Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2c, fol. 182r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.83.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- quaeritur
- si in data serie infinita datur finita relatio, inte perpetuo vera intem
- e
- terminos vicinos numero finitis videndum an hinc problema reduci possit ad
- aequationem finitam x. Idquidem facile si non nisi differentiae
- et summae aequationis datae per x potentiam ab X multiplicatae componantu
- sed si duae affectiones ab- x, ut si y + dus + xddy faciant 0. saed
- si difficilius est negotium si una affectio insius y in aliam multiplicetur. Sic
- v.g. si y = - a + 10 A ux + 12 x + 13∞ 414 x, et.
- dy =
- xddy
- 1.H +2. 12X +3.13X +4, 14X3 +5. 15 X ere
- 6) 12. 12X+2.3. B3X +3, +.14X3 +4515XY etc
- ) E 3
- 0
- 0
- Hinc si ex aequ. 2 et
- 3 quaerumus 13 et 14
- habebimu eas ex 11
- et aequatio illa differet
- ab ea qua 14 invenitur ex 12 et 13
- quod numeri Nithmetice proportionales crescunt, itaque peraed
- tantum pro +ic H 2B scribemus +a B) +XX B
- a2. 12 BF3. 13
- 11. 2n. 2.3
- +nb al20
- Tn. n1)b
- e-0
- .
- quod si velimus etiam n tolli ad hibendo sequentem praeterea aequabionem b + (nH) C + (nnrik-0
- tollendae n, habebitur aequatio vere generalis inter a, b, c sed contra si detur
- relatio inter a, b, c, an licebit vicissum invenire aequationem differentialem. Hoc esset
- quod vellem. Sunc si den Nemee si relatio inter a, b, c; plures aut panciore
- sit talis, ut a, b, c assurgant ad potentias, videndum an intermiscendo n, liceat
- Eivellere aequationem in duas fac simpliciores, in quibus onta, b, c non
- it erdunt ad potentiam, ipso n ad eam oscendente sed oportet eas duas esse
- similes inter se, ut quemadmodum in uno se habet n, ita in altero se habeatn
- hoc modo proprietas differentio differentialis, ex. 9. reducitur ad differentialem, vel
- d differentio differentio. differentialis ad differentiotam differentialem.
- aeterum si p perprexcora sint omnia si affectiones ipsius y ducantur
- invicem,
- y = 10 + iX + 12 X + 13 X3 + 14X 1tC
- yy = 10.10 + 2.10. 11 X + 2. 10. 12X 2. 10. 13X + 2. 10.14X et Hic perdifficile est, ut efficere
- Sane si tullamus
- + P. 11. I1. . + 2. 11. 12. 4 2. 11. 13.
- = dio + 2IX + 22X + 29X
- 0: 15
- q
- ut relatio sit constans pro
- numero terminorum finito
- F 1. 12. 12. (in qdidalo pesi relatro sit constans
- + 24 XY erc in y
- et pro sequente termin
- 21 ( 22 = 8. 18. 12 + 1. 2(2: 4. 10 etonegue
- sit = 2EF. E
- et 23 = 2. 10. 13 = (8. 10, 21. 22 - 1. 213]]:, 510t
- seu 23 = 16. 10. 1 + 8. 16. 21. 22 = 1. 213,: 16
- et prosequente 13 = B. 102 23-B - 8. 10. 21. 2 + 21: 1b. 10
- 24 = 2. 10. 14 + (8. 15t. 21. 23 - 8. 10. 21, 22. + F 213: 1610):
- 24 = 32. 10514 + 8. 10, 11023 -9. 15. 21. 21 + 214, : 16. 10
- e
- Cs 12 et pro sequente termino 14 = 1610524-816+ 21.23+8. 102 21, 22 -21 3
- itaquef pro 1d scribam 20. pro 20 scubamus 20. et 10 =20.
- gy. = 2010 + 2. 20. 11X + A. 28.12 X + 1646. 13 X 32. 16.14
- 1. 20.
- + 2421
- 4.207
- + 9.20. 2. 22
- = 2(3
- 310
- +8.+ 2.23
- - 8.2027. 22
- 21
- 16.20
- Ita semper terminus quivis habetur omnibus praecedentibus
- sit X=
- 10 + 1X + Ve2 X + 13 X
- Sit y =. 20 + 2 Y + 22 X + 23 X + 24 (X + 25 X + 25 X
- stu
- erit
- t
- peri=
- e.. 1.
- 10.20 + 18. 21X + 10. 22 X + 10. 25X + 10. 24X + 1.25 X +. 10.26 X
- + et ZBX + 11. 21 1. 22 H. 23
- 1720
- 12.2
- ete C
- 1. 24
- 13. 22
- C2
- H. 25.
- 12 3
- e
- cu
- etc
- 30a +. 31 ax + 32aX + 33 ax + 34 a
- 1+ap axE + 36aX eC
- ponamus dari relationem constantem inter 10, 11, 12 generalem, et similiter inter 20, 21, 2C
- et intis similis inter et assumo autem unum ampli
- terminum, ut scilicet communem 10; tollam; eodem modo datur ratio constans inter 1. 21, 1122, v. 28, 1.24
- dabitur et, inter 10.22 10.23, 10. 24, 10.25
- et eodem modo inter 10. , 12. 20 12. 21, IL. 24, 12. 23
- Ergo jam comparenti rorp +H. n.2C eum
- + 1 1. 22 + 42. 1 =,7 1920 et 1.241 n23 +12= 34 - 1 _ 4. 20. in quibus aegus. consiteremus
- considero ob telationes inter i0, 1, 1 possa tolli 12, et inter 22. 21, 20, posse tolli 2
- retacta tum
- i puc 23, et 24et pan sure
- i v 20 21. vdanus deinde ex his postis itaque in valoritu valore)
- et hin valore 35 adeade
- etc
- in
- en
- Ergo
- verte
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 13, 2c, fol. 182r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068199:0363?run=74