Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 B 11, fol. 11r
Machine transcription. Not an edition. Errors are expected: about 8% character error rate on Latin and French lines, higher on German. Mean line confidence on this page: 0.75.
Original at the GWLB · Page image · Annotations (IIIF) · Download text
The machine reads it as
- c
- a
- e
- a
- a
- 4
- L
- q 8
- 2
- 6C
- d
- 2-2 = Pxa
- 2 - 1 = 4X qe
- posito e esse impare
- Erpo C- 1 est par f. X t - 1 = X + X + 1, X = 1
- Ergo ∞-t
- qe- L
- -1 = E, - 1 = 2t +1, 2 -1
- Nota cua divisor est par non redit
- quia numeroum propessionis Geometrici in innfinitum ultimae, notae sunt 2, 4, 8, 6; 2 4 8, 6 Etc. Hinc proposito
- pae
- ne et thribatur plu Et quia periodus altimirum nomanes sm X 2=L et quia numem
- 1lid 6 est 4 dicuidatur , 6 per 1, resit 2 2gtat 2 Ergu ultium act est adqu in periodo seu Ca; est uttina
- restat 3, ultiua nota ipsius numeri
- Ergo 7 est primitivus
- similiter
- 1
- lequis
- sed omneus tedminatus per 3 divisibilis est per 3, nempe 63
- varitur an 103 sit primitivus Z602 quaritur quam habesit ultimam
- nolam
- A103 per 4 restat 3, ergo allima nota est tertia
- in
- periodi, nempl8, ergo ipsum 1o2
- ultima notu est Z pergo ed deet dari
- 9 numerus termineus + F4 per 2, divisibilis per
- 103, si 103 s primitivus, quidatur nam
- 39. 27. 3 3 vice 9 st 27.
- 10d
- quod s jam Gexaminemus hoc non tantum in progressiore qui
- pendica sed e in aliis
- 2048 4096
- log 2 = (e - 1) log. 2
- de
- 128
- 256
- d
- 16 82
- 2
- 10
- 512 1024
- videndum an dato Logarithino Numeri, quem ob
- multitudinem notarum exhibere difficili est saltem
- possi
- veniri ultimae ejus notae quot opus est, ut tentar possit divisitilius per numeum quendom propositum
- notam propesionis duprie
- ausi
- Re 2
- fundamentale
- = e. 2R2
- -1
- = qX + Y
- e
- s 2 = gX + r
- 2e+
- +f
- + 2X int +)
- 2 = 29X + 2Y = (9IX + ∞ EY = (9)X + (Y)
- et1
- = 29X + ~Y = QX + R, fiet
- es 2 = = R _(2. B ~)
- e (R2) = E 21
- 2= 259+ et R = B = s (2F Y,
- int.
- A
- X
- quaritur B (MN) G +Y npe sit nn = qXAr m = Cx + X n = KX + 8 nn= cAXX+ EYX +
- qu
- +LeX
- s n- 5
- in casu periodi.
- +
- sito R M LY
- ) (B2. R2C) = R2. Erg
- hic in laso prtodi A ~ si periodus sit f
- ergo in casu periodi oportet numtrum f esse (magnitudinem periodi) esse lalem, ut si nonerm quemunuque inter residios. mudi plices per R2
- (o
- Ergo RC (nn) = E (XS
- ve
- quia periodus semper redit ad aliquem numer progressionis Geom. duplae,
- etsi non semper ad unitatem, hinc, quaeratu.
- 0
- datae numeno X, quaeritur numerus progressionis Geometricae duplae
- qui multiplicans, numem progrigeom. duplae datox minore
- relinqua panduant refid divisionis ab X, aquale
- producat numerum cujus residurae sit ab X sit idem pa
- qui residuns ipsius N ab X
- 1
- Xx- = GXX + R
- 29X+ Y 2
- et = qx + Y
- X= 2
- 2 qx + 20
- R
- 1a P,:9 Xx = 2
- +rY - 2 1
- Dx + 1
- AX- 1
- 4= 2
- 5
- M+
- 6
- 2
- Theorema
- C
- moducti
- in
Cite
Leibniz-Handschriften zur Mathematik LH 35, 3 B 11, fol. 11r. Machine transcription, not an edition: Leibniz Legible (model FoNDUE-GD_v2_ft_Leibniz, run 74). https://leibnizlegible.com/page/00068261:0021?run=74