Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 288r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.86.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 287v); this page is its right half.
The machine reads it as
- Ex puncto dato minimam ducere adsectionem sonicam datam
- Esto punctum datum D minuua quaesita DY ducenda ad
- sectionem conicam cuius vertex A. ordiata ex verte puncto
- Y quaesito in axem demissa XY y. et quam illa
- exaxe inde a vertice A abscindit, nempe AX, esto X.
- DX. producta si opus est, occurrat axi in B sitque X P, P
- Datur porro DF diystantia puncti D ab verrice, d.
- Datur e AF, f. distantia puncti F, a vertice A.
- GD1 d - y, vel ~d + y. vel +d + y. sive Xd +d - y
- 8 L
- sive 4 F d F et
- y
- 2
- 3
- et GY ∞ FX e f + X. vel () X - f() f. X (3 f. x + d + y
- Quare satius narum umbignitatum evilandarum causa
- non G3 vel GD, sed potius PY quaerere Nam erit FP it
- eutue FP e (+ +) f (+ + )s + f) p. e dP, et
- +p
- . +.
- .+
- 7. L.-.
- explicando ZX Est autem V e S_ 2ax + X, ergo quadrando
- fier: +f - 2fX - 2fp + X + 2p X + pE
- mulliplicand. + X +15 X +25 X 12a5 X. d
- se
- 4fa
- + qua
- -2a fp
- +rapr
- du
- cax +X
- et
- Tentandum est auhaec aequatio ad cubicam reduci queat arte quam dicam:
- sumatur alia aequatio, duas cujus incognita X, duas habet radices aequales
- nempe X - 2 ex + e, multiplicetur per aliam + X +CX + ha e, o
- biet + XY + ZCX q e X + eC X + e ta + 0. habemus duas aequationes
- + C.. -2ec .. - 2eha
- + ha
- conferendas unde 4 collatitia
- nam, et 4’indeterminatae,
- e. c. h. p
- Rectius, ut aequatio data quam quaerimus duas habeat radices aquales
- centro D, radio DZ describatur circulus, qui curvam conicam secabit in duobus
- punctis Y et (Y) quaere ut curva DY minima sit, necesse est distantiam
- duorum punctorum Y et (Y) esse infinite parvam. Patur jam recta DF d)
- datur recta AF et f datur recta X Y B Y 1 d2aXF X, datur
- recta GD, d - sxax F x datur GX seu _F _ f+X. Erit DY S _
- Ergos d + 2aX +x = 2d 2ax fx + s + 2)X + X. Hic duas habemus vias altera
- 4 -2dy +3
- alteram communem eliminandi V, alteram
- et tunc quidem communi opus est methodo tangentium, alteram
- retmendi, et tunc mea opus est tangentium methodo, ubi conferenia aequatio data cum alia factitia
- duarum incogularum, quarum quaelibet duas habeat radices aequales; a qua methodo etsi
- novitas me nonnihil obsterreat video tamen ita statim obtentum iri, in fallor, ad aequationus
- locysit ad circulum, cujus intersectionecum sectione conicadata solutum esset problema, modos
- sublata esset, X, et y non mutatis. Videamus an alio modo s tolli possit
- e 5
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 12, 1, fol. 288r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068194:0575?run=74