Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 11, fol. 3r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.87.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 4v); this page is its right half.
The machine reads it as
- quaeritur linea talis naturae, ut data altitudine, det AB, detur angulus tangentis TC, ad ordinatum BC.
- investigemus exhis punctum curvae. constat, sic prractum urdo tangentes TC () (C). curvae vel portionis
- mantur C et (C) sese secare extra curvam, ut in E.
- pse propuiqua sument
- sit AB, X et BC, y et
- A(B) () et (B) (C) y et Bt et A7 = t, et A(7) = (+)
- et AF- f, et, FE = C
- ++ X: y = F+ f: e; et rursus
- (+) + (4): (y) (t) + f: e. Ergo y. ++5: + 4x = (y). (+) +f : () + (X)
- v t Be et eB) ubi ex natura
- aequatotolli po angulo ++ X ry ex mgmagnilidine
- cum detur
- proprietate autem curvae data,
- ++X: y x x adeoque et (+) + ): (y) ex (X) tolli
- poterunt et (+) destabuntus literae X. y. (X). (y) et f.
- ex
- in aeq. 6.
- superest jam, ut in calculo exprimatur
- F necessa Exx punctis C, E, (C) in rectam per A nor
- malem ad AB seu ad axem conjugatum normales agantur G, H, 15)
- patet si c7, et (C) (7) sint, langentes necessario cadere F inter B et 1B)
- lemque H inter G et (G) utcunque propinqua sumantur C et (C)
- pinquitatis indefinite parvae
- Ex data Tangentium proprietate invenire curvam problema est maxiim momenti
- quod per varias artes tractavi hace singularem icquivendi rationem, quae
- nuper in mentem venit. Si curvaes C (C) ad rasdem si curvae portio c(C)
- ad easdem partes cava duas habeat tangentes C7 et (OF)r
- necesse est ut eae se secent in puncto E extra curvam. Ctuop in talibus
- semper autem in casibus ejusmodi si curva ad easdem partes cava sit, sciri potust
- x puncto
- id quas partes cava est. Sed hoc tamen omisso suffat constad esselare
- intersectionis tangentium E ducatur normalis in C(C), nempe Et, eam alicubi C(C) sclare s
- quod si arcus CC) talis et tam parvus assumatur, ut respectu Axium A conjugatorum AB(B) AG(C)
- careat punctis reversionis: tunc vius punctum puncti p respondens in axe AB(B) cadet intra B et (B) et
- axe AG(G) cadet intra G et (G). Quia imo puncti p respondentu puncta cadent intra puncti, punctis
- 4
- Alia methodus per tres tangentes,, si ex C perpendicularis D
- et ex (C) simuliter (C) p()
- Est L respondentia.
- ad tangentem ducatur CP
- ex (CD similiter deinde sum la P(e) quantulacun angulo
- (() (1) aequili ad ane: C P (1) educatur () (D aequalis
- aequali (C) (p) debet ipsi () (CD per pendicuaris
- educta ex (C) easidem habere proprietates, quas eductae ex C a(C
- en esse tangens curvae. Et suffileret si hac parte possemus invenire punctum D
- data AB
- seu curvam PP, quia ejus evolatione habetur CC
- imo videtur sic procedi posse ex duabus tantum tangentibus: Invenire punctum puncium Ptale
- ut ducta inde ecta (id est resta dec, et ADUdata AB ilemque sectum B anitudinem BC
- e
- CT perpendiculari ad CP oriatur relatio quae jubetur; itemque si angulo dato CBC) ducatur P(C) = CP
- et ducta similiter (C) (T.) oriatur iterum jussa relatio. postremo ducta C(C) et producta usue ad AT)in n
- griatur tersio jussa relatio et determina ductaque Dq ei accurrente ad angulos rectus oricisus item
- iusta relatio lin triangulo nXG respectu ABEC. et certi sime habebitur punctum P. pro quolibet
- ungulu dato CB(C) aliud atque aliud. punctum autem in casu minimi B, in casu munimi et locue
- seu linea, ex quibus unicum, in pasu quo angulus c B(C) est minimus erit punctum quaesitum
- verbi gratia ponamus AT = AB. in curva quaesita debet esse A medium inter
- T et B, itemqe intert D et (6), ac denique inter N et R, adeoque AT = AB, AT) = AB), er AN =A R
- et Bey ubi patet punctum 9.
- i AB = x ABA) B(B) - siL RP - X
- bisecare ipsam C(C) ergo et R bisecabit, B(B) ergo etiam N debet bisecare Y
- et B(B) = quia autem
- sit AB = X et BC = y, et A AN, = p et H =
- C et D (C) aequales ideo centro P rauro DC descriptus circulus secabit axi perpendiculeorem per B)
- auctam in (C), s ducatur per p paratlela ipsi AB secans BC in H, et BB) (C) in H), ce et Y4 in K
- it P
- HC = y - et HD, = p - X et erit PC = yt - 2y8 + + p - 2px +X
- agis magisque apso
- sit (B(C) = y + co seu per C ducta Cm, serante parallela AB, secante B) (C) in M. eut sit Met co
- et quia p) + (H) (C) = P(C) = PC fiet : p - X - e (sen Pir) + y+ c0 - g (seu (H) C)) = y - 298+ p rpx x
- seu fiet : - 2pX - 2pe + x- 2XC + C + f. 4 2yco - 278 +10 -2108 + = f-275+ + - rX+X
- seu pe xetC et + 2900 + co= 2p e + 2XC 4 2c . atque adeo datur ex datis X, y
- pet C, e
- Num (C.) jam angulo TCP recto educatur CFVaxi AB, occurrens in T. debent esse
- AT et AB aequales. patet triangula pHC, et et CBT esse similia. Et fiet: PH: HC:: A CB: BF
- atuqu co, seu pun
- seu p - X. 2X y -G. y
- similiter ob triangula CH PH) (C) et (C(B) (T) (calculus oibu
- similia siet P() (BX) P(H): H) (C):: (9) (B): (B) (7) adeoque p - X - e. 2X + rC = y + co -g. 9+c0
- postremo ob triangula PK9 et grH similia, fiet: PK: K Q:: ER: RN. Seu fiet:
- p - X - = e. 2X + e y+ 3C0 = 9. y+ +c Atque ita fiet habemus quatuor aequationes 2,3,4,5
- quarum ope tres poterunt tolli literae ex his sex: X. y. p. 8. e. co sed notandum est
- et adeoque si assumta X seu puncto B recta AB, si lata sit relatio inter X, y et e ex his sit
- bus
- t
- cicoli
- inventa assumta X quasi fixa et variata e, variabuntur y, sen locus habebitur omnium C
- ex quibus illud ego punctum C quod prodit facta e infinite parva erit punctum curo ae nostrae isitae pub i
- ubi tamen notandum si si e sit infinite parva, tunc ex aequ5 nihil prodire, quod non et ex aeq. 4
- seiam smmii tuo erpe qo die aus eas a ipteeu a quositum pnctum haben, os se nam pudie quo
- E
- nia ha
- i hac nethodo indiscriminitim exium obtineri
- ergo
- habebit atit 1B. AB) quae
- a t
- Be
- pcuu
- diversa
- iu
- E
- ceu
- En
- alibus halibe
- En exte
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 11, fol. 3r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068082:0005?run=73