Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 13, fol. 3v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Ex ye pro doscraulemus 62 alioqui vy. diffralis pro 52 nimis
- alte ossengit, et faciamus inveniamus 2 60 et 61. per aeyy y+ et
- Y et y2, sublalis prius in in dfferentialibus habebantur 60 et 6C per
- sotas 50, 51 52 plaeter copulas hi valores sub stituaatur in tribus
- reliquis aequ qq.
- ex y, y, y Hoc facto
- habenus tres ogg. pro tribus incognitis. sed implicatas,
- C
- sed invenori res ab si sit 10 + 11y, _ dx = 20 dy nam sufficit asequalio C
- In qua si aequ atio quaesita ponatur esse 50 +517 Nempe fient 52 =0
- et 53, et C. Ese Et ex aequ. C fiet +20 d5o +20 d51) = 0
- =10.51 - 11. 51
- unil fit ds d5c = 10. 51: 20 et d51: 54 = 11: 20
- Ego fit S 1r dx = lo9. 51 seu 51 = num (L x
- et 50 = 1Cb (10
- M + n y = dy: dx fiet
- nam diffecentiando fit
- lob Indx log b = log. cd
- seu nax = deo
- seu
- sndu
- seu 51 =
- Mdx +
- dx
- et 50= sic ((.x ax
- londe indx + bsnax y = 0
- I. Inda
- M pax F py = 0
- posilo sn sap. p
- inpax + paly + ys ap = pt jam
- surame notanda
- psto
- bod dx seu si 20 panatuo . 1
- Si ergo sit _ + ny. = ex fiet s1 = G b
- ergo si sit
- in aequationis magnae parte differentiali vel libera tot Numeruem ebiorum unitate exgedit
- nrumerum exponentem Termini
- uno demto
- in parte differentiali Termini te iembsa evanescunt ab initio, quot ab
- in parte disserentiali Termu tot membra evanescunt ab initio, quod quot in quaesita termni
- absunt inde a Gradu Termini magnae
- In eademm tot parte tut membra evanescunt retro, quot
- quot in datae Nomigulore termini, absunt putando a termino datae
- in parte libera dicendum de datae simtiatore quod in differentiali deNominatae re
- ab quaesitam term evanescentiae (nempe anterius) smouu fi . et qest exponeus terminisumum
- sit termini aequationis magnae exponens e. sint quaesita termini
- +1+4 in datae numeratore F, En
- Membra partis differentialissunt e, partis liberae etiam e.
- In parte differentiali evanescunt membra priota e t 1r C. G mmbra posteriora C - n
- nominatore e n.
- sd
- e- q membra posteriora e- m
- in parte lebera evanescunt membra priora
- Hinc si gH ntI = e vel pe evanescunt omnia termoni Membra, seu connescit termum e aeq. magnae
- Unde sequitur imvitium ni posse impane esse uniare majorem quam n
- tis positis si terminus eaest aequavis ingunae evanescit, sequentes coniscunt multo magis
- idem est si 9+ m = e vel pi e,
- His positis, si q sit unitas, in termno maguo assingitur usque ad moi, teminum Namerateris dati. si qsit binauus
- assugitur ie magna usque ad m et generalites maxinia insaequatione magna est aequ. 9+ m- 2
- semper temin menorum in temmno equationis magnae conflatur io coefficientibus invicem dactis dato et
- quaesito quoum mou notae simul conficim e. Hinc si maximus terminus in quaesita sit 4. et maximus
- terminus in tameratro dato sit m nembrum etibrq t evanescio in quo sit m+ 1
- Hinc si sit qu liint
- vel umitate infra M esse unitate infra m, ut evanescant
- Hinc si M faciat evanescere terminos liber sufficit
- terminum quoad libera
- etiam differentialia. Adeoque si Hinc atile est, ut n assumatur minor quam n
- ut nterque evanesca ut utroque modo
- Hini cum q+n+) faciat terminum quoad differentialia evanescentem et m
- es anortet m non esse infra ni
- seu q sit 2. Et m ascendat ad 3
- sperentialem
- evant scentem, ashut sex anescens eruntum liberam, qui secundum
- sam in temmo quato ad duc extut 13.52, et E2d5L
- terminus quisile
- Hmc si quaesita aequalio sit simplicissima, seu si 4 sit 1. et n sit minor quam m, ut simper suppono
- Eix. c. et , maximus is maximus
- ut idem sit cutam
- et n ad 2, pimuque evanescens
- est 5.
- Hinc si n sit minor quam m, setu
- maxius terminus nominatoris datisit infra maximm termum ae Numeraloris in valore psius du: dx
- aequatio magna ascendet asque ad q+ m =1 litero autem arbitrariae sunt tantum 91, Hc Hinc aequalio quosita
- Cermini concerrcali ascendent ad 9+ m 1 id est ad m
- a quationi coparabilis reddatur
- Exhus palet si sit sumplitissimat seu 1. ascendi ad m, seu e maxium conservatum esse =m
- multiplicanda est ormulam Cujus maximus Cerminus sit m-1, ut uagre
- Hinc si
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 13, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068084:0006?run=73