Search the Nachlass

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 37, fol. 3v

Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.88.

Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text

One image of two folio pages side by side, registered by the library under both labels (also fol. 2r); this page is its left half.

The machine reads it as

  1. O_ 12+ IX +10X
  2. o= 12 + UX tEoK (mult. er et V h 31+30N hac per 41+ 40X, scet.
  3. Cta F2Ib+31C 14 d =0
  4. ) 410. 30 +0. 3l - 2040-0 41207
  5. 12.30 1130 4030X) =0 +1. 30 = 103] - 21 40- 20 41-0 pro- 12a +21b +3C +42d =0 caquationebus
  6. 134 +23b +33C +43d-0 Canonices
  7. +12. 31 L PL SIX L 10. 31 X
  8. -22. 41 - 2141 - 2041
  9. 2240 21.40 = 2040
  10. 412. 30 + 11. 31. - 27, 90- 21. 4120
  11. +0. 30 +12. 31- 0. 40- 22. H- 0d l14u + 29b +3Gl +44d -0
  12. et 2
  13. stendos ergo ad formandas coeffierentes novos ex camonicis, nota snistra l, mutatur in 1; nota vero
  14. smstra 3. et 4. mulatur in 2. Nota canonica ( dextra sminuntur unitate et praeterea nota gradus
  15. literae cujus coefficiens ex eus formari debet, fint d- 1. g. AIg. nota gradus habetur ex nota sanonica
  16. simstra, quae in prore dichotomia micuenda ust per ; in posteriore per 3. Nempe nona, canonica
  17. simstro sit g 5 anit g = s- 1 in priore dichotomia; sed in posteriore dicholomia generaliter detratis
  18. ebet ab
  19. et g in possprector
  20. ejd can. .
  21. taque generaliter
  22. vefficiens canonica sit sd; (erit coefficiens nova Y se. sut
  23. ite 22.d -1-5 + +
  24. vel quia t- 1 est e magimus exponens aequationis posterions, t ut cafficiens moy 2. das + e ubi e est constans
  25. protere nocoefficientes dichotomiae posterioris recipiunt. Ergo fit coefficiens novus 5 + 13 sut
  26. L- 2; deste
  27. Sini a Ex his ergo habebimus aegulam Gentralem formandi aequationem quo otineat
  28. factam ex sublata litera ope duarum aequationum eandem literam commulirem habentium
  29. Sint datae duae aequationes, altrae gea ad eandem literam, una gradus RY, altera gradus e
  30. sumitur autem pro posteriore ea quae non sit major quam e. Et cvoefficientes earum desgnentur ipsis
  31. pro puioris quidem notis designentur prioris quidem per 10, 11, 12 et usque ad ita ut 10 sit coeffec
  32. posterioris per 20, 21, 22, ete usque ad 2C, ubi 10 vel 20 avefficientes sunt senmini summi, 11 vel 21, secundi
  33. Ih vel ge, termini ultimi.
  34. His positis assumatur aequatio quaevltur, Canon pre tab aequatio
  35. nibus multiliteris simplicibus, numero et exe
  36. sad aequationibus multiliteris simplicibus numtro e+ Canonicus calculus pro aequationibus
  37. beatu
  38. multiliteris simulicibus, numero ethi exhibutis nons quarum inistra significent quola sit litera
  39. at dextra d quota sit in quibus coefficientes designantur noti numeris duarum notarum, quarum sinistra d
  40. desumat quota sit litera cujus est crefficiens, dextrus verod designat, quota sit aequatio in qua est coeffi-
  41. cens. Inde aequatio canonica quorratur exhibens valbrem ultimae literae. in quo neglecto nume
  42. ratore, solus sumatur nominator, qui constituere intelligatur aequationem, seu ponatur nihili
  43. aequalis. Et ex hac aequatione fiet nostra aquatio quaesita, tantum pro oefficientibus
  44. (lanonicis ibique substitutodo nostros, quod it fiet regulagentrali s mulando nilaui
  45. de sinistram priore canogicam, in sinistram novam, et dextram canonicam in dextram
  46. novam. tali regula mulationis generali. Ante omnia fiat dichotomia literanum notarum
  47. canonicarum sinistrarum; Et prior quidem continet sectio continet notas 1, 2, etc usa ad e. posterior
  48. sectio continet reliquas. In prione dichotomia res breviter expeditur, nam nota dentrae est 1.
  49. nam coefficientis novi nota dentra est 1 n sinistra est 1;nota dextra est 5-1 seu fit ex sinistra
  50. canonica unitate multata. Sed in posteriore dichotonia; nota nextra sinistra retiam semper
  51. tadem est, nempe 2. nota vero dextra sit, si dextrae proiis canonicae addatur e et ex residuo detra
  52. angregato detrahatur nota canonica sinistra, adeoque cru dextra nova erit ut in posteriore dichotomia
  53. erit, d -s+C. Hinc ergo coc denique coefficient omni dichotomiae posterioris praefigendum
  54. est signum- itaque acoefficiens dichotomiae prioris erit +I; 5-I, posterioris -; 2; d- 5 +e
  55. quod si d -5 + e sit quantitas mipor oihito coefficiens evanescit, seu fit nihito aequalis
  56. Ad ut
  57. Ergo omnia cocludam si breviter oplectat, si coefficiens canonicus sit 5d, erit novus substituendus (t: 1: sut
  58. Cum autem coefficiens samenitus regula gentralscna Aequalio samonica e nujus L: 2; d- 5+ e
  59. ex liferis oculorem exhibens ci aequationibus simplicibus (quo in aequationibus simplicibus occurrunt)
  60. valorem exhibens habeatur regulae generali simplicesima, quam res capere potest, et hates
  61. et nunc expositis sit aequos modus genesptis itidem simpleo inde formandi aequationem
  62. nostram quaesitam; potelimus Tandem hinc ducere modum generalem fabricandi
  63. nca
  64. i vger
  65. adaequationem.
  66. tita patelit et regula
  67. lus recursu necceau
  68. meoris saequattonisus qua non in quibus litera non est omnius sublatu, sed
  69. nugrat
  70. saulem
  71. opni t gicalculo maximi
  72. sunt siquatione inter medhiae, quia saepe
  73. Jjam tung in intermedus
  74. frvisoi
  75. solum ad pauciores gradus depressa,
  76. est
  77. communis divisoris qui set ipse hacredveouust
  78. vit
  79. ang pe devanesines anulta
  80. asiles

Cite

Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 A 37, fol. 3v. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068250:0006?run=74