberetur mortale a vica, id est; ab
animali in spirinale transiret. ConF. II. C Or. V. 1. 2. 3.
XXV. Circa Fcclesia vero praxin, socundum quam
infancibus quoque Boptismus conferebatur, Polaginnis aqua
ridebatur harCre. IFcenim neque ApoRolicu cradicioniy ne.

## Folio  -  — 799264644:0021
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000021.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 45 lines, status machine
1t
e
i
A.
ab
m
ua
1e.
Ub
que totius Ecclesia praxi pocerane retragari. Hlinc retine.
banc parrulorum Bapcismum, imo nec a Formula Bapcisme
in Ecclesia ulitata. qua in remictionem Deccatorum Bapei-
Imus administrabatur, abctinebane, sed eadem Formula par.
rulis. qua adultis, illum conserebant. Baprisma unum tene-
mus. quod iisdem sacramenti verbis infantibus, quibus eriam in
maioribus, dicimus esse celebrandum; Tunt verba Pelasii in
Contestione Adei suce. Ec quidem duplicem Bapcismi infan.
cum constituebane tinem, alterum in ordine ad hanc vicam,
qui esser adoptio in Cacum filiorum Dei, quales nondum c-
rane, licet nec proprerea estene Alii ira; alcerum in ordino
ad alcorum ricam, qui esset adepeio regni colorum. Sicuti
ergo in hac vita medium cacum inter cacum irae de Ratum
adoptionis live Eiliorum Dei tinsebane, qui ad vtrumquene.
ratire sele haberet, ita in ordine ad alteram vitam praeter
lacum damnationis ec regnum calecte medium Aingebant
cacum Calutis de beaticudinis, quo Ctatu digni essent, qui re.
liquis duobus essent indigni.
ZZVI. Et quidem de Catu adoptionis Pclagianos lo.
cutos esse restatur Rugustinus libr. IV. concra duas Pelapiani
EpiColaS Cap. II. Omnibus araribus dicunt esse Baprismumnecessa
rium, ut scilicet illa crearura in Dei filios adopterur, non quod a
liquid ex parentibus trahat, quod sit lavaero recenerationis expian-
dum. DeCatu, quem incer damnationem e regnum cae
lorum medium tinsebane Pelasiani, ita Auguctinus loquitur
libr. II. imperfecti operis concra Julian. Faciris duas aternas
felicitates: unam, quae sit in reguo Dei, alteram; qua sit extrare-
enum DEL. Oudd autem non propcer salurem aternam. (cd
DEOPCeE reenum DEI conlequendum intances baptilmo tin-
gendos esse Pelagiani Racuerine, atque verbis Joh. III. 5. cum
in finem sine abusi, icerum sic indicat Augustinus libr. I.
concra duas Pelaeiani Epistolas caD. XZII. Secundum Pola-
sium harericum dicitis, parvulis baptismum necessarium; non preo
peer remissionem peccatorum. sed tantum modo propter regnam caei
torum. Datis enim eis extra regnum Dei locum saluvis et vita
at eria

## Folio  -  — 799264644:0022
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000022.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
aterna, eriamso non fuerint baprixati. Et Sermon. ZIV. de ver-
bis Apoctoli: Baptizandos esse infantes nemo dubitet, quandones
illi hinc dubitant, qui ex parte aliqua hie contradieunt. Sed nec
eos dicimus aliter salucem es vitam aternam non habituros, nis
baprizatos in Christo, juxta Serratoris dictum Marc. ZVI. 16.
Illi aucem dicunt, non propter salutem, non propter vitam ater-
nam. sed propter regnum caelorum. Idem Augustinus libr. de
p
HIareS. ad Ouod vule Deum cap. XXCHIX. Dicunt Pelagiani
parsulos proprereabaptizari; ut reneratione adopeati admittantur
ad reenum DET, de bono in melius translair, non ist à renovatione
ab aliquo malo obligationis veceris absoluti. Nam etiam si bapriz en-
eur promittunt eis exera reenum quidem Dei, sed tamen ator-
nam es beacam quandam vitam (nam.
XXVII. Constringebantur intorim Baptismi Formula,
quae in Ecclosia erat ulicaca, 2d0d quidem, ut Velarius in li-
vello tdei Cux FasTuSAE, Se Baprisma unum tenere, quod iisdem
Tacramenti verbis in intantibus, quibus etiam in majoribus, dicat
celebrandum esse. ICa vero Formula Baprilmum in remissionem
peccatorum heri indicabat. Nam alias falsa es fallax parvulis
traderetur baptismaris forma, in qua sonaret, quod ntique aci vi-
deretur. Ce tamen nulla fieret remissio peccatorum; Inquie AU
ductinus libr. I. dC DecCaCOr. meric. de remiss. CAD. ZXXIV.
EErUETUS: Incuendo Scripturat, es ancoritatem totins Ecclessa, 
formam ipsius Sacramenti, bene viderunt, in parvulis fieri remis-
sionem peccatorum. Ouin ec haec argumentatio Caelectium.
eo aderit, ut per Baptismum Christi etiam parvulorum heri re-
demtionem libello suo in Carthaciniensi F cclesta jam confessus sit: Ut
Concilii Carthaginionsis Patres ad lnnocencium l. Ccriplerunt.
Cujus rei meminit quoque Augustinus libr. II. contra Pelag.
ec Cceleltium, qui est de Peccaro Originali, cap. V. ubi dicie,
Caelestium in libello, quem Romx ediderie, Faceri conctum.
insantes baptizarr in remissionem peccatorum secundum reculam
universalis Ecclesia  secundum Evancelii sententiam. Idem aE-
tinsit sequ. cap. ZIX. nec non in Epist. XXCIX. ad IIita-
rium, ubi intor alia sic inquir: Coactus est C Clectius consiteri
propten

## Folio  -  — 799264644:0023
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000023.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
proprer baprie andos parvulos, quod e ipsis redemtio sit necessaria
Ubi quanquam noluerit de orisinali pecearo aliquid expressins divere.
tamen ipso redemtionis nomine non parum sibi prascripsit. Unde
enim redimendi sunt, nisi a Diaboli porestate, in qua esse non pos
sent, nisi orisinalis obligatione peccari? ant quo pretid redimantur,
nisi Christi sancvine, de quo apertissime scriprum est, quod sit in
remissionem. Bene porro Augultinus libr. l. de Nupc. e Con.
Cupi(c. Cap. V. In iis ergo, qui regenerantur in Christo, cum re
missionem accipiunt omnium peccatorum, utique necesse est, ut
reacus eriam huines, licet adhue manentis, concupiscentia remittatur,
ut in pecearum non imputetur.
ZZIIX. Aequo hine etiam Miloritanum Concilium
hoc Racuie capitulum secundum : Placuit, ut quicunque par-
valos recentes ab nero matrum baptizandos necat, ant dicit, in re-
missionem quidem peccarorum eos baptizari, sed nihil ex Adam
trahere originalis peccati, quod recenerationis lavacro expietur,
unde fit consequens, ut in eis forma baprismaris: in remissionem
peccatorum; non vera, sed falsa intellicatur, anathema (it. Ouo
niam non aliter incelligendum est, quod ait Apostolus Rom. V. 12. Pex
unum hominem peccacum incraric in mundum, et per pecca
cum mors, ac icamorsin omneshomines pertransiit, in quoo.
mnes peccaverunt; nisi quemadmodum Ecclesia Catholica, ubique
diffasa semper incellexit. Propter hans enim reculam fidei, etiam parvu-
li, qui nihil peccarorum in semet ipsis adhue commilrere potuerunt.
ideo in peccatorum remissionem veraciter baptizantur, ut in iis re-
generatione mundetur, quod generatione traxerunt.
XXIX. Sed Pacis dictum est de Pelasianis, qui qui
dem unanimiter perhibuerunt, homines non nasci cum a.
liquo oeccaco proprie dicto, ac proprerea vel baptismo non
indigere, vel si bapcilind cingantur, cum tamen in remissicn
nem peccatorum non conterri. Hrpochesin illam Pclacia
norum superiori seculo ex parte recoxerunt Anabaptilta.
quorum quam ris innumerabilia pene sint dogmata, e quidem in-
ter se dissidentia, cen de iis in peculiari Epistola anno 1566.
ad ticcleliam Callieanam Embdenlem nomine Ecclesia Ceno.
vents scriplic Lheodorus Beca, corum camen plerosque collere peon
CBII

## Folio  -  — 799264644:0024
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000024.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
eatum originis. Ceriphe Philippus Nolanchton Fom. II. Consil.
P. 166. Ubi de Intancum Baptilmo agit. Ex quo colligebant,
Bapeilmum intancibus non esse contorendum, aue si illis col.
lacus sic, non habere effectum regencrationis in remissionem
Deccatorum _ Calutem aternam. UIndo jacobus C autius in-
cer Thelos Cuas W OrmatiX anNO 1527. PFOPOHIEAS HanC FOr-
tiam voluit esse: Padobaptismus non est a DEO, sed directe
COntra DEUML  DEI doctrinam per FEsum Christum filium ejus
nobis proposicam. Factum hinc, ue Anabaptistx cO5, quos in
intancia bapcizatos caecibus suis aggresabane, rebaptixarine.
Dud ipso camen rideri noluerune Bapeismum icerare, sed
quod priorem Bapcisinum illegitimum, imo ex sua lententia
nullum exittimarene, eundem primum conterri perhibue.
runt. Vid. Joh. Hornbeckii Summa Conerorers. Relis.
Chriltiana P. 342. 365. nec non Frid. Spanhremii Eleonchus
Coneroversiar. de Reliz. P. 86.
XXX. Sociniani sicuei pariter in ea PunE Pententia.
doctrinam de Peceato Originis rectae rarioni, e Scriptura Sacra
adversari, uti constac ex Joh. Volkeliilibr. V. de Vera R eli-
sione cap. XIIX. P. 547. 548. ita etiam Baprismum istum nullins
momenti esse censent, si quis in infantia bapeizatus sit more hodie inter
Christianos recexio; uE J. L. WV Olzogenius, Baro AustriacUS, ad
MaFO. XVI. 16. loquitur. Cacechismo quidem RacorienI
contormiter, utpote in quo cap. IV. non procul ab inicio
altericur. DaB Die unmundigen seinder zu Denen Ccremonien.
(quorlum etiam Baprismum referune.) niche gehoren: Denn
wir haben dason weder Beboth noch Crempel in S. Ochriffe: ju
Deme veiset vie Gache selber au8, Dah Gie Christum fur ibren
DEeren un Geelismacher niche ertennen Fonnen. Ad cundem
modum Valentinus smaleius in Retut. ThCI. W oIHganei
Franzii p. 310. Eriamsi eandem Christus praecepisset aqua bapiiza-
re: nimis tamen puerile esset, puerorum baptismi insticntionem
Christo adscrioere, cujus Evancelium ad solos eos, qui ad fidem (qua
est per auditum verbi Dei,) apei sunt, pertinet.
XZXI. Cui rei praxisiplorum socinianorum respon-
dec, aded, uc Autor sipistola de riea Andrea Wissoratii
gua

## Folio  -  — 799264644:0025
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000025.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
ouxe Bibliotheca Anti. Frinitariorum eA subjuncta, p. 225.
conqueratur, Socinianos Anabapcistarum. seu Novo. bapiizatorum
iiulum inde nactos esse, quod non, ut vulcomoris est, infantes, sed
adultos fideiq, capaces, sacro hoc rien initiarent: eos non aspergendo.
profundendove, sed secundum Domini mandatum, primitro aque EC-
elesiae praxm, ad sepultura eypum exprimendum baprisando seu
mergendo. Et in Vindiciis a Stanislao Lubienicio pro Uni-
cariorum in Polonia Religionis liberrate conseripeis P. 276.
CONELeNEUT, se bapcizacos, ut vecus formula habet, in nomen
mittentis Parris, venientis Filii, e restantis Paracleti. HIOC
pacto Georoius Schomannus in Teltamento ultimae lua vo-
luntatis, quod libro cirato Cubjunctum est, scribie, annô 1562.
15. Tanuarii in aurora narum sibi esse filium primogenitum Paulum,
qui baprizatus sit infans, se suisque adhue de vero baprismo ienoran-
tibus. AC VeTO anno 1564. Fan. 22. sole oreo nacam sibi esse filiam in
Xianz, quae non sit baptizata infans; quia ipse jam didicerat
 docebat, Padobaptismum esse humanum, non divinum, man-
darum. Addic: Anno 1572. altimo Aucusti se ataris 43. bapii-
Latum esse Chmielniciae in Cbristi nomine; nec non anno 1574. prio
ma Augusti matrem nxoris suae baptizaram esse Chmiclniciae. Vid.
libr. Cic. p. 194. 195. Interim tamen monct Scephranus Lu.
bienicius l. C. P. 268. in Nocisad Vindicias: Paprismum Cate-
chmmenorum, id est, in fide Christiana instientorum es Symbolum
Apostolicum proficentium, idque per torim corporis in aquam mer sa-
tionem, prout ipsi (Sociniani) faciunt, auctoritate Sacra Scri-
prura es Vereris Ecclesiae praxi à Puis confirmari: e Vnicarios fra-
eres (SocinianOS) in infancia baprizatos ad iterandum Baprismum
non cocere.
=XXXII. A Socinianis transcundum est ad arminia-
nostireRemonstrantes, qui licuci in intancibus nullum proprie
dictum peccarum agnoscune, Vid. Philipp. a Limbore Theol.
Chriltian. lib. V. Cap. LXIIZ. 5. 13. ica e sentenciam, qu’a
Raeuieur, primum Adami e Eva peccarum esse omnium poltero-
cum peccatum, omnesque in Adamo peceasse, es propterea mortis ac
condemnationis eterna reos esse factos, impugnare latagune. L. im-
borchdo

## Folio  -  — 799264644:0026
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000026.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
Borch. libr. III. Cap. HII. P. IIX. Hinc ee moriem dicunt non
habere ex Ce rationem paena proprie dictae in posteris adami: fieri
enim non posse, ut insontes proprer alterius peccatum puniantur,
sed esse eam naturalem tantum moriendi necessitatem ab Adamo
mortis paena punito in ipsos derivacam. Ibid. s. I. _ ZVI. Neque
enim posteros Adami obligatos fuisse ad supernaturale illud donum
imaginis dirinae habendum; quod jam Adamus amiserat. ibid.
5. V. Atque hinc de intantum Bapcisino censene, quamris ille
nuspiam a Christo, nec ab Apostolis sit praecepent, neque ullum eins
exemplum ex Scriptura Sacra proferri possit, unde indubitaio con-
sec, infantes ab Apostolis baptixatos fuisse, Ced hoc demum terrio
vel quario seculo introductum fuisse, licitum tamen cum esse, atque
pie ac decenter infantibus admnistrari posse, attamen necessum haud
esse, baptismum in infantibus designare (muleo minus actu ipso
Conterre) ablucionem (remistionem) peccatorum, Cqualia in
intancibus non inE,) mulco minus Adem in iisdem accen-
dere: non levi enim laborare absurditate, quod externa B apti
(mi ceremonia omnia peccata praecedentia corumque reatum deleat
et actu tollat, s ridiculum censeri debere, externam quandam
eeremoniam supernaturalem virturem (Adei habitum) es quidem
momento, in animo producere; polretamen cundem denotare ob-
ligationem ad vica sanctimoniam sine expressa denotatione ablurionis
peCCatI, UEuE FOrEO ejuS Signum (IC, quod cum re sirnata arctis.
simam habeat cornationem, dum baptismo testemur, nos peccatis
valedicere ee renunciare: licuti ex parre Dei possit denotare ob-
fignationem promissionis vita aeterna, sine expressa significatione remissio.
nis peccatorum; quae addulcis propria. Hlaec Limborctiius libr. III.
PheOl. Christ. CaP. III. 5, 20. ∞ libr. V. Cap. L XIIXC. S. II. 12.
ZZXIII. Ex dictis constat. nonnullos intoncibus ba-
peilmum rel prorlus negare, vel Ei iisdem collatus sIE, inMt.
lem repucare, vel salcem cum non conterri in ablucionem
de remiltionem peccatorum. Oux tamen sententiae omnes
ex Falsa hac tirpochesi Auune, quod homines communi mon
do nati non habeant peceatum, quod originale Colee vocari.
Qudd si ergd quis rel contra Veceres PelasianOS, rel con.
INa

## Folio  -  — 799264644:0027
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000027.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
era Anabaptistas, vel conera Socinianos, aut etiam Rei
monstrantes tueri velic: intantibus non solum conferendum
esse bapcismum, ed ec collatum ipsis in remissionem peccatorum
cedere; e vero ob ad verlariorum perrinaciam rost iE apzus
probatu nonnihil rideatur esse operosius, probacionem lico-
bit cransferre es I ucanauBarouor, quocum 10 eE apus cotiae:
reaE, atque ex eo vel ex natura lua, adeoque cE vrodiorus, vel
Si ouonorias e ex ad verlariorum concestione si arannus sequa-
cur. Frit itaq hoc uclana Baroueror probandum: Intances, imo
omnes polteros adami secundum naturam genitos, nasci cum
DeCCACO, Propter quod aeternae damnacionis reaEUS eOS PrO.
mat.
XLIIV. Non infeliciter autem hoc negorium su.
Scepturus elt, qui scripturae Sacra loca hue pertinentia le-
cundum sidei analogiam expenderit. Ouod si enim loca
oh. III. 3. 5. 6. 7. Eph. II. 3. 8. erolvancur, cacim nasectur hac
probandi ratio:
Duicunque ita nascitur caro de carne, h. c. peccator de
DECCnTOTO, uE nacurA H. C. ab origine lua sIC AliuS IXX
e damnacionis aecernae reus, ac propceren ad hanc eri.
tandam, Calucem aucem aeternam consequendam indin
Bec regeneratione ex aqua de spirieu, ille omninonacus
ra h. c. a prima Cui origine habee Deccatum e aropiar.
acqui Omnis homo ita nascitur caro de carne, H. O. Pec.
cator de peccatore, ut nacurâ h. c. ab origine lua (iE
Ailius irae, damnacionisque aeternae reus, ac proprerea ad
hanc ericandam, Calucem autem aeternam consequen.
dam indiset regeneratione ex aqua e spiritu.
E. Omnis homo natura h. c, d prima sui origine habetDeci
Catuum _ arouiar.
Major ex se est eridens, quia extra gratiae divinae ctacum
nihil hominem collocat, nili peccatum, nec aliud quicquam
 cuiDeus inaleatur, nili peceatum. Oudd sixicurD custio.
mixi

## Folio  -  — 799264644:0028
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000028.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
mini iracus est, eidem propter peccatum indignatur. Mino.
eis partes lingulas Scripeura Sacra cridenter contirmat. Et
quidem de univerlalitate ejus saltem hoc teltatur, quod le-
cundum Scripeuras nemo ex peccetorum ordine eximatur,
praeterquam Christus. Ilic enim cum non ex libidine carnis, neqe
ex libidine viri, Ced ex Spiritu Sancto lic genitus: Quod enim in ea
(Maria) genitum est, ex Spiritu Sancto est, es quod ex ea narum elt san-
ctum, vocatur (revera CA) Filius DEL. JOh. I. 13. Match. I. 20. L.UC. I.
35. UInde e pius, innocens, impollutus. Secrecatus a peccatoribus
appellatur FIcbr. VII. 27. Porro probacio Minoris latet in ver-
bis Serracoris Joh. III. 6. Ouod genitum est ex carne, caro est:
es quod cenirum est ex Spiritu, siritus est. Eph. II. 3. Natura
eramus filii ira, sienti es reliqui. ROm. Z I. 33. C onCIusit D FYS
omnes eis dveidcar, in contumaciam, ut omnium misereretur.
Clcerius probatur Minor quoad reliquam sui partem ex Joh.
TII. 3. Amen, amen, dico ribi, nisi quis fuerit cenitus denno, non
porest videre reenum DEI. EC V. 5. Amen, amen, dico tibi, nist
quis fuerit cenieus ex aqua  Spiritu, non potest introire in re-
enum DEL. EF N. 7. Ne mireris, me dixisse ribi: oportet vos
rieni denuo.
XZZV. Atque ita rd asanauBarouevor _ quaestio mi-
nus principalis directe de sansnos fuic probaca. Ouo ipsd e.
eiam sEvrodéoras, imo et si ovononas quaeltio principalis (ad
EE aexnS) hoc nala ucta amt adhibito syllogismo adversario est
contirmata. Idem ussana Barouror etiam ex 00 scntincos prO.
bari potelt, quod ee peccarum, et hujus poena, nempe mors,
pertranssisse dicatur in mundum, inque omnes homines, etiam in eos,
qui non pecearunt ad similicudinem transpressionis Adam, R. C. In
iNFantOS. ROm. V. 12. 14. Ouod per unius hominis inobedion-
eiam peccarores constituri sint multi (h. C. OmnOs,) uE per unius
obedientiam iusti constituerentur mulri (R. C. Omnes.) ibid. V. 19.
Duod omnes peccarint (verbo actiro non solum actum, sed de
habicum, ac quod per modum habiciis Colo habet, deno-
CanCO,) ac desticuantur eloria DEI. R Om. III. 23. AE vero hoc
iptum ex inchiruro ascrunon elt praetenris necoriio
V

## Folio  -  — 799264644:0029
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000029.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 48 lines, status machine
51
On
pist
e
vos
O.
1051
in
essa
i1
de
0.
0c
11
XXXVI. Iucerim non inconsultum ducimusmonere,
adhuc alio modo nala actuaner ad verlarios, intantibus bapei-
imum denegances, polloconttringi. Scilicer ciun res in hanc
quaeltionem delata lic: omnem hominem nasei cum peccato, quod
est orioinis peccatum; ec vero haec univerlatis conclusio.
qua simul aftirmans est, adhue probotu nonnihil videatur
difficilior: sicuti e Aristoceles L. PrIOF. ZXVI. 5. 3. agnoseie,
univer (ale atcriburum difficillime adstrui. facillime autem everii
posse; contra autem ad confirmandum faciliora esse Cntnuala parti
cularia: quia e in pluribus fiouris, es per plures modos consirman-
tur, quam universalia; licebie cum adverlario pacilei, ut
univertalem hanc conclutionem, tanquam probatam, aeno-
Ccere relit, si quod de subjecto universalicer fuerat praedi-
cacum, vel uni (alcem singulari inesse octensum fuerit.
Duod E accopcet advertarius, licebit ei Davidis, hominis il.
lius DEs. II. Paral. IIL. 14. viri secundum cor e voluntatem
Domini I. Sam. XIII. 14. ACtor. ZIII. 22. exemplum prOPO.
nere, b. m.
duicunque in peccato fuit concextus, ei naturd e ab or-
cu adharet peccarum.
acqui David in DECCATO FUIE CONCCDEUS.
F. Daridi natura _ ab orcu adhaeret peccatum.
Minor constat ex Psalm. C.I. 7. ubi David coram Deo hanc
edic contectionem: Fccc: in iniquitatibus conceptus sum, e in
peccato calefacta est de me maier mea. Conclusio hxc sinoula-
ris eA ectanaeuBarburor, attamen remorius, si ouonorias autem
Faciens ad pclanaBarouoro proximioris, quod est universalis
haec altertio: O. homo cum peccaro nascirur; live: Omni homini
natura es ab orru suo adharet peccatum; ultimo autem ad quae-
cionis principalis contirmationem. Etenim ro urlanaMBaroUE.
ror conclusioni principali proximius secundum pactum ini-
cum per Inductionem imperfectam ad modum Syllogilmi
Exemplaris Formandam ex lingulari illa h. m. seguieur:
Daridi

## Folio  -  — 799264644:0030
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000030.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
Davidi natura _t ab ortu Cuo adhaeret peccatum.
David est homo.
E. Omini homini nacurd de ab ortu suo adtaret Decca.
tum.
2XXVII. ACquo ita poceE, guomodo in contro-
vertia de Paedobapeismo Syllorilmo nala uctannter contra ad-
verlarium convenienter uci liceat. Simul etiam apparuit.
qua rarione quaeltionis universalis probationem in quaectio.
nem vel parcicularem, vel lingularem cransterre liceat. Cu.
jus rei aliud exemplum ex Rom. IV. non inucilitor huc eranS-
feretur. Scilicet cap. praeced. III. hoc eserne ApOltoluS, UE
oltenderee, neminum hominum apud Deum justiticari aue a-
Dud eundem pecentorum remiltionem impetrare per legis
opera. led omnes cum Deo in graciam redeuntes. sive su
dxei snE, Sive Craeci, ex Hdo (Ex viscuS, AVO, Su aisecS)
jultiticari, acque adco sidem in ordine ad justitcationem
causx impulsira. ceu Bellarminus quoque libr. l. de JustiA.
cac. cap. L. agnolcere copitur, quamvis non princivalis, (ed
pocius minus principalis, rationem hrabero. Vid. Rom. III.
20. 28. Ilujus vero quaeltionis ulceriorem probationem sequ.
cap. IV. in hanc linsularem: Abraham justificatus est fide cio
era legis OperaZ nala pictennLir ETANSFOrE: Idque propterea,
quia quae elt racio justificacionis in uno, eadem quoque in
reliquis omnibus est sucura. Oua ixodens vel simpliciter, vel
se ouenorias assumta Fundtata est in loco ActOr. XV. II. C onF.
ROm. IV. 23. 24, 25.
ZXZIIS. Rorahamum vero ex Ede jultiticatum esse,
non una ratione contrrmat Apoltolus Kom. IV. incer alia ita
APSUMENEaTUS:
Duicunque non ex opcribus justiticatur, ille justifica.
tur ex Adc.
Acqui Abraham non fuie jultiAicacus ex operibus.
E. Abratam justificatus Fuit ex Adc.
Major ex duplicis pacti a Deo cum hominibus initi rationo

## Folio  -  — 799264644:0031
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000031.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
10
est manifecta: siquidem pacti legalis ratio exactam legis im
pletionem requirit, paccum aucem lvangelicum Eidem in me.
ricum Christi reponendam exigit. IInde adcd licee propter
nominis apud Jndaos reverentiam fides ( lex vocetur, Ceu ad
I. C. Theophrlactus loquitur, quando tamen de egusa justis.
cationis impullira ex parte hominum Termo elt, opera lcois
Edei ica opponuntur, uc licuti hoc pacto medium non admit.
cune, ita etiam unum horum mediorum alcorum sufticienter
excludat. Pugnam; aic Chrrloctomus, inter fidem es opera in-
stiruic ADOltoluS, luctamque universam circa justum hic sistit. Mi-
norem aucems Apoctolus Hom. IV. F. 2. ica ContrmAE: Ouid
isicur dicemus, Abrahamum parrem nostrum adeptum esse jucti-
tiam secundum carnem? A. C. uC Apocolus sc iplum exponit,
e Theodorecus agnoleie, ex operibus legis? Nam si Abra-
ham ex operibus justisicarus fuit, habet quod elorierur, coram homini-
bus quidem, sive in prasenti judicio, ue Ambrohus loquitur,
ast non coram DEO, urpoce apud quem julticia ip(i PTOPECK
mericum Christi ex gracia elt impurata. Unde oritur Pro.
Syllosimus ad Minorem:
Duicunque instificatur ex oporibus legis, non habet elon
riam apud Deum.
Atqui Abrahiam habet eloriam apud Deum.
E. Abraham non est jultiticacus ex operibus legis.
Minor inde constat, quia justicia Abrahamo ex graria fuie
imputata, ita quidem uc amicus DEY II. ParaI. XX. 7. FCa. XLI.
8. sacob. II. 23. Ec pater credentium, cui in Pemine (UO GentOS
in haereditatem sinEdata, vocacUS FuIC. ROM. IV. 13. FLCbT. l. 2.
XXXIX. PorrO vclenapBaroueror illud: Abrahamum side
esse iustificarum: Apoctolus Scripturae Sacra teltimonio con
firmat. Etenim Rom. IV, 3. allegat verba ex GeHeL. XV. 6.
Ouid enim Scriptura dicit: Credidit Abraham Deo, quod in se.
mine (00 h. C. Messin benedictionem consecuturi sine omnes
En illum credences; e impurarum est ei proinstiria, idque Cx
gracia; sire abrahamo credenci, nihil aurem operibus luis
MOrenti

## Folio  -  — 799264644:0032
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000032.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
merenti Ades in remistionem peccacorum est impurata; Cre,
merica e julticia Melsiae Ede apprehensa Abrahamo cale quid
operibus luis non promerenti proprer tidem ita Fuerune im-
Ducaca, ac si ab iplo essene peaestica. ConF. 6al. III. 6. Ja.
c0b. lI. 23.
XL. Pergit ApoctoluS V. 4. 5. in contirmacione ictius
quaectionis h. m.
Cuicunque merces (rita aecerna primum in Ipe, dein-
cepsin re) ex gratia obrinsic, is mercedem illam
non luis operibus, Ccd Adei debec accepram ferre.
Aequi abrahamo merces (vica aecerna, primum in IpC.
deinceps inre) obcisie ex gracia.
F. Abrahamus mercedem illam non luis operibus, sed
Adei acceptam referre debet.
Majorem secundum oppositionem sidei et operum his verbis
Proponie ABOcOluS . 4. e 5. Arqui ei, qui operatur, mer-
ces non imputatur ex gratia. Sed ex debito. Fi vero, qui non ope-
racur, sed credit in eum, qui justificat impium, imputarur fides
sua pro insticia. Minorem ex Mose GeneI. XV. 6. contirma-
cum, ubi dicitur: Credidit Abraham DFO, es imputatum est ei
pro justicia; ulcerius celtimonio Davidis roborat ex Plalm.
n2
S.LXII. 1. Quippe qui eum (qualis Abraham erac) beacumprae.
dicac. cui Deus justiciam impestat absque operibus. H. 6. GIVC: cni
remittis iniguirates es resit (i1DD eA superne aliquid imponendo
ciperire, ne conspiciatur,) peccaca. Ouid autem est, DErML
Hecere, nec videro peceata, quam non punire? inquie augulti-
nUS. Acque ita eanquam ionstrauirta Apoltolus indifferenter
accipie haec loquendi genera: Impurari fidem ad justiciam;
insticiam sine operibus imputari. Iem non imputare peccata, te
gere pecbata, remittere peccata.
XLI. Scd d hoc obserrandum. Judaeos circ uncisio-
ni, tanquam operi prae ceteris insieniori, et longe lanetiori
dultiticacionem cribuisse, candemque ob cousam eleudo. A.
poltolos cundem deinceps ursiAE. ActOr. XV, 2. 5. AC vero
indicat

## Folio  -  — 799264644:0033
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000033.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
trivieae Apoltolus. Abrahamum etiam ance susceptam cir-
cumcisionem, imo e ance legem Polennicer promuloatam
fuisse justiticarum; ideoque jultiticationem ipsius non tuissa
ex lego, auc ex operibus legis, sed ex Fidc. Vid. Rom. IV. 9. 10.
1I. Imo persic docere: licuri promissio haecedicaris mundi
Abrahiamo ec semini ejus por legem non obrigie, sed porius
per tidem; ica ec julticiam eidem non per legem, led pocius
per Ademerenisse Rom. VI. 13, 16.17. 9uod aurem illa promissio
eejullicia non ex lege tuerie, inde probue, quia alias fucurum
CNeC, ut fides redderetur vana. e promissio irrita. Rom. IV. 14.
e Porro lex potius iram operetur, homines coram judicio
Dei acculanco, iraque dirina ac maledictionis reos este
conrincendo. Ex side isitur est haeredicas, ita ur SIE per cratiam,
non aurem ex operum mericis. Vid. Cornel. Martin. de Ana-
Iysi Formae Cap. ZII.
XLII. Acque ita apparet, qua racione Apostolus quae.
cionis univertalis, cujus probacionem lusceperac, contrmacio.
nem inuelanaeuBaroueror Cingulare vel sanlinois. Vel nala ro à duralor
demonstrandum erans Ferar. Simmilo quid animadvercitur in di-
scepeatione a Christo Serracore de mortuorum resurrectione
cum Sadducaeis insticura. MaEch. XXII. 23---27. LUC. XX.
27-..40. Non solum aucem Chrictus Sadducaorum dubita-
tioni lacis fecie, sed _ mortuorum resurrectionem conera eOS
adsruxit. Status igitur controversix orae de mortuorum re-
surrectione, Mcch. XXII. 31. quam Sadducai negabant. ConF.
ActOr. XXIII. 8. Cum enim Anticonus sochaus justi, ex
Synagoga magnaulcimi, discipulus locta sux alumnis solicus
fuisset inculeare: DEO decere ministrari non servorum instar.
qui ca condirione Domino ministrent suo; ut mercedem recipiant;
sed potins absque omni recipiendi mercedem conditione propier DE.d
reverenciam, qua nobis incumbat; discipuli hujus Ancigont
Zadock de Baishos maxistri sui sencentiam eo aCCepCrUHE, 2C
s nulla prorus non cancum hujus seculi, sed noc futuri da-
retur merces. IInde ulcerius intulerune: Spiricum hominis
post moriem ejus non amplius superesse. Ec deinceps resurrectio-
nem

## Folio  -  — 799264644:0034
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000034.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
nem moreuorum negarunt: quod si enim ne pnsthanequidem vi.
eam recribucio aliqua cst Eperanda, nullius usis fuerie re-
Currectio mortuorum. Iea illi errore lemet admissed in plu.
reS (UHE I3P(II
L.III. Ouam maxime vero ex Moso probationem
suam Dominus haurire voluie, quod Sadducai quinque tan-
rum libros Lezis recipiant. Prophetarum vaticinia respntant; UE ex
Origene ec Hlierourmo in Macch. X.LII. loquitur Ilidorus Hli-
spalensis lib. IIL. Origin. Cap. IV. In quam sencenciam allegare
quogse CBlent solephrum libr. ZII. X. Ancigq. Cap. II. No quicquam
praeter Lecem servandum existimant Saddueaei. Vam de sapion-
tia cum meestris disceptare ad virentem reputant. Ouamvis ex
Polephi verbis id pocius intelligatur, Sadducaos non quidem
Prophetas de Ilagioorapha rejecisse, accamen Legi divina ipa
adco cenacicerinhalise, ut rarporapascerus sevlepcoon ei non x
quarine, neqi cum luis aemulis ee ad versariis. Pharilaeis, aeque
eas receperint, ex populo obcrulerint. Vid. Jolcphuslib. XTII.
Antigq. cap. XII L. Rectiusitaque dicetur, quum Sadducaie
Mose contraresurrectionem insurgerent, visum fuisse Servatori, similiter
eMose resurrectionem consirmare; acq; ita Timul cum voluisse horum
adversariorum suorum arrocantiam recundere, atque adéo hoc
ipsum restimonium adduxisse. Iea nos docet B. Georpius C alix.
cus Tract. Immorcalitace animae d Relurrectione Carnis Cap.
Y, D. 35.
XLIV. Provocat vero servator ad verba Dei, quae
ex rubo ad Mosen asurpavit, Fxod. III. 6. De resurrectione
vero mortnorum, (IYC, quod mortui suscirandi sint, nonne lesistis
in libro MTosis, quomodo in rubo ei e vebis locutus sit Dominus.
dicens: Feo sum DEVS Abrabam,  DEVS HaaC, es DEIIS
Facob. Non est antem DEIIS morrHOrAM DEFS. sed viventium:
omnes enim vivunt ci. Luc. X. 37. 38. UIc aucem oltendatur,
quomodo mortuorum relurrectio ex his verbis probetur.
racio habenda est verbi SIIM. Non enim dicie Dominus;
EgO ER AML DEns Abrahami: e sed potiuS: FeOSVM DEM
Abrahami: exc. non solum ad signitieandam acernitatem DF.l
nullo

## Folio  -  — 799264644:0035
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000035.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 42 lines, status machine
et
10c
12
ne
u
nuIIa cemporis differentia mensurandam, Vid. Jot. IIX. 54.
vorum etiam ad delignandam uraptr horum lanctorum Patrum
racione partis luipocioris. Bene Chry PostomusHTomil. LXZI0
in MaEThaUM: Non dixit DEnS: ER LAL: sed: SUML, eorum
Scilicet DEns, qui SIINT, es vivunt. EF Harmo in cundem
IOcuM: Non dixit: EOO FIII DEns Sbraham, Dens Haac es
DEns FacOB; Sed: ego SuM; ostendens animam non simul cum
corporibus, ut Sadducai pucabant, interiisse, sed vivere es esse
Unde  subditur: Non est DEus morinorum, sed viventium. Il
lorum autem DEus esse non posset, si non subsisterent.
ACV. Ulrorius expendendum eHt, qua ratione DOuS
se oDDellarit DEum sbrahami. Sciendum autem el, quando
Von: DFIIS; ponitur cum casu possessivo, eam nocare evepz Erur, prorecto-
rem, tucorem. dominum; ceu obserravie Sleroerus ad MaTC.
XII. ex allegationo Joh. Schilceri deSyIlo5. ex hypoch. Cap. III.
S. VI. Sicuci de Philippus Molanchcon P’art. III. Oper. P. 536.
inquit: Dicere, quod DEus sit DEns aliguorum, (viventiumi)
est dicere, quod curet, quod benefaciat, quod servet eos, quorum
se nominat Deum: sicut in primo praecepio dicit DEns: Foo sum
Dominus DEus tuns; id est, le curans, exandiens, invans, ser-
vans. Inde incellisitur, cur Serracor dicac. DEum non esse
DFum morinorum B. C. ex Sadducaorum hxpochesi, eorum,
qui rica secedences ad cum modum intereane, ut prorlus in
nihilum abeane, neque amplius dirinx pocentia subjaceants
sed pocius sicuri nunc non lunc aliquid, ita nec aliquando
line Fucuri aue unquam este poitinc. Alias Apoltolus Rom. ZIV.
9. dicie, Christum es morinis es viventibus dominari; led is per
morenos non incellisit eos, qui omni ex purt: interierune,
Ted eos, qui quoad pocistimam sui parcem adhue supertunt, de
voci Del aliquando parebune, in vicam suo temporeredicuri.
Erit itaq; DEus vivorum D ErS, ita ue illi, quorum eMtD Ens, Talrem
quodd meliorem sui partem sine superltites, acque ei vivant,
quigiaded ejus potentia subjacent, ut proipsius beneplacito in
ricam rerocari pollint. Circa quem locum nocanda lune ver.
ba Maldonati Comm. ad Hatch. XXII. V. 32. Cum Christus ad
aidit: omnes enim virunc ei; tancum rationem reddere voluiti
EM

## Folio  -  — 799264644:0036
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000036.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
cur abraham, isaac e facob, qui mortui erant, riventes ap.
pellasset, quia nimirum omnes non solum, qui corpore vivunt. sed
etiam qui mortui sunt. Deu vionne: non tancum quia eorum animae
vivune, sed etiam quia efficere Deus pocest, ut in sua corvora rever-
eantur, es eo modo vivant, quo ante vivebant: sicurt cap. IX. 24.
dixit: Non est mortua puella. Ccd dormic; vel nobis morrui
sunt, sed DEO vivunt, quia nos sola videmus corpora: corpora
autem moriua sunt; anima vero vivune.
ZLVI. Ouibus ica praemissis licebic vim argumenti.
quo Dominus concra Sadducxeos utus est, profundius inspi-
cere. limul eciam cujusmodi sic arsumencacio, et quid con-
eludae, incelligere. Erir aucem calis syllogismus:
DUOTUMCUNqUe DEUS eA DETIS, illi non quond o
mnia morcui sune de interierune, led virune
Dco. ac quoad meliorem Calcem sui parcem TunE
superstitos.
Abratiam. ICaac e Jacob Tune illi, quorum DEEIS CA
DELS.
F. Abratiam, IBaaC _ sacob non quoad omnia mor-
cui Tune _ incerierane, Ped virune DFO, ac 9uo
ad meliorem sui parcem Cune superstites.
Major in his Serracoris rerbis habCEuE: DEUS non est DEUS
morruorum, sed viventium. Hatch. XXII. 32. Mivorem aucem
ipsius DEI Exod. III. 6. a Molo consignata, a Christo aurem
Matth. X LII. 31. repecita, verba constituunt.
ZLVII. Sciendum aucem est, servacorem non directe
inferre conclusionem principalem. sive rd cE acyns, sed hoc
iolum in quaestionem minus principalem per quandam pctau
anfer transterre. Duplex aucem est uclanapBarbueror, 2 quo
principalis quaestionis contra sadducaos lulcipienda probacio
Dender: unum proximius, alcerum remotius. Ec quidem.
Conclusioni demonstrandae proximius pclana Baroueror elthOc:
Omnem animam racionalem post moriem hominis esse supersticem
Ero animam racionalem esle immorcalem, nequo und eum
COFPONE

## Folio  -  — 799264644:0037
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000037.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 46 lines, status machine
C
ret
10c
1) a
10
ocio
CM
OC.
AM
DOrE
corpore interire. Remotius autem jlaenauBarburor Fuit hoc.
Abraham, Isauc, e Jacob vivune: FC (i virune, vel ratione cor-
poris rirune, vel racione animae: nonaurem vivunt aue su-
perltices lune ratione corporis, quippe quod dudum, cciam
tunc, cum DEUS hanc gracia promissionem taceret, in
principia Cua erae relolucum; E. rationo animae vi vunE; (I
re quod idem clt: animae eorum lune superctices vicam in-
cellectualem riventes. Ex hocbeneticio inductionis, quam.
ris hactenus imperfectae, vel etiam secundum rationem ar
Dumentacionis exemplaris, sequitur pclaenapBarbusror quaestioni
principali preximius, nempe hoc: O. anima racionalis est im-
morcalis es post hominis morrem superstes. Oua ipsa C Onclusio
unirerlalis quidem ex singularibus praemissis in certia figura
secundum Consequentium macerialem semlincis Buie, conse.
quencia tamen ilta sic lacis ralida est: quandoquidem omni
um animarum racione iltius praedicaci eadem est ratio. Px
hac vero sccundum proprium Sadducaeorum inodeo contra
ip(os rd sE apxns probacum erat.
ZLIIK. Unde adeo non Colum Servacor icerum iteo
xumq: Pocerat dicere, Sadducaeos multum errare; Morc. ZII. 27.
verum etiam hoc poctoiplIs os adeo obturabat, ue rurba haec
audiens perenlsafverit ob doctrinam ejus: Maech. Z. X II. 33. 34. quidam
etiam ex scribis (qui procul dubio sectae PharilaeOrum ErABE
ddieri,) doctrina etticaciam collaudarine, d respondentes di-
aerint: Magister, bene dixisti: reliqui vero non fuerint ausi, quica
quam amplius cum interrogare. L.uC. XR. 38. 39. Ecenim Saddur
cai, et Oricenes. Fhierongmus, es Auror imperfecti Operis annon
tarunt, propterea futuram negabant resurrectionem, quod animas
immortales esse non crederent, idque ex Actis Apostolorum capo
XXIII. 8. perspionum est. Iraque probata restimonio noco anima-
rum immorealitare es resurrectio illis probabatur. Adde quod
olim non solum inter Fudaos. sed inter omnes etiam fere Philoso-
phos ha duae quastiones, altera de immorialicare animarum, altera
de corporum resurrectione, adio copulaca ingataque fuerini, ut pro
una eademque haberentur. Liaque videmur Auvorem secundi libro
24664

## Folio  -  — 799264644:0038
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000038.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
Maccabaorum Cap. XII. +3. ex animarum immorialitale resurrectio
nem probare, idemq in l. Epist. ad Corinth. toto cap. XV. facit D.
Paulus, ubi omnia fere argumenta, quibus resurrectionem probati
tancum ad probandam animarum immorcalicatem valent; sed quia
nemo resurrectionem necabat, nisi qui animas credebat exiinevi
eadem arcumenta resurrectionem provant.
Comm. in MateR. XXLII. 32.
Iea Maldonacus
XL IXL. Acquo ita constat, cujusmodi argumento.
rum genere Serrator contra Sadducaas in demonstranda
mortuorum resurrectione Fuerie usuS. Maldonatus lo c. dE C0.
dem Bejudicae, voluisse Christum non omnino necessarium. (’En rur
exicor ni arae rraicor procedens) sed tanium probabile (’en rir ers oEcor
quae limul concessa supponerentur, hauctum) argumentum afferrei
qod idipsum ad coareuendos Sadducaeos sacis esset. L. X noltratibus de
aroumentationchac Serratoris vidori poecst Cornelius Martini
Libr. de Analr(iFormae cap. V I. P. 102. Teg9. ubi incer alia dicier
Serratorem Sadducais solidissime es respondisse es eos consutasse.
Add. Scahlius NOEE. C Animadvers. in Compend. Dialeet.
B. FTorneji ad lib. III. Cap. IIX. P. 240. Joh. SchitrerusDiRexE.
de Syllosimis ex trpochesi cap. III. 5. VI. nec non Philipous
Zeisoldus, qui peculiari Distercatione, Logica sacrae (quam
Vocac,) subjuneta, Discursum serracoris de mortuorum re.
Currectione insticutum expendit.
L. Lucem haec omnia capiene ex erudicissimis B.
Cerhardi Ticii. Pheologi celoberrimi, Annocacionibus, qui-
bus nonnulla loca Scripcura in Compendio Theologix Hur.
ceri allegata illustravit. Ita aurem ille ad verba Macch. Z=II.
23. in LOCOZXIK. OuxeA. VI. allegata fuie commentacus:
Onastione sexta allexarur ab Fluctero locus DHatcB. XXII. 23. DCuS
elt Deus Abraham, DEus IIaaC, S DEuS Jacob. Non eA
aucem DEus mortuorum, sed viventium. Autox ex hoc 10c0
Catis recte probat animarum oxaeEu postearum a corpore solutionem.
Ceterum ipse Dominus verbis his Mosaicis resuscicationem mortuon
rum futuram etiam confirmarum ivit; ut in capire Marthaei citato
videre licebit. Marrinus Becanus Fesuica Opusculorum Theoloet
corum FomdV. Apoloxia pro Fudice Controversiarum cap. II. Argu
Mento

## Folio  -  — 799264644:0039
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000039.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
ui
e
E
erre
Ciei
asse.
ect.
Pert.
vam
IrIH.
Citato
coloxt
Argu.
Benio
15
s
de
C loco
DBCM.
monis L. P. 317 exaritas Lutheranos, quod argumentum hoc
Servatoris Folt cor interpretum sublidia non potuerine ad For.
mam (yllogilticam redisere, cum in Colloquio Durlacenti
ab iplis id poltuiatum esset. Et pecichane Conclutionem: Frei
Morini resareent; incerri a nobis in forma (yllosiltica. Cete-
rum quod Becanus à Lutheranis petie, es quod eos non potuisse in
eo Colloquio praestare, ait, hoc nos ab ipso aut ejus successoribus vi-
eissim postulamus, ut ipsi illi pro suo macistrali acumine, si possint,
praestent, nempe e verbis servatoris nobis in torma CyIlosictica
inferant, e proxime quidem atque immediace (nam hoc vidceur
Becanus Poltulare,) inferant hanc conclusionem: Ergo Mortui
relurgent. Si quis Fesuitarum id prastare valebit, age, faciat
periculum, atque ubi prastiterit, erit nobis magnus Apollo. Ni-
mirum remoti ludibrio es remoro omni joco, si serio dicendum, quod
res est, intentio Servaroris non fuit, proxime es immediaie inferre
everbis ex Mose cicaris ipsam resurrectionem morcuorum, sed a
liud quid, quo probato ipse noverat de resarrectione morruorum
Saddubaos non magnopere amplius fore tergiversaturos. Etenim
negabant illi homines utrumque hoc. e, quod antma corporibus e
pressa superstices essent,  quod illa corporibus pristinis aliquando
reduniendae, alque ita mortui olim essent resuscitandi. Christus ita
que priorem sencentiam de animarum vus upEss proxime es immediaie
probavit, posteriorem autem consequenter tantum e indirecte, in
quancum noverat, Sadducaos priorem hypochesin ideo necare, ue
tanio facilius ipsam animarum cum corporibus redunitionem possent
necare. Aeque probata animarum v apea circa earum redunicio-
nem cum pristinis corporibus non admodum difficiles porro fucuros
Aroumentum interim Servatoris in forma, si quis sane requiret, hoc
ipsum est:
Ouorumeunque DEUS est DEUIS, illi non sunt morini, sed
vivunt.
Abrabami, Isaaci, e Facobi DEUIS est DEUIS.
E. Abraham, Isaac, es Facob non sunt morini, sed vivunt.
b berte quoad corpus; Erso quoad animam. HIxec Ticius o ua
29 el 5,

## Folio  -  — 799264644:0040
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000040.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 34 lines, status machine
egoirns, qui hanc in rem videri quoque cupit Dn. Scablii Noi
tas in Compend. Dialect. B. FCorneji libr. III. cap. IIX. in fine.
LI. Sufticiane haec de Syllogilmo nala acsoanter, cu.
jus Rructura ita se habet, uE ro uclanauBarocror CO tine ScinINcoS
Drobet ut, hocprobato iplum quoq: rd E aspus vel cE vrodiscus,
Vel EE ouonoxas AVC Sia ovrdn ouixornuens contirmatum esto
cenleacur. Sciendum camen est, quando ro EE apzns DONZ
enunciatione. sire conclutione, quae uccunque probaca fuiti
vel ex se non sequitur, vel alcer, quo cum agimus. id iptum
Are expressâ, liro cacica conventione inita inde secucurum
non agnolcit. Syllogismum hujusmodi non esse rpos Id usta-
RauBaroueror. Unde quando Dialocticus Incerrogans Conclu-
sioni abs (e illaca consectarium annectie, quod revera inde
non sequitur. et postmodum Respondentem urgee, ue ad
obiecti Syllopilmi praemissas relpondeac, non tam (ylloriimo
aaa uctanntm ucicur, quam stracaremate quodam adhibito
eodem uri ridetur. Fcenim Consequens illud Conclusioni
illata annexum neque ex se ad Conclusionem illam sequieur,
neque ex conventione aliqua sive cacica, Cive exprecta cum
Respondente inica. Undo adeo Respondencis est Conclu-
tionis quoque rationem habere, ne praecerica eadem alceram
pramilsarum per imprudenciam negee, cum totus Syllogi
imus, confectaridillo remoto, recte sele habere portiE.
LII. B. Keslerus in Mechodo dispurandi Part. Speciali
P. 179. 183. idem monet, ec exempla quaedam aHert. EEO.
nim siquis ita collisat:
Cibus Spiritualis ore Adei accipitur.
Corpus Christi est cibus spiricualis.
E. Corpus Chrilti ore hdei accipitur; ac propterea non
accipitur ore corporis.
sem. Ubi eA corpus Domini, ibi de Panguis ejus adest.
Atqui in Sacra Caena und cum pano consecrato adest
corpus Domini.
 

## Folio  -  — 799264644:0041
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000041.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 54 lines, status machine
s
cd
m
de
ad
n0
Itd
ni
UC,
um
1
aI
si
1al1
etC.
101
lo
ll
E. In Sacra Ccena una cum pane conseerato adest quon
que lansuis Domini; ee per consequens non opus
est, ue ille Domini languis laicis de Clericis non
conficientibus cum conscerato vino seorim ex
tribeatur.
meleium facie alsus alicujus exemplis
Dui in Chrictum credie, credie, Chrictum esse verum
Deum.
Dui Mosi credie, credit in Christum3 imo mysterium
Prinitatis admicuit.
C. Oui Mosi credie. Chrictum verum esso Dcum crediti
imo Trinicatis mysterium admietit. Fit per con-
sequens mysterium hoc in Mole clare ec distincte
EAt PTODOCEUM.
Duicunqs Tuncores Chricti, proiis Christus ekmoreunsd
Electi Puncores Chricti.
E. Pro electis Christus eMt mortuus; atque ita pro repron
bis non est morcuus. Vid. W endolin. Theolo
Christ. lib. L. Cap. ZVII. D. M. 287.
LIII. Monetromen idem Reslerus, viciumnon esse in
conclusione illata. sed pociis in eo, quod conclusioni alix
quod consectarium, ad illatam conclusionem non lequensi
annectatur. Undemonee, in hoccasu Respondentem debere ne-
hare, conclusionis mantissam recte adjectam: ab petere novum Syl.
logismum fieri ex conclusione e ejus consequente: tum enim mai
nifestius virium se ostender. Circa primum isitur exemplumobu
Pervat, additionem confectarii alere tallaciam oppolitorum,
cum acceptio, qua orecorporis tic, accepcionem, quae ticper A.
dem, non excludat. In altero exemplo a praesenciaad modum
aecipiendimale aic collectionem insticui. Sicuti etiam confecta
rium certio (yIlogimo subjunetum fallaciam a dicto simplici-
ter ad dictum secundum quid alic; prour a B. Ceoreio Ca.
dixto in Apolopia contra  olerum lic. CC. Fac. b. monstra.
cum esse docet. Ouari eriam Sylloxilmi consectarium adeonu
clusionem
TCr.

## Folio  -  — 799264644:0042
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000042.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 37 lines, status machine
clotionem comparatum prodit fallaciam oppositorum: P.
quidem quamris electis meritum Christi racione applica-
tionis, quae sic per tidem, necnon iccundum roluneacem.
DEI consequentem, in lalucem cedao, ratione acquisicionis
camen e ex incencione Chrilli secundum roluntatem ejus
oncccedencem idem illud reprobis quoque est oblatum, quam.
vis illi hanc geaciam repudiene, eademque le indignos cut-
Da lua reddant. Cont. Andreas Priicknerus de Method.
Dispuc. Part. I. Tract. II. Sect. II. MembF. l. B. 29, 30, 31. 320
P. 219, 220.
AE et
 CIV. Non igitur sc Syllosimus es utanasBavoVevON.
niE quando IocE asxs ad conclusionem santnais illatam vel ex
aliqua hypochesi sequitur, vel ex cacira, aut expressa conven.
tione tanquam lesicime sequons ab co, quocum agimus, ad.
miecitur. Oud pacto facile patet, quid incer uclanntw, e
ararazur incerht. Econim ideo infertur rd pelanaMBarEVCvoN
tanquam conclulio minuis principalis, ut ex e0 rd ce aexns
alcorius inferatur, licet alia ratione, quam qua lecundum.
primam syllogismorum virtucem II. Prior. L. indicatam pra.
cer ro oprepesua, quod Syllogismus actu infore, alia rosiouala
vel ad conclusionem, illatum, vel ad pexmissas sequencia
deducuntur; at vero Aravoyn est, quando in SyllosismoMis
nor obseura eAt, licet non omminoignocior conclusione, QuE
pauciora media ad lui probationem requirie, quam ipta con-
clusio, ac proinde a conclusionis cognitione ad Mtinoris pro-
policionis probacionem dilabimur, aue cd nos deduci paci.
mur. Vid. ArisEoc. II. Prior. XXV. II. TOP. V.
LV. Sed nec praecermittenda est comparatio SyIlo,
silmi mecalopriei cum ea Syllogilmorum specie, quae sta
ro astvao concludie. Sunt enim nonnulla. in quitus con-
veniune. Cunt de in quibus discrepant. Ec quidem Syllosi
imus ad impossibile ducens cum Srllosismo mecalepeico in
eo convenit, quod non Colum ucerque lic iE irodinncos, re-
rum etiam in eo, quod utriusque generis syllagismus imme
diaco non intorat conclulionem princivalem. sed aliam aliu
gua

## Folio  -  — 799264644:0043
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000043.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 62 lines, status machine
n
1.
Od.
11
en.
24.
d
1EYOV
X1
M
a
uala
ncia
Ma
On.
deo.
ex
DUC
aci
vllo
68
In.
Con.
Ye.
nme
all
GuAM
quat, de quidem vel ex se, vel salcem ex opinione alcerius
veram, ad quam camen principalis quaestio es irodionos sequa-
cur. Incerim camen in eo differune, quod Syllosismusna)a
uctaanr, quamrisnon inferac conclusionem. de qua princi.
palicer lermo est, ejusmodi camen inferat conclusionem, qua
principali quaeltioni est similis, aut cornatA. AC vero SyI.
logilmus is Id adivaror aur non solum non probat immediato
quaectionem principalem, verum etiam nec probat ei smilem
aut cognacam. Sicuri nec concradictoriam conclutionis
principalis infere, ed eam eantum assumit, uE ex eadem, uE
e alcera praemistarum concesta, concludat aliquod lcisos e
manifecte Fallum; ex cujus Falsicate denique ejus propolicio.
nis, qua conclulioni rel illacae, vel inferendae concradicto.
eie est opposita, falsicas, _ ex hujus Calsicare tandem ipsius
conclusionis principalis rericas cognolcatur. Vid. Joh. Neldel.
Incticc. de Tlu Organ. AriC. Part. III. Cap. II. 5. 4B.
T. VI. Sed d aliam incer Syllogismum nala uclaantus
de Syllogimum ec rd asirator azoria observat Aristoceles L. Prior.
ALIV. 5. 3. differenciam: quod syllogismi meraleprici nonnun
quam requirone ad versorii confectionem aue concectionem,
eamq; velcacitam, vel exprestam; aded quidem, ut nisi ea acces.
serit, Cape non postic ad concludendum veniri; cujusmodita
menconcessio ad (yHogilmos ad impolsibile ducentes non re-
quiricur. cum principiorum pareim de concradictoriorum veri
acc vel Fallience, parcim de syllogiltca conloquentis loquentium
cammanifecta sic racio, ut assen susipsis suberahit non possit. D0-
cet hoc Aristoteles I. PriOT. XI IV. 5. 3. inquiens: srapésvo Si Jâr
oeseEMErCON Bn EV ENNOIS  SEi CGS tOuONOnouAE, n pEtH e ouupOEI.
Erlav)a SE ny p. n XpOStIOHLONSZ noupEVos ooyZcoeso Si Io ravesr va 10 LEv505.
Differunt Syllogilmi mecalopeici apraedictis ad impossibile ducen-
Tibus: quoniam in illis antea fateri oportet, ut posteaconveniat. IIe
vero eriam, qui antea fassi non sunt, admittant; quia falsitas est
evidens. Ouae verba Joh. Bapeicta Monlorius ica vaegeeea
Est hoc discrimen inter has ratocinationes ducentes ad incommodum.
es ilas superiores ex cranssumsione, quod in illis est necisse, ut priu

## Folio  -  — 799264644:0044
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000044.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
ex pacto aliquia concedat adversarius, qud deinde coeatur fateripro-
posicam quastionem: In his autem eriamsi nihil initio concedat; fa
rebiur tamen necessario propositam quaestionem.
LVII Aeque ica constac Spllosismorum nalâ uctaan.
tor concludentium racio. TIcum eorum, quem sive in arte
Analreica, aro in tacultace Dialectica pollicentur, quod
actinet, de eo placet loquentem audire Hlenricum HopAne.
rum in l. Prior. XXIII. p. 197. Transsumtorum e ex pacto con-
fessorum Syllogismorum usus Analytiens ex posterioribus Analyricii
haberi potest. Si enim propriae affectionis subjectum nadono nomine
eareae, tunc etiam est hac postulatione ntendum, ut si de una
quadam specie sit demonstratum, pro demonstraco habeatur torum.
renus; cum recoror nadino in quibusdam aliter demonstrari neque-
at. Aliequi in Topicis disputationibus crebro occurrunt et hi Syllo-
eimi ubi probe cavendum, ne sophistice transsumatur secies.
LIIX. Potquam icaque Syllosilmorum natâ pclaXn. L. 1
concludencium indolem pro insticuci ratione expendimus,
accedendum est ad Syllogismos nala roiornlae: siguidem _ ilII
Dolt eos, qui vel nala ro ésoralor, vel nata rctaanter conclu.
dunc, Syllogisinis es orodiorus ab dristorele 1. Prior. XXIX.
5. 6. accensentur, eosque una cum reliquis respicie I. Prioe.
XLIV. D. 4. inquiens: Mulci quoqne alii Syllogilini concludune
ex hyporhese, quos considerare oporiet, ac ailucide explanare. Ona-
nam icitur horum sint differentia, es quot modis fiant cillocismi ex
hypochesi. posterius dicemms. Ouibus verbis partim ea re-
spicit, quae de raciocinacionibus ex cimilicudine qualitatis in
Fopicis Cune tradica, parcim ca, qua de deduetione ad im.
BoMibile II. PriOr. ZI. ZII. ZIII. XIV. Cunc propolita
LI=S. Syllogilmos isitur nalae voirurae quod attincE.
quamris illi aliquid supponane, non camen eam natâ puclann L.
per transsumtionem, quam nala ceisantir, per assumtionem, de
quidem ejus, quod simile eb, vel aliani convenienciam habet
concludunes ceu Theophractus, et cum eo Philoponus do-
cent. C OnF. sulius Pacius Commenc. in l. Prior. XZIX. Pag.
17. nec non LnllicCo L. 0B. Cap. _l. 5. 3. 405. Add. HSenricus
FcopHne.

## Folio  -  — 799264644:0045
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000045.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 51 lines, status machine
X
Oc.
unt
HL.
ea
re
im
e
_
e
Bet
40
Da8.
ICus
1aC.
HopHnerus Comment. in I. PriOr. P. 194. 795. 196. nOc non DaC.
664. (C99. ANumunt aurem hi syllogismi unius ad alterum.
vel etiam ad reliqua comparationem, ac per irbscar aNerunt,
aliquid ica esse. Neque tamen pucandum est, hos nala voib-
rusa Syliosilmos ejusdem rationis cum illis esse, qui vulgo
hrpochocici auc conjuncti, in specie conditionales vocan
cur. Ouamvis enim ec hi conditionales Spllogilimi aliquid
lupponere rideantur, minoris tamen uc ee conclusionister.
minos in propolicione majore comprehendunt; quod tamen
Syllogismus nala rocorula sive nala rposamtrr non Facie, quipre
cujus Major proposicio conclusionis terminos non aquecom
plectitur, neque etiam terminos minoris ex majore depro.
mit. sed alterum aliunde alsumit. Unde etiam Syllogilmus
nala mehoanta rocatur. Vid. Celeberr. In. Andreas Hedio
in Analyc. libr. I. PriOr. P. 224, 225.
LX. Pocissimum vero (ylloeilini nala rocrula conclu.
dentes rerum similicudines respiciune, ac secundum illas per
irodeom aliquid assumune, quod est minus princivale, ut lc.
cundum hoc illud iplum. quod est es asxis, interant. CV.
jusmodi cunchxe collectiones:
Oualis eAt R ex, tales quoque sunt cives regni.
Atqui Rex Cincoriori acqu puriori religioni est addictus.
F. d subdici reoni sinceriori atque puriori relisioni
Cune addicti.
cem. Oualis est arbor ad rivos aquarum, calis eAt justus.
P(aIM. I. 3.
Aequi orbor adrivos aquaru plantata laetissime Fructitcat.
E. e jutus lacissime Fructiticat.
com. Ouod primiciis erenit, idem quoquereliquxe segeti ere.
nieE.
Atqui primitix sunt excicata ad gloria. I. COr. XV. 23, 23.
F. Reliqua quoque leges ad oloriam excitabitur.
tontrtm est eadem poreltas Regum de ministrorum Eccle.
AIX.
CBeS autem dOMIMANEUT.
. otanad Ad

## Folio  -  — 799264644:0046
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000046.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 35 lines, status machine
F ministri Ecelesae non dominaneur. MaEcR. XX. 25.
26. Marc. X. 42, 43. L.UC. XX, 25, 26. I. POEr. V. 3.
LXI. Eciamsi voro Syllogisni nala roiorula rerum qua.
licates, inque his Fundacas similicudines respiciane, ad ens
tamen non ica (unc adstrieti, quin et ad alias convenientiorum
raciones, ims e analogias Pele diffundane, RCUTi d rS ~OIS-
rulos ambicu quodlibet accidentium genus comprehendi non.
nulli incerprecum arbitraneur, ica vc qualitas de cimilicudo
reliquis quoque cacesoriis accommodari quodammodo pos.
sInC; utue comparationes locundum qualieaces praecioue in
hoc genere instiruaneur. Hlinc AC, ur comparationes secun.
dum quancitacem, aue secundum relationes, imd et quas-
cunquo analogins, icem ad ro Vbi, e Io Onando, nec nOn zd
Onamdia insticuta Syllogilmis nala rocorula maceriam suppedi.
tenc. Vid. Laurent. Valla libr. III. Dialect. Disp. Cap. 25. 8
ex eo Scheiblerus Oper. L0g. part. IV. Cap. X. 5. 9. Add. PC.
Triis Fonseca lib. VII. Insticc. Dialect. Cap. XX VII. ubi incer
alia sc inquit: Similia non tantum dicuntur ea, quorum eadem
est qualitas, sede ea omnia, quibus aut unum aliquid convenit,
ani cerre plura, quae aranoziar proportionemve aliquam inter se han
bento
LXII. Exempla hujusmodi argumentacionum possunt
esse lequencia:
Duantus est AEtaS, FanEUS quoquE es CauCaTUS.
acqui Aclas apenninum superae quinquies.
F. e Caucasus Apenninum suporabie quinquies.
tem: Eioi chelaurus rester est, ibi quoque cor veltrum est.
MaCEH. VI. 21.
Acqui cholaurus rester est in ccelis.
F. in calis quoque erie cor rectrum.
cem: Ubi es Chrictus, ibi de discipuli ejus sune Fucuri. Joh.
XVII. 24.
acqui Chrictus estincalo _ Itatu beacicudinIS.
F. Ec ditcipuli Chrilti in ccelo e Aacu beacicudinis
Cune Fucuri.

## Folio  -  — 799264644:0047
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000047.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
tem: Ubi cacdarer eAt, ibi quoquo sunt aquilae. Mauh. XXIV.
28. Luc. XVII. 37.
Acqui cadarer eAt in campo.
F. aquilae sunt quoque in campo.
L. XIII. Incerdum accedie racio majoris ee minoris.
Unde Montorius in Varaphr. l. Prior. XXX. 5. 19. P, 239. in.
quic: Ex qnalitate (nala vobrnla) sunt ratiocinationes, qua (u-
muncur a comparatione majoris, minoris. es paris. ConF. Paraphr.
in l. Prior. XL. S. II. P. 274. Sciendum aucem elt, Der argu.
mentationes a majori ad minus aermatiro. per argumenta
tiones vero a minori ad majus negatire concludi. Vid.
Hoxnerus Comment. in I. Prior. P. 665, 666. B. Schraderus
Commenc. deCITu Rhecor. Arictotel. librII. Rhecor. cap. XXIII.
5. 6. 7. D. 442. Claris. Dn. Hedio l. C. P. 226. Exempla polune
esse hujusmodi:
Lix racio in extremo judicio erit cogitationum dt dicto-
rum, ea mulco magis erit factorum iplorum.
Sed cosicationum ec dictorum in extremo judicio exa-
ctissima ratio eM reddenda. Macth. LII. 36. 37. ROm.
II. 15.
E. Factorum mulco magis exactissima ratio in Futuro ex.
cremo judicio erit reddenda. ApOc. XL. 13. C onF.
Terem. XII. 5. Nacch. VI. 26, 30, X, 29, 30, 31. XXV.
24. 25. Lvc. XI. 11. 12, 13. Joh. XV. 20Rom. IIL. 31.
cent. Oud racione cerrus se pericin minimo, ed quoquera.
tione se geree in maximo.
Sed Cerrus nequam in minimo non est Adelis.
E. Tervus nequam muleo minus in maximo erit Adelis.
Luc. ZVI. 10, 11. 12. Cont. Malach. 1. 8. LuC. ZXIII.
31. I. Tim. III. 5. Rom. XI. 21. I. PetT. IV. 18. I. Joho
IV. 20.
L.XIV. Pertinent huc quoque illae collectiones:
Senes contulio magis ralene, quam jurenEso
acqui senes nonnunquam aborrant.
. suvenes mulco magis aberrabune
EIM

## Folio  -  — 799264644:0048
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000048.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
scemi: Melior est R espublica Spartanorum, quam Thebanorum.
Atqui Respublica Spartanorum suos habCE naVOS.
F. _ Respublica Thebonorum luos habicura elt naevOS.
Ttem: R ex Callixe pocentior est Imperatore Turcarum.
Sed R ex Callix non porest subjugare Germaniam.
F. Imperator Purcarum muleo minus Germaniam po.
cerit Cubiugare.
LXV. In his similibusre argumeneationibus aliquia
sequitur, quia Facta hrpochesi, quod aliquid ita sic, vel non
AE, astumitur, quod actu est exEra Ca, quae sUPPONUnEuE,
licet forte rirtute de pocentia in illis concinieatur. Et hac
sane arsumentandi racione nonnunquam opus est. Cum
enim non oporteat omnium rerum Cve definitiones. Cve demon-
strationes querere, in mulcis lane convenit rd aranoyor ooropar, re-
rum similitudines considerare. IX. Mecaph. VI. S. II. Oua Pane ra-
tione materia primae e communis, quatenus in ordine ac
Formas, ad quas recipiendas srauir HABCE, referEUE, ratio
per analogiam macerix, quae Formis artificialibus substerni-
cur, explicatur. Sunc enim res naturales e artitroiales gc.
nere quodam, et modo agendi smiles, uc docee Philoio.
Dhus II. PhyC. II. 5. 79. SC ars naturam imitari dicitur. Flinc
Philolophus l. PhyC. VII. 5. 69. inquic: si se vronciueon quon
E 15Mn u aranortur. Lncura autem ea, quae subjicitur, (mate-
xia prima,) similicudine rationis subscientiam cadit. Nam ut ad
Aatnam as; aut ad lecticam lignum, aut ad aliquid aliua eoram,
qua formam habent, materces atque intorme se se habet ante, quam
inscipiat formem: sic ad substantiam, es hoc aliquid, acque id,
quod est; hac sese habere videtur.
CXVI. Dum autem dicimus, tali rerum comparatio.
ne; quae Cy Pogismisnala roiorurae materiam praebeat, nonnun-
quam esse opus, de eo quis poster dubitare: an haec assumtio
a ricio pecitionis Ioer aszn sic immunis? an vero hoc syllogi.
Imorum defectu II. Prior. ZVI. nec non IIX. FOD. ZTII. _ lib.
de Elench. Sophist. Cap. XIII. indicato laboree: Ec quidem
HOC proprerea, quia in omni argumentatione principia. d
Ca, CX

## Folio  -  — 799264644:0049
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000049.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 41 lines, status machine
1t
O
M
d
ex
2. ex quibus aliquid infertur, debent esse notiora ed, quod
infertur. AC vero cum hic assumuntur similia; unum non
videturnotius esse altoro, cum similia sincrelata, relaca aurem
licuri Cune simul nacurd, ita et simul sune cognitione; dum
uno eorum cognito de alterum cognoscitur. libr. C ategOr.
VII. 5. 17. Verum enim vero quamvis non necessum ACO
mnia relata esse simul. sed unum prius esse posic alcero tam
quoad esse, quam ratione cognitionis, uei vel ipse Arictote.
les l. C. docet; non tamen insuperhabenda elt responsio Ni-
colai dOrbellis CurI. PhiloP. Tractat. V. ubi 2oic de L000d
Simili, acque docet, quod simile possit dupliciter capi: vel for-
maliter, pro relatione similitudinis: vel fundamentaliter. Primo
modo unum simile non est notius altero: quia Similia (unt relariva
aequiparantiae. Secundo modo unum est notius in esse alicui subje
cto, quam aliud alteri? sieut nocius est; zo risibile inesse hominis
quam rd hinnibile equo: es hôc modo sumitur locus à Simili, sci
licet pro fundamento, quod denominatur à relatione similiendinis.
Primo autem modo areuendo a Simili secundum relationem simili-
rudinis est locus a relarivis: ne Soerates est similis Platoni, E.
Plato similis est Socrari.
CXVII. Ex dictis apparet, quaenam sir ratio Syllogi
Tmorum nala nororuta, quippe in quibus facta hypothesi assu-
mitur, quod nocius est, vel Caltem esse pocelt. Ouxe ipla
atsumentonidi racio, quamvis non prorsus sit contemnenda, ut
Fonseca l. C. (ub Ainem Cap. XVII. monec, cavendum tamen.
est, ne ipsa riciosa evadat. Id vero r. AC, Si excedatur ratio
similicudinis, convenientix, comparationis e analogix.
Oudpacto ritiosa esser collectio, si quis ad Anselorum mini.
Aeria _ culcum confugiens, ad eorum incercectiones, qua sibi
Caluraria Cune, a Deo scimpecracurum confidac: quandoqui-
dem d Regibus per ministros ipsis proximos consequimurs
quae desideramus. Fcenim hac ratione Deus _ Reges iBCeP
se non comparantur. Unde e aggenodsnonriar ApOstolus Co.
IOTT. II. improbavic. Vid. Bellarminus libr. I. de Sanetor. B0a-
Eit. Y0m. II. cap. X. X. 5. Ad cerrium locum c. P. M. 239.
XII

## Folio  -  — 799264644:0050
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000050.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 38 lines, status machine
EXIIML. 2. Viciola eradie argumentatio nala roiorulae
non solum aftirmons, sed ee nesans, quando in hypocheli
aRtumta Termo eA de idencieate aut conrenientia communi.
nccommodacio autem tit ad conrenienciam propriam ac indivi.
dualem, aue vice versa, quando allumitur hispochests de
conveniencia lingulari loquens, ea autem ad communem
conrenienriam accomodatur. Oud pacto has limilesre ar-
sumentationes ritiose concludere obserrarit HlopAnerus l. C.
P. 669. 670. Ubi eso sum, ibi es r es.
At exo sum in l0co me ambiente.
F. 5 t es in l0c0 me ambiente.
Trem: Ubi ego sum, ibl ibi tu non es.
t exo sum in hoc museo.
F. tu non es in h0c museo.
Subelt enim his ac limilibus Fallacia, gux eA rapa ro guua Ins
AEEccos. libr. de Elench. Soph. cap. IV. 1. 9.
L. XIX. 3. L. vadet cciam Syllosilmus nala rocorula ri-
ciolus, quando vel a majori live co, quod cummajore veri.
Emilicudine eA conjunctum, aa minus sire ad id, quod can-
cam non alic verilimilicudinem, altirmatire, vel contra
a minori ad majus nogacire collectio instiruitur: quandon
quidem cunc non pocest non talla aumihypothetis. V. B.
1
Oualis fuic Deus erga sudxos h Ade deticientes, talis e.
ciam erit erga cos, qui e gentibus ad Chrictum con-
versituerine, (i d Ede deficiant.
Sed sudxis cocios peccancibus pepercit.
L. vel mulco masis hominibus ex gentilismo conversis
Parcet, (2 hdc defecerint.
Vicium rero in eo elt, quod debito modo hypochelis in com.
paratione judxorum ee sentilium non fuerie astumta, cum
pocius comparacionem ica inctituae ApoAoluS: Deus naturali.
bus ramis (Sudxeis) non pepercit, quibus tamen parcicum iri
vero magis erat simile; mulio minus isitur parcet insitiriis, e
gencibus ad Chrictum converlis. (i d Ede defecerinc. Rom. XI.
21. Paricer riciosa collectio ob Falsam hypothelin assumtam
FAOTIE, A quiS AEA LUCTIE AYGUMENEAEUS:
Pua

## Folio  -  — 799264644:0051
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000051.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 52 lines, status machine
lit
1
li
A.
Era
40.
ON=
ehio
OMM.
1M
ralio
ici
X1.
CAM
dud
Oualis Deus Pater fuic erea proprium silium. talis quo-
que erga homines est futurus.
Sed proprium Alium confocit a concrivit, nec ei pepercit,
F. _ homines confreiet ac conceret, nec iis parcet.
Etenim assumea hypothesis es Falsa acquo Apostoli CHatO CON-
craria, qui Rom. IIX. 32. ita docet: Oui proprio s unicenito fi-
lio non pepercit, sed pro nobis omnibus tradidit eum, quomodo non
etiam cum eo omnia nobis eratificabitur?
L. XX. Ouxenam icaque circa Syllogismum nalâ voio-
rura linc obserranda, hoc pacto est indicatum. Pjus vero
indolem si penitius, comparatione etiam ad reliqua Syllogi-
Imorum eE vrodioras concludentium genera Facta, inspiciamus,
deprohendimus, eundem de noze Syllogismorum iE vodionos mi-
nus, quam syllogilmum nala Id asiralor. vel Syllogisimum
veis ro uctanaBaroueror, participare: Cum enim hi non
immediare rd eE aprns, sed talem potius conclusionem, qua
ad principalem quaestionem per modum irodiorossele habe-
ac, interane, ilte concra id iplum, quod principaliter in qua-
stiono cA, inferr ac concludir. Ac per consequens cum cir-
ca reliqua genora quaectionis principalis conclusio pondeat a
Syllogilmo exera eandem formaro, Syllogimus nala vorornlae
tirpochelin, qua nicieur, non extra se, led pociirs in (0 ip(o
non in alia aliundo contirmara conclutione, sed pocius in
alteruera praemissarum habet. Praecipua autem hrpochesis
est illud ipsum principium, quod rerum vel convenientiam,
vel ad se invicem habitudinem extibet. Ec cum religui Syl
logilmi eE inodioros principalem conclusionem santucs non in-
Ferane, id tamen facit Syllogilmus, quem nala roierula voca-
vimus, qui Spllosimis eE vuodioros accensetur, quod loco
alcerius praemissae non quamlibet vvedeor, sed eam, guX re
rum similieudine, convenientia; analooia, auE ad le
invicem habicudine nicitur, assumat. Ouod si aurem con-
tinsat, ressantr, quae praecipuam onoscor continet, vel non
esse perspicuam, vel Formae Syllogismorum ratione verbo-
rum non aded esse accommodatam, rocum mutario ita estin-
Aicuenda, ue tamen Cenlus idem maneat, nec varietur.
am

## Folio  -  — 799264644:0052
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000052.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 36 lines, status machine
L. X XI. Sulticere haec nobis possune de Syllogilmona:
ra noiorula, de quo pauca admodum accisie Arittoteles, imo
Dexter lolam nominis mencionem rix quicquam de codem
reliquit. Id quod procul dubio inde fuie factum, quod is
nonxque scientiam ac certam cognitionem, quam reliqui syl.
logimics irodenos, respiciac, qui non Colum ad Tur socar, verume-
cia ad hnr exisnum conducune. Uinde adeo recte ClarisT. Dn. Hledio
in Analycica libr. I. Prior. cap. III. P25. 227. inquit: Iste syllogismus
hypothetieus, qui secundum qualicatem vocatur, essum fere in Diale-
Etisis solum, in demonstrando vero aut plane nullum, aut perexi-
suum habet, ut ea propter etiam Pristoceles in libris Analyticorum
nihil de hoc Syllosismo praeter solam nominis mentionem adducat.
e
LXXII. Eodem cendune Henrici HopAneri verba
Comment. in libr. I. Prior. Anal. Cap. XXIII. P. 196. 197. ubi
Ecloquitur: Nihil de his Syllorismis habet Ariltoteles. praeter solam
nominis mentionem. Nempe si causam divinare licet. potins eo-
rum usus Topicus est. quam ut verique Loerca Speciei (H. C. Ana.
Ircicae scientix, et Dialecticae Facultari) conveniat. Peligui
aurem duo hyporherici. Cyllosilmus videlicat sia Jo advaro.
nec non nala udanntur concludences, etiam in Analytica suum
locum habent; quemadmodum probationis per absurdum ex cap. XI.
libr. T. Poster. 5. 2. 3. cranssumtorum aurem, es ex pacto concesse.
rum syllorismorum usus Analycicus ex iisdem posterioribus Analy-
vicis haberi pocest. Si enim propria affectionis subjectum nadex no-
mine careat, runo etiam est hac postulatione utendum, ut si de
una quadam specie sic demonstratum; pro demonstrato habeatur
eocum renus; cum recror na dons in quibusdam aliter demonstrart
nequeat. Aliogni in Topicis Disputationibus crebro occurrunt e
bisyllosismi, ubi probe cavendum, ne sophistice species transsuma
rur. Nos in allatis acquielcimus, cum indicasse nobis suH.
siac, non unius rationis esse organa illa, quibus in eru
enda cognitione, ad quam contendimus, sic urendum.
arque hominem canto esse pertoctiorem. quanto
rectius de expedirius iisdem uti Y
luerit.

## Folio  -  — 799264644:0053
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000053.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 13 lines, status machine
AGM
e
edEe
Baei sen
ebrauu
BIUB.
HIHB.
i
21
L
MIIIII
Gulebt.
1i. 11

## Folio  -  — 799264644:0054
# No recognised text on this page (skipped: no_lines).

## Folio  -  — 799264644:0055
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000055.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 3 lines, status machine
630
Mi  L d . d  Il
2

## Folio  -  — 799264644:0056
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000056.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 20 lines, status machine
e
s 
on sd
u
es
e
e
et
e
s
a
t1
u
tit
ca
est
 t
 
e
sit

## Folio  -  — 799264644:0057
# Source image: https://digitale-sammlungen.gwlb.de/content/799264644/jpgs/default/00000057.jpg
# Model: FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74, 2026-09-06T16:05:13Z — 20 lines, status machine
3
ai
s 
e
s
esa
eud
e
u
t
a
1
te
detie
Lelons
b
Mae)
t
 e seu
ee