Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 156r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.91.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 157v); this page is its right half.
The machine reads it as
- 20 Augusti Method
- indicandi de radicibus aequationum possibilibus et divisoribus possibiliter conceptis et
- notasibia circacurs et puncta Re
- 1684 An aequatio
- et
- habeat radices impossibiles
- et quotnam opti
- judicari potest ex curvio suppositis, quarum intersectione soluo ad
- C
- lneis
- Nam
- curvam AA
- qua est ad rectam DBB. posito B esse Y, et quamlibet
- EB, pro aequ. 3 dici y itemque quamlibet
- EAt proaeg. 2 dici etiam y. quamlibet autem CE
- dici X.
- Recta autem DBB curvam (AA
- toties secare debet, quot aequatio 1 habet radices, possibiles
- A
- si quatuor possebiles,
- nisi ubi duae illae radices sunt aequales, ibi enim curvam tangit.
- in punctis 1AB EAB, 3AB
- sut
- Sed quia aequatio 1 habet quatuor radices vel possibiles
- vel impossibilas seu imaginarias. Hinc vel linea
- AA vel quater pervenit ad rectam BB, vel saltem quater ad
- eam tendit, quaterque ab ea recedit; ubi enim ad eam tendit sed
- non pervenit, priusque iterum recedit quam ad eam pervenert
- sexte.
- ibi radix est imaginaria Fut si aequatio 1. esset quinti gradus
- seu binque vadicum, et quatuor essent possibiles, AB, 2AB 3AB
- sex
- AAB, u impossibiles quam tam in curva quam in recta
- duai
- designavi per XAB, patet ibi curvam ab L tendere versus rectam
- seu versus Xo6AB s non eo pervenire, sed in medio cursu sisti atque
- regredi versus M. si aequatio 1 esset septimi gradus et praeter dictas
- Octam
- possibiles u duasque impossibiles, duae essent radices aequales, de
- seu duo valores ipsius X, nempe Dy AB et D. YAB coinciderent
- ilemque duo valores ipsius Y sendaa E e E7AB et EF AB coin-
- ciderent, ibi recta curvam tangeret. Si vero soluum duae X non
- veri et si Aequatio I. esset o gradum et post contactum AB
- curva versus E regressa, deinde ruisus tendens ad rectam CBB eam se caret
- in G1B, foret D9AB nona radix, seu nonus valor ipsius X, et inde curva
- rectam
- aequatio
- cursus suum continuaret, nunquam ad DBB regressura, quia plures
- radices vel vera reales vel imugigarias non habet
- Hactenus curvam AA supposuimus semper descendentem, licet
- nunc dextrorsum nunc sinistrorsum versam, nunc consideremus
- eam etiam modo descendere modo ascendere rursus. Et
- quidem notandum est, si quaeratur aequatio differentialis ipsius aequationis
- 2 ad curvam pertinentis, et ponatur dy aeq.o. a Endeque fiat
- nova aequatio (5) quam jungetus cnam aequ. 1. quot quot in ea
- radices habebit X tot erunt puncta reversionum a dextro versus
- contra si in aequ. 4 ponatur dx aequ. 6.
- Sinistrum vel contra
- quot in ea inde si fieret iterum nova aequatro secundumX
- tunc tot essent puncta reversionum aba descensu ad ascensum vel
- contra verum sciendum est in aequatione qualis est 1. ponendo dx aeq.o
- nihil habeni ac proinde curvas tate, nunquam a descensu
- 15
- d
- d aequi
- Y
- duae simul, una pro
- sectione in accessu dea
- progressu, altera pro sectione
- in recossu regressum
- unde patet omnem
- se
- imaium
- impossibilam esse duplicem
- tanquam si esset contacti
- imaginarius; et proinde
- omonem aequationem
- impatem habere
- aliquam
- radicem possibilem
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 14, 1, fol. 156r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068201:0311?run=74