Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 37, fol. 3v
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.
The machine reads it as
- O_ 12+ IX +10X
- o= 12 + UX tEoK (mult. er et V h 31+30N hac per 41+ 40X, scet.
- Cta F2Ib+31C 14 d =0
- ) 410. 30 +0. 3l - 2040-0 41207
- 12.30 1130 4030X) =0 +1. 30 = 103] - 21 40- 20 41-0 pro- 12a +21b +3C +42d =0 caquationebus
- 134 +23b +33C +43d-0 Canonices
- +12. 31 L PL SIX L 10. 31 X
- -22. 41 - 2141 - 2041
- 2240 21.40 = 2040
- 412. 30 + 11. 31. - 27, 90- 21. 4120
- +0. 30 +12. 31- 0. 40- 22. H- 0d l14u + 29b +3Gl +44d -0
- et 2
- stendos ergo ad formandas coeffierentes novos ex camonicis, nota snistra l, mutatur in 1; nota vero
- smstra 3. et 4. mulatur in 2. Nota canonica ( dextra sminuntur unitate et praeterea nota gradus
- literae cujus coefficiens ex eus formari debet, fint d- 1. g. AIg. nota gradus habetur ex nota sanonica
- simstra, quae in prore dichotomia micuenda ust per ; in posteriore per 3. Nempe nona, canonica
- simstro sit g 5 anit g = s- 1 in priore dichotomia; sed in posteriore dicholomia generaliter detratis
- ebet ab
- et g in possprector
- ejd can. .
- taque generaliter
- vefficiens canonica sit sd; (erit coefficiens nova Y se. sut
- ite 22.d -1-5 + +
- vel quia t- 1 est e magimus exponens aequationis posterions, t ut cafficiens moy 2. das + e ubi e est constans
- protere nocoefficientes dichotomiae posterioris recipiunt. Ergo fit coefficiens novus 5 + 13 sut
- L- 2; deste
- Sini a Ex his ergo habebimus aegulam Gentralem formandi aequationem quo otineat
- factam ex sublata litera ope duarum aequationum eandem literam commulirem habentium
- Sint datae duae aequationes, altrae gea ad eandem literam, una gradus RY, altera gradus e
- sumitur autem pro posteriore ea quae non sit major quam e. Et cvoefficientes earum desgnentur ipsis
- pro puioris quidem notis designentur prioris quidem per 10, 11, 12 et usque ad ita ut 10 sit coeffec
- posterioris per 20, 21, 22, ete usque ad 2C, ubi 10 vel 20 avefficientes sunt senmini summi, 11 vel 21, secundi
- Ih vel ge, termini ultimi.
- His positis assumatur aequatio quaevltur, Canon pre tab aequatio
- nibus multiliteris simplicibus, numero et exe
- sad aequationibus multiliteris simplicibus numtro e+ Canonicus calculus pro aequationibus
- beatu
- multiliteris simulicibus, numero ethi exhibutis nons quarum inistra significent quola sit litera
- at dextra d quota sit in quibus coefficientes designantur noti numeris duarum notarum, quarum sinistra d
- desumat quota sit litera cujus est crefficiens, dextrus verod designat, quota sit aequatio in qua est coeffi-
- cens. Inde aequatio canonica quorratur exhibens valbrem ultimae literae. in quo neglecto nume
- ratore, solus sumatur nominator, qui constituere intelligatur aequationem, seu ponatur nihili
- aequalis. Et ex hac aequatione fiet nostra aquatio quaesita, tantum pro oefficientibus
- (lanonicis ibique substitutodo nostros, quod it fiet regulagentrali s mulando nilaui
- de sinistram priore canogicam, in sinistram novam, et dextram canonicam in dextram
- novam. tali regula mulationis generali. Ante omnia fiat dichotomia literanum notarum
- canonicarum sinistrarum; Et prior quidem continet sectio continet notas 1, 2, etc usa ad e. posterior
- sectio continet reliquas. In prione dichotomia res breviter expeditur, nam nota dentrae est 1.
- nam coefficientis novi nota dentra est 1 n sinistra est 1;nota dextra est 5-1 seu fit ex sinistra
- canonica unitate multata. Sed in posteriore dichotonia; nota nextra sinistra retiam semper
- tadem est, nempe 2. nota vero dextra sit, si dextrae proiis canonicae addatur e et ex residuo detra
- angregato detrahatur nota canonica sinistra, adeoque cru dextra nova erit ut in posteriore dichotomia
- erit, d -s+C. Hinc ergo coc denique coefficient omni dichotomiae posterioris praefigendum
- est signum- itaque acoefficiens dichotomiae prioris erit +I; 5-I, posterioris -; 2; d- 5 +e
- quod si d -5 + e sit quantitas mipor oihito coefficiens evanescit, seu fit nihito aequalis
- Ad ut
- Ergo omnia cocludam si breviter oplectat, si coefficiens canonicus sit 5d, erit novus substituendus (t: 1: sut
- Cum autem coefficiens samenitus regula gentralscna Aequalio samonica e nujus L: 2; d- 5+ e
- ex liferis oculorem exhibens ci aequationibus simplicibus (quo in aequationibus simplicibus occurrunt)
- valorem exhibens habeatur regulae generali simplicesima, quam res capere potest, et hates
- et nunc expositis sit aequos modus genesptis itidem simpleo inde formandi aequationem
- nostram quaesitam; potelimus Tandem hinc ducere modum generalem fabricandi
- nca
- i vger
- adaequationem.
- tita patelit et regula
- lus recursu necceau
- meoris saequattonisus qua non in quibus litera non est omnius sublatu, sed
- nugrat
- saulem
- opni t gicalculo maximi
- sunt siquatione inter medhiae, quia saepe
- Jjam tung in intermedus
- frvisoi
- solum ad pauciores gradus depressa,
- est
- communis divisoris qui set ipse hacredveouust
- vit
- ang pe devanesines anulta
- asiles
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 37, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068250:0006?run=74