Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 14, fol. 2r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.97.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- n ese adangn
- mea
- Ex Relatione de novissimo libro P. Vanni de Momentis
- gravium 1694 actis lips. inserenda
- Argumentum in his Actis oppositum (R. P. Vannio)
- quo etiam sorricellius jam usus hic refertur, quod gravia tunc censenda
- sint esse in aequilibrio cum commune eorum centrum gravitatis descendere
- non potest, eo effagere satagit noster quod duo gravia, filo connexa
- et in duobus diversis planis descendere conantia t ipse ar communi
- gravitatis centro, (ut ipse arbitratur) careant.
- Hio sequentia addere constitueram sed postea omisi, si ne
- controversia relationi misceretur
- Autor autem objectionis intellecta hac responsione nobis
- plurium corporum
- Significavit centrum gravitatis communeda se hic intelligi quod mente
- assignatur quovis consta instanti perinde ac si corpora, vel eorum
- ravit essent conjuncta
- centra gravitatis propria lineis rigidis, licit de momento in momentum
- variantius, sed gravitate carentibus lineis gravitate carentibus,
- iisque rigidis, licet de momento in mimentum voriantibus (ob privatos
- corporum motus) variantibus sive aliter assignandis; essent conjuncta
- sint connexa p
- atque ita hoc sensu nihil referre utrum corpora gravia firmiter, vel ut
- hic flexiliter; an vero sint omnino dissoluta voniam utique
- sem per rectae centra gravium duorum conjungentes, mente duitae
- intelligi, et secundum legem aequiliorii secari possunt, quo facto punctum
- sectionis dicetur centrum commune gravitatis; etsi id non sit afixum
- corporibus sed situm ad ea variet, quando ipsa sibi rigide connexa
- non sunt. Isque loquendi usus jam apud eruditos est receptus. Qua
- definitione posita cum negari nequeat tale punctum assignari
- posse, negabit Cl. D’annius suppositionem, quod scilicet tali
- centro vel puncto descendere nequeunte sit aequilibrium. Replica
- fur ero ab autore objectionis non tantum nullam in contrarium
- instantiam repertum ini sed etiam posse suppositionem hanc demon
- truri ex eo quod ubicunque hoc centrum gravitatis totale descendit
- ibi semper reperitur plus de gravibus descendere, quam ascendit, et quand
- hoc punctum descendere nequit tunc vel nihil, vel non plus descendere
- quam quantum asendit, adeoque nihil agi. Et revera considerationem
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 10, 14, fol. 2r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068167:0003?run=74