Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 13, fol. 3v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.89.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Ex ye pro doscraulemus 62 alioqui vy. diffralis pro 52 nimis
  2. alte ossengit, et faciamus inveniamus 2 60 et 61. per aeyy y+ et
  3. Y et y2, sublalis prius in in dfferentialibus habebantur 60 et 6C per
  4. sotas 50, 51 52 plaeter copulas hi valores sub stituaatur in tribus
  5. reliquis aequ qq.
  6. ex y, y, y Hoc facto
  7. habenus tres ogg. pro tribus incognitis. sed implicatas,
  8. C
  9. sed invenori res ab si sit 10 + 11y, _ dx = 20 dy nam sufficit asequalio C
  10. In qua si aequ atio quaesita ponatur esse 50 +517 Nempe fient 52 =0
  11. et 53, et C. Ese Et ex aequ. C fiet +20 d5o +20 d51) = 0
  12. =10.51 - 11. 51
  13. unil fit ds d5c = 10. 51: 20 et d51: 54 = 11: 20
  14. Ego fit S 1r dx = lo9. 51 seu 51 = num (L x
  15. et 50 = 1Cb (10
  16. M + n y = dy: dx fiet
  17. nam diffecentiando fit
  18. lob Indx log b = log. cd
  19. seu nax = deo
  20. seu
  21. sndu
  22. seu 51 =
  23. Mdx +
  24. dx
  25. et 50= sic ((.x ax
  26. londe indx + bsnax y = 0
  27. I. Inda
  28. M pax F py = 0
  29. posilo sn sap. p
  30. inpax + paly + ys ap = pt jam
  31. surame notanda
  32. psto
  33. bod dx seu si 20 panatuo . 1
  34. Si ergo sit _ + ny. = ex fiet s1 = G b
  35. ergo si sit
  36. in aequationis magnae parte differentiali vel libera tot Numeruem ebiorum unitate exgedit
  37. nrumerum exponentem Termini
  38. uno demto
  39. in parte differentiali Termini te iembsa evanescunt ab initio, quot ab
  40. in parte disserentiali Termu tot membra evanescunt ab initio, quod quot in quaesita termni
  41. absunt inde a Gradu Termini magnae
  42. In eademm tot parte tut membra evanescunt retro, quot
  43. quot in datae Nomigulore termini, absunt putando a termino datae
  44. in parte libera dicendum de datae simtiatore quod in differentiali deNominatae re
  45. ab quaesitam term evanescentiae (nempe anterius) smouu fi . et qest exponeus terminisumum
  46. sit termini aequationis magnae exponens e. sint quaesita termini
  47. +1+4 in datae numeratore F, En
  48. Membra partis differentialissunt e, partis liberae etiam e.
  49. In parte differentiali evanescunt membra priota e t 1r C. G mmbra posteriora C - n
  50. nominatore e n.
  51. sd
  52. e- q membra posteriora e- m
  53. in parte lebera evanescunt membra priora
  54. Hinc si gH ntI = e vel pe evanescunt omnia termoni Membra, seu connescit termum e aeq. magnae
  55. Unde sequitur imvitium ni posse impane esse uniare majorem quam n
  56. tis positis si terminus eaest aequavis ingunae evanescit, sequentes coniscunt multo magis
  57. idem est si 9+ m = e vel pi e,
  58. His positis, si q sit unitas, in termno maguo assingitur usque ad moi, teminum Namerateris dati. si qsit binauus
  59. assugitur ie magna usque ad m et generalites maxinia insaequatione magna est aequ. 9+ m- 2
  60. semper temin menorum in temmno equationis magnae conflatur io coefficientibus invicem dactis dato et
  61. quaesito quoum mou notae simul conficim e. Hinc si maximus terminus in quaesita sit 4. et maximus
  62. terminus in tameratro dato sit m nembrum etibrq t evanescio in quo sit m+ 1
  63. Hinc si sit qu liint
  64. vel umitate infra M esse unitate infra m, ut evanescant
  65. Hinc si M faciat evanescere terminos liber sufficit
  66. terminum quoad libera
  67. etiam differentialia. Adeoque si Hinc atile est, ut n assumatur minor quam n
  68. ut nterque evanesca ut utroque modo
  69. Hini cum q+n+) faciat terminum quoad differentialia evanescentem et m
  70. es anortet m non esse infra ni
  71. seu q sit 2. Et m ascendat ad 3
  72. sperentialem
  73. evant scentem, ashut sex anescens eruntum liberam, qui secundum
  74. sam in temmo quato ad duc extut 13.52, et E2d5L
  75. terminus quisile
  76. Hmc si quaesita aequalio sit simplicissima, seu si 4 sit 1. et n sit minor quam m, ut simper suppono
  77. Eix. c. et , maximus is maximus
  78. ut idem sit cutam
  79. et n ad 2, pimuque evanescens
  80. est 5.
  81. Hinc si n sit minor quam m, setu
  82. maxius terminus nominatoris datisit infra maximm termum ae Numeraloris in valore psius du: dx
  83. aequatio magna ascendet asque ad q+ m =1 litero autem arbitrariae sunt tantum 91, Hc Hinc aequalio quosita
  84. Cermini concerrcali ascendent ad 9+ m 1 id est ad m
  85. a quationi coparabilis reddatur
  86. Exhus palet si sit sumplitissimat seu 1. ascendi ad m, seu e maxium conservatum esse =m
  87. multiplicanda est ormulam Cujus maximus Cerminus sit m-1, ut uagre
  88. Hinc si

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 13, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068084:0006?run=73