Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 6, fol. 14r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.95.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 15v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Et ex his intelligi potest, quam sit admirabile artificium
- opficis rerum ad apsus majorum corpolum soliditates perveni-
- ertis per tot gyrotum varias terebrationes quae totam
- in apsem l poterant videri in pulverem insensi–
- bilem comminuere debere: et aestimare licet quam
- foecunda sint puciss hec principia nostra ad et
- explicandis omnibus naturae varietatibus suffectura. Sed progrediendum est
- (39) Et ausim dicere quae hactenus dicta sunt pauto
- ptus aliquid quam Hypothesin esse. qeuid enim assum-
- tum est, quod ex duabus illis propositionibus sensu mani–
- festis: Tellurem esse consistentem, et caetera sidera
- seu sensibilia Mundi corpora extra terram, in eam
- radiare; ad hibitis Motus degibus non conse.
- quentiis deducatur, huc uno denito quod §. 10
- assiumitum est; globum fuisse homogenemum Telluris
- fuisse homogeneum et lucis actione in tres potissi-
- mum massas separatum Terram aquam aerem sepa–
- ratum. Nam hoc omittere possum, cum ideo tantum
- adduxerim, ut appareret non potuisse non emergere
- gas massas quomodocunque qualiocunque aut ab initio
- arit ab sine initio supponatur, status globi,
- ad quod ex homogemeo emersitrum svet, enemgere
- Num ut alibi ostendetur, id demum necesse est esse
- quod maxime tranmonicum est, seu quod congruit
- harmoniae universali. Est autem Harmoniae Uni versalis
- et nihil tamen assumtum est quod non ex his duobus
- 39.) Patet autem extis necessurio tot compensatis
- inter se per totum globum ab eodem principro orientibus
- gyris effici ut pressio suntim aetheris summatim
- aequalis sit, unde gravi omnia gravitatis et Elaterii
- prenomena supra explicata deducuntur Neque vero
- eae quae §. 21. memorantur et. P. 37 repetuntur declineo
- declinationes atque inde periodorum nunquam in idem
- exacte redeuntium soiralitates inperceptibiliores quicquam in phaenoncenus turbarit
- cum summa tamen omnia constent. Sequi equatorem ants
- sui
- etam ex hoc motu aetheris per circulos magnes ad aequam per omg
- torem angulos ominores facientes a Jenith ad Nadir
- et contratper srendianum et adtrepidiano circulos
- magnos ad aequatorem angulos aiores seu ad meridianum
- majores facientes a Nadir ad Zenith globum nostrum
- sic satis aasum rotundari Cum nullus circulus magnus
- assignabilis sit, in quo non aliquis aliquando saltem una
- qualibet circiter die gyrus rca terram ambiverit
- sio qua sol moratus est in aequatore; declinatio
- autem solis ab aequalore rectanta est ut in aequali
- tatem sesi globi magnam producere possit, a quan–
- lacunque sit declia atione mox im plleram partem con-
- tranamita compensatu. Sed tum gistorum perturba
- tiones, tum at periodorum ninquam exacti recursus
- tollunt aliquid de rigor exacta rotunditatis, quod
- tum phaenomenis congruum, tum ad subsistentiam animatium
- necessarium est.
- 4.0.) Ced age rempressius persequamur. Mani-
- hipori
- illustrat, et materiam a Zenith ad Nadir per aquatorem
- et circulos mognos vicinos um in dato puncto se.
- cantes (quanquam extra Aequinoctii tempus pro
- tendus sit) propellit
- necessario
- impedimentum quod
- Nam quod unicum gystunt turbat, turbat omnes
- cum omnes ex eodem principio oriantur
- et ex ipsis linter se oppositionibus ad certam
- electionem viaerum
- determinentur
- circulos. magnos per punctum in quo
- sol est tra
- + regressu ejusdem
- rotundis
- quasi totidem fasciis arcte astrictis circum
- iu r pui anaulis inclusus esset, q
- sunt circuli magni
- quae caeteris diebus contingit plus au auget
- rolunditatem, cum a pluribus locis
- plures verticales faciat circa tellurem
- describi. Et si quod inde perturbationis
- id declinatione mox im aliam par
- tem atternata conpensatur
- dato momento.
- cui sol verticaliter imminet
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 6, fol. 14r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068159:0029?run=74