Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 14, fol. 4r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Collatis jam aequationibus differentialibus, exponentialibus, et
- infinitis habetur transitus ab uno ao alterum, sit
- aequatio ad
- exempli causa curvam: X + a aequ. X. ponatur
- a aequ. 7. et erit et X aequ. co. quae ambae aequationes
- reducentur ad differentiales esquationes denique sit: Z+co aequ. X.
- seu dZ + deo aequ. ax. et substituendo pro d Z. dco eorum
- valores supra inrentos, reducta erit aequatio ad unam differen
- tialem cujque hoc modo series infinita insigni compendio habebie
- Hinc vicissim patebit modus contra aequationes differentrales
- reducendi ad Exponentialis. Item si plures dentur aequationes
- exponentiales plurium incognitarum, reducentur ad differen
- orces
- duarum
- quae rursus reduci porerit ad exponen
- tialem duarum incognitarum. Videndium e an a non aliqua
- tialeu unjus incognitarum
- exponentialis reduci queat ad aliam exponentialem facilio
- rem, sed de hoc dubito. Dubito an omnis differentialis possit
- reduci ad exponentialem finitam. Non omnis curva potest reduci
- ad aequationem exponentialem vel differentialem finitam.
- videtur omnis curva differentialis finita rediui posse ad exponen
- tialem finitam et contra. posse rius facilius. Si prius etiam
- feri potest, tunc habetur methodus inveniendi omnes quadra
- turas. Nam omne problema quadraturae est problema
- differentiale. Pro analysi rectius omnis aequatio problema
- differentiale reducitur ad exponenti
- ( enim apparet
- an sit solubile geometria nommumi vel nonaa.
- pro constructiore rectius omne problema exponentiale
- reducitur ad differentiale sic enim motus rationem
- qua describatur exncte comminisci licebit. Methodo tamen
- exponentialiaffelentrali semper describi poterit per puncta, ponendo
- altera numeros pro alterutia ex literis incognitis, et si opus
- quoties scilicet utraque incognitarum est in exponente adhibendo
- deinde curvam logarithmicam. Res enim tura semper reducit
- ad aequationem in qua una incognitarum est simplex sit
- vrg. + X + Y aequ a. pone X aequ 1. fiet
- 1 + y aequ a. ponendo X aequ 2. fiet
- 2+y aequa. quae
- aquationes
- solvetur per intersectionem harum duatum: 22 aequa - b
- et y aequ. b. quarum illa est loganthmicam haec retsambola
- Duto tamen saepe problema per intersectionem logarithinicae e curvae
- tale
- ard inaria solvi non posse. Videndum quo modo talia in numeris ratio na
- tibus integris solvi possint quotres id fieri potest, si irationales
- interpurant, seu si exponentes sint fracti semper tollo possunt
- fractiones in expotente. Sed hoc obiter
- 1ag.
- Addeda reducta
- diffeentialium
- ad serdes replicatis,
- e
- la
- ad seres rept
- catas
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 14, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068032:0007?run=73