Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 6, 7, fol. 6v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Aliter ad huc videamus plures concipiendae curvae possitales ut CAD
- omnes possibiles aqueles interse, & easdem parles cavae.
- sit Ctt
- LC- ) fF L(C) = Z vel () Arcy FC = Sidr +de arcus F(() = siz de
- arue He sit FV 1. fit YL- bie fus umetm F sidx ade usqu ad oltix C sdx ide usque ad
- = filo FL seu f. simlitur = (7. + de usque ad HY - (Sdx2 +de usque ad s.L
- monentum teus FC debet esse omnium possibilum maximum. nempe momentum arius est FXS inde
- descentus debot
- itaque si si quaeratur momentum arcus totalis descensus fili per utrumque mudim, hebet
- e unus modus
- non sidetur hic aliquid oblineri hoc modo pro puncto speciali
- concipi possunt infinite curve, aequales inter se et ad easdem partes cavo. sint inter duo
- eplunus. Nmp
- infiritres
- xetrema F e V. Exhis eligenda optima. Conciptenda Conci potest cinea quam
- describit ipsius FN Cportionis fili FL) Gentium graritilis et reliqua sons
- partis centrum gravitatis, ut eligamus sitas, eam tulum.
- sit ergo arcus centrum quavitatis inei e regione , et arcas AC
- nentrum gravitatis e regione R. et totius arcus AF centium grav.
- C regione M.. procedamus ut pagma praecedenti credo enum
- eodem idere cmedtit Tas m i eHY
- et
- erit PM = m- p et R M = Y-m. jam quia Mest centrum
- gran tolius nas fit PM Arcus AC vocetur c, et totus AF vocetur, f,
- et FC = f-c = jam quia Mest centrum graitatis ei e reguiane centri
- gravilalis folm arcus ACF. fiet RM: PM: f- C: C :: r- m: m- p. adeoque sit
- ( raM C= m. p f-c, ubi ponendo f et C constantes sed ditas sed pett
- cnctatira, quaesitas seu variables fit ipsius og. 2 ho differentialis dr - dmc f.c dm - fc dp
- et Paciendo dm =6 quia m debesset esse omnium possibilium maxima fiet de c=- F C dp
- =dp: dr = C: f -c. Ergo per 6 et 1 fit -dp: dr= m - p: r = m. adeoque dp: m p dr: m -
- sed quia a Y major quam m, immulandum nonnihil, nempe si bis m major quam Y, serbumus 9 = 2m -Y
- et Y = 2m -9 et m - Y = m - 2m + 9 = q- m, et dr = - dg. ergo fiet
- Lx: m - p = aq: m - 9. Ergo log. P et log. 9 Galtem certa constanti quantitate auctia
- s vel minuti) funt proplino nales inter se. Ergo habetur aequor logmil hmica vel exponentralis exprmens
- n poncait relationem inter a et p. ubi notandum dp et dr, sc loco non eas esse quae in ipsa curra, ubis
- po2, eu novis varrantur f et c, sed quae sunt eadem manente fet C modeunt, si variam ersumas situs ipsius R
- u si plocet unde determinatur situs ipsius P, ex hoc princino (quod m, debet feri Mnxima. Et ita hinc inven
- Fer tur velata inter Y, P, m, sine f et c.
- Hinc si alteratia, ut = 0 habebitur m= Y et amba
- quo casociusceut rivenientur. porro si ex 5g.l. jam lollamus p quope laeq. 10 habebitur relatu
- inter Y et C ex datis constantibus m, et c.
- Et ita relatio habetur inter HR et AC
- Aequationes autem eo et a licet debent successu comprobari
- in curua instra per alias plane vias inventa nam de aq. 2. quim succedere deblent
- vel inter H p et FC.
- aeterum dignum considerata esst, nondum omine esse ad huc aliquire nostris metha
- per se patet
- d maximis et minimes, nam quo si talis maxima fuisse postulata, ex infinitis ubi nullu
- usus centrigravitatis inputib, quod si hic non evannssent Et quid si non no innstuissest nobis
- ainde illud quo usus sum neorema sitevin et; adeoque fuisset opus rn opem ex solis
- rei psceribus proestare sine alrenorum inventorum auxilus. pato lanem hac praesento
- melhodo semper nos aequationem aliquam habituros fuisse, ad cundum aeg. 1. unde cotera
- utique haberentur licet sope aeg. 8 vel 9. non fuisset futura aequa tractabilis
- am ista. Et nc et sed ingunma richirnis Aequalionis differentialis
- mansisse
- prima alsum
- Sit Hyperbolem 2, 0. etc. (et 13 llia sit p se HC dimiprim
- terminationem maxium et minimi, eique respondens 4 sit 17. jam crescente
- seu p, (dece scit r seu HR, adeoque crescit 9. Et ultima p Fit 15, ultima q sit 19 patet foret
- 36 = fap: in - p et 7. 10 = m faq: m - q. ad 3.6 addatur 1. 4 fit 1.6 = log. 6 = 36+ 14
- to log. 9 10 7. 0. seu log. 15_- n sap. in ap + 1. 4 eodemque modo log. B= m Saq. m. 9 (ea 2. 10) + 1. 8
- jam ex og. 19 sit h4 m silp: mep = M saq, m+ p seu h leg.g10 - 1 8 -
- jam, 1. 4
- lgg. 13
- seu h+ log 5b - log. 1. 5 - log. 1.3 = log. 1. 9 - log. 1. 7. Sit h = log. n, et fiet denique
- videlur hac oxcurreri n. 15. 17 = 19. 13 seu = 1 4 n. 17 p = 139. seu (9 = ) 2m - r = n. 17 p. seu erit
- ipsae p sunt ipsis q proportionales q vel 2n -r proportionales, nam, n’est nuneru, at
- JJ: 2m =Y non p 1y et 13 sunt quantitates, omnes costantes. Hoc jam vulon erit Y = 2m - n 17 p. jam valorem Y- M
- eu mnep substituendo in aeq. 1 vel 2 sit: CM = C n. Pp = m - p . f - C seu M - n 7 p: m- p = f - c : c. seu
- in eo casu quo p20 )M IZP, : m - p = K: f-K quo est aequatio tandem obtenta exhibens relationem inter FC seu K, arcus
- et HP seu p descensum ejus centri gravitatis. Si AC sit infinite parva seu f-K = 0 fite id est cum quo
- P et in coincidunt sit seu m = p tunc sit _ m -n. 17 m = _ f jam restat ut invenia
- erre tur quantitas n. 17: 13. Haec autem
- fiueri potest ex nova consigeratione. Nempe Filum FAV si recta
- seu quantum descendere potest, et it quidem ut sit HM dimi
- demonstravimu dia HA; nunc vero foliscentrum g fili Johus centrum gravitatis etiam quam maxime descendit, et licet
- Fusum ut alibi extendatur in F AV descendit quam maxim
- partes quaedam ut EC descendentes attorlant CA, idem tamen manere debet in summa, alioqui ubi semel usque in 2
- detrapens plus ascenderetur a gravi in summa quam descenditur quod absurdum et. itaque etiam nunc ipsat est
- AM posita Fs = R FCA. est ergo m = 2 H3 = f: 1 - n. 17.3 sed H A = V_ NFN - F1
- =F - FH ergo fit Sf - FH = f: 1- n. 1: B e seu _ n 1. B = 1 25 1 - n. 17. 13 = 2f: Sp. - - FA
- seu ec n. 17: B3 = = FAV-HA : HS =- f = m: n ergo sit m + S-m. mp: i -p : BK. f. K posito esse
- dimidia AX
- e Taus
- (2
- caiba non enim est absante stans, sed deperes ab AC AC Ssidera
- lpe ased it est. b daperote, jund mngitidenem
- a pas du
- dar ai est prina
- u
- monse a
- a
- tra mediatum
- vas AD = f q eu
- upra dimidia
- inordimidio
- tracta in FA
- ram qraeve (11
- paedit in dimid.
- edium inter
- H et M) et rosus
- balsit qpomete
- TCA V. ejus
- utrum grlavitatus
- benere suro
- avitalis qu
- altlo magiscai
- praimedi
- nodtum inter
- osurdum
- proportionalis
- quodtmen fieri
- ebet
- etroris fa
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 6, 7, fol. 6v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068052:0012?run=73