Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2a, fol. 19r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.85.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Videtur casus dari, quo s rrcc - irs (rssu f5 XX
- 2YX = XX
- deprimi possit
- reddendo scilicet numeratorem divisibilem per nominatoris divisorem 2X-X
- nempe multiplicetur 2Y - x per nec +s hex ner + rpX, prodibit
- 2nYd = nIrX = rPXX ~ rrcc - 2rf(r+f) X + ffXX
- + 2IrpX
- X fit 2nP = rrce seu n = Cc: 2r Ob ex fit p = - ff: Y ob X fit 21f (21f) = ntr - 2rrp
- sen 25(Y+ 5) = nr - 2rp, hoc est 25 (r+5) = =cc + 2ff seu (Cc = qus +4- 4f.
- sime
- seu denique CC =2f, (S) V Adeoque ABaerit media proportionalis, inter f seu CD, et a bis
- est autem =a, ilem quod (C)d, posito C eadere inta circulum Ce
- Et c seu AB eritu media proportionalis duplum mediae proportionalis inter radium
- inter OA radium, su seu Y; et inter OC, seu f
- Itaque si inter C A si circa CA describatur Circulus; erg ejus chorda
- angulo recto ad CA transiens per O, erit aequalis rectae AB, _ et centro A
- radio qui sit aequalis dictae chordae, descriptus in cent plano
- plano, normaliter ad AC eductam, in B vertice quaesito Coni scaleni
- normali educam et angule,
- cto
- cujus superficies haberi potest. Itaque dato puncto C, dabitur conus scalemus
- superficiei mensurabilis, ei respondens
- prodibit ergo
- art -Ert(risIX + ffXX.
- 2YX = XX
- X - 2r dividat ffxx -erf (rts)X + 4Vs F ffX - Errf
- X
- 2
- +2rfsX
- 2rrs -
- sed hoc fiustra, nam
- chorda minor est quamfuns
- diameter Circuli ergo minorqua
- CA, ergo ex A noa poste potest
- pertingere dius
- ad rectam exc normlaliter
- edactu
- videamus jam, qua quadhatura haberi possit dx Carrs. Bx, : X) - de
- af dao: dx = f
- Fingamus r+F =O, seu B imminer ipsi A die urr+ EX
- 2rX - XX
- jam SSXX + CCrr = GX + er1-1, fx - eFY-1
- Sx +c +GX-2Er, fiet c = + t 2f: 8- 1 - b
- sed ita b constini non potest.
- pr X assumamus Z7, et vi si esset r+f = + c, haberemus
- etiam intentum, nam numerator esset extrahibilis
- Y+ f = CA, sed se E = AB c = BA, itaque
- sed BA et C A non possunt esse aequales, ergo nec r+f- +c
- videamus, quid fial si r+f = -c, fiet rr+ ff + 2rf = Cc=
- bb +rY + aar taa. Et sit. sed f- atr et fiat
- YD+ (aa rar rn +2 rat im = bb + (41 n (+ 4art aa)
- e
- Ob
- et fint b =0, quod est absurdum
- nam lonicam, methado illa altiore, qua possumus bx + xt ex +5) _rationalisandum reducere
- citoo b
- hl_V + hfsu + fe ab vi LabrvFabrr. = h∞ + ff + (∞ + 1 lb, hv+f-(ver) lab
- a, vv+ un ir
- X Ab XDC, sit X=
- ha ve+ alisu + ac vrae racw e urr
- ves thv + (+)C, lv- 1f + (V er) Vac
- ad est +gyrghus + rationalsandum. B
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2a, fol. 19r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068197:0037?run=74