Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 13, fol. 4v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.
The machine reads it as
- Resolutio Aequationum differentialium per quadraturas, multis modis
- per alia salis suo modo generalibus procedens
- Incipiamus ab Aequationibus differentalibus, ubi dus. dx non assurgit ultra primum seu simplicem
- gradum, habeturque adeo valore rationali ex absolatis X et y. qualus aequatio
- Fiat
- quaesita aequatio m =0 ita et M similiter habeatur per X et g. et fiet dm dx + dm dy = 0
- seu bdm = c dm. sonamus b, c, m, esse quantitates
- Ergo fit b: c = dm: a
- formulas rationdes secundum y, quicquid sit de X. et sit b = 10 + uy + 12yy + 13 y3 ete.
- pas finita
- Opt C = , 20 + 21y + 22yy +23 9h, etc. et _ m quaesita sit 30 +31 y + 32 yy +33y3 et = 0
- fit din = d3o + dei. y + d32. 9y + d33. y etc. et dm = 131 + 2. 3 y + 3. 33 yy + 4. 34. y, etc
- Ergo ob aequ. b dm = c dm, fiet:
- +10d30 + 20 det y + 30 der yy + 20 dy3 y + 20d34 y + 20d35 y + 20d36y + 20d37 1 +od 3G y
- 21 d30.
- 22 d30.
- 21 d3c
- 21 d33. 21 d34 +
- 22 de1.. 22 d32. 22 d33.
- 25 d30. 23 d31. 23 432.
- Observabus hic lex quaedam Homogeneorum
- 24 d30. 24 d31.
- virtualis, si numerus dexter in quovis numero supposititio ponatur
- esse numerus verus sed signo affectus, et d numero tuli pirfixa
- tantum valeat quom
- 25 d30.
- 2 435 1 21 d36 1.
- 21 d34. 22d35..
- 23 d33.
- 24 d32.
- 25 d31.
- 26 d 30
- era a distecrtaliu ascenditud. in aequationis magnae, parte differentali vel aibema
- Pmntiu pmmer aaltioes
- 10. 3) - 2. 1032.
- l. 11.31.
- -3. 12. 33 2
- 2. 11.32 1
- l. 12. 31 1
- senteuu im sui). botio
- ponat dertica,
- =4.10. 34 ~ 5. 10. 35,. = b. 10. X..
- 3. 1. 33..
- 2. 12.32
- Aerimim a
- 1. 13.31.
- 4. 11. 24.
- 3. 12. 33.
- 2. 13. 32.
- quatio l. 14. 31.
- 4. 12. 341
- 3. 13. 33.
- 2. 14. 3t .
- 1. 1531.
- 22 p. 3.
- 5. 1335.
- 4. 13.34.
- 3. 14. 33 a
- 2. 15. 32 1
- 1 1b. 31
- 23 d59..
- 24d33.
- 25 d32 1
- 2bd, 31..
- 27 430.
- -8. 10.381
- 6. 176
- 5. 13.35,
- 4. 14. 34.
- 3. 1533
- 2. 1b. 32.
- 11 17. 31.
- 21d37
- 22d36.
- 23 d35.
- 24d34.
- 28d 30.
- = 9.10. 391
- qddi
- b. 13,36
- 2. 15. 39
- 2. 17. 32.
- si jam extent 10 et 20, res per se pendet ex quadraturis, et fit m s- siodx: 20
- = Cbaxic Et in magna Aequatione ponendo 32, 33, ete esse o omnes termini praeter absoutum everrescent
- In Extent 10 et 11 et 20 sen si aequatio data resolvenda sit, 10 + 1y + 20 dus = 0 tunc poterimus etiam
- seu assumere 20 + 31y = 0. Et in magna aequatione soli supecerunt luo termini infimi, altioribus eoanescentibus
- et fit d30 = 10. 31: 20 Extermino infimo, quo valore substatuto intermina proximo, sit rocbus. Et in termino setundo
- iaeteris evanescentibus prodit 20d31 = 11. 31 seu d31: 31 = 11: 20 seu 580 10g 31 = (11dx: 20 , e.
- 30 = (10. 31dx: 20 et fiet (,1031dx: 20 + 31 V = 0 posito (431231 = s11dx: 20
- seu si aequatio data sit in L uy. de = 20+ 21y dy
- Si extent 10 et 11 et 20 et 2) sufficit itidem poni 30 + 319 = 0. Nam ita in aequatione
- magna itidem omnes termin evanescunt praeter duos in fimos, adeoque duabus tantum esuis est aequationibus
- et fit Sd2c: 31 = s_ 5o, 11. 20 - 10.21, dx: 20 et 30 = 5o10. 31 dx : 20, et habetur desideratum
- ubi y assurgit ad gradum altiorem, licet au maneat simplex, Et sit 10419+ yy +20 hy = 0 videamus
- an assumta aequatune quaesita 30+31y + 32 yy = 0, ita ut sint tres quaesitae identificatoriae
- 30, 31, 32 an in magna aegratione omnes termini praeter tres infimos evarescant, adeoque numerus
- litecacum identificatorianum sit sufficiens. Sed video id non procedere, nam in termino V, manet 2. 12. 32
- unde fieret 2. 12. 32 = 0 nisi simul et 21 conservemus; sed a hac si faciamus tamen prodibit relatio
- Inter cognitas seu datas, adeaque habebitur solummodo solutim particularis, quae tamen et ipsa
- prodesse posset, quat cu pro casu suo, tum pro aliis in illum trans formabilibus, sed haic rei
- nunc non insistamus, methodum generalem pro movere tentantes. Si pergamus et supponamus
- secaventes, alioqui haec augmentatio ait proderit. Et sane video non prodesse. Nam ibi supererit
- rursus 21 d33 - 3. 12. 33 = 0 ita iterum inciditur in solutionem particularem
- dput ergo est alia ina ut Quid si sit 710+ Hy + 20du = 219 dy + 22 yy dy, proveniet
- d pro his ergo ventendum ad aliam artem, et vrdeamus quid siat si aequatio magna
- eaque multiplicata R, ut scilicet novas arbitrarias lucremur. Ponamus ergo multiplicari per 407) et prodire
- 30.40 F 3140y +, 3,2 404s data autem sit con y ag Xt VH+2 ,D +ICy XIgy dx + 20 +2iysy
- Ita evune scit terminus, yE, et procedis comparatio habemusque literam identificatoriam supernumerariam, cum fractu
- tertasse suo loco ampendendam. Et habemus aequationes identificatorias hujusmodi.
- +db
- non ponatur identica per se, sed identificanda cum quo sita 30 F 31y e C. 30 + 319+ 32) = 0
- eadem difficultas.
- identificatoriis ad horum quoque evanescentiam procurandam. Et fiet d ex termimo infino d30 = 50. 31: 20
- quo sb valee substituto in aeq. ducta extermini proximo, fit 20 d31 + 10. 21. 31: 20 = 11. 31 .s
- Serg Atqe ra: quidem hactenus magna facilitate. Sed nunc pergamus at eas differentiales
- 30 + 31y + 32 gy + 33 y = 0, videndum est an in ag. magna coanescat terminus y, adeoque et
- 3. 12. 33, et 12. 33 erit =0, quod absurdum seu contra intentum, vel si conservemus et 21 filt
- Quod
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 13, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068084:0008?run=73