Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 14, fol. 4r

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.93.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 3v); this page is its right half.

The machine reads it as

  1. Collatis jam aequationibus differentialibus, exponentialibus, et
  2. infinitis habetur transitus ab uno ao alterum, sit
  3. aequatio ad
  4. exempli causa curvam: X + a aequ. X. ponatur
  5. a aequ. 7. et erit et X aequ. co. quae ambae aequationes
  6. reducentur ad differentiales esquationes denique sit: Z+co aequ. X.
  7. seu dZ + deo aequ. ax. et substituendo pro d Z. dco eorum
  8. valores supra inrentos, reducta erit aequatio ad unam differen
  9. tialem cujque hoc modo series infinita insigni compendio habebie
  10. Hinc vicissim patebit modus contra aequationes differentrales
  11. reducendi ad Exponentialis. Item si plures dentur aequationes
  12. exponentiales plurium incognitarum, reducentur ad differen
  13. orces
  14. duarum
  15. quae rursus reduci porerit ad exponen
  16. tialem duarum incognitarum. Videndium e an a non aliqua
  17. tialeu unjus incognitarum
  18. exponentialis reduci queat ad aliam exponentialem facilio
  19. rem, sed de hoc dubito. Dubito an omnis differentialis possit
  20. reduci ad exponentialem finitam. Non omnis curva potest reduci
  21. ad aequationem exponentialem vel differentialem finitam.
  22. videtur omnis curva differentialis finita rediui posse ad exponen
  23. tialem finitam et contra. posse rius facilius. Si prius etiam
  24. feri potest, tunc habetur methodus inveniendi omnes quadra
  25. turas. Nam omne problema quadraturae est problema
  26. differentiale. Pro analysi rectius omnis aequatio problema
  27. differentiale reducitur ad exponenti
  28. ( enim apparet
  29. an sit solubile geometria nommumi vel nonaa.
  30. pro constructiore rectius omne problema exponentiale
  31. reducitur ad differentiale sic enim motus rationem
  32. qua describatur exncte comminisci licebit. Methodo tamen
  33. exponentialiaffelentrali semper describi poterit per puncta, ponendo
  34. altera numeros pro alterutia ex literis incognitis, et si opus
  35. quoties scilicet utraque incognitarum est in exponente adhibendo
  36. deinde curvam logarithmicam. Res enim tura semper reducit
  37. ad aequationem in qua una incognitarum est simplex sit
  38. vrg. + X + Y aequ a. pone X aequ 1. fiet
  39. 1 + y aequ a. ponendo X aequ 2. fiet
  40. 2+y aequa. quae
  41. aquationes
  42. solvetur per intersectionem harum duatum: 22 aequa - b
  43. et y aequ. b. quarum illa est loganthmicam haec retsambola
  44. Duto tamen saepe problema per intersectionem logarithinicae e curvae
  45. tale
  46. ard inaria solvi non posse. Videndum quo modo talia in numeris ratio na
  47. tibus integris solvi possint quotres id fieri potest, si irationales
  48. interpurant, seu si exponentes sint fracti semper tollo possunt
  49. fractiones in expotente. Sed hoc obiter
  50. 1ag.
  51. Addeda reducta
  52. diffeentialium
  53. ad serdes replicatis,
  54. e
  55. la
  56. ad seres rept
  57. catas

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 5, 14, fol. 4r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068032:0007?run=73