Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 13, fol. 4v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 5r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. Resolutio Aequationum differentialium per quadraturas, multis modis
  2. per alia salis suo modo generalibus procedens
  3. Incipiamus ab Aequationibus differentalibus, ubi dus. dx non assurgit ultra primum seu simplicem
  4. gradum, habeturque adeo valore rationali ex absolatis X et y. qualus aequatio
  5. Fiat
  6. quaesita aequatio m =0 ita et M similiter habeatur per X et g. et fiet dm dx + dm dy = 0
  7. seu bdm = c dm. sonamus b, c, m, esse quantitates
  8. Ergo fit b: c = dm: a
  9. formulas rationdes secundum y, quicquid sit de X. et sit b = 10 + uy + 12yy + 13 y3 ete.
  10. pas finita
  11. Opt C = , 20 + 21y + 22yy +23 9h, etc. et _ m quaesita sit 30 +31 y + 32 yy +33y3 et = 0
  12. fit din = d3o + dei. y + d32. 9y + d33. y etc. et dm = 131 + 2. 3 y + 3. 33 yy + 4. 34. y, etc
  13. Ergo ob aequ. b dm = c dm, fiet:
  14. +10d30 + 20 det y + 30 der yy + 20 dy3 y + 20d34 y + 20d35 y + 20d36y + 20d37 1 +od 3G y
  15. 21 d30.
  16. 22 d30.
  17. 21 d3c
  18. 21 d33. 21 d34 +
  19. 22 de1.. 22 d32. 22 d33.
  20. 25 d30. 23 d31. 23 432.
  21. Observabus hic lex quaedam Homogeneorum
  22. 24 d30. 24 d31.
  23. virtualis, si numerus dexter in quovis numero supposititio ponatur
  24. esse numerus verus sed signo affectus, et d numero tuli pirfixa
  25. tantum valeat quom
  26. 25 d30.
  27. 2 435 1 21 d36 1.
  28. 21 d34. 22d35..
  29. 23 d33.
  30. 24 d32.
  31. 25 d31.
  32. 26 d 30
  33. era a distecrtaliu ascenditud. in aequationis magnae, parte differentali vel aibema
  34. Pmntiu pmmer aaltioes
  35. 10. 3) - 2. 1032.
  36. l. 11.31.
  37. -3. 12. 33 2
  38. 2. 11.32 1
  39. l. 12. 31 1
  40. senteuu im sui). botio
  41. ponat dertica,
  42. =4.10. 34 ~ 5. 10. 35,. = b. 10. X..
  43. 3. 1. 33..
  44. 2. 12.32
  45. Aerimim a
  46. 1. 13.31.
  47. 4. 11. 24.
  48. 3. 12. 33.
  49. 2. 13. 32.
  50. quatio l. 14. 31.
  51. 4. 12. 341
  52. 3. 13. 33.
  53. 2. 14. 3t .
  54. 1. 1531.
  55. 22 p. 3.
  56. 5. 1335.
  57. 4. 13.34.
  58. 3. 14. 33 a
  59. 2. 15. 32 1
  60. 1 1b. 31
  61. 23 d59..
  62. 24d33.
  63. 25 d32 1
  64. 2bd, 31..
  65. 27 430.
  66. -8. 10.381
  67. 6. 176
  68. 5. 13.35,
  69. 4. 14. 34.
  70. 3. 1533
  71. 2. 1b. 32.
  72. 11 17. 31.
  73. 21d37
  74. 22d36.
  75. 23 d35.
  76. 24d34.
  77. 28d 30.
  78. = 9.10. 391
  79. qddi
  80. b. 13,36
  81. 2. 15. 39
  82. 2. 17. 32.
  83. si jam extent 10 et 20, res per se pendet ex quadraturis, et fit m s- siodx: 20
  84. = Cbaxic Et in magna Aequatione ponendo 32, 33, ete esse o omnes termini praeter absoutum everrescent
  85. In Extent 10 et 11 et 20 sen si aequatio data resolvenda sit, 10 + 1y + 20 dus = 0 tunc poterimus etiam
  86. seu assumere 20 + 31y = 0. Et in magna aequatione soli supecerunt luo termini infimi, altioribus eoanescentibus
  87. et fit d30 = 10. 31: 20 Extermino infimo, quo valore substatuto intermina proximo, sit rocbus. Et in termino setundo
  88. iaeteris evanescentibus prodit 20d31 = 11. 31 seu d31: 31 = 11: 20 seu 580 10g 31 = (11dx: 20 , e.
  89. 30 = (10. 31dx: 20 et fiet (,1031dx: 20 + 31 V = 0 posito (431231 = s11dx: 20
  90. seu si aequatio data sit in L uy. de = 20+ 21y dy
  91. Si extent 10 et 11 et 20 et 2) sufficit itidem poni 30 + 319 = 0. Nam ita in aequatione
  92. magna itidem omnes termin evanescunt praeter duos in fimos, adeoque duabus tantum esuis est aequationibus
  93. et fit Sd2c: 31 = s_ 5o, 11. 20 - 10.21, dx: 20 et 30 = 5o10. 31 dx : 20, et habetur desideratum
  94. ubi y assurgit ad gradum altiorem, licet au maneat simplex, Et sit 10419+ yy +20 hy = 0 videamus
  95. an assumta aequatune quaesita 30+31y + 32 yy = 0, ita ut sint tres quaesitae identificatoriae
  96. 30, 31, 32 an in magna aegratione omnes termini praeter tres infimos evarescant, adeoque numerus
  97. litecacum identificatorianum sit sufficiens. Sed video id non procedere, nam in termino V, manet 2. 12. 32
  98. unde fieret 2. 12. 32 = 0 nisi simul et 21 conservemus; sed a hac si faciamus tamen prodibit relatio
  99. Inter cognitas seu datas, adeaque habebitur solummodo solutim particularis, quae tamen et ipsa
  100. prodesse posset, quat cu pro casu suo, tum pro aliis in illum trans formabilibus, sed haic rei
  101. nunc non insistamus, methodum generalem pro movere tentantes. Si pergamus et supponamus
  102. secaventes, alioqui haec augmentatio ait proderit. Et sane video non prodesse. Nam ibi supererit
  103. rursus 21 d33 - 3. 12. 33 = 0 ita iterum inciditur in solutionem particularem
  104. dput ergo est alia ina ut Quid si sit 710+ Hy + 20du = 219 dy + 22 yy dy, proveniet
  105. d pro his ergo ventendum ad aliam artem, et vrdeamus quid siat si aequatio magna
  106. eaque multiplicata R, ut scilicet novas arbitrarias lucremur. Ponamus ergo multiplicari per 407) et prodire
  107. 30.40 F 3140y +, 3,2 404s data autem sit con y ag Xt VH+2 ,D +ICy XIgy dx + 20 +2iysy
  108. Ita evune scit terminus, yE, et procedis comparatio habemusque literam identificatoriam supernumerariam, cum fractu
  109. tertasse suo loco ampendendam. Et habemus aequationes identificatorias hujusmodi.
  110. +db
  111. non ponatur identica per se, sed identificanda cum quo sita 30 F 31y e C. 30 + 319+ 32) = 0
  112. eadem difficultas.
  113. identificatoriis ad horum quoque evanescentiam procurandam. Et fiet d ex termimo infino d30 = 50. 31: 20
  114. quo sb valee substituto in aeq. ducta extermini proximo, fit 20 d31 + 10. 21. 31: 20 = 11. 31 .s
  115. Serg Atqe ra: quidem hactenus magna facilitate. Sed nunc pergamus at eas differentiales
  116. 30 + 31y + 32 gy + 33 y = 0, videndum est an in ag. magna coanescat terminus y, adeoque et
  117. 3. 12. 33, et 12. 33 erit =0, quod absurdum seu contra intentum, vel si conservemus et 21 filt
  118. Quod

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 7, 13, fol. 4v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 73). https://leibnizlegible.com/page/00068084:0008?run=73