Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 B 5, fol. 14r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.96.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- Elegans modus refutandi aliquam propositionem pro vera venditatam
- reducendo rem ad casum aliquem simplicissimum; adhibendoque Legem
- Continuitatis. Accessit correctio erroiis et ad verum restrictio in exemplo
- Quidam hanc mihi propositionem pro vera venditabat? Si duorum triangu
- lorum similium (ABEC F) ad apicem communem easdemque rectas sub
- contrarie positarum (ita, ut portiones rectarum recae ejusdem sint invicem recipioce
- proportionales. FL ad FM ut MFA ad LFB, seu ut F(()A ad BM) B) r recta
- per apicem communem (F) ducta CGH) unam oppositorum laterum (seu
- antiparallelarum AB, LM) bisecans (velut bisecans LM) erit alteri (AB)
- perpendicularis.
- Hoc si verum est
- cum
- (fig. 2)
- Hoc si verum esst, etiam verum erdt, ei LM sit ipsi LFM EA congruum
- ) o inits mataque etiam verum
- erit angulo tam obtuso, ut AFBsit recta, adeoque LFM, quo facto coincidentum
- B et LM, et puncta GFH. sed eo casu recta FG perpendicularis ad AB non
- visecat ipsam AB, ergo nec ipsam LM. itaque non est universaliter
- vera propositio. Est haec methodus exemalum ejus method
- quod procedit per Legem continuitatis. Nota se perfecta coincidant A, rectam
- constituant AF et FB cdici pores FG
- aeterum ut investigarem quid verum inesset propositioni, sic processi.
- redeatur aud si (fig. 1.) LM bisecatur in H, erunt tidangula FLH, et FMH aequalia
- Ex H agatur normales Hi in LF, et HK in MF. ob triargula (ex hyp.) aequalia erit Hi. LF= HK. MF
- ergo H HI: HK = MF: LF. Rursus Ob triangula HKF et AGF, item HIF et BGF similia
- erit H: NF erit HK: HF = AG: AF, item HF: HI = BF: BG. Ergo HK: HI = AG. BF,:, AP. BG.
- FL : FM = AF : BF. Ergo AFqu: BFqu = AG = BG sed hoc non est
- verum, nisi cum angulus AFB est rectus, seu cum AB est diameter circuli in quem
- in cujus circumferentiam cadunt A, F, B. Habemus ergo propositionem restrictiorem
- sed veram, simulque modum eam demonstrandi, ut sequitur
- Si duo Triapguta similia ad eundem verticem sint sub contrarie posita, recta
- per verticem alterum latus alterum oppositorum vertici laterum, riecans
- disecam
- alteri est persend occurrit ad angulos rectos. Et vice versa
- sunt triangula rectangula AFB, LFM sitque X FL: FM = AF: AB, sintque
- A, M et F in directum, et L1B, F. sidsue posit Et recta FH oc bisesat LM in H
- dico eadem eandem (si opus productam occurrere ipsi AB ad angulos rectos in G
- Nam quia angulus AFB rectus erit AF qu: BF qu= AG: BG. ergo AD. BF AG
- et recta FG occurrat ipsi AB ad angulos rectos in G dico eandem (si opus prodactam)
- bisecare ipsam LM in H. ANam quia anguli AFG, et _ in G sun recti erit AFqu: BFqu=
- AG: BG, adeoque AF: BF = AG. BF,:, AF. BG = L. L FL: FM. Rarsus ob triangula
- HKF et AGF, item HiF et BGF similia erit HK: HF = AG: AAF, H item HF: HI = BF. BG
- Ergo HK : HI = AG. BF, :, AF: BG. Ergo HK: HI = FL: FM, ac proinde FM. HK=
- FL. HI, itaque triangula FHL, et FHM sunt aequalia, et proinde LH= MH. Quod
- erat dem.
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 B 5, fol. 14r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068255:0027?run=74